The Christians: Heerlijk uitgesponnen droefheid dat nu eens passioneel en oprecht overkomt.
Het muzikale pallet is, ondanks dat het liedje op een Iers folkliedje gebaseerd is, zeer rijk en de 7 minuten worden daardoor ten volste benut. Ook vind ik het verreweg hun beste single [9].

Gavin DeGraw: Typische koffietafelmuziek dat trendy probeert te zijn. Bovendien vind ik het erg generiek; zo klinken al die sing/songers met een piano tegenwoordig [5].

De nieuwe Single Van De Dag is...

The Phantoms - Tormented




Hitlijst: Top 40
Datum van binnenkomst: 8 januari 1966
Kwam binnen op: #40
Hoogste notering: #25
Aantal weken: 8
Aantal punten: 51

Het is een zeldzaamheid dat je maar tussen twee nummers kunt kiezen. De Amerikaanse en Engelse hitlijsten hadden geen hitparade voorradig voor deze dag uit het tijdvak 1960-1964. Dus werd het 1966 en die dag had maar twee binnenkomers, waaronder deze en Cliff Richard's Wind Me Up (Let Me Go). Aangezien ik dat helemaal niets vind werd het dus dit nummer en daar kan ik me ook niet bepaald over opwinden. Een beetje brave en saaie beatmuziek dat in de verte iets Stones-achtigs heeft, maar het benodigde randje ontbeert [4,5].

The Phantoms- Tormented

Uit Eindhoven lees ik onder het begeleidende you tube filmpje (alleen de hoes.)

Tja, niet bijster origineel, al klinkt het wel heel mersey-beat achtig.
Als je niet beter zou weten, zou het zo uit de UK kunnen komen.

Beatlesachtig,zowel in de melodielijn als de zang.

Niet heel bijzonder, maar ook wel weer leuk. (6)

Klinkt als een (minder) aftreksel van de Merseybeat-hits (ik denk vooral aan The Searchers) en daar komen ze ook te laat mee. Aardig maar te weinig eigenheid en deze band is dan ook in de vergetelheid geraakt.
Cijfer: 5

De nieuwe Single Van De Dag is...

David Bowie - Golden Years




Hitlijst: Top 40
Datum van binnenkomst: 9 januari 1976
Kwam binnen op: #20
Hoogste notering: #6
Aantal weken: 9
Aantal punten: 216

Haha, pak deze maar eens van me af!

Net een dag na z'n 65ste verjaardag en een daaraan gekoppelde fantastische aankondiging (lees er de album-updates maar op na) heb ik de (ahum) zelf toebedeelde eer deze single uit te kiezen!

Ten eerste is er wat goud betreft z'n stem, en die is op deze single onvervangbaar, alsook op het gehele geweldige Station To Station-album. Het missertje van gisteren (Phantoms) wordt met deze single geheel goedgemaakt, mag gezegd. De 'white soul' klinkt misschien nog meer naturel dan 'echte' soulmuziek, maar het ademt een rokerige sfeer uit, alsof je midden in de album-opnames tussen de bergen coke de band ziet spelen (ik moet zelf niets van die troep e.d. hebben, maar u begrijpt wat ik bedoel). Bowie zat toen misschien op een andere planeet, maar op deze planeet noemen we het: Onverwoestbare klassieker! [10].

David Bowie - Golden Years

Ben de laatste weken sowieso al in een Bowie-bui, dat is na het goede nieuws van gisteren zeker niet minder geworden. Golden Years heb ik altijd lichtelijk uit de toon vinden vallen op het geniale Station To Station, maar zoals losse single is het natuurlijk een fantastische single. Funky blue-eyed-soul van de grootmeester. Cijfer: 8,5.

Een fantastische single van Bowie, vind ik een van z'n beste songs

Cijfer: 9.3

Zeer toepasselijk. Bowie is Back ! Dus deze single v/d dag is zeer welkom.

Golden Years is nog een stuiptrekking van zijn album Young Americans van het jaar ervoor.
Deze funk past 'm wel. Het is ook een periode waar Bowie qua stem bijzonder op dreef is.
Muzikaal ook zeer lekker, aangename swing en met een heerlijke relaxheid vertolkt.
Van Station To Station, sowieso een hoogtepunt !

Een 9.

66

Funk en soul op z'n Bowies vandaag met deze single van m'n favoriete Bowie album. Veel beter dan dit gaat het in dit topic niet worden vrees ik.

Cijfer: 9,8

Jawel, je moet alleen wel dagelijks op blijven letten, natuurlijk.

Ik vind Golden Years ook wel prachtig (9) maar niet per se Bowies mooiste. Dan denk ik toch eerder aan bijvoorbeeld Sound and Vision. Maar het zijn kleine verschillen.

Ik kan nauwelijks zwakke Bowie-singles opnoemen en dit is ook wederom top, zowel vocaal als compositorisch. Vrij lichtvoetig maar erg aangenaam.
Cijfer: 9

Dat doe ik, maar ik spreek hier natuurlijk gewoon op persoonlijke titel.

Uiteraard heeft Bowie wel wat zwakker singles maar in die tijd eigenlijk niet, ow ja toch eentje namelijk Golden Years (whop whop whop)

cijfer een 6,5 (want echt slecht is het natuurlijk niet)

De hoesfoto is natuurlijk wel een dikke 9,5 waard

Bowie had inderdaad een boel betere in die tijd, maar toch vind ik deze ook helemaal niet verkeerd.
Cijfer: 8,5

The Phantoms krijgen nog een 3. Vind het maar een erg saai beatnummer.

De nieuwe Single Van De Dag is...

Erasure - Sometimes




Hitlijst: Top 40
Datum van binnenkomst: 10 januari 1987
Kwam binnen op: #24
Hoogste notering: #3
Aantal weken: 10
Aantal punten: 274

Een opvallende week, die tweede van 1987 met binnenkomers als Richenel, Communards en deze.
En het moet gezegd: Anno nu waardeer ik dit veel beter dan toen. Gewoon een lekker, ondeugend liedje dat ongelofelijk catchy klinkt. Niets meer en niets minder [7,5].

Heb dit altijd wel een leuk nummer gevonden, net als die grote 90s hit (Always). Meer ken ik niet van ze, al herinner ik me nog wel een stevige flirt met Abba.
Cijfer: 8

Nog nooit van Erasure gehoord en dit nummer komt me ook totaal niet bekend voor. Neemt niet weg dat ik dit best een lekker catchy nummer vind. Typische tikkeltje foute 80's synthpop, maar ik heb wel een zwak voor die sound.
Cijfer: 7

Erasure- Sometimes

Verbaas me er altijd weer over hoe zanger Andy Bell qua zang zo op Alliison Moyet lijkt, griezelig bijna.

Afijn, ik ben er niet zo lovend over, nooit geweest ook.
Ik vind het net even te glibberig. De sound is wat aan de klinische kant en het dreutelt uiteindelijk te lang door naar mijn idee.
Vond ik Yazoo een stuk leuker.

Ik kom niet verder dan een 5. Lager wil ik niet gaan, omdat er veel beroerdere dingen zijn gemaakt.

Hun enige hit die ik goed vind al was het vanwege die achtergrondkoortjes (whoohohoo's) en die trompet in het midden en het is ook erg aanstekelijk. The Communards vind ik nog wat beter, beide nummers associeer ik overigens met de koude winter van toen.
Cijfer: 8

The Phantoms - Tormented:

Ik kon het nummer niet. De groep ook niet. Het klinkt in ieder geval heel erg jaren 60, waarbij ik moet denken aan Beatles, Searchers, Herman's Hermits en dat soort dingen.
Uiteindelijk heeft het een aardige melodie, en klinkt het toch wat lief, maar een evergreen is het niet en zal het niet worden.
Cijfer 6.

David Bowie - Golden Years:

Hier heb ik het 7"-singeltje gelukkig ook nog van .
Bowie uit zijn Thin White Duke periode.
Vond het destijds geweldig en nu ook nog steeds eigenlijk.
Lichtelijk funky swingend sloeg hij hier weer eens een andere weg in, na de glamrock-periode.
En nee, Bowie heeft bij mijn weten ook geen slechte singels uitgebracht.
Voor deze (lekker toch weer 2 keer geluisterd!) nog steeds gewoon een 9,

Erasure - Sometimes:

So eighties .
Via Depeche Mode, Yazoo en The Assembly kwam Vince Clarke in 1986 met Erasure.
Waarmee hij weer gewoon dezelfde soort muziek ging maken, maar dan een stuk luchtiger.
Dit blijft gewoon een heerlijk aanstekelijk huppelend nummer met een onvergetelijke melodie en ook nog een trompetsolootje in het midden.
De leuke kant van de jaren 80.
Cijfer 8.

Ik doe de single van gisteren maar even:

Grooveyard - Mary Go Wild!




Hitlijst: Top 40
Datum van binnenkomst: 11 januari 1997
Kwam binnen op: #33
Hoogste notering: #12
Aantal weken: 7
Aantal punten: 129

Swingende dance-muziek met een lekker, latin tintje dat wat mij betreft helemaal niet gedateerd klinkt.
Hier maak je me wel blij mee [8].

Dank voor het invallen Kaztor! Dit was ook de keuze die ik in gedachten had, want ik vind dit een geweldige houseklassieker. Momenteel word er ook een boek geschreven over de geschiedenis van de Nederlandse dancemuziek en Mary Go Wild is de titel daarvan. Eén van de grootste danceklassiekers van Nederlandse makelij dus.

Destijds ging dit in mijn meer alternatieve en top40-luwe periode nogal langs me heen, maar ik vind het nu wel één van de mooiste danceplaten uit die tijd. De man erachter ken ik verder nog van Secret Cinema, wat een stuk steviger is en meer techno dan house is.
Cijfer: 9

Grooveyard - Mary Go Wild!

Zo'n nummer met Aha-Erlebnis. O, is dat die?
De herkenning kwam wel pas na ruim een halve minuut.
Dit was ook voor mij een periode, waarin ik het contact met de hitparademuziek zowat helemaal verloren was.
Dit is inderdaad wel een lekker swingend houseplaatje. Ik vraag me wel af hoe het zou zijn met vocals erbij.
Uiteindelijk duurt het me iets te lang en is het wat teveel van hetzelfde, maar het swingt en klinkt toch lekker.
Cijfer 7.

De single van de 00s kwam precies 11 jaar geleden binnen in de top 40:

YouTube - Nelly Furtado - ... On The Radio (Remember The Days)

Ik houd het kort, want mijn laptop werkt niet mee en ik moet zo richting Utrecht voor het concert van The Hackensaw Boys (weer heel andere koek). Hitfeiten komen later, maar dit vond ik altijd een fijne radiosingle. Vooral de laatste minuut is erg leuk. Cijfer: 8,5

Grooveyard- Mary Go Wild

Typische jaren 90 dance met een lekker ritme (beetje drum & Bass achtig) en een lekker patroontje. Swingt als de neten.
Het zelfde lekkere patroontje wordt op ten duur ook wat eentonig. Had iets korter gekund (ben ik met Dibbel eens.)

Niet slecht verder: 6,5.

Nelly Furtado- On The Radio (Remember The days)

Lekker eigenzinnige song met wat lichte r&b invloeden, en een zeer aanstekelijk refein.
De song wordt ook voorbeeldig uitgebouwd tot een soort van meezinger.

Heel aanstekelijk nummer. (8)

Het electronische instrumentale nummer van Grooveyard is in het geheel niet aan mij besteed (3). Ik vind het eentonig, het kent ook eigenlijk geen ontwikkeling: de single had van 30 seconden tot 8 minuten kunnen duren.

Nelly Furtado heeft mij ook niet kunnen overtuigen (4). Ik vind hier gewoon niets aan.

Grooveyard - Mary Go Wild!
Behoort tot de betere dance in die periode. Weliswaar repetitief met één (maar leuk) akkoord maar geraffineerd met fijn ritme en percussie (dat naar drums & bass neigt). Wel begint na een tijd de verveling toe te slaan, had inderdaad wat korter gekund.
Cijfer: 6,5

Nelly Furtado - On The Radio (Remember The days)
Nelly Furtado vind ik één van de weinige interessante hitparade-artiesten van de jaren '00. Neigt weliswaar naar R&B maar behoorlijk inventief en tevens radiovriendelijk waarbij het refrein blijft hangen.
Cijfer: 7,5

Een nieuwe Single van de Dag, de jaren '60 en het onverslijtbare

Equals - Baby come back





De band waar Eddy Grant ooit in is begonnen. Baby come back (8) kwam binnen op 13 januari 1968. Stond 11 weken genoteerd en haalde uiteindelijk plaats 6 in de Veronica Top 40.
Achteraf schaam ik mij een beetje voor de vijf schamele punten die ik het nummer vorig jaar heb gegeven in het topic over 1968.....