Elli Medeiros - A Bailar Calypso:

Wat een lekker ding alweer.
Laten we Calypso gaan dansen.
Leuk plaatje voor inderdaad het echte randje zwembad roseetje gevoel.
En dan maar hopen dat ze meer wil dan dansen...
Lekker melodietje, onderkoeld swingend en ik was deze nog lang niet vergeten.
Heb hier de LP (Bom Bom) ook nog van.
Zo, en nu ga ik in de zon zitten.
Cijfer 7.

Radiohead- Karma Police:

Grote band en toen nog goed voor singles.

Het heeft wel wat, dat dreinerige stemgeluid van Thom Yorke en de losse manier van musiceren.
Street Spirit is mijn favoriete single, maar deze mag er zeker zijn.

Cijfer: 8

De grootste band in die periode hoewel het maar een klein hitje was. Geweldig, dat klagende stemgeluid en de song zelf die beklijft en ook de clip.
Cijfer: 9

Eli Madeiros: is zeker aangenaam bij warm weer en een BBQ achter in de tuin. Met wat buren, vrienden en familie. Dan zou ik de niemandallerigheid haar nog vergeven (6) maar per saldo ben ik niet zo'n liefhebber van Caraïbische klanken.

Er zijn wel eens helden als Stephen Stills of Jon Anderson die er ook (weer eens) aan beginnen, voor mij vaak een skip moment.

Ik ben één van de weinigen op deze site die geen relatie heeft opgebouwd met Radiohead. Karma Police gaat dan nog (7) en was als single ongetwijfeld een zegen tussen veel troep. Maar het doet mij als zodanig niet zoveel. Het is mij teveel bedacht, het ontbreekt de muziek aan passie en emotie, hetzelfde euvel als bij Coldplay.

Dan heb ik voor vanavond inmiddels wel weer voldoende mensen tegen mij in het harnas gejaagd.....

Radiohead - Karma Police:

Mooi ingetogen liedje met een verslavende melodie van een van de meest gewaardeerde, maar ook overschatte bands ooit.
Maar maakt u zich geen zorgen, ik vind ze ook best wel goed.
Mooi klagend gezongen inderdaad, wat in dit geval niet stoort.
Het is gewoon een sterk nummer met een erg beklijvende melodie.
Cijfer 9.

Een sixties Single van de Dag:

Otis Redding - Amen





Kwam binnen op 10 augustus 1968. Omdat veel volgers van dit topic ook actieve deelnemers van het 1968 topic zijn, heb ik de paar bekende toppers (Hello I love you van The Doors en Fire van Arthur Brown) even links laten liggen en gekeken wat 10 augustus nog meer bracht.

Nu, deze zeker niet onaardige Amen dus van Otis Redding. De man heeft in zijn korte leven ook geen slechte muziek uitgebracht, denk ik. Hij was al overleden op 10 augustus 1968 en Amen is van het album dat postuum werd uitgebracht, The immortal Otis Redding.

De single krijgt van mij een 7,5

Geweldige single dit. Ik moest wel even wennen aan Hard to Handle, aangezien ik dat in eerste instantie heb leren kennen via de uitvoering van Black Crowes, een band waar ik echt niets mee heb. Amen is ook tof (7,5), maar Hard to Handle (9+) is mijn favoriet hier.

Ik plak hier maar even m'n bevindingen uit het 1968-topic:

Amen klinkt lekker lui en oprecht, maar mist wat pit. Het prijsbeest staat op de flip. Hard To Handle heeft attitude en is gezegend met een zalige groove. En dan de wijze waarop de blazers het refrein met de coupletten verbindt... [Amen: 7, HTH: 9,5].

En voor het gemak: Hard To Handle

Otis Redding - Amen:

Amen van het album The Immortal Otis Redding, uitgebracht na zijn dood.
Tja, wat zeg je dan?
Amen is natuurlijk een bekende gospelklassieker/oneliner, waarvan hij een mooie versie maakt.
En de stem van deze man is natuurlijk onvergetelijk.
Cijfer 7.
Hard To Handle ken ik ook van The Black Crowes, al had ik wel een aha-Erlebnis bij het beluisteren van Otis Redding. Vind het zelfs een iets betere versie dan die van The Black Crowes.
Tijd om de compilatie die ik heb van hem weer eens op te zoeken.
Cijfer 7,5.

Otis, wat mij betreft de grootste soulzanger ooit.

Amen is een traditionel uit de gospelscene. Redding maakt het compleet eigen.
Maar..... de man heeft betere nummers en de b-side is een pak beter wat mij betreft.
Soul uit het boekje en uit het hart en ziel.

Amen: 6,5
Hard To Handle: 9

Ben straks weg en weet niet hoe laat terug, daarom alvast een Seventies Single van de Dag:

Inner Circle - Mary Mary





Bij reggae wordt vaak al snel gedacht aan Bob Marley. Ik heb hier eens een prachtige reggae-plaat, doorspekt met rockmuziek en zeker zonder de laidback gevoelens die over het algemeen bij reggae opkomen.

Hier spreekt opstand in plaats van luieren op een Caraïbisch eiland.
Daarom vind ik het een alleraardigste single en Inner Circle een aan te bevelen band.

In die tijd uiteraard, we spreken over een entree op 11 augustus 1979. Het werd geen hit: 4 weken genoteerd en uiteindelijk de 23e plek.

Wacht... dit is serieus dezelfde band als van Sweat? Jeetje, wat een transformatie heeft die band ondergaan. Dit is inderdaad een tof nummer, dat ik nog niet kende. Lekker donker sfeertje. Duizend keer beter dan Sweat.

Met Otis haak ik weer even aan (ga niet elk nummer beoordelen maar beluister ze nog wel). Bij mooie tracks voel ik de behoefte om iets te plaatsen. Wat een stem heeft die man hè? En dan te bedenken dat hij nog tig nummers heeft die beter zijn dan Amen. 8

Otis Redding is beslist één van de grootste soulzangers, unieke stem en expressie. Amen is een lui gospelnummer, het meer funky Hard to Handle vind ik iets beter.
Amen: 7,5
Hard To Handle: 8,5

Inner Circle - Mary Mary
De jaren '70 brachten veel goede reggae, dit klinkt rauw en donker en veroorzaakte controverse omdat het gebruik van marihuana gestimuleerd zou worden. Dit is nog met hun oorspronkelijke zanger Jacob Miller die in 1980 bij een auto-ongeluk omkwam.
Cijfer: 8

De Inner Circle-single is beslist beter dan hun ongein uit de 90's, maar dat ik nou helemaal om ben.... nah. Mij een beetje té 'smoking, smoking, smoking' als je begrijpt wat ik bedoel [6,5].

Grappig hoe het intro veel lijkt op dat van Hotel California.

Inner Circle- Mary Mary

Aanstekelijke reggea, lekker gespeeld, lekker arrogant gezongen. En dat jankende gitaartje past er prima in.
Heel lang niet meer gehoord wederom.

Afgezien van het opzichtige jatwerk( Hotel California speelt de hele tijd mee in mijn hoofd)
is dit wel een song die er mag zijn.

Een 7 naar boven afgerond.

Inner Circle - Mary, Mary:

Smokin', Smokin' Is Good For The Brain.
Hoort toch wel bij mijn favoriete liedjes van 1979, al heb ik het singeltje nooit kunnen scoren.
Beter dan de grotere hit Music Machine van dezelfde LP.
Lekker reggae-nummer met rock doorspekt en zelfs een gitaarsolo.
En natuurlijk weer je reinste ganja-propaganda.
Het is me trouwens vroeger nooit opgevallen, dat het intro lijkt op dat van Hotel California, maar dat doet het dus wel.
Cijfer 8.

Inner Circle met wijlen Jacob 'Killer' Miller was een prima reggae-band!
Een van de eerste bands die het rock-geluid introduceerde in de reggae-muziek.

De nieuwe Single Van De Dag is:

Buster Poindexter And His Banshees Of Blue - Hot Hot Hot




Datum van binnenkomst in de Top 40: 12 augustus 1989
Kwam binnen op: #28
Hoogste notering: #8
Aantal weken: 7

Geheel afgestemd op het weer van vandaag heb ik Buster voor laten gaan op Dire Straits.
Hot Hot Hot is inderdaad flauwheid troef, maar ik kan dit best hebben, dit soort meligheid.

Buster Poindexter (David Johansen) was overigens in de jaren '70 de zanger van de proto-punkgroep The New York Dolls.

Buster Poindexter And His Banshees Of Blue- Hot Hot Hot:

Een wat merkwaardige move van David Johanson. Zanger van de legendarische glamrockers New York Dolls.
Ik zie dit trouwens David Lee Roth ook makkelijk doen hoor.
Een aanstekelijke zuid-Amerikaanse dreun en al aardig wat gecovert.
Ik zie er de humor wel van in.

6,5 als cijfer.

Nooit geweten dat dit het werk was van David Johanson. Ik vind het wel een opzwepend zomers fuifnummer.
Cijfer: 7

Buster Poindexters versie is niet het origineel, maar is van Arrow!

Zie YouTube filmpje:

YouTube - Hot-Hot-Hot - Arrow

Buster Poindexter - Hot, Hot, Hot:

Klopt inderdaad, dat dat van Arrow het origineel is. Die heeft de hitlijst nooit gehaald, maar staat op best veel 'zonnige' compilaties, zowel LP's als CD's.
Deze van David Johansen, die hier even heel wat anders doet dan met The New York Dolls,
verschilt niet eens zoveel met die van Arrow.
Gewoon een leuk, ongecompliceerd, zonnig vakantieliedje. Ik mag dit wel horen, maar niet in de winter.
Ik heb van David Johansen onder eigen naam ook nog een LP, die hier niet op de site staat.
The New York Dolls werden overigens hogelijk gewaardeerd in het glam-tijdperk.
Cijfer 7.

Inderdaad, ik had wel in mijn achterhoofd dat het voor ''89'' al eens uitgebracht moet zijn, maar wist niet van wie. Dank voor de info J.J. Wever.
Volgens mij is het na Pointdexter ook wel weer eens door anderen opgepikt.
Toch wel een tijdloos zomers gevalletje.

Twee nieuwe Singles van de Dag, één nog voor de Nineties van gisteren, en één van de Sixties voor vandaag:

Seal - Kiss from a rose




The Mama's and The Papa's - I saw her again





Kiss from a rose van Seal kwam binnen in de Tipparade op 13 augustus 1994 en wist vervolgens de Top 40 niet meer te halen. Althans, niet in 1994. De liefhebbers moesten wachten tot 19 augustus 1995.
En zo zie je maar dat een film een behoorlijke invloed kan hebben op succes.

Aanvankelijk was deze single van het album Seal II, toen werd het niets, totdat het dus de eindsong werd van een Batman film.

Voor de zomer is de binnenkomer in de Veronica Top 40 gekozen van 13 augustus 1966, I saw her again van The Mama's and The Papa's.
Het stond 8 weken genoteerd en reikte uiteindelijk ook tot plaats 8.

Kiss From a Rose, leuk. Mierzoet, maar oh zo mooi gezongen door Seal. Ondanks dat het zo mierzoet is, heb ik het altijd een prachtig liedje gevonden. Wat een prachtige zang.

Inderdaad een mooi plaatje van Seal

Cijfer: 8

Het kwam er even niet van (baby-plannen etc.), dus dank aan Hans.

Voor zover ik me herinner gaat het hier om de originele versie van Kiss From A Rose, van zijn album Seal 2 (althans, ik dacht dat het zo heette).

De versie voor de Batman-film is de ballad-versie, de originele is meer upbeat [6].

Van The Mama's & The Papa's ken ik betere nummers, maar I Saw Her Again is zeker niet onaardig [7].

Zoveel verschil hoor ik nou ook weer niet tussen de twee versies. Ik zou het allebei ballads noemen. Tenzij ik de upbeat-versie niet kan vinden, heb je een linkje?

Seal -Kiss From A Rose : Ben niet zo'n Sealfan maar herken de kwaliteit van deze song. Zang is erg goed en het nummer, hoewel wat klefjes, mag er zijn. *7

The Mamma's & The Papa's- I Saw Her Again: Charmante sixties Westcoastpop uit vervlogen tijden.
Zangpartijen zijn fraai en het hele liedje sprankelt: *7,5.