The Headboys.

Een van de allerbeste nummers uit dat jaar, wat mij betreft!

De SQ top 15 van week 48 - 1979



1 (2) Diana Ross - No One Gets the Prize (2)
2 (-) Chic - My Feet Keep Dancing
3 (5) Kool and the Gang - Ladies Night (2 wk)
4 (1) Viola Wills - Gonna Get Along Wihout You Now (3 wk)
5 (3) The Shirts - Laugh & Walk Away (6 wk)
6 (6) Jackie Moore- How´s Your Lovelife (3 wk)
7 (9) Ferrara - Love Attack (3 wk)
8 (-) Patti Smith Group - Rock ´n Roll star
9 (-) Buddy Odor Stop - Buddy Odor is a Gas
10 (-) Sugarhill Gang - Rapper´s Delight
11 (4) Fern Kinney - Groove Me (7 wk)
12 (7) Jefferson Starship - Jane (2 wk)
13 (-) Sheila B. Devotion - Spacer
14 (8) Cory Daye - a Wiggle & Giggle All Night (3 wk)
15 (12) Funkadelic - (Not Just) Knee Deep (2 wk)

Weinig spannende binnenkomers - liefst 3 maal Chic: De derde single van Risqué op 2, de rap op Good Times op 10 en Sheila B. Devotion op 13 (al ruim besproken) is ook een Chicproductie. Patti Smith was ook al bekend. Rock n Roll Star is een nummer van de Wave- LP. En met de Buddy Odor Stop, het vervolgproject van Gruppo Sportivo, was ik zeker niet de eerste.

Maar dus toch de eerste rap-plaat in de lijst. Er zullen er nog meer volgen.

Dat ik t toch echt niet verzin, al die singles. Veel later pas gekocht, en alleen voor de ´heb´, want deze is gelijk aan de albumversie:

Buddy Odor, is dat geen verbastering van 'body odeur'?
Hoe komt men aan zo'n naam?

Weinig spannends, zegt sq, terwijl bij hem de eerste (?) rap-plaat aller tijden binnenkomt, een genre dat tot op de dag van vandaag groot is! (getuige alleen al de huidige nummer 1 hit van Lange Frans )

Laat dat maar aan Hans van der Burg over!

Dat er nu niemand aan het nummer Come on van The New adventures wil!

Ik heb zelf ook binnenkort The Buddy Odor stop maar dan met het singletje Lock yourself up. Het komt bij mij 8 december binnen omdat ik vlak daarvoor het nummer heb gekocht. Het is zeer ondoorzichtig allemaal omdat het Buddy Odor stop project wel grappig was van Hans van der Burg maar de Gruppo sportivo kopers haakten massaal af en de singles van de BOS haalden niet eens de tipparade....

Come on zal volgende week in mijn top 40 binnenkomen. Maar verwacht er niet te veel van...

Misschien dat Kaztor de clip van de New adventures kan vinden....

TOP 40 VAN ROB nr 179, 28-11-1979
dw vw aw
1 1 7 Laugh and walk away - The Shirts
2 5 5 Please don't go - KC & the Sunshine Band
3 2 12 The devil went down to Georgia - Charlie Daniels Band
4 3 10 Tusk - Fleetwood Mac
5 6 5 Goodbye stranger - Supertramp
6 17 2 Spacer - Sheila & the Black Devotion
7 4 9 Whatever you want - Status Quo
8 10 4 Weekend - Earth & Fire
9 9 10 Money - Flying Lizards
10 19 3 Still - The Commodores
11 -- 1 Another brick in the wall, part 2 - Pink Floyd
12 7 6 Dream police - Cheap Trick
13 12 6 Crazy little thing called love - Queen
14 29 2 Lady of the dawn - Mike Batt
15 18 3 No more tears - Barbra Streisand & Donna Summer
16 13 11 We belong to the night - Ellen Foley
17 22 3 Send one your love - Stevie Wonder
18 8 9 The bird song - Lene Lovich
19 11 10 Shine silently - Nils Lofgren
20 15 4 A walk in the park - Nick Straker Band
21 30 2 Is it love you're after? - Rose Royce
22 21 7 Making plans for Nigel - XTC
23 20 6 Gimme gimme gimme - Abba
24 24 4 Star - Earth, Wind & Fire
25 25 4 She's in love with you - Suzy Quatro
26 14 8 Everyday hurts - Sad Café
27 -- 1 Wonderful Christmas time - Paul McCartney
28 16 10 Streetlife - The Crusaders
29 33 2 Gonna get along without you now - Viola Wills
30 31 3 Ik zie mezelf als superster - The Bananas
31 -- 1 The ballad of Lucy Jordan - Marianne Faithful
32 23 9 Them heavy people - Kate Bush
33 36 3 Knock on wood - Amii Stewart
34 27 4 Lines - The Planets
35 -- 1 Diamond smiles - The Boomtown Rats
36 -- 1 We got the whole world - Nottingham Forest
37 26 6 Cars - Gary Numan
38 28 9 Message in a bottle - The Police
39 38 2 Yes I do - Luv'
40 32 7 Video killed the radio star - The Buggles

The Shirts staan nu 3 weken op 1, maar worden belaagd door snelle stijgers, KC, Sheila, The Commodores, Mike Batt, en een hoge binnenkomer op 11.

Op 11 komt zeer hoog binnen: Another brick in the wall, part 2 van Pink Floyd (idd het antwoord op mijn vraag aan het eind van het stukje van vorige week). Terwijl ik in mijn top 40 allerlei smaken door elkaar zet, had mijn oudste broer een zeer degelijke, kwalitatief verantwoorde smaak van de betere rock (Supertramp, Roxy Music, The Eagles), vooral bands met het betere albumwerk. Zijn nummer 1 band was denk ik Pink Floyd. Voor mij was PF op dit moment in 1979 een bekende naam, maar beslist geen bekende muziek. Another brick was dus de eerste echte kennismaking. De impact toen was erg groot. Alle muziekstations zonden de single uit. Ik herinner me dat de NCRV in een radioprogramma praktisch het hele album The Wall draaiden, voorzien van commentaar als 'een mijlpaal'. Het was alsof PF, een band van de vroege jaren 70, ineens actueel werden in het volledig gewijzigde popspectrum. (Dat ze in 1977 nog Animals hadden uitgebracht, was mij geheel ontgaan.) De single sloeg zo ontzettend aan door: het sterke concept, de fantastische geanimeerde clip (met enkele griezelige momenten erin), het kinderkoor dat totaal niet kinderachtig klonk, de prachtige gitaarsolo van David Gilmour en, niet te vergeten, het wat naar disco (excusez le mot) neigende drumwerk. Het album stoomde direct door naar de eerste plaats, de single bereikte de derde plaats, wat eigenlijk nog knapper was, omdat PF een typische albumband was. Het zou ook de enige grote hit blijven voor de band. Vanaf het uitbrengen was al duidelijk dat de song een klassieker was die in de top 10 van de top 100 Aller Tijden zou belanden.

Op 27 komt Paul McCartney binnen met zijn eerste (?) kerstsingle (er zouden er nog minstens 2 volgen, We all stand together en Once upon a long ago). Het verrast me dat hij in november al binnenkomt; de discussie dat Kerst elk jaar steeds vroeger begint, is kennelijk gebaseerd op een hersenspinsel. Wel een erg goeie song, heel apart eigenlijk qua instrumentatie (de tekst is juist weer standaard). En nog steeds vaak te horen, na 5 december.

Op 31 de comeback van Marianne Faithful, bekend van jaren 60 hits als As tears go by en affaires met Mick Jagger (geloof ik, ik hou dit niet erg bij). Na jaren afwezigheid (en afkicken, ongetwijfeld), is ze terug met het album Broken English en deze sterke single. Haar stem is totaal veranderd, schor en gebroken, wat haar doet klinken als een oude vrouw (ze is nu 32!), maar juist door dit doorleefde krijgen haar songs een meerwaarde. De tekst gaat ook over jaren die voorbij zijn en nooit meer terugkeren.

Op 35 The Boomtown Rats met een single die ik helemaal vergeten ben. Maar hij klinkt precies als een Boomtown Rats-single, met Bob Geldofs wat afgeknepen en overdreven dramatische stem.

Op 36 komt een Engels voetbalteam binnen, Nottingham Forrest, begeleid door Paper Lace (bekend van The night Chicago died), een bewerking van de gospel-traditional He's got the whole world in his hands. Een geinige single voor een keer, maar wel een raadsel dat dit in de Nederlandse top 10 terecht is gekomen. Aan de andere kant, in Nederland worden ze zo niet gemaakt...

Mary had a little lamb uit 1972.....beetje bijzondere maand van verschijnen (mei) maar McCartney was toen beter in meer controversiële zaken als de voorgaande single Give Ireland back to the Irish en de opvolger van Mary...., Hi hi hi!

. . en dat was in het jaar dat ik voor t eerst de hitparade volgde. Mede omdat je het nooit meer hoort associeer ik dat enorm met die tijd.

Jullie raden nooit wat ik heb gekocht op werkbezoek bij Fonos (Beeld en Geluid): de cd Pregnancy van The Walkers. Lag er in de aanbieding. Cd van Rumour at the honky tonk en Woman van eerder dit jaar. Ben erg benieuwd.

Wonderful Christmas Time was eigenlijk al een voorlopertje op McCartney 2, het stamt van dezelfde sessies. Inderdaad een van de weinige kerstsingles die prima te pruimen zijn, maar wat mij betreft levert Macca erg vaak vakwerk af.

Morgen of iets later kom ik met clips, heb nu eigenlijk niet al te veel tijd.

Hmm, die kerstsingle van Paul McCartney vind ik dus echt vre-se-lijk. En het ergste is: hij komt elk jaar terug...!

Ik kan Paul McCartney goed hebben als hij op de happy-clappy-toer gaat, zolang het maar een sterke popsong met een goede melodie oplevert. Maar de melodie is hier te flauw voor woorden en die 'aparte' instrumentatie' doet me ook al niet veel. Terugkijkend zie ik nu dat dit de aanloop was naar McCartney II, waarop hij ook met synthesizers aan de slag ging. Ik heb niks tegen het instrument op zich, maar de combinatie synthesizer/McCartney wérkt gewoon niet, wat mij betreft.

McCartney II vind ik echt een verschrikkelijk album en later zou hij nog iets vergelijkbaars doen met Press to play. Daar zijn de nummers beter, maar op de een of andere manier vind ik dat McCartney ze totaal om zeep helpt met die instrumentaties. Ik heb de man hoog staan, maar zodra de synthesizers in zijn muziek gaan overheersen, word ik er kriegel van. Ik weet niet of hij ze allemaal zelf bespeelt of programmeert, maar het klinkt allemaal een beetje lomp. Anders in elk geval dan acts uit de jaren tachtig die een goede popsong wél effectief wisten te combineren met een overdaad aan synths en drummachines.

Dat is het. En ja, Hans van den Burg weet altijd wel met grappige dingen uit de hoek te komen. Maar het opheffen van Gruppo Sportivo op het hoogtepunt van hun roem was achteraf gezien een heel slecht idee. Ik weet nog wel dat er publicitair veel om te doen was destijds, maar de Buddy Odor Stop sloeg totaal niet aan, hoewel het niet eens zo veel anders klonk dan Gruppo Sportivo. En toen hij een paar jaar later Gruppo Sportivo nieuw leven inblies, werd het ook nooit meer wat het geweest is.

Hehe, de ADHD slaat je om de oren bij die Buddy Odor Is A Gas. Grappig, maar inderdaad niet voor de meeste oortjes.

Hier weer een greep aan clipjes die hier nog niet geweest zijn:

Duidelijk Chic-gerelateerd, maar iets zwakker:
YouTube - Sheila b Devotion - Spacer - long version (1979)

Ik weet best dat het wonderschoon is enzo, maar het is absoluut niet voor alle tijden van de dag :
YouTube - Mike Batt Lady of the Dawn

Dit vind ik eigenlijk een essentiële disco-plaat die je jammer genoeg zelden hoort op de radio:
YouTube - Rose Royce-is it love you're after

M'n moeder was hier altijd helemaal weg van. Het is inderdaad een soort van huis, tuin- en keukendisco, een stuk fouter dan hierboven genoemde, maar ligt wel prettig in het gehoor:
YouTube - Viola Wills Gonna get along without y

Een soort van Vanessa-variant op disco, of wat het ook mag wezen. Ik krijg hier een naar gevoel bij.
YouTube - Champagne - Rollerball

Tja, 'Luv.... Ongelofelijk dat dit toen kon scoren. Het klinkt zo tam als de pest...
YouTube - Ooh, Yes I Do - LUV' nov. 1979

Hier word ik een heel stuk vrolijker van. Getalenteerde duizendpoot maakt een heerlijk new wave-rockertje.
YouTube - Joe Jackson - I'm The Man

Heerlijk, dit. Gewoon lekker recht-toe recht-an Byrds-covertje met als aanwinst Patti's wat klagelijke stem.
YouTube - Patti Smith - Rock N' Roll Star (1979) Germany

Klassieker. Nuff said.
YouTube - Sugarhill Gang - Rapper's Delight

Wings staat erbij, maar wij weten natuurlijk allemaal dat dit solo is en dat de groep al zo goed als v.v.t. was. En ik vind dit inderdaad wel goed te pruimen. Gewwon erg goed nummer, vooral als je het vergelijkt met andere kerstplaten die meestal waardeloos zijn.
YouTube - Paul McCartney & Wings - Wonderful Christmas Time

Tijdloos nummer. Die doorleefde stem doet het 'm ook voor mij.
YouTube - Marianne Faithfull - The Ballad of Lucy Jordan 1980

Vind dit toch wel een heel prettige song, al was het voor het publiek wellicht teveel van het goede. Zit een flinke scheut Springsteen in.
YouTube - The Boomtown Rats/Diamond [email protected]

Bij het bekijken van deze clip realiseerde ik me dat ik weer naar de kapper moet.
YouTube - Nottingham Forrest & Paper Lace-We Got The Whole World In Our Hands
(Damn, waarom kan ik nou geen clipje van Steve Buscemi in Con Air vinden?)

Ja, mooie clips. We zijn weer helemaal thuis. Die van Nottingham forrest is ook om te watertanden , Paper lace heeft in muzikale zin ook wel betere nummers gekend.

En ik maar hopen op ondersteuning door een mooie promo/clip van The New aventures met de single Come on! Dát is nu echt pas interessante muziek in de overgang naar 1980.....

Om over Pink Floyd maar te zwijgen

Vandaag discoverzameling 1979 aangevuld. Drie albums gekocht:

U.N. - U.N. (1979)
Producer Tony Green (France Joli, Freddie James). Staat nog niet op de site. Hoort de overeenkomst:
YouTube - U.N. - Disco Power - 1979

Prince - Prince (1979)
zal bekend zijn; met het strakke Sexy Dancer, dit jaar nog live gezien.
YouTube - Prince - Sexy Dancer

Passion - Passion (1979)
In New York Obscure plaat op het Prelude label, ook nog niet op de site. Hoes in het ´clipje´ YouTube - Passion - In New York ( 1980 ) 1979 dus

Ja, kwam er vandaag bij op...
Vergeet ik de belangrijkste... en ik maakte ook al zo'n blunder in de Top 2000-topic.

Magoed.... hier istie, DÉ single van 1979:

YouTube - Pink Floyd - Another Brick in the Wall - part 2

Mij benieuwen hoeveel mensen er op hun neus keken toen bleek dat het album The Wall een loodzwaar concept-album was... Het is ook zeker niet mijn favoriete Floyd-album, omdat het me net iets te zwaar op de maag ligt en de band zelf in de schaduw staat van componist Waters (dat, terwijl Animals een van m'n favoriete albums aller tijden is!).

Hier ook:
YouTube - New Adventures - Come on

Kan het nu even niet beluisteren, dus hier kom ik morgen op terug.

Geweldige Nederlandse folklore met die New adventures! En Pink floyd ijzersterk maar natuurlijk meer bekend.

Excuus voor het late tijdstip, maar eerst met een zoon naar de spoedeisende hulp....

De Top 30 van 1 december 1979

01 01 Making plans for Nigel * Xtc
02 02 Laugh and walk away * Shirts
03 04 Goodbye stranger * Supertramp
04 06 Last train to London * Electric light orchestra
05 08 Come on * New adventures
06 03 Video killed the radio star * Buggles
07 14 Damned if I do * Alan Parsons project
08 09 Send one your love * Stevie Wonder
09 07 I love you like I love myself * Herman Brood
10 17 I'm the man * Joe Jackson
11 05 Message in a bottle * The Police
12 10 Star * Earth, wind & fire
13 16 Weekend * Earth & fire
14 22 The shape of things * The Headboys
15 19 Still * Commodores
16 12 Crazy little thing called love * Queen
17 18 Please don't go * Kc & the sunshine band
18 --- Can we still be friends * Robert Palmer
[img][/img]

19 11 Tusk * Fleetwood mac
20 --- Rock sugar * Rob Grill
21 --- One step beyond * Madness
22 29 Lady of the dawn * Mike Batt
23 21 Lines * Planets
24 --- The ballad of Lucy Jordan * Marianne Faithfull
25 27 Diamond smiles * Boomtown rats
26 --- Is it love you're after * Rose Royce
27 --- Wonderful Christmas time * Paul McCartney
28 30 Gonna get along without you now * Viola Wills
29 13 The devil went down to Georgia * Charlie Daniels band
30 --- Get up and boogie * Freddie James

Ik had nog geen Pink floyd deze week maar wel andere smaakvolle binnenkomers. Nog niet zo fraai als die van weer de volgende week maar toch 7 in getal. De top 100 van 1979 nadert en wat er nu nog binnenkomt is uiteraard kansloos voor de eindoverwinning, mag zelfs van geluk spreken als de Top 100 sowieso nog wordt gehaald.

Een prachtige Palmer, ook zeer handig voor rond de Kerstdagen. Iedereen maakt natuurlijk zijn borst inmiddels nat; de muziek onder de boom kan niet stemmig genoeg zijn.

Minder bekend zal zijn Rob Grill met Rock sugar. De naam Grill zegt waarschijnlijk nog maar weinigen iets. Het is mij ook een raadsel waarom, maar op Rock sugar doen Mick Fleetwood, John McVie en Lindsey Buckingham mee en dat scheelt een behoorlijke slok op een borrel, wat betreft hitpotentie. We hebben van de arme man ook niets meer vernomen na deze hitsingle (hoewel niet verder gekomen dan de tipparade) maar destijds speelde hij zich op die manier leuk in de kijker.

Ik vraag mij overigens af of ik het toen al wist, van die aanwezigheid van Fleetwood mac leden. Het is natuurlijk onmiskenbaar maar echt heel erg sterk is het nummer nu ook weer niet.

Het is inmiddels wel tijd voor de rising star van Madness! Toch nog een band uit de jaren '70, ook al is het dan maar voor een paar weken geweest. Ze hebben nog wel een voorganger van One step beyond gehad, The Prince, maar dat zegt mij van toen helemaal niets. Het werd ook alleen een bescheiden hit bij onze westerburen. Met de ska van Madness gaan we nog een paar leuke jaren beleven. Maar One step beyond was alvast een ijzersterk begin.

Ik heb die single van Marianne Faithfull de afgelopen tijd meerdere malen gedraaid. Vooral om er achter te komen wat we er nu precies aan vonden met z'n allen. Het is meer naam dan dat er zo'n prachtig nummer wordt gebracht. Ja, ik wil niemand tegen het hoofd stoten maar de nogal monotone, sombere synthesizer op dit nummer geven er kraak noch smaak aan. Maar wel de grootste hit van Faithfull ooit in de Top 40, met een notering van 8 weken en als hoogste positie plaats 15. En hoe zit het dan met As tears go by, toen al een eeuwigheid geleden? Wel, ze heeft de top 40 in Nederland er nooit mee bereikt. De enige hitnotering van As tears go by is van The Rolling stones geweest.

Meer dan twee hitjes heeft Marianne Faithfull overigens niet gehad in Nederland. Daarom zeg ik, meer naam dan faam.

Van de bekende discogroepen heb ik zelf altijd toch wel enige zwak gehad voor Rose royce, eigenlijk al vanaf Car wash (1977). Ook Is it love you're after is weer prachtig, je merkt gewoon dat de componisten van het lied er verstand van hebben, Goed uitgegevoerd en gezongen, smaakvol gedaan.

Ik wilde me nog niet mengen in de Paul McCartney discussie, maar Wonderful Christmas time..... ik weet niet wat McCartney eerlijk gezegd bezielde, na het toch niet onaardige Back to the egg dat eigenlijk nog niet zo lang uit was. Als er dan toch voor een mooie winterse plaat moest worden gekozen, dan had Paul McCartney beter het nummer Winter rose/ Love Awake kunnen nemen van Back to the egg. Die staat bij mij persoonlijk hoog in de categorie sfeervolle-muziek-in-koude-tijden en zoveel hits had McCartney nog niet gehad, van Back to the egg.

Get up and boogie, de laagste binnengekomen single, disco van de onschuldige en jonge Freddie James dit keer. Ik vond het echt niet onaardig maar een nummer als dit kan het natuurlijk niet redden, tussen alle reuzen die al zijn binnengekomen en nog gaan volgen....

[quote]musician schreef:
Een prachtige Palmer, ook zeer handig voor rond de Kerstdagen. Iedereen maakt natuurlijk zijn borst inmiddels nat; de muziek onder de boom kan niet stemmig genoeg zijn.

Hier mag natuurlijk niet onvermeld blijven dat het een cover betreft van de onvolprezen (met name door hemzelf onvolprezen) Todd Rundgren. In dit geval geef ik de voorkeur aan Roberts warme stem boven Todds wat meer klagelijke geluid.

Het is inmiddels wel tijd voor de rising star van Madness! Toch nog een band uit de jaren '70, ook al is het dan maar voor een paar weken geweest. Ze hebben nog wel een voorganger van One step beyond gehad, The Prince, maar dat zegt mij van toen helemaal niets. Het werd ook alleen een bescheiden hit bij onze westerburen. Met de ska van Madness gaan we nog een paar leuke jaren beleven. Maar One step beyond was alvast een ijzersterk begin.

Dat is toch wel frappant: in één week de eerste rapsingle en de eerste (succesvolle) skasingle!

/quote]

Inderdaad! Maar ik had er geen idee van dat dat zo was. Waren er sowieso niet eerder al bands met ska?

Die waren er. We hadden eerder dit jaar natuurlijk al The Specials, die - ook in Nederland - een behoorlijke hit hadden met Gangsters. Voor mij als tiener was dat destijds de eerste kennismaking met ska. Ik denk dat die single van Madness de tweede was. Pas in 1980 zou de ska-gekte in alle hevigheid losbarsten met grote hits voor Madness, The Specials, The Beat, Bad Manners en The Selecter.

Het was niet zozeer nieuw, maar meer een revival; net zoals de Stray Cats een jaar later de rockabilly zouden omarmen en deze 'oude' muzieksoort een tweede jeugd zou geven, zo deden bovengenoemde bands dat met ska. Deze muziek werd al in de jaren zestig gemaakt, voornamelijk op Jamaica. Het is eigenlijk een opgevoerde vorm van reggae, dat in de jaren zeventig ook was doorgegroeid naar wereldwijde bekendheid. Zo gezien is het niet zo gek dat die ska-revival erop volgde. Die werd wel geboren in Engeland, maar dat komt omdat dat land veel Jamaicaanse immigranten had.

Op de Wiki-entry staat het voor de liefhebbers allemaal wat uitvoeriger. Al wil ik jullie de beschrijving van het 'skanken' (het dansen op ska-muziek) hier niet onthouden.

"De basis van de dans heeft nog het meest weg van wandelen zonder vooruit te komen, gecombineerd met het melken van een denkbeeldige koe."

Maar het is wel leuk om te zien dat er op het randje van de jaren zeventig allerlei 'nieuwe' - in elk geval andere - muziekstromingen hun intrede deden. Een voorbode van de jaren tachtig, die heel anders zouden gaan klinken. Om met Boudewijn de Groot te spreken: "Er komen andere tijden".

Klopt. En hjj was er snel bij, want volgens mij was het origineel nog geen jaar eerder uitgegeven. Robert Palmer wist zelf ook wel hoe hij liedjes moest schrijven, maar door de jaren heen heeft hij altijd een fijne neus gehad voor covers, waar hij soms een heel eigen draai aan gaf.
Bad case of loving you is ook niet van hemzelf, en later had-ie die reggae-versie van Bob Dylan's I'll be your baby tonight. Op een van zijn LP's uit deze tijd staat zelfs een soort slow-funk versie van You really got me van The Kinks. Op papier klinkt dat nergens naar, maar in de praktijk werkte het nog ook!

Met dit nummer blijft-ie overigens vrij dicht bij het origineel. En ik ben het met ranboy eens: ik vind deze versie beter dan die van Todd Rundgren. Maar dat komt misschien ook wel omdat ik die pas vele jaren later hoorde.

Wat Pink Floyd betreft: The Wall was de eerste Pink Floyd-LP die ik kocht. Mijn eerste indruk was dat het inderdaad een loodzwaar ding was, al stonden er genoeg briljante momenten op. Achteraf ben ik blij dat het een album was dat toch vooral uit (vaak korte) afzonderlijke nummers bestond, want dat kon ik als tiener denk ik beter behappen.

Als je terugkijkt, was dat voor de groep zelf ook een behoorlijke stijlbreuk met de albums die ze daarvoor maakten. Dat waren vaak van die lange uitgesponnen nummers. Een tijdlang heb ik gedacht dat The Wall de beste LP was die Pink Floyd ooit maakte, maar daar ben ik inmiddels toch een beetje van teruggekomen.

En om op de hit terug te komen: ik was maar wát blij dat ik eerst het singletje had aangeschaft. Want die LP bleek niet de volledige versie te bevatten; het intro was afgekapt. Ik heb later zelfs speciaal de LP (en later ook CD) A collection of great dance songs voor gekocht; een PF-verzamelaar die als enige Another Brick in the wall mét het intro bevatte. Al gaat de gitaarsolo wel veel langer door. De originele single versie is bij mijn weten alleen te vinden op deze verzamel-CD.

(En mocht ik gedacht hebben dat ik daarmee een collector's item in handen had, dan wordt die hoop ook meteen de bodem in geslagen: 14 used from GBP 0,01..., tja )

Grappig, die constatering dat je als tiener kortere nummers waarschijnlijk beter kon behappen.

Ik denk zelfs dat het waar is. De belangstelling voor één nummer kon meestal maar een minuut of 4 worden vastgehouden, dan had je het wel weer gehoord. Ik had vóór The Wall al kennis gemaakt met Wish you were here en Animals en ervaarde dat als een hele zit. Het was daarnaast ook wel andere koek dan singles uit de hitparade.

Het uitzitten van lange (instrumentale) nummers moest je leren......

TOP 40 VAN ROB nr 180, 5-12-1979
dw vw aw
1 6 3 Spacer - Sheila & the Black Devotion
2 2 6 Please don't go - KC & the Sunshine Band
3 11 2 Another brick in the wall, part 2 - Pink Floyd
4 1 8 Laugh and walk away - The Shirts
5 5 6 Goodbye stranger - Supertramp
6 10 4 Still - The Commodores
7 3 13 The devil went down to Georgia - Charlie Daniels Band
8 14 3 Lady of the dawn - Mike Batt
9 8 5 Weekend - Earth & Fire
10 4 11 Tusk - Fleetwood Mac
11 15 4 No more tears - Barbra Streisand & Donna Summer
12 21 3 Is it love you're after? - Rose Royce
13 17 4 Send one your love - Stevie Wonder
14 7 10 Whatever you want - Status Quo
15 13 7 Crazy little thing called love - Queen
16 31 2 The ballad of Lucy Jordan - Marianne Faithful
17 -- 1 Thema uit 'De verlaten mijn' - Gheorghe Zamfir
18 29 3 Gonna get along without you now - Viola Wills
19 12 7 Dream police - Cheap Trick
20 9 11 Money - Flying Lizards
21 27 2 Wonderful Christmas time - Paul McCartney
22 -- 1 Gentleman street - The Train
23 16 12 We belong to the night - Ellen Foley
24 -- 1 Walking on the moon - The Police
25 -- 1 Ease on down the road - The Wiz Stars
26 22 8 Making plans for Nigel - XTC
27 18 10 The bird song - Lene Lovich
28 24 5 Star - Earth, Wind & Fire
29 -- 1 Come on - The New Adventures
30 20 5 A walk in the park - Nick Straker Band
31 23 7 Gimme gimme gimme - Abba
32 19 11 Shine silently - Nils Lofgren
33 39 3 Yes I do - Luv'
34 25 5 She's in love with you - Suzy Quatro
35 35 2 Diamond smiles - The Boomtown Rats
36 26 9 Everyday hurts - Sad Café
37 28 11 Streetlife - The Crusaders
38 33 4 Knock on wood - Amii Stewart
39 -- 1 Rollerskating - Dolly Dots
40 30 4 Ik zie mezelf als superster - The Bananas

Ik kan mij, na 31 jaar, nog herinneren dat ik bij deze top 40 erg worstelde met de vraag wie ik op 1 zou zetten. Er waren vier kandidaten (de nummers 1 t/m 4 natuurlijk). Eigenlijk kon Pink Floyd wel in één machtige sprong van 11 naar 1, maar tegelijk is dat niet mijn (top 40)stijl; KC verdiende ook wel een weekje op 1, The Shirts waren nog goed genoeg, maar opvallend genoeg ging Spacer met de eer strijken. Met dank aan de 'spacy' gitaarsolo aan het eind .

Ook genoeg andere stijgers in de lijst: The Commodores, Mike Batt, Rose Royce, Marianne Faithful. Het wordt druk bovenin.

Op 17 geen Pink Floyd, maar Gheorghe Zamfir, de Roemeense panfluitist die in 1976 al een hitje scoorde met het wonderschone Doina de jale (als ik het goed spel). Dit stuk kwam uit de TV-serie De verlaten mijn (The Lonely Shepherd; heb het altijd een rare vertaling gevonden). Erg mooi thema, maar wellicht door het vele misbruik in allerlei achtergrondbehangmuziekachtige omgevingen heeft het wat van zijn glans verloren.

Op 22 een vergeten kwaliteitsstuk van The Train, weer een band van Hans Vermeulen, maar nu zonder de zangeressen (dat was The Rainbow Train), en meteen ook een stuk krachtiger en meer rock-georiënteerd. Helaas geen clip op Youtube (wie helpt mij?), dus je moet me maar op mijn woord geloven .

Op 24 alweer de vijfde single van The Police dit jaar, en de eerste die geen grotere hit werd dan de vorige. Mooie interactie tussen tekst en muziek, beetje weird maar ook heel herkenbaar.

Op 25 de opvolger van Brand new day. Een vrolijke meezinger met een positieve tekst, maar maakte zowel commercieel als in mijn eigen top 40 veel minder indruk.

Op 29 dan de door musician lang verbeide New Adventures met Come on (een cover van een oud Rolling Stones-liedje). New wave meets ouderwetse rock and roll. Goed gedaan.

Op 39 de derde single van de Dolly Dots; het trucje gaat al wennen en een beetje vervelen...

Hee, die heb ik ook binnenkort in mijn lijst, The Train met Gentlemen street. Ik heb dat volstrekt onbekend gebleven singletje zelfs in mijn bezit. Het staat niet dagelijks op maar ik haal hem weer eens uit de kast!