Muziek / Toplijsten en favorieten / De top 100 van... (Shaky)
zoeken in:
0
geplaatst: 11 januari 2017, 16:58 uur
Arrie schreef:
Ik ook niet. Ik ben een jaar ouder, maar 2 Unlimited is echt van voor mijn tijd.
Hun muziek 'geniaal geproduceerd' noemen kan ik ook niet echt begrijpen.
(quote)
Ik ook niet. Ik ben een jaar ouder, maar 2 Unlimited is echt van voor mijn tijd.
Hun muziek 'geniaal geproduceerd' noemen kan ik ook niet echt begrijpen.
Kan toch prima, nu hoor je toch ook de hele dag nummers van +/- 5 jaar geleden op de radio/tv. Op mijn eerste cd'tje dat ik zelf brandde als 8 jarige, dec 2000/jan 2001, stonden ook Scatman John en Two Can Play That Game (Bobby Brown), waren toen ook al 5/6 jaar oud, maar kende ik gewoon van de radio.
Leuk trouwens om deze stukjes te lezen catdog. Erg herkenbaar allemaal, we zijn dezelfde leeftijd en duidelijk rond dezelfde tijd begonnen met hitlijsten volgen, veel van deze nummers brengen mij ook terug naar die periode. Voor mij een beetje 1999-2003, maar eerste herinneringen zijn ook wel 96-98 (bijv. singles van m'n zus, de wat nieuwere dingen die mijn ouders draaiden).
0
geplaatst: 11 januari 2017, 18:41 uur
Grappig, 2 Unlimited is ook zo ongeveer mijn oudste muzikale herinnering, al ben ik 5 jaar ouder. Verder met Tame Impala al de eerste overlap met mijn top 100, had ik niet verwacht.
0
geplaatst: 11 januari 2017, 18:46 uur
Geweldige lijst tot nu toe, met aardig wat jeugdsentiment. Ik heb ontzettend veel gedanst op Let Me Blow Ya Mind en had ook Spice Girls posters op m'n kamertje. ?
0
geplaatst: 11 januari 2017, 19:29 uur
Grappig. Believe in Me sprak mij juist enorm aan toen ik een jaar of tien was, was toen echt een favoriet nummer van me.
0
geplaatst: 11 januari 2017, 19:45 uur
Geweldig nummer van Tame Impala!
Mijn eerste muzikale herinneringen buiten TV-series en films om zijn pas van 1995. No Limit (in de versie van de Smurfen), Dromen Zijn Bedrog
en Busje Komt Zo. Het zou toen nog een klein decennium duren voordat ik me echt actief met muziek bezig ging houden (wat dat betreft ben ik ook een laatbloeier).
Mijn eerste muzikale herinneringen buiten TV-series en films om zijn pas van 1995. No Limit (in de versie van de Smurfen), Dromen Zijn Bedrog
en Busje Komt Zo. Het zou toen nog een klein decennium duren voordat ik me echt actief met muziek bezig ging houden (wat dat betreft ben ik ook een laatbloeier).
0
geplaatst: 11 januari 2017, 20:01 uur
Ik vermaak me wel met deze top 100. Veelal bekende nummers, keer wat anders. 

0
cosmic kid (moderator)
geplaatst: 11 januari 2017, 20:04 uur
Ik voel me echt oud (en vergeleken met de meeste reageerders ben ik dat ook....) bij deze zeer verfrissende top 100. Niet geheel mijn muzieksmaak maar leuke stukjes en verrassende, originele keuzes
0
geplaatst: 12 januari 2017, 19:56 uur
Leuk om jullie berichten te lezen! Er komt nog veel meer moois aan! 
#80. Sam Sparro - Black and Gold
Dat Sam Sparro hier geen grotere carriere aan heeft overgehouden. Dat snap ik nog altijd niet. De singles die ik sinds zijn grote hit voorbij heb horen komen zijn allemaal meer dan prima. En ook deze grote hit lijkt een beetje vergeten. Al vanaf de eerste luisterbeurt was ik verkocht. De productie is heerlijk en bouwt op naar een climax waarna het nummer weer echt prachtig rustig weet af te sluiten. Sam's stem sluit er ook perfect op aan. Er zijn maar weinig Top 40 nummers die zo'n eigen sound hebben en ik blijf het altijd heerlijk meezingen.
#79. Joss Stone - Mr. Wankerman
Nadat ze hit na hit scoorde sloeg Joss Stone voor velen de plan mis met haar vierde studioalbum 'Colour Me Free'. De hits bleven uit en haar moment was voorbij. Zelf heb ik nooit gehoord wat er nou precies mis zou moeten zijn met dat album. En blijf je na afsluiter 'Girlfriend on Demand' nog even 3 minuten zitten dan krijg je als hidden track het fantastische 'Mr. Wankerman'. Een 14-minuut tellende jazzy song van Joss dat eigenlijk op een complete jam-sessie lijkt. De backings krijgen een leuke rol en er zijn lekkere solo's weggelegd voor de gitaartjes en blazers. Alsof je naar Joss aan het luisteren bent in een oud Amerikaans jazz cafe. Hulde aan Joss voor deze song. 14 minuten lang wegdromen en genieten.
#78. The Supremes - Come See About Me
Van Michael Jackson was ik al van kleins af aan fan en Diana Ross had, logischerwijs, dan ook al gelijk mijn interesse. Ze was nota bene degene die hem 'introduceerde' aan de wereld. The Supremes blinken natuurlijk uit in de oude soul-muziek en veel favoriete songs van mij zitten in hun oeuvre gestopt. You Keep Me Hangin' On is natuurlijk heerlijk, maar het vrolijke Come See About Me wint het wat mij betreft nipt. Geeft voor mij een perfect tijdsbeeld over hoe het zou zijn geweest in de 60's. Een kenmerkende soul song en standaard voer om op te zetten bij het stofzuigen met het volume lekker hoog.
#77. Next - Too Close
Wist ik veel waar die tekst over ging. Het opzwepende ritme pakte me al vanaf jongs af aan in. Too Close was te vinden op TMF Hitzone 3 en deze song (samen met de Vengaboys natuurlijk) stonden op mijn Sony Boombox toch wel het meest op repeat. Op de single versie was de openingszin "I wonder if she can tell I'm hard right now" weggehaald en dat was achteraf waarschijnlijk maar beter ook. Ik blijf me erover verbazen dat in tegenstelling tot vele andere genre's uit de 90's, de R&B toch het minst verouderd lijkt te zijn anno 2017. Heeft nog niets van zijn kracht ingeleverd en doet het nog goed op elk feestje. Waar je ook altijd op kon rekenen bij de 90's R&B is dat er tenminste écht gezongen werd. Leuke wisselwerking ook met de vrouwelijke vocals in het middenstuk.
#76. Evelyn "Champagne" King - I'm in Love
Mijn vader heeft in zijn jeugd in verschillende discotheken mogen draaien en in zijn jeugd was het natuurlijk het tijdperk van de disco. Veel van die platen zijn overgewaaid op mij. Dit is er één van. Bij disco muziek kan ik gewoon niet stil blijven zitten en er is zoveel fantastische muziek in te vinden. Een lekkere disco stamper met vrouwelijke vocal is toch wel mijn favoriet, wat blijkt uit mijn keuze voor deze I'm in Love. Lekker meezingen tijdens het dansen en alle zorgen even laten varen. Dat kan bij disco muziek toch écht het beste.

#80. Sam Sparro - Black and Gold
Dat Sam Sparro hier geen grotere carriere aan heeft overgehouden. Dat snap ik nog altijd niet. De singles die ik sinds zijn grote hit voorbij heb horen komen zijn allemaal meer dan prima. En ook deze grote hit lijkt een beetje vergeten. Al vanaf de eerste luisterbeurt was ik verkocht. De productie is heerlijk en bouwt op naar een climax waarna het nummer weer echt prachtig rustig weet af te sluiten. Sam's stem sluit er ook perfect op aan. Er zijn maar weinig Top 40 nummers die zo'n eigen sound hebben en ik blijf het altijd heerlijk meezingen.
#79. Joss Stone - Mr. Wankerman
Nadat ze hit na hit scoorde sloeg Joss Stone voor velen de plan mis met haar vierde studioalbum 'Colour Me Free'. De hits bleven uit en haar moment was voorbij. Zelf heb ik nooit gehoord wat er nou precies mis zou moeten zijn met dat album. En blijf je na afsluiter 'Girlfriend on Demand' nog even 3 minuten zitten dan krijg je als hidden track het fantastische 'Mr. Wankerman'. Een 14-minuut tellende jazzy song van Joss dat eigenlijk op een complete jam-sessie lijkt. De backings krijgen een leuke rol en er zijn lekkere solo's weggelegd voor de gitaartjes en blazers. Alsof je naar Joss aan het luisteren bent in een oud Amerikaans jazz cafe. Hulde aan Joss voor deze song. 14 minuten lang wegdromen en genieten.
#78. The Supremes - Come See About Me
Van Michael Jackson was ik al van kleins af aan fan en Diana Ross had, logischerwijs, dan ook al gelijk mijn interesse. Ze was nota bene degene die hem 'introduceerde' aan de wereld. The Supremes blinken natuurlijk uit in de oude soul-muziek en veel favoriete songs van mij zitten in hun oeuvre gestopt. You Keep Me Hangin' On is natuurlijk heerlijk, maar het vrolijke Come See About Me wint het wat mij betreft nipt. Geeft voor mij een perfect tijdsbeeld over hoe het zou zijn geweest in de 60's. Een kenmerkende soul song en standaard voer om op te zetten bij het stofzuigen met het volume lekker hoog.
#77. Next - Too Close
Wist ik veel waar die tekst over ging. Het opzwepende ritme pakte me al vanaf jongs af aan in. Too Close was te vinden op TMF Hitzone 3 en deze song (samen met de Vengaboys natuurlijk) stonden op mijn Sony Boombox toch wel het meest op repeat. Op de single versie was de openingszin "I wonder if she can tell I'm hard right now" weggehaald en dat was achteraf waarschijnlijk maar beter ook. Ik blijf me erover verbazen dat in tegenstelling tot vele andere genre's uit de 90's, de R&B toch het minst verouderd lijkt te zijn anno 2017. Heeft nog niets van zijn kracht ingeleverd en doet het nog goed op elk feestje. Waar je ook altijd op kon rekenen bij de 90's R&B is dat er tenminste écht gezongen werd. Leuke wisselwerking ook met de vrouwelijke vocals in het middenstuk.
#76. Evelyn "Champagne" King - I'm in Love
Mijn vader heeft in zijn jeugd in verschillende discotheken mogen draaien en in zijn jeugd was het natuurlijk het tijdperk van de disco. Veel van die platen zijn overgewaaid op mij. Dit is er één van. Bij disco muziek kan ik gewoon niet stil blijven zitten en er is zoveel fantastische muziek in te vinden. Een lekkere disco stamper met vrouwelijke vocal is toch wel mijn favoriet, wat blijkt uit mijn keuze voor deze I'm in Love. Lekker meezingen tijdens het dansen en alle zorgen even laten varen. Dat kan bij disco muziek toch écht het beste.
0
geplaatst: 12 januari 2017, 21:07 uur
#75. Metallica - One
Nothing Else Matters in de orkest uitvoering was mijn eerste kennismaking met Metallica. Dat is lang zo gebleven tot ik dankzij de Top 2000 deze track ontdekte. Vooraf had ik verondersteld dat Metal niet zo mijn ding zou zijn. Deze track bewees het tegendeel. Wat kan ik hier op losgaan. Later nog enkele albums van ze opgezocht en die bevallen me ook prima maar het écht snel opzetten zal ik niet doen. One is echter wel uitgegroeid tot één van m'n favoriete songs. Vooral de structuur vind ik fantastisch. Ik krijg de tijd om er lekker rustig in te komen en beetje bij beetje gaat het steeds meer los. En na elke minuut gaat het volume toch weer een klein beetje harder.
#74. John Legend & The Roots - I Can't Write Left-Handed
Met The Roots maakte ik pas écht kennis dankzij het samenwerkingsalbum met John Legend. John Legend vond ik namelijk fantastisch in die tijd, vooral met het ondergewaardeerde album 'Evolver'. Maar ik was er na het beluisteren van het album al snel over eens dat dít het beste werk van John was tot dan toe, ook al betreft het songmateriaal vrijwel alleen maar covers. I Can't Write Left-Handed is één van de laatste tracks van het album en je voelt werkelijk de energie uit de studio over druipen. John zingt op het top van zijn kunnen en The Roots spelen het echt fantastisch met heerlijke rollen voor o.a. ?uestlove. Vooral naar aanleiding van dit nummer moest ik het concert van John en The Roots bijwonen in Amsterdam en dat was me een ervaring. Live komt dit nog 10x beter naar voren, en dat wil wat zeggen!
#73. Timbaland feat. D.O.E., Keri Hilson & Sebastian - The Way I Are
Naast Quincy Jones was Timbaland één van de eerste producers in wiens werk ik me echt ging verdiepen. En toen kwam dat heerlijke werk met Justin Timberlake en Nelly Furtado. De Timbaland hype was begonnen en bereikte zijn hoogtepunt met Shock Value. Dat album draai ik nog regelmatig. Niet elke song is even sterk maar het album vormt een heerlijk geheel en die beats. Dat vond (vind) ik pas lekkere beats. Give It to Me en The Way I Are zijn de prijsnummers maar van The Way I Are was ik toch wel echt ondersteboven toen hij voor het eerst uitkwam. Wat een apart geluid bracht die beat en wat een verschijning was die Keri Hilson toch. Het betekende ook voor haar haar doorbraak en dat derde album (en Shock Value 3) mag er nou toch echt wel een keer van komen!
#72. Amy Winehouse - Back to Black
Wie was er nou niet meteen verkocht toen Amy doorbrak met 'Rehab'? Ik wel! Veel van mijn klasgenoten moesten destijds niet veel van haar muziek hebben maar voor mij was Back to Black gelijk al uitgegroeid tot één van mijn favoriete albums en het heeft een flinke tijd nog in mijn Top 10 gestaan. Mark Ronson en Amy vullen elkaar zo perfect aan. Het doet bijna weer denken aan de magische Jackson/ Jones combinatie. Titelnummer 'Back to Black' heeft mij altijd al kippenvel bezorgd. Die stem. Dat sfeertje dat gecreëerd wordt. Het heeft iets heel ergs 'haunting' (kom even niet op het goede woord) over zich heen hangen waardoor dit nummer me altijd bijblijft.
#71. The Coasters - Down in Mexico
Mijn favoriete filmmaker is toch wel duidelijk Quentin Tarantino. Niet alleen weet hij keer op keer weer fantastische films af te leveren, ook is hij mijn vaste leverancier geworden voor onontdekte muziek. In zijn 2007- film 'Death Proof' wordt één van de vrouwelijke personages uiteindelijk zover gekregen dat ze Kurt Russell's personage een lapdance moet geven. Dit gebeurd uiteindelijk op de muziek van The Coasters. Nog nooit zo'n perfecte lapdance gezien. En wat werkt die muziek toch uitstekend in deze scene. Goud! Het is natuurlijk ook echt een fantastisch nummer. Vooral dat opzwepende middenstuk, waar ook het vrouwelijke personage nog even extra losgaat!
Nothing Else Matters in de orkest uitvoering was mijn eerste kennismaking met Metallica. Dat is lang zo gebleven tot ik dankzij de Top 2000 deze track ontdekte. Vooraf had ik verondersteld dat Metal niet zo mijn ding zou zijn. Deze track bewees het tegendeel. Wat kan ik hier op losgaan. Later nog enkele albums van ze opgezocht en die bevallen me ook prima maar het écht snel opzetten zal ik niet doen. One is echter wel uitgegroeid tot één van m'n favoriete songs. Vooral de structuur vind ik fantastisch. Ik krijg de tijd om er lekker rustig in te komen en beetje bij beetje gaat het steeds meer los. En na elke minuut gaat het volume toch weer een klein beetje harder.
#74. John Legend & The Roots - I Can't Write Left-Handed
Met The Roots maakte ik pas écht kennis dankzij het samenwerkingsalbum met John Legend. John Legend vond ik namelijk fantastisch in die tijd, vooral met het ondergewaardeerde album 'Evolver'. Maar ik was er na het beluisteren van het album al snel over eens dat dít het beste werk van John was tot dan toe, ook al betreft het songmateriaal vrijwel alleen maar covers. I Can't Write Left-Handed is één van de laatste tracks van het album en je voelt werkelijk de energie uit de studio over druipen. John zingt op het top van zijn kunnen en The Roots spelen het echt fantastisch met heerlijke rollen voor o.a. ?uestlove. Vooral naar aanleiding van dit nummer moest ik het concert van John en The Roots bijwonen in Amsterdam en dat was me een ervaring. Live komt dit nog 10x beter naar voren, en dat wil wat zeggen!
#73. Timbaland feat. D.O.E., Keri Hilson & Sebastian - The Way I Are
Naast Quincy Jones was Timbaland één van de eerste producers in wiens werk ik me echt ging verdiepen. En toen kwam dat heerlijke werk met Justin Timberlake en Nelly Furtado. De Timbaland hype was begonnen en bereikte zijn hoogtepunt met Shock Value. Dat album draai ik nog regelmatig. Niet elke song is even sterk maar het album vormt een heerlijk geheel en die beats. Dat vond (vind) ik pas lekkere beats. Give It to Me en The Way I Are zijn de prijsnummers maar van The Way I Are was ik toch wel echt ondersteboven toen hij voor het eerst uitkwam. Wat een apart geluid bracht die beat en wat een verschijning was die Keri Hilson toch. Het betekende ook voor haar haar doorbraak en dat derde album (en Shock Value 3) mag er nou toch echt wel een keer van komen!
#72. Amy Winehouse - Back to Black
Wie was er nou niet meteen verkocht toen Amy doorbrak met 'Rehab'? Ik wel! Veel van mijn klasgenoten moesten destijds niet veel van haar muziek hebben maar voor mij was Back to Black gelijk al uitgegroeid tot één van mijn favoriete albums en het heeft een flinke tijd nog in mijn Top 10 gestaan. Mark Ronson en Amy vullen elkaar zo perfect aan. Het doet bijna weer denken aan de magische Jackson/ Jones combinatie. Titelnummer 'Back to Black' heeft mij altijd al kippenvel bezorgd. Die stem. Dat sfeertje dat gecreëerd wordt. Het heeft iets heel ergs 'haunting' (kom even niet op het goede woord) over zich heen hangen waardoor dit nummer me altijd bijblijft.
#71. The Coasters - Down in Mexico
Mijn favoriete filmmaker is toch wel duidelijk Quentin Tarantino. Niet alleen weet hij keer op keer weer fantastische films af te leveren, ook is hij mijn vaste leverancier geworden voor onontdekte muziek. In zijn 2007- film 'Death Proof' wordt één van de vrouwelijke personages uiteindelijk zover gekregen dat ze Kurt Russell's personage een lapdance moet geven. Dit gebeurd uiteindelijk op de muziek van The Coasters. Nog nooit zo'n perfecte lapdance gezien. En wat werkt die muziek toch uitstekend in deze scene. Goud! Het is natuurlijk ook echt een fantastisch nummer. Vooral dat opzwepende middenstuk, waar ook het vrouwelijke personage nog even extra losgaat!
0
geplaatst: 12 januari 2017, 21:23 uur
catdog schreef:
Leuk om jullie berichten te lezen! Er komt nog veel meer moois aan!
#80. Sam Sparro - Black and Gold
Dat Sam Sparro hier geen grotere carriere aan heeft overgehouden. Dat snap ik nog altijd niet. De singles die ik sinds zijn grote hit voorbij heb horen komen zijn allemaal meer dan prima. En ook deze grote hit lijkt een beetje vergeten. Al vanaf de eerste luisterbeurt was ik verkocht. De productie is heerlijk en bouwt op naar een climax waarna het nummer weer echt prachtig rustig weet af te sluiten. Sam's stem sluit er ook perfect op aan. Er zijn maar weinig Top 40 nummers die zo'n eigen sound hebben en ik blijf het altijd heerlijk meezingen.
Leuk om jullie berichten te lezen! Er komt nog veel meer moois aan!

#80. Sam Sparro - Black and Gold
Dat Sam Sparro hier geen grotere carriere aan heeft overgehouden. Dat snap ik nog altijd niet. De singles die ik sinds zijn grote hit voorbij heb horen komen zijn allemaal meer dan prima. En ook deze grote hit lijkt een beetje vergeten. Al vanaf de eerste luisterbeurt was ik verkocht. De productie is heerlijk en bouwt op naar een climax waarna het nummer weer echt prachtig rustig weet af te sluiten. Sam's stem sluit er ook perfect op aan. Er zijn maar weinig Top 40 nummers die zo'n eigen sound hebben en ik blijf het altijd heerlijk meezingen.
Zonde inderdaad, al werd Happiness in de Magician Remix nog wel een enorme hit in Vlaanderen.
0
geplaatst: 12 januari 2017, 21:44 uur
Ik ben ook groot Timbaland-liefhebber en was ook echt weg van The Way I Are toen het uitkwam. Helaas heb ik gemerkt dat het, in tegenstelling tot veel andere producties van hem, zijn glans heeft verloren voor mij. Toevallig heb ik The Way I Are laatst maar uit mijn Spotify-favorietenplaylist gehaald. Op een of andere manier vind ik al zijn werk dat ie zelf uitbracht stukken minder dan alles dat ie voor anderen produceerde. Zijn samenwerkingen met Furtado en Timberlake (en Björk!) uit die tijd hebben die glans namelijk nog helemaal niet verloren. Maar dit is iets persoonlijks, gelukkig kan jij nog wel genieten van The Way I Are.
Edit: ik zie dat je Give It to Me ook noemt. Die vond ik toen juist niet geweldig, en nu wel.
Edit: ik zie dat je Give It to Me ook noemt. Die vond ik toen juist niet geweldig, en nu wel.
0
geplaatst: 12 januari 2017, 21:54 uur
Leuk om te weten: vroeger (jaren '60) werden vaak Franse en/of Duitse versies van nummers uitgebracht (door de originele artiesten), maar tegenwoordig is dat heel ongebruikelijk. Timbaland heeft het wel gedaan:
timbaland feat. tyssem - the way i are french - YouTube
timbaland feat. tyssem - the way i are french - YouTube
0
geplaatst: 12 januari 2017, 23:54 uur
#70. Jack White - Love Is Blindness
De soundtrack van The Great Gatsby greep al gelijk mijn aandacht. Nieuwe songs van o.a. JAY Z, The xx en Lana Del Rey? Mijn favoriete Amy Winehouse track in de molen gegooid door Beyoncé en André 3000? Die soundtrack moest ik binnenhalen! Nog altijd geen spijt van gehad. Want deze cover van Jack White vind ik adembenemend. Het origineel van U2 vind ik al prachtig en in die song wordt de emotie relatief klein gehouden. Voor deze cover trok Jack White alle registers open. Hij schreeuwt het uit in het refrein. De gitaren gieren al even hard door de speakers. Nu ben ik altijd al een fan geweest van het theatrale maar Jack White maakt er gewoon een compleet nieuwe song van. Bijna niet meer te vergelijken met het origineel. Door de durf en emotie die door me lijf gierde na de eerste luisterbeurten verdient de Jack White versie net het plekje in mijn lijst boven de U2 versie.
#69. Disclosure feat. AlunaGeorge - White Noise
Het duurde even tot ik Disclosure ontdekte. Latch hoorde ik een keer ergens langskomen maar daar was ik te laat mee om te Shazamen dus het werd pas na het uitbrengen van You & Me dat ik Disclosure pas echt ontdekte. Maar wat een ontdekking was dat. De belofte hebben ze met tweede album Caracal nog niet helemaal ingelost maar Settle is echt puur genieten. Genoeg variatie dat op het album perfect samenvalt. Grab Her, When a Fire Starts to Burn, F for You: allemaal toppers maar White Noise is toch echt wel de knaller. Tevens mijn introductie geweest naar AlunaGeorge. Wat valt de stem van Aluna toch heerlijk samen met de beats van Disclosure. Wat een heerlijke melodie. Disclosure was het bewijs dat commerciële dance niet dood was. Dat derde album moet toch wel echt weer gaan knallen!
#68. R.E.M. - Drive
Automatic for the People had ik op zolder op CD liggen maar daar kende ik maar flarden van. Geen flauw idee waarom ik nooit de moeite nam het eerder een luisterbeurt te geven want wat ik kende van R.E.M. was prima. Van Eminem was mij Space Bound bekend dus toen ik enkele tijden daarna toch eindelijk eens een keer Drive hoorde, de opener van AftP, was die gitaarriff, die als sample gebruikt wordt in Space Bound, gelijk tof om te herkennen. Space Bound vind ik namelijk ook één van de betere Eminem tracks van de afgelopen 10 jaar. Maar afijn, die gitaarriff komt natuurlijk nog beter tot zijn recht in het origineel. Wat een aangrijpend nummer weer. Dit is zo'n nummer waar ik gewoon altijd aandachtig naar moet luisteren. Wat ik ook aan het doen ben, ik word altijd in het nummer gezogen. R.E.M.'s beste!
#67. KiD CuDi - Soundtrack 2 My Life
In mijn middelbare schooljaren werd Day N Nite een grote hit in de Crookers remix. Te gekke remix destijds maar op aanraden van een klasgenoot moest ik het origineel eens opzoeken. Zo geschiedde en de bijbehorende mixtape volgde. Dit klonk wel érg lekker. Hele interessante MC. Een frisse wind toch wel. Toen dat eerste album van hem uitkwam was dat toch echt een ervaring. Dat was net rond de periode dat ik een beetje begon te experimenteren met wat genotsmiddelen dus dat waren trippy avonden die CuDi mij bezorgde. Soundtrack 2 My Life is natuurlijk de topper. Interessant bij CuDi zijn altijd de vocals. Of hij brengt het op zijn zware lome stem, of hij brengt het hoge hese. Wanneer hij dat combineert, zoals op het refrein van dit nummer, is CuDi op zijn best! I've got 99 problems and they all bitches!
#66. The Roots feat. Erykah Badu & Eve - You Got Me
Ja, ik heb eerder aangekondigd dat elke artiest maar één keer in mijn Top 100 zal staan om het gevarieerd te houden, tenzij het een feature betreft. Maar om You Got Me kan je niet heen, dus in dit geval is het eerdere John Legend & The Roots nummer, niet écht een nummer van The Roots. You Got Me hoorde natuurlijk ook gewoon in de lijst. De kalmte van de instrumentatie en de aangrijpende lyrics. Ik moet dit nummer altijd in complete stilte luisteren. Ik kom dan helemaal in de sfeer. Wat ik zo sterk vind aan dit nummer is dat de beat duidelijk naar voren is geplaatst in de mix maar het nummer nergens overstemt. De vocals hoor je bijna als een soort echo door het nummer heen. Fantastisch afgemixt.
De soundtrack van The Great Gatsby greep al gelijk mijn aandacht. Nieuwe songs van o.a. JAY Z, The xx en Lana Del Rey? Mijn favoriete Amy Winehouse track in de molen gegooid door Beyoncé en André 3000? Die soundtrack moest ik binnenhalen! Nog altijd geen spijt van gehad. Want deze cover van Jack White vind ik adembenemend. Het origineel van U2 vind ik al prachtig en in die song wordt de emotie relatief klein gehouden. Voor deze cover trok Jack White alle registers open. Hij schreeuwt het uit in het refrein. De gitaren gieren al even hard door de speakers. Nu ben ik altijd al een fan geweest van het theatrale maar Jack White maakt er gewoon een compleet nieuwe song van. Bijna niet meer te vergelijken met het origineel. Door de durf en emotie die door me lijf gierde na de eerste luisterbeurten verdient de Jack White versie net het plekje in mijn lijst boven de U2 versie.
#69. Disclosure feat. AlunaGeorge - White Noise
Het duurde even tot ik Disclosure ontdekte. Latch hoorde ik een keer ergens langskomen maar daar was ik te laat mee om te Shazamen dus het werd pas na het uitbrengen van You & Me dat ik Disclosure pas echt ontdekte. Maar wat een ontdekking was dat. De belofte hebben ze met tweede album Caracal nog niet helemaal ingelost maar Settle is echt puur genieten. Genoeg variatie dat op het album perfect samenvalt. Grab Her, When a Fire Starts to Burn, F for You: allemaal toppers maar White Noise is toch echt wel de knaller. Tevens mijn introductie geweest naar AlunaGeorge. Wat valt de stem van Aluna toch heerlijk samen met de beats van Disclosure. Wat een heerlijke melodie. Disclosure was het bewijs dat commerciële dance niet dood was. Dat derde album moet toch wel echt weer gaan knallen!
#68. R.E.M. - Drive
Automatic for the People had ik op zolder op CD liggen maar daar kende ik maar flarden van. Geen flauw idee waarom ik nooit de moeite nam het eerder een luisterbeurt te geven want wat ik kende van R.E.M. was prima. Van Eminem was mij Space Bound bekend dus toen ik enkele tijden daarna toch eindelijk eens een keer Drive hoorde, de opener van AftP, was die gitaarriff, die als sample gebruikt wordt in Space Bound, gelijk tof om te herkennen. Space Bound vind ik namelijk ook één van de betere Eminem tracks van de afgelopen 10 jaar. Maar afijn, die gitaarriff komt natuurlijk nog beter tot zijn recht in het origineel. Wat een aangrijpend nummer weer. Dit is zo'n nummer waar ik gewoon altijd aandachtig naar moet luisteren. Wat ik ook aan het doen ben, ik word altijd in het nummer gezogen. R.E.M.'s beste!
#67. KiD CuDi - Soundtrack 2 My Life
In mijn middelbare schooljaren werd Day N Nite een grote hit in de Crookers remix. Te gekke remix destijds maar op aanraden van een klasgenoot moest ik het origineel eens opzoeken. Zo geschiedde en de bijbehorende mixtape volgde. Dit klonk wel érg lekker. Hele interessante MC. Een frisse wind toch wel. Toen dat eerste album van hem uitkwam was dat toch echt een ervaring. Dat was net rond de periode dat ik een beetje begon te experimenteren met wat genotsmiddelen dus dat waren trippy avonden die CuDi mij bezorgde. Soundtrack 2 My Life is natuurlijk de topper. Interessant bij CuDi zijn altijd de vocals. Of hij brengt het op zijn zware lome stem, of hij brengt het hoge hese. Wanneer hij dat combineert, zoals op het refrein van dit nummer, is CuDi op zijn best! I've got 99 problems and they all bitches!
#66. The Roots feat. Erykah Badu & Eve - You Got Me
Ja, ik heb eerder aangekondigd dat elke artiest maar één keer in mijn Top 100 zal staan om het gevarieerd te houden, tenzij het een feature betreft. Maar om You Got Me kan je niet heen, dus in dit geval is het eerdere John Legend & The Roots nummer, niet écht een nummer van The Roots. You Got Me hoorde natuurlijk ook gewoon in de lijst. De kalmte van de instrumentatie en de aangrijpende lyrics. Ik moet dit nummer altijd in complete stilte luisteren. Ik kom dan helemaal in de sfeer. Wat ik zo sterk vind aan dit nummer is dat de beat duidelijk naar voren is geplaatst in de mix maar het nummer nergens overstemt. De vocals hoor je bijna als een soort echo door het nummer heen. Fantastisch afgemixt.
0
geplaatst: 14 januari 2017, 12:57 uur
Hey Catdog, is er toevallig een Spotify-playlist van je top 100? 

0
geplaatst: 14 januari 2017, 15:25 uur
Leuke, afwisselende lijst. Too Close heb ik vaak gehoord in de versie van Blue, heb eigenlijk pas vorig jaar door het Greatest Hits per jaar topic hier ontdekt dat dat een cover was.
0
geplaatst: 15 januari 2017, 20:39 uur
Zal volgen wanneer de gehele Top 100 bekend is. Nog even de lijst spannend houden.
Ik zal morgen verdergaan met de updates!

0
geplaatst: 15 januari 2017, 21:15 uur
Sorry, maar de cover van Love Is Blindness vind ik echt een verkrachting van het origineel. Jack White is nochtans een held (Elephant is één van m'n all-time favorites). Rotslechte film ook trouwens, The Great Gatsby.
Verder wel al veel mooie nummers zien langskomen, benieuwd naar het vervolg!
Verder wel al veel mooie nummers zien langskomen, benieuwd naar het vervolg!
0
geplaatst: 15 januari 2017, 21:39 uur
Briljante film juist The Great Gatsby, maar ben dan ook niet helemaal objectief (1 van m'n favoriete boeken die eindelijk op de juiste manier is verfilmd).
0
geplaatst: 15 januari 2017, 21:48 uur
Ben zelf er nog niet uit over wat ik van de film vond. Wist dan ook totaal niet wat ik kon verwachten. Ga hem binnenkort wel in de herkansing gooien in 4K. De film is namelijk wel echt prachtig verzorgd en de soundtrack is een duidelijke meerwaarde, juist omdat het zo in contrast staat met het tijdsbeeld
0
Misterfool
geplaatst: 15 januari 2017, 22:04 uur
Ik heb de film gezien op een klein rotschermpje tijdens een busrit van een stad in Tjechië naar Wenen. Geweldige film! Het contrast, tussen het tijdperk waar de film zich afspeelt en de moderne soundtrack, was inderdaad erg sterk. De muziek gaf een gevoel van weelde en overdaad die niet over was gekomen met een 'oubollige' soundtrack.
0
geplaatst: 15 januari 2017, 22:13 uur
Nja, duidelijk meningsverschil hier. Wel merkwaardig dat The Wolf of Wall Street uit hetzelfde jaar komt (ook met DiCaprio) en dat is dan weer een top 5 aller tijden film voor mij. Gisterenavond nog eens bekeken, de drie uren vliegen voorbij, wat een meesterwerk. #OffTopic
1
geplaatst: 15 januari 2017, 23:17 uur
Ik kan me ook wel voorstellen dat sommige mensen de verfilming van Luhrmann juist enorm over the top vinden. Maar voor mij werkte de groots opgezette Hollywoodstijl en de atypische soundtrack juist enorm goed, wellicht omdat het inderdaad zo heerlijk botst met de tijdsperiode waarin het verhaal zich afspeelt.
The Wolf of Wall Street krijgt hier ook 5* sterren trouwens. De acteerprestaties van DiCaprio tillen aardig wat films naar een hoger niveau.
The Wolf of Wall Street krijgt hier ook 5* sterren trouwens. De acteerprestaties van DiCaprio tillen aardig wat films naar een hoger niveau.
0
panjoe (moderator)
geplaatst: 18 januari 2017, 13:07 uur
Ik wil (over een paar jaar
) nog wel een keer een top 100 maken. Zat net even die van december 2014 terug te kijken en die houdt lang geen stand meer.
- Weirdo Wizzy
- Pepino
- VladTheImpaler
- Stefan1979
- Gretz
- -SprayIt-
- Misterfool
- stoepkrijt
- deric raven
- Grafmat
- jassn
- trebremmit
- uffing
- thelion
- Rudi S
- jspr_g
- dumb_helicopter
- Bardt1980
- Ataloona
- Sunderland
- Corporal Clegg
- HugovdBos
- Film Pegasus
- luigifort
- arcade monkeys
- cosmic kid
- angelin
- Morthûl
- panjoe
Heb gelijk maar even uitgeschreven leden Lukk0 en Linus Van Pelt van de lijst geschrapt.
) nog wel een keer een top 100 maken. Zat net even die van december 2014 terug te kijken en die houdt lang geen stand meer.- Weirdo Wizzy
- Pepino
- VladTheImpaler
- Stefan1979
- Gretz
- -SprayIt-
- Misterfool
- stoepkrijt
- deric raven
- Grafmat
- jassn
- trebremmit
- uffing
- thelion
- Rudi S
- jspr_g
- dumb_helicopter
- Bardt1980
- Ataloona
- Sunderland
- Corporal Clegg
- HugovdBos
- Film Pegasus
- luigifort
- arcade monkeys
- cosmic kid
- angelin
- Morthûl
- panjoe
Heb gelijk maar even uitgeschreven leden Lukk0 en Linus Van Pelt van de lijst geschrapt.
0
panjoe (moderator)
geplaatst: 18 januari 2017, 13:34 uur
Die was er wel. Gelijk ook even uit de lijst gehaald.
Edit: Ik heb gelijk de bovenste 3 users even getagd om ze er even op te wijzen dat ze binnenkort aan de beurt zijn.
Edit: Ik heb gelijk de bovenste 3 users even getagd om ze er even op te wijzen dat ze binnenkort aan de beurt zijn.
0
geplaatst: 18 januari 2017, 16:27 uur
Gaat Weirdo Wizzy nog aan de beurt komen? Hij is al meer dan een maand niet meer online geweest? :/
0
panjoe (moderator)
geplaatst: 18 januari 2017, 16:43 uur
Pepino schreef:
Gaat Weirdo Wizzy nog aan de beurt komen? Hij is al meer dan een maand niet meer online geweest? :/
Gaat Weirdo Wizzy nog aan de beurt komen? Hij is al meer dan een maand niet meer online geweest? :/
Maak je dus maar klaar om hierna aan de beurt te zijn.

0
Misterfool
geplaatst: 18 januari 2017, 16:46 uur
Tsja, maar dan moet catdog wel verder gaan. Het is al weer een krap weekje stil. 

1
geplaatst: 18 januari 2017, 17:18 uur
Later op de avond haal ik een hoop in. Heb het even drukker gehad dan verwacht. Maak het wel een latertje vannacht 

Dit topic is gesloten. Alleen moderators kunnen nog berichten plaatsen.
* denotes required fields.
