Wow, prachtige omschrijving van Laïka. Hoewel het in zekere zin ook van toepassing kan zijn op bijvoorbeeld Neighborhood 1, 3. En ook een beetje op No Cars Go. Een nummer dat bijt als zoutzuur

Deze kon je aan zien komen:

7. Radiohead - Idioteque
Album: Kid A (2000)
Genre: IJzige dancerock

Een minimalistisch nummer dat een intens kille sfeer neerzet met zijn genadeloze danceklappen, waarover de verontrustende teksten van Thom Yorke, wiens huilerige vocalen door merg en been gaan, nog eens extra doordringend zijn. Ik krijg er gewoon een koud gevoel van en wordt meegevoerd door de misère van dit nummer.

Maakt bij mij ook dikke kans in mijn top-10 terecht te komen

Potver vandaag de nummer 1 denk ik, track 9,8,7 kan ik iig al goed aan.

6. Joanna Newsom - Go Long
Album: Have One on Me (2010)
Genre: Langgerekte, rijkgeorkestreerde folk

Ladies & gentlemen, hier volgt een bekentenis: dit is het eerste nummer waarbij ik écht moest huilen. Ik voel ook al een brok in mijn keel opkomen als ik alleen al denk aan de zangmelodie uit dit nummer. De momenten dat Joanna hoger begint te zingen komen bij mij daarnaast aan als mokerslagen. Prachtige begeleiding ook. Joanna Newsom is zonder meer één van mijn favoriete artiesten aller tijden, ik heb er ook gewoon geen woorden voor. Haar stem is prachtig, maar het zit hem toch vooral in haar simpelweg ongeëvenaarde (nee, echt, niemand heeft betere) zanglijnen. Ik weet het ook niet verder, dit is gewoon te verschrikkelijk mooi om er iets zinnigs over te zeggen.

Mietje.

De Spotify lijst is geupdate. Overigens staat echt niet alles erop (screamodingen, Palace Music, Joanna Newsom, e.d. de laatste paar nummers alweer niet), dus weet dat je wat mooie en eventueel minder mooie dingen mist

5. Indian Summer - Orchard
Album: Current / Indian Summer Split (1993)
Genre: Wanhopige emo-ellende

Sorry Jasper, geen top 3! Wel top 5, lijkt me toch hoog zat als je ziet waar dit tussen staat... Ik hoef denk ik niet uit te leggen dat, als je ziet hoe ik de voorgaande nummers zo'n beetje beleef, dit nummer heel veel met me doet. Het begint natuurlijk met die prachtige verstilde gitaarriff, die al direct in de eerste seconde een neerslachtige sfeer neerzet, zeker in combinatie met dat gefluister op de achtergrond. Dit sleept zich voort, mij min of meer hypnotiserend, tot dan, ineens, de riff verandert in een muur van herrie en het gefluister overgaat in wanhopig geschreeuw. En wanhoop is precies wat dit uitstraalt: ik ken geen nummer dat dat gevoel beter overdraagt dan deze, met die vocalen die proberen over de geluidsmuur heen probeert te komen. Dit nagelt mij echt aan de grond. Radiohead lijkt hierbij zowat een zonnig afrobeatbandje.

Oh.. Maar top 5 is ook goed. Wat een nummer toch, dit.

Orchard

Ik ben ook zo'n mietje dat ging huilen bij Joanna Newsom. Maar bij een ander nummer.
Enne sorry hoor Teunnis, ik zou me niks van mij aantrekken.

Komen er ook nog leuke nummers?

Misschien moet je weer wat kiezen wat wél op Spotify staat.

Je bent wel goed in de zwakke nummers van artiesten uitzoeken... zwakste nummer van Doolittle, zwakke Iron & Wine, dat vervelende Idioteque (er staat zoveel mooiers op Kid A) en Go Long vind ik al helemaal vervelend.. nou blijft het wel Joanna dus een vervelend Newsom-nummer is nog steeds wel sterk, maar het gaat om het idee...

Heeft als voordeel dat er niet zoveel overlapt

Omdat je me niet moet pesten het volgende nummer (alsof het lot het bepaald heeft ):

4. The Velvet Underground - Venus in Furs
Album: The Velvet Underground & Nico (1967)
Genre: Vooruitstrevende zeurendeviolenrock

Ook dit nummer heeft zo'n unieke sfeer dat het een wereld op zich vormt, een soort film (gelukkig zie ik de beelden niet al te expliciet voor me ), waarin ik direct word opgezogen. Het is een verontrustend nummer door het overbekende gitaargestriem en de hypnotiserende herhaling van het vervreemdende riffje en de zware percussie, maar ook voor een belangrijk deel door de ijskoude manier waarmee Lou zijn duistere tekst over SM voordraagt - hij is precies de juiste zanger hiervoor.

Jij bent vast gezellig op feestjes.

Ik had Snoop Dogg in mijn top 100?

Of wah bedoelde gij?

En Scientistje, waarom haat jij zo op Go Long?

Nou ja, haten.. Ik vind het gewoon niet speciaal, de tekst is lang niet zo geniaal als op veel andere nummers, er lopen geen bijzonder geweldige melodielijnen door in mijn ogen.. en het is gewoon niet zo'n heel boeiend nummer, onafhankelijk van hoe ze het precies brengt.. Het heeft niet het speelse gevoel van MEM, niet het persoonlijke van Ys, en niet de fijne drums die HOOM voor mij nog iets unieks geven... het valt overal een beetje tussenin..

Het is ook vooral de zang(melodie) die het voor mij zo schitterend maakt, de instrumentatie is inderdaad sober maar, vind ik, toch subtiel op een precies passende manier. Ik kan me echter wel voorstellen dat als de zang je niet speciaal raakt, er niet veel boeiends gebeurd voor je, behalve als ze ineens wat tonen hoger gaat (wat een beetje eenzelfde effect heeft als Untitled 3 van Sigur Rós, of zelfs nog sterker).

Ik ga even verder: we gaan de top 3 in!

3. Pere Ubu - Humor Me
Album: The Modern Dance (1978)
Genre: Gekke newpostpunkwave

Dan komen we nu bij het begin van een drietal dat op de één of andere miraculeuze manier nog een flink eind van de nummers vier verwijderd is. Ooit zei ik er dit over en ik heb geen zin om dat nu even anders te gaan verwoorden:

"Het is het meest wanhopige nummer ten opzichte van het leven zelf dat ik ken. Het leven is allesbehalve een grap, maar er rest ons niets anders dan af en toe krampachtig te doen alsof het wel zo is. Voor mij heel herkenbaar."

Bovenstaande komt natuurlijk naar voren in de tekst, evenals in de briljante wijze waarop frontman David Thomas, meestervocalist, dit brengt. En wat een energie! Alsof dit alles nog niets genoeg is, is daar ook nog die snedige gitaarsolo, misschien wel mijn favoriet: kort maar uitermate krachtig en volledig in dienst van het nummer en de algehele sfeer. Dit is zo'n nummer waarvan ik het gevoel heb dat het deel van me is, nahmsayin'. Het zit als een soort poëzie, een beeld in mijn hoofd.

Klinkt goed, staat alleen niet op Spotify helaas. Dat wordt even zoeken naar het album, ben wel benieuwd. Funky!

Humor Me Dat album

Sowieso komt iets van In the Aeroplane... in de top twee. Ik heb wel eens een helemaal lyrische beschrijving van je gezien over één van die nummers, ik weet alleen niet meer welke en heb geen zin om het op te zoeken - laat me liever verrassen... Oh Comely mag het wel zijn .

Pere Ubu ga ik me zeker nog eens in verdiepen, want dit is lekker absurd.

Two Headed Boy Part II, sowieso nummer 1. Ik zet het zelfs tussen spoiler tags omdat ik er zo zeker van ben!

Ik hoop eigenlijk dat NMH het stiekem toch niet is, want ik heb daar niet zo veel mee

Humor Me

Op 2 en 1 NMH?

Er is een 1 nummer per album regel en Neutral Milk Hotel is al twee keer langsgekomen, dus dat kan alleen als er iets van de EP 'Everything Is' af komt...

Ik tel genoeg artiesten waar je meer dan 1 album van hebt gehad

Pardon. Gecorrigeerd

Ik doe niet aan die regels straks. Volgens mij is er 1 album waar alle nummers van in m'n top 100 staan