Seal - Kiss from a rose
Wat zoetjes maar mooi nummer, erg fraai gezongen met zalige doorrookte soulstem.
Cijfer: 8

The Mama's and The Papa's - I saw her again
Ook hier zijn de stemmen zeer fraai, heerlijke en gezellige sixtiespop met zomerse sfeer.
Cijfer: 8,5

Het was anders. Hoe anders wist ik ook niet meer, maar ik herinner me dat er iets meer pit in zat.

Voor vandaag neem ik de 70's door, met dank aan Hans.

De nieuwe Single Van De Dag is...

Blue Planet - I'm Going, Man I'm Going




Datum van binnenkomst in de Top 40: 15 augustus 1970
Kwam binnen op: #29
Hoogste notering: #16
Aantal weken: 7

Geweldig pareltje van Haagse makelij, van een band die maar kort bestond.
Elders is er al eens over Galaxy-Lin gerept. Daar hebben inderdaad ex-bandleden van Blue Planet in gezeten, zo ook als in Oscar Benton Blues Band, Twelve O'Clock, Think Tank en Plant.

Het heeft iets Who-achtigs, maar de Britten zouden zelf pas iets later met een vergelijkbaar geluid komen (Who's Next). Lekker stevig en er klinkt ook iets weemoedigs in door.
Heb het gelukkig ook op een 70's-cd staan van Radio 2.
Toffe plaat! [8,5].

Dit kende ik niet, bluesy rocknummer met prima zang, ik hoor hier ook iets weemoedig en zelfs onheilspellend in.
Cijfer: 8

We hebben het er hier net over: Rockmuziek die tegenwoordig de Top 40 haalt mist passie.
Allemaal kant-en-klare brokken, voorgekauwd en gefilterd voor massa-consumptie.
Dit nummer klinkt echt een stuk eerlijker, alsof ze niet puur voor je centen staan te spelen.

Ik ben het volledig eens met kaztor, voor mij de hoofdreden waarom ik de hitlijsten van de jaren '60-'70 beter vind dan die van nu.

Ik kan daar geen uitspraak over doen, ik ben geen kenner van de huidige hitparades

Maar Blue Planet heeft een prachtige cultsingle gemaakt (8), ze klinken ook echt gedreven, rockmuziek met een missie. Zoals eigenlijk alle bands die drive wel hadden, in die tijd.

Van die band met Galaxy Lin wist ik dan weer niets. Ik dacht dat ik al die tijd gek was door dat een goed nummer te vinden. Band ook van Robbie van Leeuwen.

Galaxy Lin scoorde in 1975 nog een hit met Long Hot Summer. Geen slecht nummer maar dat van Blue Planet doet mij meer.

Long Hot Summer klinkt ook fijn, het is vooral een heel ander nummer.

Ik had er nog nooit van gehoord, maar dit mag er absoluut zijn. Spannend nummer, sterk refein.
Jammer van het korte bestaan van de groep. Erg goed. 8,5.

Seal - Kiss From A Rose:

Mooie ballad van Seal. De man heeft gewoon een mooie stem en dit is gewoon een mooi, enigszins melancholiek aandoend nummer.
Nooit bij stilgestaan dat het weer een hit werd door de Batman & Robin-film.
Mij staat ook iets bij van 2 verschillende versies van dit nummer, maar het fijne weet ik er ook niet van.
Echter, Crazy blijft zijn prijsnummer.
Voor deze een 7,5.

The Mama's and The Papa's - I Saw Her Again:

Heerlijk zomers sixtiespopnummer.
Je hoort het Amerikaanse er vanaf, en de melodie blijft je bij.
Veel beter dan het bekendere Monday, Monday.
Cijfer 7,5.

Blue Planet - I'm Going Man, I'm Going:

Ja, die ken ik nog.
Ik weet nog dat ik, toen ik een jaar of 14 was, deze op een cassettebandje had staan met daarachter Ramble Tamble van Creedence. Een keer 'savonds opgenomen van de radio.
Vond het toen al een geweldig nummer en nu nog steeds.
Weet eigenlijk niet waar ik het mee moet vergelijken, maar ik vind dit echt een hele sterke en spannende rocksong.
Ik heb dit nummer inmiddels op een verzamel-CD, maar weet zo snel niet welke.
Cijfer 9.

Is het niet knap dat ik nú al weet dat de single van vandaag (wederom) een topper gaat worden?

Kende het nummer nog niet maar ik moet zeggen dat het een lekker nummer is

Cijfer: 7.9

Een nieuwe Single van De Dag, voor de Eighties:

Joe Jackson - The harder they come





Kwam binnen op 16 augustus 1980.

Merkwaardig genoeg geen beelden van het studionummer, maar wel van Pinkpop 1980, is ook wel weer eens aardig.

Joe Jackson scoorde met deze non album track redelijk, hij zat nog aan het begin van zijn carriere. 5 weken genoteerd en uiteindelijk slechts 34e...

Overigens een cover van Jimmy Cliff (rond die tijd gingen veel artiesten op de reggae-toer), prima gebracht maar Joe Jackson heeft betere singles uitgebracht. Al vind ik de baslijn wel prima.
Cijfer: 8

Niet zijn beste nummer maar wel een erg goede cover van Jimmy Cliff

Cijfer: 8

Deze klassieker van Joe Jackson krijgt van mij een welverdiende [9]!
Ik zou bij deze de single van Blue Planet ook tot een [9] willen opwaarderen.

De b-kantjes Out Of Style en Tilt (geen video) vind ik ook de moeite waard [beiden 8].

Hier trouwens een clipje van THTC uit Rockpalast, 1980.

Dat wij geen clips kunnen vinden, heeft er misschien mee te maken dat Nederland één van de weinige landen is geweest waar The harder they come een hitje is geworden.

De VS en GB wilden er niets van weten, ook al is het daar ook als single uitgebracht.

Ben benieuwd of Joe het nog gaat laten horen bij zijn komende concerten in november!

Daar zou ik niet op rekenen

Ik heb hier nog de 12" van

Prima nummer: 8

Lekkere eigenzinnige versie uit de beginperiode van Joe Jackson.
= en blijft een toffe song.
Cijfer: *8

Dan ga ik mijn geld terug vragen vanwege misleiding :


Hoewel ze natuurlijk een boom kunnen opzetten over de vraag hoe bekend The Harder they come eigenlijk was. Toch is in Nederland het aantal hits van Jackson relatief gezien niet zo heel erg groot.

6 hits waarvan deze de eerste(!) en de live-versie van Is She Really Going Out With Him uit 1988 de grootste. Daarvan deed Real Man nog iets (#15, 7 weken), maar de andere Top 40-noteringen (waaronder deze) sloegen nauwelijks een deuk in een pakje boter (3-weken-werk etc., u weet wel). Daarnaast 4 tipjes (mijn Hitdossier uit 2005 telt vreemd genoeg Suzanne Vega's Left Of Center mee. Wat was zijn rol daarop?).

Inderdaad een heel magere oogst voor zo'n groot arttiest.
Moet het duidelijk hebben van z'n albumwerk.

De nieuwe Single Van De Dag is...

Pearl Jam - Who You Are




Datum van binnenkomst in de Top 40: 17 augustus 1996
Kwam binnen op: #35
Hoogste notering: #34
Aantal weken: 2

Waarom nog singles uitbrengen als je overduidelijk niet voor massasucces wilt gaan?
Bij Pearl Jam zal het ongetwijfeld te maken hebben met de fans en het ontdekken van pareltjes op de b-kantjes. Deze single is wat dat betreft niet bepaald speciaal met de No Code-track Habit op de b-kant.

Maar het bewust oncommerciële Who You Are zal in ieder geval niet de boeken in gaan als een hitparadebestormer. Ik zie het als een integer, vreemd en redelijk ontoegankelijk visitekaartje voor het No Code-album. Toeschouwers zouden waarschijnlijk achter de oren hebben gekrabd met de mededeling dat alles van Ten tien keer beter was, ik hoor hier vooral een band die bewust een spirituele zoektocht aangaat en daar inspiratie uit put.

Het album No Code heeft inderdaad hier en daar een wat Oosterse insteek, maar bovenal is het een eerlijk rockalbum dat niet eens zo gek veel afwijkt van het geluid op Ten en vooral Vs.
Het is ook iets toegankelijker als voorganger Vitalogy dat wel een paar héél vreemde (maar niet minder interessante) kostgangers bevatte.

Who You Are, de titel geeft het al aan. Een nummer met een spirituele lading. Zoek Jezelf.
Muzikaal klinkt het bont en ingehouden. Hier en daar denk je dat de vlam in de pan gaat, maar dan komt er weer een rustiger intermezzo of de zanglijn komt terug. Moeilijk te doorgronden, maar zeker uniek [8].

Aardig nummer, typisch Pearl Jam eigenlijk. Toch mist het nummer iets speciaals om echt hoog te scoren. Heb No Code ook altijd wel een interessante plaat gevonden. De b-kant vind ik ook prima, maar staat ook al gewoon op het album, dus daarvoor hoef je de single niet in huis te halen.
Cijfer: 7

Pearl Jam bracht deze single uit ter promotie van hun album No Code (vind ik één van hun beste albums). Typisch Pearl Jam door de stem van Eddie Vedder en toch weer apart door het ritme.
Cijfer: 8

Pearl Jan goes worldmusic. Ik vind het een aparte spooky track. Weinig hitpotentie maar fuck that.
Ritmisch lekker en Vedder top !

Een 8.

Habit is inderdaad een toppertje. Een van de hoogtepunten op het album, moest even gezegd.

Voor de nieuwe single nog even een 6,5 voor Pearl Jam. Het is mij net even te ver af van het eigenlijke (en interessante) werk van Pearl Jam.

De nieuwe single van de dag:

Bo Diddly - You can't judge by the cover





Is een hit die binnenkomt op 18 augustus 1962 in de Amerikaanse Billboard Hot 100. Het stond 8 weken genoteerd en reikte naar de 44e plek. Heerlijke zomeravond rock van een man met een onvergetelijke repertoire en naam, verbonden aan de rock.



Bo Diddley

Ik kan het geluidsfragment niet via youtube naar voren toveren maar de Nederlandse band Smokin' Dynamite heeft dit jaar een prachtige cover hiervan op hun album New fuses old sticks gezet.

Ik hou ook wel van die ouderwetse rock'n roll zoals dit hier. Lekker ritme en gitaarriff, bluesy zang en ongedwongen sfeer.
Cijfer: 8