Mijn Verrukkelijke 15 - 1968, Week 16:

#1 - #1 The Classics IV - Spooky (7wk)
#2 - #3 Procol Harum - Quite Rightly So (3wk)
#3 - #2 Tommy James & The Shondells - Mony Mony (4wk)
#4 - #4 Honeybus - I Can't Let Maggie Go (5wk)
#5 - #5 Aretha Franklin (Sweet Sweet Baby) Since You've Been Gone (7wk)
#6 - #8 The Doors - The Unknown Soldier (4wk)
#7 - #6 Traffic - No Face, No Name, No Number (8wk)
#8 - - The Love Affair - Rainbow Valley (1wk)
#9 - #11 The Kinks - Wonderboy (2wk)
#10 - - Herb Alpert - Cabaret (1wk)
#11 - - Manfred Mann - Up The Junction (1wk)
#12 - #7 Don Partridge - Rosie (11wk)
#13 - #9 Love - Alone Again Or (13wk)
#14 - #10 The Golden Earrings - I've Just Lost Somebody (7wk)
#15 - #12 Genesis - The Silent Sun (5wk)

Uit de lijst:

- - #13 The Beatles - Lady Madonna (6wk)
- - #14 Dave Dee, Dozy, Beaky, Mick & Tich - The Legend Of Xanadu (9wk)
- - #15 Herb Alpert - Carmen (9wk)

Weer eens een lekkere lading binnenkomers. De hoogste tijd om weer eens schoon schip te maken.

De musicmeter Top 15 van 21-04-1968!


01 (01) 04 The unknown soldier - The Doors (64)
02 (03) 03 Quiete rightly so - Procol harum (49)
03 (---) 01 Lazy sunday - The Small Faces (48)
04 (08) 02 This wheel's on fire/A kind of love in - Julie Driscoll (45)
05 (04) 05 If I were a carpenter - Four Tops (41)
06 (02) 06 Lady Madonna - The Beatles (35)
07 (13) 02 Greasy heart - Jefferson Airplane (33)
08 (10) 04 I can't let Maggie go - The Honeybus (26)
09 (09) 08 No face, no name, no number - Traffic (26)
10 (07) 04 Mony mony - Tommy James and the Shondells (25)
11 (---) 01 Black magic woman - Fleetwood mac (22)
12 (12) 03 Hush - Billy Joe Royal (21)
13 (06) 07 I've just lost somebody - Golden Earring (21)
14 (---) 01 Mrs. Robinson - Simon & Garfunkel (20)
15 (---) 01 Up the junction - Manfred Mann (20)

Dank heren voor de lijsten van deze boeiende week!

De grootste vrije val is buiten het beeld gemaakt door Spooky van de Classics IV die verdwijnt vanaf 5. Een nummer dat massaal is gedumpt en houdt alleen nog stand als nummer 1 van Kaztor. Dan heeft Ranboy nog een paar punten voor Spooky maar dat was te weinig voor handhaving.

Dat gold ook voor Scarborough fair van Simon & Garfunkel. Nog 1 bij Ranboy maar verder bij iedereen verdwenen. En er waren 20 punten nodig om de Top 15 te halen. Gelukkig hebben Simon & Garfunkel alweer een nieuwe hit.

Verder de te verwachten binnenkomers. De Small Faces komen wel erg hoog binnen.
Platen in de top liggen vrij dicht bij elkaar, volgende week wordt het ook weer boeiend.

Toch krijgen hier de albums van The Kinks uit die periode verreweg de hoogste waarderingen en er wordt ook opmerkelijk veel op gestemd. Een gemiddelde van boven de 4.10 door bijna 300 stemmers, dat moet een prima album zijn.

Ik heb Something else uit 1967, en waar Wonderboy als extra single aan is toegevoegd, daarom toch maar gekocht. Ook opvolger The Kinks are the Village Green Preservation Society van dit jaar aangeschaft. Iedereen is er hier laaiend enthousiast over en ik.......... moet bekennen deze albums zelfs nog nooit te hebben gehoord.

Nu is het wel zo dat ze in de laatste 5 jaar van de jaren '60 geen enkele scrupules hadden m.b.t. het uitgeven van singles die geheel los van een album stonden. Daar kan dan nog een kwaliteitsverschil in zitten. Maar ik ga er toch van uit dat The Kinks anno 1968 zo'n beetje op het hoogtepunt van hun creatieve kunnen zaten.

De platen van The Kinks zijn inderdaad goed. Vanaf Face to Face tot 'Arthur' uit 1970 vind ik ze ijzersterk. Village Green is dat ook. Wonderboy en Polly waren voor mij nieuw via dit topic, omdat ik wel alle 60s albums van The Kinks heb beluisterd (en meeste ook in de kast heb staan), maar de singles dan weer niet kende.

Dat ze zoveel stemmen hebben verbaasd me ook niet, na The Beatles en de Stones zijn de Kinks toch een van de eerste bands waar je bij uitkomt als je 60s muziek wilt luisteren. Zo ging dat bij mij in ieder geval (de Kinks zelfs nog voor de Stones).

Week 16 - 20 april 1968
Top 40

Binnenkomers in de Tipparade:

#8: Small Faces - Lazy Sunday V
#11: Massiel - La La La V
#14: Sandy Coast - I See Your Face Again V
#19: The Kinks - Wonderboy V
- BZN - Maybe Someday V
- Julie Driscoll, Brian Auger & The Trinity - Save Me (Parts 1 & 2) V
- Bill Haley & His Comets - Rock Around The Clock V
- The Herd - I Don't Want Our Loving To Die V
- Jess & James - Move V (re-entry)

Top 40-entry die de Tipparade oversloeg:

Elvis Presley - Stay Away V / U.S. Male V



Een gedenkwaardige week voor Nederlandse muziek, of je het nou leuk vind of niet...

Ik denk dat ik vrij alleen sta in mijn opinie over Lazy Sunday. Zeker vergeleken met Tin Soldier komt dit me iets te geforceerd uitzinnig over. Toch kan er een glimlachje van af, het is best een lekker lentenummertje (en wat dat betreft kunnen we iets als dit zeker gebruiken!) [7].

Over uitzinnigheid gesproken... Massiel (of hoe die zangeres zelf ook heet) heeft beslist een hele goede stem en, howel het niet onze stijl is beloven die coupletten tenminste nog iets; Je hebt nog het idee dat het ergens heen gaat. Maar helaas is het liedje gezegend met een van de stompzinnigste refreinen ooit verzonnen. 'The song wasn't all that interesting to begin with and that chorus brings it down even further' zegt m'n lieve schatje. Het krijgt tenslotte ook een echte Sonfestival-rating: 4 points.

Sandy Coast's single heeft iets sympathieks. De zang vind ik iets te lui klinken, zo van 'nou okee, het moet maar', maar het arrangement tilt het liedje wat omhoog [6,5].

The Kinks komen met vertrouwde kwaliteit, meer kan ik er eigenlijk ook niet over zeggen. Ze verstaan de kunst om met koortjes en een minimum aan instrumentatie bepaalde arrangementen te creëren en dat vind ik knap. Elders las ik dat het geen hit werd, maar Wonderboy was gewoon een Top 10-hit, althans als ik het Hitdossier moet geloven.
Hierna zouden we nog Days krijgen als Top 10-hit en daarna zou het langzaam wat gaan haperen met de hitmachine [8].

Ooit, in een heel ver, grijs en grauw verleden was de BZN nog een naam om in de gaten te houden. Maybe Someday was hun eerste, helaas geflopte wapenfeit. Waar dat aan lag? Misschien te weinig promotie? Ik weet het niet, maar bij deze single krijg ik nergens de neiging om, zoals bij hun latere mon-amour-toujours-troubadourmateriaal, een flinke gaap te onderdrukken. Maybe Someday klinkt lekker gretig, als een soort 'happy' Cats, en heeft een ouwe-jongens-krentenbroodsfeer dat me best wel bevalt [7,5].

De meest verrassende single is die van Julie Driscoll en consorten. Geloof het of niet, dit is precies dezelfde act van This Wheel's On Fire! Dit liedje bevalt me eigenlijk een stuk beter.
Misschien omdat ik een groot fan ben van 60's soulmuziek. Julie heeft een zeer krachtig stemgeluid dat de concurrentie aan kan gaan met Aretha. Echt een heerlijk nummer is me dit! [9].

Bill Haley's klassieker was anno 1968 al zo'n 12 jaar oud, dus het verschil met de andere nummers valt al degelijk op. Rock Around The Clock is onverwoestbaar. Als ik het goed heb was dit het eerste Rock 'N Roll-nummer ooit. Dan hoor je hier eigenlijk wel dat jazz, een ondergewaardeerd genre ten voeten uit, eraan ten grondslag lag [9].

The Herd's I Don't Want Our Loving To Die vind ik eigenheid missen. Het hangt wat tussen bubblegum en soul in en het weet me nergens te overtuigen. Erg vlak vooral [5].



We sluiten af met, gadverdarrie, een dubbele Elvis-a-kant. Stay Away is van het droogkloterigste soort ersatz-country dat ik ooit heb gehoord en dat knauwende macho-gedoe van U.S. Male doet me ook echt helemaal niets. Ik heb alle begrip en sympathie voor de miljoenen Elvis-fans, maar ik heb de reden daarvan nooit in zijn muziek kunnen ontdekken [SA: 1, USM: 2].

Week 16 van 1968.

#8: Small Faces - Lazy Sunday
Dit is wederom een sixtieshit dat een evergreen is geworden om diverse redenen. Aanstekelijk en grappig, zowel de tekst als het refrein en ook origineel met fluitende vogels en kerkklokken.
Cijfer: 9

#11: Massiel - La La La
Won het ESF ten onrechte nipt van Cliff Richard (we weten nu waarom). Onbenullig nummer met een nog onbenulliger refrein dat nu terecht is vergeten (itt. Congratulations). Three points from the jury.
Cijfer: 3

#14: Sandy Coast - I See Your Face Again
Inderdaad een sympathiek nummer maar het mocht wat langer duren. Hans Vermeulen vind ik een goede zanger en Sandy Coast heb ik altijd één van de betere Nederlandse bands gevonden. Catchy en toch vrij eigenzinnig met name de arrangementen.
Cijfer: 8

#19: The Kinks - Wonderboy
The Kinks brachten in de jaren '60 alleen maar prima singles uit. Op het eerste gehoor een simpel en vrolijk nummer maar de stemmen en arrangementen zijn prima. Niet hun beste maar zeker een charmante maar doordachte popsong.
Cijfer: 8

- BZN - Maybe Someday
De vroege BZN klinkt nog wat als The Cats, ze waren eveneens afkomstig uit Volendam, vandaar dat ook zij werden gecatalogeerd onder palingpop. Ook dit klinkt charmant, ik hoor dit eerlijk gezegd liever dan hun latere werk hoewel ze toen nog nauwelijks succes hadden.
Cijfer: 7,5

- Julie Driscoll, Brian Auger & The Trinity - Save Me (Parts 1 & 2)
Julie Driscoll ken ik meer van de klassieker Wheels on Fire maar dit is ook sterk. Julie Driscoll blijkt over een prima krachtige soulstem te beschikken en die orgel past er goed bij.
Cijfer: 8,5

- Bill Haley & His Comets - Rock Around The Clock
De allereerste rock'n roll-hit inderdaad en daarom legendarisch. Ook onverwoestbaar hoewel inmiddels bijna 58 jaar oud.
Cijfer: 8,5

- The Herd - I Don't Want Our Loving To Die
Klinkt pretentielozer en simpeler dan hun vorige hits maar maar het is toch wel knap in elkaar gestoken: de stemmen en arrangementen en het blijft ook hangen.
Cijfer: 7,5

Top 40-entry die de Tipparade oversloeg:

Elvis Presley - Stay Away / U.S. Male
Of ik een Elvis-fan ben? Ja en neen. Het oeuvre van Elvis varieert van briljant tot schandalig slecht. Stay Away is een traditional, niet onaardig gebracht maar ook niet opzienbarend, U.S. Male is countryrock in het verlengde van Guitar Man en kan mij meer bekoren met prima gitaarwerk en percussie.
Cijfer: 6 / 8

NEWSFLASH:



Onze redder in nood.

4 april: James Brown verschijnt op televisie om de mensen in de Verenigde Staten tot kalmte te bedaren na de aanslag op Martin Luther King Jr.

6 april: De 13de Eurovisie Sonfestival wordt gehouden in de Royal Albert Hall in London. Het winnende liedje, Spanje's Massiel met La La La, was gekozen nadat Joan Manuel Serrat's Catalaanse versie van het nummer werd verboden. Het won met 1 punt verschil van Cliff Richard's Congratulations dat in Europa een grotere hit werd.

7 april: Nina Simone's optreden op het Westbury Music Fair is opgedragen aan Martin Luther King Jr. Daarbij maakt het liedje Why? (The King Of Love Is Dead) z'n debuut. Het optreden is gedeeltelijk te horen op het album Nuff Said dat voor een Emmy genomineerd zou worden.

29 april: De rockmusical Hair opent op Broadway in het Biltmore theater.

---------------

ALBUM-RELEASES IN APRIL 1968:


* Simon & Garfunkel - Bookends
* Moby Grape - Wow / Grape Jam
* Cilla Black - Sher-Oo!
* Merle Haggard - The Ballad Of Bonnie And Clyde
* The Zombies - Odessey and Oracle
* The Monkees - The Birds, The Bees & The Monkees
* Sly & The Family Stone - Dance To The Music
* The Temptations - The Temptations Wish It Would Rain
* Amboy Dukes - Journey To The Centre Of The Mind
* 1910 Fruitgum Company - Simon Says
* Eric Burdon & The Animals - The Twain Shall Meet

Weet iemand eigenlijk wanneer Time Of The Season precies als single is uitgebracht?

Leuk die feitjes, Kaztor. Ben wel benieuwd naar Massiel geworden. Ik zal hem komende week wel eens draaien.

Wat Time of the Season betreft:

Volgens RateYourMusic werd 'ie in maart 1968 uitgebracht en volgens umdmusic in april 1968. Maar toen werd het geen hit. Aan de umd-link te zien is het nummer in januari 1969 opnieuw uitgebracht waarna het in de US een top 3 hit werd. Of en wanneer het in Nederland een hit werd kan ik niet zo 1-2-3 terugvinden, heb mijn offline Hitdossier even niet bij de hand.

Ik heb hier de boekversie van het Hitdossier voor me liggen.

Sorry, mannen. Time Of The Season komt in het volgende lente-seizoen in Nederland voorbij...

Hier laat ik trouwens maandelijks ook feitjes achter!

Prachtige LP hoes van Sly and the Family Stone!

The Great Rock Discography laat ook weten dat de Zombies in April 1968 met Time of the Season zijn gekomen, maar het werd geen hit. De opvolger van dat nummer komt ook van dat album Oddysey and Oracle en dat was This will be our Year (juli 1968).

Een voorspelling overigens van niks, want de singles werden geen hits en ook het album kwam pas in maart 1969 uiteindelijk tot een 95e plek in de Amerikaanse albumlijsten.

Top 15 van 27 april 1968

01 (01) 03 This Wheel's on Fire - Julie Driscoll, Brian Auger & The Trinity
02 (02) 03 Lazy Sunday – The Small Faces
03 (05) 04 Quite Rightly So - Procol Harum
04 (03) 07 Lady Madonna – The Beatles
05 (04) 07 If I Where A Carpenter – The Four Tops
06 (08) 03 Friends – The Beach Boys
07 (11) 02 Mrs. Robinson – Simon and Garfunkel
08 (06) 05 The Unknown Soldier – The Doors
09 (13) 02 Greasy Heart - Jefferson Airplane
10 (07) 07 I've Just Lost Somebody – The Golden Earrings
11 (---) 01 Dark Star – Grateful Dead
12 (14) 02 Black Magic Woman - Fleetwood Mac
13 (09) 09 No Face, No Name, No Number – Traffic
14 (10) 03 Wonderboy - The Kinks
15 (---) 01 Brooklyn Roads - Neil Diamond

Nieuw op 11: Dark Star van Grateful Dead een nummer zonder hitpotentie werd merkwaardig genoeg toch als single uitgebracht. Eigenlijk is het een veel te kort slap aftreksel van hun 23 minuten durende live uitvoering, maar nog altijd zeer de moeite waard. Cijfer: 8,5

Nieuw op 15: Brooklyn Roads van Neil Diamond is een prachtige ode aan zijn geboorteplaats Brooklyn. Het werd nooit een echte hit, ook niet in Amerika. Zijn echte doorbraak kwam pas een jaar later. Cijfer:8





YouTube - Neil Diamond Brooklyn Roads

Weer een voorbeeld van een wereldberoemd nummer dat geen hit werd. Nu duidelijk is geworden, dat de release in april 68 plaatsvond, heb ik geheel democratisch met mezelf besloten om dit classic zwaargewicht vanaf volgende week in mijn top 15 te laten binnenkomen.
Bedankt voor het uitzoeken, musician.

Het werd in april 1968 geen hit, maar wél een behoorlijke top 40 hit in maart 1969. Dat vind ik dus een beter moment om de (geweldige) song in mijn top 15 te zetten.

Ik denk dat ik toch ook maar voor de originele release ga. Waarom zo lang wachten om zo'n parel in je lijst te zetten? Het platenkopend publiek uit 1968 had het al helemaal fout door het nummer in eerste instantie over het hoofd te zien, dus waarom zou ik hun fout overnemen? Ik weet in retrospect wel beter!

Maar uiteraard hanteert iedereen zijn eigen regels, helemaal niks mis mee. Integendeel: zo wordt het nummer bij ons misschien wel twee keer een hit!

Dus toch een hit, bijna een jaar later, dat wist ik niet. Wat mij betreft doet het er eigenlijk niet toe, ik kijk ook naar het moment van release.

Twee keer in de lijst zetten kan ook. Je houdt je daarmee helemaal aan wat er feitelijk gebeurd is.
Need your love so bad van Fleetwood mac gaat ook twee keer achter elkaar worden uitgebracht, Venus van Shocking Blue.

De Engelse Top 20 van 27 april 1968!

01 02 What A Wonderful World LOUIS ARMSTRONG
02 01 Congratulations CLIFF RICHARD
03 05 Simon Says 1910 FRUITGUM CO.
04 03 If I Only Had Time JOHN ROWLES
05 04 Delilah TOM JONES
06 10 Can't Take My Eyes Off You ANDY WILLIAMS
07 07 Jennifer Eccles HOLLIES
08 13 I Can't Let Maggie Go HONEYBUS
09 06 Lady Madonna BEATLES
10 --- Lazy Sunday SMALL FACES
11 14 Ain't Nothin' But A Houseparty SHOWSTOPPERS
12 18 Something Here In My Heart PAPER DOLLS
13 15 Captain Of Your Ship REPARATA AND THE DELRONS
14 09 Step Inside Love CILLA BLACK
15 17 Cry Like A Baby BOX TOPS
16 12 Valleri MONKEES
17 11 If I Were A Carpenter FOUR TOPS
18 08 (Sittin' On) The Dock Of The Day OTIS REDDING
19 --- White Horses JACKY
20 --- Hello How Are You THE EASYBEATS

De overige nieuwe binnenkomers:

26 - A Man Without Love ENGELBERT HUMPERDINCK
39 - La La La MASSIEL
41 - Summertime Blues EDDIE COCHRAN
43 - Soul Serenade WILLIE MITCHELL
50 - Quite Rightly So PROCOL HARUM

Hello, How are you van de Easybeats was mij nog helemaal niet opgevallen, een volgende goede tip voor mijn lijst van morgen....Ik heb slechts 13 kansrijke tips.

Quite Rightly so komt binnen op nummer 50. Het is Engeland voor de goede orde, thuisland van Procol Harum. Maar bij dat ene weekje zou het blijven. Gek he, had ik nooit gedacht.

Gelijk de Engelse LP Top 20 van 27 april 1968:

01 01 John Wesley Harding BOB DYLAN
02 03 Greatest Hits SUPREMES
03 04 History Of Otis Redding OTIS REDDING
04 02 Greatest Hits - Four Tops FOUR TOPS
05 10 Hangman's Beautiful Daughter
06 05 The Sound Of Music OST VARIOUS ARTISTS
07 09 Live At The Talk Of The Town SUPREMES
08 19 Live At The Talk Of The Town TOM JONES
09 06 Fleetwood Mac FLEETWOOD MAC
10 11 13 Smash Hits TOM JONES
11 08 Wild Honey BEACH BOYS
12 13 Sgt Pepper's Lonely Hearts Club Band BEATLES
13 20 Dr Zhivago OST VARIOUS ARTISTS
14 17 Reach Out FOUR TOPS
15 --- Sher-Oo CILLA BLACK
16 15 Move MOVE
17 14 British Motown Chartbusters VARIOUS ARTISTS
18 07 2 In 3 ESTHER & ABI OFARIM
19 12 Otis Blue OTIS REDDING
20 18 Otis Redding In Europe OTIS REDDING

Ah! Een nieuw album van Cilla Black en Otis nog steeds met 3 albums in de lijst!

Musician's Top 15 van 28 april 1968:

01 (02) 04 Greasy heart - Jefferson Airplane
02 (01) 05 The unknown soldier – The Doors
03 (04) 03 Black magic woman - Fleetwood mac
04 (05) 04 Quite rightly so - Procol Harum
05 (08) 02 Up the junction - Manfred Mann
06 (07) 03 This wheel's on fire - Julie Driscoll
07 (12) 02 Mrs. Robinson - Simon & Garfunkel
08 (03) 07 If I were a carpenter - The Four Tops
09 (10) 02 Lazy sunday - Small Faces
10 (---) 01 Hello, how are you - Easybeats
11 (13) 03 Friends - Beach boys
12 (---) 01 Can't be so bad - Moby Grape
13 (06) 08 I've just lost somebody - Golden earring
14 (14) 03 Wonderboy - The Kinks
15 (---) 01 Wear it on your face - The Dells

Als je zoveel tips hebt dat een hele hitlijst kan worden vervangen, hoef je je alleen te beperken om het créme de la créme van de singles uit 1968 uit te zoeken en in je hitlijst te plaatsen. Met spijt heb ik nog moeten wachten met de Byrds, (weer) Bobby Goldsboro en een alleraardigste van The Love Affair.

Herman (The Dells) en Arthur (Moby Grape) hebben echt geweldige ontdekkingen gedaan. Eens kijken hoe ver die onbekende nummers (in Nederland) komen.

The Easybeats hebben een hele bekende single maar staat nog bij niemand genoteerd. Heeft een wat lange aanloop maar is daarna perfect.

Easybeats - Hello How Are You

Ranboy Top 15 week 17 van 28 april 1968
w17 w16 aw titel - artiest
1 1 9 Scarborough Fair - Simon & Garfunkel
2 5 2 Honey - Bobby Goldsboro
3 4 3 This wheel's on fire - Julie Driscoll, Brian Auger & Trinity
4 3 4 Quite rightly so - Procol Harum
5 2 6 I can't let Maggie go - Honeybus
6 7 2 Lazy Sunday - The Small Faces
7 10 3 Up the junction - Manfred Mann
8 6 9 No face no name no number - Traffic
9 -- 1 Hello how are you - The Easybeats
10 -- 1 I see your face again - The Sandy Coast
11 8 7 Lady Madonna - The Beatles
12 9 6 If I were a carpenter - The Four Tops
13 14 2 Rainbow Valley - The Love Affair
14 11 6 Captain of your ship - Reparata and the Delrons
15 12 5 If I only had time - John Rowles

Extra vroeg deze ivm lang weekend weg. Scarborough Fair bereikt inmiddels een monsterscore, maar eindelijk is daar serieuze concurrentie, en wel van Bobby Goldsboro.
Twee binnenkomers, één van de (bij een zekere leeftijdsgroep) van de reclame overbekende Easybeats, de ander van de immer sympathieke en prettige Sandy Coast. Stay away van Elvis Presley haalde het net niet.

27/04/68

1. Simon & Garfunkel- Mrs. Robinson (5) (2w)
2. The Doors- The Unknown Soldier (1) (5w)
3. Billy Joe Royal- Hush (2) (4w)
4. Jefferson Airplane- Greasy Heart (4) (4w)
5. Fleetwood Mac- Black Magic Woman (8) (3w)
6. Moby Grape- Can’t Be So Bad (11) (2w)
7. The Small Faces- Lazy Sunday (12) (2w)
8. The Byrds- You Ain’t Going Nowhere (9) (2w)
9. The Beatles- Lady Madonna (3) (7w)
10. Buddy Holly- Peggy Sue (6) (4w)
11. The Dubliners- Dirty Old Town (-) (1w)
12. The Four Tops- If I Were A Carpenter (7) (5w)
13. The Herd- I Don’t Want Our Loving To Die (10) (3w)
14. Manfred Mann- Up The Junction (15) (2w)
15. The Grateful Dead- Dark Star (-) (1w)

Verdwenen:

Leonard Cohen- So Long Marianne/Hey, That’s No Way To Say Goodbye (Hoogste positie: 1. Aantal weken: 11.
The Who- Call Me Lightning (Hoogste positie: 4. Aantal weken: 5)

Al in de tweede week doet Mrs. Robinson wat voorganger Scarborough Fair net niet lukte: de nummer 1-positie halen. Grappig, nu hebben ranboy en ik twee verschillende singles van Simon & Garfunkel op de hoogste plaats

De hoogste nieuwe is de klassieker Dirty Old Town, hier in de versie van The Dubliners. Al in januari 1968 uitgebracht, maar toen blijkbaar door iedereen over het hoofd gezien. Hopelijk volgt er eerherstel!

En op 15 Dark Star van The Grateful Dead. Rustig doch meeslepend!

Top 40, week 17:

9. Bee Gees - Jumbo/The Singer Sang His Song
Een dubbele a-kant voor de Bee Gees is goed voor de hoogste nieuwe binnenkomer van het jaar tot nu toe, als ik het goed onthouden heb. Jumbo heb ik al vaak beluisterd en vind ik een leuk nummer met een 'rap'-stuk dat me doet denken aan R.E.M.'s It the End of the World van bijna 20 jaar later. Het andere nummer maakt op mij weinig indruk. Nogal kleurloos liedje.
Cijfer: 7,5/5

23. Massiel - La la la
Twee keer gedraaid nu, maar het blijft nog niet echt hangen. Geloof dat ik even gemist heb waarom dit precies het Eurovisie Songfestival moest winnen...
Cijfer: 4,5

26. The Kinks - Wonder boy
The Kinks zijn een favoriet bandje, maar dit vind ik geen topsingle voor hun doen. Maar The Kinks vind ik in deze periode sowieso op hun sterkst op 'The Village Green Preservation Society', omdat de liedjes daar elkaar versterken. Losstaand vind ik het niet per se toppers. Wonder boy staat niet op dat album, maar vind ik van vergelijkbaar niveau.
Cijfer: 6,5

35. Percy Sledge - Takes Time To Know Her
Een droevige ballade van Percy over een meisje dat hem bedriegt. Vond dit van meet af aan een prachtnummer en dat is niet veranderd, al hield het in mijn chart niet zo gek lang uit.
Cijfer: 8

36. Jacques Dutronc - Il Est Cinq Heures, Paris S'est Eveille
Dit heb ik altijd wel een erg leuk gevonden, maar juist de afgelopen twee weken heb ik even wat minder met deze Radio Tour de France-klassieker. Misschien moet buiten de zon weer wat
harder gaan schijnen: dit is voor mijn gevoel toch wel een zomerplaat. De dwarsfluit (?) is wel een echte meerwaarde trouwens!
Cijfer: 8

39. Procol Harum - Quite Rightly So
Een van de grote hits in dit topic momenteel, maar ik hoor er niet de klasse in die anderen er wel in horen. Misschien komt het nog, ik draai hem elke week wel een keertje. Voor nu valt vooral de krachtige stem me op.
Cijfer: 6,5

40. The Eddysons - Ups and Downs
Dit vind ik dan weer een ietwat flauw en kinderachtig deuntje. Mij iets te simpel eigenlijk en het werkt me nog op de zenuwen ook.
Cijfer: 4

17 16 AW
01 01 03 Small Faces - Lazy Sunday
02 03 03 The Dells - Wear It On Our Face
03 02 05 The Doors - The Unknown Soldier
04 05 03 The Free Design - You'll Be You and I'll Be Me
05 04 06 Tommy James & the Shondells - Mony Mony
06 08 03 Dionne Warwick - Do You Know the Way to San Jose
07 09 11 The Pretty Things - Talkin' About The Good Times
08 07 04 Julie Driscoll, Brian Auger & the Trinity - A Kind of Love In
09 06 09 Smokey Robinson and the Miracles - If You Can Want
10 --- 01 Them - Square Room
11 14 05 Serge Gainsbourg - Requiem Pour Un C...
12 15 02 Martha Reeves & The Vandellas - I Promise To Wait My Love
13 --- 01 Simon & Garfunkel - Mrs. Robinson
14 12 02 Jefferson Airplane - Greasy Heart
15 --- 01 Jacques Dutronc - Il Est Cinq Heures, Paris S´Eveille

Weinig veranderingen bovenin, het heeft zich even redelijk gestabiliseerd. Nieuwe binnenkomers zijn er wel voor Them en (toch nog) Simon & Garfunkel en Jacques Dutronic. Ik moet wel zeggen dat ik van Mrs. Robinson de cover door Lemonheads eigenlijk leuker vind. Them's Square Room is in de originele versie een nummer van 10 minuten dat een beetje doet denken aan The Doors' The End, maar dan zonder Oedipus-complex. In de single-edit van 3 minuten blijft het een sterk staaltje muziek. Van the Man had ten tijde van dit nummer de band al verlaten overigens.

Exit zijn Aretha Franklin's Ain't No Way (maar Think komt er binnenkort aan...), Soul Survivors'Impossible Mission en Tommy Boyce & Bobby Hart's Goodbye Baby. Allen slechts na een enkele week chart...

kaztor

Hij is gepm-ed.....
Gelukkig is het morgen Koninginnedag...

Kaztor heeft al een hoop lijstjes gedaan deze week .

Mijn Verrukkelijke 15 - 1968, Week 17:

#1 - #1 The Classics IV - Spooky (8wk)
#2 - #2 Procol Harum - Quite Rightly So (4wk)
#3 - #3 Tommy James & The Shondells - Mony Mony (5wk)
#4 - - Julie Driscoll, Brian Auger & The Trinity - Save Me (Parts 1 & 2) (1wk)
#5 - #4 Honeybus - I Can't Let Maggie Go (6wk)
#6 - #11 Manfred Mann - Up The Junction (2wk)
#7 - #9 The Kinks - Wonderboy (3wk)
#8 - #10 Herb Alpert - Cabaret (2wk)
#9 - #8 The Love Affair - Rainbow Valley (2wk)
#10 - #6 The Doors - The Unknown Soldier (5wk)
#11 - #5 Aretha Franklin (Sweet Sweet Baby) Since You've Been Gone (8wk)
#12 - - Bill Haley & His Comets - Rock Around The Clock (1wk)
#13 - #7 Traffic - No Face, No Name, No Number (9wk)
#14 - #13 Love - Alone Again Or (14wk)
#15 - #12 Don Partridge - Rosie (12wk)

Uit de lijst:

- - #14 The Golden Earrings - I've Just Lost Somebody (na 7wk)
- - #15 Genesis - The Silent Sun (na 5wk)

Een soort van grote schoonmaak is hier min of meer aan de orde, al is het aantal binnenkomers beperkt. De Top 3 is vooralsnog onvermurwbaar.

De musicmeter Top 15 van 28-04-1968!

01 (03) 02 Lazy sunday - The Small Faces (55)
02 (01) 05 The unknown soldier - The Doors (55)
03 (02) 04 Quiete rightly so - Procol harum (51)
04 (04) 03 This wheel's on fire/A kind of love in - Julie Driscoll (46)
05 (14) 02 Mrs. Robinson - Simon & Garfunkel (36)
06 (07) 03 Greasy heart - Jefferson Airplane (36)
07 (15) 02 Up the junction - Manfred Mann (32)
08 (11) 02 Black magic woman - Fleetwood mac (28)
09 (05) 06 If I were a carpenter - Four Tops (27)
10 (10) 05 Mony mony - Tommy James and the Shondells (24)
11 (06) 07 Lady Madonna - The Beatles (24)
12 (08) 05 I can't let Maggie go - The Honeybus (22)
13 (---) 01 Scarborough fair/canticle - Simon & Garfunkel (15)
14 (---) 01 Spooky - Classics IV (15)
15 (---) 01 Wear it on your face - The Dells (15)

En het kan verkeren (dank aan alle inzenders)!

Vorige week waren er 20 punten nodig om de Top 15 te halen, teveel voor de wegzakkende singles Scarborough fair van Simon & Garfunkel en Spooky van de Classics IV.

Door de verscheidenheid aan platen zakken die punten aan de onderkant weer weg en dankzij de nummer 1 noteringen van Ranboy resp. Kaztor zijn beiden met 15 punten weer terug in de lijst. Scarborough fair wint vanwege het alfabet.

Dus eigenlijk hebben we maar één nieuwe single, een opvallende via Herman (en 1 punt ondersteuning uit mijn lijst) van The Dells. Dus ondanks alle mutaties bij velen, trekt onze lijst zich daar weinig van aan.

Wel een gelijk puntenaantal voor de nummers één en twee. Lazy sunday wint vanwege eerste plekken, die The Doors niet meer hebben. Verder gaat het goed met de binnenkomers van vorige week, Mrs. Robinson (tweede S&G in de lijst!) en Up the junction van Manfred Mann.

Volgens mij verschijnen er volgende week weer boeiende nieuwe nummers....

Week 17 - 27 april 1968
Top 40

Binnenkomers in de Tipparade:

#5: Engelbert Humperdinck - A Man Without Love V
#6: John Rowles - If I Only Had Time V
#10: Reparata & The Delrons - Captain Of Your Ship V
#13: The Honeybus - I Can't Let Maggie Go V
#18: Julie Driscoll, Brian Auger & The Trinity - This Wheel's On Fire V
- The Beach Boys - Friends V
- De Heikrekels - Jij Bent De Zon In Mijn Leven V
- The Paper Dolls - Something Here In My Heart V
- The Showstoppers - Ain't Nothing But A House Party V

Top 40-entries die de Tipparade oversloegen:

#35: Percy Sledge - Take Time To Know Her V
#36: Jacques Dutronc - Il Est Cinq Heures, Paris S'Éveille V
#40: The Eddysons - Ups And Downs V




Engelbert Humperdinck, of all people, vind ik met A Man Without Love ergens nog wel meevallen, maar dat moet je dan wel zien in vergelijking met z'n andere rotzooi. A Man Without Love hangt natuurlijk aan elkaar van de clichés, maar het heeft een arrangement dat je niet meteen de eerste de beste boom in jaagt [3].

Erger deze week vind ik dan toch John Rowles. If I Only Had Time is te eentonig en ik hou niet van de manier waarop hij z'n stem gebruikt [2].

Verrassend bij terugbeluistering vind ik Reparata & The Delrons. Ik heb het nummer al een tijd niet meer gehoord, maar dit is echt gaaf geproduceerd en z'n tijd vooruit. Het lijkt uit de garage van The Shangri-La's te zijn geslopen en het heeft onderweg wat melodietjes van The Kinks meegepikt. Steengoed! [9,5].

The Honeybus staat al een tijdje in mijn Verrukkelijke 15 en komt nu pas binnen in de Tipparade. Ik zei het toen ook al: Een heel gaaf, verzorgd klinkend popliedje waar je geen kritiek op kunt hebben [8,5].

This Wheel's On Fire vind ik, zeker in vergelijking met Save Me, wat door de tijd ingehaald. Zeker, die strijkers (of is het een mellotron?) en de zang zorgen voor een mysterieus randje, maar ik voel toch meer voor het soulgevoel van de andere single. Desondanks toch een ruime voldoende [7,5].

'We've been friends now for so many years' menen The Beach Boys ons te moeten verkondigen. Inmiddels weten we beter. De vraag was hier al of ze er iets voor voelden om met Brian de studio in te gaan of niet. Dat gezegd vind ik Friends van een consistente kwaliteit, maar de haarscheurtjes zijn er al [7].

Voor De Heikrekels hoef ik niet veel moeite te doen om een recensie met diepgang toe te voegen. Want wat moet ik hier over zeggen? Van a naar b, simpel, vlak, voorgekauwd en oninteressant [1].

Het liedje van The Paper Dolls klinkt verre van origineel (Supremes anyone?) maar toch heeft het iets sympathieks. Misschien mistte het teveel eigenheid om goed te kunnen scoren, want aan het liedje zelf ligt het wat mij betreft niet. Ik vind het typisch een Radio 2-liedje. Ze hebben deze keer (een beetje) mazzel, want het komt volgende week zeker wel in mijn lijstje [8].

Ain't Nothing But A House Party is andermaal een bewijs dat, als mijn vrouwtje en ik terug konden gaan in de tijd, onze platencollectie uit een heleboel soulsingles en/of -lp's zou bestaan. Kwalitatief ijzersterk en het heeft een lekkere drive. En ook dit werd geen hit... [8].

Percy Sledge komt daarentegen meteen binnen in de Top 40. Het waarom ontgaat me een beetje. Ik mis hier spanning , heilig vuur en een creatief arrangement [4,5].

De smaak van het Nederlandse volk versus de mijne stonden in 1968 ook al behoorlijk haaks op elkaar. Il Est Cinq Heures is ook weer een van die Franse liedjes waarbij ik denk 'Velen vinden dit goed, liedjes over het leven met verve gebracht enzo, maar moet ik dit nou ècht goed vinden?' Ik vind het ronduit saai en vervelend, alsof ik verplicht naar een prekerige speech moet luisteren terwijl ik bij mezelf al weet dat ik m'n tijd beter nuttiger zou kunnen besteden. Als dit toevallig Belgisch zou zijn, bij deze m'n excuses, LucM! [2,5].

Bij The Eddysons haal ik m'n schouders op. Kan ik hier iets mee? Stop The Who en The Bee Gees in een mixer, wacht 5 minuten en je hebt iets als dit, ware het niet dat dit 2 minuten langer lijkt te zijn gemixt waardoor het flauw en lusteloos klinkt. Ups And Downs? Nou, precies er tussenin: [5].

Week 17 van 1968.

#5: Engelbert Humperdinck - A Man Without Love
Dit kan ik een stuk beter verdragen dan zijn vorig nummer, klinkt vlotter en de arrangementen zijn sfeervol. Maar tot mijn favorieten zal hij nooit horen al valt zijn inzending voor het eurovisiesongfestival 2012 dan weer goed mee.
Cijfer: 5

#6: John Rowles - If I Only Had Time
Dit zit in zowat dezelfde hoek als Engelbert Humperdinck. De zang kan ermee door maar het nummer zelf vind ik te eentonig.
Cijfer: 4,5

#10: Reparata & The Delrons - Captain Of Your Ship
Dit hoor ik af en toe nog op de radio. Luchtig radiovriendelijk deuntje dat nu actueel lijkt te zijn (Titanic) maar origineel en gaaf geproduceerd.
Cijfer: 8,5

#13: The Honeybus - I Can't Let Maggie Go
Nog een eendagsvlieg maar een nummer dat een evergreen is geworden. Ook erg gaaf geproduceerd met passende blazers en een aangenaam refrein die blijft hangen.
Cijfer: 8,5

#18: Julie Driscoll, Brian Auger & The Trinity - This Wheel's On Fire
Geschreven door Bob Dylan op eigenzinnige wijze gebracht, de arrangementen en studio-effecten passen goed bij het nummer en zorgen voor de wat mysterieuze sfeer.
Cijfer: 8,5

- The Beach Boys - Friends
De vocalen vind ik zoals gewoonlijk klasse alsook de arrangementen. Misschien wat minder bekend of memorabel dan hun andere hits (het werd hier geen hit) maar toch weer een knappe compositie.
Cijfer: 8

- De Heikrekels - Jij Bent De Zon In Mijn Leven
Zelfs voor die tijd klinkt dit erg oubollig met een tekst die zo cliché is als maar kan zijn.
Cijfer: 2,5

- The Paper Dolls - Something Here In My Heart
Dit kende ik niet, een aardig en best sympathiek nummer maar mist eigenheid, wellicht daardoor zijn ze in de vergetelheid geraakt.
Cijfer: 6,5

- The Showstoppers - Ain't Nothing But A House Party
Dit kende ik ook niet, ik vind het teveel een aftreksel van de populaire Motown-bands (ik hoor veel gelijkenissen met Going to a Go Go van Smokey Robinson & The Miracles) maar van minder niveau al is het vocaal wel sterk.
Cijfer: 5,5

Top 40-entries die de Tipparade oversloegen:

#35: Percy Sledge - Take Time To Know Her
Dit ligt in de lijn van zijn grote hit When a Man Loves a Women al is het een stuk lager gezongen. Hierdoor dus minder origineel maar zijn zang en de subtiele blazers vind ik prima.
Cijfer: 7,5

#36: Jacques Dutronc - Il Est Cinq Heures, Paris S'Éveille
Jacques Dutronc was één van de beste Franse chansonniers in de jaren '60. Heel vlot nummer met prima melodie en tekst en die dwarsfluit zorgt voor meerwaarde (wat herman zegt).
Cijfer: 9

#40: The Eddysons - Ups And Downs
Wat kleurloos deuntje, met name het refrein vind ik erg flauw (Ups And downs, I got to go now). Als een nummer in de vergetelheid is geraakt is er meestal een geldige reden voor zoals hier.
Cijfer: 4