Moest er nog een paar:

Roy Orbison - Ride Away:

Nummer wat niet meteen bellen doet rinkelen, maar ik vond het toch wel weer gewoon mooi.
Hij haalt weer een paar keer mooi uit. Waarschijnlijk is het een vrolijk bedoeld liedje, maar het klinkt dus weer gewoon droevig, zoals bijna alles bij Roy. Het herenkoortje op het laatst brengt er voor mij een beetje de klad in.
Cijfer 7,5.

Smokey Robinson & The Miracles - Tears Of A Clown:

Heerlijk nummer toch. Een echte klassieker.
Fantastisch melodietje en die kenmerkende hoge stem. Je kunt horen dat ene Michael Jackson hier ook goed naar geluisterd heeft.
Die tamboerijntjes
Cijfer 9.

Queen + Paul Rodgers - Reaching Out:

Ik moet eerlijk zeggen dat ik me nooit verdiept heb in Queen met Paul Rodgers, waarom weet ik niet. Misschien toch nog eens doen achteraf.
Ook nooit geweten dat dit de Top40 heeft gehaald.
Heb er een beetje een vreemd gevoel bij.
De Queen-gitaar en dan Paul Rodgers die niet klinkt als Bad Company.
Het nummer heeft eerder een soort jaren 70 Van Morrison-feel over zich.
Apart, daarom toch een 7.

Tie Your Mother Down:
Dat is dan natuurlijk wel weer vette shit, die overgang van Reaching Out naar Tie Your Mother Down. Paul Rodgers geeft een ruimschoots stoerder randje aan deze classic.
Waar Freddie zijn schoonmoeder een sjaaltje omdoet, bindt Paul haar echt vast.
Cijfer 8,5.

Fat Bottomed Girls:
Vette live-uitvoering van deze ook al classic, waarbij je wel af en toe kunt horen dat Paul Bad Company is. Heerlijk.
Cijfer 8.

Ook even bijgeluisterd:

60's: Traffic is een band die het erg goed doet bij enkele collega's uit het '1968'-topic, maar zelf ben ik er nog nooit zo ingekomen. Dit is echter wel een leuk, apart psychedelisch nummer waarin vooral de sitar me positief opvalt. Het had echter net iets meer pit mogen hebben, het is me nu te spacey (maar dat was vast precies de bedoeling). Cijfer: 6,5

70's: Een wereldberoemd van Foreigner, waarvan ik eigenlijk dacht dat het uit de 80s kwam. Verrassend dat het al wat ouder is. Niet helemaal mijn ding, maar wel een ijzersterk liedje dat aan alle kanten klopt. Cijfer: 7

80's: Leuk om de achtergrondinfo van musician te lezen. Ik had er geen idee van dat JC in de jaren '70 muzikaal zo weinig klaar had gemaakt, ik ben eigenlijk meer een beetje naar zijn 60s singles aan het luisteren de laatste tijd. Dit nummer heeft echt iets: een bepaalde losheid, zowel in de muzikale begeleiding als de zang van Joe. Maar je hoort er ook aan af dat er veel gevoel in zit. Mooie ontdekking! Cijfer: 8,5

Vandaag gaan we precies 20 jaar terug in de tijd, naar het jaar 1992. Het was een aparte week in de top 40: Brian May's Too Much Love Will Kill You steeg naar de eerste plaats van de top 40 (dat kan nog) en Abba's Dancing Queen was de hoogste nieuwe binnenkomer. Ik ben even vergeten waarom die toen ineens zo populair waren... Ergens onder in de lijst kwam ook een nummer binnen dat ik nog niet zo lang geleden heb (her)ontdekt:

YouTube - Peter Gabriel - Digging In The Dirt (1992)




Digging in the Dirt stond maar 3 weken in de lijst (37-30-33), maar kwam wel heel veel op MTV, wat ik in die jaren begon te ontdekken. De videoclip is dan ook erg bijzonder. Verder lees ik dat het nummer al in 1989 is opgenomen, dus het lag al even op de plank, voor het uitkwam.

Zelf besprak ik het eerder dit jaar in een van de MuMe-ladder-topics en die beschrijving is nog van toepassing:
"Drie keer geluisterd deze: na elke luisterbeurt ging mijn cijfer een punt omhoog. Het eerste wat opviel was meteen hoe typisch begin jaren '90 dit klinkt: het lijkt wel alsof iedereen toen dezelfde producer had, zoveel muziek uit die tijd heeft een bepaalde warmte, vaak in combinatie met electronica. Zo ook hier. Heb dit destijds veel gehoord omdat MTV vaak het clipje draaide, maar ben er nooit echt wild van geweest (alhoewel ik het ook niet vervelend vond). Maar op de een of andere manier klinkt het nu toch wel bijzonder. Het jeugdsentiment speelt hier ook wel een beetje mee, maar zo op de koptelefoon kan ik hier echt van genieten. Er gebeurt zoveel in het nummer (luister maar eens naar de instrumentatie) en de ene mooie melodie wisselt de andere af. Verder merk ik nu ook hoe bijzonder de stem van Gabriel wel niet is. Emotioneel, persoonlijk, innemend, hartverwarmend. Echt een stem om van te houden. Ik ga maar eens meer van deze man opzoeken! "Cijfer: 9

Als leeftijdgenoot kan ik alleen maar beamen dat dit destijds inderdaad zeer veel op MTV te horen (en zien!!) was. In tegenstelling tot Herman was ik er echter gelijk wild van (en vlak ook het minstens zo geniale "Steam" van hetzelfde album niet uit). Het live album dat een jaar later verscheen kan ik dromen aangezien m'n vader die al een eeuwigheid op cd heeft, maar opmerkelijk genoeg heb ik het bijbehorende studioalbum pas 4 jaar geleden voor het eerst gecheckt (en staat nu in de cd kast).

Ook hier een klinkende 9 voor "Digging in the Dirt"

Peter Gabriel - Digging In The Dirt :

Fantastische keuze. Complimenten aan musican , kaztor en Herman voor de keuzes.

Peter Gabriel is zo'n artiest die je amper kunt betrappen op teleurstellingen.
Dit geweldige Digging In The Dirt is weer zo'n meesterwerkje.
Prachtig voortkabbelend, sfeervol, bijtend en melodieus.
Volkomen uniek.

Cijfer : Een 9

Joe Cocker - Ruby Lee
Smaakvol geproduceerd, klinkt wat reggae-achtig met sublieme synths en baslijn en Joe Cocker was goed op dreef.
Cijfer: 8,5

Peter Gabriel - Digging In The Dirt
Ritmisch en productioneel zit het gewoon prima in elkaar, erg origineel en de zang van Peter Gabriel doet de rest.
Cijfer: 9

Dat laat het lijken dat hij er met de pet naar heeft gegooid, maar dat is een misverstand.
Hij heeft zeker memorabele nummers gemaakt in die periode. Dat bewijst deze verzamelaar!

Peter Gabriel: Ook weer een steengoede keuze!
Spannend nummer met een afwijkende structuur. De zang is ook top [9].

Vandaag was het moeilijk kiezen. In 2003 waren er deze week niet echt aansprekende binnenkomers. Dewi komt wel binnen op 7, maar dat nummer is zo niemendallerig... Niet vreemd dat zij bijna 10 jaar later compleet vergeten is (althans door mij).

Ik ben uiteindelijk gegaan voor:

Jaimeson featuring Xara - Complete




Binnenkomst: 30
Hoogste positie: 27
Aantal weken in de lijst: 4

Het leek me wel leuk een nummer te kiezen met een typische begin '00s sound en dat is met de drum & bass/garage van de Britse producer Jaimeson wel gelukt. In Engeland werd dit een top 5 hit, in Nederland wist het niet zoveel potten te breken (zoals de meeste Britse dansmuziek eigenlijk).

Destijds moest ik niet zoveel van deze sound hebben, maar gaandeweg de jaren ben ik dit soort r&b-vocalen wel meer gaan waarderen. Desalniettemin is het geen nummer waar ik echt wild van word, daarvoor beklijft het niet genoeg. Cijfer: 6,5

Het had te maken met de release van de Abba Gold-verzamelaar, een van de bestverkochte albums aller tijden.

Jaimeson feat. Xara - Complete

Wat gelijk opvalt is dat dit niet het geijkte R&B is. Het is lekkerl geproduceerd, loopt lekker en de drum&Bass invloeden passen hier eigenlijk prima in.
Niet te glad , niet het gekweel en daarom interessanter om te blijven boeien.

Inhoudelijk vrij redelijk, geen echte hoogvlieger, maar een 6,5 kan ik hier wel aan kwijt.

Dit kende ik niet meer maar ik vind het een aardig R&B-nummer, niet te gelikt met drums 'n bass-invloeden en mooie piano. Alleen de zang overtuigt mij minder.
Cijfer: 6,5

Niet mijn pakkie-an, dit nummer.
Het wil tegelijk een popliedje en een 'schuifelarrenbie'-liedje zijn.
De zang overtuigt me ook niet.
Daardoor valt het voor mij tussen wal en schip [4,5].

Ik was de kracht Diggin' in the dirt van Peter Gabriel eigenlijk een beetje vergeten, maar Gabriel is hier wel geweldig bezig (9), ik zal het bijbehorende album Us nog weer eens opzetten. Ik draai het niet zo vaak meer, het wordt wat vermalen tussen So en de laatste jaren het album Up.

Jaimieson met Complete vind ik niet zo storend (6) maar het is ook niet schokkend.

Ik was wel enigszins getriggerd door deze opmerking van Herman:

In Engeland werd dit een top 5 hit, in Nederland wist het niet zoveel potten te breken (zoals de meeste Britse dansmuziek eigenlijk).

Betekent dit dat de verschillen in hitlijsten nogal toenemen in de 21e eeuw, internationaal vergeleken met de Nederlandse?

Peter Gabriel - Digging In The Dirt:

Mooi nummer, enigszins mysterieus en beklemmend (maar dat kan ook door het clipje komen)van het ook bij mij enigszins ondergesneeuwde album Us.
Was vergeten hoe mooi dit nummer toch wel is eigenlijk. En met die typische herkenbare stem.
Voor de rest eigenlijk moeilijk te beschrijven, gewoon luisteren.
Hij had hier ook nog haar en leek op een kruising tussen Bryan Ferry en Tommie Lee Jones.
Mooi clipje trouwens. Brrrr.
Cijfer 8,5.

Jaimieson ft. Xara - Complete:

Deed bij mij nog maar heel vaag een belletje rinkelen, maar uiteindelijk viel het weer alleszins mee. Er stond inderdaad veel vervelendere muziek in de hitparade in 2000.
Dit is tenminste niet van die hortende en stotende of van die zeur arrenbie, maar heeft tenminste een melodie en een aardig zanglijntje. Het gitaartje (het intro komt me ergens heel bekend van voor) en het pianootje maken het nog wat leuker.
Cijfer 6,5.

De nieuwe Single Van De Dag is...

Cuby & The Blizzards - Window Of My Eyes




Datum van binnenkomst: 28 september 1968
Kwam binnen op: #39
Hoogste notering: #10
Aantal weken: 10

Het is een beetje vervelend voor Fleetwood Mac. Die komen deze 2 dagen binnen (in 1968 met Need Your Love So Bad en 'morgen' in 1979 met Tusk). Twee absolute klassiekers, maar ze zijn zeer recentelijk nog aan de beurt geweest (Rhiannon). Voor vandaag kwam ook Shocking Blue in aanmerking met hun zeer geslaagde, Mariska Veres-loze debuuthit Lucy Brown Is Back In Town. Verder was er nog The Honeybus met het matige Girl Of Independent Means (de hoogste binnenkomer nog wel uit deze vier).

Het is uiteindelijk deze geworden, en ik quoteer hier een oud stukje van me dat het eigenlijk wel goed omschrijft:

Cuby & The Blizzards - Window Of My Eyes:

Behoort absoluut in het rijtje Nederpopklassiekers.

Je hoort de pijn van the blues in het gitaarspel van Gelling en de passievolle zang van Muskee.
Deze band had goed in de gaten hoe je ook als blanke, doorleefde bluesmuziek geloofwaardig kan neerzetten.
De kracht zit 'm in de puurheid.

Prachtsong en daarom de volle score: Een 10.

Inderdaad Nederblues op zijn best, niets toe te voegen aan de vorige commentaren.
Cijfer: 9

Dit nummer van Cuby heb ik volgens mij een jaar of 4 geleden ontdekt via de Top 2000. Ik vond het zo mooi dat ik het een jaar later zelf heb ingestuurd. Inmiddels vind ik het wel iets minder mooi, maar je hoort er inderdaad de emotie goed aan af. Nog altijd een hoog cijfer dus (8).


Dat weet ik eigenlijk niet zo goed. Ik heb de Engelse hitlijsten helemaal niet meer gevolgd na de 90s, maar dit nummer heeft een heel Britse sound en het viel me op de Wiki op dat het in Engeland wel een grote hit was. Nu is dit wel een heel commercieel nummer, maar wat dance betreft zijn er toch wel verschillen tussen Engeland en het vasteland van Europa. Eurohouse, happy hardcore, etc. is daar nooit zo groot geweest als hier en viceversa zijn veel in Engeland populaire dancestromingen hier toch wel vrij 'ondergronds' gebleven.
Als ik de 60s met de 90s vergelijk waren de verschillen in de 90s volgens mij wel een stuk groter, maar of dat een jarenlange trend is geweest durf ik niet te zeggen.

De hitlijsten verschilden in de jaren '60 weinig van elkaar (buiten de schlagers van eigen bodem), vanaf de jaren '70 volgden Groot-Brittannië en de VS meer een eigen koers (Nederland en België sloten meer aan bij GB). Vanaf de jaren '90 en zeker daarna koos ieder land vooral voor zijn eigen sound en vedettes zodat de hitlijsten nog meer uit elkaar zijn gegroeid.

De nieuwe Single Van De Dag is...

Santabárbara - Charly




Datum van binnenkomst: 29 september 1973
Kwam binnen op: #26
Hoogste notering: #8
Aantal weken: 7

Tal van keuzes had ik voor vandaag, maar die van het Spaanse trio Santabárbara lijkt me een geschikte keuze.

Leuk nummer. Ik heb het idee dat er iets interessants wordt verteld en de muziek klinkt mysterieus en melancholiek. Ook de (samen)zang vind ik sterk [8].

Nog nooit gehoord, terwijl ik in ''73'' toch al voorzichtig met popmuziek bezig was.
Zo kom je nog eens achter dingen. Prima keuze kaztor. Niet voor de hand liggend en waarschijnlijk een behoorlijk vergeten song.

Qua sfeer vind ik het een beetje op onze Volendamse Cats lijken. Tikkeltje zoetgevooisd, maar smaakvol gedaan met inderdaad prima zang en een fraaie melodielijn.
En dat spaans geeft ook wel een extre dimensie. Sowieso een mooie taal.

Cijfer: 7

Ah, dit is mij echt te zoet en braaf, ik zit de drieënhalve minuut met moeite uit... Sorry Kaz.
Cijfer: 3,5

Lange tijd niet meer gehoord, ik vind het wel een aardig nummer vanwege de melodielijn (kwam misschien binnen in het zog van Eres Tu uit het ESF dat een grote hit werd). Doet mij ook een beetje denken aan the Cats, een tikkeltje zoet en ook wat melancholiek. The Sweet was een betere nieuwkomer maar dat nummer is te bekend.
Cijfer: 7

Grappig, dat Charly van Santabarbara. Ik kom het met enige regelmaat tegen, als ik de hitlijsten uit die tijd nog eens draai. Maar ik was het ook niet vergeten, het werd ook nog een redelijke hit. Tja, hoe sta je er nu tegenover, wat betreft becijferen? Het is geen top of the bill maar ook niet onaardig, vriendelijk met enige nostalgie (6)

Windows of my eyes is een onvervalste blues/rock klassieker uiteraard van Cuby & The Blizzards. Ik wil dat nummer wel een 9 geven. Het behoort wat mij betreft tot het beste wat er in Nederland ooit is gemaakt.

De nieuwe Single Van De Dag is...

Sydney Youngblood - If Only I Could




Datum van binnenkomst: 30 september 1989
Kwam binnen op: #26
Hoogste notering: #2
Aantal weken: 12

Een zeer verdienstelijke hit voor het tweedagsvliegje (andere hit: Sit And Wait) Sydney Youngblood, een uit San Antonio, VS afkomstige zanger.

Het is toch wel jammer wat er naderhand met z'n carrière is gebeurt.
Een beetje bijbeunen in Duitsland met covers van anderen is toch ook niet wat eenieder zichzelf respecterende beginnende artiest zich wenst. Dat gaat waarschijnlijk nooit meer goed komen ook.

Maar met If Only I Could is weinig mis. De man beschikt wel degelijk over een fijn stemgeluid en de muziek vind ik smaakvol, dansbaar en verre van plat. Een aanstekelijke single dat over genoeg kwaliteit beschikt om de 'serieuzere' muziekliefhebber over de streep te trekken [8].

Ja, dit vind ik een heel geslaagde soul/disco-single, met een stem die moeiteloos van laag naar hoog gaat, en een structuur die halverwege opeens een andere kant opgaat (I think about the implications...)

Ik ben het helemaal met je eens. Prima en radiovriendelijke soulsingle, die ik goed kan hebben om eens af en toe te horen (7)

Prima soulsong met leuke percussie en lekkere zang, ik heb het volledig eens met kaztor.
Cijfer: 8

Catchy en ritmisch erg lekker. Youngblood heeft een prima stem en het dreutelt op een aangename wijze door.
Lekker ook dat spaanse gitaartje erbij.
Echte soul vind ik het dan weer niet, al zijn de invloeden er wel.

Een 7.

Mooi nummer, uit de maand waarin ik naar de top 40 begon te luisteren. Flink jeugdsentiment dus. De drumbeat is van Raze's Break 4 Love en zat wel in meer hits uit die tijd. Ook een nummer dat ik na die tijd nauwelijks nog gehoord en van Sydney werd sowieso al niet veel meer vernomen. Het is wel een stuk rustiger/tammer dan in mijn herinnering, ik dacht eigenlijk dat het meer richting house dan soul ging. Misschien ook door de dynamische clip, die ik me nog wel kon herinneren.
Cijfer: 7,5