Lana Zou ze nog een keer naar Nederland komen?!

Ze komt binnenkort bij mij op de koffie. Leuk, hè?

85. The Sound - Winning

https://www.musicmeter.nl/images/cover/4000/4286.300.jpg

Na Lana Del Rey volgt The Sound, natuurlijk. Althans, voor mij dan . Ook in mijn Verrukkelijke 500 vorig jaar stonden ze zij-aan-zij en als ik de nummers los afspeel, dan draai ik ze standaard na elkaar. God weet waarom. Misschien omdat het allebei albumopeners zijn?

Mijn klik met The Sound was er eerst totaal niet. Omdat FTLM zo hoog in de top 250 stond heb ik het al snel gepoogd te draaien, maar het ging totaal langs me heen. Totdat het kwartje opeens viel bij Winning: ik ging me wat dieper in de band verdiepen en vroeg me af waarom Winning zo populair was en bam, de klik was gemaakt.

De historie van Adrian Borland is een tragische, maar geeft daardoor het nummer (hun hele oeuvre eigenlijk) een extra emotionele lading, waardoor het mij kracht en houvast geeft in mindere dagen. Ook al voel je je zo down, luister dit en leg Borland's levensverhaal ernaast en je doet beseffen dat het allemaal wel meevalt. Toch?

Groot huis heb je, maar ik kom op 21 februari 2020 zeker even langs!

Net bevestigd zie ik!

Ach, tegen die tijd zal het vast wel weer stukgelopen zijn. Je kent ons.

Juist in tijden van een breuk heb ik Lana meer dan ooit nodig.

Winning! The Sound!

84. Manic Street Preachers - Motorcycle Emptiness

https://t2.genius.com/unsafe/220x220/https%3A%2F%2Fimages.genius.com%2F76033f4db8b6a2f525690396e679d1dd.500x500x1.jpg

Een song in de categorie: zo worden ze niet meer gemaakt. Ik heb de band altijd links laten liggen, af en toe hoorde ik ergens voorbijkomen en dan vond ik het maar saai en eentonig. ME was altijd uitzondering op de regel, echter nooit garantie voor instant kippenvel ofzo.

Maar ja, dan krijgen ze opeens wat meer aandacht op deze site d.m.v. een Greatest Hits-editie en dan voel ik mij toch verplicht om ze een kans te geven. Ook gedaan, ik zal eerlijk zijn: ik spring nog steeds niet van mijn stoel als ik hun muziek luister. Behalve bij Motorcycle Emptiness dus, wat een perfect rocknummer is dat zeg! Bij de kenmerkende gitaarriff voel je al de vrijheid, maar de overgang vlak voor de bridge zet je compleet op een roze wolk.

Hey, anthemalert

Die Amenra, toch wel een vet nummer heuj (al viel ik wel tot twee keer toe in slaap bij beluistering maar dat lag vooral aan mij). Lana is uiteraard en Born idd haar mooiste, Day Is Done prachtig, Winning fraai en MSP... ehm mja. Mooie updates weer hoor x

Waarom ben ik btw nog de enige die Reunited geliket heeft? Hier zeg ik wat van.

Ach ja, MSP is op nr. 84 pas de eerste keer dat de lijst wat inzakt dus dat vergeven we je. Heerlijke top 100 verder

Nou nou, dit is toch gewoon een topnummer?

Ik volg de lijst ook met zeer veel interesse en plezier, ga zo door jordidj1

Laten de meningen daarover nou verdeeld zijn. Maar een top 100 zonder missers, daar is er maar 1 van.

Toffe lijst!

83. Kanye West - No More Parties In LA (feat. Kendrick Lamar)

https://www.musicmeter.nl/images/cover/530000/530292.300.jpg

De eerste notering van ye, dat is vast geen verrassing De man is altijd al mijn topfavoriet geweest op het gebied van muziek, toen ik rond mijn twaalfde levensjaar de eerste tonen van Homecoming hoorde was ik verkocht.

Ik had een periode dat ik heel veel hip-hop luisterde, maar dat viel op een gegeven moment stil (ik denk zo rond 2012/2013). Vanaf toen was het eigenlijk EDM-only, het enige waar ik mij mee bezighield was met mixtapes maken en draaien op kleinschalige (huis)feestjes. Als het dan andere genres betrof, was dat meestal top 40-muziek of classic rock (vooral Top 2000 vond ik erg tof). Dat draaien vond ik erg leuk, vooral omdat ik veel vrienden had met dezelfde muzieksmaak. Er ging geen dag voorbij zonder de dagelijkse portie Oliver Heldens, Martin Garrix en Swedish House Mafia voorbij te laten komen. Helaas ging op lange termijn de EDM vervelen en heb ik mij weer geïnteresseerd in de hip-hopscène, begin 2017 was dat. Ook op dit forum werd ik weer actiever.

Life of Pablo was toen net een tijd uit en toen direct aan een aantal luisterbeurten onderworpen. No More Parties in LA was al gauw een favoriet en dat heeft ook de deur geopend naar Kendrick Lamar, ja, ook daar moet ik West weer dankbaar voor zijn.

Die track die een beat bevat die gebakken is door Madlib, eigenlijk bedoeld voor de MDBTF-sessies, maar pas gebruikt voor TLOP. Zeer groovy beat met die heerlijke sample van Junie Morrison. Dan heb je al die uitstekende basis, maar de rappers blinken ook uit. K-Dot levert een belachelijk harde verse op deze track, maar Kanye (technisch net de mindere rapper) overrompelt hem compleet met een verse met maar liefst 70(!) regels.

Gone to Pablo
Ach, als Cure maar op 1 staat

82. CAN - Vitamin C

https://www.musicmeter.nl/images/cover/8000/8901.300.jpg

Snel door met de archetypische Duitse Krautrock, een genre waar ik enorm zwak voor heb. Veelal instrumentele nummers met een experimentele insteek, die vaak ook nog erg funky klinken. Wat onze oosterburen op dat gebied produceerden, fascineert mij enorm. Loom in een positieve zin, om het kort samen te vatten.

Vitamin C is natuurlijk wel de maatstaf voor dit alles. De dikke baslijn, vette drums en catchy refrein zijn de prijsbeesten in dit nummer, die vooral opvalt door haar doodnormale songstructuur en lengte. Dat zorgt allemaal voor dat deze song zéér verslavend is.

Je zal trouwens maar een t-shirt van Ege Bamyasi hebben, hoe vet is dat.

Schitterend nummer ja dat No More Parties In L.A., en inderdaad, Ye doet echt niet onder voor Kenny op die track, wie had dat op voorhand gedacht. Moet TLOP dringend weer eens herluisteren eigenlijk, is alweer een tijdje geleden.

Eén van de meest verslavende ye-albums, sowieso. Real Friends of Saint Pablo had ook op 83 kunnen staan.

Real Friends en Ultralight Beam zijn gewoon twee van zijn allerbeste nummers, maar ook Fade is hier een favoriet. Heerlijke plaat dat TLOP.

Ik wist helemaal niet dat jij Can draaide joh. Nice

Props voor Winning en Vitamin C (vergeef ik je MSP voor ) en dat Ege Bamyasi T-shirt zal komende Lowlands wel weer te spotten zijn...

81. The Jimi Hendrix Experience - All Along The Watchtower

https://t2.genius.com/unsafe/220x220/https%3A%2F%2Fimages.genius.com%2F034fc0b353a29e3813d8c4a1e80408d9.1000x1000x1.jpg

Classic Rock, ik heb er steeds minder mee de laatste tijd. Een jaar terug hadden Dire Straits, Guns N' Roses en Supertramp met gemak mijn top 100 gehaald, maar ik ben er wel een beetje op uitgekeken. Gelukkig zijn er altijd uitzonderingen.

Deze giga-klassieker van Hendrix gaat nooit vervelen, een Bob Dylan-cover, maar compleet naar zijn hand gezet. Vanaf de eerste seconde klapt deze song er goed in en gaat het gitaargeweld lekker door, je zou haast denken dat de gitaar Hendrix bespeelt i.p.v. andersom.

Dit nummer is trouwens ook één van de eerste nummers die we tegenkomen, die elke (mijn) Verrukkelijke 500 de top 100 heeft gehaald. Die eer is slechts voor zeventien andere tracks weggelegd, hoezo smaakverandering.

De banaan is echter bij het Belgische alternatief

80. Talking Heads - Crosseyed and Painless

https://t2.genius.com/unsafe/220x220/https%3A%2F%2Fimages.genius.com%2Fd6ba7d40c7744135eaf6b422e45c17a3.300x300x1.jpg

Tijd om het feestniveau een beetje op te schroeven en met welke band kan dat beter dan de Talking Heads? Ik kende hen voorheen alleen van de hit Psycho Killer, wat ik maar wat overroepen vond. Inmiddels weet ik wel beter.

Krankzinnige funky muziek, om helemaal in op te gaan. Crosseyed and Painless is het meest extreme voorbeeld daarvan, de beat is zo groovy en lijkt soms helemaal uit de maat te glijden. De killer baslijn en hippe koebellen maken het helemaal, na bijna veertig jaar klinkt dit nummer nog altijd even fris. Op het moment van schrijven tik nog heel spastisch met mijn voet mee op het ritme, dat zegt wel genoeg denk ik.

Tot nu toe een erg fijne lijst! Lekker gevarieerd ook, met veel nummers en artiesten die ik ook hoog heb zitten. Ik zie de uitstapjes naar Nelly Furtado dan maar even door de vingers

Zeg ga je nou lopen bitchen op Nelly?

Jonguuuhhhh

De Nelly-fanclub stelt niet teleur