Ik bedoelde dus het echte origineel die Arrie noemde, Mjuman Ook wel interessant verhaal erachter, van Wikipedia:

"Show Me Love" was written by American songwriters Allen George and Fred McFarland, who had previously worked with Jenny Burton and Jocelyn Brown. The song was initially released in 1990 on British label Champion Records with remixes by Anthony King. The singer, Robin Stonewall was a mother of two, working as secretary for the mayor in Hempstead[disambiguation needed]. In the weekends she used to sing in an r'n'b-band. She was offered to record this song, but before the recording Robin catched a cold and didn't know if she could do it. But she did it and the song was released in France and Germany, but flopped. In 1992, Swedish DJ and producer StoneBridge remixed the song on suggestion of Champion.[6][7] Stonebridge was in London and heard one of his remixes in a club. Excited by this he asked British record company Champion if they had more songs he could remix. They told him that they had an old song called "Show Me Love" and sent it to Stonebridge. He remixed it, but Champion wasn't satisfied with the new result. Upset by this Stonebridge decided to change the remix, adding an intro and several components. The result was the 1993-version of "Show Me Love".[8] The song's iconic bass organ sound comes from the Korg M1 synthesizer;[9][10] the organ patch used was simply the one immediately above the “Pick Bass” used in the original mix. Champion paid Stonebridge 1 000 £ and at the same time Robin Stonewall gave birth to her third child and didn't care much about "that song". She was told that a young man in Sweden had made a new version of the song. After hearing the new version she liked it and changed her artistname to Robin S. Champion made 500 singles without covers, which slowly was spread from DJ to DJ all around the world. Soon the song started to climb on the charts and when it reached 6th place on the charts in the Uk, Robin S. made her first TV-appearance in British music chart television programme Top of the Pops.[8] The remixed version was later included on Robin S.'s 1993 debut album Show Me Love.

Ik heb nergens beweerd dat ik niet van contemporaine popmuziek houd. Het valt wel nog te bezien of de lijst van Catdog voornamelijk bestaat uit actuele en contemporaine popmuziek. Zo hedendaags en actueel is die lijst niet en dat hoeft natuurlijk ook niet. Ik zei verder dat een groot deel van Catdogs lijst in mijn eigen top 100 terecht zou kunnen komen. Alleen, ik kan me niet voorstellen dat iemands
top 100 min of meer alleen maar uit dergelijke r&b en popsongs bestaat, omdat er nog zoveel meer is. Zo een beetje alle liedjes die Catdog noemt, zijn voor mij ook van sentimentele waarde, maar mijn muzieksmaak is daar niet blijven hangen. Ik sta ervan versteld dat Catdog in de tussentijd geen andere muziek heeft ontdekt die "beter", "baanbrekender" (voor hem persoonlijk) is dan een groot deel van de door hem genoemde liedjes. Mijn schreeuwerige bewoording van gisteren was ongepast en daarvoor excuus.

Overigens zei ik dat een groot deel van die liedjes in mijn eigen top 100 voor zou kunnen komen. Dat is een beetje krom gezegd. Ze zouden stuk voor stuk niet in mijn top 100 voor kunnen komen, maar ik vind het stuk voor stuk leuke nummers, waar ik regelmatig op ben losgegaan of waar ik op een andere manier van heb genoten en een groot deel ervan heeft in mijn dagelijkse afspeellijst gestaan en sommige van die nummers luister ik nog steeds weleens.

Ik denk dat Catdog ondertussen andere en "betere" muziek heeft ontdekt, maar voor deze top 100 heeft gekozen voor de muziek die deel heeft uitgemaakt van zijn kindertijd en tienerjaren. Dat maakt zijn top 100 op zich wel meer tijdloos.

#35. Faith Evans - Heaven Knows
Zoals eerder vermeld ben ik echt verzot op de stem van Faith Evans. Wat een heerlijk geluid komt daar toch uit. De ideale artieste ook voor een Hip-Hop refreintje maar solo heeft ze ook flink wat in haar mars en veel werk van haar is toch echt ondergewaardeerd wat mij betreft. Voor de soundtrack van de film The Fighting Temptations, waar ze zelf een klein rolletje in speelde, coverde ze een oude disco song van Donna Summer. Donna is zelf één van mijn favoriete artiesten in de disco maar Faith brengt me hier toch een fantastische cover. Ze leeft het nummer. Haar ad-libs raken mij stuk voor stuk. Een disco nummer waar ik de emotie gewoon voel. Waar het origineel mij echt laat dansen voel ik in deze versie gewoon mee met Faith. Knap!

#34. Kendrick Lamar - Sing About Me, I'm Dying of Thirst
Kendrick is toch wel de held van de hedendaagse Hip-Hop. Ongelofelijk fijn dat iemand nog zo gevarieerd en creatief bezig kan zijn met Hip-Hop. Hij lijkt zich met het album weer opnieuw uit te vinden en presteert constant op topniveau. Het tweeluik Sing About Me, I'm Dying of Thirst is zijn prijsnummer wat mij betreft. Die productie is zo heerlijk subtiel waardoor Kendrick's verhaal echt de ruimte krijgt om naar voren te treden. En dat grijpt me aan. Ik luister net zo graag naar één van zijn bangers als Backseat Freestyle of King Kunta, maar om zo'n song als deze volledig perfect te krijgen daar verdien je echt de credits voor!

#33. McFadden & Whitehead - Ain't No Stopping Us Now
P. Diddy zei het al in zijn hit 'Coming Home': "Ain't no stopping us now, I love that song. Whenever it comes on it makes me feel strong". Als deze plaat langskomt kan ik al mijn zorgen even laten varen en gewoon genieten. De song leerde ik al op jonge leeftijd kennen in de Luther Vandross uitvoering, want die stond op het singletje van de Spice Girls 'Stop' waar hun de backings op deden. Destijds vond ik het vreemd om op een Spice Girls singletje een nummer te horen waar de Spice Girls amper op te horen waren, maar de compositie greep mij wel al meteen en in zijn originele uitvoering blijft hij toch het best!

#32. Stevie Wonder - They Won't Go When I Go
Stevie Wonder, dat is toch wel één van mijn favoriete artiesten ooit en ik hoop dat ik ooit nog eens de kans krijg hem live te bewonderen want daar heb ik nog altijd nog niet de kans toe voor gekregen. In de jaren '70 was de man op zijn best en heeft hij één van mijn favoriete albums aller tijden gemaakt (Songs in the Key of Life) met daarop o.a. het weergaloze Sir Duke en As. Voor deze lijst ben ik gegaan voor één van zijn meest ondergewaardeerde songs. Het mist de typische Stevie Wonder stempel en het leunt bijna geheel op zijn vocalen maar Stevie pakt me in zoals bijna niemand anders dat kan. Er is iets zo chilling aan dit nummer. Het raakt me diep. Stevie laat me dit nummer zelf doorleven. Er is bijna geen ander nummer dat zo diep bij mij naar binnen kan gaan dan dit nummer. De George Michael versie vind ik overigens minstens zo sterk. Het is gewoon een geniale compositie wat mij betreft.

#31. TLC - Creep
TLC leerde ik kennen toen No Scrubs uitkwam. Gelijk vond ik dat al een fantastisch nummer maar ook de groep zelf viel me al gelijk positief op. Die drie hadden samen iets speciaals. Wat een mooie wisselwerking. De lage stem van T-Boz, de rustige hogere klanken van Chili en de raps van Left Eye. Samen wist dat echt perfect samen te komen. Later heb ik dus kennis gemaakt met hun eerdere werk en het is jammer, alweer, dat deze girlgroup tegenwoordig niet echt meer de waardering lijkt te krijgen. Ik blijf, vooralsnog, nog altijd uitkijken naar hun aankomende album (dat er al 3 jaar schijnt te komen). Creep is voor mij het sterkste nummer, maar had net zo goed ingewisseld kunnen worden voor een Waterfalls of een Diggin' on You. De trompetjes maken het af. Oh en T-Boz klinkt gewoon heerlijk in dit nummer. Één van de prijsnummers van de R&B voor mij. Recent nog heerlijk gesampeled in Zendaya's 'Something New'

Nog gokjes welke artiesten er in de Top 30 zullen voorkomen?

Eehh Whitney, Madonna en Janet lijkt me. Verder hoop ik op Buckshot Lafonque en zou het zo maar een lijstje kunnen zijn waar Jon Secada in staat.

Haha TLC, this brings back memories Een van de weinige R&B acts die ik in die tijd nog wel te pruimen vond. No Scrubs en Waterfalls vond ik ook nog wel leuke nummers.

Er zou nu toch dertig keer Sigur Rós komen...

lijst die meerdere kanten opgaat, soms ook de mijne, dus een voorspelling is glad ijs, maar weet je wat jij zou moeten doen: Grimes, MF Doom, meer Kendrick, meer Beyoncé, FKA Twigs en ik voorspel Frank Ocean en Kanye (wat ik niet zo'n goed idee vind)

Hopelijk nog wat nummers van albums uit z'n top 10

Wie zegt dat dat niet gaat gebeuren?

Het rijtje namen van catchup is ook leuk

Prince, Michael Jackson, Fleetwood Mac, gok ik. Misschien Beasty boys, of bomfunk mc`s?

... En natuurlijk ignition van R Kelly op 1 Nee grapje, ik was erg kinderachtig bezig. Eigenlijk best een leuke lijst.

Misschien nog what`s going on, van Marvin Gaye, of iets van Stevie Wonder, en ik verwacht nog minstens één nummer van Donna Summer.

Nina Sky verwacht ik nog.

Marvin Gaye, Nas, Isaac Hayes, Destiny's Child, Prince, Michael Jackson, Kanye West, Outkast, Daft Punk en Timmy Thomas staan vast in de top 30.

#30. Destiny's Child - Say My Name
Beyoncé is al jaren een favoriete artiest van mij en solo heeft ze fantastisch werk afgeleverd, alleen één single van haar tijd uit Destiny's Child... daar is ze nog niet overheen gekomen. Het fantastische Say My Name. Wat is deze single toch heerlijk geproduceerd. Het klinkt ontzettend speels en de melodie is ongelofelijk catchy. Een nummer verkoopt zich bij mij vaak door het totale plaatje dus een goede videoclip is vaak ook heel belangrijk. En bij dit nummer klopt het totale plaatje gewoon. Een fantastisch nummer.

#29. Another Level - Freak Me
Wat vond ik dat jammer toen ik er pas enkele jaren geleden achter kwam dat dit een cover bleek te zijn. Want dit nummer is gewoon sex op een plaat gezet. Toch wint deze versie het bij mij van het origineel. Omdat het de versie is die bij mij het meest herkenbaar is? Wellicht maar ik vind het nummer ook veel beter in handen van Another Level. De heren beschikken over de juiste stemmen om het nummer echt te laten kloppen. Er zit zoveel sfeer in dat refrein. Tijdloos nummer.

#28. Earth, Wind & Fire - September
Ja fantastische band natuurlijk. Het is altijd een feestje geblazen met Earth, Wind & Fire. Hun rustigere werk kan ik ook erg waarderen, bijvoorbeeld in de vorm van After the Love Has Gone en Reasons, maar September overtreft niemand. Een song die niet alleen kenmerkend is voor de band maar ook voor de gehele disco voor mij. Dat refrein blijft fantastisch. De opening van het nummer blijft ook fantastisch en hoe het zo overgaat naar het eerste couplet. Heerlijk.

#27. Nancy Sinatra - Bang Bang (My Baby Shot Me Down)
Ik liet het al vallen bij The Coasters maar Tarantino is verantwoordelijk voor enkele fantastische ontdekkingen in de muziek voor mij. Een volger van Tarantino weet natuurlijk gelijk waar deze song van Nancy Sinatra bij gebruikt wordt. Een werkelijk fantastische manier om de film Kill Bill te openen waar je niet anders dan met open mond naar kan kijken. Dit nummer ademt zoveel sfeer uit en is zo kil. Het pakt me helemaal in. Tegelijkertijd toen ik de song leerde kennen verscheen de Audio Bullys remix. Dus de song heeft me voor een lange tijd in de ban gehouden.

#26. Bobby Womack - Across 110th Street
En daar hebben we 'm weer. Held Tarantino. We zien hoofdpersonage Jackie Brown enkel en alleen op het scherm zich verplaatsen op het vliegveld. Het werkt hypnotiserend. Een goed voorbeeld van wat ik bedoelde bij Destiny's Child net. Deze scene verkoopt het nummer waardoor ik het nummer nog meer lijk te snappen en te voelen. Daarom is Tarantino toch wel mijn held. Dit is uitgegroeid tot één van mijn favoriete nummers. Heerlijk stukje muziek en ook best een eigen geluid, wat best lastig nog kan zijn in de soul hoek.

Say My Name, inderdaad een prachtig popnummer. Hoe gevierd ze in haar solocarrière ook mag zijn, ik verkies haar Destiny's Child-periode. Independant Women Part 1 en Lose My Breath zijn ook van die heerlijke singles.

Get on the Bus

Ja Freak Me is echt 100% dampende sex

Toffe lijst catdog! Ik lees met veel plezier!

Fijne update. Misschien wel het beste DC-nummer inderdaad. Van Freak Me vind ik het origineel veel beter, de andere 3 zijn toppers.

#25. George Michael feat. Mary J. Blige - As
George Michael, ook duidelijk één van mijn jeugdhelden. De bewuste kennismaking kwam met Outside en iets later met As. Sindsdien ben ik wel een groot liefhebber geweest van de man. Zijn concert-registratie van Londen uit 2009 is grijsgedraaid op mijn werk en de shock was er dan ook toen hij ons pas geleden ontging. Hij heeft veel fantastisch werk afgeleverd, en Listen Without Prejudice is zijn pronkstuk. Toch is de cover met Mary J. Blige misschien wel mijn favoriete song van hem. Qua compositie is het al fantastisch (Stevie Wonder, duh) maar de vocale optredens van George en Mary in dit nummer. Man, man, man. Wat een genot. De productie doet wat gelikter aan dan het fantastische origineel maar het samenspel tussen George en Mary maakt zoveel goed. Beste George Michael nummer? Niet per se. Favoriete George Michael nummer? Zeker weten!

#24. Nina Simone - Strange Fruit
Het was 2013 en Kanye's 'Blood on the Leaves' kwam uit. Dit was niet de versie van Billie Holliday die ik als sample hoorde. Maar wauw, zelfs in dat nummer hoorde ik gewoon dat die originele versie iets speciaals moest zijn. Ja, Nina Simone kende ik wel maar albums had ik nog nooit van haar opgezocht en haar versie van Strange Fruit was me tot dan toe ook nog niet opgevallen. Wat gaat deze versie door merg en been. Het origineel is natuurlijk al prachtig maar Simone maakt er voor mij gewoon een betere versie dan het origineel van. Dat gevoel in die stem en dan in combinatie met de ijzige tekst en begeleiding. Tot tranen toe heb ik er naar zitten luisteren en nog steeds kan ik niets anders dan er stil van worden. Die uithaal die naar beneden valt. Alleen Simone kan dat.

#23. Marvin Gaye - What's Going On
Keep the soul alive! Als klein jochie was ik groot fan van Idols. Het was hét gesprek van de dag op de basisschool en na de kinderdisco was het altijd snel naar huis om nog de Idols uitzending mee te pikken. Daar deed Boris een uitvoering van What's Going On, en wat een geweldig nummer zong hij toch! Het betekende mijn kennismaking met Marvin Gaye, al had ik Sexual Healing wel hier en daar opgevangen. Uniek in zijn soort en toebehorend aan één van de beste (soul) albums ooit gemaakt. Tijdloos.

#22. Creedence Clearwater Revival - I Put a Spell on You
Soms vraagt het een andere versie om het origineel op waarde te schatten. I Put a Spell on You vond ik altijd al wel een goed nummer maar was altijd zo'n nummer die ik eens per jaar luisterde als de Top 2000 weer begon. Tot het moment dat de toen 16-jarige Jacquie Lee, een kandidate van de Amerikaanse Voice, hier een cover ter gehore van bracht in één van de liveshows. Hoe zij dat nummer als 16-jarige wist te brengen. Ineens kwam de boodschap van het nummer binnen. De CCR versie daarna nog eens opgezocht (het origineel is het 'm net niet) en het nummer is sindsdien nooit meer stuk gegaan voor mij. Die spanning die in dit nummer ligt is eigen en elke keer weer een genot om te luisteren.

#21. A Tribe Called Quest - Electric Relaxation
Dankzij MuMe heb ik mijn liefde voor Hip-Hop verder kunnen uitdiepen. Als tiener was ik natuurlijk bekend met de Top40 HipHoppers maar wat waren nu de echte toppers van de HipHop? Althans volgens MuMe, waar ik sinds 2007 ingeschreven sta en één van de meest hoogst aangeschreven zijn toch duidelijk A Tribe Called Quest. Q-Tip kende ik van enkele songs waaronder Janet's 'Got Til It's Gone' en vond ik altijd al een heerlijk stemgeluid hebben. A Tribe Called Quest is sinds de kennismaking al uitgegroeid tot één van mijn favoriete artiesten/ groepen in de muziek. The Low End Theory en Midnight Marauders kunnen voor mij niet stuk, en de laatste heeft daarvan nog zelfs een tijdje in mijn persoonlijke Top 10 gestaan. Stressed Out vind ik, mede dankzij Faith, één van hun beste nummers, maar Electric Relaxation is toch wel de echte topper. Phife en Q-Tip zijn toch wel meesters en dat laten ze hier duidelijk horen. En dan die productie! Wat bruist die van de sfeer (terugkerend fenomeen bij mij hé). Hier valt pas echt bij te relaxen! Vooral op de latere uren, nog na het stappen.

En Ali Shaheed Muhammed kende je vast onbewust van Lucy Pearl. Vind ik in ieder geval wel iets dat zo in deze lijst had kunnen staan.

Overigens, wat betreft Strange Fruit verkies ik Billie Holiday, maar wat betreft I Put a Spell on You is die van Nina Simone natuurlijk wel de mooiste.

Met beide opmerkingen van Arrie ben ik het eens

ik niet... Wel betreffende Billie, niet als het om Nina/CCR gaat

Lucy Pearl miste de lijst net aan, maar daar kende ik hem inderdaad onbewust van.

Bij I Put a Spell on You liggen de versies dicht tegen elkaar aan maar de CCR wint hem net aan voor mij. Strange Fruit is zonder twijfel de Simone versie voor mij, al vind ik de Billie Holiday werkelijk ook fantastisch.

Ik vind de cover van Nina Simone van Stranger toch nog veel dieper gaan dan die van Holiday. Geef mij dus ook maar Nina

Kom maar op met die top 20!

Morgen gaan we weer verder

#20. Keith Sweat feat. Athena Cage - Nobody
Één van de ultieme glijers. Er is er nog één die nog hoger in mijn lijst staat. Heerlijk zwoel en vooral ook fantastisch gezongen. Dat refrein kan voor mij niet stuk. R&B is mijn favoriete genre en dit nummer is toch wel één van de prijsstukken. Het sterke aan de R&B, vooral uit de 90s, is dat hoe zoet het ook soms mag zijn, het allemaal oprecht lijkt te klinken. En daar kun je mij altijd wel voor paaien, een lekkere R&B song. Ideaal voor een afterparty, in de vroege uurtjes.

#19. Christina Aguilera feat. Redman - Dirrty!
Qua vrouwelijke vocalisten is er voor mij niemand beter dan Christina Aguilera. Daar ben ik toch echt wel een liefhebber van. Het is jammer dat haar laatste twee albums niet veel te bieden hadden, want de goodwill die ze had afgedwongen met "Back to Basics" lijkt toch grotendeels weggevaagd te zijn, al lijkt Hurt wel een echte classic te worden. Hurt is zeker één van de sterkere songs van haar maar Dirrty! is haar beste track. Met een onwijs sterke video, een rapbijdrage die ook écht wat toevoegt en een heerlijk vieze beat. Hoor eens hoe die vocals soms ingemixt zijn. Het klinkt echt dirrty. Christina had een doel met deze track en ze ging er ook echt voor en daar ben ik fan van. You ain't dirrty? You ain't here to party!

#18. U2 & Mary J. Blige - One
Hoeveel MuMe-ers zal ik met deze keuze over me heenkrijgen? U2 ben ik gaan waarderen, en opzoeken, sinds Elevation in 2001, en heb ik altijd al een onwijs sterke en vooral sympathieke band gevonden. Ook met hun mindere werk kunnen ze me een plezier doen. Bono is gewoon een onwijs interessante zanger. Het komt dan ook goed uit dat in deze versie van 'One' Bono een, wat mij betreft, beter zangstuk aflevert dan in het origineel. En dan, dan komt Mary. Niets ten nadele van het prachtige origineel maar dit ís Mary's nummer geworden. En nergens maakt ze hier een Mary-show ervan. Ze voelt dit nummer. Ze ademt dit nummer. Ik heb zelden zulke sterke vocale optredens meegemaakt. De manier waarop ze 'jesus' zingt. Die adempauze voor 'I can't keep... holding on to what you got'. Die samenzang met Bono op het einde waar ze allebei uithalen. En vooral die instrumentatie die samen met Mary's zang maar groter en groter lijkt te worden. Hier krijg ik keer op keer weer kippenvel van.

#17. Etta James - All I Could Do Was Cry
De film Cadillac Records, uit 2009, heeft me kennis laten maken met de muziek van Chess. In die film vertolkte Beyoncé de rol van Etta James. Die kende ik van naam en 'At Last' maar verder was zij mij niet bekend. Achteraf gezien past Beyoncé totaal niet in haar rol, maar ze speelde het wel met overtuiging en vooral de songs deed ze achteraf gezien verassend sterk. Want na de film ben ik natuurlijk volledig verliefd geworden op de muziek van Etta. 'Trust in Me', 'I'd Rather Go Blind', gewoon prachtig. Een vrouw die haar levensverhaal lijkt te vertellen door middel van muziek. De film Cadillac Records heeft me ook geholpen meer inzicht te krijgen in hoe dat nou precies gegaan had moeten zijn, zo'n nummer tot stand krijgen in de studio. En daarom is 'All I Could Do Was Cry' misschien wel mijn favoriete Etta song. De manier waarop ze dit nummer laat leven ('rice, rice has been thrown over their heads'), je voelt haar pijn.

#16. Puff Daddy feat. 112 & Faith Evans - I'll Be Missing You
Puff Daddy is, ondanks zijn successen, niet echt een gevierd artiest. De man is ook totaal geen rapper maar blijft het elke keer opnieuw proberen, en is daarnaast vaak ook nog eens rete-commercieel. Maar buiten dat is Puff gewoon een goede producer en heeft hij enkele pareltjes afgeleverd voor onder andere TLC, Biggie, Mary J. Blige en LL Cool J. Dit nummer produceerde hij samen met Stevie J en de sample van de Police krijgt hier zelfs een beter huis voor mij dan in het origineel. Een prachtig eerbetoon aan Biggie en een nummer dat ik waarschijnlijk ook zal willen gebruiken op mijn uitvaart in de verre toekomst. Nogmaals: wat kan Faith Evans een nummer leven inblazen. Ze vormt bijna een bass-lijn met haar stem. Zo heerlijk klinkt dat. Ook de manier waarop 112 invalt is kippenvel voor mij. Het nummer duurt ruim 5 minuten, en een groot deel daarvan bestaat uit het refrein maar nog duurt het mij te kort. Dat spreekt boekdelen over hoe graag ik hier naar kan luisteren.