Ik moet nog reageren op o.a. The Alan Parsons Project (Let's talk about me) met een nummer van Vulture Culture. Ze hadden elk jaar een nieuw album en in 1985 zelfs twee.

De algehele ervaring is dat het steeds minder werd, in de loop van de tijd. Ik vind Let's talk about me (7) nog wel meevallen.

Voor Skipper Wise moest ik even achter mijn oren krabben, eigenlijk had ik er nog nooit van gehoord. Alles is een beetje anoniem aan hem en die single Standing outside in the rain heeft dat ook wel wat. Het is niet onaardig (6) maar niet wereldschokkend.

Van Destiny's child (Say my name) word ik niet erg vrolijk (3,5) het is dan R&B maar daar is heel wat betere muziek in gemaakt. Eigenlijk vind ik het een beetje kinderpop.

Een nieuwe Single van de Dag:

No regrets - Walker Brothers




Prachtige nieuwe, of in ieder geval leuk te bespreken, singles in de jaren '70 als we praten over 6 maart.
No regrets van de Walker Brothers komt dan binnen in 1976. Een broeierige single die een enorme spanning opbouwt en dan eindelijk halverwege (het nummer duurt bijna 6 minuten) tot ontlading komt. Ik was er helemaal weg van, vind het ook nog steeds erg goed.

Over de vocale capaciteiten van Scott Walker hoeven we het eigenlijk niet eens te hebben.
Het was trouwens het enige nummer dat luisterenswaardig is op de bijbehorende cd met dezelfde titel.

Het nummer stond 9 weken in de Top 40 en haalde plek 7.

Erg fraaie song, niet alleen Scotts stem maar ook de muzikale begeleiding.

Toch leuk om het nummer Ard en Keessie weer eens te horen. Volgens mij zijn singles als eerbetoon aan een sporter eigenlijk vrij schaars? Er schiet me zo gauw in ieder geval niets te binnen.

No Regrets is inderdaad prachtig,

Walker Brothers- No Reqrets

Deze hoor je niet veel meer. Onterecht, want het blijft een prachtige song. Gedomineerd door de unieke stem van Scott Walker en de prachtige strijkers (echt mid 70's.)
Ontlading is fraai, vooral door de snijdende gitaar die er heerlijk in komt.
Voor het mooie had de climax nog wel wat heftiger mogen zijn.

Cijfer: 8,5.

Arrie: Een zekere JC uit Amsterdam toendertijd. Heeft zichzelf eer bewezen om de voorteffelijke single '' Oei Oei Oei, Dat Was Me Weer Een Loei op het volk los te laten........ Logisch

Johnny Hoes - Ard en Keessie
Ard Schenk en Kees Verkerk zijn legendarisch wat ik niet kan zeggen van dit plaatje. Misschien leuk om het een keertje te horen maar muzikaal stelt het weinig voor.
Cijfer: 3

Walker Brothers - No Reqrets
Dit is veel tijdlozer, fraaie sfeervolle ballad die naar een climax groeit. Fraaie zang en strijkers.
Cijfer: 8,5

The Walker Brothers - No Regrets:

Gelukkig heb ik het singeltje nog .
Werkelijk schitterend nummer, waar ik toen ook al helemaal weg van was.
De unieke sonore fluisterstem van Scott Walker op een bedje van strijkers die heel erg jaren 70 zijn, maar o zo mooi hier, en dan die geweldige gitaarsolo die er ineens in hakt.
Prachtig opgebouwde ballad en een van de allermooiste songs van 1976.
Cijfer 9,5.

Johnny Hoes: Leuk, deze gelegenheid om Hans een klein beetje te pesten met het feit dat de Engelse hitlijst dit pareltje van The Shadows (5 maart 1964) bood, maar goed... . Johnny, Ard of Keessie kunnen daar niet tegenop [1].

The Walker Brothers: Muzikaal vind ik dit heel goed in elkaar steken (zeker: de gitaar!), maar de stem... die moet je liggen, denk ik. Ik kan er de vinger niet helemaal op leggen, maar ik vind het iets geveinsd hebben [6,5].

Dat weet ik, maar dat is een single van een sporter. Net wat anders dan ik bedoelde. Gullit en Van der Gijp hebben bijvoorbeeld ook weleens een plaatje uitgebracht.

Inderdaad, sporters genoeg die zelf een single opnamen, maar eerbetonen aan een sporter zijn zeldzaam. Wel wat vaker zijn er eerbetonen aan teams (Ajax, Nottingham Forrest, Nederlands Elftal), waarbij ook soms individuele spelers genoemd worden.
Dan heb je nog de carnavaleske categorie, bv As Dick me hullep nodig heb van Johan en de Groothandel, geen eerbetoon natuurlijk.

Wel hebben The Specials (uit NL) twee maal een hit gescoord in de top 40, de ene een tribuut aan Ard Schenk (alweer), de ander aan Jan Bols.

Een nieuwe Single van de Dag:

Duran duran - Skin Trade





Veel rood, deze single hoes.

Ik heb pas sinds kort het begin jaren '80 werk van Duran Duran leren kennen, de eerste twee albums. Dan volgt er een wat mindere periode en dan wordt het later opeens weer wat. Skin trade zit dan nog net in het staartje waarin ze al wel weer wat opkrabbelen en beter klinken. Het klinkt misschien gek, maar eigenlijk moest Duran Duran zich niet zo hebben gericht op de doelgroep jonge meisjes, zoals ten tijde van Seven and the Ragged Tiger.

De muziek, zoals ook hier al bij Skin Trade, moet volwassener worden aangepakt en als ze dat doen, zijn ze muzikaal ook veel beter dan The Reflex. Ja, het verschil in verkoopcijfers moet je dan even voor lief nemen.

Skin Trade kwam binnen op 7 maart 1987, stond zeven weken genoteerd en haalde plaats 14. Vooruit, met al die zevens ben ik bereid tot eveneens een 7.

Ik heb Skin Trade altijd een vervelend nummer gevonden. Kan niet echt uitleggen waarom, het heeft gewoon iets dat me tegenstaat. Daar hebben overigens meer nummers van Duran Duran last van, waaronder The Reflex. Al vind ik Skin Trade wel beter in elkaar zitten.

Duran Duran - Skin Trade:

Na enige pakkende en sterke singles en het topalbum Rio, had ik het met The Reflex wel gehad met Duran Duran.
Ook 1986-album Notorious (waar dit vanaf komt) is maar la la.
Ik vond dit nummer waarin Duran Duran nogal opzichtig op de Prince-toer gaat vroeger behoorlijk irritant.
Sta er nu wat milder tegenover. Het heeft dat typische jaren 80 geluid natuurlijk, maar ik hoor nu dat het goed gezongen wordt, met zelfs een vleugje soul en op het einde wat funk en een schurend trompetsolootje. Kende het ook meteen helemaal terug.
Ook wel mee te zingen eigenlijk.
Cijfer 7-.

Een van de beste Duran Duran nummers, is na al die jaren nog steeds fijn om te horen

Cijfer: 8.5

Duran Duran begon hier een stuk meer organisch te klinken dan eerst.
Daarom heeft dit de tand des tijds een stuk beter doorstaan dan een nogal vervelend nummer als The Reflex.
Ik prefereer dit ook verre boven Election Day van het spin-offbandje Arcadia dat hier laatst nog langs kwam.
Het werd hier iets meer 'muzikantenmuziek' waarbij er zelfs een plek was voor ex-Zappa-participant Warren Cucurullo en dat was een goede zaak.
Nog steeds een heerlijke single van dit gezelschap [8,5].

Duran Duran- Skin Trade

Verschenen in de nadagen van het inmense succes van Duran Duran. Ik vind het eigenlijk wel een goed nummer.
Een neusje voor pakkende singles hebben ze altijd wel gehad.
Skin Trade heeft een prettige funk/pop bite. Wel wat glad geproduceerd, maar het was niet anders in 1987.
Melodie en refein zijn aanstekelijk. (7,5)

Duran Duran - Skin Trade
Inderdaad wat glad maar toch een prima hitsingle mede door de blazers, één van hun betere hits.
Cijfer: 8

De nieuwe single van de dag komt er zo aan... Beetje laat vandaag...

De single van de dag van 8 januari was:

YouTube - Dj Kool feat Biz Markie & Doug E. Fresh - Let Me Clear My Throat




Let Me Clear My Throat kwam in 1997 binnen op 13, kwam tot plek 7 en stond 9 weken genoteerd.

Aan mij ging dit nummer compleet voorbij in mijn destijds top 40-luwe periode. Ik leerde het pas in 2003 kennen en dacht toen nog dat het een rip-off was van Hear The Drummer Get Wicked, een sample-hit van Chad Jackson van weer een paar jaar eerder. De saxofoonsample uit beide nummers echter blijkt weer uit een danceplaat uit de 80s te komen. Een plaat die op zichzelf weer is gebaseerd op een soulhit uit de 60s. Het intro is dan weer geleend van Kool and the Gang en dan is er ook nog een tekstuele verwijzing naar Elvis' All Shook Up.

Gelukkig is één en ander wel heel goed bij elkaar gevonden, want het levert wel een heel opzwepende hiphopplaat op die het altijd goed deed op diverse dansfeestjes. Cijfer; 8

Even inhalen:

60s: Johnny Hoes: destijds vast leuk en gezellig, maar de muzikale waarde is voor mij nihil eigenlijk. Na 1:13 heb ik maar eens gecheckt hoelang het nummer nog duurde... Cijfer: 2,5

70s: Walker Brothers: prachtige compositie, maar het MOR-jasje bevalt me toch niet helemaal. Heb een beetje moeite met de 70s sound en geef eigenlijk de voorkeur aan het oudere werk van de Walker Brothers en/of Scott Walker. En ook wel het late werk van Scott, al ken ik daar nog niet veel van. Toch een behoorlijk cijfer, want de kwaliteit van het liedje verloochent zich niet echt. Cijfer; 7

80s: Voor Duran Duran heb ik sowieso een zwak, maar dit reken ik niet tot hun beste singles. Het refrein is uitmuntend , maar de coupletten amelodieus en daardoor ondermaats wat mij betreft. Doe mij maar The Reflex. Cijfer: 6,5

Best een geinige plaat, maar ik vind hem eigenlijk wel iets te schreeuwerig en chaotisch. Daardoor werkt het toch niet helemaal voor me. Grappig dat het een top 10-hit is geweest, zou je niet verwachten van zo'n nummer.

Je zou het haast denken met de weersverwachtingen voor de komende dagen.

DJ Kool: Heb ik eigenlijk altijd al een zeer irritant nummer gevonden.
Het ligt helemaal niet aan de samples, maar die vent moet eigenlijk gewoon z'n klep dicht houden.
Zo ongelofelijk niet grappig en aanstellerig... [3].

Dj Kool feat Biz Markie & Doug E. Fresh - Let Me Clear My Throat

Best opwindend met leuke sax-sample maar te druk en muzikaal heeft het te weinig om het lijf, het is meer schreeuwen dan rappen of zingen.
Cijfer: 4

Dj Kool feat. Big Marzie & Doug E Fresh - Let Me Clear My Throat

Een nummer dat nogal opzichtig bouwt op verschillende samples. Aardig in elkaar gemixt.
Maar het wordt gelijk pijnlijk duidelijk dat de creatieve armoede hier van af druipt.
De invulling met de rap is matig . Hoop geschreeuw, weinig wol.
Hoef je niet echt talentvol voor te zijn naar mijn idee.
Top 10 hit ? Tja alles kan.

Nogmaals, Samples zijn goed gemixt, maar kom niet verder dan een 4

Even de vorige nog:

Skin Trade staat in mijn Duran Duran top 3 en dat wil zeggen dat ik het een topnummer vind want DD heb ik best hoog zitten.

cijfer 9,0

Net na de valreep nog de keuze van 9 jan... eh maart.

Hij komt uit 2002 en het was verdomd lastig kiezen, want met geen van de nummers heb ik affiniteit. Ik zie een paar Sky Radio-ballads, een matige urban-hit en een punkplaatje. De keuze is op de laatste gevallen, omdat dit genre hier weinig langskomt:

YouTube - Sum 41 - In Too Deep




Een heel grote hit werd In Too Deep niet: het nummer kwam binnen op 39, zakte weg naar 40 en was dus 2 weken later alweer verdwenen.

Zelf had ik helemaal niets met dit soort punkbandjes destijds, ik zat al veel dieper in 'serieuzere' alternatieve muziek en had mijn punkperiode voor zover die er was al een jaar of 8 eerder gehad met Offspring/Green Day. Voor mij is de Amerikaanse populaire altomuziek uit de 00s dan eigenlijk ook een blinde vlek, dit soort platen gingen uit desinteresse allemaal langs me heen. Maar nu vind ik dit toch wel weer een geinig plaatje en na twee keer draaien zit het ook meteen in mijn hoofd. Cijfer; 6,5

De canadese reactie op Blink-182, zelfs de bandnaam is nagedaan. Verder ken ik nauwelijks wat van ze (alleen Fat Lip volgens mij), maar deze is inderdaad best geinig. Nu ik de titel zie, heb ik meteen het refrein in m'n hoofd, en dat is toch ook wel een knappe verdienste voor een nummer dat ik niet heel veel heb gehoord. Aardig, aanstekelijk poppunkliedje. 7

Sum 41- In Too Deep

Lekker onbevangen nummer, soort van pret punk, want echt heel agressief is het niet.
Verder heel veel Blink-182/ Green Day wat je terughoort.
Het is spontaan, prima drive, maar bijster origineel is het allemaal niet. (6,3)

Een van de fijnste hitjes in de popgeschiedenis. 9

Grappig liedje. Ik kan dit toch wel een stuk beter hebben dan de nu-metal van destijds.
Het pretendeert tenminste niet meer dan dat het is [6,5].