menu

Muziek / Toplijsten en favorieten / De top 100 van... (madmadder )

zoeken in:

avatar van tbouwh
Ik trek me terug, kom steeds meer tot de ontdekking dat een top 100 maken voor mij eigenlijk een volstrekte onmogelijkheid is. Heb dan ook niet de behoefte er echt veel tijd in te steken, omdat de lijst slechts voor enige tijd enigszins representatief zou zijn. Daarnaast was ik toch pas in 2017 ergens in de beurt Zal de lijsten van andere deelnemers bij mate blijven volgen.

- jasper1991
- Arno
- The Eraser
- Masimo
- Lying Mouth
- herman
- Joerii
- nclo
- remcodulac
- itchy
- Ferre
- Weirdo Wizzy
- Titmeister
- freitzen
- McSavah
- catdog
- staralfur
- Pepino
- VladTheImpaler
- Stefan1979
- Edgar18
- Linus Van Pelt
- Gretz
- -SprayIt-
- Misterfool
- stoepkrijt
- Lukk0
- deric raven
- Grafmat
- jassn
- trebremmit
- uffing
- thelion
- Rudi S
- jspr_g
- dumb_helicopter
- 00.0
- Bardt1980
- Ataloona
- Sunderland
- Corporal Clegg
- HugovdBos
- Film Pegasus
- luigifort

avatar van JSPR_G
Lotus Europa!
Leuk dat Wildfire II zo hoog staat. Stones Grow Her Name is toch echt wel een goeie plaat, eigenlijk.
Hold the Heathen Hammer High gaat ook niet vervelen, é.
Leuk lijstje!

avatar van jasper1991
Door privé-aangelegenheden moesten deze paar nummertjes misschien wat lang wachten, waarvoor excuus.

5. Rhapsody of Fire – Act III: The Ancient Fires of Har-Kuun
Dit is definitief de hoogste notering van (Luca Turilli’s) Rhapsody (of Fire). Ik heb niet echt zuinig gedaan met de aanwezigheid van deze groep, maar ik wil niet te veel water bij de wijn van mijn top-100 doen. Dit is een van de langere nummers geschreven door Turilli, hoewel hij ze ook van twintig minuten heeft geschreven. Het is een aaneenschakeling van gave uiteenlopende passages en hooks, zoals de ontregelende robuuste gitaarriff, het gevaarlijk catchy ‘over majestic peaks’ en de climaxerende Latijnse spreuken die mooi verbinden met de orkestrale beginmelodie, en de duistere, stoere passage met de zware stem. In drie talen geschreven, Latijn, Engels en Italiaans, die alledrie hun functie hebben: het Italiaans voor de sierlijke klank, Engels om eventueel het verhaal te volgen en mee te zingen en Latijn voor het epische effect. Weinig nummers met zo veel rake compositorische elementen en door het gemis van een duidelijk refrein is de opbouw niet obligaat en is er weinig sprake van spanningsverlies. Het epos staat op een min of meer onbeduidend EP’tje, maar zou iedere liefhebber van de groep moeten kennen.

4. Avantasia – The Wicked Symphony
Het nummer met het ultieme refrein, waar Sammet, die op zich al een meester is in zulks, zelfs zichzelf overtreft. Het lied is een soort uitgesponnen AOR-nummer dat opent met een simpel doeltreffend loopje en niet al te ingewikkeld opbouwt, maar desalniettemin alleen maar rake momenten kent. Naast het refrein is er namelijk ook het instrumentale gedeelte, waarbij het leadgitaarloopje overgaat in stoer riffwerk en een dramatische bridge. Sammet is een zanger waar ik van houd, maar verbleekt bij de grote gastartiesten die hun bijdrage leveren, want hoe machtig het refrein ook is, Russell Allen en Jorn Lande brengen ontzettend veel gevoel in de coupletten en maken ze en het nummer speciaal. Het is zo een nummer dat het betreffende gelijkgetitelde album alle waarde geeft, want de andere nummers blijven een beetje tot ver achter. Het zorgt er dan ook voor dat ik door de superieure kwaliteit van dit nummer het album frequent opzet, maar altijd een klein beetje wordt teleurgesteld.

3. Theocracy – I Am
Deze Gristenmetalaars schoppen het tot toch maar tot de derde plek door dit fenomenale epos. De tekst is ondubbelzinnig en krachtig en zing ik altijd voor een groot deel mee. Ook kent het nummer een sfeervol begin, contrasten van melodieuze zangpassages met de vetste riffs en een waanzinnige hook die de bridge inzet, waarbij opperhoofd Matt Smith drie zanglagen van zichzelf over elkaar heeft opgenomen voor een adembenemend effect. Na een instrumentale passage met uitdagend en pakkend, licht progressief gitaargeweld neemt de spanning subtiel toe en bouwt het nummer natuurlijk tot zijn culminurende einde op. Goddelijk is deze track in ieder opzicht.

2. Ayreon – Day 2: Isolation
Het mooiste uit de pen van het muzikale genie uit Oudenbosch. Dit nummer is (ongeveer) het begin van The Human Equation, het fraaie verhaal van de man in coma wiens emoties een voor een worden vertolkt en de man erbovenop proberen te helpen. Veel van die emoties zijn in dit nummer te horen, de rollen zijn in de volgorde wanneer ze te horen zijn: ‘Me’, ‘Fear’, ‘Reason’, ‘Passion’, ‘Pride’ en ‘Love’. Het mooie geluid van Eric Clayton (Reason), de warme stem van Heather Findlay (Love), de traditionelehardrockpower van Magnus Ekwall (Pride), iedereen draagt bij aan de vocale synergie. Arjen zelf doet de rest door het schrijven van dit goedlopende, pakkende nummer dat flitsend doch interessant opbouwt en waarin ik de break waarin Findlay haar intrede doet, misschien het hoogtepunt vind.

avatar van tbouwh
I am

avatar van jasper1991
http://isecurewebhosting.com/wp-content/uploads/2014/08/one.jpg
Angra – Carolina IV

Ik heb een beetje getwijfeld, maar dit nummer vind ik vanaf toen ik het de eerste keer hoorde medio 2011 tot op de dag vandaag waanzinnig. Het is afkomstig van de Braziliaanse powermetalgroep die hun roots niet verloochenen in de muziek. Zo begint dit nummer met van die typisch Latijns-Amerikaanse percussie. Dit wordt later met een subtiel (christelijk) koortje ondersteund om in de vijfde versnelling te gaan. Daar wordt een lekker strijkersloopje ten gehore gebracht en krachtig gezongen coupletten door de klasbak André Matos. In het pakkende refrein laat deze man ook zijn bereik horen. Ook fraai is de appendix van het refrein in de vorm van een sfeervol dameskoor dat ook al aan het begin van het nummer te horen was, maar ditmaal op topsnelheid. Dan komt het fraaiste aan het nummer, de overgang van bridge naar solo’s naar refrein. De bridge is wat gecompliceerd met een sambapassage, chopin-achtig pianowerk en een orkestraal gedeelte, maar alles loopt zonder probleem in elkaar over, dat geldt ook voor de daaropvolgende gitaarsolo, waarbij de topsnelheidmodus weer is ingeschakeld, die op zijn beurt overgaat in een fluitstukje dat met de centrale melodie in de vorm van het strijkerloopje klinkt. Het refrein is dan te verwachten, maar niet overdreven voorspelbaar en komt gewoon lekker binnen. Dan is de outro weer in verbinding met de intro met een kleine variatie door de gitaar en het epos kent geen geforceerd einde. Een nummer met redelijk wat interessante progressieve elementen dat tegelijkertijd heel lekker klinkt en epische sfeertoevoegingen bevat. Zonder twijfel het hoogtepunt van deze groep; niets komt ook maar in de buurt, ook niet waar verder het grootse album Holy Land mee gevuld is.
---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Tot zover een stevige en lange en misschien wat eenzijdige top-100, waarvan ik hoop dat ik er een aantal gebruikers mee heb verblijd, wat aan de reacties volgens mij hier en daar wel bleek, en misschien zelfs interesse heb laten doen wekken voor bepaalde bands. Voor hen voor wie het uitzitten was, is de wachttijd om. Bedankt voor de fijne commentaren en het beluisteren, en het is nu volgens mij aan Arno.

avatar van The_CrY
Bedankt, jasper1991, voor je top 100! Veel bekend spul voor mij, maar toch ook een paar bands tegengekomen die ik nog eens onder de loep moet nemen. Je nummer 1 had ik niet verwacht overigens, maar wel fijn nog eens Angra terug te zien.

avatar van vigil
Muzikaal vond ik het onderin jouw lijst het leukst maar de mooie en enthousiaste verhalen zijn ook wat waard!

avatar van Casartelli
Casartelli (moderator)
En zo is dat. En een 'uitzitlijstje' hebben we hier allemaal wel eens.

avatar van VladTheImpaler
Dan is Arno aan de beurt

avatar van Arno
hm, dit was ik al even uit het oog verloren (sinds november 2013, om precies te zijn). Ik heb er nu weinig tijd voor. Is het heel erg als ik me van de lijst schrap en eventueel op een later tijdstip weer aansluit?

avatar van Môrthul
Dat zou betekenen dat The Eraser aan de beurt is. Hoe staat hij er voor?
En anders Masimo?

avatar van Masimo
Ben nu een week in Limburg, daarna kan ik beginnen met schrijven, maar ik heb de lijst al, dat scheelt. Dus als Eraser ertussen piept, kan ik daarna. Anders pas volgende week!

avatar van Masimo
(maar bij voorkeur The Eraser)

avatar van The Eraser
Op reis geweest, en binnen een paar dagen vertrek ik opnieuw, dus dat zal niet lukken!

avatar van VladTheImpaler
Dan lijkt het me dat Masimo dan volgende week start?

avatar van itchy
Zijn in Masimo ! Eh, zijn top 10 dus.

avatar van Rudi S
itchy schreef:
Eh, zijn top 10 dus.

Nou dat wordt dan nog even geduld hebben voor hij daar is.

avatar van Masimo
Prima, ergens aankomende week ga ik van start!

avatar van Rudi S

Ha,ha, nee ik bedoelde het duurt nog 90 nummers voor jij bij die top 10 bent

avatar van Masimo
Oj, en ik reageerde eigenlijk op Vlad. Chaos alom!

avatar van Rudi S
Mooi want ik reageerde eigenlijk op itchy


avatar van Rudi S
En graf reageert op ons allemaal.

avatar van GrafGantz
(Gr)afreageren.

avatar van Masimo
Afijn, hier de eerste vijf van mijn lijst. Misschien zal ik in de toekomst in grotere updates posten (10?), maar ik wil ook niet te grote lappen tekst neerplempen, dat bevordert het lezen niet echt. In de beschrijvingen probeer ik te omschrijven hoe ik bij het lied gekomen ben, en waarom het me dierbaar is, en niet per se wat je allemaal hoort in het lied (dat kunnen jullie zelf natuurlijk wel!)

Ik ben gegaan voor één nummer per artiest, dit voornamelijk vanwege het feit dat ik deze lijst vermoedelijk zal CSL'en met The Scientist, en ik hem bijvoorbeeld niet een lijst met enkel the Bonnie Prince durf aan te bieden - en omdat het de lijst ook wel ten goede komt. Overigens is iedereen uitgenodigd mee te draaien, of de lijst überhaupt te draaien.

http://i.imgur.com/baRX1YP.jpg

100. Het Zesde Metaal – Zet Mie Af

Het Zesde Metaal is me dierbaar vanwege de mooie West-Vlaamse teksten. Het was Wannes die me deed laten inzien dat het eigenlijk best vreemd is dat Nederlandse muzikanten vaak in het Engels schrijven: door het schrijven in eigen moedertoal zit je toch veel dichter bij je gevoelens en emoties. Op die manier heeft Het Zesde Metaal ook uitwerking gehad op de manier waarop ik met mijn 'eigen muziek' om ga, daar ik wel eens liedjes tracht te schrijven. Vroeger deed ik dat in het Engels (ik heb zo hier en daar wel wat filmpjes op de site geplaatst), nu begin ik steeds meer in het Nederlands te schrijven. Vervelend genoeg lijkt het op het eerste gezicht moeilijker, omdat je met veel minder tevreden bent en je teksten veel kritischer bekijkt. Het nadelige hiervan is dat ik hierdoor wel wat ben stil komen te liggen met mijn liedjesproductie. Wel heeft de muziek van Het Zesde Metaal hierin een grote invloed op me gehad.

Dit specifieke lied is mijns inziens de perfecte afsluiter, en kan als dusdanig in deze lijst ook dienst doen. Jammer dat deze lijst van onder naar boven afgewerkt wordt, en zo het effect wel wat verloren gaat. Echter, ik vond het ook weer een stap te ver om dit lied dan maar op nummer 1 te zetten.
Afijn, het is een lied dat ik erg mooi vind, voornamelijk door de dubbele betekenis die ik hoor in ‘Zet mie anders hier maar af en ‘Ik ben blijven hangen’, dat buiten de context van het lied ook op de noodzaak van het afzetten van de vastlopende/ten einde lopende LP kan slaan. Geinig, en tegelijkertijd bloedmooi stuk.

99. Bonga – Mona Ki Noi Xica

Een van mijn meest recente muzikale interesses is de niet-Westerse, en dan voornamelijk Afrikaanse muziek (uiteraard een zeer onmogelijk grote en nietszeggende term!), en dan met name voor afrobeat en andere opzwepende muziek. Een ander aspect van die interesse is dat ik geïntrigeerd ben door de invloed van het kolonialisme op de (muziek)cultuur van gekoloniseerde landen. Alhoewel het gevaar dreigt te sterk die invloeden in de muziek te projecteren, puur omdat ik het zo interessant vind, zijn er wel degelijk voorbeelden te noemen waar dit fenomeen te horen is.

Een van die voorbeelden is bijvoorbeeld de muziek van Orchestre Baobab (uit Senegal), waar via Fidel Castro, die muziekdragers met propagandamuziek naar Afrika liet verschepen, een zekere Caribische sound in de muziek te horen valt. Een ander voorbeeld – hè hè, we zijn er! – is de mij geliefde Bonga uit Angola, in wiens muziek invloeden van de kolonisator Portugal te horen vallen. Afijn, dat vind ik dus zeer interessant (alhoewel ik toegeef dat je met die projectie-interpretatie snel te ver kan doorschieten)
Bonga’s muziek wordt grotendeels gemaakt door zijn prachtige raspstem, buitengewoon en hartverscheurend emotioneel. Dit is het nummer op het album dat me het meest raakt.

98. David Bowie – Changes

‘Changes’ is mijn favoriete Bowie-lied, vanwege het feit dat het me herinnert aan een goede grap van mijn jonge broertje, toentertijd echt nog een broekie, zo’n 10/11 jaar, of iets dergelijks. Zijn stem is inmiddels een octaaf of wat gedaald.

Nadat ik het een en ander had verteld over de Kaukasus (gerelateerd aan mijn studieobject: Rusland, ik meen dat ik een werkstuk hierover moest schrijven), passeerde enkele dagen later de plaat ‘Hunky Dory’ van Bowie, waarna hij in plaats van ‘Ch-Ch-Changes’ grappend ‘Tsj-tsj-tsjenië’ zong. Ik vind het nog steeds een goede grap, die me bij het horen van het lied elke keer weer laat glimlachen. Vandaar.

97. Carter Tutti Void – V3 (maar wel een beetje die richting opgeduwd doordat niet elke track op youtube staat)

Gewoon tof. Dit is een van de tracks die me doet inzien dat ik een nog niet ver uitgewerkte interesse heb in hypnotiserende industrialbeats. Verder niet zoveel over te zeggen, ik zwets al zo veel, en zo bespaar ik wat ruimte.

96. Coil – Solar Lodge

Dit nummer ontdekte ik op het Haperende Mens-Festival, dat vorig jaar in de Melkweg werd gehouden. Ik was lid van Subbacultcha (cultuurpas voor 8 ekkie in de maand, waarmee je zonder entreegeld te hoeven betalen naar een selectie van concerten kan), en reisde oorspronkelijk naar Amsterdam af voor Amen Dunes, en eventueel nog voor Lust for Youth. Het was echter een onbekende die de show stal: Distel. De beste concerten zijn de concerten waar je niets van verwacht, maar die uiteindelijk erg goed bleken te zijn (serendipiteit!)

Bij de afsluiter, het hoogtepunt en de ultieme climax van het concert, nam ik me voor de tekst te onthouden, zodat ik het thuis zou kunnen opzoeken. Daar kwam ik erachter dat het een cover was, en het origineel van Coil vond ik eigenlijk nog beter dan het origineel: een log, zwaar, hevig, venijnig lied dat aan alle kanten piept en kraakt.

avatar van Teunnis
Mooi begin met Het Zesde Metaal. Ik zal spoedig de rest ook eens beluisteren, want het ziet er interessant uit. Coil is sowieso een band waar ik me eens in moet gaan verdiepen.

Mooi begin. Carter Tutti Void kende ik nog niet. Dat klinkt een beetje als een kapotte koelkast, maar dat bedoel ik niet per se negatief...

sxesven
Tof begin. Jammer dat we geen HZM meer gaan tegenkomen, al volgt er ongetwijfeld nog veel meer uitstekends. Bonga is voor mij onbekend, de rest ken ik wel, maar ik ga toch proberen vrolijk mee te luisteren, al zit ik nu dankzij je Will-KO even aan de Palace Songs.

avatar van Arrie
Dat Hitzone-hoesje.

Leuke, boeiende stukjes er ook bij. Je bent helemaal niet te breedsprakig hoor. Hou je vooral niet in.

Gast
geplaatst: vandaag om 09:43 uur

geplaatst: vandaag om 09:43 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.