Daarmee hebben we alweer tachtig nummers gehad, na het weekend ga ik weer verder: Pukkelpop staat voor de deur. Tussendoor mogen jullie alvast lekker speculeren over wat er misschien nog gaat komen, denk dat sommige nummers niet zo moeilijk te raden zijn.

Doei!

ha Jordi jongen veel plezier

moshpits bij Big Thief enzo

Spotifylijstje nu echt compleet btw (ik was her en der vergeten iets toe te voegen)

Fijn dat Let Down en The Ship Song in je top 100 zijn opgenomen jordidj1.
Zijn ook 2 van mijn favorieten, tevens vind ik dat beide songs enigszins op elkaar lijken.

The Ship Song is instant kippenvel!

T-Pain - I'm N Luv Wit a Stripper, gaat zeker nog komen.

Opgezwolle: Park of Gekkenhuis!

Hoedenplank!!

Deze verwacht ik ook nog wel in de top 20:

Maar even serieus...

https://i.pinimg.com/originals/aa/f2/45/aaf2458bde432a60b4e3305a1e3cd7e4.png
https://vignette.wikia.nocookie.net/southpark/images/e/e3/RobertSmith.gif/revision/latest?cb=20090131205709

UvA

20. The Mamas & the Papas - California Dreamin'

https://www.musicmeter.nl/images/cover/6000/6481.300.jpg

Stopped in to a church

Voila, daar hebben we dan het oudste nummer in deze lijst. 1965 jongens, toen was mijn vader nog maar net geboren. Net als films zie ik muziek gewoon als onderdeel van de kunst, want iedereen heeft een bepaalde mening over een movie/album. Dat is de essentie van kunst, toch? Ik kan bijvoorbeeld nooit uitgepraat raken over Tarantino-films, terwijl anderen zijn stijl verschrikkelijk vinden.

Voordat ik hier een heel betoog neerzet over het fijne van kunst, ga ik maar wat superlatieven neerzetten over California Dreamin'. Wat was dat een ontdekking zeg, begin van het jaar bij SVHJ 1965! Het liedje was een beetje in de vergetelheid geraakt bij mij, ik vond het altijd maar een suf en saai nummer, maar opeens kwam 'ie als een bom binnen. Als een van de vele tracks in deze top honderd heb ik 'm dagenlang gepompt, zo verslavend. Nu nog steeds een geluksmomentje als ik 'm draai, een gevoel van zorgeloosheid waait je direct tegemoet. Dan is het nog een kleine drie minuten genieten van het gitaarintrootje, de machtige drive en prachtige zanglijnen.

Ik vind deze versie nog steeds suf, er zijn versies die ik beter kan waarderen zoals die in de laatste Tarantino bijvoorbeeld (José Feliciano)

Je bent zelf suf. Die versie heb ik ook gehoord net (ik heb letterlijk vanavond OUATIH gekeken in Pathé), maar deze versie blijft toch beter

19. Arcade Fire - No Cars Go

https://www.musicmeter.nl/images/cover/66000/66069.300.jpg

Waar Funeral duidelijk hun beste album, levert Neon Bible zonder twijfel het beste Arcade Fire-nummer. Neon Bible vind ik nog steeds lastig te doorgronden, maar No Cars Go grijpt mij elke keer bij de lurven.

No Cars Go ligt in het verlengstuk van Funeral, waar alle euforie en gedrevenheid wordt verlaten en wordt ingeruild voor bombast en tempo. Eigenlijk is het euforie keer twee, want Funeral laadt je batterij op en laat je opslurpen door gelukzaligheid. Daarna zit ge vol met energie en wil je door, op zoek naar avontuur en No Cars Go is daarvoor je gids. De song is een ultimatum van vrijheid, met een flinke portie bombast.

Die zag ik nu helemaal niet aankomen

Ik ga dat stukje dus ook lekker niet liken.

Zag je Mama Cass nog even voorbij huppelen in OUATIH? Gelukkig ging ze dit niet zingen

De TMATP-referentie wist ik sowieso, maar er gebeurde zó veel in de film, ben nog steeds dingetjes aan het ontcijferen. Tarantino flikt het weer, wat een baas.

Neuh, mijn eerste Tarantino teleurstelling is een feit

Het gebruik van California Dreamin' in Chungking Express.

Djeez, wat voor films kijk jij wel niet?

Dat is gewoon een moderne klassieker.

#5 op RYM voor 1994

18. A Tribe Called Quest - We The People....

https://www.musicmeter.nl/images/cover/615000/615011.300.jpg

Over moderne klassiekers gesproken.

Een statement vanjewelste op de aardkloot afvuren na achttien jaar stilte als groep, dat zowel lyricaal als muzikaal zeer krachtvol is, dat kunnen alleen de allergrootsten.

Hoe die beat erin klapt, gecombineerd met het felle politiek statement van de rappers is elke luisterbeurt weer een genot. Drie minuten hebben ze maar nodig, om alle problemen in modern Amerika aan te kaarten en elke punchline is raak. De recht-voor-je-raapsound van de groep is tijdloos en nog steeds relevant, qua albums grijp ik liever terug naar hun klassiekers, maar mijn favoriete song van de clan blijft toch deze. Als ik 'm draai, dan op vol volume en het liefst drie keer achter elkaar. Zeer verslavend nummer, met een hoge airplaywaarde.

Een van de beste protestsongs ooit

Na je ervaring van afgelopen weekend verwacht ik nog wel iets van Anna Calvi in je top 18.

17. R.E.M. - Leave

https://www.musicmeter.nl/images/cover/0/529.300.jpg

Ongeveer onderhalfjaar geleden zat ik nietsvermoedend op de bank te chillen, ondertussen had ik de afspeellijst van de ladder opstaan. Prompt knalde Leave uit de speakers en wist ik niet waar moest gaan of staan, mijn muzikale hersenafdeling kreeg even kortsluiting. Zo'n moment dat je compleet overrompeld wordt door een ontdekking, was dit echt R.E.M., like wow, ECHT?

Het nummer kwam op een welkom, maar tegelijkertijd ook ongewenst moment. Ik had het afstuderen eindelijk weer naar eigen hand gezet, nadat ik een lange periode ontzettend ongemotiveerd was en op het randje van een halfjaar studievertraging balanceerde. In veel treinritjes van en naar school in die periode kwam speelde ik vaak Leave, wat mij steeds bijna de put terug in stuurde, maar bij nader inzien achteraf een enorme steun is geweest. Iets met catharsisgevoel ofzo.

De sirene, na het nietsvermoedende gitaarintrootje, lijkt het startschot voor een diepe depressie. Het grip op je leven verliezen, een blik naar de afgrond. Tegelijkertijd een moment van zelfrealisatie, is het niet tijd om verdorie je leven weer op de rit te krijgen?

Dat deed ik gelukkig, slaagde uiteindelijk vrij gemakkelijk. Wel met hulp van een zeer goede vriend, die mij er echt doorheen sleepte. Plus een beetje hulp van R.E.M.

Nothing could be bring me closer.
Nothing could be bring me near.
Where is the road I follow
To leave, leave?

Met afstand de beste van R.E.M. En mooi begeleidend stuk.

16. Fleetwood Mac - Go Your Own Way

https://www.musicmeter.nl/images/cover/0/329.300.jpg?cb=1510425727

Tijdens die periode was ik op verjaardag bij een klasgenote, waar ik aan de praat raakte met haar vriend. We hadden het over muziek en hij zei dat Rumours van Fleetwood Mac het beste album aller tijden was. Ik kijk hem en knikte goedkeurend: "Zeker een goede plaat, ja!". Tegelijkertijd dacht ik: "Gap, doe efkes normaal ofzo. Ik weet uit m'n hoofd al tig betere elpees!". Echter moest ik beleefd bleven van mezelf, ik was tevens op verjaardag.

Nu moet ik die kerel alsnog gelijk geven, bah. Rumours staat vol met tijdloze, onverwoestbare en zeer verslavende popnummers. Het heeft wel tijd gekost om het te doorgronden, vooral nummers als Songbird en Never Going Back Again verpestten mijn luisterplezier. Echter was de replayfactor van tracks als GYOW, The Chain en Dreams gewoon te hoog en zodoende groeide mijn liefde voor Rumours enorm. Het mooie van hun muziek is dat ik het overal kan draaien: bij mijn vrienden, in de kroeg, in de trein, bij Niek op het balkon, niemand vindt het erg. Behalve hier dan, maar dat neem ik voor lief.

Go Your Own Way blijft veruit veruit favoriet, met name door de geile gitaarriff en de geweldige drive. De track steekt zo vernuftig in elkaar, één van de weinige nummers waar je altijd voor wakker mag maken. Terechte ladderfinalist, als je het mij vraagt!

Leave inderdaad een van de mooiste liedjes ook.

En ik maar altijd denken dat het 'stepped into a church' is. Mijn hele leven staat nu op z'n kop.