Goede keuze!

Het verhaal van Hot Chocolate loopt bij mij circa 1979 wel zo'n beetje af (vanaf Going Through The Motions is het voor mij niet meer hetzelfde), maar hun hits uit 1982 wil ik nog wel het voordeel van de twijfel geven. Van It Started With A Kiss vind ik vooral het wat Oosters aandoende arrangement heel sterk. Je hebt eigenlijk nauwelijks door dat het bijna volledig door keyboards gedomineerd wordt [7,5].

Prima nummer van Hot Chocolate

Cijfer: 7.5

Zwoele zomerplaat met smaakvolle keyboards en de herkenbare zang van Errol Brown.
Cijfer: 7,5

Heb ik nog op 7".
Uit de goede zomer van 1982.
Ook ik heb goede herinneringen aan dit nummer in dat jaar...
De beginregel is nog het mooiste.
Voor de rest een prachtig, mooi door Errol Brown gezongen enigszins zwoel nummer.
Heb Hot Chocolate trouwens nooit echt op slechte nummers kunnen betrappen.
Cijfer 8.

Ben nooit echt een fan van Hot Chocolate geweest, maar hun singles waren altijd catchy, herkenbaar en aanstekelijk.

Sowieso is 1982 een leuk singlesjaar. Begin van mijn Middelbare school tijd.
It Started With A Kiss is een hele leuke herinnering. Onbezonnen tijd eigenlijk wel.

Ben jij ook veel's te jong voor Robijn.......... Nee hoor geintje. Kwestie van smaakverschil.

Ik loop er nog een paar achter hier:

Jim Reeves - I Know One:
Een nummer dat ik wegens te oud echt niet ken.
Heb wel een paar oude verzamel-Lp's van de man, maar daar heb ik me nog nooit in verdiept.
Dit is inderdaad een braaf country-liedje, wellicht typerend voor die tijd.
Zelfs dat durf ik niet zeker te zeggen.
Het doet mij niet zo veel, maar het stoort ook zeker niet.
Ga maar voor een veilige 6.
John Denver - Thank God, I'm A Country Boy:

Dubbel gevoel bij.
Toen dit nummer uitkwam die zomer, vond ik het uiteindelijk best leuk. Vrolijk nummer ook.
Bovendien kwamen er in 1975 best wel wat countrysingles de Top 40 in.
Het nummer werd echter vanaf carnaval 1976 echter ook geadopteerd als carnavalsnummer en in die context heb ik het nooit goed kunnen horen.
Het is nl. geen carnavalsnummer, ook al nodigt het wel uit tot pils achterover gooien.
En het kwam dus iedere carnaval weer terug.
Het blijft voor mij moeilijk om deze aan te horen, zonder aan carnaval (waar ik overigens altijd graag aan mee heb gedaan, en nog) te moeten denken, en kan het daar dan ook niet goed los van zien.
En om nu zo'n line-dance feestje op te gaan zoeken om in de echte mood hiervoor te komen is ook al zoiets.
Op de radio hoor je hem trouwens ook niet meer.
Ik doe dus maar een 7 en een 2.

De nieuwe single van de dag is:

Nirvana - Lithium




Datum van binnenkomst in de Top 40: 1 augustus 1992
Kwam binnen op: #24
Hoogste notering: #16
Aantal weken: 5

Een maand geleden was 1992 in deze ronde nog aan de beurt, maar deze keer komt het jaar wéér voorbij want ik kan het toch echt niet opbrengen iets van deze week uit het rotjaar 1998 te kiezen. Wat een BAGGER kwam er toen uit!

Gelukkig bood 1992 dit heerlijke pareltje. Nirvana to the rescue!
Over Lithium hoeven we volgens mij niet veel meer te zeggen.
Misschien meer nog dan Come As You Are een van de meest toonbepalende singles van het klassieke Nevermind-album [9,5].

Maar naast de albums moest je van Nirvana natuurlijk alle cd-singles hebben, want de b-kantjes waren bijna zonder uitzondering gelijkwaardig aan de a-kantjes.
Sommigen van die singles en EP's zijn nu een klein fortuin waard.
Mijn versie van de Lithium-single heeft Curmudgeon en Been A Son (Live).
Er was dan weer een andere versie die de Wipers-cover D-7 had, die heb ik dan weer op de Hormoaning-EP.
Allen krijgen van mij een [9]. Geweldig obscuur materiaal dat natuurlijk ook op de With The Lights Out-boxset te vinden is.

Ook had de inlay van deze cd-single alle teksten van het Nevermind-album, wat toen in de pre-internetdagen natuurlijk ook een geldend verkoopargument was. Veel heeft het in Nederland overigens niet uitgehaalt met die nogal magere chartrun...

Geen Viva Forever uit '98.

Nee, Lithium uit '92!

Lithium is een van Nirvana's bekendste en beste nummers
Gewoon een jaren 90 klassieker .
En zeker beter dan Viva Forever

Cijfer: 9.2

Zeker een klassieker in de jaren '90, niets toe te voegen bij het commentaar van kaztor.
Cijfer: 9,5

Barcelona van Freddie Mercury & Montserrat Caballé zou ook gekund zijn omwille van de actualiteit (werd gebruikt voor de Olympische Spelen van 1992). Van de nieuwkomers in de top-40 van 1998 vind ik enkel Viva Forever prima (goed voor een 8 ), de rest is om te vergeten.

Lithium is prima, ja, maar ik vind Viva Forever toch wat mooier.

Barcelona had best gekund, maar het komt dan wel wat vief achter Queen's We Are The Champions aan, ook al een single die in de nasleep van Freddie's dood opnieuw uitkwam.

Nirvana krijgt dan wat voorrang, want het is al een tijd geleden sinds Heart Shaped Box in dit topic werd besproken.

Hoewel ik toen weinig onder de indruk was van Nirvana(vond het wat overschatte herrie eigenlijk.) ben ik gelukkig later overstag gegaan.
Lithium is misschien wel hun beste single. Geniaal, van dat relaxe stukje met dat gave basloopje naar het agressievere stuk waar Cobain helemaal los gaat.

Sterke keuze kaztor. Een 9 van mijn kant.

Lithium is inderdaad een prima nummer, al vond ik er destijds weinig aan. Nu krijgt het een 8. Uit dezelfde week vind ik Roxette nog wel iets leuker (da's nou echt jeugdsentiment voor mij).

Viva Forever zit voor mij toch ook wel vrij hoog (7,5). Gewoon een hele sterk ballad, eigenlijk (en ik houd normaal gesproken niet eens van ballads).

Dave Davies - Death of a clown: 8
Los Alegres - Yes I do like your bermuda: 2
Hot chocolate - It started with a kiss: 5,5
Nirvana - Lithium: 9

Op Nirvana kan ik niet boos worden, de singles spreken altijd aan, net trouwens als de vocalen en het gitaarwerk van Kurt Cobain.

Dave Davies klinkt hier precies als de Kinks dus dat goede niveau wordt in ieder geval gehaald.

Een Nieuwe Single van de Dag:

Op 2 augustus 1969 kwam binnen in de Veronica Top 40:

Kenny Rogers - Ruby don't take your love to town





Was opeens weer heel wat anders (country-achtig) dan de psychedelica die we een jaar eerder hadden gehoord met Just dropped in. De vraag is dan altijd: wat is hier gebeurd? Om het geld zal het niet zijn gegaan (hoewel) want Just dropped in had ook een hoge notering in de VS.

Feit is wel, dat Ruby don't take your love to town bij de meesten nog wel bekend is gebleven. Dat kan van die eerste single niet worden gezegd.

Hobbelcountry en licht aanstekelijk. Zeker ook door de voordracht van Kenny Rogers met dat typerende brommende stemgeluid.
Beetje vergeten song, dus leuk dat deze weer eens onder de aandacht wordt gebracht.

Ik rond af naar boven # 7

Nirvana is uiteraard altijd een -1. Maar ik zal maar niet te veel woorden vuil maken aan die band, want dadelijk denken jullie nog dat ik een hater ben.

Ook met de country van Kenny Rogers heb ik niks. Maar goed, ik ben al blij als ik een keer in de week een leuke track hoor in dit topic.

Bij elkaar opgeteld krijgen de nummers een mooie 6,5.

Interessante beredenering.

Van de singles van Nevermind zijn het altijd Teen Spirit en Come As You Are die de accolades krijgen.
Maar Lithium vind ik de sneaky single, zo'n beetje net nadat de Nevermind-hype wat afzwakt, die net iets beter in elkaar steekt, net iets meer te bieden heeft en vooral erg 'compleet' klinkt.
Het ligt ook lekker in de tracklist van het album, waar het net een beetje los begint te gaan.
Het geeft perfect weer waar Nirvana toen voor stond.

Ik denk dat ik het er mee eens ben.

Kenny Rogers: Hmm... Slecht vind ik het niet, maar het is zeker een pak minder interessant dan de voorgaande single Just Dropped In. Helaas zou het alleen nog bergafwaarts gaan [5,5].

Ruby klinkt misschien wat 'gewoontjes', maar dit countrygeluid was toen juist behoorlijk vernieuwend. Bovendien was de tekst zelfs schokkend, het gaat immers over een oorlogsveteraan die in de oorlog zijn mannelijkheid heeft verloren en nu met lede ogen moet toezien hoe zijn vrouw voor haar gerief 'de stad' ingaat...
Kenny brengt het erg beklemmend, helemaal als hij op het eind fluistert 'For God's sake, turn around.'

Tekstueel vind ik het een erg sterk nummer en de voordracht van Kenny Rogers en het gitaargeluid is vrij uniek. Vind ik beter dan zijn latere zoete duets.
Cijfer: 8

Vandaag twee Singles Van De Dag, nl. die van gisteren en vandaag.
Een klein inhaalslagje dus.

Gordon Lightfoot - Sundown




Datum van binnenkomst in de Top 40: 3 augustus 1974
Kwam binnen op: #30
Hoogste notering: #16
Aantal weken: 6

Wederom een country-achtig nummer, maar m.i. van een betere snit dan Kenny.
Geweldig nummer dat zowel in de tekst als in de muziek een melancholieke kwaliteit herbergt.
Dit is het soort liedje dat niet direct catchy is, maar na binnenkomst nooit meer je onderbewustzijn verlaat en het is als een warme deken dat comfort biedt.
En telkens als ik een van z'n hitjes hoor denk ik weer: 'Moeten we een compilatie van aanschaffen' [9].

---------------------

Laid Back - White Horse




Datum van binnenkomst in de Top 40: 4 augustus 1984
Kwam binnen op: #37
Hoogste notering: #17
Aantal weken: 6

Het Deense duo Laid Back komt hier met iets dat volslagen anders klinkt dan de hit Sunshine Reggae. Ze laten duidelijk horen dat ze niet voor één gat te vangen zijn en presenteren hier een alternatief dance-geluid dat z'n tijd vooruit is. Memorabel en het blijft in je hoofd zitten [9].

Twee klappers op rij!

Gordon Lightfoot -Sundown

Fraaie relaxe Countrysong. Aparte keuze, want het nummer hoor je vrijwel nooit meer.
Heeft iets rustgevends, mooie stem ook.

Cijfer: 7

Laid Back-White Horse: Inderdaad bekend geworden met Sunshine Reggea.
Dit is totaal andere koek. Zeker wel z'n tijd vooruit, maar ik vind het een wat kil en eentonig gebeuren.

Cijfer: 5

Laten we country overslaan en doorgaan naar de fijne tracks. Zoals het prima aan te horen White Horse. Echter, geef mij toch maar Sunshine Reggae.

Gordon Lightfoot vind ik ook niet veel aan. Je hoort er wel aan af dat het goed in elkaar zit, maar het doet me helemaal niets. Een krappe 5 dan maar.

White Horse vind ik wel erg goed. Goede baslijn en een nummer dat ik sowieso best vaak draai. Een 9 voor Laid Back. Ben eigenlijk wel benieuwd naar meer werk van ze uit deze tijd, ze schijnen ook wel een invloed voor New Order ten tijde van Technique te zijn geweest.

Gordon Lightfoot -Sundown
Countrygetinte singer-songwriterspop, relaxt maar met melancholieke ondertoon, weerstaat de tand des tijds ook moeiteloos hoewel hij niet meer zo bekend is.
Cijfer: 8,5

Laid Back - White Horse
Bakerman vind ik een stuk beter, dit is iets eentoniger met een tekst die nergens op slaat al vind ik die baslijn wel geweldig. Toch wel vrij apart nummer.
Cijfer: 6

De tekst gaat over heroïnegebruik (en verheerlijkt dat niet).