Een nieuwe Single van de Dag. Ik had zelfs Sing a song of love van wederom George Baker kunnen kiezen maar het wordt:

Neil Diamond - Long fellow serenade





Op een tijdstip dat er sprake was van een internationale opleving van zijn muziek. Hij werd, met andere woorden, een graag gezien gast in de Top 40.

En wat vinden wij er van, vroeger werd er volgens mij een kreet aan gehangen die 'lichte muziek' heette. Of valt hij toch bij de singer/songwriters in te delen. Van mij krijgt Long fellow serenade een 7, een prettig baak van herkenning in de hitlijsten van het laatste kwartaal van 1974.

Het nummer komt binnen op 26 oktober van dat jaar en houdt het vol tot 21 december 1974. We waren toen 9 weken verder. Uiteindelijk zou de plaat de 6e plaats van de Top 40 weten te bereiken.

Neil Diamond- Long Fellow Serenade:

Je kunt zeggen van Neil Diamond wat je wil, huisvrouwenmuziek, patserig, lichtelijk over the top, het is allemaal voorbij gekomen in de loop der jaren.
Maar feitelijk is de man een uitstekend componist en de stem is en blijft superherkenbaar.
Deze bekende song uit ''74'' heeft iets frivools, vrolijk en heeft die typische Diamondsfeer, die al zijn nummers zo kenmerken.
Zeker geen straf om te horen.
Hij heeft betere songs gemaakt, maar een 7,5 vind ik zeker gepast.

Nu alvast een nieuwe Single van de Dag. Eerst voetballen en vanavond Focus in de Underground in Lelystad. En ik ben bang dat Thijs van Leer de enige is die zal mogen zitten....

Sheila E. - The Belle of St Mark





Hier duidelijk iemand die volgens mij de Prince school met goed gevolg wel heeft doorlopen. Het is alleen niet zo dat ik haar ook gelijk vergelijkbare cijfers als Prince zelf kan geven, daarvoor is The Belle of St. Mark wat te gewoontjes (6,5).

Sheila E. komt binnen op 27 oktober 1984, staat 11 weken genoteerd en haalt uiteindelijk plek 5.

Sheila E - The Belle Of St. Mark

Een duidelijk Princewerkje gebracht door een vrouw die haar uiterlijk mee had ( moest bij Prince) maar aanzienlijk meer in haar mars had dan de sexy stoeipoesen van Vanity 6 en het andere trio schoonheden die Prince lanceerde.
Sheila was en is een uitstekend drumster en Perussioniste. Enige tijd geleden was zij nog actief in de Ringo Starr All-stars Band.
Dit was de opvolger van Glamarous Life die beter is blijven hangen.
Dit werkje is opgetogen, volgepropt met synths en heeft een pakkend refeintje.
Maar memorabel is het niet echt, daar het ook wat niemendallerig is.

Ik ga net als musician voor een 6,5.

Neil Diamond kan me na de 60's niet boeien. Long Fellow Serenade is op en top 70's, maar die voordracht en dat gladde, hoempapa-achtige in de muziek... Niet mijn ding [4].

Sheila E's Belle Of St. Mark, die single had m'n oudste broer nog.
Geen onaardig liedje, maar het klinkt echt alsof ze het niet zelf heeft geschreven.
Misschien dat dat komt door de fletse productie en dat te drukke arrangement waarin de synths over elkaar heen duikelen. Het maakt een te gehaaste indruk [5,5].

Over Vanity 6 nog even het volgende:
Na een bijna-doodervaring in 1994 vanwege een overdosis crack rekende Vanity 6-boegbeeld Denise Matthews (alias 'Vanity') af met alles wat met haar verleden te maken had (ze wilde zelfs geen royalties meer!) en veranderde in een overtuigd christen die over de gehele wereld Het Woord verkondigt.
Van Prince wil ze, mocht je het je nog afvragen, niets meer weten.

60's: Nooit geweten dat Little Green Bag een 60's plaat was, ik dacht altijd midden jaren '70 ofzo. Heb het altijd wel een leuk nummer gevonden, ook wel een gezellige plaat voor op de dansvloer. Alleen de fade-out op het einde vind ik altijd zo'n zwaktebod. Cijfer: 8

70's: Deze van Neil kende ik nog niet. Heeft een beetje een schlager-achtig ritme ergens, maar verder vind ik het geen onprettig nummer, al blijft het ook niet erg hangen na een keer luisteren. Cijfer: 6

80's: Lekkere uptempo-plaat, maar ik mis een behoorlijke melodie. Het knalt nu iets teveel naar mijn smaak, is mij iets teveel volgepropt. Als Prince dit heeft geschreven is mij duidelijk dat hij zijn beste nummers voor zichzelf bewaarde. Cijfer: 6

Neil Diamond - Long Fellow Serenade
Zeer herkenbare stem met leuke piano, het nummer heeft iets onbezorgd in zich dat het bijna neigt naar schlager maar het klinkt toch aangenaam.
Cijfer: 7,5

Sheila E - The Belle Of St. Mark
Een vrolijk nummer met aanstekelijk refrein en ritme geschreven door Prince, typisch 80's door die synths die mij wat te overheersend zijn. Haar stem is ook aan de dunne kant.
Cijfer: 6,5

George Baker Selection - Little Green Bag:

Het singeltje zat in de jukebox van Herberg Grotels Hof, waar wij menige zondagmiddag verbrachten met de familie.
Ik denk toch dat de batterij van het scheerapparaat van George Baker te vroeg leeg was, want die neukteugels zijn nog gigantisch .
Maar het blijft natuurlijk een leuk nummer. Lekker baslijntje, leuke percussie en een aanstekelijk refrein dat onmiddelijk blijft hangen.
Als je niet beter zou weten, zou je het inderdaad niet in de jaren 60 plaatsen.
Voor de rest ben ik eigenlijk altijd een beetje een zwak blijven houden voor de George Baker Selection (ja ook nadat die zangeres erbij kwam).
Voor dit frisse plaatje een 8.

Neil Diamond - Longfellow Serenade:

Neil Diamond werd je vroeger toch echt geacht om niet cool te vinden.
Werd inderdaad als damesmuziek beschouwd (de man had nogal de looks vroeger).
Feit is dat het een erg goede songschrijver is die menig klassieker op zijn naam heeft staan en een aangename warme stem heeft.
Zijn beide dubbel-live-albums staan nog steeds als een huis wat mij betreft.
Vanaf 1974 werd hij echter toch steeds een tikkeltje gladder.
Toch is dit ook gewoon een goed liedje, met een warm timbre gezongen en een sterke melodie die blijft hangen.
Het doet mij nog steeds denken aan de avonden aan de flipperkast in de kantine van het zwembad na het trainen en aan de recordnatte december van 1974.
Cijfer 7,5.

Sheila E. - The Belle Of St. Mark:

Sheila E. zag ik vroeger erg graag voorbijkomen op Music Box en Sky Channel .
Ik heb er zelfs de LP nog van.
Het is natuurlijke een typische mid-jaren 80 Prince nummer, die toen ieder half uur wel een nummer uit zijn mouw schudde.
Hij zocht gewoon artiesten uit bij het teveel aan nummers wat hij schreef.
Die moesten er inderdaad allemaal goed uit zien en dat is met Sheila E. wel gelukt.
Ik vind het nog steeds een van de betere dansnummers van 1984 met een erg aanstekelijk ritme en refreintje en de tamboerijntjes maken het af.
Sheila E. treedt nog steeds op en ziet er nog steeds goed uit.
Cijfer 7.

Vandaag gaan we naar het jaar 1995:

YouTube - Nick Cave & Kylie Minogue - Where The Wild Roses Grow




Plaats van binnenkomst: 37
Aantal weken in de lijst: 8
Hoogste positie in de lijst: 9
Cijfer van Herman: 8,5

En nu moet ik de trein halen.

Nou, als ik puur op de tekst af zou moeten gaan hoeft Kylie zich voor geen trein meer te haasten.

Wil je rustig een clipje op YouTube bekijken, zie je die plastic rotsmoel van Nicki Minaj aan de zijkant...

Tja, nu ga ik het een beetje moeilijk hebben.

Ik vind dit eigenlijk echt zo'n liedje dat iedereen verplicht goed moet vinden.
Voor 'goed' kunnen hier ook andere begrippen als 'cool', 'machtig' en 'sprookjesachtig' worden gebruikt. Ik vind het... wel gaan, het is te doen.
En voordat ik er zelf aan moet geloven; dat is natuurlijk ieders smaak an sich.
Beider stemmen laten me wat koud (en ja, ik snap ook wel dat er ook zoiets is als 'koude charme', of wat dan ook) en ik vind het ook nogal deprimerend allemaal.
Als ik dan toch een song moet opnoemen met een dergelijk macaber gehalte, dan ga ik toch eerder voor Therapy's Diane.
Maar, zoals gezegd, dit is te doen [5,5].

Nick Cave & Kylie Minoque - Where The Wild Roses Grow

Een onwaarschijnlijke combi, een Australisch onderonsje.
Cave de sombermans en Kylie de frivoliteit zelve.

Ik vind het wel een mooi liedje. Het broeit, heeft drama en de twee stemmen passen, ondanks de wereld van verschil, opmerkelijk goed.

Cijfer: 8

De single van de dag komt vandaag uit 2005:


YouTube - Tiga - You gonna want me




You Gonna Want Me kwam binnen op 39, kwam tot de 32ste plek en stond 5 weken in de Nederlandse Top 40. Geen enorme hit dus, maar wel één van de grootste (wereldwijde) clubhits uit 2005. De tekst komt uit Infiltrate 202 van Altern8, één van de vooraanstaande rave-acts van begin jaren '90. Zij samplede het op hun beurt overigens weer van Candi Station. De muziek werd mede-geschreven door de broertje Dewaele van Soulwax.

Voor mij was dit er eentje uit een reeks van fantastische singles van Tiga, een producer die makkelijk groot had kunnen worden, maar er steeds voor koos in de relatieve underground te blijven. Heb het nummer toen helemaal stukgedraaid en kan er nog steeds van genieten. Cijfer: 9

Goh, heeft dat nummer in de top 40 gestaan? Geinig, maar ik heb er nooit heel veel aangevonden. Iets staat me tegen aan dat nummer, maar ik kan er de vinger niet op leggen.

Kan me niet herinneren dat ik deze eerder heb gehoord. Ik ken Tiga trouwens pas sinds kort van wat remixen (die van FPU - Ocean Drive is erg goed). Dit doet me niet heel veel. Wel een sympathiek nummertje, meer niet. 6,5

Nick Cave & Kylie Minogue - Where The Wild Roses Grow
Normaal ben ik niet zo te vinden voor duoballads maar dit vind ik wel prachtig, even romantisch als luguber en de twee stemmen passen verrassend goed bij elkaar.
Cijfer: 9

Tiga - You gonna want me
Dit nummer kende ik niet, vind ik wel aardig zeker wat het ritme betreft maar veel doet het mij ook niet, het komt mij wat te kil over.
Cijfer: 6

Tiga- You Gonna Want Me :

Tikkie afstandelijk clubnummer. Toch heeft het wel iets naturels. Kan me wel iets voorstellen dat dit uit een goede geluidsinstalatie lekker knalt.
Heeft ook wel iets 80's op een bepaalde manier.
Inhoudelijk is het niet bijster.

Ik geef het een 6,5.

De productie is inderdaad steengoed, maar dat komt op die YouTube-clip helemaal niet over.

Nick Cave & Kylie Minogue - Where The Wild Roses Grow:

Ja, dat vind ik dus wel een prachtig nummer.
Lieflijk gezongen (zelfs lieflijk gemurmeld door Nick Cave) met onderhuids een duidelijk voelbare spanning, wat het behoorlijk beklemmend maakt.
En gezegend met een gouden melodie.
Het clipje is ook geweldig.
Cijfer 9.

Tiga - You Gonna Want Me:

Liedje uit de tijd toen ik zelf in een mindere periode zat en dus compleet heb gemist.
Het klinkt qua geluid inderdaad goed en men zal er ook wel goed op kunnen dansen.
Ik mis echter een sterke melodie en het komt wat afstandelijk over.
Het doet mij na 2 keer luisteren toch niet veel.
Cijfer 5.

Noem het afstandelijk, ik vind het zelfs enigszins arrogant overkomen.
Die manier van zingen, ik kan er ècht helemaal niks mee.
Maar de beat en de productie zitten wel goed in elkaar, maar het liedje in het algemeen is wat vlak [5,5].

Ik vond die single van Cave & Minogue ook alleraardigst (8), een sterke keuze. Nooit geweten dat zij als duo een dergelijk interessant nummer konden produceren.

Tiga vind ik dan minder, maar ik heb natuurlijk ook weinig met deze muziek.

De nieuwe Single Van De Dag is...

The Fortunes - Here It Comes Again




Datum van binnenkomst: 30 oktober 1965
Kwam binnen op: #31
Hoogste notering: #2
Aantal weken: 18

Een flinke hit voor deze band. Verder schiet me eigenlijk niets van ze te binnen.
Dit vind ik een alleraardigst 60's-singletje, niets meer, niets minder [7].

Orkestrale 60's-pop met mooie en herkenbare samenzang, geen topsong maar ook niets mis mee.
Cijfer: 7,5

You've Got Your Troubles! Eén van de allergrootste jaren '60-hits, nota bene.

Ze hadden ook nog Seasons in the Sun gecoverd, geloof ik.

Heel kenmerkend voor de jaren '60. Ze hebben inderdaad o.a. bovenstaande hits die Arrie noemt gehad. Freedom come, freedom go en This golden ring waren ook bekend.

Vrij trouwe gasten in de Veronica Top 40 tussen 1965 en 1974, toen ze hun laatste hit hadden, het opnieuw uitgebrachte You've got your troubles.

Het valt bij mij onder de verzamelnaam 'kermismuziek', van die muziek die je altijd op de kermis hoorde. Zonder daar verder een waardeoordeel over te vellen. Ik geef ze in ieder geval een voldoende (6)

Seasons in the Sun (oorspronkelijk Le Moribond van Jacques Brel) hebben Fortunes inderdaad gecoverd. You've Got Your Troubles vind ik hun beste nummer.

Sympatieke, wat brave 60's pop. s The Fortunes coorde een aantal fikse hits.
You've Got Your Troubles is wellicht hun bekendste.

Deze song zit een beetje in het verlengde van die song maar op een gegeven moment was het nieuwtje er wel af en kwam de vergetelheid al snel...................niet helemaal, want de groep bleef optreden en was vooral in het golden oldie circuit een zekerheidje.

In 2007 overleed de bassist met die typerende stem Rod Allen. Einde oefening ook voor The Fortunes.

Cijfer: 7

Okee, natuurlijk.

Maar met een half oog op de klok kon ik het Hitdossier niet raadplegen.
Ik moest nl. daarna snel naar m'n werk.

De nieuwe Single Van De Dag is...

Santana - Soul Sacrifice




Datum van binnenkomst: 31 oktober 1970
Kwam binnen op: #39
Hoogste notering: #24
Aantal weken: 5

Geweldige instrumental met een wat drukkende sfeer, alsof je door een overweldigende menigte loopt. Ook spat de vrijheid van musiceren er van af. Geen Wycleff Jean of Rob Thomas in zicht, en dat vind ik alleen maar goed. Een spetterende single! [9].