Fijn dat je toch nog de tijd hebt gevonden voor prima leesbare stukjes

Vandaag weer wat tijd kunnen maken, ik vind het zelf ook leuk om mijn geheugen op te frissen.

76. Anouk – Mood Indigo

Ik ben wel een liefhebber van Anouk.
Ook als persoon mag ik haar wel, ondanks dat ik mij vaak niet in haar opmerkingen kan vinden, maar haar directheid spreekt mij wel aan.
Ze is in eerste plaats moeder, doet zo af en toe een concert tussendoor, schuift aan bij The Voice, en als ze er zin in heeft, dan maakt ze een album.
En die zijn hoe dan ook altijd van goed niveau.
Wat ze privé uitvoert, moet ze zelf weten.
Ik leerde haar muziek al kennen voor Nobody’s Wife.
Bij het al eerder genoemde radiostation stond ze ook op zo’n Nederlandse promo cd.
Waarschijnlijk trok mijn aandacht het feit dat leden van Golden Earring dit nummer geschreven hadden, anders had ik het toen niet geluisterd.
Maar om Anouk kun je niet heen, of je ze goed vind of niet, maar voor mij blijft haar eerste single nog steeds haar beste.
Anouk - Mood Indigo - YouTube

75. Trockener Kecks – Wacht Op Mij

Helaas alleen maar live, maar een ultiem nummer over ontsnapping.
Lijkt me geweldig om naar een kassière te lopen en haar achter de toonbank weg te plukken, en vluchtend naar ergens aan de andere kant van de wereld.
Trockener Kecks hadden volgens mij heel groot willen worden, maar dat is ze nooit gelukt.
Rick De Leeuw is een romanticus, een bovengemiddelde tekstschrijver, maar een mindere zanger.
Live wel een belevenis, omdat ze zich helemaal gaven; elk concert was een wedstrijd die ze wilden winnen, en meestal lukte ze dat ook wel.
Ik heb ook een zwak voor Vannacht, In Tranen en Achter Glas.
trockener kecks wacht op mij - YouTube

74. Mark Lanegan – Hit The City

En daar heb je hem weer; Mark Lanegan, nu van het album waar het voor mij allemaal mee begon; Bubblegum.
Niet vanwege Mark Lanegan was ik nieuwsgierig naar dit nummer, maar juist vanwege PJ Harvey.
Op Pinkpop kon ze mij nog niet overtuigen, maar toen kwam ze later met To Bring You My Love met daarop The Dancer en stond ze op Murder Ballads waar ze Henry Lee ten gehore bracht, samen met Nick Cave.
Nummers die in het verleden ook ooit mijn Top 100 hebben gehaald.
Het schuchtere meisje met gitaar was getransformeerd tot een zelfverzekerde diva; die niet alleen in de schaduw van Nick Cave stond, maar in die periode ook in zijn schaduw lag, en de nacht door bracht.
PJ Harvey had iets met personen die leefden op het randje; de zelfkant van het leven; Nick Cave, en zeker ook Mark Lanegan.
Lanegan is hier op zijn best, maar PJ Harvey dus ook.
Wie van beide de andere motiveerde om te komen tot dit resultaat, is voor mij een raadsel, maar het eindresultaat mag er wezen.
Mark Lanegan & PJ Harvey - Hit The City - YouTube

Zwakzinnige bewegingen in clips: haast-je-rep-je richting Stand van R.E.M. was mijn eerste reactie. En hoe mooi, een nummer later in je top 100 passeert een ander R.E..M nummer van Green

Ik dacht ook aan de danspasjes van Losing My Religion.

Dat past niet echt onder de noemer 'zwakzinnig', dat klasseer ik eerder onder 'Michael Stipe timmert een nagel in een onzichtbare bewegende muur met een tenniselleboog', wat toch een heel andere discipline is

Lekkere top 100

Dank je wel ?

Zeer vermakelijke top 100 tot nu toe!

73. Live – Lightning Crashes

Live is een beetje Evangelische Omroep grunge, net wat zoeter en toegankelijker.
De band zou steeds meer mainstream worden, en oppergod Ed Kowalczyk dacht het ook solo te kunnen redden, iets wat voor hem en band niet echt positief uitviel.
Blijkbaar zijn ze nu weer vriendjes, maar is het uiteraard een geldkwestie, neemt niet weg dat Throwing Copper een goed album blijft.
De singles Selling the Drama en I Alone overtuigden al genoeg voor de aanschaf, maar het beste nummer blijft Lightning Crashes.
In de zomer van 1994 gingen we met een groep vrienden regelmatig zwemmen bij een recreatieplas, een dorp verder op.
Daar had je een geïmproviseerde veredelde kraam waar ze friet en ijsjes verkochten.
De Split koste daar precies 1 Gulden, en die kocht ik gemiddeld 3 per middag.
De verkoopster zag er prima uit, en was erg klantvriendelijk, en de hele middag stond daar Throwing Copper aan.
Lightning Crashes zong ze luid mee, maar op zanggebied lagen zeker niet haar kwaliteiten, maar dat nam je voor lief.
Live - Lightning Crashes - YouTube

72. Howard Jones – Hide & Seek

Bij dit nummer van Howard Jones moet ik altijd aan het latere Nine Inch Nails denken.
Hetzelfde dreigende sfeertje
Op Live Aid kon je zien en horen dat hij een goede muzikant was, zoals hij het nummer bracht.
Howard Jones - Hide & Seek at Live Aid 1985 - YouTube
Toch vind ik deze versie te vrolijk, en daardoor een stuk minder.
Vanwege het uiterlijk werden veel popartiesten in de jaren 80 weg gezet als tieneridolen, zonder verder enige inhoud, terwijl het vaak wel goede muzikanten waren, Nik Kershaw is ook zo’n voorbeeld.
Hier zijn ze samen; Howard Jones & Nik Kershaw 'Wouldn't It Be Good' - LIVE in 2008 - YouTube
Maar het gaat uiteindelijk om dit nummer.
Howard Jones - Hide & Seek - YouTube

71. Metallica – Fade To Black

Vroeger kon je gewoon al gaan stappen als je vijftien jaar oud was.
Bier drinken en lekker dansen.
De uitgaansgelegenheden hadden meerdere zalen.
Een met Top 40 muziek, een met wat meer dans gericht, en vaak een met rockmuziek.
Soms waren die laatste zalen gericht op het echte Metal publiek, en als postpunker had je daar weinig te zoeken, maar dat gevoel had ik ook in die andere zalen.
Het lange haar en de Slayer en Metallica shirtjes trok mij niet zo, ik vermeed dat publiek, te ruig voor mij, ik was meer het dromerige type.
Ik denk zelfs dat ik wat bang voor de headbangers was.
Maar sinds dat Metallica hun black album uitbracht, werden ze meer mainstream, en gericht voor een meer doorsnee publiek.
Nothing Else Matters en The Unforgiven waren voor mij de uitschieters, al vond ik de rest ook goed, Enter Sandman ben ik steeds meer gaan waarderen.
Het volgende Metallica album dat ik kocht was Ride the Lightning, met daarop hun beste nummer Fade to Black.
Eigenlijk laat dat al hun latere geluid horen, minder hard als wat ze voorheen uitbrachten, maar wel nog met de nodige versnellingen.
Ook beter dan One trouwens.
Metallica - Fade To Black (Music Video) - YouTube

70. Talking Heads – Slippery People

Dit was DE Verrukkelijke 15 hit.
Volgens mij is deze live versie ook alleen in Nederland uit gebracht.
De hele film Stop Making Sense is geweldig; gelijk al vanaf het begin, waar de eerste tonen van Psycho Killer uit een radio klinken.
David Byrne komt met gitaar het podium op, en begint zichzelf te begeleiden op het ritme uit de radio.
Vervolgens komen de overige bandleden, en wordt het podium verder aangekleed.
Toen deze live versie uitkwam deed hij mij nog niet zoveel; Psycho Killer, Once In A Lifetime en Burning Down The House vond ik mooier.
Het Afrikaanse ritme en de prachtige break halverwege, voordat Byrne met de danseressen gaat dansen zijn de hoogtepunten in het geheel, en deze moet je vooral heel erg hard draaien, gaat nooit vervelen.
Veel beter dan de studioversie; Talking Heads - Slippery People - YouTube, die is wat slomer, en minder swingend.
Talking Heads - Slippery People (from "Stop Making Sense") - YouTube

69. Simple Minds – Waterfront

Niet van hun beste album New Gold Dream, maar wel hun beste nummer.
Die opkomende bas in het begin is al prachtig, en de rest sluit er goed op aan.
Waterfront is eb en vloed in een.
Mijn vader had een collega, die in het weekend op zaterdag altijd een vroege dienst draaide, en op zondag een late dienst, dit omdat hij op zaterdagavond in een discotheek draaide.
In de carnavalsvakantie draaide hij niet, en mocht ik zijn singles voor een week lenen.
Volgens mij waren het er rond de 700 stuks, en de mooiste nam ik op op een cassettebandje, waaronder Waterfront.
Achter ons huis stroomde een riviertje, en bij veel regenval had je hoog water, en bedekte deze de weides, en met het weerkaatsend zonlicht, gaf dat een mooi effect.
Waterfront gaf dan het beste het sfeertje weer, en ook in deze tijd stond het water hoog.
Die week erg veel gedraaid.
Helaas kwam het water een paar jaar later nog een stukje hoger, waardoor het tot een hoogte van 10 centimeter door de woonkamer stroomde.
Gelukkig kwam dit maar eens in de 200 jaar voor, dus een dijk plaatsen vond de gemeente niet noodzakelijk.
Toen het jaar daarop het water opnieuw over het net geplaatste laminaat stroomde, en die zo krom trok, dat je erover kon skateboarden, werd alsnog een dijk achter ons huis geplaatst.
De romantiek van het hoge water verdween, maar wat waren we blij met deze oplossing.
Simple Minds - Waterfront - YouTube

De beste van Simple minds.

Goede lijst tot nu toe.

68. Suede – So Young

Over het algemeen heb ik minder met die hoge zang, maar bij So Young vind ik het wel mooi.
Bij het debuut van Suede en zeker ook bij Dog Man Star klinkt dit goed, maar bij later werk komt het vaak wat zeikerig en zeurderig over.
Natuurlijk speelt het ook mee dat gitarist Bernard Butler dan de band heeft verlaten.
Brett Anderson zonder Bernard Butler is als Morrissey zonder Johnny Marr (The Smiths); het hart is nog aanwezig, maar de ziel heeft het lichaam verlaten.
So Young is Bowie achtig, Suede op hun best.
Suede - So Young - YouTube

67. U2 – New Year’s Day

Mijn eerste Top 10 lijstjes met liedjes maakte ik al rond mijn 10e jaar, en de plaat die het eerste op de eerste plek stond was Twilight Zone van Golden Earring.
Deze haalt mijn lijst al lang niet meer, iets wat ik mij vroeger nooit kon voorstellen.
Tijden veranderen, en ook smaak ontwikkeld zich.
Mijn 2e nummer 1 staat nog wel in de lijst, en dat is New Year’s Day van U2.
Mijn kamer hing vol met posters van deze band, en War vind ik nog steeds een goed album; gelijkwaardig aan The Joshua Tree.
Na Golden Earring de 2e band waar ik fan van was.
Op mijn 18e verjaardag heb ik ze live gezien, ik stond bijna vooraan, en zong ik keihard New Year’s Day met Bono mee; de microfoon hing zowat voor mijn neus.
Bijna nog het concert gemist.
We hadden kaartjes voor de ring, en niet de arena.
Na de controle renden we snel naar voren, hopend dat de beveiliging ons niet zo volgen; dat deden ze dus wel.
Grote paniek.
Het sympathieke publiek liet spleet als de Nijl bij Mozes uiteen, waardoor we de mogelijkheid hadden om ons in de3e rij te mengen, en de beveiliger deed een duim omhoog, om te laten zien dat hij het goed vond (maar dat kan ook goed een middelvinger zijn geweest), dus we stonden op een mooie plek.
Na afloop nog het voorprogramma gesproken; BB King, voordat hij in de tourbus verdween.
Je had het gezicht van mijn vader moeten zien toen ik hem dat vertelde; ik wist niet dat hij zo’n grote blueslegende was, maar mijn vader dus wel.
Al lang niet meer op de 1e plek, maar terecht nog een plek in de lijst.
New Year's Day U2 Video - YouTube

66. Black Sabbath – Black Sabbath

Zoals ik al eerder vertelde werden vroeger bij mijn vader zijn platen gestolen, waaronder de eerste van Black Sabbath.
Deze heeft hij nooit meer opnieuw gekocht, en Black Sabbath kende ik alleen maar van Paranoid, wat ik nog steeds een stuk minder vind dan deze.
No More Tears van Ozzy Osbourne kon ik wel waarderen, en de kans is groot dat deze in de toekomst ooit mijn Top 100 zal halen.
In ieder geval samen met Shot In The Dark de belangrijkste reden om The Ozzman Cometh te kopen (er zijn twee verschillende versies van die verzamelaar, op een ontbreekt shot In The Dark, ik heb de versie waar deze wel op staat).
Er staan drie Black Sabbath nummers op; een live versie van Paranoid; War Pigs (die kende ik al in de uitvoering van Faith No More) en Black Sabbath.
Die laatste opent de plaat, en is voor mij het koppelnummer tussen Blues en de latere Gothic Metal.
Krankzinnig en duister, Ozzy als een gestoorde Jason Voorhees achtig figuur (Friday The 13th) op zoek naar slachtoffers.
Black Sabbath - Black Sabbath Lyrics HD + 3D - YouTube

65. Nirvana – Smells Like Teen Spirit

Misschien wel de belangrijkste plaat uit de jaren 90.
Zoals het vaderschap mijn leven totaal veranderde deed deze plaat dat ook.
Je hebt een leven van voordat je kinderen hebt, en een nieuw totaal ander leven vanaf het moment dat je vader bent geworden.
Muzikaal gezien is er een leven voor Smells Like Teen Spirit, gevolgd door een leven vanaf Smells Like Teen Spirit.
Wat The Beatles waarschijnlijk in de jaren 60 veroorzaakten, Doe Maar op kleinere schaal in Nederland in de jaren 80 deden, flikt Nirvana in de jaren 90.
De muzikale wereld wakker schudden.
Niet het beste nummer in de lijst, maar op grote schaal gezien wel met de grootste invloed.
Nirvana - Smells Like Teen Spirit - YouTube

Erg vermakelijk die persoonlijke verhalen

64. Heather Nova – Sugar

Heather Nova is de zangeres die mijn oudste dochter ook geweldig vind, samen 2x naar een concert van haar geweest dochterlief een handtekening op haar shirt en cd rijker.
Sugar staat eigenlijk niet eens op de originele versie van Oyster, en ook wel begrijpelijk, want het past niet geheel tussen de rest.
Heather Nova maakt over het algemeen rustige muziek, en Sugar is een stuk harder.
Sugar stond op A Campingflight To Lowlands Paradise Vol 2, een waardige afsluiter van die promo cd, daar kende ik deze van.
Hoe dan ook een prima album (dEUS, The Afghan Whigs, Senser, Underworld en Blur staan er ook op).
Live speelt ze hem vaak als toegift.
Ik heb ooit mijn dochter Oyster cadeau gedaan, en teleurgesteld kwam ze tot de conclusie dat op haar versie Sugar ontbrak.
Heather Nova heeft in het verleden vaker in mijn lijst gestaan, maar dan samen met Eskobar; Eskobar - Someone New (feat. Heather Nova) - YouTube
Nu alleen nog met Heather Nova - Sugar (Düsseldorf 1998) - YouTube

63. Nelly Furtado – Explode

Voor mij is er maar een zangeres geweest die in de eerste 10 jaar van deze eeuw het lukte om 3 goede platen achter elkaar uit te brengen, en dat is Nelly Furtado; vervolgens was het wel klaar.
Whoa, Nelly!, Folklore en Loose, waarbij de middelste het mooiste is, voornamelijk vanwege Try en Explode.
Nelly Furtado, de zangeres die diep in haar hart liever een rapper wilde zijn.
Ik werk altijd in de nacht en Explode komt het beste tot zijn recht als je half verdoofd, na een drukke nacht in je auto de weg naar huis volgt.
De eerste zonnestralen die naar binnen schijnen, en je verwarmen.
Blijf ondertussen goed op het verkeer letten, en laat je niet afleiden in deze versufte toestand.
Ga je voor veiligheid, dan ga je midden in de nacht op het gras liggen, met je blik omhoog.
Then count the stars and the ten million woes
Just you and the universe judging each other
Het valt mij nu pas op hoeveel zangeressen de lijst gehaald hebben.
Nelly Furtado - Explode - YouTube

62. dEUS – Roses

dEUS veranderde ook mijn leven, en zeker mijn totale kijk op muziek.
Opeens waren ze er, en de toekomst van de muziek kwam niet uit Groot Brittannië of de Verenigde Staten, maar juist uit België.
Mensen die mij goed kennen, weten dat deze band nog erg hoog in de lijst terug komt.
De samenwerking van Tom Barman en Stef Kamil Carlens is puur goud, en als laatstgenoemde verder gaat met Moondog Jr en vervolgens Zita Swoon wordt het allemaal toch wel minder.
Ik heb ze 2x live gezien, en verder nog een akoestische setting waar Tom Barman alleen met Graig Ward optrad, maar het eerste optreden was het beste.
Net rond het verschijnen van Worst Case Scenario traden ze op in Doornroosje; Carlens kwam als eerste op, speelde een indrukwekkend stuk op zijn basgitaar, en vervolgens voegde langzaamaan de rest van de band zich toe.
Dat duurde ongeveer een kwartier, maar was al indrukwekkend.
Veel bands zouden blij zijn geweest met deze 15 Minutes Of Fame.
Vervolgens verontschuldigde een boze Barman zich over het feit dat ze geen tijd hadden voor een soundcheck, en die hadden we blijkbaar net gehoord.
Wow! Dus het moest nog beginnen!
Wat volgde is de mooiste live ervaring ooit.
Tom Barman in zijn rol als architect, en nog de ruimte voor genoeg improvisatie.
Roses staat op In a Bar, Under the Sea, het 2e album, en minder dan hun debuut, maar daar hoeven ze zich niet voor te schamen; elk album wat ik ken is minder dan Worst Case Scenario; deze staat op eenzame hoogte in mijn album Top 10; ja op de 1e plaats.
Roses heeft die mooie samenzang van Carlens en Barman, maar zoals al vaker is bewezen in de popmuziek, is er in een groep geen ruimte voor 2 leiders; Maywood ging daar ook aan ten onder.
De rol van Carlens was al minimaal in de clip, maar als je goed kijkt, dan zie je hem bij de 2 minuten staan in het publiek.
De hoofdrolspeler heeft trouwens veel weg van Carlens, die in het begin van Zita Swoon zelf ook in een jurk, en met lang haar optrad.
dEUS - Roses (from In A Bar, Under The Sea) - YouTube

Fijne updates. Het mooiste nummer van Nelly Furtado, die hier op MuMe wel wat meer waardering zou verdienen. Folklore is voor mij ook een absolute 5* plaat. En dat nummer van dEUS is ook prachtig.

Het een na mooiste nummer van dEUS

61. Madrugada – Vocal

Ik kan hier wel lopen te verkondigen dat ik Madrugada al live gezien had voordat iemand ze oppikte, en ze al vanaf hun eerste single volgde, maar dat is niet waar.
Helaas ontdekte ik ze pas toen ze al gestopt waren en Robert Burås al was overleden.
Sivert Høyem zag ik 3 jaar later; in 2010 in Doornroosje.
Gekleed in een foute zwarte cowboyblouse met rode borduursels maakte hij wel de nodige indruk.
Als er iemand uitstraling op het podium heeft, is hij het wel.
Goed uitgevoerde show, waar hij waarschijnlijk ook wel oude Madrugada nummers speelde, maar nogmaals, met het werk van Madrugada was ik nog niet bekend.
Vervolgens al hun albums nog gekocht, en ook verschillende soloplaten van Høyem.
The Kids Are on High Street wordt vaak genoemd als hun beste song, voor mij is het echter het Chris Isaak achtige Vocal.
Kun je dit nummer waarderen, dan is de vergelijkbare band Grant Lee Buffalo ook wel een aanrader.
Madrugada - Vocal - YouTube

Veel topnummers in de lijst Leon !!

Voor jou moet het zeker een boeiende lijst zijn Frank