Mooi begin van kemm, maar ik had niet anders verwacht . Opvallende notering voor The Smiths, toevallig een nummer dat in mijn aanzien de laatste jaren ook flink is gestegen.

Ik zou willen dat ik ook zo mooi als kemm over muziek kon schrijven, maar dat is helaas niet iedereen gegeven. Ik kijk al erg uit naar de rest.

Die Spotify playlist doet het bij trouwens niet???

Zal vast een eigengereid lijstje worden, net als die van panjoe trouwens, zo volg ik ze graag!

Mooi begin, al heb ik wat minder met de familie Smit en de Messen. Vooral Bell is prachtig.

Die spotify link werkt hier ook niet.

P.S. over dat schrijven wisten we natuurlijk al

http://peanutonthetable.com/wp-content/uploads/2013/08/image-of-embarrassed.png

http://www.tintastic.co.uk/images/badges/3592.jpg

kemm, ik had liever Ja Rule gehad. Verder een leuke lijst. Het verbaasde me wel om die van William Bell hier tegen te komen, maar soit, geen slecht nummer uiteraard. De liefde voor Lady T deel ik in dit geval, en ja, ik ben ook jaloers op jouw schrijfkunsten! Ik ben benieuwd waar Al Green en The Invaders (toch wel top 10 neem ik aan?? ) komen te staan.

Eugene McDaniels verwacht ik ook terug te vinden in de top100.

Bedankt voor de reacties allemaal (en de bloossmiley).
Al Green, The Invaders en Eugene McDaniels hoorden er eigenlijk alledrie wel in, maar er is er toch eentje moeten sneuvelen...

Spotify heb ik nog niet anders dan moeilijk weten doen. Had volgens mij nog een oude versie op de computer, die dan maar verwijderd en nu lukt het helemaal niet meer om Spotify te installeren (kan ook wel aan mijn ouwe Macbook liggen). Helaas geen Spotify-lijstje dus, tenzij iemand raad weet... Sebiet nog een update om de miserie te verdrinken.

Probleem gaat opgelost worden hoor voor Spotify. Specifieke naam gewenst voor de playlist?

90. Duke Ellington, Charles Mingus & Max Roach - Fleurette Africaine
Album: Money Jungle (1962)

Met elk nieuw nummer dat ik van Ellington hoor ben ik meer en meer overtuigd dat hij een van de allergrootsten was. Zijn composities naderen de eeuwigheid, bijna letterlijk ondertussen, en het vooruitstrevende karakter is nog steeds merkbaar. Het verloop in een nummer, de keuze van instrumenten, het getuigt allemaal van een unieke visie en van grote invloed op zijn opvolgers. Tot op de dag van vandaag zelfs. Dan hoor je iemand als pakweg Flying Lotus en kan ik me niet van de indruk ontdoen dat dat toch allemaal niet zo gek ver verwijderd is van Sir Duke. Fleurette Africaine schreef hij op latere leeftijd voor een album met ‘youngsters’ Charles Mingus en Max Roach. Van rimpels is nog niks te merken, zij dan het rimpelige effect dat Mingus uit z’n double bass laat trillen. De sessie scheen ook niet geheel rimpelloos te verlopen en dat gepikeerde gevoel hoor je haast terug in de vingervlugge bas, die plotse harde pianotik en de onheilspellende drums. En zo verandert een sereen en ingetogen nummer in een opborrelend gevecht vol onderhuidse spanning.

Dit nummer heeft trouwens de finale van de Prehistorische Ladder gehaald, en als er 1 spelletje op het forum uw tijd en aandacht waard is, is het dit wel.

Moody Ellington you might also like

89. The Weeknd - Wicked Games
Album: House of Balloons (2011)

The Weeknd die zijn eigen ballon vol drank, drugs en seks doorprikt en zich achter de intrieste waarheid verschuilt in een schaars moment van helderheid. Snel in te slikken en/of door te spoelen: “Bring your body, baby, I can bring you fame,” terwijl de donker broedende electronica de realiteit weer probeert te verbergen. Het gaat vaak over hetzelfde bij The Weeknd, maar nergens wordt zijn eigen imago tegelijk zo treffend onderstreept én onderuit gehaald als hier.

Dat plotse “en dan zit je daar, drinking in LA at 26”-gevoel you might also like

88. Dr. Dre feat. Snoop Dogg - Still D.R.E.
Album: 2001 (1999)

Ecologisch benzineverbruik, geavanceerde cruise control, verbeterde remafstand? Zal best, wanneer ik mijn eerste wagen koop moet hij lekker op en neer veren zoals die van Dre. De schitterkracht van het embleem vanvoren op de motorkap, de karaten in de velgen, dat zijn de dingen die tellen. Om eindelijk Still D.R.E. ten volle te kunnen ervaren. Met Snoop en een speelgoedpianootje in de koffer voor surround sound met extra dimensie. Cruisend met mijn pikzwarte mini-Chevy in net-niet-Compton afgelopen zomer, dat kwam al aardig in de buurt van het ultieme Still-gevoel, toch een kleine mijlpaal in mijn muzikale leven. Wanneer songs vereenzelvigd worden met hun eigen welbepaalde gevoel, dan heb je een klassieker in handen.

Een autospeakerblaster you might also like

87. Gil Scott-Heron - Pieces of a Man
Album: Pieces of a Man (1971)

Met elk nieuwe brokstuk wordt dit nummer weer een beetje opgebouwd. De kinderogen die met een bijzondere kijk de situatie gadeslaan, maar het gevoel van de verslagen vader, hun vlees en bloed, maar al te goed aanvoelen. Pieces of a Man omvat de stilte na de storm, de gevoelloosheid van een harde klap, het woordeloze onbesef, over niet veel meer dan een verslagen pianospel geruggensteund door de bas.

Radeloosheid you might also like

86. Whitney Houston - My Love Is Your Love
Album: My Love Is Your Love (1998)

De ongewoon ingetogen, zelfs intieme prestatie van Whitney is de grootste kracht van dit nummer. Alsof ze het voor die ene persoon zingt, niet de hele wereld. “The chains of Amistad couldn’t hold us,” dat had Dolly Parton nooit moeten zingen... In wezen had dit een even grote liefdesdraak kunnen worden als I Will Always Love You, hier zit ’t in de details. Zoals die niet alledaagse verwijzingen, de kleine uithalen en de speelse uitwerking, inclusief urban beat. Een Whitney in een top 100? “Clap your hands, y’all, it’s alright.”

Voor elke Houston is er een Carey you might also like

85. M.I.A. - Paper Planes
Album: Kala (2007)

Alarmbellen die afgaan, geweerschoten die gevuurd worden, shmoney dat uit kassa’s geplunderd wordt en wij worden in de hoek gezet omdat we papieren vliegtuigjes naar de juf gooiden. Andere werelden, en daar kent M.I.A. wel wat van. Deze beat gaat duidelijk over grenzen heen, over werelden zelfs. Moeilijk thuis te brengen (ja, ja, ik ken de sample wel), deze oosters-westerse hutsepot. Je laten overdonderen is de beste oplossing.

Verpletterende urban pop you might also like


84. Aretha Franklin - I Never Loved a Man (the Way I Love You)
Album: I Never Loved a Man the Way I Love You (1967)

Tussen twee vuren, het gevoel en de rede, hoe ze het refrein begint uit te schreeuwen om op fluisterende toon weer terug te krabbelen. Een nummer dat nog Aretha’s bluesy beginselen verraadt, maar reeds bezeten is met van de diepste soul die ooit uit een menselijk strot is voortgekomen.

Soul, schommelend tussen liefde en haat, you might also like

83. Common feat. Lauryn Hill - Retrospect for Life
Album: One Day It’ll All Make Sense (1997)

Hoe sterk ik Like Water for Chocolate, Electric Circus of Be ook vind, zijn sterkste songs staan op One Day It’ll All Make Sense. Invocation of G.O.D. hadden evengoed de lijst kunnen halen, maar de oprechte beladenheid van deze grijpt me elke keer weer naar de keel. Lauryn wikkelt zich als zorgzame moeder in het Stevie-refrein en zet Commons ervaringen rond abortus extra kracht bij. Het mooie is dat hij geen waarheden verkondigt, maar zijn eigen verhaal vertelt. Tekstueel erg confronterend. Bij de ijskoude wiskunde van een regel als “315 dollars ain’t worth your soul,” kan ik een rilling zelden onderdrukken.

Die après-intro you might also like

82. The S.O.S. Band - No One’s Gonna Love You
Album: Just the Way You Like It (1984)

Jimmy Jam en Terry Lewis, het duo dat de disco naar nieuwe R&B-horizonten begeleidde. Nog steeds lekker uitgesponnen, maar gesofisticeerder in sound. The S.O.S. Band kreeg in deze tijd hun beste composities. De honingzoete stem van zangeres Mary Davis eiste die ook gewoon op. Zoals deze indringende smooth groove, die met de synths en drumcomputers de nodige scherpe randjes meekrijgt. Beetje een misleidende titel, maar gelukkig eindigt de zin daar niet, waardoor we uiteindelijk ergens tussen hartstochtelijke zwijmelromantiek en potige botergeilheid belanden.

Een drumcomputer-ballad you might also like

81. Georgia Anne Muldrow - New Orleans
Album: Olesi: Fragments of an Earth (2006)

Hoor het peil stijgen langs Georgia’s zangnoten en de golven opzetten vanuit het kletterende drumpatroon. Als ware ze er rotsvast van overtuigd dat ze een jaar na de feiten de natuurkracht kan doen omkeren door vanuit de tippen van haar tenen “Water” in haar stembanden te laten opborrelen. “Water! Water!” Je merkt dat het haar haast zou kunnen lukken, je bijna als een bezetene gaat meebrullen om toch maar de klok terug te draaien. Een aangrijpende schreeuw om hulp en een ingrijpende vuist op tafel.

Turbulente (neo)soul you might also like

Die van Whitney is wel verrassend.

Wow, zou super zijn, thanks! Gewoon Kemm Top 100 ofzoiets volstaat hoor, of moet het blitser?

Met Kemm aanbevolen?

Wederom zeer strakke schrijfels trouwens.

Met Kemm aangeboden...(kemms top100) on Spotify - open.spotify.com

Hij is openbaar, dus ga je gang.

Fijne update dit, qua muziek ook retespannend.

Erg mooie update en Aretha heeft misschien wel de mooiste (dames)stem uit de popmuziek.

Weer eens wat anders deze editie, een Spotify-lijstje dat jullie zelf kunnen opbouwen. Reijersen heeft al het skelet gebouwd, met de eerste nummers (zie link enkele posts terug). Zelf kan ik er niks inzetten, dus amuseer jullie ermee! Het grote voordeel? De rukke nummers kunnen er gewoon uitgelaten worden om wat Radioheads in de plaats te zetten.

The Weeknd

Radiohead staat niet op spotify

Jawel, alleen In Rainbows niet.

Spotify playlist is bijgewerkt.

80. The Streets - Blinded by the Lights
Album: A Grand Don’t Come for Free (2004)

Het moedeloos heen en weer waggelen, de plassen te duur bier en platgetrapte plastic bekers nog amper kunnen ontwijken. Het als bij wonder niet naast de pot pissen. Je telefoon checken voor berichtjes die je toch niet meer behoorlijk kan lezen, laat staan beantwoorden. Berichtjes op berichtjes die je in de eerste plaats al beter niet had verstuurd. Je rede was immers een uur geleden al met de rest van het gezelschap huiswaarts gekeerd. Ogen op halfslaap die in slowmotion de andere helft sluiten en weer openen, de naam knipperen niet meer waardig. Het overtuigd blijven dat je fier overeind blijft staan. Tot de haan kraait. Zelden werd zulk een welbepaalde sfeer treffender neergezet in song.

Diep-in-de-nacht-hiphop you might also like

79. Kelis feat. Terrar - Good Stuff
Album: Kaleidoscope(1999)

Eigenlijk heeft dit nog meer attitude dan voorganger Caught Out There. De ietwat verveelde vocalen van Kelis, de kille Neptunes-beat, zelfs de strategische feature van een opkomende Clipse-kerel, alles staat volledig op punt, zonder dat het de indruk geeft dat het ook maar één druppel zweet heeft gekost voor een van de betrokkenen. Bedrieglijk eenvoudig, onopvallend present en daarmee, tussen die ontelbare onweerstaanbare singles van Kelis, een onverwachte mokerslag die me elke keer weer KO klopt.

Rollerskating jam you might also like

78. The Rolling Stones - Gimme Shelter
Album: Let It Bleed (1969)

Niet zolang geleden de documentaire 20 Feet from Stardom gezien, over de rol van de achtergrondzangeres in de popmuziek en weer kippenvel gekregen van de acapella playback van Merry Claytons huzarenstukje, met de befaamde miskraamnoot. Hoe vaak het ook wordt gezegd, het blijft een van die ultieme muziekmomenten. Zonder afbreuk te doen aan Gimme Shelter in z’n geheel overigens. Dat moment is alleen maar dat moment door de verintensifiëring in de opbouw, een dreigende Jagger en het tussen beladen en bevrijd swingende gevoel van het gehele nummer.

“En vooruit dan moeten The Beatles er ook in”, dus dit you might also like

77. Solange - Losing You
Album: True (2012)

Er wordt op kattenstaarten getrapt, met de koekentrommel gerammeld, een paar ferme motten uitgedeeld en ergens vanuit al die herrie ontstaat er een uiterst stijlvolle dansvloerschuiver. De stevige, eigenwijze 80s-productie van Dev Hynes complementeert het fijne stemgeluid en de onzekere dialoog, een gouden combinatie (dat werd bevestigd met de sterke True EP). Extra mooi wordt het wanneer de volle compositie halfweg even in het buitensteegje gaat staan en Solange over de nachtelijke echo’s om de waarheid smeekt. Om onbeantwoord weer op de kattenstaart te gaan staan. Tot in de vroege uurtjes.

Knowles you might also like

76. The Pharcyde - Passin’ Me By
Album: Bizarre Ride II The Pharcyde (1992)

Langs de slibberige orgel glijden de hongerige MC’s naar dezelfde slagzin, compleet met het deksel op de neus. Naar de vastberadenheid van hun lyrics zou nog talloze keren verwezen worden, legendarisch, line na line. “There she goes again, the dopest Ethiopian.” Leg dit over de frisse productie en die griet kan niet anders dan een stuck-up bitch zijn. Kleurrijk tijdsdocument met een hoog Fresh Prince-gehalte: chasin’ girls in the nineties. Gelukkig is het talent van deze rappers groter dan Will Smiths flaporen.

Een blauwtje you might also like

75. Prince - Erotic City
Album: - (1984)

Wat een grootheidswaanzin, enkele van je beste nummers en meest funky grooves voor de vergeten B-kantjes bewaren. Geniaal ook wel, terwijl de grote hits compleet doodgespeeld worden, we’ll always have Erotic City. “Ting,” het ei is gekookt, tijd om te smossen.

B-kantje you might also like

74. Eric B. & Rakim - Paid in Full
Album: Paid in Full (1987)

Toen er nog gescratcht kon worden in hiphop. Moest gescratcht worden, om zeker te laten horen dat we hiphop zijn. En anders is daar wel Rakim, die in een legendarische rhyme van amper een minuut even stelt waar het op staat om het halverwege compleet swagged out af te bollen. “Yo, what happened to peace? PEACE!,” waarna de vingers van Eric B. een eigen leven gaan leiden over de beat. Behoorlijk uniek opgebouwd, met talloze elementen die het genre nog steeds blijft meedragen. Als je nog een minuutje of zeven hebt, check dan ook de avontuurlijke 7 Minutes of Madness Coldcut Remix.

Hiphopduo you might also like

73. Lucy Pearl - Dance Tonight
Album: Lucy Pearl (2000)

Je kent ze wellicht eerder van Don’t Mess with My Man, maar het is deze die me week krijgt. Ze als in meervoud trouwens, want supergroup met Raphael Saadiq, Dawn Robinson en Ali Shaheed Muhammed. Wie, zegt u? Welkom bij mijn top 100 voor je dagelijkse urban overdose, je hebt het nodig. Het is de enige hoek van het muziekspectrum waar je je nummer over een avondje uit kan beginnen met een betoverende harpintro. Heerlijk hoe zulke mismatchen zo goed kunnen uitdraaien. Vreemder wordt het nog met de basketbal die de clip opent (minder vreemd is het als je weet dat dit op de soundtrack van een film getiteld Love & Basketball staat). Het klinkt allemaal opvallend laidback voor een dansnummer, met de mellow vocalen van Raphael en Dawn en de terugkerende betoverende snaren, maar da’s ook de grootste charme van Dance Tonight. Hoe dan ook, het komt nog goed met dit nummer: er is een beat, er kan wel degelijk gedanst worden.

Degene die Dawn al na twee singles zou vervangen en, inderdaad, you might also like

72. Jaydee - Plastic Dreams
Album: - (1992)

Vast leren kennen met een van de ontelbare latere heruitgaves/edits/remixes, maar uiteindelijk kan je niet anders dan uitkomen bij het extended origineel. 10 stomende minuten met blinkende plastic orgel zigzaggend tussen de heftige drumbeat en extradimensionale percussie. Hier kan je alle elementen met verbazing zitten bestuderen of het allemaal in een trance over je heen laten komen, Plastic Dreams blijft fantastisch klinken. Een Nederlander met een orgel, het blijkt nog sterker dan een Fransman met een saxofoon.

De Fransman met de saxofoon you might also like

71. En Vogue - Free Your Mind
Album: Funky Divas (1992)

Om de urban geschiedenisles bij Lucy Pearl te vervolledigen, hier mag je Dawn Robinson dus plaatsen. Voor de gelegenheid met scheurende gitaren, het is eens wat anders hier op MuMe. Een girl group die de vuist durft ballen verdient niks anders dan lof. Ze brengen het ook zo schattig, zo met hun snauwende vocalen, heftige lyrics en ronkende beat. Schrikken, bevriezen en vervolgens hard weglopen, en toch wil je ze nog steeds stuk voor stuk tongen. Geloofwaardig hard en wild aantrekkelijk.

Breinbevrijding you might also like

Wederom fantastische omschrijvingen en zeer spannende, diverse muziek!

Top om bv. En Vogue terug te zien in je lijst. En dat nummer van The Streets is een ontdekking hier.

Ad Visser!!

Solange

Wie, en waarom?

Weer een geweldige beschrijving die me erg nieuwsgierig maakte bij dat nummer van The Streets; ik kan dat sfeertje in dat nummer ook wel vrij goed herkennen, maar merk toch dat die vrouwenstem niet iets te vaak dat refreintje op moest neuzelen. Zou zeggen dat Ghostpoet met dat sfeertje dat je beschrijft nog net iets betere nummers maakt.

edit: oh hey, kijk eens wie er in de soortgelijke suggestie bij je stukje staat.

Leuke stukken, bijzondere nummers. Bij kemm is het altijd enorme liefde of totale bevreemding van mijn kant. Soms vind ik zijn voorkeuren helemaal geweldig en soms snap ik er helemaal niks van... dat maakt het leuk

Mooi lijstje weer met wat opvallende keuzes. Opvallend uit het muzikale oogpunt waar ik kemm van ken.

Leuke, brede smaak