Fleetwood Mac - Rhiannon
Ik had wel gedacht dat musician die zou selecteren. Maar hij heeft gelijk, het was duidelijk de beste nieuwkomer die week, ik hoef mij enkel aan te sluiten bij de vorige users.
Cijfer: 9

U2 - Where the streets have no name
Ook met afstand de beste nieuwkomer van die week. Geweldige intro en vooral dat ritmische en zeer herkenbare gitaargeluid van The Edge.
Cijfer: 9

Fleetwood Mac - Rhiannon:

Ja, dat is een goeie. Heb hier gelukkig het singeltje nog van.
Vond ik destijds geweldig en heeft nog niets aan kracht ingeboet.
Spannend ritme en dat heerlijk hekserige stemmetje van Stevie Nicks.
Fleetwood Mac op zijn best.
Cijfer 8,5.

U2 - Where The Streets Have No Name:

Beter kun je een album niet openen.
Nog steeds een geweldig nummer, met dat lange intro en het lekkere gitaargejengel.
Op een heel andere manier goed dan With Or Without You, maar oow, wat hebben we daar op geswingd destijds.
En het hele album is natuurlijk fenomenaal. U2 groeide hiermee uit tot de grootste band ter wereld.
Cijfer 9.

Ik heb altijd meer gehad met de 90s U2 dan de 80s U2, maar dit is een prachtplaat. Geweldig intro inderdaad. Kan me goed voorstellen dat dit destijds een gigantische klapper was... zeker tot aan het moment waarop Bono begint te zingen is het eigenlijk perfect (en daarna ook nog steeds heel goed).
Cijfer: 8

U2-Where The Streets Have No Name :

Het intro is inderdaad waanzinnig. Hoe open je een album..... zo dus. De toon is gelijk gezet.
Toch vind ik het de minst geschikte single. Ik blijf het echt een albumtrack vinden.

Song zelf is groots, The Edge drukt zijn stempel met die heerlijke riff.
Clipje was ook goed. Op het dak ergens in Amerika(?)
Natuurlijk wel een beetje gejat van The Beatles.

Cijfer: 9

Een kleine wijziging in dit topic: Ik ben door Kaztor en musician gecharterd om vanaf heden de 90s en 00s op me te nemen, waarvoor dank. Het lijkt me erg leuk en ik ben benieuwd wat voor hits ik jullie allemaal voor kan schotelen.

De eerste:

Ultra Naté - Free



De eerste keuze was al meteen een lastige, want van de 4 nieuwe binnenkomers op 6 september 1997 zijn er drie redelijk gelijkwaardig en eentje gewoon erg slecht. Nu vielen Mariah Carey en Hanson me bij herbeluistering niet mee, dus het is deze geworden.

Ultra Naté is de geboortenaam van een Amerikaanse zangeres die met deze dance/r&b-crossover een dikke top-10-hit scoorde in haar thuisland. In Nederland was de 29ste plek het hoogst haalbare en was het nummer na 4 weken alweer uit de lijst. Zelf vind ik het wel een fijne plaat die ik nog steeds wel eens voorbij hoor komen op radio of tv (voor mijn gevoel is het een typische Radio Veronica-plaat). Geen absolute hoogvlieger, maar wel een aanstekelijk nummer met een licht melancholische ondertoon (cijfer: 7).

Zo, nu kunnen wij ook eens op vakantie!

Echt heel vreemd. In de sportschool was dit destijds niet van de hi-fi te slaan, 538 draaide het echt heel erg vaak, maar het heeft nauwelijks iets gedaan. Ik associeer dit nummer dus met sporten. Heeft de tand des tijds goed doorstaan [7].

Herman, je mag blijven!
(heb ik altijd eens tegen een mod willen zeggen! > : D )

Herman, allereerst succes en vooral veel plezier met deze leuke rubriek.

En zo kan het dus ook. Een lekkere dance-stamper zonder al te veel produktionele poespas en een zangeres die de nodige soul heeft.
Lekker transparant ook.
Het is niet het genre waar ik normaal gesproken warm voor loop, maar dit is een lekker nummer wat in je hoofd blijft hangen.

Ik geef het een 7.

En welkom Herman, veel succes!
Ik kan op mijn werk via de computer geen muziek luisteren (alleen cd's in een cd-speler) dus een oordeel kan ik nog niet vellen... Dat doe ik vanavond!

Goede keuze van herman: een dance-nummer met wal soul, een melodie die blijft hangen en goede baslijn. Niet echt opzienbarend maar dit kan voor mij altijd.
Cijfer: 7

Leuk, Herman die wat nummers voordraagt

Prima nummertje die destijds in het clubcircuit erg populair was. Heb het nummer zelf dan ook veelvuldig gedraaid als DJ zijnde. Wel een echte one-hit-wonder. Dikke 7.

Alles wat op dit gebied uit de jaren '90 en later aan mij wordt gepresenteerd, is behoorlijk nieuw. Ik zat dan weliswaar niet onder een steen maar mijn muzikale liefhebberij lag gewoon ergens anders. Ik moet dan ook het nummer met enige aandacht afluisteren.

Die gitaar die aanvankelijk meeloopt, redt dan voor mij nog het nummer (6), dat is net even een leuk extraatje.
Het is vooral de beat en de bas in Free waarvan ik dan denk dat zo'n beetje elk nummer in dat genre op elkaar lijkt. Maar om te voorkomen dat ik ervan word beschuldigd geen onderscheid in Chinezen te kunnen maken, zal ik een volgende keer bij dit soort nummers eens gaan vergelijken

OK, Herman, ben benieuwd wat je ons allemaal voor gaat schotelen.
Een schone taak om te proberen die ouwe lullen hier over de jaren 90 en de milleniumstreep heen te trekken .

Deze Free van Ultra Nate herkende ik weer bij het refreintje.
Dansnummer met toch constant een gitaar er doorheen, hetgeen mij een beetje aan Chic deed denken. De melodie blijft echter wel hangen en de baslijn is ook lekker.
Ik zal het vast wel nog wel ergens op een verzamel-CD'tje hebben ook.
Raar dat een wel goed dansnummer dan geen grote hit wordt en de ergste meuk uit de jaren 90 (daar gaan we weer ) wel.
Gewoon een 7 voor deze.

Toch is dit nummer wel goed blijven hangen, het krijgt meer airplay dan andere grote dancehits uit die tijd. Je ziet het wel vaker met nummers die eigenlijk nooit een grote hit zijn geweest.

Het is 12 uur geweest, dus ik doe meteen de hit voor de 00s:

Truth Hurts - Addictive




Net als gisteren nu ook weer beperkt tot 1 jaar, ditmaal 2002. Het is dus precies 10 jaar geleden dat dit nummer binnen kwam op plek 36 in de top 40. Het nummer zou de 6e positie halen en 14 weken in de lijst staan.

Ik kan me voorstellen dat sommige mensen worden afgeschrikt door de Hindi-sample waar het nummer rond gebouwd is (hier het origineel uit 1981), maar zelf vind ik het nummer juist erg uniek door die Oosterse vibe. Door het lekkere ritme en de rap van 80s icoon Rakim kom ik op een hoge voldoende uit (cijfer: 8 ).

(Ik ben benieuwd of dit nu een nummer is dat 10ers/20ers hier kunnen waarderen)

Ik wel in ieder geval, ontzettend fijn nummer. Ook weer een echte one hit wonder, nooit meer wat gehoord van die Truth Hurts.

Enigzins verwarrende song. Het is net of ik naar 2 songs doorelkaar heen aan het luisteren ben.
Een hindoe song, de R&B en daarna nog de rap van Rakim.

Ik vind het verder weinig verheffend. Het heeft erg de neiging om maar voort te dreutelen, ondanks de wendingen die er in zijn verwerkt.

Cijfer : 4

Duidelijk een afgeleide van Destiny's Child met een Oosters tintje erin verwerkt.
Die wat hortende zang, dat ken ik van Beyonce en co.

Maar -en dat vind ik hier bepalend- ik vind het wat saai worden na een minuut of 2 [4,5].

Een betoverende single van Truth Hurts, de bijdrage van Rakim maakt het extra bijzonder.

9

Als generatiegenoot vind ik ook hier dat een benadering vanuit een aparte richting (de Oosterse in dit geval) een single een extra lift kan geven. Zeker als deze in beginsel van origine naar mijn smaak niet zo sterk is (5).

Maar grappig dat de echte twintigers hier meer waardering voor hebben dan 40 plussers. Gaapt hier inderdaad een generatiekloof?

Dat Oosters tintje geeft een meerwaarde aan dit nummer met leuk ritme. De zang (doet mij ook aan Beyoncé denken) en de koortjes vind ik minder, de soul van Truth Hurts komt mij geforceerd over, zij mist de souplesse.
Cijfer: 5,5

En de strakke verse van Rakim dan? Niemand praat daar over. Terwijl de beste man met de ontspannenheid van een gesettelde vakantieganger rapt.

Truth Hurts - Addictive:

Liedje was ik enigszins kwijt en staat helaas ook niet op een Hitzone.
Apart nummer met dat Oosterse. Verder heeft ze best een aangename stem. Doordat er ook nog een rap doorheen komt, wordt het misschien wel een beetje te afwisselend.
Het ritme incl. de percussie doet mij denken aan het aloude Do It van de B.T. Express uit 1974.
Hier kan ik wel een 6,5 aan kwijt.

Vind het ook maar een matig nummer

Cijfer: 5

Zo'n Hindi-sample vind ik wel aardig, geeft het wat eigens. Maar wat mij vooral opviel was dat de zangeres (heet die Truth Hurts?) niet zo'n fijne stem heeft, alsof ze het nauwelijks aan kan. Ze krijgt dan ook heel veel backing van koortjes, samples en een gastrapper, want alleen zou ze dit niet kunnen dragen... Ze heeft zeker niet zo'n gouden keeltje als Beyoncé.

Cijfer? Nou ja, een 6 dan maar.

Het is nogal een ratjetoe van diverse stijlen door elkaar heen. Dat kan best werken, maar ik vind het hier niet uit de verf komen. In basis is het erg niemendallerig.

Hypnotiserend nummer van deze Truth Hurts, vind het 4 heerlijke minuten die me geen moment verveelt. Gewoon een unieke plaat, van mij een 8,5.

De nieuwe Single Van De Dag is...

Bobby "Boris" Pickett & The Crypt-Kickers - Monster Mash




US Billboard Chart
Datum van binnenkomst: 8 september 1962
Kwam binnen op: #72
Hoogste notering: #1
Aantal weken: 14

Gelijk een merkwaardig buitenbeentje bij m'n eerste echte contributie voor de 60's!
Mijn lieve schat en ik zijn grote fans van het (campy) horrorgenre dus dit gaat er hier in als koek. Ik zou bijna durven zeggen dat ze op deze wijze niet meer worden gemaakt.
Volgens mij ook echt een nummer dat bij iedereen een glimlach tevoorschijn tovert [8,5]

Leuk en grappig nummer, inderdaad uniek. Dit is overigens de bijhorende clip (denk ik).
Cijfer: 8

Nooit van gehoord, wist niet v/h bestaan af. Grappig wel. Echt zo'n keurig damescoirtje en een verder ook keurig verloop.
Typisch begin 60's.

6,5.

Erg leuke noveltyhit inderdaad. Had het weleens eerder gehoord. Blijft toch wel leuk om te horen.