Manfred Mann's Ha Ha Said The Clown is een aanstekelijke 60s deun. Leuk om weer eens te horen, maar ook wat simpel en dan is 2,5e minuut ook wel weer lang genoeg. Cijfer: 6,5

Peter Gabriel's Solsbury Hill heb ik altijd een prachtig nummer gevonden. Bijzondere stem heeft Peter ook. Heb trouwens altijd gedacht dat dit nummer grofweg 10 jaar jonger was. Cijfer: 8

Powerplay was voor mij nieuw en ik vind er helaas niet zoveel aan. Zit goed in elkaar, maar de melodie pakt me niet en dan blijft er een sai nummer over. Cijfer: 5

Deeply Dippy vind ik ook erg leuk! Een simpel, maar doeltreffend popliedje, waarbij de blazers het helemaal afmaken. Zowel ingetogen als vrolijk. Leuk zomers liedje.

Right Said Fred - Deeply Dippy
Een heel leuk nummer dat een tikkeltje jazzy is, grappig en doeltreffend met uitgelaten blazers.
Cijfer: 8

RSF was er opeens en was na een hitje of 4 ook opeens weer weg. Best wel een grappig bandje dat het ook op de dansvloer (Don't Talk & Too Sexy) best aardig deed. Deze single heeft wel wat jazzy's over zich maar dat is meer om het wat meer een "over de top" gevoel mee te geven dan om echt de jazz in te gaan.

cijfer: 6,5

Peter Gabriel - Solsbury Hill:

Ik heb het 7"-singeltje nog .
Ja, dat stond toen gewoon in de Top 40.
Ergens een heel apart nummer en toch toegankelijk. Je zingt het zo mee, dat boom boom boom.
Intro is inderdaad erg leuk. Weer een van de betere jaren-70 singeltjes.
Cijfer 9.

Powerplay - Make It Alone:

Heerlijk feelgood nummer van de ex-gitarist van Vitesse.
Doet het altijd goed in de auto. Met van die lekker waaierende gitaarakkoordjes. Powerpop/rock op zijn best. Tussen The Beatles en Vitesse in.
Onvergetelijke melodie die je zo meezingt. Een nummer dat altijd in mijn geheugen is blijven zitten. De LP Avanti is over de hele lijn ook heel aardig.
Ze hebben notabene net een nieuwe CD uit (Radio Harlem) die nog niet op de site staat.
Cijfer 9.

Right Said Fred- Deeply Dippy

Is zeker de beste single die ze ooit uitbrachten. Een prettig relaxt pop/ jazzy stuk. Prima opbouw en met de blazers erbij grooved het lekker.
Een stuk inhoudelijker dan I'm Too Sexy, wat ik echt altijd complete trash heb gevonden.

Het maakt tevens duidelijk dat de groep een wat wazige visie tentoonstelde, want waar stonden ze nu eigenlijk voor ?

Voor Deeply Dippy een 7.

Right Said Fred: Dit soort pseudo-jazz komt 20 jaar na data helaas erg geforceerd op me over, zo van 'dit schudden we zo even uit onze mouw, zie je dat!'. Ik kon het toen beter hebben dan nu [5].

De andere 2 liedjes komen wat later.

De single van 26 april komt uit 2003:

YouTube - Richard X vs. Liberty X - Being Nobody




Being Nobody stond twee weken genoteerd in de top 40 en haalde de 31ste plek.

Eén van de populaire muziektrends van begin 00's was die van het bootlegging, of het mash-up'en. Hierbij werd van twee platen één nieuwe gemaakt. Het bekendste hitvoorbeeld is waarschijnlijk Sugababes' Freak Like Me, een mix van Adina Howard's Freak (vocalen) en Tubeway Army's Are Friends Electric (muziek). En in het clubcircuit waren vooral Erol Alkan en 2 Many DJ's trendsettend.

Richard X was ik zelf alweer vergeten, maar dat was ook een naam uit dit rijtje. Being Nobody is een heerlijke mix van Human League's Being Boiled en Chaka Kahn's Ain't Nobody. Het teruggrijpen op de synthpop van begin jaren '80 paste ook prima in de electroclashhype die toen erg groot was. Toch mooi dat er met het opnieuw gebruiken van oude popmuziek zo'n frisse wind door de popmuziek kon gaan destijds.

Cijfer: 9

Het Freak Like Me-voorbeeld dat je aanhaalt is niet toevallig ook van Richard X's hand, kom ik net achter.

Maar deze kende ik niet (of was ik vergeten). Leuk! Ik vind die van de Sugababes nog iets leuker, maar deze is ook niet verkeerd.

Ah, dat wist ik niet, dat ie daar ook achter zat. Hij heeft wel veel gedaan, ken hem ook van remixwerk voor o.a. Nine Inch Nails, New Order en Depeche Mode.

A Stroke of Genius van The Freelance Hellraiser was destijds ook een bootlegmix die heel veel langskwam, al is dat nooit een officiële release geweest.

Krezip: Geinig nummer, dit. Mij smaakt het ook beter dan hun ballads die helaas teveel airplay krijgen [7,5].

Manfred Mann: Ook een leuk liedje voor z'n tijd, al blijft de vergelijking met de latere Earth Band bij mij onvermijdelijk. Dan valt deze single toch wat onbeholpen uit [6].

Peter Gabriel: Onfeilbare plaat van een fantastische artiest. Zeer knap ook hoe een overduidelijk progressief nummer relatief sober en catchy in elkaar kan steken. Vocaal is ie hier ook in opperbeste vorm. Had ik zo zelf gekozen! [10].

Richard X: Deze mash-up overtuigt me niet. De vocalen klinken hol en zouteloos vergeleken met Chaka Kahn's gloedvolle stem en na twee minuten begint de verveling behoorlijk toe te slaan [4].

Met dank aan Hans mag ik de loper uitrollen voor de 60's en 70's dit weekeinde!

De nieuwe Single Van De Dag is...

Procol Harum - Quite Rightly So




Datum van binnenkomst: 27 april 1968
Kwam binnen op: #39
Hoogste notering: #24
Aantal weken: 5
Aantal punten: 48

Een geweldige binnenkomer, dat ongetwijfeld z'n zwakke chartrun te danken heeft aan het succes van het onvermijdelijke A Whiter Shade Of Pale. Het drijft op een inventief arrangement en Gary Brooker's fenomenale voordracht en het is een geweldig staalkaartje van het bijbehorende album Shine On Brightly [9,5].

Richard X vs. Liberty X - Being Nobody

Het zal ongetwijfeld een goed inelkaar gezette mix zijn, maar Ain't Nobody van Chaka Kahn is vooral prominent.
Het herinnert mij vooral aan het feit hoe goed het origineel was. Soulvol, sterk funkend en geweldig gezongen.
Dan komt dit erg magertjes op mij over.
je weet als je hier aan begint, dat de vergelijking er onheroepelijk komt.
Ik kan hier ondanks de eigentijdsere insteek en de electropop visie niet veel mee. (4)

Procol Harum- Quite Rightly So

Inderdaad een prachtig nummer. Bouwend op krachtig hammondspel en de formidabele strot van Gary Brooker. Misschien nu ietwat gedateerd, maar dat stoort mij geenszins.
Kwaitatief heel dik in orde. 1 van de eerste bands die met symforock aan de slag ging (8)

By the way: Mooi kindje Jan. Ziet er gezond uit !!

De nieuwe Single Van De Dag is...

Lou And The Hollywood Bananas - Kingston Kingston




Datum van binnenkomst: 28 april 1979
Kwam binnen op: #33
Hoogste notering: #14
Aantal weken: 7
Aantal punten: 137

Uit de lijst van 1979 (1973 was laatst nog aan de beurt) vind ik dit de opvallendste keuze.
Een beetje een smeltkroes van stijlen, dit. Het lijkt Frans te zijn, het trompetje dikt dat feit wat aan, maar dan zijn er ook die ska-breaks en een Jamaicaanse vibe.... Ik zou echt niet weten waar dit collectief vandaan komt. Lekker klinkt dit zeker! [7].

Richard X vs. Liberty X - Being Nobody
Geen geslaagde mash-up en dat heeft vooral te maken met de fletse en zouteloze vocalen, zeker als je ze vergelijkt met Chaka Kahn.
Cijfer: 4,5

Procol Harum - Quite Rightly So
Weliswaar enigszins tijdsgebonden maar kwalitatief hoogstaand mede dankzij de krachtige stem van Gary Brooker in combinatie met de orgel. Toch wel een unieke band.
Cijfer: 8,5

Lou And The Hollywood Bananas - Kingston Kingston
Leuke zomerse ska met aanstekelijke blazers en ook door het feit dat dit in het Frans is gezongen.
Cijfer: 7,5

Lou And The Banasas- Kingston Kingston

Enigzins vergeten hitje uit '' 79''. Sterke punt de zomerse sfeer en de ska invloeden.
Apart inderdaad dat het in het frans wordt gebracht.
Een echte one day fly, maar desondanks een lekkere song. (7)

Bedankt nog voor de opmerking, Bikkel2.
Gezond en wel en vooral vrolijk!

Right Said Fred - Deeply Dippy:

Bestaan blijkbaar nog steeds en maken CD's, maar hadden begin jaren 90 hun momentjes van fame.
Dit is een leuk nummer met een beetje een novelty-sfeertje en fijne blazers. Een beetje jazzy en toch haalde het de hitparade.
Maar stiekem vind ik die andere (meligere) hits van hun toch leuker.
Voor deze een 6,5.

Richard X vs. Liberty X - Being Nobody:

Nu kan het zijn dat het komt omdat ik Being Boiled van The Human League kwijt ben, maar ik hoor toch vooral Ain't Nobody.
Ik vind het helemaal geen verkeerde versie. Natuurlijk haalt die zangeres hier de strot van Chaka Kahn op geen stukken na, maar dat lijkt me ook niet de insteek van dit nummer.
Die is om het lied moderner te maken en dat doet het ook.
De electronica en bliepjes etc. geven er een eigentijds jasje aan, wat dan blijkbaar wel past in de jaren 00.
En normaal gesproken ben ik toch nogal uitgesproken tegen 'moderne' covers (denk aan de verschrikkelijke Meck en Eric Prydz).
Maar hier is weinig mis mee.
Cijfer 6,5.

Een nieuwe Single van de Dag:

De cover

Simply Red - If you don't know me by now





Smaakvol gedaan, geleend van Harold Melvin & the Blue Notes.
Ik ben niet altijd even kapot van Simply Red maar hier, vooruit een 7.

Het nummer komt binnen op 29 april 1989 en zou het overigens goed doen: een notering van 12 weken en uiteindelijk plaats 3. Eén van de grootste hits van Simply Red in Nederland.

Een gladde cover die tenslotte weinig toevoegt aan het origineel van Harold Melvin & the Blue Notes al is het zeker niet slecht uitgevoerd.
Cijfer: 6

Simply Red- If You Don't Know Me By Now

Met een goede zanger met de nodige soul valt hier weinig aan te verkrachten. Muzikaal goed uitgevoerd en Mick Hucknall's stem heeft soul genoeg.
Maar de verdere toegevoegde waarde ontgaat mij eigenlijk ook een beetje.
Daarbij is deze versie te netjes en te steriel.

Het origineel is beter. Een 6 (je)

Procol Harum - Quite Rightly So:

Mooi uitgevoerde plechstatige songs, stond Procol Harum altijd voor. Een van de voorlopers ook van de symfogroepen en dan ook nog de machtige stem van Gary Brooker.
Je waant je in een kerk.
Dit is niet hun mooiste nummer, maar nog altijd veel beter dan wat er ook toen in de hitparades stond.
Cijfer 8.

Lou And The Hollywood Bananas - Kingston, Kingston:

Uit Belgie.
Lou Depryck, ook bekend als Plastic Bertrand (!) en van de Two Man Sound, maakt hier een singeltje als Lou and The Hollywood Bananas.
Net op tijd voor de ska-revival voegt hij hier verfrissende ska-elementen toe aan feitelijk de feestelijke sound van The Two Man Sound (dat al vanaf 1972 bestaat).
Dat maakt het een vrolijk en zomers nummer wat tot meeswingen en meezingen uitnodigt.
Cijfer 7.

Simply Red - If You Don't Know Me By Now:

Veel te veel gehoord en heb ik een ernstig trauma van, waar ik verder niet over zal uitweiden.
Ik kan natuurlijk Mick Hucknall niet afbranden op zijn stem, want die is uiteraard uitstekend.
Deze cover is echter gewoon zoutelozer dan het soulvolle origineel van Harold Melvin (die een nog betere stem had).
Wel een fijne voor 'stil dansen' .
Cijfer 6.

De single van 30 april komt uit 1994:

YouTube - East 17 House Of Love




East 17 staat bekend als boyband, maar deze debuutsingle is meer gewoon een raveplaat die was geinspireerd op de muziek van o.a. The KLF en Snap. En ook bijzonder: ze schreven hun muziek zelf. Niet alle raps vind ik sterk (zeker de eerste niet), maar verder is het wel een heel vermakelijk nummer, met een catchy refrein dat je niet uit je hoofd krijgt als het er eenmaal in zit..

In Nederland werd het geen heel grote hit (hoogste positie 31 en 4 weken genoteerd), maar in veel Europese landen was dit wel een top 10- of zelfs nummer 1-hit.

Cijfer: 8

Even inhalen:

Procol Harum is heel verantwoord, maar heb dit nummer nooit zo denderend gevonden. Het mist een memorabele melodie voor mijn gevoel (ik denk dat ik dit nummer wel een keer of 10/15 gehoord heb, maar het blijft nooit eens hangen). Als liedje een onvoldoende, maar de mooie sound trekt het cijfer nog wat omhoog. Cijfer: 5

Kingston, Kingston is een lekkere crossover tussen pop en ska van de producer van 'Ca Plane Pour Moi'. Erg toegankelijk, maar ik mag dit wel. Tof dat dit een hit kon worden. Cijfer: 7

Simply Red vind ik dan weer een verschrikking en dat is mede te danken aan dit nummer. Later zou hij nog twee redelijke singles (Stars en Fairground) maken, maar de rest mag van mij zo de prullenbak in. Cijfer: 2

Die snap ik niet. Kan je dat uitleggen?

Volgens mijn hitdossier was hun eerste hit Deep en hadden ze voor The House of Love ook nog een grote hit met It's Alright (vierde plaats).

Edit: ik zie dat het wel hun debuutsingle was, maar hier blijkbaar pas later aansloeg. Het werd na het succes van It's Alright opnieuw uitgebracht, vermoed ik.

Dat klopt inderdaad, in Nederland werd ie later opnieuw uitgebracht nadat It's Alright hier een hit werd. Kan me dat nog wel herinneren. Het nummer kwam in de UK al 2 jaar eerder uit.

East 17 - House Of Love

Heeft weinig van doen met de latere sound van East 17.
Het is wel aardig hier en daar, maar al snel slaat de verveling toe m.i.
Het leunt op het niet onaardige refein en de stevige rave, maar de rap's vind ik niet geweldig.
Daarbij had het korter gekund, mits er voor een andere wending had worden gekozen. (5,3)

De single van 1 mei komt uit 2004:

YouTube - Beyoncé - Naughty Girl




Het was één van de eerste grote solohits van Beyoncé. Naughty Girl haalde in Nederland de top 10 en stond 11 weken genoteerd.

Zelf was ik nooit zo onder de indruk, al heb ik het nooit een vervelend nummer gevonden. Maar nu ik het terugluister valt me op hoe goed dit in elkaar zit. Het ritme blijft het hele nummer hetzelfde, maar toch wordt de spanning steeds verder opgevoerd en het nummer naar een mooie climax gezongen door Beyoncé. Met name de wat snellere stukjes zang en de oosterse strijkers zijn wat dat betreft erg functioneel. En wat me toen niet opviel, maar nu wel, is dat er een leuke Donna Summer-sample inzit (I Love to Love You Baby...).

Cijfer: 8

Vrij oppervlakkig nummer dat maar voortkabbelt. Ik hoor die climax eigenlijk helemaal niet.
Het oosterse tintje is wel leuk gevonden en het Donna Summer stukje, wat ze overigens zelf zingt, past hier natuurlijk wel goed bij.
Verder raakt het mij voor geen meter. Hijgerige R&B die niet echt het verschil maakt. (4)