Ha, ha. Ringo ging gelijk (tijdelijk) wel lekker na The Beatles...... toch ?

Paul McCartney & Wings - Jet
Een nummer met veel positieve energie en inderdaad erg meezingbaar, Paul McCartney was toen duidelijk in zijn beste periode.
Cijfer: 9

Paul McCartney & Wings - Jet:

Heerlijk nummer met een sterke, enigszins jachtige drive en lekker om mee te zingen. Ijzersterke coupletten en refreinen.
Paste goed in de glamrockperiode. Naar aanleiding van dit nummer heb ik destijds de LP Band On The Run gekocht.
Cijfer 9,5.

Dan de rest nog:

Blof - Harder Dan Ik Hebben Kan:

Mijn extended ascii-character set heeft helaas geen o met een streepje erdoor , dus.
Blof is natuurlijk nooit verkeerd, ook al worden ze op deze site wat afgezeken.
Het is zeker ook een goede live-band. Heb ze ook op Bospop gezien (2003 dacht ik) en ze speelden lekker totdat Pascal geblesseerd uitviel.
Over dit nummer hoef ik verder niet veel te zeggen, want ik denk niet dat er iemand is die het niet kent.
Ik heb het ook veel te veel gehoord, maar het blijft natuurlijk gewoon een goed nummer.
Cijfer 7,5.

Ferry Corsten & Betty Larkin:

Hoewel geen echte kenner van het genre natuurlijk, is dit toch de soort trance die ik wel graag hoor.
Eerder wat loungy dan voor de dansvloer vind ik.
Is lekker zweverig en heeft een sterke melodie en een hele aardige zangeres (is overigens regelmatig in dit genre). Dit soort muziek doet het ook goed op een zwoele zomernamiddag of zomeravond, al is het maar achter in de tuin.
Cijfer 7,5.

Joe South - Games People Play:

Klassieker van de late jaren 60.
Soulvolle folk zullen we het dan maar noemen. Met lekkere sitargeluidjes.
En fijne la-la meezinglijntjes. Sterk nummer gewoon, alleen die violen hadden voor mij niet gehoeven.
Cijfer 8,5.

Ctrl+Alt+l (L dus)

De nieuwe Single Van De Dag is...

Tim Finn - Through The Years




Hitlijst: Top 40
Datum van binnenkomst: 24 maart 1984
Kwam binnen op: #37
Hoogste notering: #34
Aantal weken: 3
Aantal punten: 14

Ik krijg er een Billy Joel-gevoel bij, ofwel een lichtere versie daarvan.
Het is in ieder geval ver verwijderd van de sound van Split Enz of Crowded House.

Het retro-gehalte van de tekst komt zeker in de muziek terug, maar echt vrolijk vind ik het ook weer niet klinken. De voorganger A Fraction Too Much Friction was wat dat betreft een stuk hitgevoeliger.
Through The Years klinkt bevlogen en vakkundig gemaakt, maar een hoogvlieger vind ik het niet [6,5].

Het nummer had inderdaad op An Innocent Man van Billy Joel gekund. Ik vind het ritmisch en melodisch een prettig nummer, prima gezongen met leuke saxsolo. Doet wat mij betreft niet onder voor Fraction Too Much Friction ondanks minder hitgevoelig.
Cijfer: 8,5

Tim Finn- Through The Years

Frivool liedje van Tim Finn. Gewoon lekker catchy zonder al te veel toeters en bellen.
Ik hou van Tim Finn's stem en dat scheelt een stuk.
Lang niet meer gehoord. Leuk ! (7)

Even inhalen:

90s: Blof trek ik erg slecht, op een hele schaarse uitzondering na. Dit nummer hoort daar helaas niet bij, ik krijg er de kriebels van. Cijfer: 2

00s: Ferry Corsten had een paar jaar eerdere leuke hits met Punk en Rock Your Body Rock, maar dit is standaardtrance waar ik niet zo veel mee kan. Het culthitje Riverside van Sydney Samson vind ik dan wel weer geinig. Cijfer: 4

60s: Joe South ken ik van een paar prima singles uit de 60s die later wereldberoemd werden door beroemde covers. Games People Play is ook weer een uitstekend liedje. Wat een apart stemgeluid heeft hij eigenlijk. Cijfer: 7

70s: Band on the Run van Paul McCartney & Wings is zo'n klassieker waar ik nog wel benieuwd naar ben. Jet klinkt in ieder geval wel aardig zo op het eerste gehoor, het rockt best lekker en de blazers zijn een geinige toevoeging. Cijfer: 6,5

80s: Tim Finn komt met een gezellig nietsaandehand-plaatje. Gaat me echt het ene oor in en het andere weer uit. Verder wel een typische 80s productie met dat specifieke basgeluid in de brug en de saxofoonsolo. Cijfer: 5

De single van de dag van 25 maart:

YouTube - 20 Fingers ft Roula - Lick It (1995)




Lick It stond 5 weken genoteerd in de top 40 en haalde de 21ste positie.

Het was de opvolger van de top 10-hit Short Dick Man en zit een beetje in hetzelfde straatje: dancepop met schunnige teksten. Veel heeft het niet om het lijf, maar vind het toch wel een leuk swingend plaatje.
Cijfer: 7

Totaal oninteressant, plat, saai flutliedje, alleen gemaakt om mee te shockeren en dat doet het eigenlijk totaal niet.
Daar is maar één smiley voor: [2].

Eens met herman dat het niet veel om het lijf heeft, dit is mij te plat en heeft geen melodie. Een poging om te shockeren maar grappig vind ik het niet.
Cijfer: 2,5

20 Fingers ft Roula- Lick It

Typisch een nummer die aanslaat (sloeg) op een gezellige clubdance avond.
Een echte partysong dus.
Ik denk zelf dat ik heel wat alcoholistische versnaperingen op moet hebben om dit nog enigzins te waarderen.
Daarmee heb ik eigenlijk alles al gezegd. (2,5)

Tim Finn - Through The Years:

Ik heb het nog op 7" gelukkig.
Maar heel bijzonder is het niet. Een radio(2)vriendelijk liedje waarbij het Through The Years iets teveel herhaald wordt. Wel beklijvend en slechte zin krijg je er al zeker niet van.
Billy Joel hoor ik er trouwens niet in en Crowded House ook niet trouwens.
Cijfer 6,5.

20 Fingers ft Roula - Lick It:

Als je het clipje erbij ziet, gaat het nog wel. De zangeres geeft tenminste wel wat meerwaarde
aan de titel .
Voor de rest een niet heel bijzonder dansnummer, waar de dansvloer wel voor vol zal hebben gelopen. De Lick It-coupletjes gaan nog wel, maar het lalalala-boem refreintje irriteert me een beetje.
Nummer wat goed paste in die jaren, maar zonder eeuwigheidswaarde.
Ik ken echter veel slechtere.
Cijfer 5.

Best leuk nummer van 20 Fingers hoor. Natuurlijk banaal, maar als je daar doorheen luistert klinkt het nog wel aardig. Ook niet bijzonder, maar ook zeker niet vervelend. Aanstekelijk deuntje. 7

Even een enorme inhaalslag:

Ferry Corsten & Betsie Larkin - Made Of Love:
Helemaal niet eens onaardig (7). Ik hoorde het vandaag voor het eerst maar het heeft wel wat spannende momenten.

Joe South - Games people play:
Geef ik ook een 7. Bekende klassieker uiteraard maar ik vind hem in z'n totaliteit minder dan bijvoorbeeld

Paul McCartney & Wings - Jet:
Toppertje van het Band on the Run album. Het is één van mijn favoriete Wings songs aller tijden. Vooruit, de maximale score (10).

Tim Finn - Through the years:
Nog een goede voldoende (7) Dat bijbehorende album (Escapade) moet ik nog steeds een keer aanschaffen, van Tim Finn. Omdat de singles ook al zo aardig waren. Bijvoorbeeld ook het volstrekt onbekend gebleven In A Minor key. Positief ingestelde kwaliteitsrock.

20 fingers - Lick it:
Hier heb ik dan wat minder mee (3) De ene dance plaat is de andere niet. Maar dit doet mij gewoon te weinig.

De single van 26 maart komt uit 2005:

YouTube - 50 Cent - Candy Shop ft. Olivia




Candy Shop kwam binnen op 10, stond 2 weekjes op 4 en viel na 10 weken weer uit de lijst. Daarmee is het volgens mij 50's grootste hit na In da Club van een paar jaar eerder.

Zelf vind ik het een leuke plaat. Beetje een guilty pleasure wel, maar die moeten er ook zijn. Cijfer: 7

Ha ha, wat een video clip! Het nummer is wel wat aan de magere kant (5), want enigszins traag en wat eentonig. Maar het is altijd aardig om zo de dag te beginnen!

50 Cent -Candy Shop ft. Olivia

Vrij monotone rap met een alsmaar terugkerend motiefje die met 4 minuten aan de lange kant is. Dreutelt maar door en het clipje zorgt nog voor enige afleiding (hoop lekkere wijven, zoals meestal in dit genre.)
Ik heb er weinig mee, omdat er veel's te weinig gebeurt in dit nummer (in de clip wel )

Cijfer: 3

Ik vind Candy Shop ook niet veel aan. Inderdaad nogal een sloom nummer, zeer matige rap en tekst van 50 Cent, beat en refrein zijn ook niet interessant. Hij heeft wel betere nummers gemaakt. 4

50 Cent -Candy Shop ft. Olivia
Monotoon en emotieloos nummer met zwakke rap en tekst, ik kan er ook weinig goeds over zeggen. Die clip waarin 50 Cent zijn rijkdom duidelijk tentoon spreidt stoort mij ook. Hiphop was van oorsprong van de arme zwarte Amerikanen met weinig toekomst, dit hier is kaviaarhiphop.
Cijfer: 3

Een nieuwe Single van de Dag, voor de Sixties:

Op 27-03-1965 kwam binnen in de Veronica Top 40:

Don't let me be misunderstood - Animals




Werd later nog eens dunnetjes, en nog niet eens onaardig, overgedaan door Santa Esmaralda in 1977.
Maar dit is uiteraard het origineel. Ik prefereer het boven Rock and roll Music van The Beatles, die ook binnenkwam in dezelfde Top 40.

Een grote hit werd Don't let me be misunderstood niet eens. Tenminste, ik vind 8 weken en als hoogste positie plek 26 geen voorbeeld van hoogvliegerij. Zeker als je het vergelijkt met het succes van The House of the rising sun, een paar maanden eerder.

Animals- Don't Let Me Misunderstood

Zo jong de Animals muzikaal waren, de doorleefdheid (in positieve zin) druipt er al af.
Gedreven en een zanger als Eric Burdon is altijd geloofwaardig. Fantastische vocalist die het nummer nog meer ballen geeft.
Lekker ook die hammond er in.

Een tikkie minder dan House Of The Rising Sun, maar door de jaren heen al even legendarisch.

Een dikke 8.

Het origineel is uiteraard van Nina Simone. The Animals coverden vrij veel, ook bijvoorbeeld House of the Rising Sun en Bring It On Home to Me.

Overigens vind ik deze versie van The Animals niet zo interessant, maar de cover van Santa Esmeralda (vooral die lange versie!) wel fantastisch!

Je kan veel zeggen, maar emotieloos? Zit toch genoeg plezier in dit nummer en wat het uitstraalt.

The Animals komen met een liedje dat een enorme klassieker zou worden. Wat ik van hun ken vind ik ook allemaal de moeite waard, misschien ook eens hun albums proberen. Cijfer: 7,5

Oprecht excuus bij deze misleidende informatie! Ik had zo in mijn hoofd zitten dat ze dit zelf hadden geschreven dat ik het niet eens heb gecontroleerd. Ik kende het nummer ook niet van Simone. Overigens is het geschreven door Bennie Benjamin, Gloria Caldwell en Sol Marcus en die waren uiteraard lid van de begeleidingsband van Nina Simone.

Ze zijn vooral bekend gebleven van Don't let me be misunderstood.

The Animals - Don't Let Me Misunderstood
Misschien de meest bekende en beste uitvoering (al was het door de orgel), het origineel van Nina Simone en de versie van Santa Esmeralda vind ik ook prima. Van The Animals bezit ik een compilatie 2CD, misschien zal ik ook eens een regulier album van hen aanschaffen.
Cijfer: 8,5

The Animals - Don't Let Me Be Misunderstood:

Een doorleefd klinkende versie inderdaad, met een lekker Hammond-orgel. Eigenlijk wel een evergreen, maar er gaat niets boven de lange versie van Santa Esmeralda.
Voor deze een 8.

50 Cent - Candy Shop:
De clip geeft het nummer wel wat meerwaarde, maar met 50 Cent zul je het in deze poef (Candy Shop) niet redden.
Wel een lekkere slome rap, met oosters motiefje. Eentje voor tussen de satin sheets .
Mag ik wel horen zoiets.
Cijfer 7.

Een nieuwe Single van de Dag, voor de Seventies:

Groupie girl - Tony Joe White





Kwam binnen op 28 maart 1970.
Het was toen een wat bekendere plaat, Tony Joe White een wat bekendere hippie en dit was zijn hit. Dat wil zeggen, het stond 5 weken genoteerd en haalde plaats 14 in de Veronica Top 40.

Soms hoor je een naam niet meer direct en denk je dat hij kort na zijn hit van de aardbodem is verdwenen. Maar dat is in het geval van White niet zo. Hij is nog steeds actief, ook bezig met andere genres. Hij is bijvoorbeeld ook de schrijver van het nummer Rainy Night in Georgia, dat wij kennen van Randy Crawford.

Tony Joe White - Groupie Girl:

Ook zo'n oude swamprocker, die nogal onderschat is in Nederland. Schreef bijvoorbeeld ook Steamy Windows en Foreign Affair voor Tina Turner.
Dit is een lekker laidback liedje wat een beetje klinkt als een kruising tussen een opgevoerde
J.J. Cale en een Creedence on dope. Met lekker gitaarsolootje.
Cijfer 7,5.