Lady Gaga - Poker Face: 8

Voor het eerst gehoord toen ik aan het backpacken was in Australië. Dit nummer werd daar, net als elders in de wereld helemaal grijsgedraaid. Ik kon mijn geluk in ieder geval niet op als ik op de dansvloer stond en dit nummer de ether in werd geslingerd! Samen met Bad Romance & Alejandro ( heerlijk meezingnummer voor in de auto! ) mijn favoriete Lady Gaga nummer.

Jackyl heeft met Lumberjack een aardige single (7) maar die zanger lijkt inderdaad geleend van de oude AC//DC en de muziek leunt tegen een vorige versie van Status quo. Maar als zodanig is het niet onaardig.

Ik zie in Lady Ga Ga nog steeds niet de status van Madonna, van geen van beide wil ik een album hebben. Er is hier ook geen sprake van een rockdiva, de muziek van Pokerface (4) is om op te dansen, heeft een wat electronische inslag. Maar aan mij is het verder niet besteed.

Een nieuwe single van de dag, voor de sixties:

Drinking on my bed - Rob Hoeke





Kwam binnen op 16 maart 1968.
Het is een beetje een rustig nummer, niet echt slecht wel wat saai (6). Hij heeft een hele goede naam opgebouwd, destijds als Nederlands artiest, was een zeer gerespecteerd Rhythm & Blues speler. Maar uiteindelijk niet van hele lange duur.

Madonna heeft toch wel een paar erg goede albums hoor.

Rob Hoeke Drinking On My Bed.

Ik heb ooit eens de eer gehad om Rob Hoeke ver in zijn nadagen te mogen begeleiden op drums in een cafe te Oostzaan waar ik toen woonachtig was.
Leuke ervaring en een erg aardige timide man. Geweldige pianist op zijn gebied.

Drinking On My Bed is een misschien ietwat vergeten song van hem en is niet direct te linken aan zijn meer boogie/woogie, rhythm & Blues repertoire.
Het kabbelt lekker voort, zonder echt te vlammen. Wel een lekker liedje. (7)

Wel aardig liedje van Rob Hoeke, maar weinig bijzonders. Blijft nogal anoniem, kabbelt wat voort. Maar toch ook weer niet onaardig. 6

Rob Hoeke - Drinking On My Bed
Aardig en relaxt bluesy nummer, het kabbelt op een aangename manier voort maar beklijft niet echt.
Cijfer: 6,5

Een nieuwe Single van de Dag uit de seventies en hier wil ik dan eigenlijk niet omheen:

I'm just a singer in a rock and roll band - Moody Blues





Een 10 met een griffel en een klein traantje bij de officiële video van het nummer. Dat maakt de geluidskwaliteit iets minder maar doet verder niets af aan de grandioze impact. Zelfs de Moody Blues zijn ooit ruig en langharig geweest. Wat mij betreft behoort het tot het sterkste werk van de band ooit.

Het nummer kwam binnen op 17 maart 1973, stond 9 weken genoteerd en haalde plaats 4.

Vreemd dat dit nummer toen pas in de hitlijsten terecht kwam, het dateert van 1972. Inderdaad een prima rocknummer, even symfonisch als energiek en melodisch zeer sterk. Roll over Beethoven van ELO (een andere nieuwkomer) vind ik overigens even sterk. Opmerkelijk dat er toen veel uitstekende rock in de hitlijsten voorkwam naast opvallend ook veel platvloerse (carnaval)schlagers.
Cijfer: 9

Onvervalste Moody Blues kraker. De herkenbare samenzang, Het sterke drum intro en de scherpe gitaar van Justin Hayward.
Sterk refein ook. Slotsong van hun voorlopig laatste album Seventh Sojourn.
Het zou zes jaar duren voordat de heren elkaar weer vonden.

Cijfer: 8,5

Inhaalslagje.

Jackyl: Ach, het is best geinig. Niet te serieus nemen, vooral [6].

Lady Gaga: Pokerface vind ik inderdaad wel een blijvertje. Zeker wel een klassiekertje, al is dit de laatste tijd wel snel gezegd als het merendeel van de hitlijsten beneden peil is [7,5].

Rob Hoeke: Leuk verhaal, Michel!
Ik zei dit vorig jaar in het 1968-topic en ik blijf erbij:
Rob Hoeke's single lijkt een beetje geïnspireerd door The Rolling Stones anno Aftermath / Flowers, maar laat me iets te weinig eigenheid horen [6,5].

The Moody Blues: Inderdaad een late hitnotering voor dit nummer. Lekker opzwepend, niet zonder enige bombast, maar dat kan je wel aan de band overlaten. Heerlijk nummer [8].

Een nieuwe Single van de Dag:

Donna Summer - This time I know it's for real




Vanaf 1974 was Donna Summer een vaste gast in het repertoire van de Top 40, toch zeker tot en met 1980. Eind 1982 was er een eerste comeback, die snel weer werd opgevolgd door een volgend project (contractuele verplichtingen). Maar Donna stokte als "dagelijkse" hitmachine en had elke keer comebacks met individuele albums.

In 1989 was er het project Another time and place dat haar weer terug bracht in de spotlights. Daar werd toch wel kwaliteitspop, gelardeerd met de haar bekende soul en disco in een kwalitatief jasje aangeboden. Te beginnen met deze single, This time I know it's for real.

Echt weg is ze nooit geweest, totdat uiteindelijk een paar maanden geleden het onverwachte bericht van haar overlijden bekend werd gemaakt...... Een onvervalste diva zonder teveel opsmuk en een oprechte zangeres (kon geweldig zingen).

This time.... kwam binnen op 18 maart 1989, hield het 11 weken vol en reikte naar plaats 5.

Rob Hoeke - Drinking On My Bed:

Ik kan hier ook niet heel veel bijzonders van maken. Een niet bijzonder, licht bluesy nummer wat bij mij niet echt blijft hangen, maar ook niet stoort.
Cijfer 5,5

The Moody Blues - I'm Just A Singer In A Rock 'n' Roll Band:

Kan ik me vooral nog vroeger van de radio herinneren.
Voor de Moody Blues een ongewoon heavy nummer. Met stoomtrein-intro, lekker meezing-refrein en naar het einde toe steeds dwingender.
Eigenlijk wel een klassieker.
Cijfer 8,5

Donna Summer - This Time I Know It's For Real:

Min of meer een comeback voor Donna Summer.
Goede stem natuurlijk nog steeds. Ook wel een sterke melodie die blijft hangen en die je
mee-neuriet.
Echter ook behept met het vreselijke einde jaren 80 disco-geluid, ala Stock, Aitken, Waterman en waar ik me met terugwerkende kracht nogal aan erger en waardoor er een vol punt vanaf gaat.
Cijfer 5.

Draagt duidelijk de stempel van Stock, Aitken & Waterman waar ik geen liefhebber van ben. Het is haar (soul)volle stem die het nummer een niveau hoger tilt al is het minder dan haar vroegere werk.
Cijfer: 6

Donna Summer- This Time I Know It's For Real

Het Stock, Aitken & Waterman geluid is inderdaad behoorlijk aanwezig. Het is zo herkenbaar dat de link gelijk gelegd is.
Ik ben niet zo dol op die sound, en hun songs.
Donna Summer was een behoorlijke vocaliste. Dit wordt nog wel eens onderschat vind ik.
Ondanks haar prestatie vind ik dit geen sterke song. Het lijkt te veel op eerder werk van het populaire producers trio.

Eens met Dibbel. Ook een 5.

Zwak lopende-band-werk dat zo door mede-SA&W-protegé's Samantha Fox of Kylie Minogue ingezongen had kunnen worden.

Donna's stem is hier duidelijk het hoogtepunt, maar in hoeverre kun je hier spreken over een come-back als het muzikaal bezien totaal niets eigens heeft? Ze moet zelf ook vast geweten hebben dat het na 1 hit afgelopen zou zijn, of zie ik dat verkeerd? Zonde van het talent, vind ik dan [4,5].

Zijn de singles op ????

De Single Van 20 maart is...

Bløf - Harder Dan Ik Hebben Kan




Hitlijst: Top 40
Datum van binnenkomst: 20 maart 1999
Kwam binnen op: #25
Hoogste notering: #11
Aantal weken: 12

Nu wat weinig tijd, dus morgen pen ik wat neer als ik de andere singles doe.

Sorry, druk aan het falen hier.

Fraaie beladen song van de Zeelanders.

Tekstueel (zoals vaker) wat over de top, maar muzikaal dik in orde. Ik vind dat ze toen nog urgente liedjes maakten met emotie en originaliteit.
Ik hoor dat tegenwoordig een stuk minder bij hun terug. (8)

Al goed, Herman. Het leven van een mod gaat niet over rozen .

De Single Van 21 maart is...

Ferry Corsten & Betsie Larkin - Made Of Love




Hitlijst: Top 40
Datum van binnenkomst: 21 maart 2009
Kwam binnen op: #38
Hoogste notering: #33
Aantal weken: 4
Aantal punten: 19

Toevallig komt Bløf ook weer die dag binnen met Vandaag.
Duffy hadden we laatst nog (geweldige single, trouwens), met Flo Rida & Ke$ha heb ik heel weinig en Sidney Samson's liedje vind ik te infantiel voor woorden, dus bleef deze over en het mag er zeker zijn.

Het is melodieus, de zang past er goed bij -er is tenminste eens gekozen voor een zangeres die kan zingen- en het houdt je aandacht vast, een waarde die ik cruciaal vind bij goede dance-muziek [8].

------------

De Single Van Vandaag (en een hiep hiep hoera voor m'n schatje ) is...

Joe South - Games People Play




Hitlijst: Top 40
Datum van binnenkomst: 22 maart 1969
Kwam binnen op: #40
Hoogste notering: #11
Aantal weken: 6
Aantal punten: 112

Opmerkelijke chartrun trouwens. Binnenkomen op #40, een heel behoorlijk resultaat halen en na 6 weken meteen al uit de lijst.

Ik quoteer mezelf uit het 1969-topic:
Laten we die flauwe cover van Inner Circle alstublieft eventjes vergeten, dan is Joe South's Games People Play een heerlijk folkliedje waarin een vleugje soul en positivisme voor het nodige vuurwerk zorgen. Uniek is het in de zin dat het als niets anders klinkt en uniek vind ik ook de vocalen.
Behoort zeker tot het beste van 1969! [9,5].

Bløf: Hier ga ik het niet eens zijn met Michel.

Harder Dan Ik Hebben Kan is zeker een competente ballad, gebracht met bezieling, maar ik vind toch dat ze als band wel gegroeid zijn.
Het werd nadien allemaal wat bondiger en meer to-the-point gebracht.
Het meest recente werk vind ik zelfs tot het beste behoren.
Maar geen kwaad woord over deze single: [7,5].

Mijn mening over Blof is vrij makkelijk, ik vind één van de beste bands in Nederland, ik heb er ook wel elke cd van. Maar, dan dient er wel lekker stevig te worden gespeeld. Dat kan Blof verder prima, het is alleen jammer dat de band met enige regelmaat teruggrijpt naar de meer bedachtzame kant. Van het type dat het tobberig gaat worden. Daar heb ik dan minder mee.

En dat geldt bijvoorbeeld ook een beetje voor Harder dan Ik hebben kan. Daarom geef ik het maar een zesje.

Maar het stevigere werk van Blof kan dus zonder meer worden omarmd, zoals de recente cd Alles blijft Anders (2011). Daar staat meer relevant werk op dan Michel misschien wel denkt... Het is In ieder geval behoorlijk wat steviger dan veel ouder werk.

Bløf - Harder Dan Ik Hebben Kan
Sommige nummers van Bløf mag ik wel, andere dan weer minder, vooral als ze zich bezondigen aan overdreven pathos. Hier valt het nog mee en muzikaal is het ook degelijk. Ik heb toch meer met Frank Boeijen (waarmee Bløf stilistisch vergeleken kan worden) die emotioneler en oprechter overkomt bij mij.
Cijfer: 6,5

Ferry Corsten & Betsie Larkin - Made Of Love
Hier heb ik weinig affectie mee, het klinkt voor mij te kil, te mechanisch en te afstandelijk en het zet mij ook niet aan tot dansen (als dat de bedoeling is) al is het muzikaal op zich niet onaardig.
Cijfer: 4,5

Joe South - Games People Play
Dit doet mij veel meer, misschien omdat rauwere en soulvolle muziek mij meer ligt. Vrij simpel maar met veel passie, het nummer blijft hangen met originele arrangementen zoals die sitar. Joe South is typisch een artiest die solo weinig succesvol was maar wel met covers door anderen (zo schreef hij ook het fantastische Rose Garden dat een hit werd doorn Lynn Anderson).
Cijfer: 9

Ferry Corsten & Betsie Larkin- Made Of Love

Glasheldere sfeervolle electro-dance. Melodieus en vocaal ook sterk gebracht. Op een prettige manier ook lekker mellow. (7,5)

Joe South- Games People Play

Sterke eind jaren 60 kraker van The Great Joe South. Ijzersterke melodielijn en heel catchy.
Lekker ook die sitar (hoe 60's !!) en de folky sfeer. (8,5)

Tja, Blof. Ik heb ze een keer live gezien op Bospop, en vond hun groots die middag. Stevig, gretig en overtuigend. Absoluut 1 van de beste livebands van Nederland.
Artistiek vind ik ze geen grote sprongen meer maken. De liedjes worden wat belegener en ik hoor de uitdaging niet echt meer.
Zonde, want met een zanger als Pascal Jakobsen kun je een hoop kanten op.
Verder heb ik niets tegen Blof. Maar echt warm loop ik er niet meer voor.

inhaalslag:

Billy Idol - Hot in the City 7
Lady Gaga - Pokerface 6,0
Moody Blues - I'm just a singer in a rock and roll band 8,0
Donna Summer- This Time I Know It's For Real 7,5 (guilty pleasure alert)
Bløf - Harder Dan Ik Hebben Kan 4,5

Bløf vind ik op zich geen slechte band - ik vind het alleszins beter dan het gemiddelde peil van de Nederlandstalige muziek in de top 40 - maar is nu voorspelbaar geworden, ik loop er ook niet meer warm voor (hetzelfde heb ik met Clouseau). Ik zal wel nog albums van Bløf beluisteren.

Ferry Corsten & Betsie Larkin - Made Of Love verhoog ik (na meermaals beluisteren) tot 5,5, tenslotte wel goed uitgevoerd al loop ik ook hier niet warm voor.

De nieuwe Single Van De Dag is...

Paul McCartney & Wings - Jet




Hitlijst: Top 40
Datum van binnenkomst: 23 maart 1974
Kwam binnen op: #22
Hoogste notering: #11
Aantal weken: 8
Aantal punten: 144

Fantastisch nummer, daar hoeft volgens mij geen twijfel over te bestaan.
In Wings schuilde een geweldig rockbandje en dat komt hierin zeker tot uiting.
Uitstekend meezingbaar en met een ongelofelijke drive neergezet [10] .

Paul McCartney & Wings- Jet

Dat Paul McCartney weer even op gang moest komen na het uiteenvallen van The Beatles is geen geheim.
Van alle drie was en bleef hij de meest gretige en dat uitte zich uiteindelijk in een creatief interessante periode met Wings.

Jet is een energieke rocker met een vleugje glam. kaztor geeft het al terecht aan: uitstekend meezingbaar !
Altijd een favoriet tijdens het begin van de concerten.
Ik ben qua inhoud iets gecharmeerder van Band On The Run ( andere single van het fantastische gelijknamige album) Maar dit is verder gewoon top. (8,5)

Dat Ringo's carrière op niet veel trekt mag geen geheim heten, maar om daar zo badinerend over te doen...