Na alle 361 pagina’s doorlopen en geluisterd te hebben wil ik mij graag aanmelden voor de top 100 van... Met een nieuwe 4-weekse thuiswerkperiode kan ik alvast een mooie start maken om die in 2024 te presenteren.....

Nicolaib88
Arrie
Poek
jellorum
Cervantes
TornadoEF5
aERodynamIC
Weirdo Wizzy
Mausie
hoi123
wendyvortex
Gretz
AstroStart
Aerobag
Bonk
madmadder
AbleMable
MRDammann
Ward
Johan de Witt
Koenr
Brainpatient

46. Pink Floyd - Us and Them (1973)


Pink Floyd verlegde grenzen in de rock van de jaren '70 met lange nummers met opeengestapelde klanklagen, complexe harmonieën en ruimte voor instrumentale improvisatie. David Gilmour zingt over de kloof die kan bestaan tussen twee groepen mensen in een oorlog of tussen rijk en arm. Na de intro met Hammondorgel onstaat een zwaarmoedige sfeer met afwisseling tussen rustige solozang, luidere groepszang en twee saxofoonsolo's.

45. The Cranberries - Zombie (1994)


De Veenbessen vielen op in de jaren '90 door een vrij stevige rocksound te verenigen met folkelementen, geëngageerde teksten en een zangeres met een speciaal, overslaand stemgeluid en een Iers accent. Dolores O'Riordan zou in 2018 overlijden na een jarenlange worsteling met depressie en alcohol, maar hier was ze nog in de fleur van haar leven. Dit is een protest tegen de bomaanslagen van het IRA in Warrington, Cheshire, waarbij zesenvijftig gewonden vielen en verschillende kinderen stierven. In de videoclip draagt de zangeres gouden bodypaint.

44. Béla Bartók - Allegro Pizzicato (Strijkkwartet No. 4) (1928)

Op MuMe staan geen klassieke componisten, maar in deze lijst wilde ik er toch één zetten, zij het er wel een uit de twintigste eeuw. Deze Hongaar combineerde modernistische ideeën met ritmes en melodieën uit de traditionele volksmuziek van de Balkan. Het resultaat was een stijl met felle dissonanten en onregelmatige ritmische accenten. Z'n vierde strijkkwartet is een van de mooiste voorbeelden, met name dan het deel dat volledig pizzicato gespeeld wordt, met de snaren getokkeld in plaats van gestreken.

43. Avril Lavigne - Don't Tell Me (2004)


Deze Canadese zangeres werd bekend als het tienersterretje met het sk8board. Met haar tweede album Under the Skin ontplooide ze zich tot een songwriter die in haar teksten gevoelsproblemen wist te verwerken waarin veel adolescenten zich herkenden. Hier wijst ze een jongen af die te snel wil gaan in een relatie. Hij wil meteen met haar naar bed, terwijl ze daar nog niet aan toe is. Ze weet boosheid in de melodie te leggen. In de eerste strofe zit een akoestische gitaar, maar daarna komt er een fuzzy elektrische gitaar bij om het wat steviger te doen klinken.

42. Ray Charles - Hallelujah, I Love Her So (1956)


Ray Charles was een sleutelfiguur bij het ontstaan van soul vanaf de late jaren '50. Hij werd blind in z'n kindertijd, maar dat belette hem niet om het te maken als zanger en pianist. Hij gebruikte elementen uit rhythm & blues, jazz en gospel om z'n eigen stijl te ontwikkelen. Dit swingende liedje met de typische akkoordprogressie schreef hij zelf. Hij zingt wat onderkoeld, met ritmische vrijheid. De saxofoonsolo van Don Wilkerson is een jazzy element. Leuk is dat het woord "knocking" uitgebeeld wordt door de drummer. Raymond van het Groenewoud zou dit later coveren als Hallelujah, ze is van mij.

41. Lana Del Rey - Video Games (2011)


Van Ray naar Del Rey is een kleine stap. Deze New Yorkse ontwikkelde een heel eigen stijl met muziek die dromerig en lethargisch klinkt. Ze heeft een luie manier van zingen en gebruikt warme en gevarieerde elektronische klanken. Haar teksten gaan vaak over zinloosheid, fascinatie voor de dood, stukgelopen relaties en nostalgische herinneringen. Hier brengt ze een ironisch eerbetoon aan een partner die niets anders doet dan pool, darts en computerspelletjes spelen.

40. Diana Ross & The Supremes - Love Child (1968)


In de jaren '60 waren meidengroepen populair. Het productiefst waren The Supremes, de groep met Diana Ross als bekendste lid. In 1968 was zij al naar voren geschoven als de ondubbelzinnige leider, al bleven Mary Wilson en Cindy Birdsong een belangrijke rol vervullen. Voor The Clan, een groep songwriters bij Motown, was dit een gelegenheid om hun volle instrumentale klank verder te ontwikkelen. Deze tekst was voor die tijd controversieel, aangezien het gaat over een buitenechtelijk kind, dat niet had mogen bestaan volgens de heersende maatschappelijke normen.

Nicolaib88
Arrie
Poek
jellorum
Cervantes
TornadoEF5
aERodynamIC
Weirdo Wizzy
Mausie
hoi123
wendyvortex
Gretz
AstroStart
Aerobag
Bonk
madmadder
AbleMable
MRDammann
Ward
Johan de Witt
Koenr
Brainpatient
Barney Rubble

Leuke gevarieerde lijst

39. GoGo Penguin - Protest (2016)

Dit jazztrio uit Manchester kent de gebruikelijke samenstelling van piano, contrabas en drums, maar hun manier van spelen is ongebruikelijk. Met onregelmatige ritmische accenten, kolkende motieven en vrije improvisatie komen ze tot een vernieuwende stijl. Dezelfde instrumentist wordt soms twee keer over elkaar opgenomen en er wordt galm toegevoegd. Protest werkt naar een climax toe met piano en drums die steeds harder gaan hameren en een contrabas die z'n hoogste, schrilste klanken opzoekt.

38. Garbage - Only Happy When It Rains (1995)


Halverwege de jaren '90 wilde Butch Vig, bekend als producer van Nirvana's Nevermind, als drummer een nieuwe band oprichten. De Schotse zangeres Shirley Manson was de juiste keuze als zangeres, wegens haar flamboyante stijl en energieke podiumverschijning. In de nasleep van de grungeperiode waren zwartgalligheid en teenage angst nadrukkelijk aanwezig in de Amerikaanse rockmuziek. De paradox in de titel steekt daar de draak mee, door het standpunt weer te geven van iemand die ervan geniet zich te wentelen in een depressie. Letterlijk kan het ook over het weer in Schotland gaan. Ruwe gitaren gaan samen met elektronische klanken.

37. Queen - Radio Ga Ga (1984)


In het begin van de twintigste eeuw werd er nog gewaarschuwd tegen de verderfelijke invloed van de radio, maar in de jaren '80 maakte Queen al deze nostalgische ode aan het toestel dat verdrongen dreigde te worden door de nog veel verderfelijker televisie. De tijd waarin tieners liedjes van de radio opnamen op een cassettebandje, is lang vervlogen. De tekst verwijst naar het luisterspel The War of the Worlds dat het Amerikaanse publiek even deed geloven dat er echt een invasie van buitenaardse wezens was. Queen combineert hier het grootschalige en theatrale van hun vroege periode met de moderne klanken van synthpop.

36. The Beatles - Yesterday (1965)


Dit zal wel het bekendste liedje in deze hele lijst zijn. In al z'n schijnbare eenvoud blijft dit een meesterwerkje. Een wat klaaglijke melodie wordt ondersteund door een uitgekiende opeenvolging van akkoorden. Het arrangement met strijkers geeft er een klassiek tintje aan. Het is een van de meest gecoverde liedjes aller tijden - wellicht zijn er alleen van Summertime nog meer versies opgenomen. Met de oorspronkelijke werktitel Scrambled Eggs was dat wellicht niet gelukt. Soms worden de Fab Four oververheerlijkt, wanneer bijvoorbeeld John Lennon gelijkgesteld wordt aan Jezus Christus, maar hun invloed op de pop en rock van de volgende vijf decennia valt moeilijk te ontkennen.

35. The Rolling Stones - Lady Jane (1966)


Gisteren eindigden we met een bekend liedje van The Beatles; vandaag beginnen we met een minder bekend van de Stones. Opvallende instrumenten zijn de klavecimbel van Jack Nitzsche en de dulcimer van Brian Jones. Dit is typerend voor de invloed van Barok en folk in deze periode. De tekst lijkt te gaan over adellijke vrouwen uit het verleden. Lady Jane Grey, Anne en Mary waren Engelse koninginnen. De namen Mary en Jane kunnen echter ook een toespeling zijn op marihuana.

https://www.harpkit.com/mm5/graphics/00000001/hourfin1_400x400.jpg

Dat nummer van Garbage is echt heerlijk.

34. Ella Fitzgerald - How High the Moon (1948)


Na een arme jeugd in Virginia trok ze naar Harlem, waar ze snel doorbrak als zangeres. Haar songbooks uit de jaren '50, met standards van Cole Porter, Irving Berlin en George Gershwin, zijn zo'n beetje de Bijbel van de vocale jazz. Ook haar duetten met Louis Armstrong zijn memorabel. In deze versie van How High the Moon, van Morgan Lewis en Nancy Hamilton, laat ze een staaltje scat singing horen, improviserend op betekenisloze lettergrepen.

33. Paco de Lucía - Entre Dos Aguas (Rumba) (1973)

Deze Spanjaard is de grootmeester van de nuevo flamenco. Hij combineerde de traditionele Spaanse stijl met moderne klanken van een elektrische basgitaar en Cubaanse bongo's en conga's. In tegenstelling tot klassieke gitaristen speelt hij met gekruiste benen, met z'n instrument op z'n knie. Z'n linkerhand is razendsnel, terwijl hij rechts rasguado's en andere technieken gebruikt. Met deze rumba flamenca wordt het ontspannen mediterrane sfeertje helemaal opgeroepen.

Ella en toch wel " het nummer " van Paco.
Wat een techniek hebben deze beide artiesten toch

32. First Aid Kit - My Silver Lining (2014)


De Zweedse zussen Klara and Johanna Söderberg zijn een folkduo dat opvalt dankzij hun mooie vocale harmonieën, sterke teksten en kleurrijke instrumentaties. Ze bewijzen dat moderne folk levendig en meeslepend kan zijn. In dit lied over hoop in donkere tijden worden ze bijgestaan door een strijktrio. Vooral op de woordeloze passages hoor je hun mooie samenzang.

31. Sade - Smooth Operator (1984)


Sade nam een eigen plaats in in de jaren '80 met popmuziek die sterk beïnvloed was door jazz en soul, vaak met gesofisticeerde harmonieën, saxofoonsolo's en een zwoele sfeer. In Smooth Operator wordt een portret geschilderd van een gladde gigolo die een luxeleventje leidt. De albumversie begint met een gesproken inleiding. Een saxofoonsolo zorgt voor een broeierige sfeer. Haar warme, fluwelen stem is perfect geschikt voor deze stijl.

30. Carole King - You've Got a Friend (1971)


Voordat Carole King doorbrak als zangeres, schreef ze samen met haar echtgenoot Gerry Goffin hits voor andere artiesten, waaronder The Loco-Motion, Will You Love Me Tomorrow en (You Make Me Feel Like) A Natural Woman. Vanaf de jaren '70 ging ze dan toch maar haar liedjes zelf opnemen. Dat leverde onder andere deze evergreen op, die voor de verandering eens niet over liefde gaat maar over vriendschap. James Taylor, die z'n eigen versie in dezelfde periode opnam, is samen met Joni Mitchell in de achtergrond te horen. Carole King zingt expressief, maar zonder overdreven sentiment. Ze begeleidt zichzelf op de piano; strijkers voegen een warme kleur toe.

29. Mogwai - Hunted by a Freak (2003)

Deze Schotse groep slaagde erin met twee gitaren, basgitaar en drums een bijzondere stijl te ontwikkelen. Ze creëren sfeervolle soundscapes door gitaren en drums te combineren met elektronische klankeffecten. De stemming kan meditatief zijn, maar er zijn ook uitbarstingen. Na een inleiding met rustig getokkel komt er een vervormde, onverstaanbare zangstem bij als extra klankkleur. Daarna zwelt het geluid verder aan tot een climax.

28. Charles Aznavour - La Boheme (1966)


("We reciteerden verzen,
Gegroepeerd rond het fornuis, de winter vergetend.")

Deze Franze zanger van Armeense afkomst bracht teksten te brengen met zin voor poëzie en theatraliteit. Hier bezoekt een man van middelbare leeftijd Montmartre, de buurt waar hij lang geleden als bohémien leefde samen met enkele jongelui die geloofden dat ze een roeping hadden als kunstenaar. Uiteraard was hij verliefd op een vrouw die poseerde voor z'n schilderijen. Hij zingt in een vrije, vertellende stijl boven een walsritme dat rustig begint maar versnelt op het einde. Zelden werd een gevoel van nostalgie zo mooi weergegeven.

De wereld draait doorrrrrrrr

Dre

27. Paul Simon - Diamonds On The Soles Of Her Shoes (1986)


Toen Paul Simon zich op het randje van een midlifecrisis bevond, haalde hij nieuwe inspiratie uit de muziek van Zuid-Afrika. In een land waar Apartheid heerste, ging hij samenwerken met plaatselijke muzikanten. Hier wordt de ontmoeting beschreven tussen een arme jongen en een rijke vrouw. Het begint a cappella met de stemmen van Ladysmith Black Mombasa. Daar komen slagwerkers bij, waaronder de jonge Youssou N'Dour. Gitaren en blazers zorgen voor het westerse element.

26. Kate Bush - Babooshka (1980)


Kate Bush sprak van in het begin luisteraars van diverse pluimage aan door popliedjes te maken met een artistiek kantje. Vaak zijn het kleine toneelstukjes. Haar hoge, doordringende stem doet het feeëriek klinken. Hier vermomt een Russische vrouw zich om haar eigen man te verleiden, om z'n trouw te testen. Haar oudere broer Paddy bespeelt de balalaika en imiteert een basstem uit een kozakkenkoor om er een Russische tintje aan te geven.

25. Duke Ellington - Take the "A" Train (1941)

Duke Ellington is een van de stamvaders van de jazz. Hij was een buitengewoon bandleider, arrangeur, componist en pianist. Vanaf eind de jaren '20 trad hij met z'n big band op in de Cotton Club in Harlem. Take the "A" Train werd geschreven door z'n vaste medewerker Billy Strayhorn. Het heeft een zorgeloos swingend ritme, mooie blazersklanken en geïmproviseerde solo's. Ellington zelf speelt de intro op de piano.