Status Quo - Rockin' all over the world
De versie van John Fogerty leerde ik veel later kennen maar het past perfect bij Status Quo. Erg plezierig nummer om uit je dak te gaan.
Cijfer: 8

ben deze morgen met mijn single van de dag : reelin' in the years van steely dan !

Status Quo - Rockin' All Over The World:

Ja, dat zong toen iedereen mee op schoolfeesten.
Werd zelfs met carnaval gedraaid.
Eigenlijk toch een van de klassiekers van Status Quo, ook al is het dan van John Fogerty.
Een heerlijke meebruller en live-klassieker.
Kan me niet voorstellen dat iemand dit nummer niet kent.
Cijfer 8.

Ook nog:

Noir Desir - Le Vent Nous Portera:

Kleine hit destijds, gelukkig toch meegekregen toen, werd toch wel af en toe gedraaid op 3FM.
Prachtig klein liedje met een op een of andere manier lekker voortkabbelend melodietje.
Het leunt een beetje op 1 ideetje, maar dat is dan wel een lekker.
Le Vent Nous Portera....., een zwoel warm zomerbriesje dus.
Cijfer 8,5.

The Motions - Tonight We'll Be Stoned:

Liedje wat ik op een of andere manier wel kon, maar nooit van heb geweten dat het van The Motions was.
Ik vind het wat al te melig. Hippietekst, kinderkoortje en feestblazertjes.
Nee, dank je.
Dan hoor ik liever Wasted Words van The Motions
Cijfer 4.

Status Quo: Niet de beste single uit hun gouden periode, maar het is inderdaad een lekkere meezinger die onder hard volume ondergaan moet worden [8].

Een nieuwe Single van de Dag en gelijk ook maar eens een knuppel in het hoenderhok:

Doe Maar - De Bom





De bom komt binnen op 6 november 1982 en zou gaan reiken naar de eerste plaats. Een notering van een week of 10.

Doe Maar werd laatst weer eens vereerd met een oeuvre prijs. Met enige regelmaat worden nog steeds volle zalen getrokken en: iedereen heeft wel een mening over de band.

Ik vond het zelf eerlijk gezegd helemaal niets, het kan ook een "ouderwets gevalletje kont tegen de krib en alles wat Nederlandstalig is, is vreselijk" zijn.
Maar ik vind er eerlijk gezegd nog steeds niet veel aan en dat heeft dan nu vooral met de muziek te maken (5).

Doe Maar is verre van een rockband, met reggae-invloeden en al. En in die zin zijn er natuurlijk veel leukere bands te vinden. Maar ik geef toe dat het hele scharen aan fans aantrekt, zelfs 30 jaar na dato....

Doe Maar- De Bom

Doe Maar ben ik pas veel later gaan waarderen. Een toendertijd '' gevalletje van afzetten tegen de massa'' .
Want Doe Maar was van de massa, al zal dat misschien helemaal niet de bedoeling zijn geweest.

Je kunt er van houden of niet, maar Doe Maar heeft absoluut catchy nummers gemaakt, die muzikaal goed inelkaar steken.
De Bom is een liedje die vooral toen heel actueel was, er zijn nummers van hun die de tand des tijds beter hebben doorstaan.

Ik geef het een 7.

P.S: Hans , moet een band werkelijk rock maken om leuk te zijn ? Of bedoel je het anders.

The Motions en Status Quo komen hier net aan de 6, maar dit vind ik wel echt een leuk nummer. Cijfer: 8

Neuh, het hoeft niet per se te rocken.
Hoewel er veel vormen van rock zijn, veel onderlinge verschillen.

Eerlijk gezegd vind ik wel, daar tegen af gezet, dat Doe Maar een beetje erg tamme en brave deuntjes heeft.
Het is echte Nederlandstalige Polderpop. Nu heeft ook popmuziek sterke en minder sterke stromingen. Dan oordeel ik Doe Maar op iets dat daar dan tussenin zit.

Doe Maar heeft een hoop los gemaakt. Ok, ze trokken een hoop bakvisjes aan, al waren ze de dertig al gepasseerd.
Maar terugluisterend vind ik wel dat ze iets op de kaart hebben gezet.
De ska/reggea met een smeuiig popsausje hadden we nog niet in Nederland.
Het is niet zo dat ik nadien een groot fan ben geworden, maar waar ik toen als pubertje voor wegliep, zou ik nu niet doen.
Ik was overigens meer into Het Goede Doel. Vond ik een stoerdere band.

De Bom was een perfect getimede poging om de eerste #1-hit te bemachtigen.
De albums Skunk en Doris Day... brachten de populariteit tot het kookpunt.
Een losstaande, (toen) zeer actuele single was een subliem promotiemiddel om de populariteit mee uit te bouwen. De Bom deed wat het moest doen en sloeg dan ook in als een bom.

Maar als je op de teksten van het voorjaar 1983 verschenen album 4Us let was dit wellicht ook het moment dat het fenomeen te groot werd voor z'n eigen scheppers.

Ik vond het toen al leuk en verfrissend klinken en nu, 30 jaren later(!), eigenlijk nog steeds.
De snelle groove heeft iets sympathieks en klinkt onweerstaanbaar.
Het straalt, ondanks de tekst, positivisme uit en op basis van de muziek vind ik dit van alle tijden [9,5].

Doe Maar heb ik altijd een erg leuke band gevonden, fris en origineel met prima teksten, zo ook De Bom. Inderdaad ook sympathiek zonder overdreven pretenties of pathos waaraan vele huidige Nederlandstalige acts zich aan bezondigen.
Cijfer: 9

Weer veel om uit te kiezen in de 90's, ik zie zo al 6 geschikte kandidaten en dan reken ik U2 en Michael Bolton niet eens mee.

Ik ben voor een ultiem staaltje jeugdsentiment gegaan:

YouTube - L.A. Style - I'm Raving (Oh Si Ne Ne)




Dit was in 1992 de single ná nummer 1-hit James Brown is Dead en wat mij betreft ook een veel leukere single. Het singletjes-kopend publiek was dat minder met me eens, want in 7 weken kwam het niet verder dan de 20ste plek in de Top 40. Wellicht is het wel bekend dat L.A. Style een project was van de Nederlander Wessel van Diepen, maar een feitje wat mij in ieder geval verbaasde is dat zangeres Nicolette ook gezongen heeft bij Massive Attack en zelfs heeft meegeschreven aan wat nummers op Protection.

Destijds was dit (met het vergelijkbare Nana van N.U,K.E.) een van mijn absolute liedjes en deze typische begin jaren '90 rave-sound zal me ook wel nooit gaan vervelen. Toen een 10, nu nog altijd een 8,5.

Eerlijk is eerlijk, het valt mij achteraf alleszins mee (5,5).
Hier dreigt natuurlijk een generatiekloof maar ik hoef er natuurlijk ook niets van in huis te hebben zonder het best aardig te kunnen vinden.

Je hebt in de ravesound hele zware en logge varianten, dat gaat mij dan weer te ver. Maar deze dan toch enigszins lichtvoetige versie uit het genre kan ik wel hebben.

Jouw score valt mij ook mee

Doe Maar - De Bom:

Vond ik vroeger eigenlijk het minste singeltje van Doe Maar.
Eenzelfde irritante afraffeling van dingetjes als in Zoveel Te Doen van Toontje Lager.
Misschien speelde ook wel mee, dat ze toch wel te populair geworden waren toen.
Heb het nu weer een paar keer gehoord, maar het zit toch wel erg goed in elkaar.
Catchy, ondanks alle opsommingen en met een lekker ska-ritme en zelfs een gitaarsolootje.
De eindopsomming van al die Duitse voorzetsels die de derde naamval krijgen is natuurlijk wel helemaal geniaal.
Conclusie: wat heeft het voor zin dat je je huiswerk maakt of carriere maakt...
Maar ja, het was 1982 (anti-kruisrakettendemonstratie op het Malieveld).
Maar Pa blijft het beste singeltje van Doe Maar
Voor deze toch maar een 8 dan.

L.A. Style - I'm Raving (Oh Si Ne Ne):

Ik had er vroeger niet zo heel veel mee, met dit genre.
Achteraf valt het dan allemaal wel weer mee, vergeleken met de vele meuk wat daarna nog kwam.
Hier worden waarachtig lijkt het wel nog instrumenten bespeeld...
Het is natuurlijk lang niet zo lomp als James Brown Is Dead, wat ik echt wel een übervet nummer vind (en per ongeluk ook nog het 7"-singeltje van heb ).
En ook niet zo goed, maar toch nog wel een 7.

L.A Style- I'm Raving (Oh Si Ne Ne)

Het was razend populair de Rave begin jaren 90. Het ging grotendeels aan mij voorbij. Ik zat op de symfoplaneet toendertijd.
Moeilijk om dit te beoordelen als het eigenlijk helemaal je ding niet is.

Ik ben geneigd om het was positiever te beoordelen. Het heeft wel iets sprankelends.
Ik moet ook niets hebben van de logge varianten, die maar door razen en beuken.
Dit heeft in ieder geval iets melodieus, dus dat is een voordeel.

Overigens is het niet zo dat ik dit nog wel eens meer wil horen, daarvoor is het echt mijn genre niet.

Ik zal mild zijn: 5,7.

Geinig nooit geweten dat onder de naam L.A. Style nog een tweede single is uitgebracht. Best aardig ook, typische jaren '90 dance. Ik vind hem niet zo leuk als James Brown Is Dead, maar ik word er toch best vrolijk van, dus goed voor een 7.

Ze hebben er zelfs nog een paar uitgebracht onder die naam, maar de singles die hierna kwamen deden niet zoveel meer. James Brown is Dead is ook wel echt een klassieker trouwens. De eerste plaat in dit genre die de Amerikaanse Billboard-charts wist te halen.

Mij ging het ook grotendeels voorbij (ik zat in de grunge) en veel stelt het uiteraard niet voor maar het klinkt wel opwindend en heeft tenminste nog een melodie, op een feestje kan het best. Vind ik overigens beter dan het lompe James Brown is Dead.
Cijfer: 5,5

Beste Hans,

Bij deze stuur ik even de Singles Van De Dagen op voor aankomend weekeind als wij ons in Eemhof-sferen bevinden!

Vrijdag 9 november:

De nieuwe Single Van De Dag is...

Freddie & The Dreamers - You Were Made For Me




Datum van binnenkomst: 9 november 1963
Kwam binnen op: #39 (UK Singles)
Hoogste notering: #3
Aantal weken: 15

De keuzes uit 1968 vond ik niet echt een optie (beide binnenkomers in de Top 40 zijn ondermaats en The Cats' Lea is niet helemaal mijn kopje), de Amerikaanse binnenkomers in 1963 zeiden me weinig dus heb ik gekozen voor een single uit de Engelse lijst, en deze kennen we allemaal geloof ik wel.

Een redelijk popliedje, duidelijk op Beatles-leest geschoeid. Dat dansje in de clip moet je maar even vergeten, dan is het nog wel te doen. Ik raak er zelf niet bepaald van in vuur en vlam (ongelofelijk braaf), maar misschien dat anderen er meer mee kunnen [5,5]

Kaztor

Túúrlijk, gaan jullie nog eens rustig op vakantie!

Veel plezier!

Freddie & The Dreamers- You Were Made For Me

Ietwat lullige Mersey Beat uit vervlogen tijden. Ik heb me slap gelachen om de pasjes. Monthy Phyton zou het niet beter doen. Hilarisch.
Nee, het is me alemaal te stroperig en te braaf.

Ik kom niet verder dan een 4.

Kaztor weer met vakantie ?? ..... Als je nog 's een fortuin over hebt

Die danspasjes zijn inderdaad lachwekkend maar los daarvan vind ik het een te braaf en te simpel Merseybeat-nummer dat - in tegenstelling tot hun inspiratoren The Beatles - de tand des tijd niet heeft doorstaan, al heeft het nog enige charme.
Cijfer: 4,5

Inwisselbaar en braaf, maar ook geenszins vervelend. De krapste voldoende dan maar. 5,5

De nieuwe Single Van De Dag is...

The Shirts - Laugh and Walk Away




Datum van binnenkomst: 10 november 1979
Kwam binnen op: #30
Hoogste notering: #12
Aantal weken: 7

Puike new wave-single van een Amerikaans bandje dat volgens mij alleen in Nederland echt succesvol was. Zangeres Annie Golden kennen we verder van de film-versie van Hair.
Het eveneens geslaagde Tell Me Your Plans ging hieraan vooraf en is wellicht bekender, maar dit nummer vind ik er niet voor onder doen. Vreemd eigenlijk dat deze single op YouTube niet meer te vinden is. Lekker gejaagd klinkt het en de zang vind ik er uitstekend bij passen [8,5].

Kaztor

Ik heb dit nummer pas een jaar of twee geleden ontdekt, maar was er meteen behoorlijk weg van. Sowieso vind ik dit soort 'dameswave' (denk ook Blondie, Raincoats, Martha & The Muffins, Mo-Dettes) wel heel aanstekelijk, en dan is dit ook nog eens een van de beste liedjes in dat straatje.
Vorig jaar was in Top 2000-a-go-go overigens een item over The Shirts te zien, over hun andere grote hit (is me even ontschoten hoe die heet).
Cijfer: 9,5

Tell Me Your Plans.

Kan me verder volledig bij je aansluiten.

Frisse en onweerstaanbare single hoewel het niet zo'n grote hit werd als Tell Me Your Plans. Opmerkelijk hoeveel nieuwe bands eind jaren '70 opkwamen met een fris geluid onder de noemer new wave.
Cijfer: 8,5

Tell Me Your Plans inderdaad.

Heb nog de LP gekocht begin dit jaar, bij de Velvet Vinyl Outlet (schijnt dat ze daar zo'n kwart miljoen platen op stock hebben).