menu

Muziek / Toplijsten en favorieten / De top 100 van... (jerome988)

zoeken in:
avatar van Stefan1979
Next!!!

avatar van vigil
vleertje schreef:
Oeps oei ja ik zou dit gaan doen. Ik ga dit ook doen ik start na het weekend want de komende drie dagen zitten bommetje vol.



Eehhmm, ik neem aan dat je toch wel al iets had klaarstaan

avatar van vleertje
Ik heb wel een top honderd klaarstaan maar heb nauwelijks tijd om er even voor te gaan zitten. Morgen vrije dag dan zal ik een eerste reeks plaatsen.

avatar van zaaf
shame on you! voor straf moet je met een heel mooie top 100 komen! beetje inschrijven en dan geen tijd hebben....

avatar van vleertje
ArthurDZ kun jij wat opleveren deze week blijkt gekkenhuis te zijn over twee weken heb ik vakantie tot die tijd zit ik tot over mijn uren in het werk. Vandaag op mijn vrije dag niet eens aan toe gekomen dit weekend moet ik draaien en zondag moet ik bijkomen voor weer een drukke week.

Ik wil dit heel graag doen maar dan wil ik het wel goed doen met een hele mooie top 100 waar ik ook mooie stukjes bij geplaatst heb (die top 100 is het probleem niet wel het schrijfwerk). van 27-3 tot 14-4 heb ik vakantie dan heb ik alle tijd om alles uit te schrijven en zodra er de ruimte is te plaatsen.

Anders moet ik me volledig terugtrekken.

avatar van ArthurDZ
Morgen heb ik een behoorlijk drukke dag voor de boeg, vanaf dit weekend wordt het weer iets rustiger, dus dat moet wel lukken. Dus vanaf zaterdag - misschien zelfs al vrijdagavond - ben ik gaarne bereid het hier over te nemen

avatar van ArthurDZ
Oké, dan ziet het er dus naar uit dat het aan mij is om dit boeiende topic de komende tijd levend en wel te houden. Ik heb al rustigere periodes in mijn leven gekend, dus laten we hopen dat het ontrafelen van mijn all time-favorieten niet te lang aansleept.

Het was voor mij in de eerste plaats een boeiende ervaring om een allertijdenlijst van honderd stuks te maken, want bij eerdere pogingen kwam ik vaak niet verder dan een top tien alvorens ik me liet intimideren door de omvang van een dergelijk project. Dit had grappig genoeg tot gevolg dat ik over mijn top tien niet lang moest nadenken, maar die negentig andere nummers, welke zouden dat worden? Om te voorkomen dat de lijst voor de helft uit Smiths-, Bruce Springsteen-, en Stone Roses-materiaal zou bestaan( ), heb ik het maximum aantal nummers die in aanmerking kwamen tot drie per artiest beperkt. Toch zijn er nog heel wat artiesten in geslaagd om met drie nummers in de lijst te komen. Tja, als ik een band of muzikant eenmaal in mijn hart sluit, dan heb ik niet zomaar één favoriet die boven de rest uitsteekt. Dit wordt dus in ieder geval niet de meest diverse top honderd die hier de revue gaat passeren, maar dat is iets waar jullie gewoon mee gaan moeten leven

Maar goed, genoeg gepraat. Op naar de nummers 100-91!

100. The La’s – There She Goes

Zoals zo veel mensen op deze site heb ook ik een zwak voor wat wij hier vaak ‘het perfecte popliedje’ noemen. Van die sprankelende, aanstekelijke, eeuwig frisse liedjes die vaak in minder dan een kwartiertje zijn geschreven en waar de spontaniteit en onbevangenheid vanaf spatten. Een willekeurige vlaag inspiratie dat resulteert in een gouden liedje, dat is vaak veel effectiever dan je als muzikant twee jaar lang opsluiten in je studio in een poging je Ultieme Meesterwerk te maken.

Alhoewel ik langs de andere kant ook wel vermoed dat Lee Mavers, schrijver van dit liedje en notoir perfectionist, zeker niet over een nacht ijs is gegaan wat betreft There She Goes, of enig ander nummer op het enige album dat The La’s ooit hebben uitgebracht. Dat de plaat klinkt alsof dat absoluut niet het geval was, maar juist Please Please Me-gewijs in een namiddagje is opgenomen, is misschien een even grote verdienste. Feit is dat There She Goes een van die nummers is die me gewoon vrolijk maken ongeacht mijn stemming. Maar onthoud dus mijn voorliefde voor ‘perfecte popliedjes’, want er zitten er nog een aantal aan te komen.

99. Lloyd Cole & The Commotions – Perfect Skin

Kijk, mijn woorden bij There She Goes zijn nog niet eens koud (bij wijze van spreken dan) of daar komt alweer een nummer dat als ‘perfecte popsong’ kan doorgaan langs. Wat dit nummer voor mij vooral zo heerlijk maakt, is de heerlijk nonchalante manier waarop Lloyd de lekkere, onzinnige tekst zingt. Lyrics en de manier waarop ze gezongen worden, nog twee zaken die ik zeer belangrijk vind en dus bij de opname van nog wel meer nummers in de lijst een rol hebben gespeeld.

She takes me down into the basement to look at her slides
Of her family life, pretty weird at times
At the age of ten she looked like Greta Garbo
And I loved her then but how was she to know that

Heerlijk toch?

98. Arcade Fire – Rebellion (Lies)

Arcade Fire is de eerste band die we tegenkomen die met het maximum van drie nummers in de lijst staan. Een blik op mijn top 10 neemt alle twijfel over het waarom van die zet wel meteen weg denk ik, al wisselt die de laatste tijd vaak stuivertje met Electro Shock Blues van Eels (hint hint!). Hoe dan ook, met het algemeen erkende prijsnummer van Funeral heb ik een wisselvallige verstandhouding. Alhoewel, ‘wisselvallig’ is misschien een verkeerd woord, want ik heb het nummer nooit minder dan fantastisch gevonden, maar ik heb het desondanks toch een tijdje de minst geniale song van Funeral gevonden, misschien op tussendoortje Seven Kettles na dan. Een paar maanden geleden is het kwartje echter weer helemaal gevallen, en nu vind ik het dus eigenlijk een van de beste nummers ooit. Het kan verkeren!

97. Prince – When Doves Cry

Toch wel een belangrijk moment in mijn muziekleven, de eerste keer dat ik When Doves Cry hoorde. Ik lag ziek in bed, met de tv mijn kamer in geschoven, naar een tv-programma met allemaal oude clips te kijken. Volgens mij was Pump Up The Jam ofzoiets net gepasseerd, en ik was een beetje verveeld uit mijn raam aan het staren.

En dan knalde opeens die korte gitaarintro mijn kamer door, niet snel daarna gevolgd door dat geweldige keyboardmotiefje. En dat moment, lezers, is misschien wel de meest opwindende muziekgerelateerde gebeurtenis in mijn leven geweest, samen met de eerste keer dat ik Bruce Springsteen live heb gezien. Ik was echt helemaal de kluts kwijt, alsof ik de wereld opeens in kleur kon zien na een leven lang onbewust in zwart-wit geleefd te hebben. Ik was voor die middag in mijn kamertje wel al met muziek bezig, maar na die eerste keer When Doves Cry werd het een levensbeheersende hobby waar ik echt niet meer zonder zou kunnen. Amen!

96. Sonic Youth – Stereo Sanctity

Seven…..SEVEN! Om optimaal van Sonic Youth te kunnen genieten, moet je even gewend raken aan de manier waarop de band haar nummers inkleedt. Eenmaal het lawaai en gepiep niet meer het voornaamste is wat je oren opvangen, is je onderdompelen in hun muziek echt genieten geblazen. Naar Sonic Youth kan ik zonder problemen urenlang luisteren, daar waar ik bij veel andere artiesten en bands (zelfs favorieten die hoger staan in deze lijst) wel wat nood heb aan afwisseling na een bepaalde tijd. En Thurston Moore is trouwens echt een van mijn favoriete zangers. De swagger die hij telkens in zijn stem kan leggen, echt geweldig! ’I can’t get laid ‘cause everybody’s dead’ zingt hij hier op een bepaald moment. Met dergelijke onnozele tekstregels wegkomen, hij kan het zonder moeite.

95. U2 – One

Van bepaalde bands waar ik al heel lang naar luister, was het zeer moeilijk om een afgevaardigde voor mijn top 100 te kiezen, simpelweg omdat er na eindeloze luistersessies niet zomaar meer één nummer bovenuit steekt. U2 is voor mij zo’n band. Dat uiteindelijk toch One het gehaald heeft, is puur te danken aan dat instant kippenvelopwekkend moment waar Bono zingt “You ask me to enter/But then you made me crawl/And I can't be holding on/To what you got/When all you got is hurt

Ik heb het idee dat heel wat mensen U2 links laten liggen omwille van Bono. Die beslissing heb ik nooit echt gesnapt. De emotie dat dat ventje in zijn stem kan leggen, het is misschien wel dé reden waarom ik nog steeds heel vaak een cd’tje van deze heren opleg. Ik raak ze onmogelijk beu. Alleen al daarom terecht in mijn top 100, ook al heb ik niet echt één favoriete nummer van hen.

94. A Flock Of Seagulls – Wishing (If I Had A Photograph Of You)

Ik heb nogal een zwak voor dit soort dromerige vroege-jaren ’80-synthmuziek. Vaak klinkt het allemaal heel cheesy en ook een beetje afstandelijk, maar op een of andere manier raakt het me wel keer op keer. Wishing bijvoorbeeld, heeft langs de ene kant iets heel belachelijks, zeker als je er de videoclip ook even bijneemt, maar langs de andere kant zit die keyboardriff wel gewoon verdomd geniaal in elkaar. Ik had toch al gezegd dat ik hou van perfecte popliedjes?

93. Gorillaz – On Melancholy Hill

Toevallig genoeg is ook dit nummer gezegend met een geweldig dromerig keyboardrifje. On Melancholy Hill is als een rustige rivier, voortkabbelend in de beste zin van het woord. Het genie Damon Albarn slaagt er bijna altijd in de juiste snaren te raken, zowel letterlijk als figuurlijk. Zo ook in dit nummer, dat mij meteen in vakantiestemming brengt telkens ik ‘m hoor.

92. N.W.A. – Straight Outta Compton

Mijn overgang van hiphophater naar hiphopliefhebber is een van de merkwaardigste slingerbewegingen die al gemaakt heb in mijn leven, maar het is wel een waar ik uitermate tevreden en ook trots over ben. Ik had als tiener eigenlijk een heel stereotiep, negatief beeld van het genre, dat niet zozeer gebaseerd was op een onbevooroordeelde waarneming van mijn kant, maar eerder omdat ik vond dat ik me als classic rock-liefhebber nu eenmaal érgens tegen moest afzetten. Ik kan eigenlijk wel zeggen dat het door musicmeter komt dat ik me meer open heb gesteld voor hiphop, al was het ook niet meteen liefde op het tweede gezicht toen ik eenmaal mijn vijandigheid jegens de stijl in de prullenman had gegooid.

Op een goede keer hoorde ik echter toevallig Gravel Pit van Wu-Tang-Clan op de radio, en alhoewel de raps me niet aantrokken, stoorden ze me ook niet. Het gesampled melodietje (uit een oude Franse televisieserie, blijkbaar) bleef echter door mijn hoofd spoken, en door veel naar Gravel Pit te luisteren, ben ik uiteindelijk ook de raps gaan appreciëren. Toen heb ik maar eens hun debuutalbum beluisterd en opeens was de klik daar. Dit alles is nog geen jaar geleden gebeurt, maar ondertussen staan er wel al vier hiphopnummers in de lijst. Ik denk dat al ik over vijf jaar nog eens een top 100 maakt, dat aantal wel eens een stuk hoger zou kunnen liggen, want er is nog veel dat ik niet ontdekt heb. Hou je dus zeker niet in als je tips voor me hebt, beste lezer!

Laten we het nu nog even specifiek over Straight Outta Compton hebben. Ik heb dit nummer eigenlijk pas heel recent ontdekt, in het 1989-topic van herman, maar om het in hiphoptermen uit te drukken, hij kwam meteen hard en dat doet ie nog steeds. Vooral Ice Cube’s stukje spreekt me aan omwille van de directheid, maar ook Eazy-E kan ik niet onvermeld laten. Wat een geweldige stem en uitstraling had dat mannetje, een beetje de Joe Pesci van de hiphop vind ik. Nee, ik ben echt heel blij dat ik me heb opengesteld voor het genre, anders had ik nooit van meesterwerkjes als dit kunnen genieten. Bedankt musicmeter!

91. Manic Street Preachers – Motorcycle Emptiness

Maar het is zeker niet zo dat ik de gitaar uit het oog aan het verliezen ben. Ik vind dat namelijk nog altijd hét instrument waarmee je als muzikant het beste woordeloos je gevoelens kan uitdrukken. Of laat ik het anders zeggen, het is het instrument waar ik als luisteraar het meeste emotie in kan horen en herkennen. Motorcycle Emptiness bijvoorbeeld, klinkt voor mij verdrietig, boos, vechtlustig en verslagen tegelijkertijd, een soort mengelmoes van extreme emoties, die je alleen kan ervaren in liefde en oorlog. Hartverscheurend, dat is het woord. Dit soort nummers zullen nog tot diep in mijn lijst blijven voorkomen.

avatar van ArthurDZ
Ik zie dat mijn eerste bericht al meteen behoorlijk lang is. Sorry jongens, en veel leesplezier!

avatar van Rudi S
Mooi start hoor, ik had ook niet anders verwacht.

avatar van vleertje
Thanx ArthurDZ ik wil graag alsnog plaatsen rond 14-4

avatar van Weirdo Wizzy
Eazy E de Joe Pesci van hiphop...ik geloof dat ik deze top 100 maar ga volgen

avatar van itchy
Volledig eens met je mooie observatie van Thurston's swag. Tuff titty!

avatar van herman
Stereo Sanctity, geweldig nummer. Staat ook op de shortlist voor mijn top 100, zo'n fantastische adrenalinerush!

avatar van zaaf
nou arthur, meer boost nodig? ik sprak mijn vermoeden al uit dat het lekker zou worden en de eerste tien - inclusief lyriek - stelt het vertrouwen op gerust. mooie nummerkeuzes ook van de artiesten. ja zelfs a flock of seagulls...
dat nummer van u2 is voor mij een minder momentje, maar de boog kan niet altijd strak staan eh?

het zou wel leuk zijn als jij je fratsen op spotify kan samenballen. anders word ik zo de spotifykneus van mume.

avatar van laxus11
Mooi begin Arthur alleen het nummer van SY vind ik niet echt boeiend

Mooi ook dat One er in staat, voor mij ook een van de mooiste van U2

avatar van ArthurDZ
Bedankt voor de toffe reacties, iedereen!

zaaf schreef:


het zou wel leuk zijn als jij je fratsen op spotify kan samenballen. anders word ik zo de spotifykneus van mume.


Als iemand me even wil uitleggen hoe je precies spotifyplaylistjes deelt of er via musicmeter naar kan linken, dan doe ik dat graag. Ik vrees dat ik zelf ook een beetje een spotifykneus ben op dat vlak

avatar van Casartelli
Casartelli (moderator)
Van dat voornemen om Arnouts lijst nog eens rustig door te nemen, komt zo ook niet zo veel terecht, vrees ik. Mooi geschreven stukjes Arthur. Hier en daar ook mooie liedjes.

avatar van ArthurDZ
laxus11 schreef:
Mooi begin Arthur alleen het nummer van SY vind ik niet echt boeiend



Maar die van N.W.A. wel? Mooi zo, Laxus!


avatar van dumb_helicopter
Kan je er anders de linkjes naar nummers bijvoegen telkens, Arthur?

avatar van vigil
een zeer behoorlijk begin met o.a. Llyod Cole, The Flock's, The La's en MSP. Aangezien dit het eerste rijtje is verwacht ik dat de rest nog beter zal zijn

avatar van laxus11
ArthurDZ schreef:
(quote)


Maar die van N.W.A. wel? Mooi zo, Laxus!


Die vind ik eerlijk gezegd best leuk

avatar van ArthurDZ
Nou, vooruit dan maar. Ik kan mijn bericht niet meer aanpassen, dus doe ik het maar hier

100. The La’s – There She Goes
99. Lloyd Cole & The Commotions – Perfect Skin
98. Arcade Fire – Rebellion (Lies)
97. Prince – When Doves Cry (gevonden op youtube! Waar gaan we dat schrijven?)
96. Sonic Youth – Stereo Sanctity
95. U2 – One
94. A Flock Of Seagulls – Wishing (If I Had A Photograph Of You)
93. Gorillaz – On Melancholy Hill
92. N.W.A. – Straight Outta Compton
91. Manic Street Preachers – Motorcycle Emptiness

avatar van zaaf
offtopic, @ArthurDZ
als je een spotifyafspeellijst hebt gemaakt klik je erop met rechterknop. kies voor openbaar maken (of als je instellingen onaangeroerd zijn, staat dat al zo - dat zie je als de optie geheim maken gegeven staat). op dezelfde manier staat tussen de opties: http link kopieren. die kan je dan weer hier als link insluiten. en hoppa!

avatar van Mjuman
Vind het wel een hoog emo-level hebben voor een begin; dat voorspelt nog wel wat; 91 is een aardige reminder om die band weer wat meer te draaien na Manic Street Preachers - Journal for Plague Lovers (2009) dat ervoor zorgde dat ik afhaakte.

avatar van ArthurDZ
Mjuman schreef:
Vind het wel een hoog emo-level hebben voor een begin;


Hoog emo-level? Na The La's, Lloyd Cole en A Flock Of Seagulls? Of heb je het over mijn begeleidende commentaartjes? Dit zijn dan ook mijn honderd lievelingsliedjes he Mjuman, tuurlijk dat ik dan een beetje emotioneel word tijdens het presenteren

avatar van Mjuman
Precies die drie zit sterk een luddevedu-element in (dan wel het gevoel van "zou willen benaderen, maar durf niet"), waarbij Flock of Seagulls - 'scuse me - eigenlijk de meest 'corny' vind (gelukkig nog niet zoals One). Ik voorspel ook een plek voor B-Movie Nowhere Girl - da's voor mij dan weer zo'n emo-opener.

Honderd zou voor mij al ondoenlijk zijn, qua schifting en qua herinnering/associatie. Ik heb dan ook dit topic gedaan De Site >> Gebruikers >> Essentiële Albums Voor je Eigen Muzikale Reis

Succes en hou vol

avatar van Outlaw104
Lekker eerste tiental Arthur, enkel N.W.A. ligt me minder, in tegenstelling tot jou kan ik die switch naar de hiphop maar niet maken.
Maar als dit begin van de lijst de opmaat is naar de rest van je top100, dan ben ik zeer benieuwd.

avatar van ArthurDZ
Nog eens bedankt voor de toffe reacties iedereen!

Mjuman schreef:
k voorspel ook een plek voor B-Movie Nowhere Girl - da's voor mij dan weer zo'n emo-opener.


Nowhere Girl is een mooi nummer, maar heeft desondanks nooit zelfs maar kans gemaakt voor een plek in mijn top 100.

En bedankt nog zaaf voor je heldere uiteenzetting, maar ik denk dat ik het voor de rest van de lijst maar met youtubelinkjes ga doen.

avatar van ArthurDZ
90. Wu-Tang Clan – Method Man

Wu-Tang Clan dus, de groep waardoor ik hiphop pas echt gaan ben waarderen. Wellicht is mijn favoriete Wu-Tang momentje Inspectah Deck’s verse in Protect Ya Neck, maar als geheel heb ik misschien toch net iets meer met Meth’s solonummer. Het begint al met de intro, die velen misschien nogal flauw vinden, maar ik schiet elke keer weer in de lach als ik de Method Man ‘with yo ass cheeks spread out and shit’ hoor zeggen. Het nummer zelf is natuurlijk ook dik in orde, want Meth heeft nu eenmaal een heel plezierige stem. Hij is sowieso wel een beetje de held van die eerste plaat, samen met natuurlijk RZA, want ook zijn bijdragen aan C.R.E.A.M. en Protect Ya Neck zijn wat mij betreft priceless. Zo priceless dat hij mij solo eigenlijk een beetje teleurgesteld heeft. Tical is toch niet meteen het meesterwerk dat ik verwachtte.

89. Genesis – Dancing With The Moonlit Knight

Een nummer als een dolle achtbaan, dit. Het a capella intro en het rustige, folky stukje er vlak na hebben wel mijn voorkeur, vooral dankzij de prachtige zang van Peter Gabriel, maar ook tijdens en nadat dat gotische kerkkoor komt invallen blijft dit nummer boeien, in tegenstelling tot mening ander ultraprognummer.

Genesis heb ik eigenlijk via Phil Collins solo ontdekt, dus hun door de diehards verguisde jaren ’80-periode heb ik als eerste beluisterd. Nu vind ik albums als Invisible Touch en We Can’t Dance eigenlijk ook prima plaatjes, met een hoop mooie nummers, al moet ik dus toegeven dat hun allerbeste song wel uit hun proggy periode komt. Hun beste overall album blijft wel Invisible Touch voor mij. Hoe boos dat sommige mensen ook maakt

88. Guided By Voices – I Am A Scientist

Weinig bands die zo uniek zijn als Guided By Voices, denk ik. Al jaren brengt dit collectief rond ex-leerkracht Robert Pollard het ene na het andere album uit, vol korte, onafgewerkte liedjes met vage en bizarre teksten, die vaak op een of andere manier toch behoorlijk geniaal kunnen zijn. Van gewichtige woorden als ‘albumconcept’ of ‘opbouw’ heeft die man blijkbaar nog nooit gehoord, en dus vind ik het stiekem best wel grappig dat deze net één plaatsje boven Genesis staat. Less is more werkt ook in muziek.

I Am A Scientist is een van hun liedjes die wel nog een soort van kop en staart heeft, en is daarom misschien wel hun grootste oorwurm. Mooie tekst ook, dat lijkt te gaan over alcoholmisbruik. Al kunnen het net zo goed willekeurig op elkaar volgende losse zinnetjes zijn natuurlijk. Bij deze band weet je nooit…

87. Leonard Cohen – Story Of Isaac

En uiteraard staan er ook van deze grote meneer drie nummers in de lijst. Story Of Isaac is de enige die niet van het debuut komt, maar van zijn tweede album Songs From A Room. Ik weet niet of hier veel mensen het Bijbelse verhaal van Abraham en Isaac kennen, maar daar is dit nummer dus op gebaseerd, al gaat het laatste deel duidelijk over de Vietnamoorlog. Ik heb op een katholieke lagere school gezeten waar veel aandacht werd besteed aan catechese en Bijbelkennis, en als klein ventje al vond ik het verhaal van Isaac heel intrigerend. Hoe ver God ging om Abrahams geloof te testen, en hoe ver Abraham ging om zich te bewijzen, ik vond het mooi en griezelig tegelijkertijd. Verder ben ik overigens totaal niet bezig met geloof, geef mij Leonard Cohen maar

86. Minutemen – History Lesson Part II

History Lesson Part II dan, een nummer over de vriendschap tussen zanger/gitarist D. Boon en bassist Mike Watt, over feestjes, punkmuziek, en samen in een band zitten. Kortom, over de goede dingen des levens. Anderhalf jaar later zou Boon in een auto-ongeluk de dood vinden. Met dit in het achterhoofd kan je dit ook een song over de vergankelijkheid van het leven noemen. Heel emo allemaal, inderdaad Mjuman, maar wat ik zelf eigenlijk het leukste vind aan dit nummer is de manier waarop Boon praatzingt over het repetitieve maar prettige gitaarloopje.

85. Zita Swoon – My Bond With You And Your Planet: Disco!

De eerste Belgen in de lijst staan op 85. De zang en tekst van Stef Kamiel Carlens rammelen en swingen hier haast net zo prettig als de muziek, dat verder inderdaad als een soort parodie op disco kan worden opgevat. Hij vuurt de ene na de andere doldwaze quote op je af, over dat praten met een meisje soms kan zijn zoals schaatsen op dun ijs, over zijn dikke gitaar en over zijn ‘donkey funky slapping horn’. Heerlijk, dat soort prettig gestoorde muzikanten. dEUS was nooit meer hetzelfde zonder hem.

84. Beach House – Myth

Het jaar 2013 is vooralsnog niet vertegenwoordigd in mijn top 100, de jongste songs komen uit 2012. Dit is 2012-liedje een van de twee.

Ik geef niet snel van de eerste keer vijf sterren aan een plaat, maar Bloom van Beach House was een van die albums waar ik gewoon een uitzondering voor moest maken. Ik kende Teen Dream al een beetje, doordat een goede vriend van me op een bepaald moment helemaal gek was van die cd, maar zelf kwam ik in mijn beoordeling niet verder dan ‘wel aardig’. Op zijn aanraden heb ik Bloom vrijwel direct na de release geluisterd, en al bij de eerste tonen van Myth viel plots het kwartje, wat ervoor zorgde dat het dus meteen dikke liefde was tussen mij en Bloom. Een heerlijk atmosferisch nummer, dat desondanks niet uit het oog verliest dat het een liedje moet zijn in plaats van alleen een sfeerschepping. Vooral dat stukje ‘Found yourself in a new direction’ vind ik echt geweldig, het muzikale equivalent van de zon die eindelijk door een pak regenwolken weet te breken.

83. Pixies – Where Is My Mind

Huuuuuuuuu, stop! Er is geen enkel liedje dat zo leuk begint als Where Is My Mind. Het zet meteen de toon voor een rustig maar broeierig nummer, folky van inslag maar ook typisch Pixies qua uitvoering. Maar wat dit nummer echt speciaal maakt, althans voor mij dan, is het contrast tussen de dromerige vocalen van Black Francis en de nachtmerrieachtige backing vocals van Kim Deal. Ik moet eigenlijk altijd een beetje in de juiste stemming zijn om naar Pixies te luisteren, echter dit nummer kan voor mij altijd!

82. The Shins - Saint Simon

Veel liedjes uit het rijtje 90-81 staan in de lijst omdat ik de vocalen zo mooi vind, merk ik juist. Ook Saint Simon doet mee om die reden. Vooral de ‘la die da da’s’ vind ik echt onweerstaanbaar mooi, het nummer gaat er meteen een stuk idyllischer door klinken. Maar ook James Mercer zelf zet dankzij zijn geweldige gevoel voor timing een puike prestatie neer. Sterker nog, ik ben ervan overtuigd dat alleen hij Saint Simon zo mooi had kunnen inzingen. Dit is dan ook nog niet het laatste nummer van Saint James en zijn bandje in mijn lijst.

81. Blue Oyster Cult – Don't Fear The Reaper

Zouden jullie mij geloven als ik zeg dat ik buiten Don’t Fear The Reaper op dit ogenblik geen enkel ander nummer van Blue Oyster Cult kan opnoemen? Wel, bij deze dan. Ik heb ooit wel eens een verzamelalbumpje van deze heren beluisterd, maar daarvan is maar één nummer blijven hangen, deze dus, het nummer dat ik al van ze kende en sinds jaar en dag tot mijn absolute topfavorieten reken. Geen idee waarom de band mij met alleen dit nummer weet te raken, eigenlijk. Al ligt het niet aan de koebel denk ik.

Gast
geplaatst: vandaag om 12:42 uur

geplaatst: vandaag om 12:42 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.