Divers is alleen maar leuk, daarom ben ik niels94 ook wel dankbaar dat hij de hiphopversie van dit topic heeft doorgetrokken naar een algemene top honderd. De hiphopversie van dit topic vond ik één van de leukste topics om aan deel te nemen, zowel het maken van het lijstje als het doorkijken en beoordelen van andermans lijstjes waren erg vermakelijk.

In de afgelopen tien nummers stonden 3 nummers die ik ook erg hoog heb zitten - Amsterdam, The Gates en Some Polyphony. De rest schommelt tussen best oké (de folknummers vind ik ietwat saai) en behoorlijk goed. Op dat emonummer na. Maar goed, ik denk dat ik dat überhaupt niet wil kunnen waarderen.

Deze vijf ook geluisterd, moet zeggen dat ik met Petter en Drive Like Jehu niet veel kan, maar CunninLynguists vond ik dan wel weer erg tof.
Lekker tempo hou je aan trouwens!

niels94, Ik heb hurricane wel op Spotify, het hele album staat er op.

Ik ben niet zo'n fan van The Gates. Net zoals ik snel was uitgekeken op de 2 nieuwste albums van The Roots. Ik heb liever kille raps of vrolijke hiphop. Toevallig zijn mijn 2 favoriete hiphop albums van Mobb Deep en Snoopzilla.

The Gates

Dat liedje van Drive Like Jehu klinkt ook erg goed trouwens: agressief zonder in vervelende metal/hardcoreclichés te vervallen. Ga ik eens opzoeken.

The Gates & Flume!
Drive Like Jehu staat hier ook al lang op het lijstje.

Drive like Jehu ik zit zelf in een Drive Like Jehu herontdekkingsfase woehoeiiii

Ik weet niet of een limiet aan deelnemers is? Anders lijkt het mij ook wel grappig om mee te doen. Bovendien heb ik dan nog genoeg tijd om een lijstje samen te stellen

- niels94
- sxesven
- tuktak
- hoi123
- Arrie
- The_CrY
- Vleertje
- ArthurDZ
- deric raven
- Dance Lover
- Dungeon
- dazzler
- Scientist
- Lukas
- Snoeperd
- Don Cappuccino
- Vigil
- Paap
- Casartelli
- hond racisme
- Dwejkk
- panjoe
- kemm
- nedbed
- tsjong
- Teunnis
- kobe bryant fan
- AOVV
- sandokan
- Ralph.
- jspr_g
- Fathead
- Sammael
- Gajargo
- titan
- jasper1991
- Arno
- The Eraser
- Masimo
- Lying Mouth
- herman
- Joerii
- nclo

Damn, weer twee nieuwe ontdekkingen erbij met The Gates en Sinews
Petter, Hurricane en Alone Again Or zullen wellicht niet mijn top 100 halen, maar zouden bv wel mijn top 1000 halen (mocht ik die ooit maken). Topupdate m.a.w.!

Leuk rijtje, met een aantal verrassende nummers, die laatste vijf! Dylan en Love kende ik natuurlijk al, maar zijn beide tof. Dylan zéér tof zelfs.

Petter vond ik matig, niet slecht. Drive Like Jehu had een vreselijke stem, maar een vreselijk toffe gitaar. The Gates heb ik twee keer achter elkaar beluisterd, wat is er een boel geweldige hiphop waar ik het bestaan niet van weet. Je hiphoptips vind ik tot nu toe de leukste!

Als derde op de lijst ben ik al hard aan de slag gegaan, zit toch wel veel tijd in om een goeie afwisselende lijst te maken met wat leuke tekst. Nu al een dikke voor Niels zijn lijst dus!

Nogmaals bedankt allemaal, leuk dat jullie mijn lijstje waarderen!

Weer een update, waarin maar zeer weinig vrolijkheid te ontdekken valt:

80. Lou Reed - The Bed
Album: Berlin (1973)
Genre: 'Droevig voor je uitstaar'-rock

Wat mij betreft het beste nummer van Berlin, een fantastisch conceptalbum vol pijn en verdriet van de helaas kortgeleden overleden Lou Reed. The Bed de trieste conclusie, dat handelt over de zelfmoord van de vriendin van de 'hoofdpersoon' van het album. Lou klinkt zo breekbaar, gewoonweg aangrijpend. Het zoveelste bewijs dat je noten niet fatsoenlijk halen júist voor een mooi resultaat kan zorgen. De koortjes zijn het perfecte detail.

79. Atmosphere - Painting
Album: When Life Gives You Lemons, You Paint That Shit Gold (2008)
Genre: Knuffelhiphop

Live ingespeelde instrumenten, een even makkelijk te volgen als schitterende tekst en een melodieuze rapper: geen wonder dat dit nummer (en het hele album, trouwens) hét album is dat je je rockistenvriend aanraadt die niet wil geloven dat hiphop alleen boze negers zijn die over monotone beats over bitches rappen. Het is zowat dagelijkse praktijk op MuMe. Neemt niet weg dat het ook gewoon fantastische muziek is, en dit één van mijn favorieten van het album is. Het enigszins huilerige gitaartje en het orgeltje zorgen voor de melancholie, die heerlijke bas en natuurlijk de hiphopdrums geven het zowaar nog iets energieks mee ook. Verder is het bittere ellende, wat vooral tot uiting komt in de ontroerende tekst van Slug (die werkelijk tientallen briljante teksten heeft geschreven) waarin hij de situatie beschrijft van iemand die zogezegd niet zo lekker gaat. Ik citeer: "You can't grow if the skin don't fit you, sometimes you gotta get low just to get through. No inspiration left to do your best when nobody hates you more than your reflection". Gezelligheid. Het mooie is overigens dat er wel degelijk een positieve noot in te vinden is. Ga maar gewoon luisteren.

78. Burial - Archangel
Album: Untrue (2007)
Genre: Krakerige trip dubstep

Nog zo'n ongekend MuMe-verantwoordelijk nummer, ditmaal als het gaat om electronic: allemansvriend Burial met Archangel, wat je een hit mag noemen in bepaalde kringen. Dat is overigens volkomen terecht, want de wijze waarop de vocalen ingemengd zijn met de typerende, aparte drums en de geluidsgolven op de achtergrond is fenomenaal te noemen. Deze muziek maakt 's nachts fietsen door de motregen tot een plezier, en elke lantaarnpaal tot iets machtigs interessants.

77. Pere Ubu - Codex
Album: Dub Housing (1978)
Genre: Uit de dwangbuis losgebroken experimentele artpostpunkwave

"I think about you all the time" zou heel lief kunnen zijn, maar in dit nummer is het simpelweg doodeng. De onheilspellende vocalen van genie David Thomas, de mysterieuze achtergrondgeluiden, de ronduit vage muziek en het mooie, slepende gitaarwerk tellen op tot een verontrustend nummer dat je opslokt in het hoofd van iemand die langzaam knettergek aan het worden is. Daar waar Pere Ubu vaak iets manisch over zich heeft, is hier niets dan vervreemding en iets dat lijkt op melancholie te vinden. Heel erg meeslepend en intens.

76. Company Flow - Last Good Sleep
Album: Funcrusher Plus (1997)
Genre: Eigenzinnige abstracte hiphop

Wederom een hiphoptrack waarbij de lyrics essentieel zijn voor de beleving: zelden hoorde ik zoveel oprechte woede, wrok en verdriet van een artiest afkomen. Aan het woord is El-P (die in de eerste plaats als producer gezien wordt, en de beste ooit wat mij betreft, maar ook een uitstekende, zij het wat moeilijke rapper is) die het heeft over hoe zijn stiefvader zijn moeder mishandelt terwijl hijzelf nog een kind was en het trauma dat hij daaraan overgehouden lijkt te hebben. De wijze waarop dit van start gaat ("At night I cover my ears in tears, the man downstairs must have drank too many beers. But one day you'll pay") geeft me al ijskoude rillingen. Dit zal de hele track niet meer weggaan. De kale beat maakt het allemaal nog killer en verontrustender.

Fukniels, ik wou The Bed gebruiken voor mijn top-100.

Doe het gewoon lekker alsnog, beste nummer waar Lou Reed iets mee te maken had ooit.

Painting

Kort geleden heb ik zelf een top 150 samengesteld en daar stonden in totaal vier hiphoptracks in. Daarvan zijn er in deze top 100 al drie gepasseerd. Als die laatste ook nog langskomt heb je echt een goede smaak Niels

Ik probeer inderdaad heel veel van mijn rockistenvrienden aan het verstand te peuteren dat hiphop puur en alleen draait om nigga's en bitches. Maar ze willen me maar niet geloven en zeggen dat het zoveel meer is .

Painting is erg gaaf. Ik bezit trouwens dat album daarvan ook, net als die van Burial. Top.

Een doublure tussen twee lijsten kan natuurlijk nooit de bedoeling zijn.

Pere Ubu klinkt erg interessant!

Tja, als de lijsten veel overlap vertonen, doet dat voor sommigen misschien wat af aan de interessantheid denk ik zo, vooral met zo veel deelnemers. Geldt niet voor mij hoor, dus misschien zat ik wel weer voor niks namens jullie te praten.

Ik kan me wel voorstellen dat je er misschien iets anders instapt als je nu from scratch je lijstje gaat maken. Voor mij wordt dit het eindstuk van een al (te) lang lopend project om een topzoveel te maken, dus daar zit 0,0 poging in om hem van anderen te onderscheiden, 't is enkel mijn toplijst.

...Met tot nu toe 0,0 overlap met die van niels94, dat dan ook weer niet.

Zit er ook Hip-Hop tussen, Cas? Het moet wel een muzikaal verantwoorde/'correcte' lijst blijven

Mede daarom zal er geen hip-hop tussen zitten, al kan ik hierboven de nummers van Company Flow (gisteravond beluisterd) en Atmosphere best hebben.

Wat boeit een beetje overlap nou weer? Ik zou gewoon mijn eigen lijst plaatsen als ik jou was, Roeland

Opvallend, Casartelli, dat je kennelijk niet echt een hiphopfan bent, maar Company Flow dan weer wel kan waarderen (een beetje, althans). Toch weinig meer dan een nota bene kale beat en gewoon doorrappen. Misschien is er dan hoop...?

Ga jij geen lijstje maken eigenlijk? Of blijf je aan de wal staan?

De beste stuurlui staan aan wal, Herman

Weer vrij veel hiphop dit rijtje. Vanaf nu zal het hiphopaandeel echter afnemen. Sorry voor sommigen, gelukkig wellicht voor anderen

75. Gorillaz - Kids With Guns
Album: Demon Days (2005)
Genre: Poprockperfectie

Het basloopje is natuurlijk gewoon onweerstaanbaar, evenals de opbouw van het nummer, die trouwens echt prachtig helder en vol geproduceerd is. Ik ben verder nog steeds een enorme liefhebber van Damon Albarns stem, die met name in het geweldige refrein prachtig tot uiting komt. Ergens is het een relatief simpel nummer, maar er gebeurt zoveel (die climax!) dat het toch wel een heel erg speciaal popnummer is. Popperfectie is hier wat dat betreft dan ook zo'n beetje bereikt.

74. Joanna Newsom - Clam, Crab, Cockle, Cowrie
Album: The Milk-Eyed Mender (2004)
Genre: Engelenfolk met harp

Ooit had ik een hekel aan de stem die Joanna Newsom op het album waar dit nummer van afkomstig is opzet, maar inmiddels ben ik gelukkig ruimschoots bijgedraaid. Een schitterend 'klein' liedje, slechts begeleidt door een harp en bezongen met ontzettend veel bezieling. Soms is er zo weinig nodig om te ontroeren. De intrigerende tekst kan er dan ook nog wel bij.

73. Deltron 3030 - 3030
Album: Deltron 3030 (2000)
Genre: Futuristische hiphopepiek

Het is weer hiphoptijd. Ditmaal reizen we af naar het dystopische jaar 3030, waar Deltron Zero begint de rebelleren tegen het totalitaire regime. Dit ambitieuze concept zal het hele album door uitgewerkt worden, maar dit is de albumopener waarin we worden voorgesteld aan de hoofdpersonen en de situatie. Del, gewapend met een heerlijk melodieuze flow en een fijn stemgeluid, smijt met futuristische beeldspraak en een kennelijk onuitputtelijke woordenschat alsof het niks is, maar het is vooral de productie van Dan, the Automator die dit tot één van de allerbeste hiphopnummers ooit maakt. Groots en episch als het concept, orkestraal en veelgelaagd, met als resultaat een spannend nummer dat bij de refreinen het kippenvel over je armen zendt.

72. Tom Waits - Innocent When You Dream (Barroom)
Album: Franks Wild Years (1987)
Genre: Rammelende dronkemansmuziek

Volgens mij is het er op MuMe nooit zo uitgekomen, maar ik vertoon lichtelijk idoolgedrag als het om Tom Waits gaat. Zonder meer mijn favoriete artiest. In het dagelijks leven ben ik dan ook zo'n beetje zijn prediker Waarom hij zo'n fantastische artiest is, daar zou ik vele woorden aan kunnen wijden, maar daar heb ik nu niet echt de zin of tijd voor. Innocent When You Dream klinkt als een dronkemansnummer. Het is echt briljant op hoeveel manieren Tom Waits kan zingen als je erop let. Hier dus volledig losgeslagen, er zit wanhoop in verborgen wat mij betreft. Hij klinkt alsof hij daadwerkelijk zat is. Dit plaatje wordt bijgestaan door de zeemansinstrumentatie, met een accordeon, wat pianopingeltjes en iets wat lijkt op het slaan op kopjes. Het is een soort duet met zichzelf, geniaal is hoe ze af en toe niet eens synchroon zingen of de ene stem pas halverwege de zin invalt. Hij (of: het karakter) klinkt alsof hij in dit nummer zwalkend voortstrompelt na een poging zijn ellende weg te drinken.

71. Atmosphere - Free Or Dead
Album: Ford 1 EP (2000)
Genre: Alternatieve hiphop

Mijn favoriete Atmosphere-nummer, en daarin zal ik vast één van de enigen zijn. Dit komt uit de beginperiode van dit duo, toen producer Ant veel meer typische hiphopproducties maakt (die weliswaar ook briljant zijn) en Slug altijd vanuit de eerste persoon zijn karakters vormgeeft. Slug vond ik hier veel beter dan hij later werd. Bijna ongeëvenaard zelfs, en dat komt op Free Or Dead werkelijk geniaal tot uiting. Tekstueel gezien lijkt het ergens wat op Tom Waits, hij zet hier één van de grootste lowlifers neer die je je voor kunt stellen, maar diept dit personage eigenlijk veel meer uit dan Tom Waits ooit deed: iemand die een zwervend bestaan lijdt, nogal seksbelust is en bovenal in zijn auto constant op de vlucht is voor het leven en zichzelf - voor de realiteit (my car is like my own personal universe. She's my drug and it only takes twelve bucks to fill 'er up. But in my galaxy there ain't no room for Earth, so I'm leavin it cuz I can feel the oil pressure building up"). Het bijtende cynisme en de ironie, die de Slug in uit tijd kenmerkten, komen hier ook weer fantastisch naar voren ("And I do believe in God cuz I keep comin across all these fine women with low self esteem"), ook gezien de vrolijke wijze waarop hij rapt. Ergens is de tekst dan ook heel grappig, maar tegelijkertijd ook enorm triest ("I can't seem to make up my bed, much less my mind").

Joanna Newsom, Tom Waits... volgens mij zijn de hiphopnummers de beste uit deze update.

3030 is dan ook bijna progrock

Denk dat het voor mij weinig beter gaat worden dan dit lijstje, alleen Deltron is voor mij onbekend, maar de rest vind ik erg fijn Gelukkig wel net andere nummers dan ik erin heb staan .. denk dat eht wel mee gaat vallen met de hoeveelheid dubbele nummers

Je moet trouwens wel sneller gaan dan 5 per dag, wil je de twee weken halen

Ik doe er doorgaans ook tien per dag. Alleen gisteren is dat niet gelukt.