Zelfs 4 jaar, 4 maanden (en 27 dagen) nadenken is dan soms niet genoeg. Intuïtie beslist on the spot

Nee is ook de waan van de dag
Ik kan me niet voorstellen dat het over 4 jaar en 4 maanden precies dezelfde lijst zal zijn.

Nou petje af dan voor jullie, volgens mijn kinderen vertel ik nu al regelmatig hetzelfde 2 keer , laat staan over 4 jaar en 4 maanden.

Maak jij eerst maar eens een album top-10

Verwacht The House of Love nog wel..

20. U2 - The Fly (1991)

Don't believe anything

Mijn eerste herinnering aan een U2 song was toen ik een jong kind was. Ik had een cassetterecordertje gekregen en ik luisterde left over bandjes van mijn broers. Vooral verzamelbandjes waren dat met songs van bijvoorbeeld Het Goede Doel, Toontje Lager (jaren fan geweest van Lente in Twente en Alle Dagen Dorst), maar ook internationale artiesten. En albums zoals Eye in the Sky van Alan Parsons Project kan ik me herinneren. Mooie manier wel om als kind met muziek te beginnen. Op een zo'n verzamelbandje stond Pride (In the Name of Love) van een band genaamd U2. Ik vond dat een hele magische song, vooral door die harde klappen van de drums weet ik nog.

Toen was een fan al een beetje geboren. In die jaren daarna bleef ik vaak speciaal thuis om de top 100 allertijden op te nemen op cassettebandjes. Niet alle songs, maar van te voren keek ik in de krant en zo wist ik wat er zou gaan komen die zaterdagochtend bijvoorbeeld. En zat ik met mijn vinger in de aanslag om bijvoorbeeld Bad of New Year's Day van U2 op te nemen, want die had ik dan nog niet. Dat heb ik jaren zo ook gedaan met Arbeidsvitaminen. Magische tijden. Pearl Jam stond toen ook al in de top 100 allertijden, met Alive, vreemd vond ik dat, dat was toch een hele recente song. En samen met mijn broers keek ik Rattle and Hum dat op televisie kwam, magisch vond ik dat. Ik kreeg dat album nog voor Sinterklaas, weet ik nog. Ik was zo blij

Toen ik 13 of 14 was kocht ik mijn 2e cd ooit. Dat was Achtung Baby van U2, de digipack versie bij Free Record Shop in Wassenaar. Dat was op dat moment mijn kostbaarste bezit ooit. Ik had op dat moment zelf nog geen cd speler, maar ik luisterde 'm dan op die van mijn broer als hij er niet was. En zo legde ik alvast een verzameling voor mezelf aan voor later. Op Filmnet zag ik meerdere keren Zoo Tv, live from Sydney. Kocht zelf ook de VHS daarvan en talloze keren aaneen gekeken. De jaren erop ging ik vaak naar Leiden om cds en singles oa te kopen van U2 en de The Fly single kocht ik nog bij de kleine FRS in de Haarlemmerstraat uit de uitverkoopbak. Ik vond die singles van Achtung ook prachtige hoezen hebben

Het werd alleen maar erger en erger met mij aangaande U2. Ik kocht echt alles van ze, ging naar een U2 beurs bij Vredenburg Utrecht mid jaren 90, daar kocht ik speldjes, ringen, bootlegs, remix cds als Melon (gaaf) en Papaya en de The Fly bril van Bono. Die vond ik zo cool, die droeg ik jaren lang en ik trok er veel bekijks mee Ik wilde ook echt Bono zijn uit dat clipje van The Fly, ik had alleen dat leren pak niet Ik ging naar de U2 winkel in Rotterdam and so on and so on, teveel om op te noemen. Die winkel bestaat vast niet meer en er zijn vast ook geen jaarlijkse U2 beurzen meer, maar toen bestond dat dus allemaal nog.

Achtung vond ik zo'n gaaf album als jonge tiener. Alleen al de opener Zoo Station, man. Ook een van mijn grote faves. One kende ik al via een verzamelaar van mijn broer en de rest is natuurlijk ook schitterend. Als U2 fan draaide ik vroeger alles van ze, veel van hun vroege werk en singles die ik had en hun 90s werk. Eigenlijk keer ik nu bijna alleen nog naar hun 90s werk terug, al krijgt hun 80s werk af en toe nog een draaibeurt, maar niet veel.

Maar The Fly is altijd mijn fave van Achtung geweest, wat een coole song en videoclip! En zo totaal anders ook dan hun 80s werk. Ik ken geen enkele band die zo'n omslag had gemaakt tot dan toe
Psychedelische rock 'n roll is het. Heerlijke en duistere song! Geweldige drive en ritmes, die rauwe en jankende gitaar van The Edge, die ook nog nooit zo cool klonk (kudos voor Edge die nog wel eens weggezet werd als matige gitarist). Bono met zijn stem als door een telefoon en die hemelse falsetto van hem die hij bedacht had. Ik ben daar nog steeds verliefd op. En dan Edge's gitaarsolo pfff, ongelooflijk. Zelfs Jimmy Page en Jack White vonden dat cool en wilden het leren spelen. Zo fokking zalig en verbijsterend goed, elke keer weer. Wat een sound ook, helemaal op het eind icm met Bono's zang, drums en bas, sprankelend, elke keer kippenvel. En dan nog eens een erg fijn outro alsof het outta hell komt. Wat een fokking trip toch, heeft me nog nooit verveeld


Oh, baby child

It's no secret that the stars are falling from the sky
It's no secret that our world is in darkness tonight
They say the sun is sometimes eclipsed by a moon
You know I don't see you when she walks in the room

It's no secret that a friend is someone who lets you help
It's no secret that a liar won't believe anyone else
They say a secret is something you tell one other person
So I'm telling you, child

A man will beg
A man will crawl
On the sheer face of love
Like a fly on a wall
It's no secret at all

It's no secret that a conscience can sometimes be a pest
It's no secret ambition bites the nails of success
Every artist is a cannibal, every poet is a thief
All kill their inspiration and sing about their grief

Over love

A man will rise
A man will fall
From the sheer face of love
Like a fly from a wall
It's no secret at all

Love, we shine like a
Burning star
We're falling from the sky
Tonight

A man will rise
A man will fall
From the sheer face of love
Like a fly from a wall
It's no secret at all

Oh, yeah!
It's no secret that the stars are falling from the sky
The universe exploded 'cause of one man's lie
Look, I gotta go, yeah I'm running outta change
There's a lot of things, if I could I'd rearrange

Ook mijn fave van AB

Weer vergeten

19. Electronic - Getting Away With It (1989)

Dit album heeft on and off in mijn top 10 albums gestaan, dat rechtvaardigt wel een dubbele notering lijkt me zo Voor mij hun beste song en ook de eerste van ze die ik leerde kennen, via YT. In 1989 al uitgebracht als single, maar later gelukkig in 1991 ook toegevoegd aan het album zelf. Bernard en Johnny kenden elkaar al vanaf de begin 80s (gelezen in het boek Set the Boy Free van Johnny Marr) en hadden altijd het idee om samen iets te gaan doen, maar het kwam er nooit echt van door New Order en The Smiths. Maar na The Smiths had Johnny natuurlijk meer tijd over. Niet dat hij stil zat, hij maakte inmiddels veel mooie songs met andere artiesten en tourde ook met veel bands.

Bernard wilde meer met synth programming gaan doen eind 80s, maar daar hadden zijn medebandleden niet zo'n zin in. Hij zou in eerste instantie een soloalbum maken, maar besloot toch niet dat hij zin had om in zn uppie te gaan werken en dus nam hij contact op met Johnny Marr of hij mee wilde doen. En zo geschiedde Ook Neil Tennant van Pet Shop Boys wilde meedoen nadat hij via iemand gehoord had dat Sumner en Marr zouden samenwerken, enter the dierenwinkeljongens dus En op deze track doet dan ook nog eens de drummer van ABC mee en de heerlijke strijkersarrangementen zijn van Anne Dudley, van The Art of Noise oa. Supergroep of wat

Maar wat een heerlijke zomerse laidback song is dit toch ook weer. Wat een heerlijkheid en vrolijkheid. Wat een melodie, heerlijke synths, zang, gitaarwerk...boy oh boy. Ik word er altijd heel vrolijk van. Echt weer zo'n vanzelf song ook. Heerlijk funky ook door het onderliggende gitaarwerk van Johnny. Zalige sequencers hier ook weer en de strijkers brengen de song naar nog grotere hoogte. Ook Neil's zang draagt bij aan het ietwat melancholische karakter van de song. Fijne bubblegumlyrics ook. Heerlijk clipje ook met die nog vrij jonge koppies en dan vooral die blik in Bernard's ogen op het eind, de melancholie zeg En ook hier weer een geweldig outro met die beats, sequencers en gitaar, dat vloeit weer zo heerlijk lekker en de strijkers die het laatste woord mogen hebben. Divine


I've been walking in the rain just to get wet on purpose
I've been forcing myself not to forget just to feel worse
I've been getting away with it all my life
(Getting away)

However I look it's clear to see
That I love you more than you love me
However I look it's clear to see
I love you more than you love me

I hate that mirror, it makes me feel so worthless
I'm an original sinner but when I'm with you I couldn't care less
I've been getting away with it all my life
Getting away with it ... all my life
(Getting away)

However I look it's clear to see
That I love you more than you love me
However I look it's clear to see
I love you more than you love me
I love you more than you love me
More than you love me

I thought I gave up falling in love a long long time ago
I guess I like it but I can't tell you, you shouldn't really know
And it's been true ... all my life
Yes, it's been true ... all my life

I've been talking to myself just to suggest that I'm selfish (Getting ahead)
I've been trying to impress that more is less and I'm repressed (I should do what he said)

However I look it's clear to see
That I love you more than you love me
However I look it's clear to see
I love you more than you love me
I love you more than you love me
I love you more than you love me

En zo krijgt PSB nog wat ze ook wel deserven

Vreemd genoeg niet mijn fave van Electronic's eerste album (Idiot Country, Get the Message en Try All You Want zijn dat), maar meer dan goed is het zeker wel. Het album heb ik op een zeer nette 4,5*

Idiot Country *****
Reality ****1/2
Tighten Up *****
The Patience of a Saint *****
Getting Away with It *****
Gangster ****1/2
Soviet ***1/2
Get the Message ****1/2
Try All You Want ****1/4
Some Distant Memory ****
Feel Every Beat ****

Voor mij met GTM en Tighten Up wel mijn fave van Electronic. Benieuwd of het bij mij genoeg zou zijn voor de top 100. Alleen NO heeft al wel een aantal nog betere wat mij betreft.

En welke NO dat zijn vertel je ons ws pas over 1,5 of 4,40 jaar?

Ja in echt vertrouwen
Als ik er geen spijt van krijg...

Je stille gezicht verraadt helaas niet veel

Zal echt een heidens karwei worden

Ik heb het niet voor niets meerdere keren uitgesteld en toen ik wist dat ik het niet meer zou uitstellen ben ik echt aan de slag gegaan en dat heeft me on and off 4 a 5 maanden gekost. En dan nog niet eens stukjes geschreven

18. Talk Talk - I Believe In You (1988)

Mijn eerste kennismaking met Talk Talk was ook als kind of jonge tiener via de videoclip van Such a Shame. Ik had in het begin wel wat moeite met de song en dat gekke mannetje met dat mutsje in de videoclip. Dat trok na een tijdje wel bij. Such a Shame is ook zo'n song die ik daarna opnam via radio met de top 100 allertijden. En niet veel later kocht mijn broer de fantastische verzamelaar Natural History. Die zette hij en ik vaak op op zijn cd speler. Ik was vooral helemaal verzot op het magische van Talk Talk's vroege songs Today en Talk Talk die mijn broer dan voor me overnam op een cassettebandje Op de radio hoorde ik meer hits van ze als Life's What You Make It, Give It Up en Living in Another World, die ik ook allemaal geweldig vond, maar verder deed ik zelf niet veel om op zoek te gaan naar hun werk.

Maar toen brak mijn U2/INXS/Simple Minds/Depeche Mode manie ook al gauw aan en was er niet echt plek meer over voor andere bands Pas toen ik veel later Inheritance hoorde op de sampler waar ook de Fairport Convention song op plek 100 op stond, stond ik versteld van de schoonheid van hun latere muziek. Enige tijd daarna leerde ik mijn vriendin kennen en die had wel al de albums vanaf The Colour of Spring. Alle 3 überzalig, maar Colour draai ik nog het meest. Bij Van Leest kochten we nog It's My Life erbij en brandden het debuut en bestelden we Mark Hollis solo online. Nu is het al ruim 10 jaar een van mijn absoluut favoriete bands

De eerste keer dat ik I Believe in You hoorde werd ik al weggeblazen door de schoonheid en het droeve ervan en niet veel later is het mijn fave geworden en dat is altijd zo gebleven. Wat een emotie! Kijk alleen al naar het gezicht van Mark in het clipje, dat spreekt boekdelen (Ze wilden zelf overigens helemaal geen videoclip maken). De emotie daarin, een soort glimlach met een traan ook weer, wat een man! De bijzonderste mens in de popgeschiedenis voor mij. Later kom je er achter dat dit een ode is aan zijn door drugs overleden broer. En wat een ode! Hoe kun je zoiets lieflijks en ontroerends maken van zo'n verschrikkelijke gebeurtenis. Mark kan het

Wat een verstilde en haunting song, wat een prachtige muziek. Alle instrumenten staan op zacht volume als rimpelingen op het water, my god hemels! En de details in zijn zang ook... Sowieso is hij een van de meest rakende vocalisten voor mij. Er komt na een paar minuten iets meer tempo in de song door de percussie en vervreemdende synths. Nog meer ethereal dan eerst wordt het zelfs, alsof we opstijgen, maar dat deeltje met het orgel steeds met Spirit en dan die engelenstemmen erbij en hoe droef en gelaten Mark dat zingt, Jeez Na een prachtig dissonant muzikaal intermezzo komt dat deel nog eens glorieus terug, wat een overgang, wat een effect...Spirit en de engelen nemen je mee. How long? Nu ben je weer bij je broer Mark


Hear it in my spirit

I've seen heroin for myself
On the street so young laying wasted
Enough ain't it enough
Crippled world
I just can't bring myself to see it starting

Tell me how I fear it
I buy prejudice for my health
Is it worth so much when you taste it?
Enough there ain't enough hidden hurt
A time to sell yourself
A time for passing

Spirit
How long

Die gitaarsolo van The Fly idd Edge een matige gitarist? I didn't think so

Oooh en I Believe in You, bloed- en bloedjemooi Het solo-album van Hollis is hier nu rondjes aan 't draaien toevallig. Nooit echt een klik mee gehad maar toch ook wel een bloedmooi album eigenlijk. Wat een strot had die man

Dat soloalbum is ook schitterend. Perfect voor stille uren

The Fly

Ik heb je af en toe in de zeik genomen in deze Top 100, nu een welgemeend compliment voor het werk wat je ervan maakt. Wat een goed geschreven stukjes, wat een tijd, wat een aandacht.

17. The Field Mice - When Morning Comes To Town (1989)

The Field Mice heb ik leren kennen via het jaarlijstentopic 1991 toen ik met hun single Missing the Moon op de proppen kwam. Prachtsingle! Net ff wat anders dan hun werk daarvoor, iets meer dance-oriented ook. Het kan zijn dat ik in dat topic al een andere song van ze had gehoord, maar dit staat mij bij in mijn feilbare geheugen Rond die tijd attendeerde johan de witt mij ook op een albumcloser getiteld Letting Go, ook een prachtwerkje! Maar het echte veldmuizenwerk begon voor mij in ons Sarah Records topic. The Field Mice is toch wel Sarah's bekendste en grootste band geworden Met prachtsingles als Emma's House, Sensitive en If You Need Someone die net als Missing the Moon en Letting Go allemaal dik in mijn veldmuizen top 10 staan. En dan nog eens de vele prachtige b sides die ze produceerden Dit is zo'n b side.

When Morning Comes To Town kwam mij ter ore toen ik aan de beurt was in het topic om een single te bespreken. Het ging in dit geval om de single Sensitive van The Field Mice. Dus Spotify aan en weggeblazen worden door Sarah anthem Sensitive met dat geniale eeuwig durende killeroutro! En vervolgens ook de b sides beluisteren en bespreken. En de eerste keer dat ik When Morning... hoorde werd ik al weggeblazen door de schoonheid en het verdrietige ervan.

Schitterende lyrics om te beginnen, mooi hoe Bobby Wratten het uit elkaar gaan van een stelletje beschrijft. De song start al fijn met een fijne gitaar en piano en Bobby solo. Maar het wordt helemaal schitterend als het meisje opduikt in de samenzang en die eenzaam wiegende heldere gitaartonen die helemaal losgaan als we even instrumentaal gaan na het eerste refrein. OMG, wat een effect, wat een pracht, met die hemelse en ijle synths eronder, tot tranen geroerd. Wat een prachtige gitaarklanken zijn dat. En wat komt er ook een geweldige drive in die song met die 2e gitaar eronder en zijn fijne nuances in zn klanken. Die weeft zo'n schitterend tapijt in de song En dat gaat steeds verder zo met die synths die steeds hoger gaan. Dat icm met die gitaar is zo lieflijk! Geweldig om zoiets droef in de zang zo muzikaal te verwoorden, in toch wel hoopvolle klanken. We eindigen de song weer met die eenzame gitaartonen en dan zijn we eenzaam en alleen achtergebleven met de herinneringen


When morning comes to town
I'll be moving on
When evening comes back 'round
I'll be somewhere alone
Somewhere far away
What about you?
All things have to end
They have to and they do
And they do

We started to believe
To one another we belong
We know that isn't so
You're not mine, I am not yours
I never wanted this
For us to carry on
Knowing that it is
In no way what we want
What we want

This way it is the way
No rain or cutting words
I'm happy to go out like this
If happy is the word

I'll think of you always
For you know as well as I
That for you I would have
Died and would still die
Would still die

When morning comes to town
Something once precious will
End for all of time
Because of how we feel
But better that than have
Us afraid to be alone
Not saying anything
Knowing something's wrong
Something's wrong

This way it is the way 
No rain or cutting words
I'm happy to go out like this
If happy is the word

Hoogste Sarah?

Yep!
The Orchids, Heavenly, The Wake en Another Sunny Day zaten in de bubbles bv. Any other day stonden die en ms nog een paar anderen er ook wel in.

Die laatste zit bij jou wel in je top 100, denk ik. Maar hoeveel Sarah's in totaal bij jou?

U2
Talk Talk

Had The Wake wel verwacht inderdaad, of Blueboy.
Maar idd zijn maar 100 plekken dus dan moeten er harde keuzes gemaakt worden.
En Creation?
4AD?

Voor een domineeszoon lijkt me dat een hele uitdaging.

luigifort wanneer heb jij Spirit of Eden leren kennen? Weet nog wel dat ik 'em meteen na aankoop draaide en ervan overtuigd was dat ik een miskoop had gedaan

Cocktail Trio zal ook nog wel voorbij komen, en Sound en CSA, hoop ik Talking Heads verwacht ik niet

Er komt er nog wel een van een band die wel kort op Sarah zat op het laatst, maar geen typische Sarah band was (wat mij betreft wel, maar goed ) Die was ook niet uitgebracht bij hen
Van Blueboy had ik Imipramine als fave

4AD moet nog en Creation ook

Spirit of Eden als geheel leerde ik pas op mn 29e (2008) kennen
Sound en TH zijn al geweest en CSA vind ik geen top 100 materiaal...

Nou schat jij Luigi toch te hoog in.

Ik heb sowieso bij The Comsat Angels het idee dat de waardering vooral hoog is bij "tijdgenoten".

Benieuwd welke bij jou first of the longlist to die is