Dit doet me er meteen aan denken dat er nog veel muziek is die ik niet ken: zoiets als CRIM3S heb ik nog nooit eerder gehoord, maar ik vond het eigenlijk behoorlijk fantastisch! Thursday, een naam die je wel vaker tegenkomt, moet ik trouwens ook maar eens proberen, al betwijfel ik sterk of het iets voor me is - de cleane zang die ze gebruiken ligt me niet. Gitaarwerk is wel tof.

Wauw, het hele lijstje geluisterd en heb nu een enigszins minderwaardigheidscomplex over de diversiteit van mijn smaak. Kwaliteit varieerde van "help stop ik wil niet" (Thursday) tot voor zijn genre nog verrassend goed (Modern Life Is War) tot leuk (mevrouw Apple) tot redelijk vet (crim3s) tot prachtige ontdekking (Peter Broderick). De rest zat ertussen.

Superinteressant lijstje in ieder geval!

Minder overeenkomst in smaak dan met Niels, maar wat een varieteit aan muziek.
Het beste vond ik nog Modern Life is War, dan zijn er heel wat nummers die redelijk tot vrij goed zijn. Het slechtst vind ik echter die Japanse zangeresjes.

Oja, die Tujiko Noriko deed me wel wat aan Björk denken, jammer alleen dat het liedje te lang werd uitgerekt.

Over Float: in je stemmenlijst staan daar wel 4,5* bij, daar waar je er in je verhaaltje niet heel enthousiast over bent. Van mening veranderd, of...? Mooi mooieliedjes-liedje trouwens inderdaad, van Peter Broderick!

Peter Broderick!

Float ben ik door de jaren meer gaan waarderen, en om de mooie momentjes gun ik 'm een 4,5 Toch blijf ik het niet de meest interessante kant van Broderick vinden; zoiets als Everything I Know vind ik veel mooier dan wat dan ook op Float.

En Japanse zangeresjes over één kam scheren is natuurlijk een doodzonde Overigens komt er nog een zootje, dus kiek moar uut!

En Thursday, haha, tja, ik vermoed dat als je dat voor je 18e niet gehoord hebt dat niks meer zal worden, dat is zoiets dat in die fase van je leven moet klikken en dat dan voor de rest van je leven ook wel snor zit, maar ik kan het mis hebben.

Inderdaad, schitterende ontdekking. Hopelijk komen er meer van dit soort pareltjes langs

Zoooo... die slingert echt van de ene uithoek in de muziekwereld naar de andere! Heb zo een voorgevoel op basis van deze eerste tien dat ik qua smaak minder met jou overeen zal komen, maar ik laat me graag verrassen

Peter Broderick klonk tot nu toe het aantrekkelijkst! De vraag waar ik nu mijn hoofd over aan het breken ben is uit welk land Thursday nu dan zal komen. Ik gok VS...

Enig is dit, klikken op linkjes en werkelijk geen idéé krijgen wat er dadelijk door je koptelefoon gaat schallen (had de teksten nog niet gelezen). Ik vind alles tot nu toe best goed trouwens, allleen die emo/screamo/aanstelleritis-muziek hoeft van mij niet zo. En thee vind ik niet zo lekker. Verder geen klachten tot dusver.

Modern Life Is War, mooi!

Pfoe Sven je geeft me weer een hoop nieuwe muziek om te ontdekken Kende nog niks van je lijstje. En mn te beluisteren lijst is al zo lang Vooral CRIM3S valt op dit moment erg in de smaak. Doet me wel een beetje aan Elite Gymnastics denken ofzo. In ieder geval erg vet!

Ben alleen bang dat ik er niet van ga genieten icm vage theesoorten

Epitonic! Dat waren nog eens tijden, legaal mp3tjes downloaden van de meest uiteenlopende obscure artiesten. In 128 kbps uiteraard

Wat schrijf je toch altijd heerlijk, Sven. Doordat ik je de laatste tijd aardig heb gestalkt weet ik wel wat ongeveer te verwachten (heel veel geks en moois dus), maar een Peter Broderick komt voor mij vrij onverwachts (nummer valt me wel wat tegen eigenlijk ). Ken de helft tot nu toe

Mijn mening over de eerste 10 van Sven is ongeveer even gevarieerd als de muziek zelf.. van oervervelende kitsch waarvan ik het eind nog niet haal (Asaf Avidan) tot geweldige herrie (Stupid Babies) tot degelijke screamo en aanstellerige rock... meest opvallend vind ik de 2 japanse zangeresjes..

Waar op papier ik meer van de rockende verwachtte was het de electronicapop die me het meest deed, eigenaardige muziek, maar erg fijn... die rockende deed me dan weer meer aan Avril Lavigne dan aan Fiona Apple denken..

Fiona zelf is natuurlijk altijd

En Peter Broderick ooit live gezien, maar toen was het zijn zus die meer de show stal, en sinds die tijd heb ik liever haar plaat... Maar dit is ook zeker niet verkeerd.

Heel mooie ontdekking hoor, wat een prachtnummer!
Zou het eventueel mogelijk zijn om je volledige top 100 eens te posten, zodat we een overzichtelijke lijst hebben van je top 100?

Natuurlijk! Was ik even vergeten, wilde ik nog doen... Zal ook de Spotifylijst even updaten.

1. Joanna Newsom - Only Skin
2. Neutral Milk Hotel - Two-Headed Boy Pt. 2
3. Pere Ubu - Humor Me
4. The Velvet Underground - Venus in Furs
5. Indian Summer - Orchard
6. Joanna Newsom - Go Long
7. Radiohead - Idioteque
8. Arcade Fire - Neighborhood #2 (Laïka)
9. Orchid - Aesthetic Dialectic
10. Kate Bush - Wuthering Heights

11. Sigur Rós - Untitled (Samskeyti)
12. Cannibal Ox - Pigeon
13. Palace Music - Work Hard/Play Hard
14. Neil Young - Ambulance Blues
15. Tom Waits - Kentucky Avenue
16. Lisa Germano - Cry Wolf
17. Nina Simone - Sinnerman
18. Aesop Rock - Daylight
19. Johnny Cash - Hurt
20. Neurosis - I Can See You

21. Raein - Tigersuit
22. Leonard Cohen - Teachers
23. Charles Mingus - Track C - Group Dancers
24. Neurosis - Enclosure in Flames
25. La Quiete - Asterix
26. Fugazi - Blueprint
27. Pixies - Gouge Away
28. Iron & Wine - Upward Over the Mountain
29. DANGERDOOM - Crosshairs
30. Tom Waits - A Little Rain (For Clyde)

31. De La Soul - Stakes Is High
32. Faust - Meadow Meal
33. Tom Waits - Singapore
34. Joni Mitchell - All I Want
35. Nico - Janitor of Lunacy
36. Slint - Washer
37. Faust - Picnic on a Frozen River, Deuxième Tableau
38. GZA ft. Method Man - Shadowboxin'
39. Neutral Milk Hotel - Naomi
40. Lou Reed - Perfect Day

41. Bob Dylan - Like a Rolling Stone
42. Neutral Milk Hotel - Ferris Wheel On Fire
43. Minor Threat - Filler
44. Gorillaz ft. Del the Funky Homosapien - Clint Eastwood
45. Spinvis - Voor Ik Vergeet
46. Radiohead - Reckoner
47. Nils Frahm - Ambre
48. Orchid - Angel
49. Tom Waits - Reeperbahn
50. Pavement - Unfair

51. Kate Bush - Pull Out the Pin
52. Deathspell Omega - A Chore For the Lost
53. Hüsker Dü - Chartered Trips
54. La Quiete - Ciò Che Siamo, Ciò Che Non Vogliamo
55. Pixies - Where Is My Mind
56. Perfume Genius - Mr. Peterson
57. CYNE - First Person
58. Radiohead - Paranoid Android
59. Smashing Pumpkins - Disarm
60. John Lennon - God

61. Built to Spill - Randy Described Eternity
62. Spinvis - Aan de Oevers Van de Tijd
63. Tom Waits - I Hope That I Don't Fall In Love With You
64. Radiohead - Street Spirit (Fade Out)
65. Bonnie 'Prince' Billy - I See a Darkness
66. Yusef Lateef - Love The From "The Robe"
67. Sparklehorse - Cow
68. King Crimson - Starless
69. My Bloody Valentine - When You Sleep
70. Circle Takes the Square - Interview At the Ruins

71. Atmosphere - Free Or Dead
72. Tom Waits - Innocent When You Dream (Barroom)
73. Deltron 3030 - 3030
74. Joanna Newsom - Clam, Crab, Cockle, Cowrie
75. Gorillaz - Kids With Guns
76. Company Flow - Last Good Sleep
77. Pere Ubu - Codex
78. Burial - Archangel
79. Atmosphere - Painting
80. Lou Reed - The Bed

81. Love - Alone Again Or
82. Bob Dylan - Hurricane
83. Drive Like Jehu - Sinews
84. CunninLynguists ft. Tonedeff - The Gates
85. Petter - Some Polyphony
86. Jacques Brel - Amsterdam
87. Reach Out - Message To...
88. Bon Iver - Flume
89. Jedi Mind Tricks ft. R.A. the Rugged Man - Uncommon Valor: A Vietnam Story
90. Captain Beefheart & His Magic Band - Yellow Brick Road

91. Miles Davis - Spanish Key
92. Mobb Deep - Shook Ones Pt. II
93. Marduk - Materialized in Stone
94. Frank Zappa - The Gumbo Variations
95. Snoop Dogg - Who Am I (What's My Name)?
96. Exuma - Dambala
97. Sage Francis - Runaways
98. Joni Mitchell - Shades of Scarlett Conquering
99. Neil Young - Like a Hurricane
100. Dead Kennedys - Holiday in Cambodia

En dan nu direct weer terug naar Sven

Bedankt voor alle comments tot dusver, motherfuckers, maakt het werk toch net wat betekenisvoller Overigens mag het voor zich spreken dat ieder die wat op de lijst aan te merken heeft uiterst smaakloos is, maar daar kunnen jullie ook niks aan doen

Overigens, las ik daar nu Avril Lavigne daar word ik toch wel verdrietig van Jelle

Ik zal proberen vanavond het tweede tiental te posten, hoewel ik eerst nog 1000 woorden voor nano moet schrijven en daarna nog een beschrijving of 8, dus ik weet niet of dat lukken gaat. Zal mn best doen, anders morgen!

Ik ben niet boos, maar wel teleurgesteld...

Over de gehele linie vind ik dit wel beter, maar her en der deed het me er wel aan denken ja, maar we luisteren er gewoon niet verder naar.. en concentreer me op de positieve dingen hier

en Asaf Avidan had ik wel eens eerder stukjes van gehoord die ik niet echt wat vond, maar in het kader van deze lijst toch nog maar weer even opgezet, maar het is me te gemaakt allemaal.

Hehe, geen probleem verder hoor, ik verwacht verderop in de lijst minstens nog vergelijkingen met Britney Spears en Destiny's Child, dus kom maar op met die shit

Tujiko Noriko vond ik best wel goed. Ook Stupid Babies Go Mad (wat een groepsnaam ) en Crim3s staken er bovenuit. Blijf vooral die supergratis YouTube-playlisten creëren; heel handig!

90. PJ Harvey – The Whores Hustle And The Hustlers Whore
Land van herkomst: VS
Te genieten met: Lapsang Souchong

Hé, nog een rockliedje, zit ik hier nog gewoon te liegen over het rockgehalte van dit lijstje ook. Tja, ik kan er niks aan doen. Ergens diep van binnen zit nog steeds dat ventje van 16 met een Machine Head-shirt, dus helemaal er vanaf geraken zal wel nooit lukken. Overigens ontdekte ik PJ Harvey destijds met een heel andere insteek; ik kocht de plaat waarvan dit nummer afkomstig is (en, in dezelfde aankoop, ook Yoshimi van The Flaming Lips) namelijk juist omdat ik een beetje nieuwe muzikale richtingen wilde verkennen. Dat was niet meteen een succes: Stories verkocht ik namelijk niet veel later bij de Plaatboef omdat ik het maar saaie meuk vond. En toch bleef het kriebelen, en kriebelen. En zo kocht ik jaren later diezelfde plaat gewoon opnieuw - bij de Plaatboef overigens. Het zal vast mijn oorspronkelijke exemplaar niet meer geweest zijn, maar wie weet. Dat ik toch bleef hunkeren naar Stories is volledig aan deze fantastische track te danken. Dat gitaarwerk! Die uithalen! Die tekst! Dat drumwerk! Geniaal dus.

89. Zo Moeilijk - Nachtwakers
Land van herkomst: Nederland
Te genieten met: Celestial Seasonings Sleepytime Decaf Blackberry Pomegranate Green Tea

Nederhop: nooit verwacht dat exact deze stijl mijn liefde voor hiphop opnieuw zou aanwakkeren. In mijn puberteit heb ik een tijdje intensief naar hiphop geluisterd (destijds nog een stukje over geschreven voor Essentiële Albums), maar toen andere muzikale interesses begonnen te ontluiken ben ik het een tijdje uit het oog verloren, los van wat kleine oplevingen naar aanleiding van platen als Labor Days en The Cold Vein. Het vuur leek een beetje gedoofd, maar dankzij Eigen Wereld, die ik in een bevlieging kocht, vloog de vlam plots weer op en brandde die sindsdien feller dan ooit tevoren. Ik beleef Nederhop dermate anders dan anderstalige/Engelstalige hiphop dat het voor mij feitelijk gewoon twee aparte genres zijn; de nadruk die onder hiphoppers altijd zo gelegd wordt op de teksten kon ik nooit zo vatten - het ging mij altijd vooral om de beats - maar met Nederhop veranderde dat volledig. Die voorkeur voor Nederlandstalige teksten is overigens absoluut atypisch; naast het feit dat ik Engels heb gestudeerd en inmiddels Engels geef op een middelbare school, lees ik bijvoorbeeld ook uitsluitende Engelstalige literatuur en kan ik eigenlijk niet zo goed uit de voeten met Nederlandstalige schrijverij. Waarom dat bij hiphop anders is weet ik niet, maar het is zo. Het spel met klanken en woorden waardeer ik hier juist keihard, veel meer dan in het Engels, wat denk ik in ieder geval deels komt door de (culturele) referenties die hier niet alleen intellectueel maar ook emotioneel aankomen, en dat mis ik bij Engelstalige hiphop. Ruimtelego, weettog. Meteen warm krijg ik het van briljante stukken rijmerij als Ik heb geen dampo nodig om los te komen / Ik boss door de bomen van de top tot de wortels in de bodem (Rico ). Tel maar op: Sticks. Rico. Rosco. Nosa. En een geweldige productie van Nikes. Voor mij alles wat geweldig is aan Nederhop in een enkele song gevangen.

88. Refused – Rather Be Dead
Land van herkomst: Zweden
Te genieten met: Yunnan

Refused leerde ik kennen door een TMF-verzamelaartje genaamd Wet & Wild, naar het nachtelijke programma dat gewijd werd aan metal, punk, hardcore en hardere rock. Daarop stond New Noise, dat wel wat goede snaren te raken wist: ik was langzaam aan hardcore verslingerd aan het raken, en dit zat qua stijl en stem precies in het hoekje dat ik interessant vind. Overigens kon ik verder weinig met de dingetjes erbij - moest dat nou, die strijkertjes, die zogenaamde experimenteerderij? Tja, dat was voor mij een beetje het struikelblok, en dat is het nog steeds, en het is de reden dat The Shape of Punk to Come voor mij nooit een klassieker geworden is. Dat Refused ook rechter-toe-er-rechter-aan-er kon beuken leerde ik dankzij een hele andere band: Face Tomorrow. Nadat ik verslingerd was geraakt aan hun debuut For Who You Are zag ik ze een paar keer live, en steevast speelden ze dan een geweldig beuknummer genaamd Rather Be Dead - ik kwam er gauw genoeg achter dat dat een nummer van Refused was, ging vervolgens aan de haal met Songs to Fan the Flames of Discontent, en ontdekte dat deze simpelere en rauwere kant van de band me een stuk beter lag. Songs… legde zelfs de basis voor een (voor mij interessante) stroming van moderne hardcore waar bands als The Chariot toe behoren; het is duidelijk waar zij de mosterd vandaan hebben gehaald. Hoe dan ook, Rather Be Dead. Al met dat onheilspellende intro, dan die aanzwellende tromroffel, en dan gaat het los. Fuck yes.

87. Steven Bernstein - Chusen Kalah Mazel Tov
Land van herkomst: VS
Te genieten met: Spiced Mandarin Oolong Tea

Ja, die Bernstein, godver, die maakt me toch toffe platen, en je hoort er dan weer nooit iemand over, hoewel ‘ie toch op Tzadik zit. Hij opereert dan ook in een hoekje van de jazz waarin ikzelf niet zo heel bekend ben en dat volgens mij op MusicMeter ook niet op bijzonder veel navolging mag rekenen (maar, nogmaals, ik ben er zelf ook niet heel erg in thuis, dus misschien mis ik een heel actieve niche). Toch is het uiterst geweldige muziek, die elementen van o.a. stadse, ‘downtown’ jazz en klezmer combineert tot een bruisende, warme, energieke cocktail waarin plaats is voor zowel originele composities als traditionals. Chusen Kalah Mazel Tov is zo’n traditional; de manier waarop het getranscribeerd wordt verschilt nogal eens, hoewel, als ik het goed heb, Khosn Kale Mazel Tov eigenlijk de meest gebruikelijke is - het betekent overigens bruidegom, bruid, gefeliciteerd!, en deze track vormt daarmee de meest zweterige, hijgerige én fantastische muziek die je je maar op een bruiloft wensen kunt. Er wordt hier overigens meegemusiceerd door de ook al zo ondergewaardeerde Paul Shapiro; die is net buiten mijn top 100 gevallen maar verdient ook wel wat meer liefde. Doe er wat aan, luitjes.

86. Sophie Hutchings - It Remains
Land van herkomst: Australië
Te genieten met: Bai Hao Yinzhen

Uiterst kalm en sereen, deze muziek van Sophie Hutchings, een Australische pianiste die alweer een tijdje aan de weg timmert in een muzikaal hoekje dat mijn bovengemiddelde interesse heeft - solo piano. Een hoekje dat overigens nog moeilijk navigeren is; het begon ooit voor mij met Dustin O’Halloran, en inmiddels heb ik wel een aardig lijstje muzikanten gevonden die ik vergelijkbaar waardeer (Akira Kosemura, Rachel Grimes, om er twee te noemen) maar heel veel dingen die onder die noemer geschaard worden liggen me ook weer helemaal niet - het is vaak of gauw te jazzy (vind ik ook leuk, maar niet als ik zoiets als dit zoek) of te kitschy of te klassiek (vrees niet, mensen, ik ben op de hoogte van het bestaan van mensen als Satie en Debussey, en ik kan ze wel hebben ook, ja). Sophie Hutchings is wat dat betreft verder erg interessant, hoewel haar platen soms nog weleens verzanden in te saai, maar zo nu en dan zit er wel iets wonderbaarlijks tussen, en dat geldt vooral voor het prachtige It Remains, dat haar debuutplaat Becalmed afsluit. Verstild, haast klassiek aandoend spel, dat hele mooie melodieuze wendingen kent en heel warme, effectieve begeleiding van strijkers krijgt die de hele compositie nog naar een iets hoger plan tillen.

85. Lucky Pierre – (I Am) Marila
Land van herkomst: onbekend
Te genieten met: Triple Leaf Herbal Laxative Tea

Je komt weleens van die unieke tracks tegen van intens obscure artiesten die of verder weinig hebben gemaakt of platen waar je niet aan kunt komen (verderop in mijn lijst staat er nog zo één, en ik denk ook even aan het geweldige Fucker Pays the Bill van Neuropäpste, dat mijn toplijst overigens niet gehaald heeft); een goede bron voor dat soort materiaal zijn de compilatietapes die begin jaren ‘90 uitkwamen op het Japanse Beast 666. Dat waren veelal tapes met scheuten noise en andere rariteiten, maar zo af en toe komt er zo, hop, ineens een liedje tussendoor, dat natuurlijk nog steeds het stempel ‘vreemd’ verdient, maar dat wel een heel bijzonder liedje is, en niet zomaar een stapel herrie. (I Am) Marila (volgens de inlay; elders lees ik (I Am) Maria, dat is iets logischer klinkt) is zoiets; ik vind het moeilijk te plaatsen, het is een soort punky versie van Spaanse feestmuziek, ofzo, inclusief willekeurige gilletjes van de overige muzikanten en riedelende gitaartjes, en dan zingt er een vrouw/gepitchte man overheen die beweert Mari(l)a te zijn en last te hebben van diarrhea (de hele tekst gaat over poep trouwens, loller). Het hele ding is te vervreemdend voor woorden, en ook nog eens catchy as hell, en dat bevalt mij natuurlijk uitstekend.

84. Sleigh Bells - End of the Line
Land van herkomst: VS
Te genieten met: Silver Rose Oolong

Ik heb Sleigh Bells een tijdje vrij actief gemeden om een verder heel stomme reden; ik vond Elite Gymnastics echt geweldig, die hadden blijkbaar een paar keer het voorprogramma voor Sleigh Bells gedaan, en de meeste Elite Gymnastics fans vonden het maar kut met peren. Ik had natuurlijk beter moeten weten: er is allang geen touw meer vast te knopen aan wat ik leuk vind en wat niet, dus ik zou het fijne er niet van weten tot ik het probeerde. En dat proberen dat was me wat. Draai je potverdomme opeens Treats met stuiterend hard gadverdamme overstuurde beats en een kwelend popzangeresje, oftewel precies in mijn straatje. De sound van dat gehele debuut vond ik direct al fantastisch, maar toen ik daarna nog eens een track van de (overigens niet al te best ontvangen) opvolger hoorde was ik helemaal om en verliefd op Alexis en ook wel een beetje op Derek. Het is cleaner en gevoeliger, en dat zal voor sommigen reden genoeg zijn om het af te schrijven, maar potver, was is End of the Line toch fantastisch. Ik krijg letterlijke vochtige ogen (mietje!) van dat hoog gierende gitaartje en die heerlijke vocalen van Alexis, en die meesterlijke tekst, en dan nog zo’n clip waarin ze een beetje rondfietsen (daar heb ik al helemaal een zwak voor, om onverklaarbare redenen, net zoals ik heel erg houd van boksfilms terwijl ik niks met boksen heb, en dus ook niet met fietsen, dat mag duidelijk zijn; overigens, nu ik dan toch al zo parenthetisch aan het uitwijden ben kan ik ook wel noemen dat liedjes over fietsers me ook uitstekend bevallen; ik ga me nu gelijk afvragen of dat ook geldt voor liedjes over boksers - iemand suggesties?). Als ik in een liedje moest leven zou ik deze kiezen.

Overigens graag nog even de aandacht voor de geweldige YT-URL van deze video: 1OBOaOLOzEw, dat is namelijk zo ongeveer hoe ik mijn waardering voor Sleigh Bells zou uitdrukken, echt gewoon dik 1oboaolozew.

83. M.I.A. – Paper Planes
Land van herkomst: UK
Te genieten met: een goede Assam

Arular was de hype van de dag maar geweldig ook; genoeg zomerse ritten richting het strand waar tracks als Bingo en Sunshowers het toch al zo warme weer nog een paar graden wisten op te schroeven en we haast de auto uit smolten. Fantastisch; toch was het na Arular voor mij alweer een beetje afgelopen voor mij. Ik surfte toen nog redelijk onbekommerd door al die hypes heen zonder veel terug te kijken, en toen die opvolger eenmaal uitkwam was mijn interesse eigenlijk al dermate tanende dat ik er weinig aandacht meer voor had. Cue Slumdog Millionaire - sowieso een geweldige film, en ik pleeg hem mijn leerlingen nogal eens aan te smeren (die vinden hem overigens altijd, haast zonder uitzondering, geweldig), waarin natuurlijk Paper Planes voorbij komt. Zulke omstandigheden kunnen nogal eens positief uitpakken voor een song, en hoewel Paper Planes ook zonder al fantastisch was hielp het wel dat ik hier eens aan de grootsheid van dat nummer met zijn geweldige productie herinnerd werd. Daarbij ademt deze song nu voor eeuwig de sfeer van Slumdog Millionare, en dat vind ik bepaald geen straf.

82. Wire - 12XU
Land van herkomst: VK
Te genieten met: Golden Monkey Black Tea

In huize sxesven - hoe kan het ook anders! - gepopulariseerd door Minor Threat, die ooit een uiterst enthousiaste versie opnamen, maar het origineel van Wire is alleszins superieur. Zo snel als Minor Threat het nummer speelt heeft natuurlijk ook z’n charme - potverdomme, dat hele nummer duurt nog maar half zo lang, en het duurde al maar twee minuten - maar op het al niet geringe tempo waarop Wire het speelt - hoor die ratelende hihat eens - is het toch een veel effectiever nummer. In een eerste opzet voor mijn top 100 heb ik geprobeerd bij elke song een treffende YouTube-comment te zoeken, maar die aanpak heb ik gestaakt toen dat bij sommige dingen (vooral de heel bekende en de heel onbekende) nagenoeg onmogelijk bleek (hell is youtube comments, het blijkt verdomme nog waar ook). Bij 12XU vond ik echter wel een heel treffende: ik vind zelf namelijk 12XU zo’n nummer dat eigenlijk gewoon een uur zou moeten duren, en maar doorratelen en 12XU!, en vind ik verdomme bij de comments iemand met hetzelfde idee: dat 12XU geen 1:56 duren moest, maar 1:56:00. Ja, dat zou echt wel fucking lekker zijn zeg.

12XU!

81. Sigur Rós - Starálfur
Land van herkomst: IJsland
Te genieten met: Icelandic Viking Tea

En als we dan toch met filmlinks bezig zijn, deze is nog wel een stukje relevanter. Geënthousiasmeerd door alle geweldige verhalen over Agaetis Byrjun schafte ik me die plaat eens aan en was ik eigenlijk al direct allerminst gecharmeerd van vooral dat tergende Svefn-g-Englar; allememaggies wat een zijigheid. Ik vermoed dat ik nooit verder gekomen ben dan dat, want pas met The Life Aquatic with Steve Zissou, waarin Starálfur in een fantastische scene voorbijkomt, werd mijn interesse weer aangewakkerd en ontdekte ik Starálfur - een nummer dat toch al een tijdje in mijn kast bivakkeerde. Agaetis Byrjun bleek wel degelijk mooie dingen te bevatten: Ny Batteri. Olsen Olsen. De titeltrack. Maar Starálfur vind ik wel vooruit het mooist, ook los van de Zissou-associatie. Hemeltergend mooie melodietjes. Die strijkers! En dan dat wel ultiem geniale moment waar de song terugvalt op alleen Jonsi’s stem en de kale gitaar, dan heel even stilvalt, en dan - letterlijk - als een ouderwetse trein weer langzaam op stoom komt, en dan, tja, dan die wel heel kippenvel-hoog uithalende strijkers. En dan, en dan, en dan. Ik voel met een kind van 8 dat een opstel schrijft, maar dat kinderlijke enthousiasme ervaar ik ook heel hard bij dit nummer. Waarvan akte.

Extragratis bijgewerkte playlist (even doorklikken naar #11 als je het eerste tiental al hebt gehad).

Precies het slechtste nummer van Agaetis Byrjun, maar Paper Planes is zo fantastisch dat ik het je vergeef.

De rest luister ik morgen, want slaapgebrek. Ziet er interessant uit allemaal weer!

Verklaart dan weer direct waarom ik eigenlijk weinig met Sigur Ros heb, blijkbaar niet echt des Sigur Ros ofzo. Overigens neem ik iemand die Svefn-G-Englar beter vindt verder helemaal niet serieus, maar dat begrijp je hopelijk wel.

Tof hoor, die verhaaltjes die je er altijd bij weet te verzinnen Maar eh, Sigur Rós, dat had ik echt niet verwacht! Al is Starálfur wel een goede keuze. Ik had eigenlijk een veel obscuurder lijstje verwacht dan je tot nu toe laat zien haha, of heb je het expres niet al te vaag gehouden

De meeste vage dingen die ik luister zijn niet echt liedjes en komen hier dus ook niet terug; er komen denk ik drie HN-tracks voorbij bijvoorbeeld en that's it. Als het om liedjes gaat houd ik ook gewoon van liedjes, dus vandaar, liedjes.

Neee, Sigur rós in je film stoppen zou echt verboden moeten worden. Ja Rule daarentegen Misschien wel de enige Wes Anderson scène die ik vervelend vind

Pink Flag van Wire van de week geluisterd, heerlijk album. Nummer is echter nog niet meteen favoriet. Zal ook eens wat nederhop proberen. Iets wat ik altijd erg fijn vind maar nooit verder in verdiept heb in de vorm van bijvoorbeeld een album luisteren.

Haters, wat haten jullie sigur ros allemaal

Tof lijstje! Nachtwakers sowieso (al vind ik het nummer Nijmeegse Modo van Zo Moeilijk eigenlijk nog net wat beter). Die track van M.I.A. vind ik ook tof, maar lang niet top 100 waardig. Wire, laatst nog live gezien, heb ik pas kortgeleden leren kennen maar is inderdaad heel tof, en ook Sigur Rós (doe mij toch ( ) maar, maar dit is ook bijzonder mooi) en Refused is ook geweldig, maar ik ken dus alleen The Shape of Punk to Come: zal dit nummer zo eens luisteren. Van PJ Harvey moet ik ook echt nog meer leren kennen - ik ken alleen haar laatste. Wat dat betreft staat er veel meer herkenbaars in dit rijtje dan in de voorgaande