La Femme D`Argent

Net pas hier weer gekeken, aangezien ik getagt was maar ik heb al mooie dingen ontdekt van je top 100! Mylo, Telefon Tel Aviv, Lemon Jelly en Jasper LX vind ik heerlijk klinken bijvoorbeeld
Ook andere mooie dingen die ik kenden als Teebee, Fink, Ray LaMontage, Portishead (hier was ik getagt, vind het zelf ook een héél sterk nummer van ze ) en Air.

Mooie top 100 tot nu toe, ik ga hem volgen!

Intrigerend muziekje!

65 Red Hot Chili Peppers - Can’t Stop
Album: By The Way (2002)
Genre: Rock
User: RensZ

De Chili Peppers zijn nou typisch zo’n band die beter zijn geworden gedurende het rijpingsproces. Natuurlijk is de springerige funk van Mother's Milk en Blood Sugar Sex Magik goed te verteren, maar mijn voorkeur ligt vooral bij de latere albums Californication, By The Way en Stadium Arcadium. Helaas moet ik eerlijk zijn, het laatste album is te ver doorgeschoten naar de pop, maar de genoemde albums hiervoor zijn voor mij de perfecte mix van het oude springerige en de volwassenere songstructuren. Can't Stop is daarvan een van de mooie voorbeelden wat mij betreft. Los van deze klassiekers van albums zijn de Chili Peppers voor mij ook de beste stadionband van dit moment.

64 Common - The Game
Album: Finding Forever (2007)
Genre: Hiphop
User: Silky & Smooth

Zeker niet afkomstig van het beste album van Common, The Game is een track die wel wat lijkt op mijn eerder geplaatste track Web van The Roots. Deze track is echte boom-bap hiphop, met een freestyle gevoel, kwaliteitsproductie van Kanye West en wat scratches van Dj Premier. Sowieso veel respect voor Common, die toch knap als een eenling en een beetje als outsider zijn weg weet te vinden in de hiphopwereld puur op basis van zijn muzikale kwaliteiten.

63 Black Sun Empire - Breach
Album: Driving Insane (2004)
Genre: Drum n Bass
User: Joeri_000

Black Sun Empire is zo’n groep gasten die wereldberoemd zijn binnen hun genre, maar daarbuiten amper bekend. Driving Insane is een wereldwijde drum n bass klassieker, die het ook buiten de scene bij vrijwel iedereen goed doet. Als ik mensen kennis wil laten maken met drum n bass, dan is Breach zeker een van de eerste tracks die ik laat horen. Toegankelijk maar tegelijk vol met alle eigenschappen die drum n bass zo anders maakt dan dance of house. Vooral de enorme bak energie die een goed drum n bass ritme opwekt is in geen enkel ander genre haalbaar. In een andere bui had deze track ook zo top 30 materiaal in mijn lijst kunnen zijn, maar er moeten soms moeilijke keuzes gemaakt worden.

62 Joy Division - Shadowplay
Album: Unknown Pleasures (1979)
Genre: New Wave, Post-Punk
User: perrospicados

Net als voor zovelen is Shadowplay een van de beste albums uit die periode. Dit zal ook zeker niet de laatste track van dit album zijn in dit topic, maar dat weerhoudt mij natuurlijk niet van het plaatsen ervan. Het schrijven over Joy Division en dit album laat ik, sociaal als ik ben, wel over aan de komende schrijvers, zodat ik mijn tijd kan richten op de wat minder bekende parels in de muziek.

61 Max Richter - On the Nature of Daylight
Album: The Blue Notebooks (2004)
Genre: Modern Klassiek, Ambient
User: Teunnis

Ik heb me nooit erg verdiept in het waarom, maar The Blue Notebooks is een ontzettend populair album. Ondanks dat er genoeg ander moois in het genre te vinden is, blijkt dit dan toch op MuMe zo’n algemeen aanvaarde keuze te zijn. On the Nature of Daylight is voor mij het mooiste stuk op dit album vol melancholiek, dat nu ik er zo naar luister ook wel erg catchy en toegankelijk is. Voor mij geen enkele reden (je hebt van die mensen) om het nummer minder mooi te gaan vinden overigens.

intrigerend, realiseer ik me: er is moed voor nodig - vind ik dus - om deze chili peppers erin te zetten. soort van guilty pleasure eigenlijk. want die ouwe peppers (als je ze al zo nodig moet kiezen) waren veel ruiger, echter, funkier. en dat vind ik ook.

en jij zet er gewoon zo'n hitje in. en daar heb ik heel veel respect voor.

ga door tuktak, er staan mooie dingen in en de rest nodigt bijna allemaal uit tot nadere beluistering

Thanks voor de positieve woorden van iedereen! Er komt nog veel meer moois kan ik alvast verklappen

60 Pete Rock & C.L. Smooth - I Get Physical
Album: The Main Ingredient (1994)
Genre: Hiphop
User: nega

Zeg je Pete Rock & C.L. Smooth, dan zeg je voor mijn gevoel tuktak, want ik voel me ongeveer de ambassadeur van deze groep. Als het bij muziekgesprekken gaat over hiphop dan is mijn standaardantwoord Pete Rock & C.L. Smooth en A Tribe Called Quest. Beide albums van Pete Rock & C.L. Smooth liggen standaard klaar in mijn auto en zijn daar waarschijnlijk ook het meest afgespeeld van alle albums in mijn bezit. The Main Ingredient is ook top 3 beste albums ooit, en I Get Physical is representatief voor wat er op dit album staat. Bijna alles op deze plaat is van een even hoog niveau.

59 Rob Dougan - Clubbed To Death
Album: Furious Angels (2003)
Genre: triphop
User: neo

Beter bekend als die track uit The Matrix en voor de Ede Cinemec filmkijkers de eeuwige wachtmuziek voordat de reclame en voorfilmpjes starten vooraf aan een film. Clubbed to Death is bombastisch en vol klassieke elementen (Elgar) die het nummer zo passend maken voor een filmscore. Verder is het hierna eigenlijk nooit meer wat geworden met Dougan en heeft hij ook weinig zinnigs meer uitgebracht.

58 Al Green - Let's Stay Together
Album: Let's Stay Together (1972)
Genre: R&B
User: thelion

Tijd voor een van de meest zwoele tracks aller tijden. Let’s Stay Together blijft die tijdloze wereldhit waarin Greens glijerij feilloos samengaat met een dosis soul en funk. Eigenlijk valt er over zulke bekende hits weinig meer te zeggen dan dat het gewoon een prachtig nummer is.

57 Röyksopp - Eple
Album: Melody A.M. (2001)
Genre: Downtempo, Triphop
User: Djarune

In mijn eerste opwelling wilde ik een plaatje plaatsen van het album Junior. Uiteindelijk toch gekozen voor de echte Röyksoppklassieker en allemansvriend Eple. Veel minder groots en professioneel als volgende albums, maar bij Eple geldt dat de eenvoud juist iets aandoenlijks heeft, een track die ervoor zorgt dat zelfs ik bijna mee zou willen fluiten. Om mijn imago nog wat te bewaken wil ik er dus wel bij zeggen dat ik dat nooit echt heb gedaan

56 DJ Krush - No More
Album: Code4109 (2000)
Genre: Triphop
User: Stapler

Naast Portishead is Dj Krush voor mij de vaandeldrager van de triphop. Snoeiharde beats, duister en meeslepend. Zijn Japanse afkomst hoor je natuurlijk terug, bij Dj Krush komt vooral het samurai-Japan naar boven. Rauw maar toch sierlijk, mysterieus. Dj Krush hoort bij de pioniers van de instumentale hiphop in het rijtje Dj Shadow, Coldcut en Amon Tobin. Toevallig genoeg samen met de bovenstaande Rob Dougan track op hetzelfde (legendarische) Mo Wax label.

Die heb ik leren kennen door het outro van dit album: Cex - Oops, I Did It Again! (2001)

Album van Rob Dougan is volgens discogs trouwens ook uit 2001 en niet uit 2003, dus zal gelijk wel even een wijziging indienen.

De nummers die ik ken zijn steevast materiaal van de bovenste plank (een te vergeven uitschuiver als RHCP daargelaten)! Nog geen tijd gehad om in de overige songs te duiken, maar ik verwacht wel nog een paar leuke ontdekkingen te doen!

Verder mag ik toch hopen dat ik niet voor de top 10 genotificeerd word..

Ben toch wel benieuwd waarom je mij hebt genoemd. Begrijp me niet verkeerd, vind het erg leuk dat je users koppelt aan nummers. Max Richter staat hier op een zeer nette 4* en in dezelfde hoek zijn er ook wat albums die 4,5* of 5* krijgen. Maar als je mij net zo goed zou kennen als ik mezelf ken, was ik hier niet getagt

Can't Stop is trouwens prima, laat de haters maar haten.

Voor de beruchte tag zul je iig nog even geduld moeten hebben, is alles wat ik erover kan zeggen


Vanwege je uitgebreide review bij het album Het geeft verder niet dat je het album lager hebt gestemd dan zou moeten hoor

Beetje laat, maar als ik ergens graag getagd had willen worden was het wel bij dit nummer. Waarvoor mijn dank

Komt zeker door die tien met een griffel bij de "danceplaat van de dag"?

55 Laurent Garnier - The Sound of the Big Babboo
Album: Unreasonable Behaviour (2000)
Genre: Techno
User: judgepaddy

Naast The Man With the Red Face is de grootste hit van Laurent Garnier natuurlijk The Sound of the Big Babboo. Nummers die de tand des tijds (13 jaar is veel in technoland) met gemak hebben weten te weerstaan. The sound of the big babboo is een nummer waarbij ik wel weet hoe het is gemaakt, maar waarbij ik me nog altijd verwonder over dat het zo is bedacht. Niet eens heel ingewikkeld, maar zo effectief en scherp is er maar weinig Europese techno. De track bevat een punch die eigenlijk alleen maar voor kwam in toen zo populaire Franse filterhouse. Dit, samen met Detroit- en Berlijninvloeden, maakt de track zo bijzonder.

54 Eddie Vedder - Long Nights
Album: Into the Wild (2007)
Genre: Sountrack, singer-songwriter
User: Ducoz

Into the Wild zal vast en zeker nog wel eens voorbij komen in een top 100 lijstje, het album prefereert bij mij ook boven ander willekeurig Pearl Jam materiaal. De film zelf is mooi, maar een beetje te lang, de nummers van Eddie Vedder helpen het af en toe gapen goed te voorkomen. Long Nights is gewoon een prachtig kort en krachtig nummer, niks geen gedoe, gewoon mooi.

53 Kanye West - Bad News
Album: 808s & Heartbreak (2008)
Genre: hiphop, pop
User: Dikkop

Bij deze top 100 heb ik behoorlijk vaak het idee niet de meest voor de hand liggende track te kiezen van een artiest. Uiteindelijk zijn het allemaal 100% gemeende persoonlijke keuzes. 808s & Heartbreak is voor mij dan bijvoorbeeld ook het beste Kanye West album, een album dat hier op MuMe toch zeker niet unaniem goed wordt bevonden. Bad News is voor mij zelfs een track die net zo makkelijk veel hoger had kunnen eindigen. Zelf hou ik erg van conceptalbums en deze van Kanye West is knap omdat het album enorm persoonlijk aanvoelt voor een hiphopalbum. Bad News is fenomenaal geproduceerd (goede geluidsinstallatie of koptelefoonalert), komt hard binnen en is ook op een prachtige manier in twee stukken gehakt.

52 Masta Ace - Da Grind
Album: A Long Hot Summer (2004)
Genre: Hiphop
User: MJ_DA_MAN

Gelukkig is er daarentegen geen enkele discussie nodig over A Long Hot Summer, want met een nummer 1 notering op MuMe in de Hiphop Toplijst mag dit sowieso wel goed gevonden worden. De nummer 1 positie vind ik zelf wel een beetje teveel van het goede, maar A Long Hot Summer is onmiskenbaar een goed album. Heerlijk goed gevonden sampletje ook op dit nummer (Jerry Butler & Brenda Lee Eager - How Long Will it Last). Typisch zo’n album dat gaande de jaren steeds beter wordt gewaardeerd, omdat er eigenlijk geen grote commerciële hits op staan.

51 Anthony Hamilton - Ain't Nobody Worryin'
Album: Ain't Nobody Worryin' (2006)
Genre: Neo-Soul, R&B
User: principal2000

Een top 100 maken is keuzes maken en soul is een genre dat een beetje de dupe is geworden van al het single geweld. Zeker geen onbemind genre bij mij, wat ook wel zal blijken uit mijn top 20.
Anthony Hamilton is in ieder geval wel de meest moderne soulartiest in mijn rijtje, echter, als je Hamilton hoort zingen hoor je alleen maar authenticiteit. Anthony Hamilton is de real deal, tegenwoordig moet het in de neo-soul vaak zo geforceerd ingewikkeld, maar Ain't Nobody Worryin' is gelukkig lekker simpel gehouden waardoor Hamilton kan schitteren.

tuktak Top 100 Spotify Playlist (met iets anders leuks wat in de buurt komt als de track niet op Spotify staat)

The Sound of the Big Babboo moet zowat het beste nummer zijn dat ik in je top 100 al ben tegengekomen. Verder is Long Nights wel mooi, maar heb ik dan liever Hard Sun. De twee hip-hopnummers deden me niet zoveel, maar Hamilton had dan wel weer een mooi soulnummer.

Leuk idee om users te betrekken die anders totaal geen feeling met dit topic (en vele anderen) hadden gehad. Goed nummer van Anthony waar je mijn naam hebt neergezet, al was het nog passender geweest als je Pass Me Over had opgenomen in je lijst.

tuktak, je bent vergeten om de nummers 60 t.e.m. 56 in je spotifylijst te zetten.

Ik ben ondertussen weer zo goed als helemaal bij en ik moet toegeven dat ik dit wel een zeer leuke lijst vind! Eigenlijk vind ik alle nummers tot nu toe wel goed. Ik ben benieuwd naar het vervolg!

Niet om te mierenneuken, maar om aan te geven dat je teksten echt gelezen worden!

Ik loop nogal wat achter.. Toch heb ik vandaag het restant van de lijst van niels94 beluisterd via Spotify. Het gros bovenin is of al bekend bij mij, of gewoon niet mijn ding (screamo, Tom Waits enzo). Onderin heb ik zeker een aantal mooie (her)ontdekkingen gedaan, waaronder Holiday in Cambodia, Runaways en Shook Ones, Pt. II. Waarvoor dank.

Dan gelijk maar doorgegaan met de lijst van sxesven. Helaas geen Spotify-lijst, maar dat betekent dat ik afga op de commentaren. Waardoor ik al een deel kan schrappen waar ik bij voorbaat al niets aan vindt. (te rockistisch enzo)

De eerste wil ik er gelijk al uit pakken:

Dank voor deze.

Ik heb eigenlijk al weleens zin in een volgende update

50 Godspeed You Black Emperor - Providence
Album: F♯A♯∞ (1997)
Genre: Post Rock
User: Eveningguard

Een kleine drempel wellicht van Hamilton naar dit volgende nummer van GYBE, dat eigenlijk bestaat uit meerdere kortere tracks. Allemaal behoorlijk pretentieus, zoals eigenlijk alles wat te maken heeft met GYBE en iets wat me ook wel een beetje tegen staat. Maar dit pretentieuse even weggelaten is GYBE een uitzonderlijk goede groep en zit Providence vol boeiende wendingen en fraaie momenten.
GYBE is wel meer geschikt voor complete albums, dus vandaar dat Providence niet verder komt dan de 50e plaats.

49 Keith Hudson - Pick A Dub
Album: Pick a Dub (1974)
Genre: Dub
User: Lexicon Devil

Bij Keith Hudson gaat bij de meeste mensen vast geen belletje rinkelen, maar wellicht dat het respect begint te groeien als ik zeg deze man omging met Bob Marley en als een van de grondleggers van de dub wordt gezien. Het album Pick a dub is ongeveer het startschot van dub als serieus losstaand genre, in plaats van het fungeren als b-kantje van reggae singles. Een album gemaakt met medewerking van een aantal gasten van The Wailers (ja, die van Bob Marley) en mede dubgrootheid Augustus Pablo.

48 Machinefabriek - Dauw
Album: Dauw (2008)
Genre: Drone, Ambient
User: jurado

Een Nederlands tintje in de lijst met deze van Machinefabriek. De man die sneller plaatjes uitbrengt dan je voor mogelijk kan houden zet met Dauw een prachtig stuk muziek neer, gitaar met electronica en piano. De werken van Machinefabriek zijn veelal een stuk abstracter, maar op de momenten dat er wat meer warmte wordt toegelaten lijken alle electronische effecten op hun plaats te vallen. Machinefabriek brengt zo ongeveer alles uit wat hij maakt en dat levert wel eens zoekwerk op naar de mooie momenten, in het geval van Dauw is het resultaat van dat zoeken meer dan waardevol geweest.

47 Alan Braxe And Fred Falke - Intro
Album: 12” Intro/ Most Wanted (2000)
Genre: French House
User: unmudded lake

De Franse house is altijd een interessante stroming geweest. Uiteraard met aanvoerders Daft Punk, maar op de achtergrond nog een hele rij aan producers die zich bezig hielden met zogenaamde filterhouse. Een hoge discofeel maar vooral een moderne variant daarvan ipv het namaken van muziek uit het verleden. Typerend voor de franse house is de enorme drive en de hoeveelheid energie in de nummers, vol vocalen, samples en funky ritmes. Alan Braxe was binnen dit genre echt een grote meneer. Veelal samenwerkend met Fred Falke, maar zijn grootste hits zijn in samenwerking met Thomas Bangalter (half Daft Punk) en dan noem ik Together - So Much Love To Give en Stardust - Music Sounds Better With You als grootste voorbeelden van wereldhits. Voor mij blijft de beste track echter Intro met Fred Falke.

46 Gustavo Santaolalla - Deportation/Iguazu
Album: Babel (2006)
Genre: Soundtrack
User: ohmusica

Gustavo Santaolalla had bij mij al naam gemaakt met zijn werk voor The Motorcycle Diaries, twee jaar later wist Santaolalla dit geluid nog verder te perfectioneren met de prachtige film Babel met Brad Pitt en Cate Blanchett. Deportation/Iguazu is daarbij het muzikale hoogtepunt van gitaar en ontzettend sfeervolle drones op de achtergrond. Het fraaie is dat dit nummer ook gewoon zonder filmbeelden (ik weet ook echt niet meer wanneer dit nummer is gebruikt in de film) volledig overeind blijft staan.

Thanks, bij deze is de lijst weer volledig en up-to-date!

45 The Smiths - Last Night I Dreamt That Somebody Loved Me
Album: Strangeways, Here We Come (1987)
Genre: Pop Rock
User: Morinfen

Eindelijk weer een echte klassieker zullen sommigen nu wel denken. Ik ben niet heel erg van de muzikale jaren ’80 maar The Smiths is een van de weinige uitzonderingen. Zeker het conceptalbum Strangeways behoort tot een van mijn best beoordeelde albums ooit. Ook zeker het beste album van The Smiths, enorm muzikaal en op de een of andere manier hoor je de urgentie van het album er nu nog steeds in terug. Last Night is met zijn lange aanloop, plotse start en bombast naar het einde toe een meesterlijke track.

44 Michael Bundt - La Chasse Aux Microbe
Album: Just Landed Cosmic Kid (1977)
Genre: Krautrock, electronic
User: dj maus

Deze klassieker is mij opgevallen door de Soul Jazz verzamelaar Deutsche Elektronische Musik. Just Landed Cosmic Kid is een soort van vergeten album dat niet gewoon krautrock is, maar met zijn electronische invloeden zijn tijd echt ver vooruit was. Binnen deze zelfde jaren gaat de meeste aandacht natuurlijk naar Kraftwerk, maar die zijn emotioneel nooit zo ver gekomen met hun electronica als Bundt dat deed. La Chasse Aux Microbes is een van de parels in de krautrock scene en ook de hoogste notering in mijn top 100 binnen dit genre.

43 UNKLE - Lonely soul
Album: Psyence Fiction (1998)
Genre: Triphop
User: sinterklaas

UNKLE was een ware supergroep met onder andere James Lavelle, DJ Shadow en Tim Goldsworthy (Hercules & Love Affair, the DFA). Als ze dan op Lonely Soul ook nog eens de vocalen van The Verve zanger Richard Ashcroft toevoegen ontstaat er een ware klassieker. Ja, hoe verder naar de nummer 1 hoe meer superlatieven ik nodig ga hebben om de muziek te omschrijven. Overigens geen triphop afsluiter van deze lijst. Lonely Soul is rauw en echt, na het eerste beatgerichte deel komt het rustigere tweede deel dan ook extra hard bij je binnen.

42 2 Bad Mice - Bomb Scare
Album: 12” Hold it Down (1992)
Genre: Breakbeat, Hardcore
User: RogerV

Een ware voorloper van bijna alles waar de Nederlandse dancewereld groot mee is geworden. De UK scene is onwijs belangrijk geweest als het gaat om de opkomst van rave, breakbeat, hardcore en jungle. Belangrijkste label hierin was Moving Shadow en de belangrijkste man hierbij was mede oprichter Rob Playford. Naar mijn idee de belangrijkste producer uit de gehele UK dancegeschiedenis. Niet alleen onderdeel van 2 Bad Mice, maar ook medegrondlegger van de drum n bass scene (hij produceerde oa alles waar Goldie groot mee is geworden). Bomb Scare bevat ongeveer alle ingrediënten die ook tegenwoordig nog belangrijk zijn binnen de UK scene.

41 Drexciya - Aqua Worm Hole
Album: Bubble Metropolis (1993)
Genre: Electro
User: UK-Choonz

Steeds meer genrehoogtepunten en binnen de electro kan Drexciya toch bijna unaniem gekroond worden als koningsduo van het genre. Tot aan de dood van James Stinson hebben ze eigenlijk alleen maar goede platen uitgebracht. Aqua Worm Hole is een mooi voorbeeld om de vibe binnen Detroits befaamde Underground Resistance weer te geven. Door het analoge heeft elke sample persoonlijkheid en functie. Voor de liefhebber hiervan is de uitgebrachte reeks verzamelalbums Journey of the Deep Sea Dweller een hele mooie start om als eerste mee te beginnen.

40 CunninLynguists - Lynguistics
Album: Will Rap for Food (2001)
Genre: Hiphop
User: Snoeperd

Een track uitkiezen van CunninLynguists is een lastige klus. De groep staat al sinds jaren bovenaan mijn Last.fm lijstje met meest afgespeelde artiesten. De producties waren zo anders dan ik gewend was, dat de eerste vier albums extreem op repeat hebben gestaan in huize tuktak. De eerlijkheid moet gezegd worden dat ik daardoor een klein beetje verzadigd ben geraakt. Ook de veel mindere laatste (solo-)albums waren niet al teveel aan mij besteed. Tracks als Lynguistics blijven bij het zo los beluisteren echter nog altijd een speciaal gevoel oproepen.

39 James Blake - I Never Learnt to Share
Album: James Blake (2011)
Genre: Singer-songwriter Dubstep
User: IllumSphere

Samen met mijn nummer 16 in deze top 100 is James Blake voor mij een van de grootste electronica vernieuwers van de afgelopen 10 jaar. James Blake is daarnaast ook met stip mijn favoriete liveband van dit moment. Een bass die de zaal doet trillen en door je hele lichaam gaat, de prachtige stem van Blake en de gedurfde composities maken dat er ook eigenlijk niks vergelijkbaars te vinden is. James Blake is uniek en heeft daarnaast ook de weg vrij gemaakt voor alle contrasterende r&b electronica van tegenwoordig.

38 Shining - Fisheye
Album: Blackjazz (2010)
Genre: Jazz Metal
User: andnino

Nog zo’n band die zo goed als een eigen genre hebben opgezet is Shining met hun Jazz Metal crossover. Metal is mij vaak wat eenvormig, maar als er jazz invloeden bij komen kijken blijkt er ineens vanalles mogelijk. Knappe tempowisselingen en een enorme bak adrenaline. Op deze manier lust ik het metalgenre wel.

37 Radiohead - Reckoner
Album: In Rainbows (2007)
Genre: Rock, Electronica
User: JoostBo

Zoals met zoveel bands in deze top 100 geldt voor Radiohead dat ze met jaren steeds beter zijn geworden. Natuurlijk hebben ze voor In Rainbows prachtige platen uitgebracht, maar In Rainbows is een nieuwe stap die niet zozeer extreem experimenteel, maar vooral perfect aansluit bij de identiteit van Radiohead. Na jaren zoeken lijkt Yorke eindelijk een sound te hebben gevonden die hem perfect past. Daarnaast is In Rainbows zo’n unieke plaat waar elke track van even hoog niveau is, waardoor een track als Reckoner nog briljanter is als je hem luistert binnen het gehele album. Losstaand overigens ook gewoon Radiohead op zijn best.

36 Ozark Henry - Indian Summer
Album: The Sailor Not the Sea (2004)
Genre: Pop Rock
User: LucM

In oppervlakkige eerlijkheid heb ik Ozark Henry altijd een beetje een enge man gevonden. Zijn muziek past ook helemaal niet bij hem. Want die is warm en indringend. De stem van deze belg is extreem herkenbaar en daardoor soms misschien wel wat teveel van het goede voor hele albums. Op losse tracks als Indian Summer komt de songwritingskunst perfect samen met het unieke geluid van Ozark Henry. Live trouwens misschien nog wel mooier.

JAAAAA! FISHEYE!!!!

De Noorse Shining zal ook in mijn top 100 te vinden zijn, wel met een andere track.

I Never Learnt to Share is eveneens mijn favoriete nummer van Blake (die uiteraard niet in een top 100 mag ontbreken), en met de commentaar kan ik het ook niet anders dan eens zijn! Simpelweg de beste artiest van het moment!

En omdat de overige 4 zulke sterke nummers zijn, heb ik maar eens op het Fisheye-linkje geklikt. Viel nog mee eigenlijk, al mocht de verhouding voor mijn part toch iets meer naar de jazz overhellen.

Reckoner

Vette update, tuktak!

Ook dat nummer van Shining (kende ik niet) mag er wezen.
En net als kemm vind ik I Never Learnt To Share het beste dat Blake te bieden heeft.
Of bij Reckoner had je mij ook zeker kunnen noemen

I never Learnt To Share

veruit het beste nummer van James Blake

35 Aphex Twin - 4
Album: Richard D. James Album (1996)
Genre: IDM, Acid
User: Onderhond

De meeste mensen zullen ongetwijfeld kiezen voor selected ambient works tracks, maar de reguliere albums vind ik persoonlijk veel essentiëler. Geen album met retrospectieven, maar een album zoals hij hem op dat moment ook daadwerkelijk wilde uitbrengen. Sowieso hoort Aphex Twin natuurlijk thuis in een top 100 als deze. Richard D. James Album is wat mij betreft het best gelukte album binnen het vraagstuk ‘hoe maak ik van lelijke geluiden iets tofs’. Aphex Twin laat met track 4 zien deze uitdaging te kunnen overwinnen en toont wederom zijn muzikaliteit.

34 Marvin Gaye - Inner City Blues (Make me Wanna Holler)
Album: What's Going On (1971)
Genre: Soul
User: FlyLo

Tjah, ten eerste moet iemand mij maar eens verlossen van de discussie waarom die laatste e nou is toegevoegd aan de naam van Marvin Gay (er zijn verschillende verhalen, anyone?). Anyway, binnen de soul is What’s Going On toch wel een van mijn meest favoriete plaatjes en uitschieter daarop is Inner City Blues. Nog net iets mooier dan Mercy Mercy Me. Natuurlijk zwaar politiek geëngageerde teksten, maar voor mij belangrijker, belachelijk muzikaal. Gayes prachtige pianospel en de uitgesponnen structuur maken dit niet gewoon een catchy hit, maar veel meer dan dat. Misschien niet het belangrijkste, maar waarschijnlijk wel het mooiste soulalbum ooit.

33 Q-Tip - Let’s Ride
Album: Amplified (1999)
Genre: Hiphop
User: P Jay

Een klein voorproefje op A Tribe Called Quest met deze solo exercitie van Q-Tip, die op Amplified laat horen het ook prima in zijn eentje te kunnen. Zijn enorme ego had ook wel wat recht te zetten na het laatste ATCQ debacle. Q-Tip is de meest soulvolle funky rapper die ik ken, die hier alles geeft, maar net het beetje extra mist dat de groepscohesie van ATCQ wel bracht.

32 Velvet Underground - Pale Blue Eyes
Album: The Velvet Underground (1969)
Genre: Psychedelic Rock
User: tsjong

Velvet Underground is een van de meest toonaangevende bands in mijn collectie. De band bezit een aantrekkingskracht die bijna net zo groot is als mijn verzet ertegen. Ik heb de muziek niet meegekregen in de oorspronkelijke tijd, dus het is moeilijk om de cultstatus, die je leest in de geschiedenisboeken, los te laten en puur te oordelen op de muziek. Op dit album, met tracks als Pale Blue Eyes, is dat gelukkig niet al te moeilijk, want zonder al het experimentele komen er plots prachtige ingetogen singer-songwritertracks bovendrijven. Wat overigens niet betekent dat ik de eerste VU albums niet kan waarderen, maar als losse track springt een Pale Blue Eyes er toch bovenuit.

31 Dom & Roland - Can't Punish Me
Album: Can't Punish Me EP (2000)
Genre: Drum n bass
User: T.O.

Rond het jaar 2000 was de drum n bass scene op zijn hoogtepunt met een behoorlijke rij aan klassiekers. Op het al eerder genoemde en befaamde Moving Shadow label zat een man Dom(inic Angas) al een aantal jaar met zijn Roland drumcomputer wat stevigere drum n bass te releasen. Zeer gewaardeerd binnen de scene, maar met Can’t Punish Me maakte Dom&Roland een van de meest karakteristieke drum n bass tracks uit de geschiedenis. Alle elementen in deze track kloppen, waarbij het gelukt is om een harde track te maken die tegelijk onwijs funky klinkt. Nummer 4 in mijn drum n bass lijst binnen deze top 100.

tuktak Top 100 Spotify Playlist (met iets anders leuks als de track niet op Spotify staat)

niets ten nadele van niels en sven, maar deze top 100 levert voor mij de lekkerste momenten op - by far.
qua proza werd je serieus naar de troon gestoken tuktak, maar qua muziek, naar mijn smaak, niet.

dank tot zover en ja, zo'n spotify lijst helpt zeker om de verbinding te maken!