73. Roland Dyens - Hommage à Villa-Lobos (1987)

Roland Dyens was een Franse gitarist geboren in Tunesië. Hij studeerde klassieke gitaar, maar ging zich algauw toeleggen op bewerkingen van volksmuziek, chanson, jazz en klassiek. Z'n eigen composities ontstonden deels uit improvisatie en bevatten speciale effecten, zoals kloppen op de snaren of achter de kam spelen. Met dit stuk, opgedragen aan de Braziliaanse componist Villa-Lobos, demonstreert hij z'n speeltechniek met complexe ritmes en een afwisseling tussen hamerende en lyrische passages.

72. Robyn - Indestructible (2010)


Aanvankelijk leek Robyn een zoveelste zangeres met een of twee dansbare hits te worden, maar vijftien jaar later staat ze er nog steeds en heeft ze een sterke controle over haar output. Hier zingt ze over haar voornemen om met volle overgave aan een nieuwe relatie te beginnen ondanks negatieve ervaringen in het verleden. Verrassend genoeg was dit oorspronkelijk een akoestisch nummer met violen. Het werkt echter beter in de dansversie, met opzwepende beats en synthesizers. In de videoclip draagt de Zweedse een futuristisch kleed met tubes met gekleurde vloeistof, waardoor ze er half-mens en half-robot uitziet.

71. Billy Joel - She's Always a Woman (1977)


Billy Joel heeft heel wat tijdloze liedjes met pianobegeleiding geschreven. Het zijn miniatuurtjes waarin hij een beeld schetst van een persoon, een omgeving of een stukje Amerikaanse geschiedenis. Hier beschrijft hij een femme fatale. Hij somt een hoop negatieve en wispelturige of tegenstrijdige eigenschappen op, maar laat doorschemeren dat hij uiteindelijk toch niet aan haar kan weerstaan. De kabbelende pianobegeleiding wordt bijgekleurd met een dwarsfluit en het geneurie van de zanger.

70. Michael Kiwanuka - Tell Me a Tale (2012)


Kiwanuka is een Londense zanger van Oegandese afkomst. Zijn muziek is sterk beïnvloed door oude soul en jazz, al speelt hij er ook vaak folkgitaar bij. Hier klaagt hij over mensen die hun verhaal opschroeven, die zichzelf mooier voorstellen dan ze zijn. De kleurrijke instrumentatie gebruikt jazzy dwarsfluiten en saxofoons. Zijn korrelige stem en de poëtische tekst doen de rest.

69. Aaliyah - More Than a Woman (2001)


Op 25 augustus 2001 kwam deze tweeëntwintigjarige R&B-zangeres om het leven in een vliegtuigongeval. Zij was als een bloem op een rots. Dit komt uit het album dat anderhalve maand voor haar dood verscheen. Haar zangstem is meermaals over elkaar opgenomen, terwijl Timbaland voor een gorgelende elektronische baslijn gezorgd heeft. Die mengeling van stoer en sensueel zit ook in de videoclip, waarin ze met een leren pak op een motor rijdt, maar ook slangachtig danst met een lichtshow op de achtergrond.

68. Barbra Streisand - Prisoner (1978)


Al meer dan een halve eeuw zingt Barbra Streisand standards en originals, komische en romantische liedjes. Ze heeft een imposante stem met een groot bereik en een variatie aan klankkleuren. Dit nam ze op voor de soundtrack van Eyes of Laura Mars, een thriller waarin een helderziende fotografe meekijkt door de ogen van een seriemoordenaar. Het begin heeft een trage pianobegeleiding met ingehouden spanning. Dan komt er een elektrische gitaar bij en worden de registers opengetrokken. Haar zangstijl evolueert van intiem naar extatisch.

67. Frank Zappa - Peaches en Regalia (1969)

De man met de walrussnor was een curiosum in de rockmuziek van zijn periode. Hij stond open voor gekke experimenten, parodieën, persiflages, wilde improvisaties en onzinnige uitweidingen. In dit instrumentale werkje bespeelt hij een basgitaar die een octaaf hoger en met dubbele snelheid wordt afgespeeld. Hij wordt omring door piano, orgel, slagwerk en blaasinstrumenten. Grenzen tussen klassiek, jazz en rock werden hier tijdelijk opgeheven.

66. Paolo Conte - Via con Me (1981)


("Weg, weg, kom weg van hier,
Niets bindt je nog aan deze plaatsen.")

Als zanger was Paolo Conte een laatbloeier. Hij debuteerde op z'n zevenendertigste en werd pas populair na z'n veertigste. Daarvóór schreef hij wel al liedjes voor anderen. Hij verenigde de traditie van de Italiaanse canzona met invloeden van jazz en rock. Zichzelf begeleidend aan de piano wisselt hij af tussen Italiaans, Engels en een nonsenstaal waarmee hij slagwerk imiteert. Op een swingend ritme nodigt hij iemand uit om samen met hem te ontsnappen aan de dagelijkse sleur.

65. U2 - Sunday Bloody Sunday (1983)


Deze Beloken Pasen beginnen we met een lied over een bloedige zondag. Op 30 januari 1972, ten tijde van de Troubles, schoten Britse soldaten dertien Noord-Ieren dood die deelnemen aan een protestmars in Londonderry. Bono en z'n medeplichtigen durfden het aan om dit politiek geladen onderwerp als uitgangspunt te nemen voor een rockanthem. De cyclus van geweld aan weerszijden wordt veroordeeld. De intro heeft een militair drumritme. In de originele albumversie zit een elektrische viool.

64. Joan Baez - Donna, Donna (1960)


Joan Baez was een van de boegbeelden van de folkrevival in de vroege jaren '60. Ze zong veel traditionele ballades en protestliederen, zichzelf begeleidend op akoestische gitaar. Dit was oorspronkelijk een Jiddisch liedje van Sholom Secunda en Aaron Zeitlin, maar deze Engelstalige versie werd de bekendste. Het gaat over een kalf dat naar de slachtbank geleid wordt en jaloers naar een vrije zwaluw kijkt. Dit was een metafoor voor de slachtoffers van de Holocaust. In al z'n soberheid is dit een zeer aangrijpend liedje.

63. Portico Quartet - Paper Scissors Stone (2009)

Veel mensen denken dat jazz iets is van vóór 1970, maar ook in de recentere periode werd veel goede jazz gemaakt, vaak met kruisbestuiving van andere genres. Portico Quartet is een Brits combo met een bijzondere klank. Naast saxofoon, piano en contrabas gebruiken ze een arsenaal aan slagwerkinstrumenten. Daarbij horen drums en marimba, maar ook de hang, een metalen instrument verwant aan de steeldrum. Hun muziek gaat uit van repetitieve patronen waarop geïmproviseerd wordt. Met deze benadering houden ze het genre springlevend.
https://musictoeat.files.wordpress.com/2013/09/hang11.jpg?w=300&h=219

62. Lindi Ortega - Jimmy Dean (2011)


Lindi Ortega is een Canadese die een tijdje naar Nashville trok om countryzangeres te worden. Herkenbaar is ze aan haar rode laarzen. Ze is beïnvloed door oude countryzangers en rockabilly uit de jaren '50. Een filmster uit dat decennium komt hier postuum aan het woord. De geest van de betreurde James Dean blikt terug op z'n wilde levensstijl vóór z'n auto-ongeval. Ze wordt bijgestaan door slide guitar, banjo, contrabas, en een bluesy mondharmonica.

61. Blondie - Heart Of Glass (1978)


Blondie begon ooit als een onstuimige rockgroep, maar producer Mike Chapman bracht daar verandering in met synthesizers en invloed van disco en new wave. In 1975 namen ze van dit liedje reeds een demo op met als titel Once I Had a Love. Drie jaar later namen ze deze discoversie op met een hoger tempo. Echte drums en elektrische gitaar werden gecombineerd met een drumcomputer en modieuze elektronische klanken. Frontvrouw Debbie Harry had de juiste mengeling van speelse onschuld en stoere zelfzekerheid.

60. France Gall - Évidemment (1987)


("Er zijn stiltes die veel zeggen,
Meer dan alle woorden die men kan geven.)

France Gall brak in de jaren '60 door als tienersterretje en als winnares van het Eurovisiesongfestival. In 1976 begon de tweede, meer volwassen fase van haar carrière, toen ze de liedjes ging zingen die haar echtgenoot Michel Berger voor haar schreef. Deze hadden poëtische teksten die goed pasten bij haar subtiele zangstijl. Dit chanson gaat over een huwelijk dat tot een routine uitgehold is. Ogenschijnlijk is er niks veranderd, maar het voelt niet meer hetzelfde en er vallen ongemakkelijke stiltes. Ze weet alle nuances uit de tekst te halen.

59. Santana - Samba pa Ti (1970)

Carlos Santana werd geboren in Mexico, maar als tiener verhuisde z'n gezin naar San Francisco. Daar leerde hij blues spelen en richtte hij de band Santana op. Door jazz, blues en rock te combineren met Latijnse ritmes werden ze pioniers van de Latin rock. In Samba pa Ti ("Samba voor jou") begint hij met een slepende solo, maar daarna verdubbelt het tempo. Slagwerkinstrumenten als congas en timbales zorgen voor het Latijnse karakter als ondersteuning van de scheurende maar melodische Gibsongitaar.

58. Noa - Mark of Cain (1996)


Achinoam Nini, ook bekend als Noa, is een Israëlische zangeres die zware onderwerpen aandurft in haar teksten. Ze zingt in het Engels, Hebreeuws of Latijn, meestal in samenwerking met haar echtgenoot Gil Dor. Er zit invloed in van folk en wereldmuziek. Dit zwaarmoedige lied wordt gezongen door een vrouw die zwanger is als gevolg van verkrachting in een oorlogssituatie. Ondanks alles wil ze houden van het kind dat in haar groeit. De titel verwijst naar het boek Genesis, waarin Kaïn een teken van bescherming kreeg.

57. Nat King Cole - Nature Boy (1948)


Deze zanger en pianist was vooral bekend voor z'n romantische liedjes en z'n warme stem. Na 1950 zou hij vaak met strijkers optreden en hits scoren als Mona Lisa, When I Fall in Love en Unforgettable. Hier hoor je hem in z'n vroege periode met z'n jazztrio, met Oscar Moore op een semiakoestische gitaar en Wesley Prince op de contrabas. Nat improviseert erbij op de piano, wetende dat hij naar de camera moet kijken. Nature Boy werd geschreven door een zekere eden ahbez, een soort mystieke hippie avant la lettre die geen hoofdletters in z'n naam wilde.

56. The Alan Parsons Project - The Turn Of A Friendly Card (1980)


Alan Parsons en Eric Woolfson sloten aan bij de progressieve stroming in de jaren '70 en waren vernieuwend op vlak van elektronische klanken en opnametechniek. Inspiratie haalden ze onder andere uit literatuur, astronomie en spelletjes. The Turn Of A Friendly Card is een conceptalbum over een gokverslaafde die naar het casino trekt zoals een pelgrim naar een kathedraal. Tegen beter weten in blijft hij geloven dat hij z'n geld terug kan winnen door in het volgende spelletje z'n inzet te verdubbelen. Bij een partijtje craps hoopt hij snake eyes gooien, de laagst mogelijke score met twee dobbelstenen. Warme elektronische klanken worden gecombineerd met klavecimbel en symfonisch orkest.

Eindelijk iemand die Noa op waarde weet te schatten

55. James Brown - It's a Man's Man's Man's Man's World (1966)


The Godfather of Soul stond bekend voor z'n rauwe stemgeluid en z'n volle overgave tijdens een optreden. Qua zweten op het podium was Jacques Brel z'n enige concurrent. Deze tekst over de verhouding tussen man en vrouw werd geschreven door Betty Newsome met verwijzingen naar de Bijbel. James Brown maakt er een overdonderende preek van, met de volle klank van strijkers en blazers om het nog wat grootser te maken. Behalve de albumversie nam hij ook een paar extra lange liveversies op.

Even hier ongegeneerd reclame maken voor de bubbling under van de vorige 2 users:

Luigi's bubbles

Outlaw104's BUG-list

54. Natalia Lafourcade - Tú Sí Sabes Quererme (2017)


("Ik ben de vlammende bloem die kleur geeft aan de tuin van je leven.")

Natalia Lafourcade is een Mexicaanse zangeres die inspiratie haalt uit de muzikale traditie van Latijns-Amerika. Ze covert zangers als Agustín Lara en Violeta Parra, maar zingt ook nieuwe muziek die daarop voortbouwt. Dit vurige liefdesliedje roept de sfeer op van mariachiorkestjes of een serenade in een aflevering van Zorro. Ze wordt begeleid door de twee bejaarde gitaristen van Los Macorinos, aangevuld met een jarana of kleine Mexicaanse gitaar, contrabas en slagwerk. De Midden-Amerikaanse zon schijnt erdoorheen.

53. Quintette du Hot Club de France - Minor Swing (1937)

Django Reinhardt werd geboren in een Romani-familie in Liberchies, een dorpje in Henegouwen, maar hij had de Franse nationaliteit. Als gitarist werd hij de grondlegger van de gypsyjazz. Samen met violist Stéphane Grappelli richtte hij dit kwintet op, dat bestond uit drie gitaren, viool en contrabas. De begeleiding bestaat uit strakke gitaarakkoorden en een regelmatige bas waarboven virtuoze improvisaties komen met een swingend ritme, snelle toonladderfiguurtjes, kleine glissando's en toonbuigingen. Deze levendige stijl werd vaak geïmiteerd, maar die oude opnamen blijven ongeëvenaard.

52. Melanie - Beautiful People (1969)


De late jaren '60 waren de periode van hippies, festivals en flower power. Melanie Safka, herkenbaar aan haar hese stem, was een van de artiesten op het Woodstockfestival. Met dit charmante deuntje houdt ze een pleidooi voor menselijke verbondenheid. Ze betreurt dat mensen langs elkaar heen lopen zonder met elkaar te spreken. Het heeft iets naïefs, maar ook iets inspirerends.

51. Steely Dan - Deacon Blues (1977)


Het groepje van Donald Fagen and Walter Becker maakte een eigenzinnige fusie van jazz, rock en pop. Hier is een jongen aan het woord die dagdroomt van een carrière als saxofonist om aan z'n onbeduidende leventje aan de zijlijn te ontsnappen. Deacon Blues is de bijnaam die hij voor zichzelf bedenkt. De stijl is ontspannen, met jazzy harmonieën, nadrukkelijke koperblazers en een bij de tekst passende saxofoonsolo. Een succesvol Brits renpaard is naar dit liedje genoemd.

En een Schotse band uit Glasgow.

50. Hiromi - Spectrum (2019)

Hiromi Uehara is een Japanse jazzpianiste met een indrukwekkende techniek. Vaak speelt ze met haar kwartet Sonicbloom of met haar trio, maar eens om de tien jaar neemt ze een album volledig solo op. Het kleurenspectrum vormde de inspiratie voor haar album van 2019. Soms speelt ze standards, maar vaak zijn het eigen composities die uit improvisatie ontstaan. Het titelnummer speelt ze met veel bravoure. Ze heeft een flamboyante, percussieve speelstijl en gebruikt graag complexe ritmes met onregelmatige accenten.

49. Bellowhead - The Outlandish Knight (2006)


Deze Britten begonnen als het folkduo Spiers & Boden, maar algauw breidden ze hun bezetting uit. Dit is een ballade over een jonge maagd die haar minnaar volgt, maar deze blijkt een seriemoordenaar te zijn. Na een verrassende wending is zij echter degene die hem verdrinkt. Kortom, het is een murder ballad in onvervalste zin, met alle bijhorende sensatie. Wees voorbereid op doedelzakken, violen en tuba's.

48. Alicia Keys - If I Ain't Got You (2003)


Alicia Keys verenigt de kwaliteit van de oude soul met de verleidelijkheid van de moderne R&B. Aan haar verfijnde pianospel hoor je dat ze klassiek opgeleid is. De kabbelende begeleiding wordt bijgekleurd door korte interventies van koperblazers. Met haar fluwelen stem zingt ze dat het niet om de materiële rijkdom en de uiterlijkheden gaat in het leven - een variant van het adagium "Geld maakt niet gelukkig."

47. George Michael - One More Try (1987)


Na het kiezen van een uitspreekbare artiestennaam brak Georgios Kyriacos Panayiotou door als de grootste helft van het populaire duo Wham! Solo bleek hij meer in z'n mars te hebben, met popliedjes die elementen bevatten van soul, funk en jazz. Deze ballad heeft een zeer persoonlijke tekst waarin hij uitkomt voor z'n sexuele geaardheid. De "teacher" is een meer ervaren man die een jongere man inwijdt. Het is vooral een mooi gezongen ballad met een expressieve melodie boven trage synthesizerakkorden en een dalende baslijn.