TOP 40 VAN ROB nr 153, 30-5-1979
dw vw aw
1 1 5 Bright eyes - Art Garfunkel
2 3 4 Boys keep swinging - David Bowie
3 2 4 Popmuzik - M
4 5 5 Happiness - The Pointer Sisters
5 7 4 Reunited - Peaches & Herb
6 6 5 Does your mother know - Abba
7 4 8 I want you to want me - Cheap Trick
8 18 2 Say when - Lene Lovich
9 15 3 Cool for cats - Squeeze
10 14 5 Unknown destination - Massada
11 10 6 Dance away - Roxy Music
12 21 2 Dancing barefoot - Patti Smith Group
13 9 7 Is she really going out? - Joe Jackson
14 16 4 Hot stuff - Donna Summer
15 26 2 Rendez-vous 6.02 - UK
16 30 2 Shine a little love - ELO
17 27 2 I got my mind made up - Instant Funk
18 8 9 Goodnight tonight - The Wings
19 17 5 Going back to China - Diesel
20 19 3 Chase - Giorgio Moroder
21 24 3 Another shipwreck - Andy Bown
22 11 8 Frozen years - The Rumour
23 28 3 Boogie Wonderland - Earth, Wind & Fire
24 13 6 Music machine - Inner Circle
25 34 2 Hanging on the telephone - Blondie
26 37 2 Lydia - Dean Friedman
27 -- 1 Don't kill it Carol - Manfred Mann's Earth Band
28 -- 1 Sleeping bag - Gruppo Sportivo
29 -- 1 Waterfall - Triumvirat
30 -- 1 Roxanne - The Police
31 12 7 What a fool believes - The Doobie Brothers
32 20 15 I will survive - Gloria Gaynor
33 38 2 Boys (Tell it all about) - Dolly Dots
34 31 3 When you're in love - Dr. Hook
35 29 6 Spank - Jimmy 'Bo' Horne
36 35 3 One night affair - The Stylistics
37 23 4 Love you inside out - The BeeGees
38 22 6 No mercy - The Tubes
39 25 8 Prime time - The Tubes
40 33 12 Dancing fool - Frank Zappa

Dit keer in de top niet zo veel wijzigingen.

Vier binnenkomers op een rij. Op 27 Don't kill it Carol, een niet zo bekende single van MMEB, die tot mijn verbazing toch in de tipparade terecht kwam. Omdat wij het album al in huis hadden, kon ik de single meteen in mijn lijst zetten, ook al was er weinig airplay. Heel toevallig hoorde ik deze single een week of zo geleden op de radio, ik denk bij Rob Stenders op Radio 2 die daar op zondagmiddag allemaal half vergeten pareltjes draait . En het bleek weer een heel sterke song, die sindsdien nog steeds in mijn hoofd blijft zitten.

Op 28 Sleeping bag, zoals ik net al zei, een prima popsingle, eindelijk niet eens van die flauwe rechttoe rechtaan rock n roll, maar wat meer melodie en spanning.

Op 29 Triumvirat, een eendagsvliegje, uit Duitsland dacht ik, met een heel sfeervolle single die goed past bij het weer van dit moment... (refrein: And it rains, and it rains, and it rains all day. The cities are washed away. And it rains, and it rains, and it rains all night, it rains all the time).

Op 30 de nieuwe van The Police, die geloof ik eigenlijk de eerste single was maar na het succes van So lonely opnieuw werd uitgebracht. De eerste vijf singles van The Police werden in de top 40 steeds grotere hits, een knappe prestatie. Zelf was ik van The Police niet zo erg onder de indruk als mijn broers en andere popmuziekliefhebbers, maar wel OK natuurlijk.

Speciaal voor Ranboy deze nog erbij (mijn singlebak staat vlakbij het scanapparaat ):



(ik vond m toch nog wel zo goed dat ik m heb gekocht - tegen nieuwprijs zelfs)

Leuk dat je komt met Triumvirat. Ik was die naam totaal vergeten maar dat werd destijds wel behoorlijk opgehemeld in Duitsland weet ik nu weer. Is wel wat achtergebleven bij die verwachtingen. Ik zou zo niet meer weten wat het was, kan het iets van symphorock geweest zijn?

Dat was het: symfonische rock uit Duitsland. Ik heb die single destijds ook gekocht omdat-ie me een beetje deed denken aan ELO, een band die ik destijds adoreerde.

In ons land staan ze vanwege deze single als eendagvlieg te boek. Dit nummer haalde de bodem van de top 40 in 1979. Pas jaren later begreep ik dat de band toen al op sterven na dood was en een hele carrière achter de rug had. Ik begreep ook dat dit nummer (en de bijbehorende LP A la carte, volgens mij de laatste die ze gemaakt hebben) door symfo-liefhebbers eigenlijk werd beschouwd als een dieptepunt in hun discografie.

Te commercieel en te poppy, daar kwam het op neer. Ik kan dat niet beoordelen, want ik heb het album niet. Maar ik ben op een goedkope manier wél aan de albums gekomen die te boek staan als hun beste werken: Spartacus en Illusions on a dimple dime. Heel aardig progrock uit midden jaren zeventig.

Ze worden vaak bestempeld als een 'poor man's Emerson Lake & Palmer', en dat klopt ook wel. Vingervlugge toetsenpartijen en knap drumwerk en nummers die soms een hele plaatkant besloegen. Alleen vocaal viel het wat tegen.

Ja precies, zo kan ik het weer plaatsen. Dank Gaucho. Die single was dus niet bepaald representatief.

Ik was in die tijd juist een beetje van de sympho af, en heb het daarom ook niet meer gevolgd.

Zo is Triumvirat net een soort van UK (hoewel dan Duits!) en ik vreesde aanvankelijk deze single te hebben gemist (het zei me eerst ook nog niets), maar ik las later dat de plaat pas 21 juli officieel in de Top 40 zou binnenkomen.

Misschien was symfo wel minder uit in die tijd dan we denken, Ik vind de symfo die wordt gespeeld op de single Don't kill it Carol van Manfred Mann's earth band ook een geweldig nummer. Er zitten 2,5 a 3 minuten verschil tussen single- en LP-versie en dat geeft het singletje net even wat meer vaart.

Ja het is hier vloeken in de kerk, maar ik vind er in principe niets op tegen, een LP track meer of minder ombouwen tot een geschikte single. En in de jaren 70 was het meer regel dan uitzondering. Zo zijn bijvoorbeeld alle 4 de singletjes van de witte Fleetwood mac LP uit 1975 omgebouwd, een extra gitaarsolo o.i.d. zodat je met recht kunt zeggen dat er zorg en aandacht aan is besteed. Qua tijd hoefde het helemaal niet, het had ook net zo gemakkelijk zonder aanpassingen kunnen worden overgenomen.

Op de geremasterde versie van Angel station van Manfred Mann's earth band staat een lange en de korte versie van Don't kill it Carol. De single kon gekocht worden met Blinded by the light als B-kant en You are, I am. Ik heb zelf de eerste maar zou nu opteren voor de laatste.

Manfred Mann schreef: This is Chris Thompson's last album with the Earth band as he is forming is own band in the near future (...). Dat klopt, dat werd de groep Night, waarover later in 1979 meer.

Maar, zoals bekend, Chris Thompson bleef eigenlijk onlosmakelijk aan MMEB verbonden, in 1980 deed hij weer 'gewoon' mee aan Chance.
Manfred Mann actualiseerde derhalve de tekst op de hoes van Angel station: This is (wás at the time anyway) Chris Thompson's.... enz.

SQ en Ranboy laten allebei Gruppo sportivo binnenkomen. Het was bepaald géén Rock 'n roll of Disco really made it maar echt anders. Ik heb er nog uitvoerig naar zitten luisteren, maar nú zou ik oordelen dat het bepaald geen slecht nummer was. In 1979 werd er massaal afwijzend gereageerd, gezien ook het feit dat de plaat de tipparade niet zou ontstijgen.

Joe Tex vind ik óók helemaal niet onaardig, rauwe soul vind ik ook wel een juiste typering. Enigszins chaotisch maar zeker niet slecht.

The Police begint zonder twijfel vanaf Roxanne aan z'n échte opmars, zeker m.b.t. de verkopen van de cd's Regatta de blanc en Outlandos d'amour in het voortreffelijke jaar 1979.

De top 30 van 2 juni 1979!

01 (04) Dancing Barefoot * Patti Smith
02 (01) Blue morning blue day * Foreigner
03 (03) Popmuzik * M
04 (02) Is she really going out with him * Joe Jackson
05 (07) Cool for cats * Squeeze
06 (14) Hanging on the telephone * Blondie
07 (06) Boys keep swinging * David Bowie
08 (05) I want you to want me * Cheap trick
09 (10) Never be clever * Herman Brood
10 (09) Going back to China * Diesel
11 (11) One night affair * Stylistics
12 (09) Unknown destination * Massada
13 (13) Boogie wonderland * Earth, wind & fire
14 (---) Roxanne * The Police
15 (20) Shine a little love * E.L.O.
16 (---) Don't kill it Carol * Manfred Mann's earth band
17 (24) Say when * Lene Lovich
18 (---) Weekend love * Golden earring
19 (25) Phantom of the night * Kayak
20 (16) Dancin' fool * Frank Zappa
21 (18) Bright eyes * Art Garfunkel
22 (23) Lydia * Dean Friedman
23 (---) Dance away * Roxy music
24 (26) Woman * Walkers
25 (---) The Deer hunter * Shadows
26 (12) So lonely * The Police
27 (28) Reunited * Peaches and herb
28 (---) Come to my island * Kc & the sunshine band
29 (19) Hot stuff * Donna Summer
30 (22) Does your mother know * Abba

Platen komen met elkaar in botsing in de bovenste helft van deze top 30: er is teveel goed werk om ongestraft naar de hoogste regionen door te kunnen stijgen. David Bowie, Herman Brood, Stylistics, Earth, wind & fire en zelfs E.L.O. lopen in zeer korte tijd tegen hun grenzen aan, vanwege grote concurrentie.

Zes toch (van naam) behoorlijke binnenkomers, het wordt er alleen maar nog drukker van. Voorlopig is er geen ruimte voor Mac Kissoon (grote hit met Lavender blue), Discotheque (Introdisco) of Supermax (African blood)

Wat er wel binnenkomt is in sommige gevallen al (uitgebreid) besproken: Manfred Mann's earth band en The Police bijvoorbeeld.

Ranboy heeft Dance away al 6 weken in de lijst. Ook voor Roxy music geldt dat er aan het nummer Dance away als single nog behoorlijk is geschaafd (zie boven). De band van Bryan Ferry kan met de bijbehorende (reünie-)cd Manifesto eigenlijk niet tippen aan de artistieke periode 1972-1976. Toch zal moeten worden erkend, dat Ferry inmiddels een sterke neus heeft ontwikkeld voor goede, verkoopbare hits. Het steeg in Nederland allemaal met gemak naar de top 10, dat kan van de vroeger uitgebrachte singles niet worden gezegd.

De Golden earring had met Weekend love eindelijk ook weer eens een ijzersterk nummer; het steeg naar grote hoogten en het was voor het eerst sinds Bombay (1976) dat Hay/Kooymans/Zuiderwijk & Gerritsen weer eens hoog in de top 10 zijn terug te vinden. Over de bijbehorende cd Prisoner of the night is men hier minder te spreken en net als de drie jaar tussen Bombay en Weekend love zou er weer drie jaar verstrijken voordat de Golden earring het oude succes zou evenaren, met Twilight zone (1982) dit keer. Weekend love is tussenin een prachtig eiland.

Het thema van The Deer hunter zou uitgroeien tot één van de grootste hits van The Shadows ooit. Ik meen dat we ná 1962 niets meer van deze oude begeleidingsband van Cliff Richard hadden gehoord (momenteel toeren ze overigens weer samen) maar zie: in een volstrekt door andere muzikale stromingen beheerst tijdperk weet het instrumentale nummer zowaar z'n plaats helemaal te vinden. Sterker nog, het werd één van de grootste hits van 1979.

Ten slotte Kc and the sunshine band. Ik zou de plaat nu helemaal weglaten uit de lijst; bij het afluisteren van de 'nieuwe' hits vind ik het maar een flets, tegenvallend nummer. Geen schaduw van Get down tonight, Queen of clubs of zelfs Shake shake shake. Net als Gloria Gaynor wist ook Kc & the sunshine band zich in 1979 (weer) een plaats in de hitlijsten te verwerven. Maar voor beiden lag hun meest interessante periode toch echt in 1975.......

Ik moest het even nazoeken, maar Roxanne van the Police komt bij mij helemaal niet in de lijst. Ik weet nog wel dat ik het een tegenvaller vond ná So Lonely. Leuk ook is de vermelding van Introdisco, dat, als een soort voorloper van de Stars on 45 als een van de eerste inhaakten op de discomix-rage, die zich grootdeels buiten de hitparade afspeelde. Mooi voorbeeld van zo´n mix uit 1979 is deze 1979 - BITS & PIECES. In het begin van het filmje komt het label even in beeld. De hoes was ook gewoon wit met een gat erin. Ontzettend stoere plaat om te hebben en ik ben er nog steeds trots op.

Intussen is musician zowel met the Shadows als met KC er snel bij. Theme From ´The Deer Hunter´ komt bij mij pas deze week, en KC nog later.


Ik zet m meteen maar weer neer op de zondag:

De SQ top 15 van week 23 - 1979




1 (3) Patti Smith Group - Dancing Barefoot (6 wk)
2 (4) Peaches & Herb - Reunited (5 wk)
3 (1) Blondie - Hanging on the Telephone (4 wk)
4 (-) The Cars - My Best Friend´s Girl
5 (5) Lene Lovich - Say When (4 wk)
6 (9) GQ - Disco Nights (Rock Freak) (2 wk)
7 (2) Donna Summer - Hot Stuff (5 wk)
8 (7) Mother's Finest - Mickey's Monkey (6 wk)
9 (-) Baba & Roody - Hacka Tacka Music
10 (-) The Shadows - Theme From `The Deer Hunter´
11 (11) Joe Tex - Loose Caboose (2 wk)
12 (6) Cashmere - Love´s What I Want (4 wk)
13 (12) Raydio - Hot Stuff (3 wk)
14 (14) Gruppo Sportivo - Sleeping Bag (2 wk)
15 (-) UK - Rendezvous 6.02

Opvallend is natuurlijk de terugkeer van Patti Smith op 1, waarmee ik nu dus ineens gelijk loop met musician. De plaat was ook veel (en ook langduriger) populairder dan de hitparade doet vermoeden.

The Cars werd geen grote hit, maar viel mij gewoon op tussen de alternative rock van die tijd als bijzonder. Vooral door het heerlijke gitaarintro:
YouTube - My best Friend's Girl

UK en The Shadows waren al besproken. Baba & Roody brachten een parodie op de reggae met een pikant randje, lichtjes leunend op het veel oorspronkelijkere Uptown Top Ranking van Althea & Donna van een jaar eerder.

TOP 40 VAN ROB nr 154, 6-6-1979
dw vw aw
1 1 6 Bright eyes - Art Garfunkel
2 2 5 Boys keep swinging - David Bowie
3 3 5 Popmuzik - M
4 5 5 Reunited - Peaches & Herb
5 4 6 Happiness - The Pointer Sisters
6 12 3 Dancing barefoot - Patti Smith Group
7 15 3 Rendez-vous 6.02 - UK
8 8 3 Say when - Lene Lovich
9 9 4 Cool for cats - Squeeze
10 6 6 Does your mother know - Abba
11 10 6 Unknown destination - Massada
12 16 3 Shine a little love - ELO
13 29 2 Waterfall - Triumvirat
14 28 2 Sleeping bag - Gruppo Sportivo
15 14 5 Hot stuff - Donna Summer
16 -- 1 Hacka tacka music - Baba & Roodi
17 7 9 I want you to want me - Cheap Trick
18 11 7 Dance away - Roxy Music
19 17 3 I got my mind made up - Instant Funk
20 21 4 Another shipwreck - Andy Bown
21 27 2 Don't kill it Carol - Manfred Mann's Earth Band
22 25 3 Hanging on the telephone - Blondie
23 26 3 Lydia - Dean Friedman
24 23 4 Boogie Wonderland - Earth, Wind & Fire
25 30 2 Roxanne - The Police
26 13 8 Is she really going out? - Joe Jackson
27 -- 1 Weekend love - Golden Earring
28 19 6 Going back to China - Diesel
29 18 10 Goodnight tonight - The Wings
30 33 3 Boys (Tell it all about) - Dolly Dots
31 20 4 Chase - Giorgio Moroder
32 22 9 Frozen years - The Rumour
33 -- 1 African blood - Supermax
34 -- 1 Theme from 'The Deerhunter' - The Shadows
35 24 7 Music machine - Inner Circle
36 -- 1 Introdisco - Discotheque
37 -- 1 Juliana - Kinderen van Nederland
38 32 16 I will survive - Gloria Gaynor
39 31 8 What a fool believes - The Doobie Brothers
40 35 7 Spank - Jimmy 'Bo' Horne

De top 3 zit nog vast, maar snelle stijgers Patti Smith en UK bedreigen het trio. Ook Triumvirat en Gruppo Sportivo doen goede zaken. Aan de andere kant blijft Say when in de derde week al op 8 staan, na van 18 te zijn gestegen. Ook andere platen hebben weinig ruimte om te stijgen, Boogie Wonderland zakt zelfs een plaatsje, terwijl die toch nog ruim de top 10 zal halen...

Op 16 een opvallende, bijna vergeten binnenkomer, ook bij sq genoemd: Hacka tacka music. Uitgebreid door Frits Spits geplugd (Steunplaat, nomen est omen). Heerlijke zonnige niets aan de hand reggae.

Over Golden Earring op 27 heeft musician al zinnige dingen gezegd. Sterke single!

Op 33 African blood van Supermax, een opvolger van het weergaloze, zijn tijd ruim voor zijnde Love machine. Deze is wat minder.

Op 34 The Shadows, ook al voldoende besproken.

Op 36 Introdisco, die past in de 'rage' van aanelkaargeplakte stukjes singles, zoals ook The best disco in town van Richie Familie en Beatles disco van Café Creme. De ultieme plakplaat Stars on 45 moest nog komen.

En op 37 Juliana van Kinderen van Nederland, ter gelegenheid van het abdiceren van Koningin Juliana ten gunste van Beatrix. Met de onsterfelijke regel 'Kinderen, slaap maar zacht, de koningin waakt dag en nacht'. Rond deze tijd moet ook de single van Willy Alberti spelen, 'Juliana bedankt', maar daar vond ik weinig aan .

Ja, die had je ook nog! The Best Disco in Town heb ik dan altijd wel meer als een ´tribute´ gezien dan als een zelfgespeelde discomix. Maar inderdaad, het fenomeen is zeker niet in 1979 uitgevonden. Uit 1977 en uit Nederland:

YouTube - What kind of dance is this - Veronica unlimited

Goddank hoeft dat pas in 1980, dus dat drama wordt je nog even bespaard!

Ik heb inmiddels de cd Danger money van UK gekocht, hopelijk wil cdwow een stapje harder lopen qua aanleveren anders is de 'actualiteit' een beetje weg.

Overigens de afgelopen week minimaal 1 x per dag Minute by Minute van de Doobie brothers weer eens gedraaid; toch jammer dat er, in Europa althans, minder oog was voor dit schoons.What a fool believes had in de lijst van Ranboy nog enige aandacht maar de samenstellers van de Top 40 en de Tipparade hadden er op dat moment helemaal geen interesse in.

Vanmorgen tevens 52nd Street van Billy Joel uit de kast getrokken: je muziekkeuzes worden steeds meer bepaald door 1979.

De binnenkomers in de lijsten van Sq en Ranboy heb ik allemaal beluisterd. Baba & Roodey hadden toch wel een aardige single en bijzonder geliefd in de zomer van dat jaar. Om begrijpelijke redenen overigens. Uit mijn hoofd gezegd was 1979 een warme, zwoele zomer en daar past het duo met deze plaat heel goed in.

The Cars zullen het wel redden in mijn lijst, ik vrees echter voor Supermax, Discotheque en de Kinderen van Nederland. Supermax had eind 1978 een prachtige single met Love machine, daar kan African blood in de verste verte helaas niet tegen op.

Jullie hebben allebei ook (nog) geen ruimte voor Lavender blue van Mac Kissoon. Ik ook niet maar vind eigenlijk dat het nummer beter had verdiend. Het werd overigens een grote hit in Nederland.

Stars on 45 had het helemaal afgekeken van deze illustere voorgangers.

The Ritchie family had op de single een part 1 en op de b-kant part 2. En die vond ik altijd aardiger dan de 1e helft.

Oeps, hier zat ik er even helemaal naast. Juliana van Kinderen van Nederland was dus helemaal niet ter gelegenheid van de abdicatie van Juliana. Sterker nog, dat was toen nog helemaal niet bekend! Ik zie nu in de tekst dat Juliana net 70 jaar was geworden, dus dat was de gelegenheid.

De berichten alhier hebben mij ook doen besluiten achter de UK-cd's aan te gaan. De ledenlijst is om je vingers bij af te likken en Rendezvous 6:02 is briljant.

Die single van The Cars heb ik destijds ook gekocht (uitverkoopbakken) en gelijk vond ik de B-kant eigenlijk veeeel beter
YouTube - 1979 The Cars - Moving in stereo / Candy 0

Verstandige beslissing. Ga je geen spijt van krijgen, indien je van symfo houdt.

Na ontvangst plaatsen we Danger money op 1 in onze rotatielijst. Eens kijken of we een rage met terugwerkende kracht kunnen ontketenen!

Het kan nog even duren, maar dank je voor de sympathieke responses.

Topics als deze kunnen altijd rekenen op mijn belangstelling. Met Soulseek of YouTube in de aanslag is het altijd leuk bepaalde artiesten of platen te 'checken'.

Ik heb het me nooit zo gerealiseerd, maar nu je het zegt: als ze in '79 niet flink gescoord hadden met Weekend love, hadden ze tussen Bombay en Twilight zone praktisch geen behoorlijke hit gehad. Ik kan me uit deze periode verder alleen Long blond animal herinneren, maar een erg grote hit was dat geloof ik niet.
Dit was kennelijk een magere periode voor de Earring. De LP's uit deze periode zijn ook minder sterk dan die uit pakweg '72-'77. Maar zo bezien is Weekend love inderdaad een eilandje. Anders zou je Twilight Zone echt een come-backplaat moeten gaan noemen, aangezien ze dan zes jaar geen top-10 hit gehad zouden hebben.

Wereldplaat van wereldband. De single kon ik ook meteen waarderen, en Moving in Stereo was ook een fantastisch nummer, zoals Ceasar terecht opmerkt.
Maar de LP kocht ik pas jaren later, in de tijd dat ze met Drive een hit hadden. Staat werkelijk geen enkel slecht nummer op. Een absolute aanrader als je van heerlijke meezing-rock houdt.

Ik zie eerlijk gezegd niet zo wat hier alternatief aan is, maar ik geloof inderdaad dat The Cars destijds toch een beetje zo beschouwd werden. Ingedeeld bij de new wave ook, maar ze hadden zowel invloeden van bijv. Roxy Music als van Queen (met name in de koortjes). Deze plaat is dan ook geproduceerd door Roy Thomas Baker, de vroegere producer van Queen.

Sluit ik me helemaal bij aan - UK is OK. Deze platen ga je koesteren. Pareltjes uit de symfo-rock historie.

Verder weer leuke top 40 lijsten, die naast bekend werk ook weer nummers naar boven brengen die ik al helemaal was vergeten. Die heerlijk opzwepende plaat van Joe Tex bijvoorbeeld. Dat nummer klinkt nogal druk en chaotisch als je het voor het eerst hoort, maar het is natuurlijk bedoeld om een live-sfeertje te creëren, met allerlei mensen die commentaar geven in de microfoon. En dat lukt uitstekend.
Joe Tex had twee jaar eerder al een come-back hit met het eveneens zeer humoristische Ain't gonna bump no more (with no big fat woman). Maar hij maakte al (Amerikaanse) hits in de jaren zestig.

En verder de bijna vergeten singles van Cashmere en GQ, dat vind ik na zoveel jaar nog steeds aardige nummers. In tegenstelling tot zo'n nummer als Intro disco. Tja, het past inderdaad in het rijtje disco-medleys die in die jaren de hitparade haalden, maar eigenlijk is dit gewoon niet zo heel goed gedaan. Dan deed Jaap Eggermont het beter met zijn Stars on 45. Ik heb 'm nog wel op MP3 trouwens.

Volgens mij heb ik zelfs wel eens gehoord dat Twilight zone de redding was van de Golden earring. Als dit nummer geen succes zou hebben gehad hadden ze wellicht de handdoek in de ring gegooid. Het overstappen naar een andere platenmaatschappij was daarbij ook al een teken aan de wand.

Achteraf waren de Cars moet ik bekennen veel meer mainstream dan waar ik ze (maar kennelijk ook anderen) hadden ingedeeld. Nog steeds echter vind in My Best Friend's Girl, zeker het gitaarintro, en toch ook wel de nonchalante wijze van zingen, typisch wel bij wave passen. Drive echter, dat ik ook wel mooi vind, is in mijn ogen toch pure pop. Ik weet nog dat ik me bij Drive nog even heb afgevraagd of het wel dezelfde Cars waren (ik ken de albums ook niet).

Voor mij geen verkiezingsdebatten meer, ik doe alleen nog wat leuk is!

De top 30 van 9 juni 1979:

01 (01) Dancing barefoot * Patti Smith



02 (02) Blue morning, blue day * Foreigner
03 (06) Hanging on the telephone * Blondie
04 (03) Popmuzik * M
05 (05) Cool for cats * Squeeze
06 (14) Roxanne * The Police
07 (09) Never be clever * Herman Brood
08 (16) Don't kill it Carol * Manfred Mann's earth band
09 (07) Boys keep swinging * David Bowie
10 (04) Is she really going out with him * Joe Jackson
11 (18) Weekend love * Golden earring
12 (11) One night affair * Stylistics
13 (10) Going back to China * Diesel
14 (23) Dance away * Roxy music
15 (15) Shine a little love * E.L.O.
16 (17) Say when * Lene Lovich
17 (13) Boogie wonderland * Earth, wind & fire
18 (25) The deer hunter * Shadows
19 (---) Rendez vous 6:02 * UK
20 (24) Woman * Walkers
21 (08) I want you to want me * Cheap trick
22 (19) Phantom of the night * Kayak
23 (21) Bright eyes * Art Garfunkel
24 (22) Lydia * Dan Friedman
25 (---) My best friend's girl * The Cars
26 (28) Come to my island * Kc & the sunshine band
27 (27) Reunited * Peaches and herb
28 (---) Sleeping bag * Gruppo sportivo
29 (---) Loose caboose * Joe Tex
30 (12) Unknown destination * Massada

U leest het er wellicht niet aan af, maar deze top 30 is voor mij buitengewoon tekenend inzake verandering van populariteit van bands.

Het zou een jaar eerder ondenkbaar zijn geweest dat ELO na drie weken al op 15 zou zijn blijven steken. Of dat Earth, wind & fire al weer op terugweg zou zijn na 4 weken.

Vorige week noemde ik het drukte. Maar een jaar eerder was de concurrentie van nieuwe bands nog niet zo hevig in de hitparades te voelen, met hoofdrollen voor de Bee gees, Boney M en John Travolta. 1979 had echt de opkomst van Patti Smith, M, Squeeze, The Police, Joe Jackson, Diesel, Lene Lovich en UK. En verder waren er (in deze lijst) nog veel bands die nog maar net waren begonnen, Foreigner, Blondie, Herman Brood, Gruppo sportivo.

UK is inmiddels uitgebreid besproken. Het singletje is in ieder geval geweldig. Voor die tijd een uniek en mooi geluid (niet specifiek hard, wel melodieus). We spreken elkaar binnenkort op de musicmeter pagina's van de cd Danger money!

The Cars zijn door anderen ook al een beetje aan bod geweest. Het zou merkwaardig genoeg duren tot het prachtige Drive voor ze weer de hitparades zouden beklimmen. Het nummer slaagt daar zelfs twee keer in (84 & 85). Hoewel The Cars een bekende naam hebben, zijn My best friend's girl en Drive dus hun enige hits geweest in de top 40. In Amerika deden ze het dan beter: daar kwamen maar liefst 15 platen in de Billboard lijsten, tussen 1978 en 1985. In de Engelse lijst een handvol.

Zij zijn daarmee voor mij een soort bewijs van Amerikaanse 'new wave'. Rock van nieuwe bands die wel scoren in het geboorteland, blijkbaar voldoen aan de eisen die de 'roots' aan hen stelt, maar vervolgens buiten de grenzen weinig potten weten te breken. Engeland had bijvoorbeeld Elvis Costello en The Jam.

Ik draai nu overigens het niet onaardige The Cars Greatest hits (meer heb ik er ook niet van). Wellicht speelt het feit dat je je als band muzikaal laat beïnvloeden door je afkomst een belangrijke rol in de discussie: wel of geen goed album. Belangrijker dan we misschien denken.

Sleeping bag van Gruppo sportivo is in z'n algemeenheid helaas ondergewaardeerd, nationaal en internationaal. Ik heb er in de laatste tijd juist (weer) waardering voor gekregen, toen ik het nummer uit de motteballen had gehaald om uitvoerig te beluisteren voor dit topic. Ik geef toe, het nummer blijft minder hangen dan z'n voorgangers maar heeft een zekere schoonheid, mooi nummer.

Joe Tex heeft de top 30 gehaald op basis van enthousiasme en inzet maar ook muzikaal betreft het hier een prima soul-compositie, met wat invloeden uit de funk maar het geeft maar aan dat je met hard werken gelukkig nog een eind kunt komen.

Zeer rake omerking . Ik loop ook een beetje heen en weer tussen TV en toetsenbord. Het debat staat hier op de achtergrond te pruttelen in afwachting van Freek de Jonge.

Mooi plaatje van het singletje van Patti Smith. Kan me niet herinneren dat ik die ooit heb gezien. Kwam bij mij niet langs want ik heb m niet. Ik heb destijds (al heel snel) de LP ´Wave´ gekocht.

Eerlijk gezegd heb ik het singletje destijds ook niet gekocht (het was ook al weer snel uit de hitlijst verdwenen). Daarna heb ik hem ook nooit meer gezien.

Een aantal jaren later bleek mijn ega gewoon Wave tussen haar platen te hebben staan; altijd handig, zo'n samenvoeging

Ook wel weer eens boeiend: hoe zag de werkelijke Nederlandse Top 40 er op 16 juni 1979 er ook weer uit:

01 01 Bright eyes - Art Garfunkel
02 02 When you're in love - Dr. Hook
03 05 Popmuzik - M
04 07 Love's what I want - Cashmere
05 08 Reunited - Peaches and Herb
06 06 Happiness - Pointer sisters
07 03 I want you to want me - Cheap trick
08 12 Boogie wonderland - Earth, wind & fire
09 11 Never be clever - Herman Brood
10 10 Sing for the day - George Baker
11 04 Does your mother know - Abba
12 15 Shine a little love - ELO
13 18 Weekend love - Golden earring
14 16 Hot stuff - Donna Summer
15 --- The Deer hunter - Shadows
16 13 Cassanova - Luv
17 09 Some girls - Racey
18 21 Boys keep swinging - David Bowie
19 19 Say when - Lene Lovich
20 14 Juliana - Kinderen van Nederland
21 27 Hanging on the telephone - Blondie
22 26 Boys - Dolly dots
23 32 Dance away - Roxy music
24 35 I got my mind made up - Instant funk
25 34 Come to my island - Kc & the sunshine band
26 38 We gotta get out of this place - Gilla
27 --- Lavender blue - Mac Kissoon
28 28 Going back to China - Diesel
29 29 Lydia - Dean Friedman
30 17 Hooray hooray - Boney M
31 30 Bless you - Lee Towers
32 --- Introdisco - Discotheque
33 20 One way ticket - Eruption
34 33 'k Heb de mot in mijn lijf - Paul Boey
35 36 Unknown destination - Massada
36 37 Oh luister toch - Ben Cramer
37 --- As long as it lives - Theo Vaness
38 --- Sweet lui Louise - Iron Horse
39 40 Dancing barefoot - Patti Smith
40 22 Oh me oh my goodbye - Bzn

Zoals het hoort bij een top 40 uit die tijd: toch behoorlijk wat ruimte voor de belangrijkste stromingen uit die tijd. Sommige platen hadden nogal wat weken nodig om vanuit de tipparade in de Top 40 te bereiken. Daar hadden de trouwe luisteraars dan weer minder moeite mee, met laten doorstromen wat goed was.

Interessant, om deze lijst met de onze te vergelijken. Wat valt op? Dat driekwart uit deze top 40 ook bij ons een plaatsje vindt; en de meeste die wij niet waarderen, staan bij de onderste 10. Toch is er ook een recente nummer 1 hit, waar nog met geen woord over gerept is: Hooray hooray van Boney M. En daar wou ik het ook bij laten .

Bzn....

De SQ top 15 van week 24 - 1979





1 (1) Patti Smith Group - Dancing Barefoot (7 wk)
2 (2) Peaches & Herb - Reunited (6 wk)
3 (9) Baba & Roody - Hacka Tacka Music (2 wk)
4 (4) The Cars - My Best Friend´s Girl (2 wk)
5 (-) KC & the Sunshine Band - Come to my Island
6 (-) Anita Ward - Ring My Bell
7 (10) The Shadows - Theme From `The Deer Hunter´ (2 wk)
8 (11) Joe Tex - Loose Caboose (3 wk)
9 (- ) Instant Funk - I´ve Got My Mind Made Up
10 (12) Cashmere - Love´s What I Want (5 wk)
11 (14) Gruppo Sportivo - Sleeping Bag (3 wk)
12 (6) GQ - Disco Nights (Rock Freak) (3 wk)
13 (15) UK - Rendezvous 6.02 (2 wk)
14 (13) Raydio - Hot Stuff (3 wk)
15 (-) Kiss - I Was Made For Loving You

4 discoplaten denderen de sq top15 in, eigenlijk alle wel mooi passend in het tijdsbeeld. Kiss werd helemaal hot, maar was voor mij zeker geen nieuwe naam. Ik had in die jaren zelfs een Kiss T-shirt, gekocht in die periode dat je ook voor het eerst ook stuctureel in de grotere steden bands-shirts kon kopen (ik denk in ´78). En dat Kiss de discotour op ging (het schijnt dat ze daadwerkelijk het nummer schreven na een bezoek aan discotheek Studio 54) vond ik in het begin wel leuk.

Voordat het goed en wel een hit was, was ik het echter al weer beu en nog steeds vind ik het moeizaam om aan te horen als het weer eens in een revival gedraaid wordt in de sfeer van: dat vonden we allemaal prachtig of zelfs: zo was de disco toen.
Niet mijn mening dus en dan maar tienmaal liever Ring My Bell : ook met een kinderlijk melodietje, maar wél echte disco.

TOP 40 VAN ROB nr 155, 13-6-1979
dw vw aw
1 1 7 Bright eyes - Art Garfunkel
2 4 6 Reunited - Peaches & Herb
3 2 6 Boys keep swinging - David Bowie
4 6 4 Dancing barefoot - Patti Smith Group
5 7 4 Rendez-vous 6.02 - UK
6 3 6 Popmuzik - M
7 14 3 Sleeping bag - Gruppo Sportivo
8 13 3 Waterfall - Triumvirat
9 16 2 Hacka tacka music - Baba & Roodi
10 9 5 Cool for cats - Squeeze
11 5 7 Happiness - The Pointer Sisters
12 12 4 Shine a little love - ELO
13 8 4 Say when - Lene Lovich
14 23 4 Lydia - Dean Friedman
15 21 3 Don't kill it Carol - Manfred Mann's Earth Band
16 10 7 Does your mother know - Abba
17 24 5 Boogie Wonderland - Earth, Wind & Fire
18 22 4 Hanging on the telephone - Blondie
19 25 3 Roxanne - The Police
20 27 2 Weekend love - Golden Earring
21 34 2 Theme from 'The Deerhunter' - The Shadows
22 11 7 Unknown destination - Massada
23 19 4 I got my mind made up - Instant Funk
24 15 6 Hot stuff - Donna Summer
25 20 5 Another shipwreck - Andy Bown
26 18 8 Dance away - Roxy Music
27 -- 1 Loose caboose - Joe Tex
28 30 4 Boys (Tell it all about) - Dolly Dots
29 33 2 African blood - Supermax
30 -- 1 We are family - Sister Sledge
31 17 10 I want you to want me - Cheap Trick
32 36 2 Introdisco - Discotheque
33 -- 1 Cheek to cheek - Lowell George
34 -- 1 Woman - The Walkers
35 29 11 Goodnight tonight - The Wings
36 -- 1 Come to my island - KC & the Sunshine Band
37 26 9 Is she really going out? - Joe Jackson
38 -- 1 Lavender blue - Mac Kissoon
39 38 17 I will survive - Gloria Gaynor
40 37 2 Juliana - Kinderen van Nederland

Geen spectaculaire lijst deze week, maar voor de fijnproevers toch wel wat opvallende ontwikkelingen. Bright eyes staat al 5 weken op 1, wat in deze hectische tijden een prestatie genoemd mag worden. Reunited haalt de tweede plaats toch nog, in de zesde week. Lydia en Boogie Wonderland stijgen opvallend door. I want you to want me, toch 3 weken op 1, haast zich naar de uitgang, met slechts 10 weken; terwijl Gloria Gaynor onverwacht nog een 17e week scoort.

De binnenkomers breken ook geen potten. Loose caboose op 27, We are family op 30 (wel een discoklassieker geworden).

Over Lowell George valt wel iets meer te zeggen. Dit was een solo-uitstapje van de zanger van de bekende Westcoast band Little Feat, en opvallend genoeg zijn eerste hit in de top 40 (incl Little Feat dus). Nog opmerkelijker is dat hij op 29 juni 1979 overleed (aan een overdosis drugs), terwijl hij juist in de top 40 binnenkwam. Zo hoort hij in het rijtje John Lennon en Freddy Mercury (Queen) thuis, artiesten die ook in de top 40 stonden terwijl ze overleden. Ik kan me echter niet herinneren dat Lowell George (mede) daardoor een top 10 hit scoorde; het was gewoon een goeie, Mexicaans getinte song.

De laatste drie binnenkomers zijn nog onbeduidender en zullen het niet ver schoppen; Lavender blue zal zelfs volgende week alweer verdwenen zijn...