Week 30 - 25 juli 1981
Top 40
Tipparade




Alarmschijf: Electric Light Orchestra - Hold On Tight
Favorietschijf: Patricia Paay - Who Let The Heartache In
Steunplaat: Wisdom & Allstars - Lizard In A Bed V

Binnenkomers in de Tipparade:

Alarmschijf: Electric Light Orchestra - Hold On Tight V
#9: Luv' - Tingeling V
#23 - #30: African Magic Combo - La Chica V
#24: Stevie Wonder - Happy Birthday V
#25: Patricia Paay - Who Let The Heartache In V
#26: Rubberen Robbie - De Nederlandse Sterre Die Strale Overal! V
#27: Stevie Nicks & Tom Petty & The Heartbreakers - Stop Draggin' My Heart Around V
#28: Jean Michel Jarre - Magnetic Fields Part 2 V
#29: Imca Marina - Ook Als Ik Er Niet Ben V
#30: Vanessa - Sunset Girl

Eerst even de Steunplaat.
Ik ben het deze zeldzame keer niet met Frits Spits eens en de rest van Nederland was dat waarschijnlijk ook niet.
Dit is het soort reggae waar ik enige bedoelde aanstekelijkheid niet in terug hoor.
Bovendien staat de zang me sterk tegen [4].

Misschien dat ik er alleen in sta, maar ik durf ELO's Time een meesterlijk conceptalbum te noemen waarin tijdreizen centraal staat.
Opvallend is dan ook dat juist Hold On Tight in de tracklist wat aandoet als een inderhaast toegevoegd nummer dat de kar moest trekken. Zelfs dan nog vind ik het een hele ruime voldoende waard [8,5].

'Hier is Luv' voor de allerlaatste keer' valt in het clipje te horen. Hier was ik als 7-jarig jochie bij, want het werd in Volendam aan de haven gefilmd. Volgens mij was het toen iets later in het jaar, want PS. van de Dolly Dots en Anita Meyer's Why Tell Me Why herinner ik me ook daarvan. Kennelijk kon Luv's vuile was niet meer binnen worden gehouden. En als Patty Brard al eerder haar conclusies heeft getrokken dan kan dit haast al niet goed zijn. En dat is het dan ook niet [2].

Vorige week was er gelijk aan de Chica-versie van La Chica de versie van African Magic Combo binnengekomen, maar de originele lijst gaf dit alleen goed weer, vandaar dat ik het misliep. Deze versie vind ik een heel stuk sympathieker klinken dan de nepperij van de andere versie. Men krijgt er goede zin van waarbij je bij de andere versie alleen maar naargeestiger wordt [6].

Over Stevie Wonder's Happy Birthday ben ik positiever dan Ranboy. Ik word er altijd vrolijk van en Stevie verstaat hier de kunst om een lichtelijk kazig keyboardpatroontje een goede schwung mee te geven met een gepassioneerde voordracht en Caribische invloeden. De impact wordt versterkt door het prijzenswaardige feit dat het nummer z'n doel niet mistte.
Overigens was dit, als ik het goed heb, de laatste single van het zowel commercieel als artistiek succesvolle Hotter Than July [9].

Who Let The Heartache In voor Patricia? Het zal wel, ik geloof het niet.
Volgens mijn schatje klinkt het net zo nep als haar uiterlijk nu is. En de zang is op bepaalde momenten echt vreselijk! [2,5].

Rubberen Robbie was natuurlijk een persiflage op de Stars On 45-franchise van dezelfde mensen achter Catapult en The Monotones. Typische kroegmuziek natuurlijk, maar het is wel grappig. Opvallend lange single trouwens [7,5].

Opvallend dat nog niemand het hier over de single van Stevie Nicks en Tom Petty heeft gehad.
Het is duidelijk meer een Tom Petty & The Heartbreakers-nummer, maar het komt van Stevie Nicks' Bella Donna-album. Ik vind dit een uitstekende single dat duidelijk meer gaat voor kwaliteit dan commercie [9,5].

Jean Michel Jarre wist strikt instrumentale synthesizermuziek op een uitgekiende wijze naar de massa te brengen omdat er altijd wel hitgevoelige momenten tussen zaten. Bij Magnetic Fields was dat niet anders, al vind ik wel dat deze single wat lichtgewicht klinkt als je het vergelijkt met Equinox of Oxygen. Maar dit is eigenlijk een artiest waarvan ik meer wil aanschaffen [7,5].

Vervolgens komen we bij Imca Marina's Ook Als Ik Er Niet Ben. Helaas is ze dat wel.
Risicoloze muzak voor Story-lezeressen [2].

Tenslotte had ik de keuze om Vanessa's single te downen.
Een keuze die zich snel beantwoord zag.

Week 30 van 1981.

Alarmschijf: Electric Light Orchestra - Hold On Tight
Vrij simpel rocknummer - zelfs wat retrogetint - maar erg vrolijk en aanstekelijk met een stukje Frans dat grappig overkomt. Niet hun beste maar goed voor ...
Cijfer: 8

#9: Luv' - Tingeling
De laatste stuiptrekking van Luv', het klinkt mij als een flauwe doorslag van hun eerdere hits. De koek was duidelijk op.
Cijfer: 3,5

#23: African Magic Combo - La Chica
Klinkt wel beter dan die fletse versie van Chica maar echt wild ben ik er niet van, toch een wat te doorsnee latin-deuntje.
Cijfer: 5

#24: Stevie Wonder - Happy Birthday
Een ode aan Martin Luther King met bedoeling om zijn geboortedag (15 januari) een herdenkingsdag te maken wat later ook zou geschieden. Sterke coupletten met een - weliswaar simpel - meezingrefrein en de gepassioneerde voordracht.
Cijfer: 8

#25: Patricia Paay - Who Let The Heartache In
Die productie maakt het nummer gedateerd en haar stem komt daarin ook niet goed uit de verf. Melodisch zit het wel goed met dit nummer.
Cijfer: 5,5

#26: Rubberen Robbie - De Nederlandse Sterre Die Strale Overal!
Een parodie op Stars on 45 met een medley van bekende schlagers. Artistiek stelt dat natuurlijk nauwelijks wat voor maar ik vind het wel grappig en vermakelijk.
Cijfer: 6,5

#27: Stevie Nicks & Tom Petty & The Heartbreakers - Stop Draggin' My Heart Around
Het zijn twee klasse-artiesten maar dit nummer heeft mij nooit echt aangesproken al heeft het inderdaad zijn kwaliteiten met name de zang.
Cijfer: 7

#28: Jean Michel Jarre - Magnetic Fields Part 2
Lichtvoetige synthesizermuziek maar melodisch en ritmisch wel aanstekelijk, hitgevoeligheid wordt hier gecombineerd met inventiviteit . Van Jean Michel Jarre zal ik ook eens reguliere albums aanschaffen (ik moet toch wat meer electronic in huis hebben).
Cijfer: 8

#29: Imca Marina - Ook Als Ik Er Niet Ben
Fantasieloos en oubollig nummer dat er beter niet zou zijn. Haar accent en zang steken mij ook tegen.
Cijfer: 2,5

#30: Vanessa - Sunset Girl
Geen clip gevonden.

Week 30 (1981)

Alarmschijf: Electric Light Orchestra - Hold On Tight

ELO behoort tot 1 van mijn vele favoriete bandjes uit de vervlogen jaren, dit Hold On Tight is een zeer aanstekelijk nummer en je zit er gelijk in om het zo maar te zeggen en is zeer hitgevoelig, sterke single van ELO!
Cijfer: 8,5

9: Luv' - Tingeling

Als je zoals Luv blijft teren op de simpele en ook wel wat kinderlijke deuntjes raakt daar het publiek een keer op uit gekeken, deze laatste single behoort tot de mindere van Luv m.i.
Cijfer: 4

23: African Magic Combo - La Chica

Opvallend dat door andere een hoger cijfer wordt gegeven dan aan Chica, want zoveel verschilt dit nummer toch niet van Chica?
Ik blijf dit nummer een een niemandalletje vinden wie het ook uitvoert overigens.
Cijfer: 2

24: Stevie Wonder - Happy Birthday

Uitstekende single van Stevie Wonder eigenlijk weinig over te melden, dit nummer zit gewoon goed in elkaar.
Cijfer: 8

25: Patricia Paay - Who Let The Heartache In

Lijkt wat gejat van The winner takes it all van ABBA (begin van het nummer) maar voor de rest gaan alle vergelijkingen mank, hoor ook wat Phil Spector geluiden in dit nummer dus qua orginaliteit scoort dit nummer niet hoog, niet goed en ook niet echt slecht.
Cijfer: 5


26: Rubberen Robbie - De Nederlandse Sterre Die Strale Overal!

Ook anno 2012 blijft dit nummer leuk om naar te luisteren en inderdaad een knipoog naar de Stars on 45 projekten, maar beter goed gejat .......
Cijfer: 7,5

27: Stevie Nicks & Tom Petty & The Heartbreakers - Stop Draggin' My Heart Around

De meest interessante en opvallendste vrouwenstem in de popmuziek doet het met deze single samen met Tom Petty (ook al geen verkeerde trouwens) de stemmen kleuren mooi met elkaar vind ik en vormt een ijzersterk geheel.
Cijfer: 9

28: Jean Michel Jarre - Magnetic Fields Part 2

Een typische Jarre single in zijn bekende electronische stijltje heb een aantal cd,s van hem, maar ben hem eerlijk gezegd een beetje uit het oog verloren dus wederom een aangename kennismaking.
Cijfer: 7

29: Imca Marina - Ook Als Ik Er Niet Ben

Next.....
Cijfer: 1

30: Vanessa - Sunset Girl

Op de site 123video is wel beeld en geluid beschikbaar van dit nummer, tsja Vanessa heeft het altijd meer van haar (2) looks moeten hebben dan van haar zangcapaciteiten en dit nummer is niet bijster bijzonder, maar in 1981 was het geen straf om naar Vanessa te kijken, maar luisteren is een ander verhaal natuurlijk.
Cijfer: 4

NEWSFLASH - JULI 1981:




---------------------

ALBUM-RELEASES IN JULI 1981:




* Foreigner - 4
* Mission Of Burma - Signals, Calls And Marches (EP)
* Def Leppard - High 'N' Dry
* Journey - Escape
* The B52's - Party Mix (remix)
* Bryan Adams - You Want It, You Got It
* The Go-Go's - Beauty And The Beat
* Bucks Fizz - Bucks Fizz
* Stevie Nicks - Bella Donna
* The Ramones - Pleasant Dreams
* The Time - The Time
* Eddie Rabbitt - Step By Step
* Poco - Blue And Gray
* Wire - Document And Eyewitness
* Tom Verlaine - Dreamtime
* ZZ Top - El Loco
* Various Artists - Endless Love (soundtrack)
* Spyro Gyra - Freetime
* Jon & Vangelis - The Friends Of Mr. Cairo
* Foghat - Girls To Chat And Boys To Bounce
* Various Artists - Heavy Metal (soundtrack)
* Little Feat - Hoy-Hoy! (verzamelaar)
* Level 42 - Level 42
* Cliff Richard - Love Songs (verzamelaar)
* Miles Davis - The Man With The Horn
* Blackfoot - Marauder
* Demon - Night Of The Demon
* Rickie Lee Jones - Pirates
* Various Artists (Broadway Cast) - The Pirates of Penzance
* Pat Benatar - Precious Time
* Chick Corea - Three Quartets
* Electric Light Orchestra - Time
* Mick Fleetwood - The Visitor
* New England - Walking Wild
* Was (Not Was) - Was (Not Was)
* Sparks - Whomp That Sucker
* Jaco Pastorius - Word of Mouth

Musician’s Top 30, 01-08-1981, week 30

01 (05) 02 If leaving me is easy – Phil Collins
02 (01) 08 Time – The Alan Parsons Project
03 (04) 04 There’s a guy…. – Kirsty MacColl
04 (10) 02 Wordy rappinghood – Tom Tom Club
05 (14) 02 The friends of mr. Cairo – Jon & Vangelis
06 (02) 07 Chequered love – Kim Wilde
07 (09) 03 Ghost town - Specials
08 (---) 01 Stop draggin’ my heart around – Stevie Nicks & Tom Petty
09 (03) 07 Don’t let go the coat – The Who
10 (07) 07 Gemini dream – Moody blues
11 (---) 01 You weren’t in love – Mick Fleetwood
12 (12) 05 One day in your life – Michael Jackson
13 (20) 01 Jumpin’ jive – Joe Jackson
14 (---) 01 Hold on tight – ELO
15 (06) 11 I’ve seen that face before – Grace Jones
16 (08) 09 Don’t let him go – Reo Speedwagon
17 (---) 01 Happy birthday – Stevie Wonder
18 (16) 04 A woman needs love – Raydio
19 (13) 09 It’s going to happen – Undertones
20 (11) 10 The Waiting – Tom Petty & The Heartbreakers
21 (19) 03 Your love – Lime
22 (---) 01 Magnetic fields – Jean Michel Jarre
23 (18) 03 Summer in the city – Max Werner
24 (15) 08 Berlin – Fischer Z
25 (27) 03 Ome Kobus – Amazing stroopwafels
26 (28) 02 Que Pasa – Kid Creole
27 (29) 02 Cantare pepe – The Press
28 (---) 01 Un chambre pour la nuit - Pussycat
29 (---) 01 De Nederlandse Sterre – Rubberen Robbie
30 (17) 08 The magnificent seven – The Clash

In verband met een korte vakantie kon ik bovenstaande lijst nog niet plaatsen.
Veel nieuwe binnenkomers, waarbij You weren't in love van Mick Fleetwood uiteraard het meest in het oog springt.

Mick Fleetwood is/was geïntrigeerd door en geïnteresseerd in Afrikaanse ritmes en kwam, toen Fleetwood Mac eens een jaartje vrij was, op het idee om aldaar een authentiek album op te nemen. Met authentieke muzikanten, uit Ghana.

Een muzikaal werkstuk dat moest leiden tot een samenhangend geheel, de Afrikaanse ritmesecties doorspekt met Westererse rock. Enfin, het leidde allemaal tot een boeiend spectakel maar het idee van Fleetwood was veel oorspronkelijker dan de brave pop die Paul Simon jaren later maakte met de enigszins gepolijst klinkende Zuidafrikaanse muzikanten.

Het zwalkt ook alle kanten op maar is in artistiek opzicht zeker niet mislukt. Commercieel wel, het nam een flinke hap uit de begroting van Fleetwood, die halverwege de jaren '80 failliet ging.
Toevalligerwijs is The Visitor in 2011 voor het eerst officieel uitgebracht op cd.

You weren't in love heeft wel een paar Afrikaanse klanken maar is juist een nogal Westers nummer.

You weren't in love

Week 31 van 1981.

Alarmschijf: Benny Neyman - 'k Zal Je Heb
Vlot en radiovriendelijk Nederlandstalig nummer met exotische arrangementen. Geen topsong maar toch heel wat beter dan het gemiddelde niveau van het Nederlandstalig werk in de top-40.
Cijfer: 7

11. Grace Jones - Pull Up To The Bumper
Weliswaar niet zo'n kraker als haar vorige single maar zeker ritmisch vind ik het sterk met leuke baslijn en gitaarloopje en aparte stem.
Cijfer: 7,5

19. Spandau Ballet - Chant No. 1 (I Don't Need This Pressure On)
Ook een nummer dat ritmisch goed in elkaar steekt met vette blazers en aanstekelijk gitaarloopje, dit swingt en klinkt lekker funky.
Cijfer: 7,5

23. Vanessa - Sunset Girl
Geen clip gevonden.

24. Daryl Hall & John Oates - You Make My Dreams
Dit popsoulduo stond steeds garant voor degelijke popsongs. Vocaal en instrumentaal is het OK voor mij, melodisch en tekstueel vind ik dat echter één van hun mindere.
Cijfer: 6,5

25. Bill Wyman - (Si Si) Je Suis Un Rock Star
Dit heb ik altijd een heel leuk nummer gevonden van Stones-bassist. Erg aanstekelijk, vooral dan het ritme door de gitaar en baslijn en het is ook nog grappig.
Cijfer: 8,5

26. Shirley - Heel Even
Theatrale en wat pompeuze Nederlandstalige ballad, expressief gezongen al begint haar zang mij na een tijd een beetje tegen te staan.
Cijfer: 5,5

27. Kate Bush - Sat In Your Lap
Gewaagde en erg eigenzinnige single van Kate Bush, het werd begrijpelijk geen hit maar toch wel origineel nummer dat je na een tijd gaat waarderen, al reken ik dit niet tot haar beste nummers.
Cijfer: 8

28. Peter Koelewijn en Zijn Rockets - Kom Van Dat Dak Af [Live]
Deze klassieker werd voor de 3e keer uitgebracht en nu in een live-versie (bezit ik op mijn compilatie). Gemakshalve de versie op Pinkpop 2010 geselecteerd.
Cijfer: 8

29. Albert West - Don't Say You Leave This Summer
Lijkt een ballad zoals er begin jaren '60 meer werden uitgebracht. Het klinkt mij wat te klef en zijn uitspraak maakt het er niet beter op.
Cijfer: 3,5

30. The Brooklyn, Bronx & Queens Band - On The Beat
Simpel maar vlot disco-nummer dat je nu soms nog hoort. Vooral de baslijn en blazers trekken mij over de streep.
Cijfer: 7

TOP 40 VAN ROB nr 267, 5-8-1981
dw vw aw
1 1 5 Sat in your lap - Kate Bush
2 2 6 Versailles - White Soxx
3 4 7 One day in your life - Michael Jackson
4 7 4 Ghosttown - The Specials
5 3 9 Will you? - Hazel O'Connor
6 5 8 Gemini dream - The Moody Blues
7 12 4 Sing sing sing - Charlie Calello Orchestra
8 6 10 Don't let him go - REO Speedwagon
9 9 5 Que pasa/me no pop I - Kid Creole & the Coconuts feat. Coati Mundi
10 11 4 Never gonna cry again - The Eurythmics
11 14 3 Is that love? - Squeeze
12 18 2 For your eyes only - Sheena Easton
13 10 5 Wordy rappinghood - Tom Tom Club
14 15 4 Show me - Dexy's Midnight Runners
15 22 2 New life - Depeche Mode
16 29 2 Magnetic fields, part 2 - Jean Michel Jarre
17 8 7 Wasn't that a party - The Rovers
18 13 9 Rainy night in Georgia - Randy Crawford
19 19 3 This is a test - Companion
20 16 4 Piece of the action - Bucks Fizz
21 21 3 Cowboys stay on longer - Hank Wangford
22 24 3 Je suis un rockstar - Bill Wyman
23 27 2 Hard act to fall - Split Enz
24 17 6 The magnificent seven - The Clash
25 -- 1 Give it up - New England
26 20 6 Hit and run lover - Carol Jiani
27 -- 1 Chant no. 1 - Spandau Ballet
28 -- 1 You make my dreams come true - Hall & Oates
29 -- 1 Jessie's girl - Rick Springfield
30 -- 1 Hold on tight - ELO
31 23 7 Rabbit - Chas & Dave
32 -- 1 Sunset girl - Vanessa
33 -- 1 Une chambre pour la nuit - Pussycat
34 -- 1 Hands up - Ottawan
35 28 4 All stood still - Ultravox
36 30 4 Can can - Bad Manners
37 26 10 History never repeats - Split Enz
38 25 10 It's going to happen - The Undertones
39 32 10 Life is for living - Barclay James Harvest
40 34 6 The friends of Mr. Cairo - Jon & Vangelis

Aan de top weinig bijzonders te melden, maar wél acht binnenkomers! Verder valt wel op dat het meeste aantal weken 10 is (ik denk een laagterecord).

Op 25 is New England de hoogste nieuwe. Misschien niet voor iedereen een bekende naam; ik ken ook alleen dit singletje (dat bekend is door de steun van Frits Spits). Een Amerikaanse band die meer in het hardrockgenre zat. In de US hadden ze twee hitsingles, maar niet met dit nummer, dus obscuur is het wel. De coupletten zijn spaarzaam door synthesizers begeleid, de refreinen energieke erupties van melodie; het eindigt weer mooi klein zoals het begon. Ik vermoed dat het door Todd Rundgren geproduceerd is. Clip: NEW ENGLAND - Get it up - YouTube .

Op 27 Spandau Ballet met vermoedelijk hun beste single: Chant no 1 (I don't need this pressure on). Hier zijn ze nog steeds boos en maatschappelijk betrokken, wat de song urgentie verleent. Muzikaal swingt het de pan uit, percussie, samenzang, spetterende blazers, waar haalden ze het vandaan?

Op 28 een van de talloze singles van Hall & Oates, altijd aardig , maar niet bijzonder.

Op 29 de grote hit van Australische rockzanger Rick Springfield, ook nr 1 in de USA. Past precies in het Amerikaanse rockidioom van die tijd, lekker in het gehoor liggend, pretentieloos.

Op 30 ELO met Hold on tight. Wat mij betreft de eerste ELO-single die het echt niet heeft. Uiterst simpel refrein, standaard muzikale begeleiding, terwijl ELO juist in de muziek zo sterk was. Wel een grote hit voor de band, maar de band van Mr. Blue Sky is het niet meer (en zou het ook nooit meer worden...)

Op 32 Vanessa met Sunset girl, ik vermoed een jachtig electronisch disconummer, maar ik kan me het niet echt meer herinneren.

Op 33 Pussycat dat nu al jaren in zijn nadagen zit en in die tijd nog heel wat aardige singles maakte. Ook dit is best grappig om nog eens terug te horen, al is het niet hoogstaand.

Op 34 Ottawan met de makkelijke discoknaller Hands up. Net als vorige week bij Happy birthday, was ik deze een week later alweer zat en verdwijnt hij uit mijn lijst.

Prachtig nummer van New England (Get it up), ik krijg het zelf volgende week ook in de lijst binnen. Ik had het net al afgespeeld, omdat ik eigenlijk ook al niet meer precies wist waar het over ging.

Maar het lijkt (ten onrechte) geheel vergeten. Wie de band is, zegt mij helemaal niets meer!

Week 31 - 1 augustus 1981
Top 40
Tipparade



Grace Jones.

Alarmschijf - Benny Neyman - 'K Zal Je Heb
Favorietschijf: Grace Jones - Pull Up To The Bumper
Steunplaat: Spandau Ballet - Chant No. 1 (I Don't Need This Pressure On)

Binnenkomers in de Tipparade:

Alarmschijf: Benny Neyman - 'K Zal Je Heb
11. Grace Jones - Pull Up To The Bumper
19. Spandau Ballet - Chant No. 1 (I Don't Need This Pressure On)
24. Daryl Hall & John Oates - You Make My Dreams
25. Bill Wyman - (Si Si) Je Suis Un Rock Star
26. Shirley - Heel Even
27. Kate Bush - Sat In Your Lap
28. Peter Koelewijn en Zijn Rockets - Kom Van Dat Dak Af (Live)
29. Albert West - Don't Say You Leave This Summer
30. The Brooklyn, Bronx & Queens Band - On The Beat

Benny Neyman had in het begin van z'n carrière een handjevol leuke singles en 'K Zal Je Heb is daar één van. Een leuk, zonnig arrangement dat nergens temerig klinkt zoals teveel andere Neyman-nummers. Het heeft iets Rob De Nijs-achtigs. Leuk nummer [7,5].

Het is niet dat ze niet goed zingt of dat de muziek slecht is, maar Grace Jones' Pull Up To The Bumper laat me volledig koud. Het mist voor mij elke vorm van emotie en emotie vind ik een belangrijk element in muziek die me aanspreekt. De vorige single I've Seen That Face Before had tenminste nog dat weirde, eigenzinnige. PUTTB is me te afgebakend, te spartaans, te kil en te klinisch [5].

Dan liever de jonge-honden-op-jacht-bravoure van Spandau Ballet's Chant No. 1.
Dit vind ik echt super-aanstekelijk. Lekker van alles in de mix geknald en het swingt de pan uit.
Totaal wat anders dan de poedelpop uit latere jaren [9].

Een positieve verrassing deze week komt van het duo Hall & Oates. Normaal herken je elk hitje of tipje die ze in Nederland hadden meteen, maar You Make My Dreams Come True is onbekend en onbemind. Dit vind ik echt een héérlijk, ongecompliceerd popdeuntje dat je dag opfleurt. Geweldig! [8,5].

Bill Wyman... M'n lieve vrouw zit hier volledig perplexed op de bank (het was geen hit in Amerika) en ik vermaak me wezenloos. 'Veu-lee-veu!' . Mijn oudste broer had, als ware Stones-fan, deze single en draaide het, naar ik me herinner, redelijk grijs. Eigenlijk is Bill helemaal geen zanger en kan dit totaal niet, maar....
Opvallend ook hoe het verschijnt in dezelfde periode van het vervaardigen van Tattoo You [7,5].

Het is in ieder geval een stuk vermakelijker dan Shirley Zwerus en haar Heel Even.
Mag ik een teiltje? Verschrikkelijke kitsch dat nergens oprecht klinkt [1].

Sat In Your Lap van Kate Bush laat een artieste in een overgangsperiode horen. Het is hier al duidelijk dat ze meer de touwtjes in eigen handen neemt. Rond deze tijd liet ze namelijk een studio met alles erop en eraan bouwen om haar eigen platen te produceren. Deze vooruitgesnelde single van The Dreaming klinkt een stuk gedetailleerder dan het voorgaande werk en laat wat mij betreft een vooruitgang horen [8].

Blokje Hollandse knulligheid: Ik heb voor Peter Koelewijn's Kom Van Dat Dak Af een clipje uit 1981 gevonden, misschien dat dit een playback is van de toenmalige single-versie. Versie zoveel of zoveel, het blijft voor mij gewoon een ontzettend flauwe plaat [3]. Albert West komt en passant eventjes langs met het allervreselijkste dat ik van dit jaar heb gehoord. Don't Leave This Summer? Donder op, man! Wat een ONGELOFELIJKE kutplaat! [1].

Gelukkig maakt de B. B. & Q. Band een hoop goed.
On The Beat hééft het voor mij. De sfeer is lekker ongedwongen (het klinkt alsof het nergens begint en nergens eindigt) en de bandleden en de producer hebben verstand van zaken.
Onsterfelijke disco [9].

Zeer fascinerende single en het heeft inderdaad ook wat weg van de Mac.

Dit soort vondsten vind ik echt geweldig!

De zang (George Hawkins?) heeft zowaar wat weg van Christine McVie en Peter Green doet (onder z'n eigen naam Peter Greenbaum) zelfs mee op het album!

Week 31 (1981)

Alarmschijf: Benny Neyman - 'K Zal Je Heb

Benny Neyman was een artiest die toch vaak met degelijke liedjes op de markt kwam en deze single is daar zeker een voorbeeld van, aanstekelijk nummer en het ligt prima in het gehoor.
Cijfer: 7

11. Grace Jones - Pull Up To The Bumper

Er zit bij dit nummer een leuke clip, de clip is trouwens leuker dan het nummer zelf dat maar doorratelt in een zelfde tempo zonder echt spannend te worden.
Cijfer: 5,5

19. Spandau Ballet - Chant No. 1 (I Don't Need This Pressure On)

De blazers maken dit nummer wel, maar vormt niet echt de graadmeter van de muziek die Spandau Ballet later zou gaan maken (commercieler dus) maar dit is best een aardig nummer
Cijfer: 7

24. Daryl Hall & John Oates - You Make My Dreams

Als ik naar de beat van dit nummer luister lijkt dit toch behoorlijk gejat van The Knack - My Sharona en ben ook niet echt onderste boven van dit nummer, aardig maar ook niet meer dan dat.
Cijfer: 5

25. Bill Wyman - (Si Si) Je Suis Un Rock Star

Een leuk "zomers" nummer van Bill Wyman die zingt dat hij een Rockstar is, maar ja dat weten we allemaal wel, vond dit nummer vroeger toch leuker overkomen dan nu het geval is, want eerlijk is eerlijk een simpel nummer is dit eigenlijk wel en is zeker geen muzikaal hoogstandje, maar luistert gewoon lekker weg.
Cijfer: 7

26. Shirley - Heel Even

Na een x-aantal jaar Engels gezongen te hebben besloot Shirley is een Nederlandstalige single op te nemen dit Heel Even was de 1e poging, de muziek is op zich helemaal niet zo verkeerd, alleen de zang daar moet je van houden bij dit nummer al met al een aardige Nederlandstalige single.
Cijfer: 6

27. Kate Bush - Sat In Your Lap

Zo enthousiast als mijn andere collega puntengevers zijn over dit nummer ben ik toch niet, dit lijkt meer een LP track dan een single.
Kate Bush heeft wel is betere singles uitgebracht, maar scoort toch een behoorlijke voldoende.
Cijfer: 6,5

28. Peter Koelewijn en Zijn Rockets - Kom Van Dat Dak Af [Live]

Als we het over een Nederlandstalig nummer hebben dat iedereen wel kent is het toch wel Kom Van Dat Dak Af, want zeg je Peter Koelewijn dan zeg je gelijk Kom Van Dat Dak Af.
Een Nederlandse klassieker van jawelste, dit is de 3e keer dat dit nummer wordt uitgebracht, dit keer in een live-versie die nog niets van z'n kracht heeft verloren!
Cijfer: 9

29. Albert West - Don't Say You Leave This Summer

Orgineel is dit nummer zeker niet, het lijkt nogal op de Everly Brothers qua zang, ook de zang van Anita Meyer kan dit niet nummer niet redden maar lijkt vooral een kopie op eerder werk van Albert West zelf.
Cijfer: 3

30. The Brooklyn, Bronx & Queens Band - On The Beat

Leuke en aanstekelijke disco dat het nog steeds goed doet na al die jaren.
Cijfer: 7,5

Da's straf, een 9 voor Kom Van Dat Dak Af en een 6,5 voor Sat In Your Lap.

Ik vind het pianoloopje in Kate's nummer trouwens verdacht veel weg hebben van Dave Brubeck's Take Five, alleen zit er een tel op de maat bij.

Musician’s Top 30, 08-08-1981, week 31

01 (01) 03 If leaving me is easy – Phil Collins
02 (08) 02 Stop draggin’ my heart around – Stevie Nicks & Tom Petty
03 (05) 03 The friends of mr. Cairo – Jon & Vangelis
04 (04) 03 Wordy rappinghood – Tom Tom Club
05 (03) 05 There’s a guy…. – Kirsty MacColl
06 (02) 09 Time – The Alan Parsons Project
07 (11) 02 You weren’t in love – Mick Fleetwood
08 (14) 02 Hold on tight – ELO
09 (07) 04 Ghost town - Specials
10 (13) 03 Jumpin’ jive – Joe Jackson
11 (17) 02 Happy birthday – Stevie Wonder
12 (06) 08 Chequered love – Kim Wilde
13 (22) 02 Magnetic fields – Jean Michel Jarre
14 (12) 06 One day in your life – Michael Jackson
15 (09) 08 Don’t let go the coat – The Who
16 (10) 08 Gemini dream – Moody blues
17 (---) 01 Pull up to the bumper – Grace Jones
18 (---) 01 Sat in your lap – Kate Bush
19 (---) 01 Don’t say you leave this summer – Albert West
20 (---) 01 Je suis un rockstar – Bill Wyman
21 (---) 01 You make my dreams – Hall & Oates
22 (21) 04 Your love – Lime
23 (---) 01 Chant no. 1 – Spandau Ballet
24 (18) 05 A woman needs love – Raydio
25 (23) 04 Summer in the city – Max Werner
26 (25) 04 Ome Kobus – Amazing stroopwafels
27 (26) 03 Que Pasa – Kid Creole
28 (28) 02 Un chambre pour la nuit – Pussycat
29 (---) 01 Kom van dat dak af live – Peter Koelewijn
30 (29) 02 De Nederlandse Sterre – Rubberen Robbie


Ik heb de afgelopen week alleen maar negatieve verhalen gelezen over Albert West. De man die een keurige afgebakende periode had in zijn muzikale hoogtij dagen, tussen 1972-1975. Met daarin (grote) hits als Giny Come Lately en Put your head on my shoulder.
Ja, covers van grote Amerikaanse artiesten uit de jaren '60.

Na '77 ging het wat minder met West om in 1981 nog één keer met een vergelijkbare hit als Tell Laura I love her te komen, en dat was Don't say you leave this summer (ik lees in zijn discography dat Itsy bitsy teenie weenie yellow polkadot bikini zowaar ook nog een tip werd in 1988!) maar toen was West eigenlijk al in de herfst van zijn carierre aanbeland. In 1981 vond ik het overigens nog wel genietbaar, eerlijk is eerlijk, anders kom je ook niet binnen op 19....

Dat iedereen Bill Wyman met Je suis un rockstar laat wegkomen is mij ook een raadsel. Van West weet je dat er sprake is van beperkingen. Maar als er één toch wel opvallend door een rockstoel zakt is het Bill Wyman. Die zou beter moeten weten en het schrijven van goede nummers aan het duo Jagger/Richards moeten overlaten.

Ik bespreek de singles gewoonlijk pas als ze in mijn top 40 binnenkomen, maar laat ik voor jou een uitzondering maken: Don´t say... is een behoorlijk sterke zwijmelsong, de korte inbreng van Anita Meyer een hoogtepunt, maar eigenlijk viel me bij herbeluistering de stem van Albert me wat tegen, er zat weinig in. Komt volgende week bij mij op 30 binnen, samen met nog 7 platen, waaronder weer wat heel opmerkelijke, zoals de grootste hit van Anita Meyer ooit... (komt ze dus eigenlijk zelfs 2x binnen!).

U bedoelt een schommelstoel? Hij heeft er inmiddels wel de leeftijd voor.
Je suis un grandpa?

Er zullen nog wel is meer "opvallende" cijfers gegeven worden door mij, waar anderen misschien een 1 of 2 voor over hebben.
Maar Kom Van Dat Dak Af of je er nu wel of niet van houdt, toegeven moet je wel dit is de Nederlandse klassieker bij uitstek, dat je bepaald niet kan zeggen van het nummer van Kate Bush, maar om is lekker clichématig te blijven smaken verschillen zullen we maar zeggen.

En over het negatief zijn over Albert West, als iemand hier de Nederpop op handen draagt ben ik het wel, alleen dit nummer lijkt mij teveel op andere nummers of heeft invloeden ervan.
Verder heb ik zelf niets tegen Albert West alleen dit nummer heeft het niet voor mij.

Week 32 van 1981.

7. BZN - The Old Calahan "Live"
BZN weet de sfeer er steeds in te brengen en ze hebben een eigen sound - dat zijn hun sterke punten - maar het is mij wat te campy en de meligheid komt om de hoek kijken. Een beetje BZN tussendoor kan voor mij maar ik moet het niet te vaak horen.
Cijfer: 5

17. Commodores - Lady (You Bring Me Up)
Degelijk maar ook wat routineus funk/disconummer. Productioneel en vocaal valt er niets op aan te merken maar erg bijzonder vind ik het ook niet.
Cijfer: 6,5

23. New England - Get It Up
Een symfonisch getint nummer dat wat weg heeft van Alan Parsons Project. Toch wat te weinig eigenheid en vocaal niet overtuigend genoeg om hoge ogen te gooien, wellicht de reden waarom dit nummer en deze band in de vergetelheid zijn geraakt. Melodisch zit het wel goed in elkaar.
Cijfer: 6

24. White Soxx - Versailles
Hiervan vind ik zelfs niets terug op MuMe. Ik heb hier de korte versie genomen, dat is de singleversie neem ik aan. De zang kan mij allerminst bekoren en het is mij ook te kitscherig.
Cijfer: 4,5

26. Saragossa Band - Agadou
Dit is mij dan weer te fout en te simpel en clichématig (to the left, to the right) maar een keer op een feestje kan nog.
Cijfer: 3,5

27. The Belcanto's - Moeder Mag Ik Trouwen Gaan
Hier vind ik nauwelijks iets leuk aan, een oubollig hoempapa-deuntje met vlakke zang. Nu ja, tekstueel is het ietsje beter dan de gemiddelde schlager.
Cijfer: 2,5

28. Frank Evans - Lonely Town
Net zoals dat nummer van Albert West vorige week lijkt dat mij een ballad begin jaren '60 maar dan gladder met ook hier weer die slechte Engelse uitspraak. Wel iets minder klef dan dat van Albert West.
Cijfer: 4

29. Phoney & The Hardcore - Sorrow
Geen clip gevonden.

30. The Brothers Johnson - The Real Thing
Een funk/disconummer in de stijl van hun grote hit Stomp maar dan een stuk minder memorabel. Die sax in het midden had wat langer mogen duren.
Cijfer: 5

Een mindere week deze keer.

Week 32 - 8 augustus 1981
Top 40
Tipparade

Alarmschijf: Bill Wyman - (Si Si) Je Suis Un Rock Star (speciaal voor Musician)
Favorietschijf: Grace Jones - Pull Up To The Bumper
Steunplaat: New England - Get It Up




Binnenkomers in de Tipparade:

7. BZN - The Old Calahan "Live"
17. Commodores - Lady (You Bring Me Up)
23. New England - Get It Up
24. White Soxx - Versailles
26. Saragossa Band - Agadou
27. The Belcanto's - Moeder Mag Ik Trouwen Gaan
28. Frank Evans - Lonely Town
29. Phoney & The Hardcore - Sorrow 1
30. The Brothers Johnson - The Real Thing

M'n buurman lijkt hier een hoop plezier te hebben met z'n 'Old Calahan'. Annie staat er een beetje voor nop bij in dat clipje. Misschien wel aardig op een feestje ofzo, maar het is mij ook te melig en te standaard [4,5].

Lady van The Commodores vind ik een vrolijk, swingend liedje. Heel anders dan die zeikballad van Lionel met Diana Ross die binnenkort aan de beurt is.
En ook heel wat beter dan het voetbal-niveau in het clipje . Maar ze kunnen dit beter [6].

Get It Up van New England klinkt als een drukkere versie van The Alan Parsons Project.
Het ligt zeker lekker in het gehoor maar toch klinkt het iets te vluchtig en het mist eigenheid [6,5].

Ik ga zeker niet met LucM mee betreft Versailles. Natuurlijk klinkt het als een hobby-achtig knutselwerkje van twee vrienden (zie Top 2000-docu) maar het heeft iets mystieks. De synths geven het een bepaalde grandeur. Het is ook een liedje dat ik me vanaf m'n 7de altijd nog herinner, dus ik denk dat dat ook wel een beetje meetelt. De zang is eigenlijk vreselijk, maar bij dit liedje werkt het zonder moeite en die kindergeluiden passen er vreemd genoeg ook bij.
En, dat is het speciale hiervan, dit is het enigste nummer dat het Franse tweetal ooit heeft opgenomen omdat het nergens aansloeg (de Hollandse tipnotering was waarschijnlijk het meest haalbare) [7,5].

Agadou, daar ga ik niet over uitweiden. Ik vind het écht VERSCHRIKKELIJK!! [1].

Idem voor het piratengezeik van De Balcanto's. Wat een fantasieloos gedreutel is me dit! [1].

Een trivia-feitje dat je wellicht meteen weer vergeet: Frank Evans werd later Frank Ashton (I Still Remember The Good Times etc.). Typisch een crooner uit de René Froger-hoek: Emotieloos, opgeblazen en nep [2].

Sorrow 1 van Phoney & The Hardcore heb ik moeten downen.
Ik weet bij God niet hoe ik het moet omschrijven. Het klinkt als een pop-hybride van allerlei verdwaalde elementen uit andere genres. Ergens hoor ik een beetje jazz, ergens wat rock 'n' roll, ergens een achtergrondkoortje en dan zit daar bij vlagen een scheurende gitaar doorheen... Slechte zang ook. Ik krijg er een beetje een Gruppo Sportivo-gevoel bij, maar dan is het een wat mislukte variant [4,5].

Het Brothers Johnson-liedje vind ik in ieder geval het minste van wat ik tot nu van ze gehoord heb. Het ontbeert aan spanning en herkenbaarheid. De sax is inderdaad het hoogtepunt [5].

Inderdaad een wat lauwe week, dit.

Even eens wat inhalen hier.
Te lang niet aan toe gekomen.
Week 28, 11-07-1981:

Stars On 45 - More Stars:

Ik heb de hele Stars On 45 altijd verschrikkelijk gevonden. Aan mij nooit besteed geweest.
Vreselijke monotone beat en dan dit blije Abba-gedoe er overheen.
Bijna net zo erg als de A-Teens.
Cijfer 2.

Boney M - Malaika:

Na het top guilty pleasure album Nightflight To Venus had ik het wel gehad met Boney M.
Gotta Go Home ging dan nog wel, maar dit is zo vreselijk klef. Bijna een Duitse schlager en ik heb geen geld meer om naar de tandarts te gaan. Ook hier zitten weer allerhande plagiaatjes in.
Cijfer 2,5.

Lime - Your Love:

Ook zo'n disconummer wat ik nu beter kan horen dan vroeger.
Uiteindelijk is het wel blijven hangen natuurlijk.
Het is wat monotoon, maar heeft lekkere percussie. Toetsen klinken gedateerd.
Had mijn broer op 7" (dankzij de drive-in disco) en hij is laatst al zijn singeltjes komen terughalen.
Toch nog wel een 6.

Juan Pardo - No Me Hables:

Ja, die is leuk. Op het randje van fout, maar heel wat beter dan het drukke gedoe van de zgn. zonnige liedjes van tegenwoordig.
Lekker melodietje met trekzak.
Heerlijk zonnig liedje en een echte Spaanse schlager.
Cijfer 7.

The Specials - Ghost Town:

IJzersterk nummer wat aan niets meer aan ska doet herinneren. De naargeestige sfeer van een spookstad wordt goed neergezet.
Geweldig dat koortje ook.
Toevallig vorige week nog een verzamelaar van The Specials opgezet, maar dit blijft het beste nummer, zonder de andere tekort te doen overigens.
Klassieker.
Cijfer 9.

De Electronica's - De Poesjesdans:
Mij ook niet bekend.

Julio Iglesias - Amor de Mis Amores:

Trendsettend nummer.
Heeft uiteindelijk geleid tot het uitbrengen van menig verzamel-CD met zgn. zonnige muziek uit vooral Spanje.
Ook kun je hier goed horen waar Frans Bauer de mosterd vandaan heeft.
Ik heb 'per ongeluk' diverse LP's van Julio, maar ik vind hier geen reet aan.
En ik wil niet naar de tandarts.
Cijfer 3,5.

Amazing Stroopwafels - Ome Kobus:

Amazing Stroopwafels hebben inmiddels een soort van cultstatus.
Dit is natuurlijk niet meer of minder dan een country-hoempa liedje met een grappige tekst.
Ik mag het wel horen, maar Oude Maasweg is mooier.
In Hawai, aan een haai.
Cijfer 6,5.

Ottawan - Hands Up:

Grappig clipje.
Guilty pleasure natuurlijk uit de categorie Boney M.
Heerlijk: zo slecht dat het weer goed is.
Bijna net zo goed als D.I.S.C.O. , waarvan ik per ongeluk de LP ook nog heb.
Dit was vroeger bruiloften en partijenmuziek en zou ik op dat soort gelegenheden graag weer eens terughoren ipv de nog ergere meuk die je daar nu hoort.
Ja, Ottawan stond voor zonnige Frans-Caribische disco.
Cijfer 5,5,

Week 29, 18-07-1981:

Hank Wangford - Cowboys Stay On Longer:

Was mij totaal onbekend.
Wel een lekker meezingertje, maar veel meer ook niet.
Country-achtig, maar met lekker middenstuk met harmonica en bas.
Cijfer 6,5.

The Press - Cantara Pepe:

Weer zo'n zonnige guilty pleasure. Stond ook op drinkbandjes.
The Press (van de LP met de leuke hoes) was inderdaad een soort voortzetting van The Walkers. Walter Nita zat weer wat later in de Chaplin Band (ook leuk, komen we in 1982 tegen).
Ik vind dit gewoon een heel gezellig zomers drinkliedje.
Cijfer 7,5.

Tom Tom Club - Wordy Rappinghood:

Heb ik (of mijn broer) het singeltje ook nog van.
Een van de weinige liedjes waarin een typemachine gebruikt wordt (ook bij 9 to 5 van Dolly Parton).
Ik heb dit altijd een heel leuk nummer gevonden, op een of ander manier vergelijkbaar met he Magnificent Seven van The Clash.
Leuk percussief middenstukje.
Koortjes, geschreeuw, een stukje Frans. Het zit er allemaal in.
Cijfer 8.

Charlie Calello Orchestra - Sing, Sing, Sing:

Kan ik me niet meer herineren en clipje doet het niet meer.
Maar dit is toch gewoon de bekende Sing, Sing, Sing dacht ik toch.
Als dat zo is, ken ik het natuurlijk wel, maar hang er even geen cijfer aan.

Kid Creole & Coati Mundi - Que Pasa/ Me No Pop I:

Ook een leuk zomers nummer.
Medley eigenlijk. Bevalt me nu beter dan vroeger.
Feitelijk de eerste hit van Kid Creole. Er zouden er nog meer en betere volgen.
Het eerste gedeelte vind ik wat beter dan het tweede.
Cijfer 7.

Ciska Peters - Zeeman:

Nooit geweten dat dit een cover was van Petula Clark.
Nummer heb ik in 1981 ook niet meegekregen.
Ciska maakt er nog meer een schlager van dan het al was.
Maar geen hele slechte schlager. Wel klef natuurlijk.
Dit hoor ik Freddy Quinn of Frans Bauer ook nog wel doen.
Cijfer 4,5.

Pussycat - Une Chambre Pour La Nuit:

Het tamelijk onderschatte Pussycat gaat hier disco en dat hadden ze niet moeten doen, want dat past ze niet.
Hadden ze een chanson van moeten maken.
Ik herinner met het nummer trouwens ook heel anders, veel ingetogener.
Uiteindelijk is het nu een onbenullig deuntje geworden, wat ook van Babe of zoiets had kunnen zijn. Wel nog even een leuk stukje saxofoon op het laatst. Jammer.
Cijfer 4.

Chica - La Chica:

Fijn clipje!
Ook een guilty pleasure natuurlijk.
Zomersfeertje dan weer wel, maar uiteindelijk gewoon een 'plat' nummer.
Cijfer 3,5.

Week 32 (1981)

7. BZN - The Old Calahan "Live"

Een gezellig en vrolijk nummer dit van BZN, recht toe recht aan dat wel, maar ja je kunt niet altijd alles hebben.
Cijfer: 6

17. Commodores - Lady (You Bring Me Up)

The Commodores scoren meestal wel een voldoende voor de singles die ze uitbrengen al blijft de een wat meer hangen dan de ander, al met al een "aardige" single.
Cijfer: 6,5

23. New England - Get It Up

Er wordt gerefereerd aan The Alan Parsons Projekt, maar dan is dit toch wel van iets mindere kwaliteit al hoor ik er ook een ietsiepietsie ELO in, het kan er mee door al zou het mijn steunplaat niet zijn ook al was ik het vaak eens met Frits Spits.
Cijfer: 6

24. White Soxx - Versailles

Best een opvallend nummer in die tijd en aangezien je dit nummer ook niet vaak meer hoort blijft het op zich wel "spannend"
Cijfer: 7

26. Saragossa Band - Agadou

Vrolijkheid troef bij dit nummer, verstand op 0 en meezingen maar, verder heeft dit nummer weinig inhoud, maar is meer voor foute feestjes en dat soort dingen.
Cijfer: 5

27. The Belcanto's - Moeder Mag Ik Trouwen Gaan

Als ik zulke nummers hoor komt het Op Losse Groeven/Op Volle Toeren gevoel weer naar boven, maar dit nummer is te oudbollig voor woorden en kan eigenlijk echt niet meer.
Cijfer: 1

28. Frank Evans - Lonely Town

Dit hebben we meer gehoord maar dan van artiesten die hier beter mee omgingen al is Frank Biezen (zíjn echte naam) geen slechte zanger alleen dit nummer heeft het niet voor mij.
Cijfer: 3

29. Phoney & The Hardcore - Sorrow 1

Geen zin om dit nummer ergens vandaan te halen om hem te beoordelen.
Cijfer: (-)

30. The Brothers Johnson - The Real Thing

Geen onaardig nummer al komt het niet in de buurt van Strawberry Letter of Stomp om is wat te noemen.
The Real Thing heeft wat invloeden van Earth Wind & Fire en Kool & The Gang.
Cijfer: 6,5

Musician’s Top 30, 15-08-1981, week 32

01 (01) 04 If leaving me is easy – Phil Collins
02 (02) 03 Stop draggin’ my heart around – Stevie Nicks & Tom Petty
03 (03) 04 The friends of mr. Cairo – Jon & Vangelis
04 (04) 04 Wordy rappinghood – Tom Tom Club
05 (08) 03 Hold on tight – ELO
06 (07) 03 You weren’t in love – Mick Fleetwood
07 (11) 03 Happy birthday – Stevie Wonder
08 (05) 06 There’s a guy…. – Kirsty MacColl
09 (17) 02 Pull up to the bumper – Grace Jones
10 (09) 05 Ghost town – Specials
11 (13) 03 Magnetic fields – Jean Michel Jarre
12 (18) 02 Sat in your lap – Kate Bush
13 (10) 04 Jumpin’ jive – Joe Jackson
14 (19) 02 Don’t say you leave this summer – Albert West
15 (20) 02 Je suis un rockstar – Bill Wyman
16 (06) 10 Time – The Alan Parsons Project
17 (---) 01 Versailles – White Soxx
18 (23) 02 Chant no. 1 – Spandau Ballet
19 (---) 01 A woman in love - Tom Petty & The Heartbreakers
20 (21) 02 You make my dreams – Hall & Oates
21 (29) 02 Kom van dat dak af live – Peter Koelewijn
22 (---) 01 For your eyes only – Sheena Easton
23 (---) 01 Get it up – New England
24 (14) 07 One day in your life – Michael Jackson
25 (22) 05 Your love – Lime
26 (---) 01 Lady – Commodores
27 (12) 09 Chequered love – Kim Wilde
28 (15) 09 Don’t let go the coat – The Who
29 (16) 09 Gemini dream – Moody blues
30 (26) 05 Ome Kobus – Amazing stroopwafels

Géén verrassende zaken hier, of het moest zijn dat Phil Collins in z'n eentje het duo Stevie Nicks en Tom Petty weet tegen te houden.

Tom Petty zet alvast weer een nieuwe troef in, A woman in love. Een solonummer van het album Hard Promises. De single is de opvolger van The Waiting maar volstrekt genegeerd door alles en iedereen aan deze kant van de oceaan.

TOP 40 VAN ROB nr 268, 12-8-1981
dw vw aw
1 2 7 Versailles - White Soxx
2 1 6 Sat in your lap - Kate Bush
3 4 5 Ghosttown - The Specials
4 3 8 One day in your life - Michael Jackson
5 25 2 Give it up - New England
6 12 3 For your eyes only - Sheena Easton
7 7 5 Sing sing sing - Charlie Calello Orchestra
8 10 5 Never gonna cry again - The Eurythmics
9 9 6 Que pasa/me no pop I - Kid Creole & the Coconuts feat. Coati Mundi
10 11 4 Is that love? - Squeeze
11 5 10 Will you? - Hazel O'Connor
12 16 3 Magnetic fields, part 2 - Jean Michel Jarre
13 6 9 Gemini dream - The Moody Blues
14 15 3 New life - Depeche Mode
15 27 2 Chant no. 1 - Spandau Ballet
16 14 5 Show me - Dexy's Midnight Runners
17 8 11 Don't let him go - REO Speedwagon
18 22 4 Je suis un rockstar - Bill Wyman
19 23 3 Hard act to fall - Split Enz
20 13 6 Wordy rappinghood - Tom Tom Club
21 21 4 Cowboys stay on longer - Hank Wangford
22 28 2 You make my dreams come true - Hall & Oates
23 -- 1 Stop dragging my heart around - Stevie Nicks & Tom Petty
24 29 2 Jessie's girl - Rick Springfield
25 -- 1 You might need somebody - Randy Crawford
26 18 10 Rainy night in Georgia - Randy Crawford
27 -- 1 Japanese boy - Aneka
28 30 2 Hold on tight - ELO
29 -- 1 Elvira - The Oak Ridge Boys
30 -- 1 Don't say you'll leave this summer - Albert West
31 32 2 Sunset girl - Vanessa
32 -- 1 Why tell me why - Anita Meyer
33 -- 1 I hang on to my vertigo - Rupert Hine
34 -- 1 Endless love - Diana Ross & Lionel Richie
35 20 5 Piece of the action - Bucks Fizz
36 17 8 Wasn't that a party - The Rovers
37 19 4 This is a test - Companion
38 33 2 Une chambre pour la nuit - Pussycat
39 24 7 The magnificent seven - The Clash
40 26 7 Hit and run lover - Carol Jiani

Zes dagen later dan gewoonlijk (sorry, fans), maar hier is dan mijn top 40 van 12 augustus 1981. Meteen behoorlijk spectaculair: Versailles stoot Kate Bush van de eerste plaats; het meest opvallende is wel dat Versailles al een week langer genoteerd staat dan Kate Bush, en toch nu pas op 1 komt. Door de noodgang waarmee Kate Bush naar 1 sprintte, zal ze uiteindelijk minder punten scoren en lager in het jaaroverzicht eindigen dan Versailles.

Bij de stijgers valt natuurlijk de gigantische sprong van New England, van 25 naar 5, het meest op. Het lijkt zo dat Versailles niet veilig is op nummer 1.

Acht binnenkomers maar liefst, waaronder weer wat heel bijzondere.

Op 23 het de vocale krachtpatserij van Stevie Nicks en Tom Petty, een slepende plaat met veel orgel. Beide artiesten zitten op het hoogtepunt van hun carrière (al is die van Tom pas net begonnen).

Op 25 weer een nieuwe van Randy Crawford, in haar beginjaren altijd een feestje. Weer een heel fijne ballad, gezongen met haar begripvolle stem en een opvallende rol voor een gepijnigde elektrische gitaar. Dit nummer werd in 1997 nog een grotere hit in een wat vlakkere uitvoering van ene Shola Ama.

Op 27 een novelty-achtige hit voor Aneka, die zichzelf als Japanse uitdoste om dit grappige plaatje kracht bij te zetten. Zelden meer gehoord, maar wel een lekker refrein met Oosterse inslag.

Op 29 de Oak Ridge Boys, bij mij alleen van dit nummer bekend, maar dit Amerikaanse countrygezelschap begon al begin jaren 60 als een soort gospel zanggroep. In NL geen echt succes, in US des te meer.

Op 30 de al eerder gememoreerde Albert West. Nu zou ik zo'n song niet meer in mijn top 40 zetten (ondanks Anita Meyers bijdrage), maar toen vond ik het best mooi.

Op 32 Anita Meyer zelf, misschien wel de beste zangeres die Nederland ooit gekend heeft (en kent). Na de nummer 1-hit The alternative way (1976) werden de hits langzaam niet kleiner, maar hier slaat ze hard terug met het gospelachtige Why tell me why (geproduceerd door Martin Duiser). Na een verwachtingwekkend vocaal intro ontpopt de song zich tot een internationaal klinkende discosong met sterks achtergrondkoor. Het zou haar grootste hit worden.

Op 33 de eigenzinnige Rupert Hine (weer eens wat anders dan Anita Meyer en Albert West), vooral bekende van talloze jaren 80-producties. Vertigo is een spannend, broeierig, ingehouden stukje synthmuziek.

En op 34 een van Lionel Richie's gaafste composities, Endless love. Samen met Diana Ross weet hij de ballad tot grootse hoogten te tillen. Ook heerlijk om het duet tweestemmig mee te galmen (al haal ik de stem van Diana helaas niet...) .

Week 33 van 1981.

1. The Royal Philharmonic Orchestra - Hooked On Classics
Een medley van bekende klassieke werkstukken op een discobeat, het is eens wat anders. En eerlijk gezegd bevalt het mij wel, de stukken lijken naadloos in elkaar te passen en vormen een geheel.
Cijfer: 7,5

9. Anita Meyer - Why Tell Me, Why
Het werd haar grootste hit en vind ik ook haar beste nummer. Haar stem komt goed tot haar recht in combinatie met de gospelachtige achtergrondzang en symfonisch getinte begeleiding en de melodie blijft ook in het geheugen plakken.
Cijfer: 8

14. Shakin' Stevens - Green Door
Er zijn vele live-versies maar ik heb de originele studioversie genomen. Rockabilly, een ietsje gladder dan die van de jaren '50 maar prima zang.
Cijfer: 7

21. Dolly Dots - P.S.
Nu ja, ik heb een playbackende clip genomen van deze Spice Girls avant la lettre. Veel stelt dat niet voor maar vanwege de gezelligheid en enthousiasme kan dit nog net voor mij.
Cijfer: 5,5

26. Aneka - Japanese Boy
Mag ik dit als guilty pleasure rekenen? Ik vind dit nummer onweerstaanbaar charmant - die 'oosterse' arrangementen hebben daar mee te maken - en ook grappig, prachtig intro ook.
Cijfer: 8

27. Deniece Williams - It's Your Conscience
Zwoele softsoul, doet mij een beetje denken aan One Day I'll Fly Away van Randy Crawford (zie 1980). Heel mooie stem heeft zij en ze weet die ook te benutten in dit nummer.
Cijfer: 8

28. Eurythmics - Never Gonna Cry Again
Hun eerste single werd geen hit - het staat ook niet op hun Greatest Hits - maar vind ik één van de beste Eurythmics-songs. De omfloerste stem van Annie Lennox en subtiele begeleiding zorgen voor een ingebouwde spanning en mysterieuze sfeer.
Cijfer: 9

29. Ron Brandsteder - Lieve Bella Beer
Weinig bijzondere schlager, niet serieus te nemen en een beetje lullig maar het kan wel op carnaval of een feestje. Uiteindelijk vind ik het niet zo slecht gebracht.
Cijfer: 4,5

30. Randy Crawford - You Might Need Somebody
Deze zangeres was net nog ter sprake gekomen. Aan haar zang valt er niets op aan te dingen, het nummer mist enigszins de sfeer en aanstekelijkheid van het nummer van Deniece Williams voordien.
Cijfer: 6

Hehe, Ron Brandsteder. Dat wordt leuk morgen...

Helemaal mee eens. Het is jammer dat ze een beetje zijn afgeweken van deze weg en meer op electronica gebaseerd/ hoekige muziek zijn overgestapt. Dit is een prachtig nummer. Misschien wel het beste uit hun oeuvre.

Zeer zeker een prachtig nummer.
Van de eerste, weinig bekende LP In The Garden.
Die nog een beetje de sfeer van de 'voorganger' van de Eurythmics ademt.
Dat waren The Tourists. Ook aanbevelenswaardig.

TOP 40 VAN ROB nr 269, 19-8-1981
dw vw aw
1 1 8 Versailles - White Soxx
2 5 3 Give it up - New England
3 2 7 Sat in your lap - Kate Bush
4 3 6 Ghosttown - The Specials
5 6 4 For your eyes only - Sheena Easton
6 8 6 Never gonna cry again - The Eurythmics
7 4 9 One day in your life - Michael Jackson
8 7 6 Sing sing sing - Charlie Calello Orchestra
9 10 5 Is that love? - Squeeze
10 15 3 Chant no. 1 - Spandau Ballet
11 12 4 Magnetic fields, part 2 - Jean Michel Jarre
12 9 7 Que pasa/me no pop I - Kid Creole & the Coconuts feat. Coati Mundi
13 11 11 Will you? - Hazel O'Connor
14 14 4 New life - Depeche Mode
15 18 5 Je suis un rockstar - Bill Wyman
16 19 4 Hard act to fall - Split Enz
17 25 2 You might need somebody - Randy Crawford
18 32 2 Why tell me why - Anita Meyer
19 23 2 Stop dragging my heart around - Stevie Nicks & Tom Petty
20 24 3 Jessie's girl - Rick Springfield
21 22 3 You make my dreams come true - Hall & Oates
22 13 10 Gemini dream - The Moody Blues
23 27 2 Japanese boy - Aneka
24 16 6 Show me - Dexy's Midnight Runners
25 30 2 Don't say you'll leave this summer - Albert West
26 33 2 I hang on to my vertigo - Rupert Hine
27 29 2 Elvira - The Oak Ridge Boys
28 34 2 Endless love - Diana Ross & Lionel Richie
29 17 12 Don't let him go - REO Speedwagon
30 -- 1 The voice - The Moody Blues
31 31 3 Sunset girl - Vanessa
32 35 6 Piece of the action - Bucks Fizz
33 20 7 Wordy rappinghood - Tom Tom Club
34 -- 1 Hooked on classics - Royal Philharmonic Orchestra
35 -- 1 PS - Dolly Dots
36 -- 1 It's your conscience - Deniece Williams
37 -- 1 Draw of the cards - Kim Carnes
38 28 3 Hold on tight - ELO
39 21 5 Cowboys stay on longer - Hank Wangford
40 26 11 Rainy night in Georgia - Randy Crawford

En alweer een nieuwe lijst, een dag na de vorige. Versailles nog op 1, maar Get it up zit er nu zo dichtbij, dat kan komende week niet missen. Verder zo veel stijgers dat ze niet al te hard kunnen gaan, alleen Anita Meyer weet een flinke sprong te maken. ELO zakt in de derde week al van 28 naar 38, erg opvallend voor een van mijn favoriete bands...

Op 30 alweer de tweede single van het prima album Long distance voyager, The voice. Na het disco-achtige Gemini dream nu het wat kalmere The voice, wat toch een prettige voortgaande drive heeft. Hij is nog wat sterker dan zijn voorganger, maar een NL-hit wil dit helaas ook niet worden. De tijd van succes voor de Moody Blues is helaas voorbij.

Op 34 de klassieke muziek-medley met discoklap Hooked on classics. Prima manier om het poppubliek met klassiek te laten kennismaken, al houdt het toch ook wel iets gekunstelds.

Op 35 de Dolly Dots, die regelmatig net mijn top 40 halen maar nooit ver komen. Nu weer een vrolijk enthousiast gebracht nummer, maar het beklijft niet

Op 36 een prachtige uptempo-ballad van Deniece Williams, met haar nachtegalenstem. Dankzij een rijke orkestratie houdt de song mooi vaart en heeft het ook iets spannends, mysterieus, verwachtingvols. Deze gaat nog ver komen!

En op 37 Kim Carnes met de opvolger van Bette Davis eyes, Draw of the cards. Ligt in dezelfde lijn, maar minder pakkend.

Week 33 (1981)

Alarmschijf: The Royal Philharmonic Orchestra - Hooked On Classics

Het zoveelste aftreksel in de stijl van de Stars on 45, dit keer in een klassiek jasje, een goedkoop en makkelijk scorend deuntje om een hit mee te scoren, dit kan onze Andre Rieu beter ook al ligt dit genre niet echt in mijn muzikale straatje.
Cijfer: 4

9. Anita Meyer - Why Tell Me, Why

Een uitstekende single van Anita Meyer dat ook haar grootste hit hiermee zou scoren, catchy, ligt prima in het gehoor en is een knappe produktie.
Cijfer: 8

14. Shakin' Stevens - Green Door

Shakin Stevens was behoorlijk populair in die tijd en bracht met regelmaat singles uit dit Green Door ben ik zelf niet zo kapot van, hij heeft leukere singles laten horen.
Cijfer: 5,5

21. Dolly Dots - P.S.

Voor ik van wal steekt over deze single LucM heeft het over de Spice Girls mag ik u er op attenderen dat de Spice Girls zijn samengesteld n.a.v. de Dolly Dots en uiteraard waren "onze" Dolly Dots er natuurlijk veel eerder dan de Spice Girls.

Met P.S. lieten de Dolly Dots een "iets" volwassener geluid horen na eerder de vrolijke deuntjes te hebben uitgebracht, deze single zou het zelfs schoppen tot de Amerikaanse discocharts.
Ik heb altijd een zwak gehad voor de Dolly Dots en ik word er altijd weer vrolijk van als ik de muziek en beelden voorbij zie komen en aangezien elke man zijn zwakheden wel heeft is dit er 1 van mij.
Een favoriete single is dit van mij van de Dolly Dots, de leuke aankleding bij dit nummer meegeteld het mannelijk oog wilt tenslotte ook wat en aangezien we voor de muzikale hoogstandjes weer andere artiesten is dit gewoon een leuke single van de leukste meidengroep die Nederland ooit heeft gehad.
Cijfer: 7,5

26. Aneka - Japanese Boy

Ook alweer zo'n goedkoop discodreuntje met Japanse invloeden en de zang staat me ook al voor geen meter aan, bah!
Cijfer: 4

27. Deniece Williams - It's Your Conscience

Een heerlijke single van Deniece dat ook nog is een zeer pretiig stemgeluid heeft, alles is eigenlijk wel in orde aan dit nummer en luistert ongelofelijk lekker weg zeker bij deze bloedverziekend hete temperaturen.
Cijfer: 8

28. Eurythmics - Never Gonna Cry Again

De 1e single dus van The Eurythmics en een best wel geslaagde poging al kabbelt het nummer best wel een beetje in hetzelfde tempo voort.
Cijfer: 7

29. Ron Brandsteder - Lieve Bella Beer

De Showbizzquiz was razend populair in die tijd en Bella de Beer was een onderdeel van dit programma en als iets populair is worden er altijd vormen gezocht om deze populariteit uit te buiten in dit geval in de vorm van een single, de stem van Brandsteder is natuurlijk een drama en de tekst flauw en kinderlijk, nee dit is um niet hoor.
Cijfer: 2

30. Randy Crawford - You Might Need Somebody

Als er 1 zangeres is waar ik is echt voor gaat zitten om naar te luisteren is het natuurlijk wel Randy Crawford, haar geweldige stem is een pareltje onder de zangeressen!
Deze single mag dan misschien niet het beste zijn dat Crawford heeft uitgebracht, maar haar stem maakt altijd veel goed.
Cijfer: 7,5

Sheena Easton zijn we helemaal vergeten:

8 augustus 1981: In de Tipparade op #25: Sheena Easton - For Your Eyes Only V

Opvallend hoe het type buurmeisje van Morning Train ineens een Bond-tune mocht zingen.
Op de keeper beschouwd is dit foute scmaltz, maar ik vind het nog wel gaan.
De tijdsduur van het liedje helpt daar ook wel aan mee, moet gezegd [6].

-----------------

Week 33 - 15 augustus 1981
Top 40
Tipparade

Alarmschijf: The Royal Philharmonic Orchestra - Hooked On Classics
Favorietschijf: Anita Meyer - Why, Tell Me Why
Steunplaat: Eurythmics - Never Gonna Cry Again




Binnenkomers in de Tipparade:

Alarmschijf: The Royal Philharmonic Orchestra - Hooked On Classics
9. Anita Meyer - Why, Tell Me Why
14. Shakin' Stevens - Green Door
21. Dolly Dots - P.S.
26. Aneka - Japanese Boy
27. Deniece Williams - It's Your Conscience
28. Eurythmics - Never Gonna Cry Again
29. Ron Brandsteder - Lieve Bella Beer
30. Randy Crawford - You Might Need Somebody

Eigenlijk kan het helemaal niet, maar Hooked On Classics vind ik een guilty pleasure.
Er is (natuurlijk) alleen voor bekende stukken gekozen, maar feitelijk is het gewoon een grappig curiosum en eigenlijk niets meer [6,5].

Anita Meyer scoorde met Why, Tell Me Why haar grootste hit, maar in dit geval vind ik het een relatief feitje. Net zoals haar talloze andere singles vind ik het burgerlijke eenheidsworst met een hoog TROS-gehalte, nu zelfs meer dan toen. Die orkestratie, dat lijkt er ook op papier te zijn bijgesleept. Wat een matte bedoening [3,5].

Meer sympathie heb ik voor Shakin' Stevens die met Green Door een van z'n leukste singles maakte. Het heeft de juiste schwung, het heeft een authentiek gevoel en het geeft goede zin.
Heerlijk nummertje! [8].

P.S. van de Dolly Dots heeft de tand des tijds ook niet bepaald glansrijk doorstaan.
Ik denk dat dit de single was die hun carrière de beste boost gaf toendertijd, maar anno nu klinkt het vooral als een hele waterige versie van The Clash's The Magnificent Seven met wat schreeuwende meiden erdoor heen [4].

Aneka, daar ligt het allemaal wat moeilijk voor me. De muziek vind ik helemaal kloppen, het klinkt hier en daar ook wat ABBA-achtig, maar de zang is dus écht niet om aan te horen .
Alles bij elkaar afgewogen kom ik op een [6].

Deniece Williams had hier en daar een leuke single, en It's Your Conscience is daar een van.
Het klinkt weliswaar wat statisch, maar het heeft ook een late-night-feel die mij wel ligt [7,5].

Het hoogtepunt van deze week is mij in ieder geval wel duidelijk: De voortzetting van The Tourists, nl. Eurythmics met hun debuutsingle. Het klinkt alsof je door een mistig, naargeestig landschap dwaalt waaruit je eigenlijk nooit meer wilt verdwijnen. De muziek en de zang klinken spaarzaam, volledig in dienst van 'het moment' en ik denk dat ze hierna niet meer beter zijn geworden. Des te jammer is het dan ook dat het op geen enkele verzamelaar van ze staat. Frits Spits had het in ieder geval meteen al door en ik ben het absoluut met hem eens: [9,5].

Ron Brandsteder was blijkbaar een veelzijdig artiest. Met z'n bruine vrindje uit de Showbizzquiz scoorde hij z'n eerste (kuch) hit, al deed hij hiervoor wat kruimelwerk, o.a. voor Bonnie St. Claire. Hij zal het allemaal wel fijn hebben gevonden, de aandacht, de aerobic-fratsen etc. maar de muziekwereld werd en wordt er in ieder geval niks wijzer van [1].

Over Randy Crawford heb ik afgelopen week nog een interessant artikel gelezen in het blad Jazzisms. Ze is nog volop bezig en enige vorm van commerce kan haar haar reet roesten.
Een integer artieste dus en dit vind ik een van haar fijnste singles, later nog gecoverd door Shola Ama. Dit vind ik duidelijk de betere versie van de twee [8,5].