Marmor, Stein und Eisen Bricht was geen keuze, Luc, maar de voorganger ervan: Cinderella Baby.

Er waren vandaag nummers waarvan ik denk: dat schotel ik niemand voor, ze willen het niet horen, laat staan op reageren.

Maar het is goed dat ik jullie voorkeur weet: mócht er zich in de jaren '60 wederom een dag voordoen met keuzes tussen schlagerliederen en Johnny Hoes: dan weet ik waar ik mee kom!

Ach, ik heb ook wel eens voor Andre Hazes gekozen. Het is ook wel eens leuk te horen hoe slecht hitparademuziek vroeger kon zijn.

Lijkt mij ook juist wel een van de charmes van dit topic inderdaad (maar laat ik me er verder buiten houden want ik kom hier eens in de vijf dagen ofzo).

Alll Saints: Nog steeds heel goed te doen, al vind ik het nu iets minder als toen [7,5].

Trini Lopez: Het is wel geinig, al moet je het wel in z'n perspectief blijven zien. Ernie doet trouwens ook even mee bij 1:37 [5].

All Saints - Pure Shores

Zeker een 9,5 waard! Heerlijk dromerig, mystiek nummer. Ik visualiseer ook gelijk The Beach voor mij en denk aan die ene zwoele nacht, waarin de hoofdpersoon toegeeft aan al zijn wildste verleidingen. Pure Shores is een spannende productie die voelt als een prettige opwelling.

Jullie hebben gelijk ook. Ik trek mij niets meer aan van wat er eigenlijk binnenkomt. Hier een prachtige soulballad die het licht zag op 14 februari 1976, als nieuwe Single van de Dag:

Staple singers - Let's do it again

Zij konden pas echt zingen, zaten al jaren in het gospel koor en waren op jeugdige leeftijd al helemaal doorkneed met alle fijne kneepjes van het vak. De muziek is van Curtis Mayfield.

Misschien dan toch nog een geheel vergeten klein pareltje. Een onehit wonder ook nog eens, de enige hit van de toch beroemde zangband in de Top 40. De hoogste plek werd uiteindelijk 14. Het nummer stond zes weken genoteerd.




Singlehoes die hoort bij de film (het nummer was een soundtrack)


De band was volgens mij toen al op leeftijd:

Staple Singers- Let's Do it Again

Aparte move van The Staple Singers. Ik hoor hier meer Gladys Knight in terug.
De famile Staple was toch meer van de gospel. Grappig.
De muzikale inkleuring is typisch Curtis Mayfield.
Zweterige soul met die lekkere strijkertjes en relaxte groove.

Toch vind ik het inhoudelijk wat tegenvallen. Het kabbelt wat voort op het zelfde themaatje en duurt uiteindelijk een minuut of twee te lang om echt als boeiend door te gaan.
Te eentonig. Muzikaal en zangtechnisch zit het wel snor. Een nipt 6je.

Alvast een nieuwe Single Van de Dag:

Talking Heads - And she was




Het bijbehorende album van de Talking Heads, Little Creatures wordt beschouwd als nogal poppy, haast middle of the road album.

Ik vind dat eerlijk gezegd nogal meevallen, althans ik vind de koerswijziging niet zo'n drama. And she was geeft de nieuwe muzieklijn ook prima weer. Little Creatures wás een groot succes voor de TH, eigenlijk het laatste album van de band op dat niveau.

De tijden veranderden en ik geloof dat de Talking Heads dat heel goed aanvoelden. Vandaar Little Creatures en de aanwezigheid van singles als Road to nowhere en The Lady don't mind.

And she was stond, als derde single, slechts 4 weken in de Top 40, was eigenlijk een soort van 'toetje'. Maar heerlijke muziek (8).

Staple Singers: Lekker, aards klinkend liedje dat simpel, maar kwaliteitsvol, in elkaar steekt [8].

Talking Heads: Nou, ons pasgeboren zoontje Jayden heeft mazzel met deze keuze op z'n geboortedag!
Heerlijk nummer. Erg poppy natuurlijk voor de Heads, maar dit is gewoon zeer goed gemaakt en slim uitgewerkt. Ik vind juist dat de band na het wereldwijde succes van Stop Making Sense gewoon dacht 'en nu laten we de popwereld eventjes zien dat we dít ook met verve kunnen doen!' [9].

Ik denk dat de wat zwakke resultaten in de hitparade te wijten zijn aan de verkopen van het album. Dit is in ieder geval heel wat bekender dan de eerste single The Lady Don't Mind.

Hey, proficiat met je kleine spruit, kaztor!

En nog even over And She Was: niet zo leuk als Road To Nowhere van hetzelfde album, maar het scheelt alleszins niet veel

Talking Heads- And She Was

Prima song van de pratende hoofden. Frivool, opgetogen en pakkend. Ik vind Road To Nowhere ook beter, maar verder mankeert er weinig aan dit nummer (7,5)

Jan, jij en je vrouwtje heel veel geluk en plezier met de kleine !!

There's A New Kid In Town

Kaztor, vader geworden? Nou van harte

And She Was: inderdaad iets meer pop dan de begin periode maar dat wil niet zeggen dat het ook minder is. Een lekkere niets aan de hand catchy single

cijfer: 8,0

Ik had Kaz & Janice al gefeliciteerd, maar hierbij in het topic nogmaals!

Dank aan iedereen en ook de groeten van m'n schatje en ik!

Nog gefeliciteerd Kaztor

Talking Heads- And She Was:

Prima single, niet hun beste maar wel een leuke.

Cijfer: 8.2

Heeyyy Kaz proficiat (ook voor je familie natuurlijk)!

Leuk nummer van Talking Heads ook.

Ook langs deze week nog alle goeds toegewenst, Kaztor en familie!

Inmiddels zijn we dan weer in de 90s beland. De keuze is gevallen op een nummer dat we veel draaiden tijdens het schoolkamp in groep 8:

YouTube - Nomad - Devotion - (1991)




Devotion kwam binnen op plaats 37, piekte op plaats 5 en stond 11 weken genoteerd in de hitlijst. Nomad is een Britse housegroep die verder alleen nog behoorlijk scoorde met Just a Groove (waar ik dan wel weer de 7" nog van heb, geloof ik). De band heeft niet heel veel succes meer gehad hierna, maar de individuele leden zijn wel op andere manieren succesvol geweest. Zo heeft Steve McCutcheon een vracht aan succesvolle artiesten geproduceerd, van Il Divo tot One Republic.

Voor mij is dit nog steeds jeugdsentiment. Gewoon een leuke plaat met grappige raps, die eigenlijk nauwelijks lijken te passen in de muziek, zo snel als ze zijn. En ook een leuke rave-vibe zit er in, terwijl het niet echt een rave-plaat is.
Cijfer: 8

Nee, rave is een stapje verder. Wel een leuk plaatje, soulzang met typische '90's dance elementen maar toch net even anders dan de rest. Grote kans dat ik hier op wel eens een dansje gedaan heb destijds. Daar zijn overigens geen bewijzen meer van...

cijfer: 7,5

Gelukkig maar!

Devotion klinkt mij ook niet eens onbekend in de oren. Het is een vrolijk en vriendelijk nummer, waar inderdaad op enigszins ouderwetse wijze rap aan wordt toegevoegd.

Maar helemaal niet onaardig om te horen (7).

Allereerst van harte gefeliciteerd Kaztor en Janice met de gezinsuitbreiding.
Dat zal de eerste tijd nu wel eens af en toe "Eine Kleine Nachtmusik" worden .

Verder maar even van nieuw naar oud dan:

Nomad - Devotion:

In 1991 stonden er nog leuke house-nummers in de hitparade.
Reken ik deze ook bij.
Goed gezongen door de dame, de raps er overheen zijn best lekker.
Schijnt dat je hier wel op kunt dansen.
Alleen dat doorlopende sax(?)-motiefje begint op den duur te irriteren.
Cijfer 7.

Talking Heads - And She Was:

Little Creatures heb ik altijd een fijn album van de Talking Heads gevonden en zo ook de singeltjes die er vanaf kwamen.
Ook And She Was stond toen op een vakantiebandje.
Gewoon een lekker meezingertje en geeft een zomers gevoel.
Geen moeilijkdoenerij meer van de Talking Heads op dit album.
Cijfer 8.

Trini Lopez - Lemon Tree:

Hier heb ik altijd wel een zwak voor gehad. Al zijn liedjes lijken op elkaar, maar zijn toch net even anders.
In ieder geval is het einde van ieder liedje hetzelfde.
Aanstekelijke begin jaren-60 danszaal muziek, met ook altijd woei, woei.
Ik zal hier binnenkort het legendarische album "Live At PJ's" nog eens met minimaal 4 sterren gaan waarderen.
The Lemon Tree in de studioversie is iets minder, maar ik kan er moeilijk stil bij blijven zitten.
Cijfer 7.

The Staple Singers - Let's Do It Again:

Een nummer uit 1976, dat ik een beetje kwijt was.
Het moet niet gekker worden natuurlijk.
Typische jaren 70-soul natuurlijk, met veel strijkers weer.
Dit lijkt inderdaad meer op Gladys Knight dan op The Staple Singers.
De muziek is inderdaad duidelijk Curtis Mayfield.
Dansvloerslijper, maar heel bijzonder wordt het nergens.
Cijfer 6,5.

Nomad- Devotion

Voor een nummer uit 1991 klinkt dit nummer nog opmerkelijk eigentijds en fris.
Zou waarschijnlijk zo weer een hit kunnen worden.
Vet geproduceerd en het nummer heeft een lekkere vibe.
Origineel, de vlotte rap en de zangeres die er soulvol overheen komt.
Toen, volkomen over het hoofd gezien eigenlijk.

Kwalitatief prima in orde (8)

The Staple Singers - Let's Do It Again
Lang niet meer gehoord, doet mij ook denken aan Gladys Knight maar anderzijds is ook de stempel van Curtis Mayfield te horen. Typisch jaren '70 softsoul, zwoel en relaxt met strijkers. Zeker de moeite waard maar compositorisch niet echt bijzonder.
Cijfer: 6,5

Talking Heads - And she was
Klinkt inderdaad nogal poppy voor hun doen en natuurlijk erg vrolijk. Niet zo bijzonder als hun andere single Road to Nowhere maar wederom een pakkende en herkenbare popsong.
Cijfer: 8

Nomad - Devotion
Opzwepende dance met soul, rap en een leuk sax-motiefje, dit steekt in zijn geheel prima in elkaar. Blij het nog eens terug te horen, waarom kunnen er nu geen dance-nummers van dat kaliber gemaakt worden?
Cijfer: 8

Riton

Voor 17 februari zijn we aanbeland in de 00s. Ik kon kiezen uit nieuwe binnenkomers uit de jaren 2001 en 2007 en dat was nog best lastig. Het beste nummer uit deze lijst is waarschijnlijk Amy Winehouse' Rehab (cijfer: 9,5), maar die kan iedereen wel dromen, dus dat is niet echt een spannende keuze.

Uiteindelijk twijfelde ik tussen een dromerige houseplaat van begin '00s (Planet Funk's Chase the Sun) en een wat opzwependere houseplaat van de late '00s. Omdat ik volgens mij meestal iets uit de vroege of mid 00s kies, ben ik voor de laatste gegaan.

YouTube - Mason vs. Princess Superstar - Perfect (Exceeder)




De hitfeiten: Perfect Exceeder stond 8 weken genoteerd en kwam tot plek 17 in de top 40.
De songfeiten: Perfect Exceeder is een mash-up van Exceeder, een instrumentale house-track van het Nederlandse producersduo Mason, Perfect, een oudere 'hit' van Princess Superstar, een New Yorkse rapster uit de electroclashscene.

Zelf vond ik het destijds een beetje jammer dat deze mash-up werd uitgebracht, want ik vond de instrumentale versie al een tijdje een erg lekkere plaat en de vocalen eerder afbreuk doen dan iets toevoegen. Destijds had je veel nummers in deze stijl, die ik wel leuk vond (al had ik het liever nog iets rauwer). Nu vind ik het wel leuk om terug te horen, vooral ook omdat ik in die tijd zelf wat meer actief betrokken raakte in de dancescene en dit me doet terugdenken aan die leuke tijd. En de vocalen storen me nu 6 jaar later eigenlijk ook niet meer.
Cijfer: 8

Hmm, ik kan deze wel dromen. Toen keek ik nog erg vaak naar TMF en daar werd deze erg veel gedraaid. Vond hem altijd wel geinig, maar echt waarderen heb ik het nooit gekund. Beetje een vervelend nummer zelfs. Nu is het voor mij alleen nog maar een soort jeugdsentiment.

Ik zou ook wel willen, maar kan hier helaas geen voldoende aan geven. Ik heb house vanaf dag één eigenlijk nooit leuk gevonden. En door Mason vs. Princess Superstar wordt geen uitzondering afgedwongen.