Niet lang daarna kwam ze toch met haar beste en populairste werk (Body Talk). Dat waren drie ijzersterke ep's waarvan later weer nummers werden gebundeld op dit album:

Robyn - Body Talk (2010)

Uit hetzelfde jaar is er nog het geweldige Konichiwa Bitches (met Trentemoller remix), maar dat werd helaas niet zo'n hit.

Geweldig nummer dit overigens.

Robert Palmer- Johnny And Mary

Licht onderkoelde sobere song van Robert Palmer, maar catchy genoeg. Zonder al te veel poespas weet Palmer de juiste snaar te raken. Prima song. ( 8,2)

R.E.M- E-Bow- The Letter

R.E.M op zijn best. Pakkend, eigen en niet voor de hand liggend. Sterke gastol inderdaad voor Patti Smith. Prachtig deze ! (8,5)

Robyn.... kom ik later op terug.

Johnny and Mary krijgt van mij een 8.
Clues wordt altijd gezien als een soort van alternatief/new wave achtig album van de kameleon Palmer en Johnny & Mary geeft er een aardige weerslag van.

Voor E-bow the Letter van Rem met uiteraard de onvermijdelijke Patti Smith geef ik een 10, het is één van de allerbeste nummers van het vorige decennium.

Robert Palmer - Johnny and Mary ... een 8
Ik heb een zwak voor die vroege 80s hits met primitieve elektronica.

Robyn with Kleerup - With Every Heartbeat - een 10
Lekker retro: Kate Bush goes synthpop was mijn eerste associatie.

Robyn with Kleerup- With Every Heartbeat

Lekker relaxte dancetrip. Fijn verloop, maar mij net iets te eentonig op ten duur. Wel goed in elkaar gestoken. (6,3)

De Single Van De Dag is...

The Bar-Kays - Soulfinger




Datum van binnenkomst in de Top 40: 9 september 1967
Kwam binnen op: #40
Hoogste notering: #11
Aantal weken: 10
Aantal punten: 186

Een soul-instrumental dat bruist van de positieve energie.
Hier kan ik kort over zijn: ongedwongen en tijdloos.

Robert Palmer - Johnny And Mary
Duidelijk in de richting van de synthipop en new wave maar nog steeds erg fris, het heeft inderdaad iets dreigends maar klinkt anderzijds ook vrolijk. Klassesingle!
Cijfer: 9

R.E.M. - E-Bow The Letter
Hemels mooi nummer van R.E.M., pakkend en melancholiek met ook een sterke gastrol van Patti Smith.
Cijfer: 9

Robyn with Kleerup - With Every Heartbeat
Sfeer- en smaakvolle dancepop, duurt misschien ietsje te lang.
Cijfer: 7,5

The Bar-Kays - Soulfinger
Een bewijs dat een fuifnummer ook kwaliteit kan bevatten, tijdloos inderdaad.
Cijfer: 8,5

Prachtig overgebleven hoes ook, van de Bar-Kays.
Het zegt mij maar weinig maar de meezingsoul heeft zeker aanstekelijke kwaliteiten: 7

Ik zie een 10 voor Robyn with Kleerup, dat gaat mij dan weer veel te ver. Ik hoor er gewoon de meerwaarde niet van. Er wordt zo'n oude discobeat onder gezet en dan is het leuke er voor mij alweer van af en wordt het velen in een dozijn: 5

The Bar-Kays- Soulfinger

Fijne song hoor. Swingt als de neten en heeft een lekker feestgehalte. (7,4)

De Single Van De Dag is...

John Paul Young - Standing In The Rain




Datum van binnenkomst in de Tipparade: 10 september 1977
Kwam binnen op: #23 (Tipparade) / #29 (Top 40)
Hoogste notering: #6 (Top 40)
Aantal weken: 11
Aantal punten: 255

Het soort guilty pleasure dat het eigenlijk helemaal niet is.

De disco-beat plaatst het direct in de jaren '70, maar dit liedje is wel degelijk slim en subtiel opgebouwd.
De zang begint vrij dun, maar ontpopt zich tot heuse soul-'shouts' als het liedje naar de climax werkt.
Leuke plaat.

Ik vond het toen ook niet onaardig gedaan, als variant op.

Ik herinner mij ook nog wel de prominente aanwezigheid van Young op mijn cassettes van de Top 40 uit het najaar van 1977

Dus daarom ook wel een 6,5

Grappig, ik ken John Paul Young voornamelijk van Love Is In the Air, maar ik kom er nu achter dat (in ieder geval in Nederland) Standing in the Rain zijn grootste hit was. Ook zijn eerste, dus ondanks dat voor mijn gevoel dit nummer als een soort slap aftreksel van Love Is In the Air klinkt, het dus eigenlijk andersom is. In dit geval vind ik Love Is In the Air een betere versie van dit nummer.

Soulfinger van de Bar-Kays klinkt trouwens erg goed, jammer dat ie zo kort duurt.

De Single Van De Dag is...

Fleetwood Mac - Gypsy




Datum van binnenkomst in de Tipparade: 11 september 1982
Kwam binnen op: #29 (Tipparade)
Hoogste notering: #6 (Tipparade)
Aantal weken: 6
Aantal punten: -

Gisteren de in vergelijking onvolprezen John Paul Young in plaats van Dreams, nu dus... inderdaad!

Een tipnoterinkje voor Fleetwood Mac; vandaag de dag zou niemand er wakker van liggen.
De band heeft zich bewezen, de erkenning, vaste schare aanhang en geloofwaardigheid in zake jonge muziekliefhebbers zijn 'in the pocket', dus dat zit goed.

Maar in 1982 lagen de kaarten anders.

Het succes van Rumours bleek niet zomaar te overtreffen (zie Tusk) en het new wave-genre maakte korte metten met dit soort uitwassen van de jaren '70.
Fleetwood Mac moest zich bewijzen en dat lukte met Mirage niet meer dan redelijk.
Van singlesuccessen moesten ze het in deze fase helemaal al niet hebben. Hold Me verkocht zozo en Gypsy haalde de Top 40 dus niet. Pas met Tango In The Night zouden ze weer voeling krijgen met wat er toen gangbaar was.

Maar genoeg gezeurd, aan Gypsy mankeert niets.
Een prettig in het gehoor liggende popplaat met een vleugje mystiek kun je wel aan FM (en, meer bepaald, Stevie Nicks) overlaten.

John Paul Young- Standing In The Rain

Tweedagsvlieg (?) 2 hitjes van deze man die daarna volkomen uit beeld verdween.
Dat heb je ervan als je qua ritme en structuur eigenlijk twee dezelfde nummers maakt.
Wel hitjes.
Zijn stem is aardig, lekker rauwig en dit nummer kabbelt prettig door. Goeie baslijn trouwens.
Maar memorabel ?? Nee, daar is het toch wat te tijdsgebonden voor. (6,3)

Fleetwood Mac- Gipsy

Typerende Stevie Nicks song. Wellicht net iets te veel een albumtrack. Een single hoor ik hier niet echt in.
Qua verloop lijkt het een beetje op Sara trouwens.
Maar kwalitatief niets op aan te merken. Mooie melodieuze structuur, dromerige zang en mystiek inderdaad.
Prachtig gitaarwerk van Buckingham trouwens. (8)

Misschien dat Fleetwood Mac zich het er een beetje te gemakkelijk van heeft willen afmaken, aan de ene kant.

Aan de andere kant was Lindsey Buckingham volledig teruggefloten inzake Tusk, om allerlei redenen.
Na Tusk hadden Buckingham, Nicks en Mick Fleetwood alledrie een eigen solo-album gemaakt en hadden ze hun artistieke stoom kunnen afblazen vóór dat Mirage werd opgenomen.

Dat moest een soort van compromis worden, dat tegelijkertijd de oude vertrouwde verkoopcijfers van Rumours zou benaderen.

Maar ja, wat is een compromis? Mirage had niets meer van Tusk, alle venijn van Rumours ontbrak en het album moet het hebben van leuke/goede songs, goed gezongen en aardig gespeeld. De opzet komt wel redelijk overeen met de Fleetwood Mac/Rumours.

Punt van kritiek is voor mij het ontbreken van het wat steviger gitaarwerk van Buckingham en de twee te lange ballads van Christine McVie, aan het einde van kant 1 en kant 2.
Het bestond wel overigens, gitaarsolo('s). De cd Mirage kreeg op het nummer Straight back opeens een alleraardigste solo aan het einde toegevoegd.

Per saldo is het album wel aardig om te beluisteren, het past in tijd en niemandallerigheid heel aardig bij een album als Abracadabra van The Steve Miller Band: niets aan de hand muziek en bij tijd en wijle prima om naar te luisteren.

Gypsy is één van de betere nummers van het album overigens. Dat kan ik rustig een 9 geven.

John Paul Young - Standing In The Rain
Vreemd dat de gladdere opvolger Love Is In the Air nog steeds vaak op de radio te horen is maar dit nummer niet (misschien minder radiovriendelijk?). Een originele ritmesectie en geweldige baslijn waarop dit nummer opgebouwd is met ook de nodige soul.
Cijfer: 8

Fleetwood Mac - Gypsy
Over Fleetwood Mac heb ik ook niets te klagen: prima zang, wat klagerig en ook wat dromerig met inderdaad een tikkeltje mystiek en mooie gitaarsolo op het einde. Toch wel merkwaardig dat het geen hit werd gezien de status van de band.
Cijfer: 8

De Single Van De Dag is...

INXS - Baby Don't Cry




Datum van binnenkomst in de Tipparade: 12 september 1992
Kwam binnen op: #30 (Tipparade)
Hoogste notering: #3 (Tipparade)
Aantal weken: 5
Aantal punten: -

Ik had de cd-single hiervan nog, maar het staat ook op de geweldige verzamelaar The Years.

Had zeker een hit mogen worden.
Het is er in ieder geval catchy genoeg voor, al had het publiek geloof ik wat moeite met de wat hardere richting die de band op leek te gaan, wellicht wat beïnvloed door de heersende grunge-stroming.
Nu ik het weer terug hoor heeft het toch niets van z'n glans verloren.

INXS- Baby Don't Cry

Zeker hitpotentie, maar ik vind dit nummer meer een trucje. Het is vooral het refein wat indruk maakt en daar wordt nogal listig gebruik van gemaakt. De rest erom heen vind ik eigenlijk een stuk minder boeiend.
Het krijgt een extra bombastisch sfeertje door de toevoeging van het koperwerk, waardoor het tevens een sterk meezing-gehalte krijgt.

IK ben er niet bijster van onder de indruk. Kleine voldoende door het refein vooral. (6)

De Single Van De Dag is...

Kaiser Chiefs - Never Miss A Beat




Datum van binnenkomst in de Tipparade: 13 september 2008
Kwam binnen op: #25 (Tipparade)
Hoogste notering: #6 (Tipparade)
Aantal weken: 7
Aantal punten: -

Ruby kan ik niet meer horen, dit echter prima.
Het doet me wat denken aan Weezer en dat is altijd een compliment.
Heerlijke gaan-met-die-banaan-plaat.

Kaiser Chiefs- Never Miss A Beat

Lekker ongecompliceerde single van The Kaiser Chiefs.

Pakken wederom uit met smaakvolle retro-wave en mag dat gretige altijd graag horen van deze band. Niks vernieuwends, maar wel zo prettig luisterbaar. (7,8)

Ach, toch wel aardig, de Kaiserchiefs (8)

Inxs begint aardig maar zakt dan een beetje weg (7)
Het nummer had ook in de catalogus van Robbie Williams kunnen staan.

De Single Van De Dag is...

Jimmy Gilmer And The Fireballs - Sugar Shack




Datum van binnenkomst in de US Billboard Singles: 14 september 1963
Kwam binnen op: #106
Hoogste notering: #1
Aantal weken: 16
Aantal punten: -

Voor die tijd vind ik dit best een leuke plaat.
Het klinkt lekker frivool en de zang past er goed bij.
Meer weet ik er eigenlijk niet over te zeggen, maar dit mag er best zijn.

Jimmy Gilmer And The Fireballs- Sugar Shack

Aparte leuke keuze en het nummer is ook best aangenaam.
De zang van Gilmer lijkt sterk op die van Paul Heaton de vocalist van The Housemartins en later de Beautiful South. Viel me meteen op.
Zomers deuntje, plezier alom en prima uitgevoerd. Ik kan hier wel een 7 aan kwijt.

INXS - Baby Don't Cry
Eén van hun mindere singles, moet te teveel hebben van het toch wel wat goedkope refrein al is de productie met stuwende blazers wel prima.
Cijfer: 6

Kaiser Chiefs - Never Miss A Beat
Leuke single, vlotte, frisse en vooral ritmisch aanstekelijke Britpop met new wave-randje.
Cijfer: 8

Jimmy Gilmer And The Fireballs - Sugar Shack
Vind ik eveneens leuk, luchtig en frivool deuntje met aangename zang.
Cijfer: 7,5

De Single Van De Dag is...

Roger Daltrey - It's A Hard Life




Datum van binnenkomst in de Tipparade: 15 september 1973
Kwam binnen op: #27 (Tipparade) / #26 (Top 40)
Hoogste notering: #18 (Top 40)
Aantal weken: 5 (Tipparade) / 4 (Top 40)
Aantal punten: 58

Heel aardig nummer van 'm dat ik nog niet kon.
Z'n zangkwaliteiten staan natuurlijk buiten kijf. Dat is dan ook de sterke troef die het ietwat pretentieuze karakter van het liedje wat tegenwicht geeft.
Duidelijk een song dat niet bij The Who zou passen, maar hij komt er redelijk goed mee voor de dag.

Solo heeft Daltrey nooit zo heel erg veel potten kunnen breken. Hoewel ik hem het graag gunde.

1973, 1977, 1981 dat waren zo'n beetje de jaren dat hij met een handvol hits de Top 40 wist te bereiken. Nu ja, Giving it all away en Without your love waren aardige hits.

It's a hard life was de opvolger van Giving it all away en mist de uitstraling van dat lied. Het is nog wel goed hoor, maar niet zo sterk als de eerste (7).

De Single Van Gisteren was...

The Cure - Lovesong




Datum van binnenkomst in de Tipparade: 16 september 1989
Kwam binnen op: #30 (Tipparade)
Hoogste notering: #17 (Tipparade)
Aantal weken: 4
Aantal punten: -

Geweldige tweede single van het album Disintegration.
Het klinkt vooral oprecht en de band weet het wederom op geheel eigen wijze in te vullen.
Het is verbazingwekkend dat dit geen hit werd!

----

De Single Van De Dag is...

Pet Shop Boys - Yesterday When I Was Mad




Datum van binnenkomst in de Tipparade: 17 september 1994
Kwam binnen op: #25 (Tipparade) / #35 (Top 40)
Hoogste notering: #35 (Top 40)
Aantal weken: 4 (Tipparade) / 1 (Top 40)
Aantal punten: 6

Één weekje Top 40...
Het heeft iets triests, vooral als je Pet Shop Boys heet.

En ze kunnen ook zeker beter, maar krijgen hier het voordeel van de twijfel.
R.E.M.'s What's The Frequency, Kenneth? steekt er bij de binnenkomers kwalitatief bovenuit als een vuurtoren, maar die waren een paar dagen geleden nog aan de beurt.
Kylie's Confide In Me hadden we in het verleden al gehad. Bon Jovi's Always en De Dikke Lul Band vind ik beiden zonder enige twijfel vreselijk en de rest deed of zei me weinig.

Yesterday When I Was Mad klinkt in aanleg heel aardig. Bij de Boys ben je wat een goede drive betreft altijd wel aan het goede adres, maar je hoort hier dat de inspiratie wat afwezig is.
Dit kunnen ze in hun slaap en dat verklaart wellicht de wat eigenaardige chartrun.

Roger Daltrey- It's A Hard Life

De Whozanger zocht het solo meer in het rustigere melachonischere werk. Met de nodige passie gebracht en ook prima op zijn plek in dit genre.
Ik ga met Hans musician mee. Ik vind het een aardig nummer, maar maakt minder indruk als geheel dan Giving It All Away. Nietemin een ruime voldoende van mijn kant. (6,8)

The Cure- Lovesong

Mooi nummer van het prachtige album Disintegration. Typerende wat donkere sound, smaakvolle gitaren en de dromerige stem van Robert Smith.
Had inderdaad meer verdiend, volkomen mee eens. ( 8,2)

Pet Shop Boys bewaar ik even voor later.

Ik vind Lovesong van The Cure van degelijke Cure klasse maar verder niet echt heel erg schokkend naar Cure normen (7).

Van de Pet Shop Boys en een single als deze springt mij het glazuur van de tanden. De zang en de disco beat doen mij de haren te berge rijzen (3)

Lovesong haalde de nummer 2 in de US Billboard charts.

Ergens tussen de regels zingt Robert Smith trouwens "Fly Me to the Moon".
Waarmee hij verwijst naar een klassieker die op het palmares stond van oa Frank Sinatra.

Meteen het bewijs dat The Cure met Disintegration de wereld aan haar voeten had.

Ik vind de singles op Disintegration nog steeds allemaal perfecte popstaaltjes.

8 en misschien zelfs 9 voor de extended versie.