De versie van de Young Ones is Living Doll hoor Dibbel, daar deed Cliff heel sportief ook aan mee.

Summer Holiday kreeg een soort van 2e leven in de Holiday Rap van MC Miker G en Dj. Sven, waar ook Holiday van Madonna in verwerkt was.
Maar dat zullen de meesten hier natuurlijk al weten.

Slip Of The Memory inderdaad .
Komt waarschijnlijk door mijn aversie tegen dat Young Ones-geval.
Die Holiday Rap (heb ik nog op 7") was dan een stuk beter te verteren, dat wel.
Ze waren wel allebei uit 1986 toevallig.

Een nieuwe Single van de Dag en de vraag: kan dit nog?

Three Degrees - The Runner





Toen was het behoorlijk modieus, als je van de dansvloer hield. De Three Degrees hadden hits in '73 en '74 en kwamen daarna eind '78 weer eens terug. Dat was lang, in die tijd. Het repertoire verschoof van soul naar disco. Dat heeft raakvlakken maar ook zeker verschillen.

The Runner kwam binnen op 24 februari 1979, stond 10 weken genoteerd en haalde plaats 5.

The Three Degrees - The Runner:

Ja hoor, dit kan nog wel. Lang niet gehoord trouwens.
Het is echte 1979-disco, zullen we maar zeggen.
Strijkers, blazers, stuwende bas, zelfs hier en daar een gitaarriffje, het irritante toetsenriedeltje waar het nummer aan is opgehangen en een leuke break rond de 3 minuten.
Maken het toch een lekker nummer en zingen kunnen ze nog steeds.
Maar Giving Up, Giving In vind ik nog leuker.
Cijfer 7,5.

The Three Degrees- The Runner

Typische eind jaren 70 disco, en volgens mij de laatste stuiptrekking van dit dames trio als hitmachine.
Het golden oldies circuit kon gaan losbarsten.
Het heeft natuurlijk wel iets tijdsgebonden, maar ik vind dat het nog best lekker klinkt.
Alle registers gaan open en het zelfs een cowbell wordt ingezet.
Ik heb persoonlijk ook meer met het vinnige Giving Up, Giving in.
Hun soulachtige periode rond ''73/ 74'' vind ik eigenlijk nog leuker.

Dit geef ik een 6,5.

Lekker nummertje. Klinkt vlot en aanstekelijk, met geweldige hooks.
Het sterkst vind ik hier het 'dalende' arrangement waar de vocalen perfect bij passen [7,5].

Ik ben ook niet één van de beroerdste, met deze nieuwe Single van de Dag. Wel heb ik voor degenen die er verstand van hebben een intrigrerende vraag: wás dit één van de eerste hip hop nummers?

Tone Loc - Wild Thing





Zelf weet ik van die tijd dat ik naar mijn idee nog nooit zoiets had gehoord. Tone Loc kwam binnen op 25 februari 1989, hield het 9 weken vol en haalde plaats 3.
Hij had nog 2 hitjes in 1989, daarna was de pijp leeg.

Tone Loc- Wild Thing

Niet onaardige herbewerking van The Troggs hun Wild Thing. De drumfill die om de haverklap voorkomt, vind ik wel origineel gevonden.
Toch vind ik het ook wat monotoon en wordt het uiteindelijk wat saai en blijft het wat kleurloos.
Ritmisch vind ik het heel aardig. Afgerond naar een 6(je)
Of dit de eerste Hip Hop is weet ik niet. Daar zijn andere users vast beter van op de hoogte.
Ik herinner me wel Public Enemy, wel van die tijd, maar........ not sure (?!)

Leuk dat Tone Loc de begeleidingsdames van Robert Palmer mocht inhuren

Volgens mij kwam het eerste hiphopnummer al tien jaar eerder uit. Ik heb het hier natuurlijk over Rappers Delight van Sugar Hill Gang. Dat was in Nederland zelfs nog een grotere hit dan Wild Thing, dus vreemd dat jullie 'm niet kennen.

Jeetje, de jaren 80 zitten tjokvol hiphop en dan wordt er hier bij een nummer uit 1989 serieus de vraag gesteld of dit wellicht het eerste hiphop nummer was.

Ja, jullie hebben wel gelijk natuurlijk. Nu herinner ik me ineens ook weer Grandmaster Flash met The Message.
Ik heb het genre nooit zo gevolgd, daar ben ik eerlijk in.

Iedereen is weer even tot de orde geroepen dus we kunnen weer over gaan tot het beoordelen.

Tja, echt heel goed is het niet. Een beetje jeugdsentiment dan weer wel. Maar veel verder dan een 6,0 kan ik toch niet gaan.

The Three Degrees - The Runner
Duidelijk in de tijdgeest gebracht (disco eind jaren '70) maar erg geslaagd: zang, melodie, ritme en arrangementen, vind ik zelfs iets beter dan Giving Up, Giving In.
Cijfer: 8

Tone Loc - Wild Thing
Zeker geen slecht hiphop-nummer met aanstekelijk ritme en gitaarriffje maar ook wat monotoon.
Cijfer: 6

Tone Loc - Wild Thing:

Heel aardig nummer, waarop ik niet stil kan blijven zitten.
Volgens mij staat het redelijk op zichzelf, ik hoor er niet echt een versie van Wild Thing (wat overigens is geschreven door Chip Taylor) van The Troggs in.
Het gesampelde gitaarriffje is volgens mij van (Eddie) Van Halen. Het roffeldrummetje maakt het extra lekker.
Cijfer 7.

Rappers Delight (van eind 1979) had ik vroeger overigens een schurfthekel aan.
Nu niet meer.
Ook dit nummer is eigenlijk gewoon een variant van Good Times van Chic.
Dan vond ik die andere vroege leuker (ook uit die tijd).

Tone Loc is ook een acteur, o.m. in de Ace Ventura-films en enkele tekenfilms van naam..
Hij geeft ook nog steeds optredens.

Wild Thing vind ik heel aardig, het stamt nog uit m'n MAVO-dagen.
Ik kan er nog steeds goed naar luisteren, al moet je voor variatie elders zijn [7].

Hans weet natuurlijk verdomd goed dat de Sugarhill Gang de eerste hiphop-hit had.
Ik vermoed dat ie gewoon niet veel met dit nummer heeft .

Even een paar plaatjes inhalen. Summer Holiday is een goed liedje, maar ook wat oubollig. Daarom een krappe voldoende (6) hier. Het nummer van Three Degrees klinkt vertrouwd, maar ik weet niet of ik het al kende. Wel lekkere uptempo disco in ieder geval (7,5). Wild Thing is voor mij jeugdsentiment. Leuk nummer nog altijd. Niet hoogstaand, maar wel vermakelijk (7,5).

Rappers Delight is trouwens ook lang niet de oudste hiphopplaat. Wel de eerste grote hiphophit.

De single van de dag komt vandaag uit 1994:

YouTube - Bruce Springsteen - Streets Of Philadelphia




Street of Philadelphia stond 15 weken genoteerd en werd uiteindelijk een top 6-hit.

Zelf vond ik dit destijds een prachtig nummer met een mooie gevoelige tekst. Het hoorde bij de film Philadelphia waarin Tom Hanks volgens mij een man speelt die aan AIDS lijdt (heb de film zelf nooit gezien, dus kan zijn dat dit niet helemaal klopt). Het mooie thema ten spijt ging het nummer me uiteindelijk toch wel tegenstaan en eigenlijk heb ik er verder ook nooit meer iets aan gevonden. Denk dat het hier wel in de smaak zal vallen, maar een 5 vind ik eigenlijk wel genoeg. Inclusief een halfje aftrek voor het lelijke drumgeluid.

Het is inderdaad een song over een man die aan aids lijdt (Hanks)

Ik heb er wel wat mee met deze wat melodramische song. Qua stijl anders dan dat we van Bruce gewend zijn.
Het heeft wel een prettig verloop. Het is feitelijk ondersteund door een synth en een waar van ik denk geprogrammeerde drumtrack.
De juiste snaar wordt zeker geraakt en juist de eenvoud vind ik treffend. iets wat Springsteen wel is toevertrouwd.

Een 8.

Zo hoor ik Bruce Springsteen het liefst: ingetogen. Zodra hij de beuk erin gooit haak ik af.
Deze single en Tunnel of Love/I'm on Fire zijn allen een 8 waard.

Van mij mag ie beuken wat ie wil, met name live, maar je hebt gelijk, ingetogen is hij ook erg goed.

Ik heb dit altijd een prachtig nummer gevonden en nooit de vele kritiek erop begrepen. Heel veel mensen vinden het maar een saai nummer, ik vind het juist een mooi ingetogen liedje van the boss. Z'n stem komt goed tot z'n recht, en sowieso een erg mooi liedje, ik geef het een 9.

Bruce mag ik altijd graag horen, maar in grote doses is het wel über-deprimerend.
Maar op Streets Of Philadelphia (onlangs zelf nog geweest) is alles goed in balans.
Lekker rustig, het begint klein en gaandeweg bouwt het zich op. Lekkere plaat [7].

Het wordt een beetje gedomineerd door keyboards en straatgeluiden maar kent een sterke vibe en melodie. Wat aan de rustige/dromerige kant. Het zit een beetje in de Brilliant disguise hoek.

Bruce heeft natuurlijke vele kanten en interessante muzikale invalshoeken. Streets of Philadelphia (7,5) ken ik dan niet van de film of de soundtrack maar van zijn Greatest Hits. Daar is zo'n verzameling dan ook weer handig voor.

Bruce Springsteen - Streets Of Philadelphia:

Mooi ingetogen nummer. Doet inderdaad qua sfeer denken aan sommige songs van Tunnel Of Love. Sterke melodie. Bewijst ook weer hoe veelzijdig deze grootse artiest is.
Ik moet ook die film weer eens gaan zien.
Voor dit mooie gedragen nummer een 8.

Vandaag smokkelen we een beetje. Er is geen top 40 in de 00s die precies op 27 februari uitkwam, daarom een klein uitstapje naar 2010. Maar het betreft dan wel weer een nummer dat al in 2005 in de tipparade stond (en dus pas 5 jaar later een hit werd) :

YouTube - Snow Patrol - Run (official video)




Run stond 8 weken genoteerd in de top 40 en kwam tot de 22ste positie.

Na de tipparade-positie van Run in 2005 begon het ineens te lopen. Ik herinner me nog dat hun concert in Paradiso toen ineens wel heel snel was uitverkocht, terwijl ik nog wel heen wilde. Destijds vond ik Run erg mooi, in 2010 zat ik een beetje in mijn "Coldplay is suf"-fase. Maar vorig jaar heb ik de band leren herwaarderen en nu zit ik dus best te genieten van Run. De tekst is mooi, het drama spreekt me aan en het nummer kent een prachtige climax. Een 8,5 verdienen ze wel.

Snow Patrol- Run

Qua sfeer en uitvoering nogal Coldplay (daar heeft Snow Patrol goed naar geluistert hier.)

De song is mooi, gedragen en prima opgebouwd, daar valt niets op aan te merken.
Maar hoe je het ook bekijkt, het Coldplay gehalte ligt er te dik bovenop.

Dat is later met Snow Patrol gelukkig wat minder het geval.

6,5.

De Single Van De Dag is...

Little Stevie Wonder - Castles In The Sand




Hitlijst: US Billboard
Datum van binnenkomst: 29 februari 1964
Kwam binnen op: #93
Hoogste notering: #52
Aantal weken: 9

Bij het zoeken naar een 60's-hitparade voor 28 februari kwam ik in de hooiberg een hoop spelden tegen, dus heb ik me neergelegd bij een schrikkeldag.

Deze single moet het meer van curiositeit hebben dan dat het daadwerkelijk echt heel erg goed is.
Het gaat hier namelijk om een hele jonge Stevie Wonder die nog duidelijk naar de pijpen van Motown-baas Berry Gordy danst.
Het liedje is zonder enige twijfel heel aardig, z'n stem is duidelijk nog niet helemaal op orde, maar ik kan hier wel een voldoende aan kwijt [6,5].

Snow Patrol: In 2010 kon ik hier nog een huizenhoog cijfer aan kwijt. We zitten nu echter drie jaar verder, wat popmuziek betreft zijn we echt helemaal geen steek verder gekomen en van dit soort sluimerpop/rock heb ik nu echt absoluut schoon genoeg.
Saaie MOR-muziek voor mensen die te lang op een nieuw Coldplay-album moeten wachten [5].

Little Stevie Wonder- Castles In The Sand

Ach, een prille Stevie Wonder. Een topartiest in wording.
Het is geen echt sterk liedje, wel sympatiek, maar te geproduceerd en Stevie's stem is nog heel onevenwichting.
Je moet ergens beginnen en het is leuk om terug te horen. (5,5)

Bruce Springsteen - Streets Of Philadelphia
Een zwaarmoedig nummer over een aids-patiënt, sober, ingetogen en oprecht.
Cijfer: 8,5

Snow Patrol - Run
Goed opgebouwd nummer met een beetje spanning, ik hoor toch liever deze vroegere Snow Patrol dan de latere meer op veiligheid spelende band.
Cijfer: 7,5

Little Stevie Wonder - Castles In The Sand
Zijn stem is duidelijk nog niet toonvast maar het klinkt wel charmant en oprecht en melodisch zit ook wel goed.
Cijfer: 6,5