menu

Muziek / Toplijsten en favorieten / De top 100 van... (jerome988)

zoeken in:
avatar van wendyvortex
4. Jeff & Jane Hudson - Los Alamos (1983)


Echtpaar dat regelmatig bij Suicide in het voorprogramma stond. En in die richting mag je het ook zoeken. Ik had verwacht dat ik rond 1996 wel verpulverd zou zijn door meerdere kruisraketten of neutronenbommen, maar de geschiedenis liep net iets anders. Jammer dat doemdenken was wel handig, je hoefde niet echt rekening te houden met pensioen of klimaatverandering. Maar toen verloren de Russen dus ineens. Weg vijand, weg muur en er zou nu altijd vrede zijn. Mient-Jan Faber blij, maar als no future generatie zat je toch maar mooi even met de ellende. Het begon allemaal zo mooi: Manhattan Project, Trinity, Oppenheimer, Los Alamos.

avatar van wendyvortex
3. Soft Cell - Say Hello, Wave Goodbye (1981)


Ik had bij The Human League verteld dat ik vanaf 1982 zo veel zakgeld kreeg dat ik eens per 2 weken een single kon kopen. Daar had ik helaas in oktober 1981 nog niet zoveel aan. Daar kwam het bij TopPop Tainted Love. Ik was op slag verliefd op dat nummer, als er ooit iets impact heeft gehad qua muziek!! Ik heb aardig lopen jengelen maar uiteindelijk kreeg ik hem toen die net uit de Top 40 was. Met zo'n perforatorgaatje in de rechterbovenhoek. Platen mochten alleen verkocht worden voor een vaste prijs, tenzij er een sprake was van een beschadiging. Dus werd alle onverkoopbare voorraad geperforeerd of er ging een hoekje af van de albumhoes.
1982 geen paniek, 1982, zakgeld, ja daar was de nieuwe Soft Cell single, nog mooier! Dan moest wel een flinke hit worden, maar na een week of 4 roemloos ten onder in de Tipparade. Deze single heb ik vroeger helemaal grijsgedraaid.

avatar van aERodynamIC
Soft Cell..... in februari volgend jaar een nieuw album en solo ga ik hem dan weer (drie keer) zien.
Bij mij op 37 in mijn top 100 en jij maakt er gewoon top 3 van

avatar van Poek
Daar is de treffer! En wat voor één

avatar van wendyvortex
2. Joy Division - Transmission (1979)


Komakino en Love Will Tear Us apart had ik al op een bandje. En in 1987 de Substance-CD van New Order. Mijn eerste Joy Division was de Substance in 1988. Unknown Pleasures en Closer kwamen er snel achteraan op tweedehands LP. Tegenwoordig niets meer aan die radio, maar vroeger op mijn oude zolderkamertje absoluut wel natuurlijk. Geweldige muziek ontdekken en dance dance dance to the radio!!!

avatar van luigifort
wendyvortex schreef:
3. Soft Cell - Say Hello, Wave Goodbye (1981)

Podium

Bij mij op 28 in mijn top 100 hier

avatar van wendyvortex
1. Gloria Gaynor - I Will Survive (1978)


Wendy's heilige drie-eenheid van de muziek in de top 3. Synthpop, (Post) Punk en Disco/dance. En we eindigen euforisch op nummer 1, maar pas op!! Het is een break-up song, een hate song, een classic voor de LGBTI+ disco en een lied voor zij die alles kunnen overwinnen. Anything that doesn't kill me, makes me stronger. Op rollerskates als het moet. Ik vond het erg leuk om mijn favoriete 100 liedjes met jullie te delen, volgende week zal de lijst er weer anders uit zien, er zijn duizenden potentiële kandidaten voor een top 100. En misschien volgend jaar eindelijk een echte geslaagde comeback van Soft Cell? De eerste songs komen er in de herfst aan. Tot dan: Sweet dreams.

avatar van luigifort
No way, dit einde had ik niet verwacht
Hartelijk dank voor je mooie, verrassende en soms onverwachte top 100, mooie dingen ontdekt ook

avatar van wendyvortex
1. Gloria Gaynor - I Will Survive (1978)
2. Joy Division - Transmission (1979)
3. Soft Cell - Say Hello, Wave Goodbye (1981)
4. Jeff & Jane Hudson - Los Alamos (1983)
5. Grace Jones - Pull Up to the Bumper (1981)
6. Foyer Des Arts - Wissenswertes Über Erlangen (1982)
7. The Woodentops - Stop This Car (Motor Mix) (1988)
8. Ambient Temple of Imagination - Earthquake - Water (Baptism and Rebiirth of Kalifornia) (1994)
9. Roy Junior ‎– Victim Of Circumstances (1966)
10. The Undertones - Mars Bars (1979)

11. The Beat Pirate ‎– Pirate Style (1988)
12. Palace - Gulf Shores (1995)
13. KISS - Almost Human (1977)
14. The Jam - Town Called Malice (1982)
15. Bilderbuch - Frisbeee (2019)
16. Harry McClintock - The Big Rock Candy Mountains (1928)
17. Heino - La Montanara (1972)
18. Scritti Politti - Absolute (1984)
19. BX-8017 – Take An Acid (1988)
20. M|A|R|R|S ‎– Pump Up The Volume (1987)

21. Millie Jackson - What Went Wrong Last Night (Part 1 & 2) (1979)
22. Melvins - A History of Bad Men (2006)
23. Jürgen Paape ‎– So Weit Wie Noch Nie (2002)
24. Frankie Goes to Hollywood - Relax (1983)
25. New Order - The Beach (1983)
26. Modern Romance ‎– Queen Of The Rapping Scene (Nothing Ever Goes The Way You Plan) (1981)
27. The Knife - Full of Fire (2013)
28. Against Me! - Transgender Dysphoria Blues (2014)
29. The Diamonds ‎– Batman, Wolfman, Frankenstein Or Dracula (1959)
30. The Slits - Ping Pong Affair (1980)

31. Front 242 - Commando Mix (1984)
32. Wassermann - Die Schallplatte (Video Mix) (2016)
33. The Human League - Seconds (1981)
34. Demob - No Room for You (1981)
35. The Avonden - Laat de Kerken Branden (2018)
36. The Fall - C 'N' C-S Mithering (1980)
37. Acid Horse - No Name, No Slogan (Cabaret Voltaire 12" Mix) (1989)
38. Wildplanet™ - 15 Love (1993)
39. LCD Soundsystem - Losing My Edge (2002)
40. Malcolm McLaren And The World's Famous Supreme Team ‎– Buffalo Gals (1982)

41. David Bowie - Rebel Rebel (1974)
42. Vuile Mong & Zijn Vieze Gasten - Het Apekot (1974)
43. Blaze X - Rippy (1980)
44. Hank Williams - I Just Don't Like This Kind of Living (1950)
45. Bush Tetras - Too Many Creeps (1980)
46. Gang of Four - At Home He's a Tourist (1979)
47. Who's Who - Hypno Dance (1979)
48. Laurie Anderson ‎– O Superman (1981)
49. Shellac - House Full of Garbage (1998)
50. Crass - Banned From The Roxy (1979)

51. The Velvet Underground - Venus in Furs (1967)
52. Stump ‎– Charlton Heston (1988)
53. Baccara - Yes Sir, I Can Boogie (1977)
54. Magazine 60 - Don Quichotte (No Estan Aqui) (1984)
55. John Prine - Lake Marie (1995)
56. Flip Kowlier - Otoradio (2010)
57. Jonathan Richman - I Was Dancing In The Lesbian Bar (1992)
58. The Coasters - Along Came Jones (1958)
59. The Beatles - Strawberry Fields Forever (1967)
60. The Zeros - Wimp (1977)

61. Royal Trux - (Have You Met) Horror James? (1995)
62. Pixies - Vamos (Surfer Rosa) (1988)
63. Railroad Jerk - Gun Problem (1995)
64. U.X.A. - Immunity (1980)
65. Depeche Mode - Breathing In Fumes (1986)
66. The Cure - Grinding Halt (1979)
67. The Cramps - Under the Wires (1981)
68. Panic - Requiem For Martin Heidegger (1980)
69. Teenage Head - Disgusteen (1980)
70. Glen Campbell - Wichita Lineman (1968)

71. Sebadoh - Healthy Sick (1988)
72. Sonic Youth - Bull in the Heather (1994)
73. 2 Belgen - Lena (1985)
74. Moderat - Bad Kingdom (2013)
75. The Orb - Earth (Gaia) (1991)
76. Forrest - Rock the Boat "High Dynamic 12 inch remix by Ben Liebrand" (1982)
77. Black Country, New Road ‎– Science Fair (2020)
78. Blue Murder ‎– Stalking the Deerpark (1986)
79. Space - Magic Fly (1977)
80. Jeffrey Lewis & The Voltage - LPs (2019)

81. Thomas Dolby - Dissidents: The Search For Truth Part I (1984)
82. Liz Phair - Girls! Girls! Girls! (1993)
83. Kraftwerk - Musique Non-Stop (1986)
84. Ian Dury And The Blockheads ‎– Hit Me With Your Rhythm Stick (1978)
85. The Irresistible Force - Nepalese Bliss (Fila Brazillia Mix) (Nepalese Fish Dances) (1998)
86. Eurythmics ‎– Sexcrime (Nineteen Eighty·Four) (1984)
87. Kowalski - Der Arbeiter (1983)
88. Re-Flex - The Politics of Dancing (1983)
89. Divine - Love Reaction (1983)
90. Grifters - Return to Cinder (1996)

91. Southern Culture on the Skids - Viva Del Santo! (1996)
92. The Tragically Hip - The Luxury (1991)
93. Marty Robbins - Devil Woman (1962)
94. The Vapors - Turning Japanese (1980)
95. Tiga & Zyntherius - Sunglasses at Night (12" Version) (2001)
96. Dance Reaction - Disco Train (12') (1981)
97. You've Got Foetus On Your Breath - Today I Started Slogging Again (1981)
98. Gina X Performance - Cologne Intime (1980)
99. Radio Birdman - Aloha Steve And Danno (1978)
100. The Flirts - Passion (Long Version) (1982)

De Top 100 van wendyvortex - playlist by Wendy W | Spotify - open.spotify.com

avatar van andré
Heerlijk onvoorspelbare Top-100! Ik heb genoten van je verhalen. Herkenbaar, die liefde voor de radio. Heerlijk gevarieerde smaak ook. Heino, Joy Division, Baccara en Crass

avatar van wendyvortex
En volgens mij ging Johan wat later in de lijst en gaan we straks naar de Top 100 van aerobag. Ik zie Minutemen en Coil in zijn top 10 dus dat zit al wel goed. Madvillain, Steve Roach en Russiche folk en een hele dure folk rock avantgarde plaat uit de jaren 70. Ik probeer hem nog even op een flink "foute" plaat te betrappen, DJ Sprinkles zie ik nog. Misschien een fout nummer van Ween nog. Volgens mij zit het qua afwisseling wel goed.

avatar van aERodynamIC
wendyvortex schreef:
En misschien volgend jaar eindelijk een echte geslaagde comeback van Soft Cell? De eerste songs komen er in de herfst aan. Tot dan: Sweet dreams.

Er is er al eentje uit: Soft Cell - Heart Like Chernobyl (Lyric Video) - YouTube Ik ben er nog niet over uit (beetje meh).

Verrassende nummer 1, en toch ook weer niet. LGBTI+ is goed vertegenwoordigd in je top 3. Met heel veel plezier je top 100 gevolgd en nogmaals: heerlijk zo'n tempo. Dankjewel.

avatar van luigifort
Oei, wat valt deze nieuwe Soft Cell mij tegen...

avatar van jordidj1
Mooie top 100, Wendy! Toffe top 3.

Nu aerobagbak, oi oi oi, als dat geen genieten wordt

avatar van aERodynamIC
luigifort schreef:
Oei, wat valt deze nieuwe Soft Cell mij tegen...

Beetje futloos. Ik weet ook niet of ik het wel zo'n goede zet vind. Soft Cell is een beetje kinky, edgy, sleazy en passend in die tijd.

Wat Marc de laatste jaren solo doet past veel beter (en ja de man is een zestiger: Soft Cell is geweest). Maar misschien valt de rest mee en groeit dit nog iets. Afwachten.

avatar van Rufus
Dank je wendyvortex, ik heb met meer dan een glimlach je
stukjes gelezen.

avatar van madmadder
Leuke afwisselende top100 Wendy en heb al wat tofs ook ontdekt.

Zin in die van aerobag ook, ik zag dat ik zelf ook al bijna aan de beurt ben. Gelukkig heb ik mijn lijst al zo goed als klaar.

avatar van aerobag
wendyvortex schreef:
En volgens mij ging Johan wat later in de lijst en gaan we straks naar de Top 100 van aerobag. Ik zie Minutemen en Coil in zijn top 10 dus dat zit al wel goed. Madvillain, Steve Roach en Russiche folk en een hele dure folk rock avantgarde plaat uit de jaren 70. Ik probeer hem nog even op een flink "foute" plaat te betrappen, DJ Sprinkles zie ik nog. Misschien een fout nummer van Ween nog. Volgens mij zit het qua afwisseling wel goed.


Ho Ho Wendy, niet gelijk mijn hele top 100 verklappen Complimenten voor de verrassende en eclectische lijst, een lijst waar ik op een rustig(er) moment zeker nog eens door ga grasduinen.

Nadat ik deze week zowat een hele levenscyclus aan sociale humane bijeenkomsten heb mogen bezoeken (kraamvisite, afstudeerfeest, housewarming, bruiloft en begrafenis), heb ik vandaag eindelijk de tijd om nog een keer kritisch door mijn lijst te gaan, de nodige knopen door te hakken en dan eens echt van start te gaan.

Het doel is het tempo er een beetje in te houden, alhoewel de recordtijd van 18 dagen van mijn voorganger de lat wel hoog ligt, maar het streven is onder de marathon-tijd van Cervantes te blijven (135 dagen).

To be continued, later vandaag

avatar van aERodynamIC
aerobag schreef:
Het doel is het tempo er een beetje in te houden, alhoewel de recordtijd van 18 dagen van mijn voorganger de lat wel hoog ligt, maar het streven is onder de marathon-tijd van Cervantes te blijven (135 dagen).

Nu zijn er veel mensen al geweest in dit topic. Ben wel benieuwd hoe die volgorde eruit ziet

avatar van aerobag
Nou, genoeg getwijfeld. Laten we de armen maar eens uit de mouwen steken en gaan met die banaan. Wil een van de mods (Casartelli, cosmic kid, Soledad) zo vriendelijk zijn de topic-titel een kleine aanpassing te geven? Thank you very much!

Top 100, in 3... 2... 1...

https://www.nme.com/wp-content/uploads/2016/09/2015FatherJohnMisty_Web_Glasto15_9548_DB270615-1-696x462.jpg

100. Father John Misty - Chateau Lobby #4 (In C for Two Virgins)
2015 – Verenigde Staten – Singer/Songwriter

De eer van de aftrap is voor niemand minder dan Papa John (lees je mee, Honeybear ArthurDZ?). Ik kan altijd zo lekker op gaan in de teksten en bijbehorende muzikale begeleiding van Tillman, zijn muziek heeft altijd iets bijzonders, iets unieks.

Het lijkt soms wel eens alsof we in een ontzettend cynische tijd leven; het is lastig om ergens gepassioneerd over te zijn of je ergens hard voor te maken, zonder dat anderen gaan hakken aan het voetstuk der integriteit waar jij je principes op plaatst. Waar cynisme vroeger het frisse tegengeluid was, schiet het zijn doel tegenwoordig maar verbitterd voorbij.

Daarom vind ik het zo verfrissend hoe Tillman dat cynisme met beide armen vastgrijpt om het vervolgens dood te knuffelen. Hij rukt het cynisme uit zijn context en plaatst het in een majestueuze en opzwepende muzikale setting. Het leidt tot een vreemde melancholische roes die grappig genoeg, in ieder geval op mij, een verrassend oprechte indruk achter laat. Chateau Lobby is een euforische en humoristische ode aan degene vinden waarmee je direct die klik hebt.

HET MOMENT (even gejat van hoi123, vond ik een leuke toevoeging: (01:44): Hoe Tillman in het nummer toe werkt naar die bridge, daardoor moet ik de drang onderdrukken om bij iedere luisterbeurt uit volle borst mee te blèren als hij bij de climax arriveert:

YOU LEFT A NOTE IN YOUR PERFECT SCRIPT/“STAY AS LONG AS YOU WANT”/I HAVEN’T LEFT YOUR BED SINCE



avatar van aerobag
https://media.pitchfork.com/photos/5f08d7d1100081be064385dd/2:1/w_1000/Youth%20of%20America_Wipers.jpg

99. Wipers – When It’s Over
1981 – Verenigde staten – Post Punk

Het duurde even voordat Wipers en ik elkaar vonden, maar deze band is dus he-le-maal superfabelachtig amazeballs. Om de een of andere onverklaarbare reden heb ik Wipers lange tijd links laten liggen, terwijl ik als snotneus de doekjes wel kon gebruiken. De sound van de band (waar per album behoorlijk aan gesleuteld werd) had namelijk wel in mijn straatje moeten passen, maar pas vorig jaar kwam ik erachter dat dus ook daadwerkelijk het geval is.

dix heeft me wel eens, zonder er doekjes om te winden, uitgelegd dat frontman Greg Sage een ware muziek-tech-neus is. Bouwt zijn eigen versterkers, pietje precies etc. Dat is terug te horen, want wat klinkt de muziek op album Youth of America klinkt toch opvallend vloeiend, maar vlijmscherp tegelijk.

When It's Over dendert maar voort als een op hol geslagen stoomlocomotief en wordt daarnaast gekleurd door een uitermate creatief crescendo-decrescendo wervelwind aan gitaren. Zeker als de galmende vocalen van Greg Sage zich er halverwege het nummer mee gaan bemoeien en hij zijn gitaar op 4:00 even laat knarsetanden, pompt de adrenaline door mijn aderen.

HET MOMENT: Wat niet eigenlijk he, ik kan over elke passage wel lovende woorden kwijt. Ik ga toch voor 0:33, op het moment dat die verslavende groovy gitaarlijntjes aan ons voorgesteld worden. Ik wou dat ik mijn gitaarlessen uit mijn jeugd nooit prematuur verlaten had.



avatar van aerobag
https://www.nitelifeonline.com/wp-content/uploads/2017/08/review-Main-Source-The-Fleece-Bristol.jpg

98. Main Source – Looking at the Front Door
1991 – Verenigde Staten - Hip Hop

TSHJIKKE BOOM BOOM BOOOOOM, WAT CLASSIC HIPHOP IN JE SMOEL

Als jij mij nou zou vragen wat een echte hiphop klassieker is, dan zal “Breaking Atoms’ waarschijnlijk hoog op het lijstje van mijn eerste antwoorden staan. Album kwam uit in het jaar dat ik net in de wieg lag, dus dan weet je dat het een goed jaar is geweest. De productie van dat album is verzorgd, funky en heeft die klassieke ‘feel’. Looking at the Front Door is daar natuurlijk een perfect voorbeeld van. De gesampelde hook (van Donald Byrd) en de gesampelde drums (van de Detroit Emeralds) gaan hand in hand en vormen een heerlijk muzikale pasvorm bij deze too-cool-for-oldskool rapflows.

Zit zelfs een ouderwets staaltje gescritch-scratch in, het manueel manipuleren van de zwarte speelschijven onder de naald. Zo deden ze dat in de '90s he. Toen wisten ze nog niet dat vinyl een comeback zou maken en dat je voorzichtig met je plaatjes om moest gaan.

Funfact: Pusha T heeft in een interview aangegeven dat dit zijn favoriete song is.

HET MOMENT: 01:10, hoe goed en bewonderenswaardig compleet klinken die instrumentals hier? Valt allemaal perfect samen. De producties van Large Professor leggen hier even de blauwdruk voor de naadloze verwerking van samples en zal daarmee nog veel hiphopperts inspireren. Wat mij betreft mag Large Pro wel wat vaker genoemd worden in het lijstje master-producenten. Je weet wel, in het rijtje waar DJ Premier en Pete Rock ook in voor komen.



avatar van dix
dix
aerobag schreef:

dix heeft me wel eens, zonder er doekjes om te winden, uitgelegd dat frontman Greg Sage een ware muziek-tech-neus is. Bouwt zijn eigen versterkers, pietje precies etc.



Dat gaat nog verder: Sage had ook kennis van zaken met betrekking g tot het snijden van matrijzen en het persen van platen. Hij wist daarom heel goed hoe hij zijn muziek moest vastleggen. Wipers was dan ook een studioproject met een formidabele live reputatie.

avatar van aerobag
https://images.nrc.nl/9KBsa-NSINpmke84SWV5rs3uE2U=/1280x/filters:no_upscale()/s3/static.nrc.nl/bvhw/files/2018/09/data35929676-c3e64c.jpg

97. Ryuichi Sakamoto - THOUSAND KNIVES
1978 – Japan – Progressive Electronic

De heer Sakamoto is een muzikale duizendpoot. Met zijn band Yellow Magic Orchestra was hij één van de lieden die de fundatie legde voor de synthpop stroming van de 80’s, maar daarnaast heeft hij ook nog eens verschillende gevoelige piano/ambient composities achter zijn naam staan. Het grote publiek zal hem voornamelijk kennen van Forbidden Colours, een bijzonder geslaagde samenwerking met David Sylvian voor een niet zo bijzonder geslaagde film.

Voor deze top 100 keer ik echter terug naar zijn roots in 1978, toen hij nog met zijn Armani-pak in een badkuip zat, nog nat achter de oren. Debuutalbum ‘Thousand Knives of Ryuichi Sakamoto’ is een rariteitenkabinet van jewelste, behoorlijk hit and miss, maar de hits zijn dan ook echt genieten. Titelnummer 1000 Knives is een nummer waar Ryuichi een blank canvas eens flink gaat onderkliederen met zijn vocoders, drum kits en zijn Moogs

Wat begint met een sterk vervormd gedicht van Mao Zedong, gaat over in een vrije synthesizer interpretatie van traditionele Japanse melodieën. En als je dacht dat dat alles was, spettert Ryuichi als een ware Pollock er ook nog eens een gitaarsolo overheen, door de hulp van gitarist Kazumi Watanabe in te schakelen.

HET MOMENT: 08:02, als de hele reis samenvalt. Watanabe shred er even flink op weg, Ryuichi laat het opbeurende synthesizer loopje nog éénmaal op wellen en de inmiddels vertrouwde tribale ritmes zwaaien ons swingend uit



avatar van aerobag
Mochten mensen nog gemakkelijk mee willen luisteren, hier een playlistje met de top 100 countdown via spotify



avatar van aerobag
http://folking.com/wp-content/uploads/2017/05/FC-old.png

96. Fairport Convention - Matty Groves
1969 – Verenigd Koninkrijk - Folk Rock

Pas afgelopen jaar kennis gemaakt met de conventie, maar ze hebben direct al de front-row seats tickets voor mijn muzikale hart weten te bemachtigen. Het verhaal van Matty Groves is afkomstig uit een eeuwenoud Keltisch folk ballad, naar verluidt al vertolkt in de 16de eeuw. Een hack ’n slash verhaal om de kinderen te vermaken, in de tijd dat de Lion King nog niet wijdverspreid beschikbaar was op DVD. Zoals wel vaker met verhalen uit ye olde tijden, eindigt het luguber. Matty krijgt het langste zwaard maar uiteindelijk het kortste eind.

Het nummer wordt hier samengebracht met een instrumentale begeleiding inclusief zanglijn die deels geleend is van countrynummer Shady Grove. Clever ey? Grove meets Groves, Engeland ontmoet Amerika. Deze clash of cultures brengt mij in ieder geval tot het puntje van mijn stoel, mede dankzij de intrigerende stem van Sandy Denny. De folkrock jam climax stookt het vuurtje nog eens op en maakt het helemaal af, wat een waanzinnige manier om een verhaal over te brengen.

HET MOMENT: 2:35, als de set-up voor het onfortuinlijke lot van Matty geïntroduceerd wordt door de meeslepende stem van Sandy

"Oh, I can't get up, I won't get up, I can't get up for my life"



avatar van VladTheImpaler
Ik heb zo'n vermoeden dat dit een verrukkelijke top 100 gaat worden!

avatar van -SprayIt-
Goed begin!

avatar van Gretz
aERodynamIC schreef:
(quote)

Nu zijn er veel mensen al geweest in dit topic. Ben wel benieuwd hoe die volgorde eruit ziet

https://i.vgy.me/mdG0vg.png
De top 100 van - MusicMeterWiki - wiki.musicmeter.nl

avatar van aerobag
https://www.concertgebouw.be/media/cache/content_slide_image/media/pageimage/image/stanko.png

95. Tomasz Stanko Quintet – Music For K
1970 – Polen – Jazz

Werp eerst eens blik op de hoes die bij dit album hoort en neem het charismatisch aangezicht eens rustig tot je. De walrussnor, de ronde zonnebril, het petje, is dat een coole jazz-kikker of niet? Mooi, dan is het nu tijd voor wat ongrijpbare Poolse Jazz.

Ik heb gesuggereerd gezien dat de K in ‘Music for K’ refereert naar landgenoot en jazz-pianist Krzysztof Komeda, de man achter Astigmatic, misschien wel het bekendste Europese Jazz album, en ook de man achter de soundtrack van Polanski’s horrorkraker Rosemary’s Baby. Komeda kon een sfeer neerzetten als geen ander. De jazz van Tomasz Stanko bevindt zich zeker in hetzelfde koninkrijk als Komeda, het zal je ook niet verbazen dan Stanko de huis-trompetist was van Komeda en ook al op Astigmatic te horen was.

Waar Komeda graag dreigend langs het randje danste, springt Stanko met opgeheven hoofd het grote onbekende in. In zijn vrije val introduceert hij iets unieks, iets wat je zelfs bij de Amerikaanse free jazz grootheden niet altijd hoort; Een elektrische lading aan dynamiek. De muziek van Stanko is constant aan het veranderen.

Stanko laat zijn trompet schateren, maar direct ook weer verstommen. Hij laat zijn bandleden naar een herkenbare harmonie toe werken, maar zoekt zonder pardon ook direct weer een desoriënterend geluidssalvo op. Om een willekeurige recensent op internet te quoten: Tomas Stanko’s compositions know many pauses, but it never loses any momentum.

HET MOMENT (06:24): De eerste passage van het nummer lijkt ten einde, de laatste minuut bestond uit een minimalistische, licht gemoffelde bass-solo. Stanko komt ons weer halen, met wat lijkt een eerste harmonieuze toon uit zijn trompet, maar schijn lijkt al snel te bedriegen als het drumspel toeneemt in intensiteit en Stanko zijn trompet laat schaterlachen. Die onvoorspelbaarheid maakt het voor mij zo fascinerend.


Gast
geplaatst: vandaag om 05:44 uur

geplaatst: vandaag om 05:44 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.