Kenny Rogers and the First Edition - Ruby, Don't Take Your Love To Town:

Toch wel een bekende gouwe ouwe.
Heb nooit geweten dat de tekst ging over het feit dat de zanger euh.. geamputeerd was.
Verder een behoorlijk sterk nummer gedragen door de zware spreekstem van Kenny.
Ik vind dit niet zoveel met country te maken hebben, maar het is gewoon een goede popsong.
Naderhand werd hij inderdaad behoorlijk zoetsappiger, hoewel ik hem nooit helemaal afgeschreven heb.
Cijfer 7,5.

Nirvana - Lithium:

Veel gehoord, maar net niet te veel (zoals die andere 2).
Lekkere dynamiekverschillen.
Goede rocksong en lekkere meebruller nog steeds.
Cijfer 8.

Een prima song, Sundown van Gordon Lightfoot (8).
Ik kan die hitlijsten van 1974 wel dromen en Sundown maakt daar onlosmakelijk deel van uit. De rustige country-achtige achtergrond van het nummer hoor ik minder: het is vooral een prachtige zomeravond plaat. Aan zee, met de schittering van de zon in het rustige water. De associatie niet voor niets, als gevolg van de titel...

Met Laid Back heb ik verder weinig, White Horse klinkt mij een beetje monotoon (4)

Nog een paar inhaalslagjes te doen zie ik (clipjes kijken doet het nu weer...).

Toto - Love Has The Power:

Een nieuw nummer op de bekende compilatie die iedereen heeft.
Maar ik was het nummer dus vergeten en kwijt en dat zegt helaas genoeg.
Over de zanger wil ik het dan even niet hebben, doet er eigenlijk niet toe, want het is gewoon geen sterke song, waarvan de melodie absoluut niet blijft hangen.
Een 5-je voor Toto, het kan verkeren..

Los Alegres - Yes, I Do Like Your Bermuda:

Net zoals Coconut Woman (met Sweet Okay Supersister, which is Sacha van der Geest van Supersister) uit 1975 een guilty pleasure voor mij, uit de categorie Boney M. en aanverwanten, met dien verstande dat dit groepje uit Den Haag kwam en toch nog aktief is geweest van 1968 t/m 1983.
Gewoon een lekker zomernummertje en slechts een beetje fout. Melodietje is goed.
Cijfer 6,5.

Deze verdient een apart bericht:

Dave Davies - Death Of A Clown:

Het clipje wat kaztor opvoert, is niet helemaal de originele singleversie. Dat is namelijk
deze.
Veel verschil maakt het natuurlijk niet.
Want dit is gewoon een van de allermooiste popsongs uit de jaren 60, die er mede verantwoordelijk voor is dat ik echt naar de radio ging luisteren.
Het triestige, maar o zo meezingbare refrein. En dan dat intro alleen al.
Alles klopt gewoon aan dit nummer met zijn melancholieke sfeer.
En ook nog beter dan die andere clown waar het slecht mee afloopt van Ben Cramer.

Dikke 10.

Gordon Lightfoot - Sundown:

Hier heb ik het 7"-singletje nog van. Wel met een ander hoesje. En veel gedraaid ook.
Warme stem in een stemmig folk/country bedje.
Doet mij aan een zwoele zomeravond denken. Met mooi ingetogen gitaarsolootje.
Een van de toppertjes van 1974.
Na inventarisatie onlangs blijk ik 1 LP van de man te hebben, die ik o schande nog nooit heb gedraaid. Zijn albums schijnen echter ook de moeite waard te zijn.
Cijfer 8,5

Laid Back - White Horse:

Uit Denemarken notabene.
Tamelijk minimalistisch discotheeknummertje, waarvan er in die tijd wel meer gemaakt werden.
Het heeft in ieder geval wel iets beklijvends.
Deed het erg goed in Lloret de Mar in 1984 kan ik me herinneren.
In ieder geval een stuk beter dan het saaie en doodgedraaide UB40-achtige Sunshine Reggae.
Cijfer 6,5.

Een nieuwe Single van de Dag voor de Nineties:

Dog eat Dog - No Fronts





Komt binnen in de Top 40 op 5 augustus 1995.
Had geen flauw idee dat dit soort nummers ook de hitlijsten zou weten te bereiken, maar zo zie je maar.
8 weken genoteerd en maximaal plaats 22. Het zou overigens hier bij blijven, Dog Eat Dog haalde nooit meer de Top 40 of de Tipparade.

Als zingen in uitroepen gaat veranderen, de muziek (een vorm van metal?) nauwelijks variatie kent, haak ik meestal af. Dus ook hier (4). Maar misschien heb ik nu wel hele volkstammen zwaar beledigd...

Vond dit destijds erg leuk, heb ook het album nog ergens liggen. Who's The King was een betere single, maar dat werd inderdaad geen hit. Dit is wel zo'n nummer waarvan ik het refrein zo oplepel, zelfs heb ik het nummer al 15 jaar niet meer gehoord. Ik zou het verder geen metal noemen, maar gewoon rock waarop gerapt wordt. Een beetje vergelijkbaar met Rage Against the Machine en Urban Dance Squad.
Cijfer: 8

Een kloon van Rage Against the Machine, voorloper van wat later nu metal wordt genoemd, vond ik destijds nog opwindend maar heeft muzikaal - melodisch en vocaal - uiteindelijk te weinig te bieden om overeind te blijven.
Cijfer: 5

Dog Eat Dog - No Fronts:

Zelfde hoesje als de CD All Boro Kings.
Een van de vele rap/funk/metalgroepen die toen opkwamen.
Volgens mij is Dog Eat Dog echter nooit de middelmaat ontstegen, ook niet met haar albums.
Deze All Boro Kings heb ik ook, maar staat me niet erg meer bij.
Niettemin was dit soort muziek een erg welkome afwisseling in de hitparades in 1995, toen er nogal wat niet zo'n heel goede muziek instond.
Het refreintje vind ik nog wel lekker, maat toch heeft dit nummer inderdaad niet zo'n hoge bewaarfactor, als dat ik het destijds inschatte.
Lekker opwindend, dat nog wel, maar meer ook niet.
Cijfer 6,5.

Typische jaren '90 pubermuziek.
Destijds her en der ook de hemel in geprezen en ik vond het zelf ook lollig.
Nu vind ik het vooral een hoop stoerdoenerij, geschreeuw en, in dit geval, nauwelijks wol.
Als ik schreeuwende blanke 'kids' wil horen zet ik beter The Beastie Boys op.
Dat heeft de tand des tijds doorstaan. Dit zeker niet [3].

Deze stijl was populair in de 90's. Neigt een beetje naar de begintijd van The Beastie Boys.
Op zich heeft het wel iets aanstekelijks en die saxpartijen zijn aardig gekozen.
Tevens is het ook wel song die het ene oor in gaat en het andere uit.
Kom ik op een 6.

Een nieuwe Single Van De Dag:

Op 6 augustus 1966 kwam binnen:

Los Bravos - Black is Black





Voor de goede orde, Los Bravos is een Spaanse groep (Madrid) maar weet heel Anglo Amerikaans te klinken, ook in de taal.
Het was vanwege die Spaanse achtergrond moeilijk om in de picture te blijven en eigenlijk is het dan ook bij één megahit gebleven, op wat achtervolgend kruimelwerk na.

Het werd later (soms vreselijk) met enige regelmaat gecoverd. Maar dit is natuurlijk het echte werk (9)
Ik heb het vandaag zelfs verkozen boven Summer in the city van de Lovin' Spoonful dat ook binnenkwam op 6 augustus 1966 en ook uiteraard een overbekende klassieker is.

Los Bravos stond 14 weken in de Top 40 en behaalde uiteindelijk de top 3.

Los Bravos - Black is Black:

I want my Baby back.
Ja, dit is een leuke.
Ik kan me deze zelfs nog herinneren van vroegah. Het cafe en speeltuintje van Grotels Hof.
Coz aaaaaiiem am feeling blue.
Met leuk orgeltje.
Jaren 60 klassiekertje dus.
Maar Summer in the City hadden we toch al gehad, of begin ik nu daaps te worden...
Cijfer 8.

Inderdaad een onvergetelijk nummer met krachtige soulvolle zang, meezingbare tekst en prima baslijn.
Cijfer: 9

Jaaa ! wat een feest der herkenning weer. Een hele lekkere 60's klassieker. Eigenlijk een onvergetelijk nummer en inderdaad daarna meerdere malen gecovert, maar dit is de ultieme versie.
Zang is heel sterk en de melodielijn idem.

*8,5 als cijfer.

Echt een geweldig nummer, deze van Los Bravos.
Het zit eigenlijk heel simpel in elkaar, maar de melodie is onvergetelijk en de zang inderdaad krachtig.
Beter dan Summer In The City, vind ik.
Sometimes less is more [9].

Leuk nummer van Los Bravos, om vrolijk van te worden. 7,5

Prima jaren 60 nummer

Cijfer: 7.3

Ik doe alvast een nieuwe Single, van de Seventies vandaag!

En waarom ook niet:

Queen - You're my best friend





Is natuurlijk een hele fijne single (8,5). Vandaag verkies ik het zelfs weer eens een keer boven Let's stick together van Bryan Ferry, die ook binnenkwam op 7 augustus 1976.
Ik denk dat ik dat in de warme zomer van 1976 ook zal hebben gedaan, als er expliciet zou moeten worden gekozen.

Ik vond de resultaten destijds nogal tegenvallen, met een notering op plaats 9 en 8 weken genoteerd in de Top 40. Uiteraard afgezet tegen voorganger en nummer één hit Bohemian Rhapsody een schril contrast.

Maar waarschijnlijk had iedereen, althans velen, het album A night at the opera al in huis en was de zin om nog een nieuw singletje er van te kopen niet al te groot meer.
Eigenlijk had You're my best friend al in februari 1976 moeten verschijnen, als opvolger van. Maar vraag mij niet waarom er moest worden gewacht tot 7 augustus.

Erg leuke plaat van Queen, ze hebben wel beter dat wel

Cijfer: 7.8

Een beetje een zeiknummer van Queen als ik heel eerlijk ben. de b kant is dan weer fantastisch maar ja daar geven we geen punten voor in deze topic.

cijfer: 5,5 ('39 krijgt een 8,0)

Prima Queen -single maar niet zo indrukwekkend als Killer Queen of Bohemian Rhapsody (en de B-kant '39 vind ik ook wat beter).
Cijfer: 8

De 2e single van A Night At The Opera en een beduidend minder succes dan de eerste Bohemian Rapsody. Wat natuurlijk niet zo gek was.
Het lukte Queen overigens zelden om een 2e single succesvoller te laten zijn dan de eerste singlekeuze van een album.
Wat musician al aangeeft, het album was dan al in huis en kochten waarschijnlijk alleen de verzamelaars of de koper die geen Queenalbums kocht.

Afijn, dit is een romantische Queensong en eigenlijk wel een logische keuze als single.
Sterke stuwende drumpartij, stijlvolle electrische piano en functioneel gitaarwerk van May.
Freddie Mercury zingt het naar grote hoogte.
Niet hun meest memorabele single, maar voor mij een dikke 8.

Met Bohemian Rhapsody moet je het niet willen vergelijken, dit is gewoon een vriendelijk nummer, geschreven door John Deacon en gebracht met flair.

De impact van Bo Rhap was natuurlijk niet voorzien en niet te overzien dus was het m.i. best een verstandige zet om even te wachten en A Night At The Opera naar aanloop van diens opvolger A Day At The Races in de nazomer van 1976 van wat extra promotie te voorzien.
Was dit luttele maanden na Bo Rhap gebeurt dan had de single volgens mij niets gedaan en was het z'n doel voorbij geschoten.

Ik vind dit vakkundig gemaakte popmuziek met klasse, dus een ruime voldoende is op z'n plaats [8,5].



Inderdaad.
Volgens mij waren de albums The Game en The Works de enige uitzonderingen.

De nieuwe single van de dag is:

Elli Medeiros - A Bailar Calypso




Datum van binnenkomst in de Top 40: 8 augustus 1987
Kwam binnen op: #36
Hoogste notering: #31
Aantal weken: 4

Het weekend belooft weer eens wat, dus leek me deze zonnige keuze op z'n plaats.
En dan moet je, zodien mogelijk, gaan voor La Bamba van Los Lobos, maar ik duik bij een dergelijke mogelijkheid liever iets obscuurders op, iets waarbij je denkt 'Oh, is dat die?'

A Bailar Calypso klinkt alsof je op je favoriete vakantieresort van het zonnetje en het zwembad geniet onder het genot van een cocktail. Heerlijke niks-aan-de-hand-muziek, stijlvol vertolkt [8].

Een nummer dat je nog regelmatig op de radio hoort maar waarvan je niet meer weet wie het zingt. Leuk zomers nummer.
Cijfer: 7,5

Nu het mooie weer nog, want dit past natuurlijk bij tropische temperaturen.

Ik vind het leuk, maar ook niet meer dan dat. Het blijft enigzins in het zelfde hangen.
Er is echt gekozen voor de sfeer en een kenmerkend melodietje.
Net lang genoeg zo.

6.

De nieuwe single van de dag is:

Radiohead - Karma Police




Datum van binnenkomst in de Top 40: 9 augustus 1997
Kwam binnen op: #36
Hoogste notering: #33
Aantal weken: 4

Merkwaardig genoeg een klein hitparadesuccesje voor Radiohead. Ik dacht dat het meer heeft gedaan, maar goed. Ik mag dit nog steeds graag horen, al ben ik de laatste jaren wat 90's-moe geworden (nogal eender allemaal). De impact was toen groter dan het nu is.
Geweldige clip overigens [7,5].

Even inhalen:

Los Bravos: kende ik al, leuke 60s plaat. Vind Bring a Little Lovin' wel net iets leuker (7,5).
Queen: uiteraard ook bekend, heb de GH-cd's veel gehoord als tiener. Met dit nummer heb ik nooit veel gehad (5).
Elli Medeiros: nooit van gehoord, maar wel een lekker zomers plaatje. voor het eerst dat ik een artieste uit Uruguay hoor! alleen daarom al een leuke keuze van kaztor.(6,5)
Radiohead: ik had juist niet verwacht dat dit een hitje was geweest, zelfs al kwam het toen veel op MTV. vond dit destijds het hoogtepunt van OK Computer, maar inmiddels is de sjeu er wel een beetje vanaf. Maar blijft mooi uiteraard (7).

Queen - You're My Best Friend:

Herinneringen aan de bloedhete zomer van 1976.
Transistorradio van Philips (zo'n zilveren) iedere dag mee naar het zwembad, waar deze dan regelmatig voorbij kwam.
Ik vond en vind het nog steeds een mooi nummer. Was dan ook echt fan geworden van Queen na Bohemian Rhapsody.
Toegankelijk nummer wat dan ook gemakkelijk een hit werd.
Mooie elektrische piano en mooi zoals de drum invalt.
En een sterke melodie die overeind is gebleven na al die jaren. Ook al mijn vrienden vonden dit toen goed.
Cijfer 8,5.