Voor wat betreft de disco zal het lang zo blijven: natuurlijk zitten daar ook top 40 hits tussen, en dan staan ze er bij mij ook vaak wat eerder in, omdat ik ze al oppikte bij de importspeciaalzaak; ik kocht ze soms ook al voordat de fotohoes beschikbaar was. Op specialistische sites zie je ook bij discoplaten vaak alleen het label gefotografeerd; dat zijn vaak de eerste uitgaven.

Voor wat betreft de andere platen zal er aansluiting blijven met de actualiteit en tegen de tijd dat mijn lijst zijn einde nadert (1985) is er minder verrassends.

De periode 1979 -1985 is ook de periode geweest dat ik actief bezig was met muziek als DJ. Nooit professioneel (al kreeg ik af en toe wel eens wat betaald) maar wel fanatiek dus.

Overigens zijn Ferrara en Poussez grote en nog steeds veelgezochte clubhits geweest.

Ik ben ook nog wel benieuwd of Sara ook hier nog de nummer 1 haalt, dan hebben we er weer een die bij ons alle drie de top heeft bereikt.

Als je goed had opgelet bij mijn jaaroverzicht, had je het antwoord al kunnen weten...

check!

Vandaag in een ver afgelegen locatie nog een nieuwjaarsreceptie. Goddank zitten alle feestdagen er weer op!

.
Ja, dat klopt. En als ik het eens nakijk is het een verschijnsel dat elk jaar eigenlijk terugkomt. De officiële lijsten uit die tijd veranderen ook maar weinig: het "gangbare" platenkopende publiek is bezig met de feestdagen en meerdere dagen zijn ook nog eens een keer de winkels dicht (zeker tot en met de jaren '80).

Maar als je zo'n mooi kerstachtig muzikaal geheel hebt, blijft het gelijk ook weer wat langer mooi, is de positieve keerzijde van de medaille. Voor volgende week heb ik inderdaad ook mooie binnenkomers gezien.

Pam Nestor had inderdaad "geinige" reggae.
De disco van Poussez kende ik niet, haalde geen hitlijsten en werd daarom ook niet door mij opgemerkt.
Hetzelfde geldt voor Ferrara. Het was ook geen muziek dat ik in huis haalde.

Ranboy heeft m.i. gelijk, Sq heeft sowieso vaak bijzondere platen in zijn lijst. Een mooi overzicht van wat er nog meer speelde en mogelijk was dan alleen de Top 40. En ik zal de disco liefhebbers uit die tijd één ding meegeven: anders dan bij veel andere stromingen had het een heel actief kader met heel veel uitwisselingen, 12"-platen.

Er was kortom heel veel te krijgen, dus ook buiten de hitlijsten om. In een spaarzaam geval dat ik wel eens naar een disco ging was het merendeel vaak ook onbekend, terwijl ik wel goed wist wat er in de Top 40 stond. Een heel eigen (zeer geïnteresseerd ook) circuit.

Het is leuk dat het op deze wijze voor een deel aan ons wordt geopenbaard, ook al is de muziek dan niet altijd onze keuze.

Ook in de 'gangbare' hitlijsten zal in 1980 weer heel wat disco op ons worden afgevuurd overigens....

De Engelse top 40 van 5 januari 1980!

01 01 Another brick in the wall - Pink floyd
02 02 I have a dream - Abba
03 04 Daytrip to Bangor - Fiddler's dram
04 05 I only want to be with you - The Tourists
05 10 Brass in pocket - Pretenders
06 07 Wonderful Christmas Time - Paul McCartney
07 06 Rapper's delight - Sugarhill gang
08 03 Walking on the moon - The Police
09 08 Que sera mi vida - Gibson brothers
10 09 My simple heart - Three degrees
11 12 Off the wall - Michael Jackson
12 13 John I'm only dancing again (1975) - David Bowie
13 25 It won't seem Christmas without you - Elvis Presley
14 11 No more tears - Streisand/Summer
15 17 Is it love you're after - Rose royce
16 14 Union city blue - Blondie
17 20 Tears of a clown - The Beat
18 16 Living on an island - Status quo
19 18 Nights in white satin - Moody blues
20 28 Please don't go - Kc and the sunshine band
21 32 My feet keep dancing - Chic
22 19 One step beyond - Madness
23 24 Working for the yankee dollar - Skids
24 --- With you I'm born again - Preston/Syreeta
25 22 Rockabilly rebel - Matchbox
26 15 Confusion/ Last train to London - ELO
27 30 Blue Peter - Mike Oldfield
28 --- A merry jingle - Greedies
29 29 London calling - The Clash
30 36 Christmas rappin' - Kurtis Blow
31 21 When you're in love - Dr. Hook
32 26 Crazy little thing called love - Queen
33 33 Spacer - Sheila and the Black devotion
34 35 Moonlight and muzak - M
35 40 One day at a time - Lena Martell
36 38 I'm born again - Boney M
37 31 The sparrow - The Ramblers
38 34 It's my house - Diana Ross
39 --- Green onions - Booker T and the MG's
40 --- I'm in the mood for dancin' - The Nolans

De waarheid van Ranboy in de praktijk gebracht door de eerste nieuwe hitlijst in het jaar vanuit GB: nauwelijks enige schokkende bewegingen te bespeuren. The Nolans, Preston & Syreeta zijn bekend. The Greedies zeggen mij zonder op te zoeken niets (aan de titel te zien een kersthit).

Booker T and the MG's binnenkomst met Green onions is (uiteraard) geen nieuwe single van deze vermaarde band maar een rentree van hun instrumentale hit uit 1962.

En mijn eigen lijst van die datum:

De top 30, 05-01-1980

01 (02) Another brick in the wall * Pink floyd
02 (01) Sara * Fleetwood mac
03 (03) Walking on the moon * The Police
04 (09) I only want to be with you * Tourists
05 (08) Fly too high * Janis Ian
06 (04) One step beyond * Madness
07 (06) Living on an island * Status quo
08 (11) Off the wall * Michael Jackson
09 (14) What’s a matter baby * Ellen Foley
10 (10) Can we still be friends * Robert Palmer
11 (05) Come on * New adventures
12 (23) Street player * Chicago
13 (15) Magic touch * Kiss
14 (25) Gentlemen street * The Train
15 (12) Is it love you’re after * Rose Royce
16 (18) It will come in time * Billy Preston & Syreeta
17 (28) Crying * Don McClean
18 (07) Damned if I do * Alan Parsons project
19 (20) The long run * Eagles
20 (26) On the run * Vitesse
21 (---) Headgames * Foreigner



22 (17) Carrie * Cliff Richard
23 (21) David’s song * Kelly Family
24 (22) A message to you Rudy * Specials
25 (30) Tired of toein’ the line * Rocky Burnette
26 (13) Making plans for Nigel * Xtc
27 (---) On my radio * Selecter
28 (16) I’m the man * Joe Jackson
29 (24) The ballad of Lucy Jordan * Marianne Faithfull
30 (---) Rap-o-clap-o * Joe Bataan

Pink floyd steelt de nummer 1 positie van Fleetwood mac terug en behoorlijke winsten voor Chicago, The Train en Don McLean.

Maar verder ook hier 'bloedarmoede' inzake nieuwe entrees. Misschien is de onbekend gebleven single Headgames van Foreigner nog het meest opvallend. Verder nog eens uitvoerig geluisterd naar The Selecter en Joe Bataan. Maar in beide gevallen vielen er niet alsnog kwartjes of raakte ik er opgewonden van.

Street player is mij toen ontgaan, hoewel Chicago al grote hits bij mij gescoord had. Jammer, want het is best een goede plaat, die later nog eens tot een hit gesampled is door The Bucketheads met The bomb in 1995.
Ook Headgames kende ik niet.

Die laatste heeft de hitparades, zelfs de tiplijsten, in Nederland ook niet weten te behalen. Ik schat zelf in een aankoop uit de uitverkoopbak....

Head games is wel een behoorlijke Amerikaanse hit geweest volgens mij. Maar Foreigner kon in die dagen sowieso geen kwaad doen in de Billboard charts. Van het album Head Games werden ook de nummers Dirty white boy en Women hits.
Gek genoeg stond Women op de B-kant bij het enige nummer van die LP dat hier in Nederland de hitlijsten haalde: Love on the telephone. Geen single geweest in Amerika, waarmee opnieuw is aangetoond dat 'we' toch wel vaak afwijkende voorkeuren hadden qua single-keuzes.

En Chicago had ik toen wel eens gehoord - het was mij bekend dat dit hun disco-uitstapje was. Maar ook bij mij kwam het pas midden jaren negentig echt op het netvlies vanwege die sample in die Bucketheads-single ('Street sounds fall into my mind...').

Ik denk inderdaad dat er, in ieder geval in het verleden, per land is nagedacht (door de platenmaatschappij ter plaatse) welk nummer wel of niet geschikt was om als single uit te brengen. Wat het meeste succes in de lokale hitparades zou opleveren. Vaak misschien dezelfde nummers maar toch ook met enige regelmaat verschillende.

Het zou boeiend zijn er eens onderzoek naar te doen. Vaak zie je dat ook b-kantjes per land nog wel eens anders kunnen zijn. Maar ik geloof dat het in het verleden meer een issue zal zijn geweest dan nu.

Tja, B-kantjes, bestáán die eigenlijk nog wel anno 2010? Tegenwoordig kun je vrijwel elk nummer individueel downloaden, waardoor de hitparade van nu eigenlijk alleen op papier bestaat. De verkoopcijfers van die 'hits' zijn dan ook marginaal in vergelijking met de verkopen van vroeger. De hitlijsten zijn eigenlijk gewoon morsdood, in elk geval lang niet zo toonaangevend als in vorige decennia.

Er zijn ongetwijfeld mensen die dat toejuichen, en hoewel ik het prima vind dat nummers hierdoor niet meer echt worden 'doodgedraaid', vind ik het toch een verarming. De hitlijsten waar wij nu mee bezig zijn, brachten toch een soort collectief muziekgeheugen met zich mee, een zekere mate van muzikale identiteit. Iedereen van onze generatie kent die nummers, of je ze nu goed vond of niet.

Maar de jeugd van nu heeft dat soort ijkpunten niet. Iedereen luistert in zijn eigen kleine kringetje naar zijn favoriete muziek. Ik heb het al eens eerder gezegd: een top 100 (of 2000 wat mij betreft) van de 21ste eeuw zal in pakweg 2050 een stuk moeilijker samen te stellen zijn. Er is veel minder eenduidigheid over wat de bekendste of beste nummers zijn.

Geloof me: Dat zijn nog steeds bands als Pink Floyd, Queen etc. die daarin de scepter zullen zwaaien. De hitparade wordt anno nu bepaald door plastic wegwerpmuziek en ik zie daar absoluut geen verandering in komen. De klassiekers overleven in jaarlijsten, simpelweg omdat muziek in het algemeen ooit een stuk boeiender was.

Jij luistert nog steeds naar de Top 40 dus je stem weegt voor mij zwaar in deze. Ik moet ook zeggen: als ik het nog wel eens hoor interesseert het mij niet alleen nog erg weinig, het boeit ook niet en inderdaad: plastic wegwerpmuziek waar niets van blijft hangen.

De hele cultuur rond muziek, radio, discjockeys, aanhangers van alle stromingen en platenkopers is natuurlijk allang niet meer dezelfde. Anders, naar mijn gevoel niet beter.

Dus in 2050 nog steeds Queen e.a.? Ik ben dan 88 en zal ongetwijfeld met alle liefde A night at the opera tegen die tijd gewoon met enige regelmaat blijven opzetten......

Er wordt heden ten dage natuurlijk nog steeds goede muziek gemaakt. Maar die vind je niet of nauwelijks meer in de hitparade. Omdat de hitparade zowel kwalitatief als qua verkoopcijfers op zijn gat ligt, en ook omdat het luistergedrag van mensen is veranderd en jongeren over het algemeen met minder passie met muziek bezig zijn dan 'onze' generatie, krijgt nieuwe muziek sowieso niet de kans om door een groot publiek geaccepteerd te worden. Nieuwe nummers zullen nooit meer de 'exposure' krijgen die nummers als Bohemian rhapsody en Hotel California destijds - en nog steeds - wél kregen.

Enerzijds betekent dat geen doodgedraaide nummers meer - en dat vind ik dan weer positief. Aan de andere kant: je hebt dus kans dat de all-time favorieten van nu blijven overheersen.

Ik weet niet of dat een goede zaak is. Ik kan Bohemian rhapsody nú al niet meer aanhoren, laat staan als ik 88 ben. Al sluit ik niet uit dat ik de overige nummers van A night at the opera dan nog graag beluister.

Volledig eens met gaucho maar nu zijn er ook nummers die tot vervelens toe grijsgedraaid worden (Duck Sauce bv.). Of ze een eeuwigheidswaarde hebben is een andere zaak (3/4 van de huidige hits is na verloop van tijd vergeten). Maar nummers van het kaliber als Bohemian Rhapsody en Hotel California (ik draai ze met mate) zul je niet meer in de hitlijsten aantreffen.

Hitlijsten zijn gewoon niet meer relevant.

Twee vraagjes.

Mag je eender welke lijkst publiceren?
Gewoon een jaarlijst met mijn favorieten bijvoorbeeld ipv een weeklijst.

Loopt dit topic een heel jaar lang? Of wordt er sneller van jaargang gewisseld?

Dazzler, dit topic loopt nu al een jaar. Drie van ons plaatsen elke week onze eigen hitlijst van precies 31 jaar geleden. Ook hebben we net onze jaarlijsten van 1979 geplaatst.

Iedere bijdrage is welkom, maar als je nu een jaarlijst van 1980 zou plaatsen, zou dat veel te vroeg zijn. Alle songs daarin moeten nog in beeld komen. Plaats liever dan je jaarlijst van 1979, die is nog actueel .

Ranboy heeft de vraag al beantwoord, maar naast de wekelijkse hitlijsten van onszelf, mag wat mij betreft altijd (inhoudelijk) bij de betreffende week worden gereageerd, een eigen hitlijst worden geplaatst of bijvoorbeeld de Top 30 van de BRT van die week. Ik heb zelf dit jaar op mij genomen de Engelse Top 40 te plaatsen.

Er wordt in de regel inhoudelijk en verder zonder mes op tafel 'gekeuveld' over de muziek uit die tijd.

1980 duurt in dit topic weer een heel jaar en hopelijk komt er veel bekend werk (en ook de minder bekende hits) weer naar boven. Het lijkt me voor jou trouwens een interessant jaar worden!

TOP 40 VAN ROB nr 185, 9-1-1980
dw vw aw
1 2 5 Sara - Fleetwood Mac
2 1 7 Another brick in the wall, part 2 - Pink Floyd
3 3 5 David's song - The Kelly Family
4 9 5 Rapper's delight - The Sugarhill Gang
5 4 9 Still - The Commodores
6 5 6 Gentleman street - The Train
7 16 4 What's a matter baby - Ellen Foley
8 8 5 I have a dream - Abba
9 6 6 Thema uit 'De verlaten mijn' - Gheorghe Zamfir
10 14 5 Babe - Styx
11 7 8 Is it love you're after? - Rose Royce
12 10 5 Last train to London/Confusion - ELO
13 12 4 It should be Christmas everyday - Suzanne Michaels
14 20 4 On my radio - The Selecter
15 11 5 I do rock 'n roll - Golden Earring
16 17 4 It will come in time - Billy Preston & Syreeta
17 18 4 Can we still be friends? - Robert Palmer
18 23 4 Rock sugar - Rob Grill
19 25 3 Mono - The Monotones
20 13 8 Spacer - Sheila & the Black Devotion
21 15 6 Walking on the moon - The Police
22 28 3 Carrie - Cliff Richard
23 21 4 Presidential suite - Tiffany
24 29 2 Cathy's clown - Tarney Spencer Band
25 31 3 Fly too high - Janis Ian
26 -- 1 Feeling lonely - Massada
27 26 5 Runaway/Living on an island - Status Quo
28 30 3 Jealousy - Amii Stewart
29 19 11 Please don't go - KC & the Sunshine Band
30 -- 1 Crying - Don McLean
31 34 2 Tell everybody - Herbie Hancock
32 33 2 The long run - Eagles
33 22 6 Come on - The New Adventures
34 -- 1 Moonlight and muzak - M
35 -- 1 An Englishman in New York - Kevin Godley & Lol Creme
36 24 11 Goodbye stranger - Supertramp
37 -- 1 Rap-o-clap-o - Joe Bataan
38 35 2 Let freedom range - Pussycat
39 27 8 Lady of the dawn - Mike Batt
40 36 7 The ballad of Lucy Jordan - Marianne Faithful

De tweede lijst van het jaar, en meteen een nieuwe nummer 1! Sara verslaat Pink Floyd, die er toch al 4 weken gestaan had. Opmerkelijk dat bij musician de volgorde van deze twee nummer 1-hits andersom is!

Verder vallen Rapper's delight en What's a matter baby op als harde stijgers. Qua binnenkomers gaat het er nog steeds rustig aan toe, maar er komt al beweging in.

Op 26 Feeling lonely, een ballad van het Moluks-Nederlandse gezelschap Massada, dat tot dusverre alleen zeer dansbare platen uitbracht. Deze heb ik al zo'n 30 jaar niet meer gehoord, en kan ik op Youtube ook niet vinden.

Op 30 Don McLean, reeds bekend van klassiekers als Vincent en American Pie. Nu pakt hij zelf een klassieker op, van Roy Orbison, en met deze cover zal hij een grote nummer 1 hit in de nationale hitlijsten scoren. Ook ik vond hem erg geslaagd, en nog steeds als hij toevallig op de radio langskomt als ik in de auto zit, galm ik hem lekker mee .

Op 34 eindelijk de opvolger van Popmuzik, en mijn kennismaking met de term 'muzak'. Niet slecht, maar het mist wel de brille van de voorganger. Overigens hierna nooit meer iets van M gehoord (dacht ik).

Op 35 een single van Godley & Creme, de helft van 10CC. In 1976 verlieten ze de band en maakten hun eerste duoplaat, met de single It's five o'clock. Met An Englishman in New York komen ze sterk terug: de tekst is grappig-satirisch, de muziek opvallend eigenwijs en de clip vernieuwend. Zelfs in de top 40 zou dit een grote hit worden. Het album Freeze Frame kwam ook bij ons thuis in bezit; de overige songs zijn nog veel weirder dan de single; als je er nog een wil proberen, neem dan I pity inanimate objects.

En op 37 ook bij mij Joe Bataan, met de tweede grote raphit in Nederland.

Nou, bij deze dan:

Geen slechte ballad, alhoewel ik er een tikkeltje melig van wordt. Goed gezongen.:
YouTube - Massada feelin'Lonely

Ik weet niet of ik deze eerder gepost heb. Ik vond de kortere versie altijd leuker dan de lange versie, die iets te langdradig is.:
YouTube - ~Sara~ Fleetwood Mac

Grappig nummer. The music of today is such a drag. Tja, als je de huidige hitparades bekijkt is dat wel een visionaire veronderstelling...:
YouTube - Monotones - Mono 1980

Zoals ik al zei, aardig nummer van een artiest waarvan ik zo'n 99% afschuwelijk vind.
Kijk en vergelijk met Devil Woman van een paar jaar eerder (ook: aardig, maar de tekst is lachwekkend):
YouTube - Cliff Richard - Carrie
YouTube - Cliff Richard - Devil Woman

Keurige disco. Een beetje te droog voor me, maar ik stoor me er ook niet aan.:
YouTube - Janis Ian - Fly Too High (1979)

Dit vind ik dan toch beter klinken, maar het heeft niet de klasse van Knock On Wood:
YouTube - AMII STEWART..Jelausy [embed]

Sorry. Ik denk dat ik hiermee heel hard tegen schenen trap, maar deze kitsch vind ik te erg voor woorden. Kan hier echt helemaal niks mee.
YouTube - Crying - Don McLean

Heerlijk plaatje van deze jazz/funkgigant. Niks mis mee.
YouTube - Herbie Hancock - Tell Everybody

Zoals iedereen denk ik al wel weet ben ik geen Eagles-fan. Dit vind ik ook weer van een kazige nietszeggendheid.
YouTube - Eagles - The Long Run

Een beetje té Rivella om te kunnen scoren, maar dit vind ik een fantastische plaat. Bowie-achtige zang en dan dat dromerige sfeertje... Pure klasse! Heb hier laatst nog de single van aangeschaft.
YouTube - M - Moonlight And Muzak

Hier ook weer een fantastische new wave-achtige plaat. Godley & Creme hebben trouwens best een aantal steengoede singles uitgebracht, waarvan Five O'Clock de eerste was en Under Your Thumb, Wedding Bells en Cry hierna nog verschenen. Ze staan allen op de 10CC-verzamelaar Collected.
YouTube - An Englishman In New York (Full-Length Album Version) - Godley & Creme (10cc)

Hollandse knulligheid ten top, geknipt voor hetzelfde publiek dat anno nu voor een Borsato zou gaan.
YouTube - Pussycat ~ Let Freedom Range

Een beetje laat, maar uiteindelijk...
Uit hun zure tijdperk vind ik dit nog een hele leuke single. Deed niks, terwijl drab als Baby What A Big Surprise het wel goed deed. Zonde.
YouTube - Chicago - Street Player (1979)

Bedankt Kaztor, ik kreeg deze er niet uit op Youtube (zal de g uit feeling wel zijn). Ik had nog vaag het idee dat er zo'n tempoversnelling in zat, en dat klopte ook wel. Het liedje begint wel wat moeizaam, maar uiteindelijk wordt het toch een sterke plaat, gelukkig

De SQ top 15 van week 2 - 1980





1 (-) Sister Sledge - Got to Love Somebody
2 (1) Fleetwood Mac - Sara (5 wk)
3 (4) Funky Four + One More - Rappin' and Rocking the House (3 wk)
4 (2) Diana Ross - No One Gets the Prize (8 wk)
5 (-) B-52´s - Dance This Mess Around
6 (9) Players Association - Ride the Groove (3 wk)
7 (12) RK Veulpoepers BV - Den Egelantier (5 wk)
8 (-) Kit Hain - The Joke's on You
9 (3) Poussez - You're All I Have (2 wk)
10 (5) Jefferson Starship - Jane (8 wk)
11 (10) Chic - My Feet Keep Dancing (7 wk)
12 (7) Ferrara - Love Attack (5 wk)
13 (-) Emerson, Lake & Palmer - 'Peter Gunn' theme
14 (-) Captain & Tenille - Do that to Me One More Time
15 (-) Bar Kays - Move Your Boogie Body

Weer een lijst met echte nieuwe binnenkomers. Sister Sledge met de achteraf geflopte single, vond ik toen wel weer mooi. B-52's, niet zo bekend van hun singles, is wel als vaste waarde blijven staan van deze tijd. Kit Hain, helft van duo Marshall & Hain (Dancing in the City, 1978) is moeilijk nog terug te vinden op het internet. ELP behoeft geen introductie en was een van de grote hits in die tijd. Captain & Tenille was iets dat het vooral in de USA al een tijd goed deed; hun beste Love Will Keep Us Together (1975), deed in Nederland helemaal niets. Bar Kays tenslotte geldt onder (willekeurig welke) funkliefhebbers als een van de beste groepen ooit, scoorde alleen in 1967 éen maal een hit in Nederland.

ELP behoeft idd geen introductie, maar met de single Peter Gunn is wel iets geks aan de hand. Hij stond deze week bij mij in mijn tip 5, en hield het daar 3 weken vol zonder binnen te komen (wat al heel uitzonderlijk is, want gewoonlijk komt die hele tip 5 direct binnen). Ik dacht, hoe kan dat nou, het is bij mij een supergrote hit geworden? Ik ging hem opzoeken en zag dat Peter Gunn pas in juli van 1980 in mijn top 40 zal binnenkomen, een half jaar later dus! Ook dan pas zal het in de top 40 een hit worden. Het gekke is dat mij van deze eerste uitgave helemaal niets is bijgebleven. Maar jij hebt hem dus snel opgepikt, sq!

YouTube - The Bar-Kays - "Move Your Boogie Body" (Remastered)
YouTube - Do that to me one more time, Captain and Tennille
YouTube - Dance This Mess Around • The B-52's

, Ja, maar ook weer snel laten vallen, want hij verdwijnt volgende week weer (om ook niet meer terug te keren in de zomer). Ik herinner me het als het nummer dat een (voor mij) onverwacht grote hit werd, want ik zag er weinig spannends in.
Wat ik wel nog scherp weet is dat ik het nummer tegelijk heb leren kennen met de eerste LP van de B52's, en wel omdat het openingsnummer ( Planet Claire , ow wat een heerlijke tekst ook ) daarvan hetzelfde thema heeft.

Het is nauwelijks te geloven, maar er is geen clip beschikbaar voor ELP's Peter Gunn Theme.
Ik heb het niet zo op ELP's bombast, al is er hier en daar een uitzondering (Fanfare For The Common Man komt bij me op). Dit nummer is wel geinig, maar heeft zeker een irritatie-factor.
Om even op Ranboy te reageren: Dit nummer verscheen ook pas in juli in de Top 40, maar reikte in januari niet verder dan de Tipparade.

Vreemd dat het volgende nummer niks deed. Ligt geheel in de lijn met de voorgangers. Misschien was het refrein niet catchy genoeg, maar ik heb hier weinig problemen mee.
YouTube - Sister Sledge - Got To Love Somebody

Ja, het ontliep elkaar blijkbaar niet veel voor je gevoel.

Ik moet zeggen destijds toch behoorlijk onder de indruk te zijn geweest van Another brick in the Wall. Wat er nu dan ook soms van wordt gezegd. Het was ook een behoorlijk statement van Pink floyd richting iedereen die hen als rockdino's af wilden schrijven. Voor een band overigens van (toen) 12 jaar oud. Maar het werd wereldwijd een groot succes. zoals ook al blijkt uit de Engelse top 40: weken op één.

.
Ik denk dat we één van de meest bizarre verhalen van 1980 al te pakken hebben: Peter Gunn van Emerson, Lake & Palmer. Het zal bij mij een hit worden in januari én in juli. Waarom lukte het in januari niet in de Top 40 en later wel? Volgens mij heb ik het antwoord (maar ik weet het niet zeker): The Blues brothers.

Die film van dat duo kwam uit in 1980, alleen weet ik niet precies wanneer het in de Nederlandse bioscopen terecht is gekomen. Ik kan er chronologisch iets naast zitten, maar Peter Gunn bestijgt in de versie van E.L.P. vanaf 19 juli opeens weer de hitlijsten.

Een week later kwam het hitje Gimme some lovin' van The Blues brothers in de Top 40, dus de film was inmiddels wel uit.

En zoals wij allen weten, het fabelachtig Peter Gunn Theme is (in hun versie) ook terug te vinden in film en soundtrack van The Blues brothers....

Haha. Maar je moet het ook wel een beetje in de tijd zien. Ook toen was er natuurlijk betere muziek voorhanden maar Don McClean was nog redelijk bekend van Vincent en American pie (1972) en daar past deze single nog wel bij.


Baby what a big surprise was eigenlijk ook al een beetje uit de nadagen van het 'echte' werk van Chicago. Maar Street Player had een beter lot verdiend. Jammer dat tegelijkertijd de rest van het album werd afgebrand en men geen oog meer had voor individuele nummers.

Chicago 13 was uitgebracht in september 1979 en had al een eerdere single (Mama take) dat helemaal niets heeft gedaan. En voor Nederland is dat dan nog een teken aan de wand. Maar zelfs in de VS wisten ze met allebei de nummers niet eens de Top 100 te bereiken, nou dan zijn de rapen wel gaar voor de band!