Je had ook nog een zaak aan de buitenkant van t centrum. Beetje musicstore achtig met veel NL spul. Zat daar in een zijstraat net voorbij de molen (vanuit t centrum gezien)

Dat zegt me even niet zoveel. Ms weet herman dat nog...

Oja wacht, er zat id een vaag zaakje op het Noordeinde geloof ik. Ook wel eens geweest. Had die niet ook vooral metal en hardrock enzo?

En bedoel je molen de Put of de Valk?

En hoe is het in A'dam daarmee gesteld johan de witt? Voor zover jij weet...

Eeehh geen idee, hoe die molen heet. Als je van t station richting stad gaat net na het plein met de bios en de Mac over de grote brug naar links. Die molen lag een beetje in een parkje

De Valk dus Dan zegt die zaak me even niets...
Herinner me wel vaag een zaakje in een zijstraat daar, bij Rhodos geloof ik, maar weet het niet meer zeker...

Nu? We hebben Concerto nog! Mijn fave winkels zijn verder allemaal al jaren geleden verdwenen, maar ik koop sowieso al een tijdje geen muziek meer in winkels.

Maar inderdaad, de tijd dat je muziek leerde kennen in winkels was zeker de mooiste tijd

Fame bij t station heeft nog een relatief grote collectie

Zit die Fame bij de Dam er nog?

Nee al héél lang niet meer.

Er zat wel een platenzaak op de Beestenmarkt, grofweg waar nu cafe Lazarus/De Hut zit. Heb daar midden jaren ' 90 nog wel eens wat gekocht, daarna was ie al snel weg denk ik.

Ik ging zelf als kind vooral naar Gé Hofenk op de hoek Haarlemmer/Hooigracht en de grote FRS, later meer naar Velvet/Plato/Plaatboef/Elpee. Die laatste was klein maar fijn. Vraag me nog wel eens af hoe het met de eigenaar gaat, was jarenlang dezelfde man die er stond.

Bizar hoeveel platenzaken er vroeger alleen al in Leiden waren, je had er ook nog in de buitenwijken in elk winkelcentrum wel een.

Ja, dat kan ik me ook vaag herinneren nog...

Zat ook nog een electronicazaak daar, Kok's electronica.

Je hebt nu tegenwoordig ook Nowa's Place op de Haarlemmerstraat, dus 3 (naast Velvet en Plato). Ben er nog nooit geweest verder, maar schijnt wel leuk te zijn. Vooral vinyl.

Klopt ja, ben ik ook nog niet geweest...
Die zaak op de hoek Haarlemmer/Hooigracht (Super CD) kwam ik ook wel regelmatig. Daar kocht ik New Adventures in Hi-Fi nog toen ie uitkwam. Kan het me nog herinneren als de dag van gister. En dat is dus 24! jaar geleden al

vigil

Dit zijn de grote cd-verzamelaars van Nederland - 3voor12 - 3voor12.vpro.nl

Ab Schuurmans, voormalig scheidsrechter
Niet voor de hand liggend, dat had ik niet achter hem gezocht.
Heeft nog eens bijna een aansteker van mijn broer tegen z'n hoofd gehad bij een wedstrijd van Heerenveen in het oude stadion

Ik ooit destijds eens bijna hihahondelul tegen scheidsrechter Frans Derks geroepen.

Nu komen pas de echte hooligans bovendrijven.

Kocht ik daar zoveel dat ik zelfs naamgever werd

Ja had ik al eens gelezen, ik doe me zelf elke dag een cd kado

Het laagste aantal is 10000 cd's en dat red ik niet. Verder zag ik 25000 items bij elkaar en dat is ook vrij veel zal ik maar zeggen. Toen ik als tussenbaan een tijdje bij Sounds werkte kwam daar dagelijks een klant die zeker meer dan 10000 cd's (ik denk 13000) heeft en minimaal ook nog duizenden en duizenden films. Liep ook altijd met mappen en een laptopje. Dit zijn noet de 3 grootste. Dan heb je ook nog vriend Derksen, die heeft er volgens eigen zeggen 30000

10.000 items als zijnde geluidsdragers (cd's, lp's, 7", CS, dvd, brd en wat exoten als laserdisc, minidisc e.d.) dat haal ik dan weer wel

21. The Waterboys - The Big Music (1984)

I have heard the big music
And I'll never be the same
Something so pure
Hey!
Has called... my... name...

Zo voel ik het ook wel een beetje, muziek heeft mij ook tot zich geroepen. Ik zou niet weten wie ik was geweest of geworden zonder muziek. Gelukkig hoeven we daar ook niet aan te denken, ter afleiding zetten we gewoon een muziekje op
Lange tijd kende ik maar 1 liedje van The Waterboys en dat was The Whole of the Moon. Dat kwam dan nog wel eens langs op de radio bij een bijbaantje. Ik vond het maar een corny liedje, net als de bandnaam. Maar toen ie weer eens een paar keer was langsgekomen op de radio vond ik 'm steeds leuker worden eerst en later ook steeds mooier. Toen ik mijn huidige vriendin leerde kennen vertelde ze eens dat ze vroeger een bandje had van This Is The Sea en op haar eerste vliegtrip ooit Don't Bang the Drum had opstaan uit doodsangst. Als we gaan dan op deze manier zoiets

We hadden allebei geen cd van ze. De eerste die ik kocht was This Is The Sea nav snippets luisteren op Play.com. Ik vond het een prachtig spiritueel album. Songs als Don't Bang the Drum en vooral The Pan Within zijn groot faves. Maar kan er zo nog minimaal 3 noemen. Topalbum dus! Het volgende album werd een Greatest Hits bij Van Leest in Leiden en nav dat album A Pagan Place online besteld en het debuut en Fisherman's Blues gebrand en niet veel later ook Room to Roam gekocht. Hun albums tm 1990 zeg maar. Toen ben ik gestopt. Nog wel eens wat van daarna beluisterd, maar dat vond ik stukken minder. Als er voor mij 1 80s band is zijn het The Waterboys wel. Mike solo had nog wel aardige songs later.

This Is The Sea is lange tijd mijn fave album van ze geweest (heeft trouwens een heerlijke bonus cd), maar langzaam verschoof dat steeds meer naar A Pagan Place (ook prachtige bonustracks) door tracks als Church Not Made..., The Thrill is Gone, Red Army Blues en de titeltrack. En natuurlijk deze, die ik altijd mooi vond in het begin, maar verworden is tot mijn epic van ze. En de hele feel van dat album staat me erg aan, een warme vibe, waar This Is The Sea meer pristine is in zijn productie. Maar ik ben met beide net zo blij

The Big Music dus, ik vind dit dus echt een epic. Het voelt lang uitgesponnen aan, spacious en is rijk in instrumentatie. Het heeft een heerlijk wat traag tempo alsof je gedragen wordt. Zalige blazers die steeds hoger reiken en in een soort loop taaaaaaaa-da-da-da blazen. O, ik vind dat zo'n prachtig effect, het geeft zo'n schwung aan de song en stuwt de song voort. En dan Mike Scott, ik heb hem nooit zo passioneel horen zingen als hier. Alsof ie van passie zijn hart uit zijn borstkas zingt, bijna overlopend van liefde en bijna huilend zelfs. My god! Zo prachtig en dat wordt gedurende de song alleen maar meer. En dan de prachtige tekst, wat een devotie, wat een overgave. De sax, de zwangere gitaar eronder, de soulstemmen van de vrouwen, hemels! Het bouwt steeds verder op tot Mike met zijn laatste Has called... my... name... komt. Dan kun je me opvegen en dan gaan die blazers met hun loopje en gitaar gewoon nog even door. Wat een muziek


I have heard the big music
And I'll never be the same
Something so pure
Hey!
Just called my name
I have drowned in the big sea
Now I find I'm still alive
And I'm comin' up for ever
Hey!
Shadows all behind me
Ecstasy to come
I have climbed the big tree
Touched the big sky
I just stuck my hand up in the air
And everything came into color
Like Jazz manna
From sweet sweet chariots
I have seen the big mountain
And I swear I'm half way there
(You'll never get there, you'll never get there
You'll never get there)
But I will
I will always climb the mountain
Because I have heard the big music
And I'll never be the same
Something so pure
Hey!
Has called my name!

Top 20 tijd...wat verwachten we nog?
johan de witt mag niet meedoen

Ik ben slechts van 18 zeker

Dan heb je teveel meegeluisterd met mijn big music

I felt, felt, felt it

Tja alle goeie liedjes zijn al geweest

These jangling guitars so pure...
Hey hey hey!

Can’t find them on the radio

Pumping on your stereo

We zitten al een flink tijdje met allemaal 10en. Probeer die maar eens op volgorde te krijgen

Op intuïtie lukt me dat meestal wel.
Niet over nadenken dus, dan gaat het mis
En uiteindelijk maakt het ook niet heel veel uit, want ze zijn alle 20 even speciaal, voor jou dan.