Milky - Just The Way You Are:

Ik gebruik altijd gewoon top40.nl.
Bij mij doet die het gewoon, dus:
Just The Way You Are kwam binnen op 19-10-2002, bleef 5 weken genoteerd, met de 18e plaats als hoogste.

De doo doo doo's van Wings hoor ik niet echt (wel een beetje) moet ik zeggen en bij mijn weten heb ik geen platen van The Go-Betweens, wel een CD van Grant McLennan.
Voor mij dus een nieuw nummer, want het doet ook nu geen enkel belletje rinkelen.
Maar ik vind het wel een lekker relaxt dansliedje, wat nu eens een keer drijft op het gitaartje.
Met name in het begin vind ik dat gitaartje dan dus wel lijken op "Listen What The Man Said" van Wings.
Verder vind ik de stem van de zangeres wel wat weg hebben van Suzanne Vega, en moet ik ook steeds aan Tom's Diner denken.
Geen verkeerd plaatje, luistert lekker weg.
Cijfer 7.

Thanks. Ik gebruik ook die site, maar ik kan die pagina nog steeds niet laden:

Geeft bij mij inderdaad dezelfde foutmelding, maar ik doe de songwiki er niet tussen, tik het meteen in bij "Zoek in Top 40".

De nieuwe Single Van De Dag is...

Marvin Gaye - Stubborn Kind Of Fellow




Datum van binnenkomst: 20 oktober 1962
Kwam binnen op: #98 (USA Billboard)
Hoogste notering: #46
Aantal weken: 9

We zitten alhier temidden in een onvervalste jetlag, dus laat ik hier nog eens wat Americana achter ter ontwenning .

Ja, u leest het: Marvin Gaye en 1962.
Nee, dit is geen debuutsingle. Maar dit was wel de eerste MG-single die in de Billboard-chart terecht kwam. Een maandje eerder scharrelde het 3 weekjes onderaan de lijst, dus dit betreft een re-entry.
En deze single mag er zijn. Marvin is hier nog driftig zoekende naar een stijl, maar doet dit wel met eh.. stijl. Vooral de heldere productie valt hier op als je je bedenkt dat soulmuziek nog redelijk in de kinderschoenen stond destijds. Leuke ontdekking! [7,5].

De andere nummers bespreek ik later.

Vreemd. Misschien is de link die je hebt niet helemaal juist.
Probeer gewoon dit eens: http://www.top40.nl/

Ik heb de link daarvandaan, maar als ik er via top40.nl heensurf geeft ie ook een foutmelding.

Milky- Just The Way You Are:

Ik had het nog nooit gehoord. Net als Dibbel hoor ik een beetje Suzanne Vega terug in de stem van de zangeres.
Een samensmelting van 2 oudere nummers inderdaad, iets wat met regelmaat gebeurd(e)
Ondanks de eentonigheid die het toch wel heeft is het liedje met deze tijdsduur net acceptabel.

Cijfer: 6

Beoordeling Marvin Gaye volgt spoedig.

De nieuwe Single Van De Dag is...

Supermax - Love Machine




Datum van binnenkomst: 21 oktober 1978
Kwam binnen op: #29
Hoogste notering: #11
Aantal weken: 9

Tja, hier geldt dus: De muziek is een stuk interessanter dan de uitstraling van de snorremans in de clip, dat geef ik meteen toe, maar dit zit wat mij betreft sterk in elkaar.
Eigenlijk is het gehele nummer gebouwd om één groove.
'Was dit nou disco, ik weet het niet' vraagt de commentator zich af. Ik zou het geen disco willen noemen, eerder een voorbeeld van op funk gebaseerde, Duitse popmuziek dat z'n tijd wat vooruit lijkt te zijn. Een erg leuk, verrassend nummer [8].

Hier overigens het gehele nummer .

Gewéldige single Kaz, hier kun je echt mee voor de dag komen. Ik geef het zelfs een 8,5. Het is origineel, het zit inderdaad meer in de funkhoek en was een verrassende draai aan de dansbare muziek in die tijd.
Supermax is een beroemde ééndagsvlieg geweest, met Love Machine

Marvin Gaye mag ook zeker verrassend worden genoemd, dit nummer was mij volstrekt onbekend. Maar ik kan mij voorstellen dat deze soul voor die tijd redelijk bijzonder was (6,5). Het ontbreekt alleen nog aan de finesses van What's going on.

Milky - Just the Way You Are
Dit nummer kende ik niet. Een vlot en niet onaardig deuntje maar de zang vind ik flauw.
Cijfer: 5

Marvin Gaye - Stubborn Kind Of Fellow
Een toen nog rauwe Marvin Gaye, soul was anno 1962 in opgang en de productie is typisch voor dat jaar (saxofoon, vrouwelijke backing vocals). Een prima start maar het ging nog beter worden.
Cijfer: 8

Supermax - Love Machine
Duidelijk beïnvloed door Kraftwerk maar met toevoeging van gitaren en funky ritme. Je kunt het elektronische funk noemen maar het was inderdaad vooruitstrevend en zit sterk in elkaar.
Cijfer: 8

Marvin Gaye-Stubborn Kind Of Fellow:

Mooie pure soul die zijn tijd stiekem al een beetje vooruit was.Hier hoor je al het talent van Marvin Gaye. Hij is inderdaad nog op zoek naar een vorm, maar dit komt echt uit het hart.
Ik geef het een 7.

Supermax- Love Machine:

Bijna cult dit nummer. Een soort van obscure funky dance met een wat donkere sfeer.
Natuurlijk met een vet duits accent. Zit goed inelkaar en geeft mooi de 70's weer.

Cijfer, eveneens een 7

Marvin Gaye - Stubborn Kind Of Fellow:

Hele oude soul.
Ken het nummer niet, al komt de titel me wel bekend voor.
Klinkt inderdaad niet heel verfijnd nog, het dameskoortje is echter wel al aanwezig.
Luistert al met al niet heel onplezierig weg.
Cijfer 6.

Supermax - Love Machine:

Klassieker uit 1978, die zelfs mij aan het dansen kreeg .
Gortdroog en onweerstaanbaar.
Iets tussen disco en funk in.
Laatst nog gedraaid op de jukebox van mijn broer .
Die zanger/toetsenman (Kurt Hauenstein?) had dezelfde attitude als die van The Sparks.
Heerlijk nummer.
Cijfer 8,5.

New Vaudeville Band: Hier hoor je inderdaad geen tweede meer van, maar ik vraag me gelijk af of ik dat eigenlijk wel wil. Het komt namelijk met dat weirde ideetje en vervolgens wordt dat gewoon keer op keer herhaald met als enige verandering dat halverwege de vocalen erbij komen.
Ik haal er een beetje m'n schouders bij op [5,5].

The Real Thing: Echt een Radio 10 Gold soulslijper. Het leent wel erg opzichtig van z'n illustere voorganger en dat betekent strafpunten [6,5].

ABC: Hier wordt het allemaal wel erg gladjes met ze. Die productie, daar is niks aan het toeval overgelaten, dat kan haast niet anders. When Smokey Sings, de single die hiervoor zat, vind ik een stuk swingender. Dit vind ik eigenlijk een herhaling van zetten [6].

Sunclub: Dit klinkt niet zo vervelend als teveel opdringerige houseartiesten die de Top 40 overbevolken, maar als ik bij de 3 minuten al check hoe lang het nummer al bezig is zit er naar mijn gevoel toch iets niet helemaal goed [5].

Milky: Die vocalen, dat is hoogstens nageaapt van Macca en z'n vleugeltjes, niet gesampled.
De muziek is dat dus wel (van The Go-Betweens), maar ik vind dit wel een frisse, geslaagde combinatie. Het klinkt commercieel maar lijkt tegelijk uitermate geschikt voor een alternatiever publiek.
Vreemd dat het in oktober verscheen, want het klinkt absoluut zomers [7,5].

De nieuwe Single Van De Dag is...

Marc Almond - Tears Run Rings




Datum van binnenkomst: 22 oktober 1988
Kwam binnen op: #26
Hoogste notering: #5
Aantal weken: 8

Het eerste succes in Nederland voor Marc Almond solo en het is een klapper.
De kracht van het liedje vind ik de zeer subtiele opbouw in Marc's voordracht waarbij er niet zo nodig muzikale krachtpatserij gebruikt hoeft te worden (die trompet! ). Ook is de pathos met mate toegepast om vooral het liedje te dienen. Die twee zaken zorgden er waarschijnlijk voor dat dit een groot publiek aansprak. Een geweldig, tijdloos nummer! [8,5].

Supermax gaat overigens ook naar een [8,5], bij deze!

60's: Nooit geweten dat Marvin Gaye al zolang bezig was. Vind dit wel een aardig nummer, maar het haalt het nog niet bij de soul van een jaar of 5 later. Cijfer: 6

70's: Supermax, ik had er werkelijk nog nooit van gehoord. Maar ik moet zeggen dat dit toch wel een hele leuke ontdekking is. Doet me een beetje denken aan vergelijkbare disco van Supernature of dingen die zijn te vinden op het Fabric-album van James Murphy. Ik geef er een 8 voor.

80's: Dit nummer van Marc Almond heb ik een tijdje erg veel gedraaid, vind het behoorlijk fantastisch en nog steeds wel. Met name de laatste minuut is echt glorieus, als dat trompetje erin komt.Tegenwoordig is de eerste associatie die ik ermee heb Kink FM-icoon Arjen Grolleman (R.I.P.), van wie dit het favoriete nummer was. Cijfer: 9

Voor de 90's togen we naar 1993:

YouTube - MPeople - Moving On Up




Movin' on Up kwam binnen op 32, stond 7 weken in de lijst en wist de 12e plaats te halen.
MPeople scoorde in deze periode een aantal hits die een smaakvolle combinatie zijn tussen soul en (jazz)dance. Dit is de grootste en bekendste en krijgt van mij een 7,5. Ben er nooit compleet wild van geweest, maar het is ook geen muziek waar je je echt een buil aan valt en na al die jaren klinkt het eigenlijk nog net zo leuk. Zangeres Heather Small heeft ook een dijk van een stem.

Pas later begreep ik overigens dat de M afkomstig is van Mike Pickering, een man die in de jaren '80 werkte bij Factory Records en daar onder andere Happy Mondays aan een platencontract hielp. Verder was hij toen muzikaal actief als DJ in de Hacienda (de legendarische club in Manchester) en als muzikant bij het onbekende (maar erg leuke) Quando Quango.

Marc Almond- Tears Run Rings

Marc Almond kon ik natuurlijk van Soft Cell en dit Tears Run Rings zet eigenlijk die lijn voort.
Prima pop, zit goed inelkaar en Almond blijft heel herkenbaar. Past goed bij zijn stem dit werk.

Een 8 is hier op zijn plaats.

MPeople- Moving On Up

Lekker nummer en geheel niet gedateerd. Alles zit goed op z'n plek en het swingt als de neten.
Scheelt ook wel dat er een zangeres is die dit lekker soulvol zingt. Jazzy, funky, en vol met soul.

Eveneens een 8.

Fijne plaat van MPeople waar niemand zich een buil aan valt.
Het heeft nog een beetje die New Jack Swing-vibe van begin jaren '90 en die kruisbestuiving van jazz en dance beviel me zeker. 'I like the upbeat tone' zegt m'n schatje.
Inderdaad klinkt het nergens monotoon of saai [8].

Marc Almond - Tears Run Rings:

Liedje als een warme deken.
Heel sfeervol en zelfs de synths klinken warm.
En prachtig gecroond door Marc en het trompetje sluit het fijn af.
Trouwens dat hele album is goed.
Cijfer 8,5.

M-People - Movin' On Up:

Als je het hoort, herken je het meteen weer.
Gewoon een lekker softhouse-dansnummer zoals er in die jaren wel meer gemaakt werden.
Met inderdaad wat jazz-invloeden
De stem van de zangeres heeft een beetje weg van Cher.
Ik vind dit nu leuker dan vroeger.
Cijfer 7.

Marc Almond- Tears Run Rings
Degelijke pop met de herkenbare zang van Mark Almond die mij altijd een beetje kitscherig aandoet. Die trompet op het einde vind ik het leukste.
Cijfer: 8

M-People - Movin' On Up
Prima dance met herkenbare soulvolle zang en wat jazz, leuk om het nog eens terug te horen.
Cijfer: 8

De single van de dag van vandaag is van 3 jaar geleden:

YouTube - Editors - Papillon

Sowieso een heel sterke week, met ook New York State of Mind van Jay-Z en Alicia Keys, een van de mooiste/beste hits van de laatste jaren. Maar Papillon is wellicht alweer wat meer vergeten, dus vandaar deze keuze.




Papillon kwam binnen op de 30ste plek en wist in de 5 weken dat het genoteerd stond de 23ste plaats te behalen.

Zelf vind ik het wel een tof nummer, al is het wat lomp en hard en hoor ik eigenlijk liever iets soortgelijks (Depeche Mode ofzo) van wat langer geleden. Maar toch een 7,5 voor Editors.

Editors - Papillon:

Ik dacht eigenlijk dat dit een veel grotere hit was geweest, maar dat zal dan wel omdat Radio 3 dit zoveel draaide.
Niettemin een van mijn favoriete singles van de laatste jaren.
Met een echte vroege jaren 80-feel.
Beklemmende en beklijvende mengeling van Joy Division, Depeche Mode en The Sisters Of Mercy.
Geweldig nummer.
Cijfer 9.

Ontzettend gaaf nummer.
Ongelofelijk ook dat dit alweer 3 jaar oud is, de tijd vliegt!

Als men nu naar de hitparades kijkt kun je het je haast niet voorstellen dat iets dergelijks nog de lijsten kan halen.
Een nummer dat werkelijk baadt in synths, maar nergens kracht verliest.
It kicks like a sleep twitch! [8,5].

Editors -Papillon

Early 80's. Maar wel goed gedaan. Deze band doet verder ook niet moeilijk over hun invloeden.
Het is wat donker, maar tegelijkertijd op een bepaalde manier ook wel pakkend.
Ik mag dit wel.

Cijfer: 8

Ik sluit mij aan bij de vorige reacties. Refererend naar de jaren '80-synthipop en meer bepaald Depeche Mode, donker maar beklijvend.
Cijfer: 8,5

Ik ben deze week een beetje onthand, ik doe veel mume op mijn werk, een logé heeft mijn werk- en muziekkamer voor een week in beslag genomen. Op mijn werk kan ik dan weer geen muziek afluisteren via de computer en beoordelen.

Alvast nu een Single van de Dag, vanavond lonkt een concert in Groningen (Steve Miller):

George Baker Selection - Little Green Bag





Jawel, een klassieker van Nederlandse Bodem die zelfs de Amerikaanse hitlijsten wist te halen. Een nummer dat dan ook nog behoorlijk verschilde van het latere jaren '70 werk van Baker.

Het was min of meer zelfs nog 'hip' te noemen, om een kreet uit die tijd te gebruiken.

Little green bag kwam binnen op 25 oktober 1969 in de Top 40, stond 11 weken genoteerd en haalde de 9e plek.

Tegelijkertijd kwamen o.a. ook binnen Come together van de Beatles, Suspicious minds van Elvis Presley en He ain't heavy he's my brother van de Hollies. Dus het was een boeiend weekje!

George Baker Selection- Little Green Bag:

Inmiddels legendarisch geworden evergreen en ook veruit de beste single die deze groep uitbracht.
Huppelig maar catchy en het heeft iets tijdloos. Ook buiten Nederland herkenbaar, vooral door de film Reservoir Dogs natuurlijk.
Om te overleven besloot George Baker het vervolg een veel zoeter en lulliger gehalte te geven, maar weer met een onvergetelijke hit. Natuurlijk Una Paloma Blanca.

Little Green Bag krijgt van mij een 8,5.

Veel plezier bij Steve Miller vanavond Hans. Ik lees graag je ervaring.

Dank, dat zal zeker lukken! Hij was gisteren in Tilburg en op Nu.nl waren ze behoorlijk lovend over hem.

Afwachtend op Hans' verslag reageer ik hier maar even op een andere Hans, nl. Hans Bouwens alias George Baker .

Ik hoopte van te voren al op de keuze van dit nummer, nl. om het niet geheel onbelangrijke feit dat dit het enigste is van deze band dat m.i. deugt. The Beatles en The Hollies grossierden in 60's-hits, dus die komen we wel weer tegen en Elvis boeit me persoonlijk helemaal niet.

Dit zeg ik niet omdat het in een Tarantino-film figureerde, maar LGB heeft uit zichzelf al een bepaalde mate van coolheid over zich. Dat baslijntje met die fluisterende stem dat al suggereert dat het hier over iets stouts gaat, het werkt gewoon. Het refrein klinkt dan weer een stuk volkser, maar het klinkt opgewekt op een leuke manier en is nergens zo plat als het latere werk [8].

Hier overigens het promotieclipje, interessant vooral vanwege het feit dat Hans z'n scheerapparaat nog wist te vinden .

George Baker Selection - Little Green Bag
Inderdaad een prima single - erg vrolijk - en de start van een hitrijke carrière. Dit vind ik nog steeds hun beste nummer, nadien werd het langzamerhand minder maar tot ong. 1975 nog te doen.
Cijfer: 8,5