jeetje wat een kennis en een sterk geheugen bij jullie allen. Ik kan me een hoop niet meer herinneren van die hitlijsten toendertijd. Ik was toch een fanatieke radioluisteraar.
De jaren beginnen te tellen geloof ik.

Nee hoor, dan blijft juist die oude muziek hangen...

In de jongste jaren pik je simpelweg van alles op en in het ouderlijk huis stond altijd de radio aan.
Het is zelfs zo dat ik nu nog weet welke omroepen op welke dagen op Hilversum 3 te horen waren. Bij veel van die oude hits (of zelfs sommige tips) weet ik precies uit welk jaar ze komen.
Een muzikale afwijking?

Het zouden natuurlijk zomaar de eerste tekenen van Alzheimer kunnen zijn
Feit is dat ik dat ook heb dat ik tot pakweg 1988 alles nog weet van de Top40-hits, uit welk jaar en zelfs jaargetijde ze komen.
Uit die jaren koppel je ook gewoon nog foutloos hits aan gebeurtenissen (schoolfeesten, vakanties etc.).
Daarna wordt dat steeds minder.
Wie het weet, mag het zeggen...

Ik doe maar net of ik niet achterop ben geraakt hier. De bezemwagen nadert, maar alla.
Week 24 13-06-1981:

Kim Wilde - Chequered Love:

Klassiekertje, al vind ik het net iets minder dan Kids In America.
En o, o, wat was het toch een lekker ding, die Kim.
Ik kan dit nog steeds horen en vervolgens goede zin krijgen.
Cijfer 9.

Sniff'n The Tears - That Driving Beat:

De Top 40 niet gehaald uiteindelijk. Ik heb hem niet meer voor de geest helaas, dus kan er geen cijfer aanhangen (ja ik weet, dat dit niet strookt met mijn uitspraak hierboven, maar ik zat helaas in fucking dienst dat hele jaar).

The Irish Rovers - Wasnt That A Party:

Drinkliedje. Pilsjes achterover slaan.
Stond toch wel op een bandje dat meeging op de Joegoslavie-vakantie.
Eigenlijk toch gewoon iets Dubliners-achtigs, maar dan iets vlotter.
Cijfer 6.

The Who - Don't Let Go The Coat:

Top 40 niet gehaald.
Een vriendelijk liedje van The Who, dat eigenlijk niet bij ze past.
Niks bijzonders, maar ook niks mis mee.
Cijfer 6,5.

Thunderstorm - Funky Grandpa:

Nummer met een typisch geluid voor die tijd.
Ook al weer iets wat ik nu wat beter kan waarderen dan toen.
Funky euh disco inderdaad. Leuke tekst.
Cijfer 7.

Errol Dunkley - O.K. Fred:

Redelijk boring.
Deze sound heeft eigenlijk tot inspiratie gediend voor talloze foute jaren 90-hits, zoals Vengaboys en meer van dat soort crap.
Dat zullen we dan maar positief opvatten, waarvoor 1 puntje extra.
Kom ik op cijfer 4.

Moody Blues - Gemini Dream:
Deze was ik helemaal kwijt.
Had net zo goed van Status Quo kunnen zijn, toen die eenmaal goed de weg kwijt waren.
Maar ik hoor er inderdaad ook de ELO in ten tijde van euh.. Time.
Klinkt hopeloos gedateerd, maar is in feite geen slechte song, maar ook niet goed.
Uiteraard haalde ook dit de Top-40 niet.
Cijfer 6,5 .

Golden Earring - Slow Down (live):

Van 2nd Live. Cover van Larry Williams.
De Golden Earring kan bij mij niet heel veel fout doen en live al zeker niet.
Nummer rockt lekker door.
Gasinstamper.
Cijfer 8.

Musician’s Top 30, 11-07-1981, week 28

01 (01) 08 I’ve seen that face before – Grace Jones
02 (03) 05 Time – The Alan Parsons Project
03 (02) 06 Don’t let him go – Reo Speedwagon
04 (04) 04 Chequered love – Kim Wilde
05 (05) 07 The Waiting – Tom Petty & The Heartbreakers
06 (08) 04 Don’t let go the coat – The Who
07 (06) 05 Berlin – Fischer Z
08 (10) 04 Gemini dream – Moody blues
09 (09) 06 Full Force Gale – Van Morrison
10 (11) 05 The magnificent seven – The Clash
11 (14) 05 Watching the wheels – John Lennon
12 (15) 06 It’s going to happen – Undertones
13 (16) 03 Almost Saturday night – Dave Edmunds
14 (13) 06 Life is for living – Barclay James Harvest
15 (07) 11 The River – Bruce Spingsteen
16 (25) 02 One day in your life – Michael Jackson
17 (20) 03 Playing with lightning – Shot in the Dark
18 (17) 05 Rainy night in Georgia – Randy Crawford
19 (---) 01 There’s a guy…. – Kirsty MacColl
20 (19) 04 Slow down – Golden earring
21 (24) 02 All stood still - Ultravox
22 (---) 01 A woman needs love – Raydio
23 (12) 08 All those years ago – George Harrison
24 (22) 06 You’ll never be so wrong – Hot Chocolate
25 (26) 03 Say you’ll be mine – Christopher Cross
26 (18) 07 Nobody wins – Elton John
27 (30) 02 Verjaardagsfeest – Frank Boeyen
28 (29) 02 Promised land – Peter Green
29 (---) 01 Mandelay – Suzanne Michaels
30 (28) 03 Slowhand – Pointer sisters

Mijn lijst moest nog worden geplaatst, door drukte was ik daar nog niet aan toegekomen.
Maar de verrassingen zijn ver te zoeken. Het kan best zijn, dat ik zelf een "slappe tijd" had inzake muziek, bijvoorbeeld vanwege vakantie in die tijd.

Maar toch een leuke binnenkomer, met Kirsty MacColl.

Als ik nu bijvoorbeeld de persoonlijke lijst van Musician zie vind ik het eigenlijk best wel jammer dat ik vroeger niet al mijn lijsten heb bewaard, maakte vroeger ook elke week een hitlijst en dat heb ik toch een flink aantal jaar vol gehouden voornamelijk jaren 70 en nog een begin van de jaren 80, ik luisterde op de radio naar bijna wel iedere hitparade die er te vinden was op de diverse zenders.

Even een vraag m.b.t. het geven van cijfers uit de Top40/Tipparade, nu hebben we afgelopen zondag de cijfers gegeven voor week 27 terwijl we eigenlijk de nieuwe week ingaan (week 28 dus) en nu geven we morgen weer de cijfers voor week 28 maar lopen we nu in principe niet elke week achter de feiten aan oftwel hoe zit dit precies?

TOP 40 VAN ROB nr 264, 15-7-1981
dw vw aw
1 1 6 Will you? - Hazel O'Connor
2 2 7 Don't let him go - REO Speedwagon
3 3 5 Gemini dream - The Moody Blues
4 5 4 One day in your life - Michael Jackson
5 16 2 Sat in your lap - Kate Bush
6 7 6 Rainy night in Georgia - Randy Crawford
7 12 3 Versailles - White Soxx
8 4 7 It's going to happen - The Undertones
9 6 8 Nobody wins - Elton John
10 13 4 Wasn't that a party - The Rovers
11 11 7 History never repeats - Split Enz
12 17 2 Que pasa/me no pop I - Kid Creole & the Coconuts feat. Coati Mundi
13 19 2 Wordy rappinghood - Tom Tom Club
14 8 10 I've seen that face before - Grace Jones
15 9 7 Life is for living - Barclay James Harvest
16 18 7 You'll never be so wrong - Hot Chocolate
17 10 12 The river - Bruce Springsteen
18 22 3 The magnificent seven - The Clash
19 20 4 Mandelay - Suzanne Michaels
20 14 7 Innocent children - The Mark Band
21 21 3 The friends of Mr. Cairo - Jon & Vangelis
22 23 3 Hit and run lover - Carol Jiani
23 24 4 Rabbit - Chas & Dave
24 15 9 Chequered love - Kim Wilde
25 -- 1 Ghosttown - The Specials
26 -- 1 Sing sing sing - Charlie Calello Orchestra
27 -- 1 Never gonna cry again - The Eurythmics
28 -- 1 Piece of the action - Bucks Fizz
29 -- 1 Show me - Dexy's Midnight Runners
30 33 2 The driving beat - Sniff 'n the Tears
31 -- 1 Can can - Bad Manners
32 31 5 Sukiyaki - A Taste of Honey
33 -- 1 All stood still - Ultravox
34 25 11 Grey day - Madness
35 28 13 Race to the end - Demis Roussos & Vangelis
36 30 12 Adventure - Rupert Holmes
37 27 12 Discotch - Voyage
38 29 14 What becomes of the broken hearted - Dave Stewart & Colin Blunstone
39 26 10 Danny - Kit Hain
40 34 10 Stand and deliver - Adam & the Ants

Vorige week wilden meerdere platen naar de top stijgen, maar soms is er gewoon geen ruimte, dan blijft de top 3 staan. Wel is er altijd ruimte voor Kate Bush, die van 16 naar 5 stijgt. Ook Versailles maakt wat meer winst.

Voor ik de binnenkomers noem, wil ik even wijzen op de onderste zeven: allemaal zakkers met tenminste 10 weken. In de huidige NL top 40 is 10 weken niets, maar toen was het een dikke hit, en zeven op rij is uniek.

Zeven binnenkomers is erg veel, maar niet uniek. Wel bevinden zich wat bijzondere platen onder dit zevental.

Op 25 komen The Specials binnen met het (inderdaad erg spookachtig klinkende) Ghost town. Uiteraard is dit niet een soort griezelsong, maar is het een protest tegen het oppressieve Thatcher-regime. Maatschappijkritisch en catchy tegelijk, het werd dan ook de grootste hit van het skagezelschap (weinig ska meer te horen) en bereikte in NL de top 10.

Op 26 het aloude Sing sing sing, oorspronkelijk geschreven en uitgevoerd door Louis Prima in 1936 (!). Deze versie is iets aangepast aan de discotijd, maar de blazers spetteren nog de speakers uit en dat is dus swingen geblazen. Deze instrumentale versie zou de top 40 niet halen, maar 2 jaar later zouden onze eigen The Broads met een vocale versie de top 10 halen.

Op 27 het eerste wapenfeit van het illustere duo Eurythmics. Annie Lennox en Dave Stewart (niet dezelfde die nu op 38 staat met What becomes of the broken hearted!) hadden in hun vorige band The Tourists al wat succes mogen smaken, maar dat zou verbleken bij de Eurythmics. Never gonna cry again is nog geen doorslaand succes, dat zou nog 2 jaar extra duren (Sweet dreams), maar is erg melancholiek, naargeestig zelfs, maar tegelijk gedragen door synthesizer beats, en natuurlijk de stem van Annie (al houdt ze zich hier nog erg gedeisd).

Op 28 Bucks Fizz met de opvolger van nummer 1 hit Making your mind up. Inderdaad wat minder catchy, maar toch een leuke single die prettig klinkt.

Op 29 Dexy's Midnight Runners met een single van het album Too-Rye-Aye; in de UK een kleine hit, in NL niets. Het klinkt natuurlijk lekker in de oren, maar inderdaad, de melodie blijft niet echt hangen. De grote klapper moest nog komen.

Op 31 nog een skaband, Bad Manners, met de kale Buster Bloodvessel als blikvanger. In NL scoorden ze maar 1 hit, Can can, eigenlijk een song gebaseerd op een Franse dans uit de 19e eeuw. Leuk natuurlijk voor een keer, maar niet echt muzikaal hoogstaand.

En op 33 Ultravox met All stood still, de opvolger van het magistrale Vienna. Misschien omdat dit niet zo 'magistraal' klinkt (maar meer als de normale Ultravox), werd het in NL geen hit. Toch heeft een lekker vet geluid, met stevige beats en eigenwijze gitaar.

Ik geef mezelf een beetje ruimte met het plaatsen ervan, wil ook weer niet op de zaken vooruit lopen.

Het doornemen van de liedjes, de lijst en het recenseren neemt wat tijd in beslag, dus denk ik dat ik de lijsten voor 1968 en 1981 over twee dagen verspreid, dan heb ik wat meer ruimte om andere dingen te kunnen doen.

Week 28 van 1981.

Alarmschijf: More Stars - Stars On 45
Hetzelfde recept als hun vorige single, nu een medley van Abba-songs. Wel prima in elkaar gestoken, moet ik toegeven.
Cijfer: 7,5

#16. Boney M. - Malaika
Boney M nu op de Afrikaanse toer waarbij vakkundig gejat wordt van The Lion Sleeps Tonight. De vocalen zijn niet erg sterk (maar dat is niet verwonderlijk) maar uiteindelijk vind ik het een best aardig en vooral vrolijk nummer en - toegeven - de exotische sfeer zit er volop in.
Cijfer: 6

#21. Lime - Your Love
Een disconummer maar dan in een hogere versnelling, dit nummer kan best voor mij. Vlot en swingend met leuke percussierijk middenstuk.
Cijfer: 7

#25. Juan Pardo - No me hables
Daar was het zoeken naar een goede clip, uiteindelijk deze genomen. Weinig bijzonder maar wel zomers nummer dat in de sombere zomer van dat jaar wel goed van pas kwam.
Cijfer: 6

#26. The Specials - Ghost Town
Het beste en meest tijdloze nummer deze week, blijf ik nog steeds draaien en verveelt nooit. Heerlijk ska-nummer, inventief met onweerstaanbare bas en blazers.
Cijfer: 9

#27. De Electronica's - De Poesjesdans
Nooit geweten dat ze een opvolger brachten van de Vogeltjesdans. Geen clip gevonden - maar goed ook - en het werd ook geen hit.

#28. Julio Iglesias - Amor de mis Amores
Deze man kwam destijds ook iedere zomer in de hitlijsten. Zonder twijfel vakkundig gebracht maar echt wild ben ik er niet van. Ik kan dit wel beter pruimen dan zijn latere Engelstalige zoete ballades.
Cijfer: 5,5

#29. Amazing - Stroopwafels OmeKobus
Nooit gehoord dit, een nummer dat weliswaar grappig is maar niet om vaak te draaien. Dat gitaarstukje in het midden vind ik wel leuk, laat ik ook hier een gemiddeld cijfer geven.
Cijfer: 6

#30. Ottawan - Hands Up
Natuurlijk fout maar het nummer heeft een aanstekelijk ritme en is tenslotte best vermakelijk als je het niet te vaak hoort.
Cijfer: 5

Ik snap um helemaal, jij hebt het dan ook iets drukker dan ik ivm deze lijstjes.

De cijfers voor Week 28 zijn als volgt :

Alarmschijf: More Stars - Stars On 45

Dat de muziek van Abba moeilijk te evenaren is blijkt ook uit deze poging de Abba Medley van de Stars on 45 (weet nou niet of dit dan ook echt de bedoeling was bij deze single, maar toch...)
Een dappere poging deze medley, maar haalt het bij lange na niet bij de orginele Abba waar de samenzang van de beide Abba zangeressen ongeëvenaard is en ook vind ik deze single van de Stars on 45 toch wel iets minder dan de eerste van de Stars on 45.
Cijfer: 6,5


16. Boney M. - Malaika

De iets mindere jaren van Boney M werden toch wel ingezet in de jaren 80, dit Malaika kan mij niet echt boeien eerlijk gezegd en is het allemaal een beetje van hetzelfde eigenlijk, niet echt orgineel allemaal.
Cijfer: 5

21. Lime - Your Love

Lime maakte altijd aanstekelijke disco muziek en Your Love is er ook zo eentje en luistert nog steeds lekker weg moet ik zeggen, weinig op aan te merken eigenlijk.
Cijfer: 7

25. Juan Pardo - No me hables

Als je dit nummer hoort denk je natuurlijk aan zon, zee en vakantie toch kabbelt dit nummer maar een beetje voort, de muziek doet me een beetje denken aan die van de George Baker Selection (de latere jaren wel te verstaan) leuk maar niet echt bijzonder.
Cijfer: 6

26. The Specials - Ghost Town

Ik ben al net zo enthousiast als LucM over dit nummer, het heeft een heerlijk mysterieus sfeertje en inderdaad het verveelt geen moment, voor mij de beste single van dit ska gezelschap.
Cijfer: 8,5

27. De Electronica's - De Poesjesdans

Geen clip aanwezig en wees daar maar blij om, ik ken zelf dit nummer van Op Volle Toeren en ken dus ook de beelden die er bij horen, er is geen slapper aftreksel te vinden van de Vogeltjesdans dan deze single de Poesjesdans, heel gauw vergeten dus.
Cijfer: 1

28. Julio Iglesias - Amor de mis Amores

Ik heb zelf nooit een hekel gehad aan de stem van Julio Iglesias niet dat ik er nu cd's van heb staan, die denk ik zijn hoogtij dagen wel in de jaren 70 had, dit Amor de mis Amores is een typische Iglesias single met de bekende sound, een leuk zomers plaatje.
Cijfer: 7


29. The Amazing Stroopwafels - Ome Kobus

Een erg leuk nummer dit, met in die tijd nog in de gelederen good old Fredje Piek (Fungus) en elke Rotterdammer kent dit gezelschap natuurlijk wel die dan ook zomaar ineens ergens staan te spelen in de stad in een of ander winkelcentrum, een vrolijk nummer met een grappige tekst.
Cijfer: 7

30. Ottawan - Hands Up

Lekkere foute muziek is altijd leuk op z'n tijd en Hands up blijft behoorlijk hangen of je dit nu wilt of niet, leuk nummer niets meer en niets minder.
Cijfer: 7

Week 28 - 11 juli 1981
Top 40
Tipparade



Hands-upppp!!!!!

Alarmschijf: Stars On 45 - More Stars
Favorietschijf: Ray Parker Jr. & Raydio - A Woman Needs Love
Steunplaat: The Specials - Ghost Town

Binnenkomers in de Tipparade:

Alarmschijf: Stars On 45 - More Stars
#16. Boney M. - Malaika
#21. Lime - Your Love
#25. Juan Pardo - No Me Hables
#26. The Specials - Ghost Town
#27. De Electronica's - De Poesjesdans
#28. Julio Iglesias - Amor De Mis Amores
#29. Amazing Stroopwafels - Ome Kobus
#30. Ottawan - Hands Up

Bij de ABBA-medley van More Stars vind ik dat de formule behoorlijk sleets wordt.
Leuk natuurlijk dat de Zweedse groep er garen bij spint, maar de flow was bij de eerdere Beatles-medley een heel stuk beter. Dit gaat het ene oor in, het andere uit. Toch geen onvoldoende omdat de gebruikte arrangementen buiten kijf staan [5].

Boney M in 1981, ik vind het eigenlijk al niet meer kunnen. Als Malaika al iets bewijst is dat de trukendoos van Frank Farian behoorlijk leeg was. De lach op het gezicht van m'n schatje bij het zien van de clip is trouwens prijsloos [4,5].

Over clips gesproken, je moet die van Lime's Your Love zeker even zien. Alsof de zangeres net uit bed stapt. 'She shouldn't sing. Ever!' zegt m'n lieve vrouwtje op komische toon .
Maar we zijn het er beiden over eens dat de beat niet eens onaardig is. Jammer dus van de zwakke vocalen en de lengte (zeker een minuut te lang) [6].

Van Juan Pardo heb ik een ander clipje toegevoegd met de echte single-versie.
Ik heb dit altijd een erg leuk nummer gevonden, van jongs af aan. Het klinkt lekker zomers, aangenaam, sympathiek en -anders dan z'n akelige landgenoot in de lijst- juist helemaal niet gladjes of pretentieus. Het is Spaanstalige muziek op de manier zoals ik het wil horen [7,5].

Helaas was Ghost Town het laatste wapenfeit van de originele line-up van The Specials. De band stond anno 1981 al flink op splitten, al hoor je het niet af aan de kwaliteit van deze single.
De desolate, donkere sfeer grijpt je bij de kladden maar de reggae-invloeden en de 'ya-dada's' maken het überhitgevoelig. Geweldig nummer! [9,5].

De Poesjesdans kan ik niet op YouTube vinden, maar het kan me eerlijk gezegd gestolen worden.

Met Julio (of zoonlief) heb ik ook niks en op Amor De Mis Amores staan de gladjakkervocalen me ook weer flink tegen. Spaanse kitsch van het ergste soort, dit. De versie van Paco (zomerhit uit 1989) vind ik heel wat beter [4].

De DirkJan-achtige, ironische humor van de Amazing Stroopwafels waardeer ik wel en het liedje zit gewoon erg goed in elkaar. Een act als Acda & De Munnick zou hier nog een hoop van kunnen leren. Fijn om te horen, zoiets [7,5].

De Duitse amateurendisco van Ottawan, dat vond ik op 7-jarige leeftijd al moeilijk te verteren.
Vreselijke intonatie in combinatie met een arrangement dat lijkt te zijn geschreven met behulp van een Fisher Price-pianootje. Vreselijk [3,5].

Zijn we weer even.

Week 25: 20 juni 1981:

Shakin' Stevens - You Drive Me Crazy:

Die was ineens even voor een paar jaar heel populair destijds. Helaas echter vooral bij het Frans Bauer-publiek zal ik maar zeggen, waardoor het voor mij not done was.
Natuurlijk is het gewoon een lekker nummer, een soort vrolijke country rock'n' roll met een aanstekelijke melodie.
Lekker nummer. Door de jaren heen heb ik er stiekem toch wel een paar LP's van verzameld.
Cijfer 8.

Imagination - Body Talk:

De eerste van een reeks hits die allemaal op elkaar leken. Toen de sound veranderde halverwege de jaren 80 was het ook meteen afgelopen.
Ik heb er altijd een zwak voor gehad.
Tussen de satijnen lakens disco. Zwoel, slow en sexy.
Dit is misschien nog wel de beste ook van ze.
Ook geschikt voor bij adult movies.
Cijfer 7,5.

Odyssey - Going Back To My Roots:

Wegens overdosering in 1981 nooit leuk gevonden toen.
Nu natuurlijk weer wel.
Gewoon een lekker oud disco/funknummer met lekker bas- en gitaarlijntjes. En zelfs een gitaarsolo. Lekker refreintje.
Cijfer 7,5.

Suzanne Michaels - Mandalay:

Leuk nummertje en aardige zangeres. Een beetje de stijl van Anita Meyer hoor ik er ook op een of andere manier.
Tja, het vakantieoord Mandalay, maar niet heus.
Een half jaar eerder had je Azoto met San Salvador, waar het in die jaren ook niet zo erg pluis was...
Kan hier nog wel een 6-je aan kwijt.

Thelma Houston - If You Feel It:

Die was ik helemaal kwijt.
En is natuurlijk lang niet zo goed als Don't Leave Me This Way, waarin ze helemaal los gaat.
Ik vind dit een standaard disco/soul nummertje, erg typerend voor die tijd.
Cijfer 5,5.

Pointer Sisters - Slow Hand:

Vind ik na Fire denk ik wel hun beste.
Enigszins sexy disco/soul plaatje van The Sisters die destijds toch redelijk populair waren.
Lekker refreintje. Met een beetje een countrygitaar erbij.
Heeft de tand des tijds wel doorstaan vind ik.
Cijfer 7.

David Soul - Dreamers:

Typisch iets wat we toen middle of the road.
Amerikaanse softpop, tegen het slijmerige aan.
Waar inderdaad altijd wel een doelgroep voor te vinden was. Zeg maar het John Denver/BZN-publiek en alles wat daar tussen zit.
Had natuurlijk nooit wat geworden als hij niet in Starsky en Hutch had gespeeld.
Toch hoor ik er een lekker Little River Band-achtig gitaartje in.
Helaas toch niet meer dan een 5.

Chas & Dave - Rabbit:

Toch een liedje voor op een drinkbandje. Heeft destijds toch ook wel feestjes opgeluisterd.
Op en top Engels en een novelty-hitje.
Een guilty pleasure zullen we dit maar noemen.
Cijfer 6.

Hazel O' Connor - Will You:

Heb ik het even geleden hier al over gehad.
Een vergeten klassiekertje toch wel.
Prachtig nummer met geweldige saxofoonsolo op een mooi toetsenbedje en een goede stem.
Zeker een 8.

Nou, de groeten maar weer.

Musician’s Top 30, 18-07-1981, week 28

01 (02) 06 Time – The Alan Parsons Project
02 (04) 05 Chequered love – Kim Wilde
03 (01) 09 I’ve seen that face before – Grace Jones
04 (06) 05 Don’t let go the coat – The Who
05 (03) 07 Don’t let him go – Reo Speedwagon
06 (05) 08 The Waiting – Tom Petty & The Heartbreakers
07 (08) 05 Gemini dream – Moody blues
08 (19) 02 There’s a guy…. – Kirsty MacColl
09 (07) 06 Berlin – Fischer Z
10 (10) 06 The magnificent seven – The Clash
11 (12) 07 It’s going to happen – Undertones
12 (16) 03 One day in your life – Michael Jackson
13 (11) 06 Watching the wheels – John Lennon
14 (13) 04 Almost Saturday night – Dave Edmunds
15 (17) 04 Playing with lightning – Shot in the Dark
16 (09) 07 Full Force Gale – Van Morrison
17 (---) 01 Ghost town - Specials
18 (22) 02 A woman needs love – Raydio
19 (20) 05 Slow down – Golden earring
20 (14) 07 Life is for living – Barclay James Harvest
21 (---) 01 Summer in the city – Max Werner
22 (21) 03 All stood still – Ultravox
23 (15) 12 The River – Bruce Spingsteen
24 (18) 06 Rainy night in Georgia – Randy Crawford
25 (29) 02 Mandelay – Suzanne Michaels
26 (27) 03 Verjaardagsfeest – Frank Boeyen
27 (---) 01 Your love – Lime
28 (28) 03 Promised land – Peter Green
29 (---) 01 Ome Kobus – Amazing stroopwafels
30 (24) 07 You’ll never be so wrong – Hot Chocolate

Grace Jones met haar bijzondere single 'eindelijk' van de eerste plaats af. Het is toch ook een sterk nummer. De opvolger is uiteraard al bekend, maar de exceptionele betovering die I've seen that face before opriep kon maar tot één nummer beperkt blijven.

Rain in May werd een grote hit van Max Werner maar waar waren de single-kopers voor de opvolger gebleven? Summer in the City (ja, een cover van het beroemde nummer van Lovin' Spoonful) was ongeveer meer van hetzelfde. De ex-zanger van Kayak wilde bij de band niet meer zingen, wel nog drummen (vanaf 1977). En na In the Air Tonight van Phil Collins was Werner solo niet meer te stoppen....

Max Werner - Summer in the city

Ome Kobus van The Amazing Stroopwafels verhoog ik na nogmaals beluisteren tot 7(leuk nummer) , Malaika van Boney M moest een 5 krijgen.

Week 29 van 1981.

Alarmschijf: The Press - Cantara Pepe
Voor een zomerparty of een fout feestje kan dit wel, ik vind het ook grappig klinken al stelt het natuurlijk niet veel voor.
Cijfer: 5

#17. Tom Tom Club - Wordy Rappinghood
Dit behoort ook tot de categorie fout maar dan leuk fout. Grappig en vindingrijk nummer dat nu nog steeds gerust kan voor mij.
Cijfer: 7,5

#26. The Charlie Calello Orchestra - Sing, Sing, Sing
Een bigband dat uit de jaren '40 lijkt te komen vermengd met funk, ik vind deze combinatie geslaagd en het klinkt ook gezellig.
Cijfer: 7

#27. Kid Creole & The Coconuts present Coati Mundi - Me No Pop I
Toen verschenen ook veel zomerse nummers in de hitlijsten. Deze latindisco van Kid Creole kan ook voor mij ook al door de bas en gitaarloopje, het is tenslotte wel goed gebracht en de sfeer zit er in. Al zou hij nadien betere nummers brengen.
Cijfer: 6,5

#28. Ciska Peters - Zeeman
Dit ken ik van Petula Clark en was een hit in 1961. Deze versie is gewoon een cover en draagt niets bij, dit is niets meer dan papegaaienwerk. Het origineel zou een 7 krijgen, deze cover geef ik de helft daarvan.
Cijfer: 3,5

#29. Pussycat - Une Chambre Pour La Nuit
Het succes van Pussycat was aan het tanen, dit werd niet zo'n grote hit. Al vind ik het nummer best aardig door dat Franse stukje en die saxofoon op het einde.
Cijfer: 6

#30. Chica - La Chica
Geen clip gevonden.

TOP 40 VAN ROB nr 265, 22-7-1981
dw vw aw
1 5 3 Sat in your lap - Kate Bush
2 1 7 Will you? - Hazel O'Connor
3 2 8 Don't let him go - REO Speedwagon
4 3 6 Gemini dream - The Moody Blues
5 4 5 One day in your life - Michael Jackson
6 7 4 Versailles - White Soxx
7 6 7 Rainy night in Georgia - Randy Crawford
8 10 5 Wasn't that a party - The Rovers
9 12 3 Que pasa/me no pop I - Kid Creole & the Coconuts feat. Coati Mundi
10 13 3 Wordy rappinghood - Tom Tom Club
11 25 2 Ghosttown - The Specials
12 27 2 Never gonna cry again - The Eurythmics
13 26 2 Sing sing sing - Charlie Calello Orchestra
14 9 9 Nobody wins - Elton John
15 8 8 It's going to happen - The Undertones
16 18 4 The magnificent seven - The Clash
17 11 8 History never repeats - Split Enz
18 29 2 Show me - Dexy's Midnight Runners
19 28 2 Piece of the action - Bucks Fizz
20 16 8 You'll never be so wrong - Hot Chocolate
21 22 4 Hit and run lover - Carol Jiani
22 23 5 Rabbit - Chas & Dave
23 15 8 Life is for living - Barclay James Harvest
24 21 4 The friends of Mr. Cairo - Jon & Vangelis
25 19 5 Mandelay - Suzanne Michaels
26 14 11 I've seen that face before - Grace Jones
27 33 2 All stood still - Ultravox
28 -- 1 Is that love? - Squeeze
29 -- 1 Cowboys stay on longer - Hank Wangford
30 31 2 Can can - Bad Manners
31 -- 1 This is a test - Companion
32 -- 1 Je suis un rockstar - Bill Wyman
33 20 8 Innocent children - The Mark Band
34 17 13 The river - Bruce Springsteen
35 24 10 Chequered love - Kim Wilde
36 30 3 The driving beat - Sniff 'n the Tears
37 -- 1 La chica - Chica
38 32 6 Sukiyaki - A Taste of Honey
39 35 14 Race to the end - Demis Roussos & Vangelis
40 34 12 Grey day - Madness

Al in de derde week stoot Kate Bush door naar de eerste plek, zeer overtuigend! De nummers 1 t/m 4 zakken alle een plaatsje.

Dat The friends of Mr. Cairo niet verder komt dan 21, komt meer doordat het toen te weinig op de radio gedraaid werd, dan dat ik het niet goed genoeg vond.

Vijf binnenkomers, de hoogste op 28 van Squeeze. Aangezien Cool for cats mijn lijst destijds niet bereikte, is dit ook hun eerste hit bij mij. Inmiddels zijn ze al geëvolueerd van punk-new wave/band naar een volwassener singer-songwriter-achtig geluid (net als Joe Jackson en Elvis Costello bv). Een sterk, vlot liedje.

Op 29 een song die ik eerst totaal niet op internet kon vinden, omdat het al die jaren verkeerd stond in mijn schrift (zowel titel als artiest). Maar goed, Hank Wangford is een Engelse (!) countryrocker, en Cowboys stay on longer een vrolijk en vlot liedje, dat ik al 30 jaar niet meer gehoord had.

Op 31 Companion met een discogeluid in het kwadraat, voor de liefhebbers geweldig, voor het gewone volk misschien wat te vet. This is a test lijkt hun enige wapenfeit.

Op 32 Bill Wyman (van The Rolling Stones uiteraard) met een droog-geestige song in het Engels, maar het refrein is in een merkwaardige mengelmoes van Frans en Engels. Door het moderne discosausje werd het ook nog een aardige hit. Leuk.

En op 37 La chica van Chica, een Nederlands project van 2 zangeressen, die in het Frans een Braziliaans-achtige song brengen. Voor de geïnteresseerden heb ik toch een video gevonden (hoewel die video achteraf door een fan gemaakt is). Erg standaard (de muziek dan, de clip zeker niet). Chica - La chica - Muziek & Entertainment Gratis video filmpjes - 123 video.nl - 123video.nl

Week 29 - 18 juli 1981
Top 40
Tipparade



Een pooier die met z'n entourage op stap is? Nee, Kid Creole & The Coconuts!

Alarmschijf: The Press - Cantara Pepe
Favorietschijf: Juan Pardo - No Me Hables
Steunplaat: Hank Wankford - Cowboys Stay On Longer V

Binnenkomers in de Tipparade:

Alarmschijf: The Press - Cantara Pepe V
#17: Tom Tom Club - Wordy Rappinghood V
#26: The Charlie Calello Orchestra - Sing, Sing, Sing V
#27: Kid Creole & The Coconuts Present: Coati Mundi - Que Pasa-Me No Pop I V
#28: Ciska Peters - Zeeman V
#29: Pussycat - Une Chambre Pour La Nuit V
#30: Chica - La Chica V (niet voor kinderen)

Eerst even de Steunplaat doornemen, want die zou de Tipparade niet halen (sorry Frits!).
Een aangenaam liedje van de mij onbekende Hank Wankford waarvan ik vooral het refrein sterk vind.
Past ook uitstekend bij een zomers weertype [7,5].

The Press was volgens mij een voortzetting van de Walkers, een groep uit Maastricht, en zanger Walter Nita zou later solo nog een paar singles uitbrengen. Cantara Pepe was de tweede hit van deze formatie en ik vind het meer catchy dan kwalitatief hoogstaand.
Zomers klinkt het best, maar het is allemaal wat mager [5,5].

In 1981 kon het zomaar eens voorkomen dat de getrouwde helft van de Talking Heads zowaar een knaller van een hit konden scoren. Volgens de Top 2000-docu is het nummer nogal spontaan ontstaan en is het voortgekomen uit writer's block, vandaar 'woorden' als onderwerp. Ik heb het altijd al een heerlijk nummer gevonden met een spitsvondig arrangement en een gezonde dosis humor [8,5].

Louis Prima's Sing, Sing, Sing kennen we natuurlijk allemaal, misschien nog het beste in de versie van The Broads, maar deze versie van Charlie Calello doet daar nimmer voor onder. Ik vind dit nog steeds zeer hip klinken en het lijkt de tand des tijds glansrijk te hebben doorstaan. 'It's got that beautiful big band-sound I love so much' zegt m'n lieve schatje hier. Geen woord teveel [8,5].

De m.i. beste zomerhit uit 1981 komt van Kid Creole en aanhang, waarvan bandlid Coati Mundi hier de microfoon aanneemt. Het is eigenlijk gewoon één nummer met een uitlopend rapgedeelte waarvan volgens mij het Que Pasa-gedeelte op de radio te horen was.
Dit is nou de perfecte soundtrack van een middagje aan het strand op een tropisch eiland waarvan de productie, de instrumentatie en de (begeleidende) zang allemaal raak zijn.
Wat ook mij betreft behorende tot het beste van deze band [9].

Ciska Peters was weer zo'n nationaal verschijnsel die caterde aan mensen als mijn moeder die nogal waus was van dit soort sentimenten (m'n vader was een visserman) en die een zwak had voor -kuch- Het Nederlandse Lied . Maar even serieus: Slecht gezongen, drakerig en futloos [2].

Het liedje van Pussycat vind ik flodderig, emotieloos, vervelend en fantasieloos.
Het was al niet veel met ze en dit vind ik ronduit bagger [2].

Chica's La Chica is ook een vlak lopende-band-werkje en leidt aan het euvel waar tegenwoordig teveel hits aan lijden: Constant herhalende stukjes, platte na-aperij en volstrekte levenloosheid [2].

"And you're welcome in Waldolala!!"

Ik vind een 2 nog hoog, ik geef een 1.

Pussycat - Une Chambre Pour La Nuit: verlaag ik naar 5 (niet slecht maar ook niet goed).

Chica - La Chica
Gehoord en te mager bevonden, doorsnee latin-deuntje zonder eigenheid of vindingrijkheid.
Cijfer: 3

Week 29 (1981)

Alarmschijf: The Press - Cantara Pepe

Moet zeggen dat ik dit nummer niet meer gehoord heb sinds dit een hit was (in 1981 dus) en vind hem eigenlijk nog steeds leuk klinken, leuke niets aan de muziek bij dit zomerweer en vrolijkheid troef.
Cijfer: 7

17: Tom Tom Club - Wordy Rappinghood

Dit is eigenlijk een heel simpel liedje (de muziek) met leuke woordspelingen in de tekst, zit tegen een klassieker aan of is dit er al eentje?
Heerlijk nummer!
Cijfer: 8

26: The Charlie Calello Orchestra - Sing, Sing, Sing

Met dit Sing, Sing, Sing kan je je eigenlijk geen buil vallen dus ook The Charlie Calello Orchestra niet al blijft het orgineel mijn favoriet van Louis Prima uit de jaren 30 ergens, een tijdloos nummer dat het ook anno 2012 nog prima doet.
Cijfer: 6,5

27: Kid Creole & The Coconuts Present: Coati Mundi - Que Pasa-Me No Pop I

Wie goed luistert hoort hier al het latere Annie I'm not your daddy in, dit nummer klinkt natuurlijk erg zomers, een echt grote hit zal dit echter niet worden hier in Nederland.
Cijfer: 6,5

28: Ciska Peters - Zeeman

Van dit genre moet je echt houden en dat doe ik niet echt en het nummer doet me ook verder weinig.
Cijfer: 3

29: Pussycat - Une Chambre Pour La Nuit

Pussycat heeft wel is leukere nummers laten horen dan dit Une Chambre Pour La Nuit wat behoorlijk onderhevig is aan jatwerk en ook niet bijster orgineel is allemaal.
Cijfer: 4

30: Chica - La Chica

Paulette Bronkhorst kwam na haar Champagne avontuur in dit Chica terecht wat geen lang leven beschoren was overigens, een hoop ge-lalala viel ons ten deel en muzikaal is het helemaal huilen met pet op, volgende week komen we dit nummer trouwens weer tegen maar dan uitgevoerd door anderen.
Cijfer: 2

Toch knap hoe je The Press boven Kid Creole kan verkiezen.

Frappant hoe de overwegend zonnige binnenkomers van deze week samen vallen met wat misschien de enige degelijke week van de zomer van 2012 gaat worden.

Week 26, 27-06-1981:

Maywood - Rio:
Guilty pleasure van mij.
Wat Kaztor zegt is allemaal wel waar, maar ja, het zingt zo lekker mee, he.
Maar Late At Night vind ik beter.
Een 6 voor deze.

Michael Jackson - One Day In Your Life:
Vond ik toen al niks. Vind het ook nu nog veel te glad en veilig en mierzoet.
Een glazuuraftrekkende ballad.
Cijfer 4.

Rockaway Boulevard - Baby , Can I Change My Mind:
Was een Nederlandse groep toch?
Kon ik mij niet meer herinneren, maar veel bijzonders is het niet.
Disco van die jaren, maar zonder beklijvende melodie.
Cijfer 4.

Baby - Tick A Tumps My Heart:
Babe was altijd al een tweedehands Luv.
Geschreven door Hans van Hemert ipv Peter Koelewijn dit, maar die bakt er ook niets van en het is inderdaad Rockin' The Trolls part2.
Maar dan slechter.
Cijfer 2.

Frank Boeijen Groep - Verjaardagsfeest:
Met dit nummer wekten ze voor het eerst mijn interesse.
En ze zouden alleen nog maar beter worden.
Sterke tekst, en nummer blijft hangen.
Cijfer 7.

Lobo - The Caribbean Disco Show:
Deel zoveel van de vreselijke Stars On 45 trend, die in feite werd ingezet door Long Tall Ernie and the Shakers in 1977 met Do You Remember.
Deze hele recyclingstrip heb ik nooit wat aan gevonden en aan deze van Lobo al helemaal niet.
De lucht boven mijn hoofd betrekt spontaan (ook vandaag!), als ik dit weer hoor.
Cijfer 2.

Mieke - Als Ik Jou Niet Had:
Typisch Nederlandse smartlap.
Piratenmuziek.
Niemand zou er van opgekeken hebben als het nu door Frans Bauer of zo, zou worden gedaan.
Cijfer 2.

Een mager weekje derhalve.

Nog maar eentje dan...
Week 27, 03-07-1981:

Bad Manners - Can Can:
Ja hoor, deze stond ook op een drinkbandje voor de vakantie naar Joegoslavie.
Goed fout natuurlijk, maar het was (is?) lekker hijsen daarop.
Cijfer 7.

Ray Parker - A Woman Needs Love:
Op een of andere manier heb ik best veel LP's van deze Ray Parker/Raydio.
Allemaal aanbiedingswerk natuurlijk. En ik heb die dan ook zeker vrijwel nooit gedraaid.
Dit is natuurlijk veels te glad.
Typerend voor de beginjaren 80. Het lichtelijk funky gitaartje mag ik dan nog wel.
Tand des tijds niet doorstaan, wat mij betreft.
Cijfer 6.

Companion - This Is A Test:

This Is A Test, maar waarvoor dan?
Een uitermate irritant disconummer.
Nog niet goed genoeg voor een soundcheck.
Had zo op een Hitzone kunnen staan uit de late jaren 90.
This Is helemaal niks.
Cijfer 2.

Kirsty MacColl (R.I.P.) - There's A Guy Works Down The Chipshop Swears He's Elvis:

But he's A Liar, And I'm Not Sure About You.
Geweldig nummer.
Een perfecte rock'n'roll popsong.
En een heerlijke meezinger.
Heb ik de LP nog van.
Kirsty MacColl was ooit getrouwd met de zeer bekende producer Steve Lillywhite.
Tijdens een vakantie in Mexico in 2000 werd zij overvaren door een speedboot, waarbij ze nog net haar zoontje kon redden, die hem niet aan zag komen. Zelf was ze te laat...
Zij werd slechts 41 jaar.
Cijfer 9.

Bucks Fizz - A Piece Of The Action:

Leuke pakjes, dat wel.
Verder niet heel bijzonder. Songfestivalprut.
The Land Of Make Believe is inderdaad een stuk leuker.
Klinkt gedateerd, waar bv. Abba dat niet doet.
Cijfer 5,5.

Ploeg van Post - Wij zijn de Vedettes:
Ik ken het echt niet, sorry. Ook als Tour de France-volger wat ik toen ook al was, heb ik er nog nooit van gehoord.

Rayke - It's Raining In My Heart:
Vlot nummertje. Heb ik ook destijds niet meegekregen. Zal wel weer door de diensttijd komen.
Ik vind het best wel aardig eigenlijk.
Krijg er geen slechte zin van. De vergelijking met een niet meer zo opgewonden Suzi Quatro kan ik wel begrijpen.
Cijfer 6,5.

Corry Konings - Vrijdag de 13e Mei:
Tja, Corry Konings. Het is 1981.
Je moet niet vergeten dat dit ook de hoogtijdagen waren van de 27MC-bakkies en de piratenzenders die tot in ieder gehucht opdoken. En die zoiets heel graag draaiden.
Ik krijg er in ieder geval een heel apart gevoel van binnen van...
Cijfer 1.

Zo, de laatste pils zit er ook weer in. Ik hoop echt dat die der door Corry, alsnog niet weer uitkomt...
Welterusten.

Musician’s Top 30, 25-07-1981, week 29

01 (01) 07 Time – The Alan Parsons Project
02 (02) 06 Chequered love – Kim Wilde
03 (04) 06 Don’t let go the coat – The Who
04(08) 03 There’s a guy….... – Kirsty MacColl
05 (---) 01 If leaving me is easy - Phil Collins
06 (03) 10 I’ve seen that face before – Grace Jones
07 (07) 06 Gemini dream – Moody blues
08 (05) 08 Don’t let him go – Reo Speedwagon
09 (17) 02 Ghost town - Specials
10 (---) 01 Wordy rappinghood – Tom Tom Club
11 (06) 09 The Waiting – Tom Petty & The Heartbreakers
12 (12) 04 One day in your life – Michael Jackson
13 (11) 08 It’s going to happen – Undertones
14 (---) 01 The friends of mr. Cairo – Jon & Vangelis
15 (09) 07 Berlin – Fischer Z
16 (18) 03 A woman needs love – Raydio
17 (10) 07 The magnificent seven – The Clash
18 (21) 02 Summer in the city – Max Werner
19 (27) 02 Your love – Lime
20 (---) 01 Jumpin' jive - Joe Jackson
21 (13) 07 Watching the wheels – John Lennon
22 (14) 05 Almost Saturday night – Dave Edmunds
23 (19) 06 Slow down – Golden earring
24 (15) 05 Playing with lightning – Shot in the Dark
25 (16) 08 Full Force Gale – Van Morrison
26 (20) 08 Life is for living – Barclay James Harvest
27 (29) 02 Ome Kobus – Amazing stroopwafels
28 (---) 01 Que Pasa – Kid Creole
29 (---) 01 Cantare pepe – The Press
30 (26) 04 Verjaardagsfeest – Frank Boeyen

Ik ontwaar Goddank nog net op tijd Kid Creole boven The Press.......

Hier staan wel weer een aantal interessante dingen in. Het verhaal van The Friends of Mr. Cairo van Jon & Vangelis is inmiddels verteld, een paar weken geleden. Het B-kantje is verder niet zo heel erg spectaculair, heet Beside (heel toepasselijk) ook van het Friends of Mr. Cairo album.

Dan de derde single van het Face Value album van Phil Collins. Het volledig vergeten If leaving me is easy, lange tijd mijn favoriete nummer van de eerste solo cd van Phil Collins. Een prachtige ballad vol schmerz en vol passie gemaakt. Dat was nog eens hoe het moest, in tegenstelling tot One more night van een paar jaar later.

A wordy rappinghood van de Tom Tom Club werd al gauw een hit en goed bevonden want een zijtak van de Talking Heads. Het is ook niet onaardig en het getuigt van een zomerse opgewektheid maar het komt natuurlijk niet in de buurt van de Talking Heads.

De andere aardige single om even te noemen is Jumpin' Jive van Joe Jackson. Joe Jackson sloeg na drie prima albums opeens een geheel andere richting in. Het album Jumpin' Jive ging de kant van de Jive en Jazz op. Maar toegegeven, smaakvol gedaan en uiteraard nog wel met een Joe Jackson sausje.

Nooit geweten dat If leaving me is easy een single geweest. Komt dus niet in mijn top 40, maar beslist één van Phils mooiste!

Inderdaad een geweldige ballad met een rake tekst.

Het hoogtepunt van Face Value is voor mij trouwens de wereldmuziek-trilogie dat waarschijnlijk kant a afsluit (ik heb de cd-versie) .

TOP 40 VAN ROB nr 266, 29-7-1981
dw vw aw
1 1 4 Sat in your lap - Kate Bush
2 6 5 Versailles - White Soxx
3 2 8 Will you? - Hazel O'Connor
4 5 6 One day in your life - Michael Jackson
5 4 7 Gemini dream - The Moody Blues
6 3 9 Don't let him go - REO Speedwagon
7 11 3 Ghosttown - The Specials
8 8 6 Wasn't that a party - The Rovers
9 9 4 Que pasa/me no pop I - Kid Creole & the Coconuts feat. Coati Mundi
10 10 4 Wordy rappinghood - Tom Tom Club
11 12 3 Never gonna cry again - The Eurythmics
12 13 3 Sing sing sing - Charlie Calello Orchestra
13 7 8 Rainy night in Georgia - Randy Crawford
14 28 2 Is that love? - Squeeze
15 18 3 Show me - Dexy's Midnight Runners
16 19 3 Piece of the action - Bucks Fizz
17 16 5 The magnificent seven - The Clash
18 -- 1 For your eyes only - Sheena Easton
19 31 2 This is a test - Companion
20 21 5 Hit and run lover - Carol Jiani
21 29 2 Cowboys stay on longer - Hank Wangford
22 -- 1 New life - Depeche Mode
23 22 6 Rabbit - Chas & Dave
24 32 2 Je suis un rockstar - Bill Wyman
25 15 9 It's going to happen - The Undertones
26 17 9 History never repeats - Split Enz
27 -- 1 Hard act to fall - Split Enz
28 27 3 All stood still - Ultravox
29 -- 1 Magnetic fields, part 2 - Jean Michel Jarre
30 30 3 Can can - Bad Manners
31 20 9 You'll never be so wrong - Hot Chocolate
32 23 9 Life is for living - Barclay James Harvest
33 -- 1 Happy birthday - Stevie Wonder
34 24 5 The friends of Mr. Cairo - Jon & Vangelis
35 26 12 I've seen that face before - Grace Jones
36 25 6 Mandelay - Suzanne Michaels
37 37 2 La chica - Chica
38 33 9 Innocent children - The Mark Band
39 14 10 Nobody wins - Elton John
40 35 11 Chequered love - Kim Wilde

Kate Bush uiteraard op 1, maar Versailles maakt ineens, na een wat trage opmars, een sprong van 6 naar 2. Verder zit het bovenin wat vast.

Opmerkelijk is de val van Nobody wins van 14 naar 39. Dat was niet omdat ik de song ineens helemaal zat was, maar ongetwijfeld vergat ik hem tijdens het schrijven van de lijst. Meestal ga ik dan wat posities corrigeren/doorkrassen zodat de vergetene toch op een redelijke plaats komt, maar dit keer vond ik het kennelijk wel goed zo...

Vijf binnenkomers, waaronder wat opmerkelijke. Op 18 Sheena Easton met het thema van de nieuwe James Bond-film, For your eyes only. Een erg sterke song, totaal niet in de wat bombastische stijl die de meeste thema's karakteriseert; vooral het begin is bijna experimenteel te noemen. Zeker één van de beste Bond-songs, ook de enige die in de NL top 40 op 1 is gekomen. Hiermee zet ook Sheena zichzelf op de kaart, ze zal er een behoorlijke carrière aan overhouden.

Op 22 komt voor het eerst Depeche Mode in mijn top 40 binnen, met New life. Dit was ook de eerste succesvolle single van het eerste album Speak and spell. De DM-sound is al volop aanwezig, synthesizers en de zang van Dave Gahan. Wat frisser en vrolijker dan het latere werk, zou ik zeggen.

Op 27 de opvolger van History never repeats van Split Enz. Hard act to follow werd veel minder gedraaid, maar inmiddels was ik wel gespitst op deze band van I hope I never, dus toch een hit in mijn top 40.

Op 29 doet Jean Michel Jarre voor de derde keer het kunstje: breng een album uit met een x aantal (in elkaar overlopende) instrumentale stukken met alle dezelfde titel, met een volgnummer, en breng het vlotste stuk op single uit. En voor de derde keer haalde hij de NL top 40; maar het was ook de laatste keer. Deze song heeft meer ritme/beat, maar de melodie is wat minder.

En op 33 Happy birthday van Stevie Wonder, ter ere van Martin Luther King. Het was Stevie's bedoeling dat de geboortedag van MLK (jawel, een U2-songtitel) een officiële feestdag zou worden in de VS, en ik geloof ook dat hij daarin geslaagd is. De song begint met een sterk opbouwend couplet, maar als het refrein eenmaal bereikt is, wordt het allemaal wel erg simpel en wordt de vervelingsgrens al snel bereikt. Happy birthday is in de 34 jaar van mijn top 40 dan ook de hoogst binnengekomen plaat die de week erna alweer verdwenen was...