Muziek / Toplijsten en favorieten / De top 100 van... (Shaky)
8
geplaatst: 14 augustus 2019, 22:30 uur
30. Janelle Monáe - Q.U.E.E.N. (feat. Erykah Badu)
https://t2.genius.com/unsafe/220x220/https%3A%2F%2Fimages.genius.com%2F35deef98dc92ebb6c4fd673191808f09.640x640x1.jpg
Categorize me, I defy every label
En waar een koning is, is een koningin nooit ver weg. Jullie hadden waarschijnlijk geen twijfels, over wie het meest geschikt is voor die job. Net als Lamar is Monáe een boegbeeld, een heldin. Alle mensen die niet in één hokje zijn te plaatsen, kunnen hun ei kwijt bij de queen.
Q.U.E.E.N. kan zomaar de soundtrack zijn voor een LBGT-campagne, met Monáe zelf als leider natuurlijk. Al dansend roept ze haar publiek om uit de maat dansen, gek te doen en fabuleus te gedragen. Niemand hoeft zich anders op te stellen dan hij of zij is, ook al maakt dat anderen oncomfortabel. De ik-cultuur moet regeren, mensen moet potverdorie van zichzelf gaan houden.
Met wat hulp van Erykah Badu brengt ze hier niet alleen een sterke boodschap, maar ook een erg verslavend festival anthem. Bravo.
https://t2.genius.com/unsafe/220x220/https%3A%2F%2Fimages.genius.com%2F35deef98dc92ebb6c4fd673191808f09.640x640x1.jpg
Categorize me, I defy every label
En waar een koning is, is een koningin nooit ver weg. Jullie hadden waarschijnlijk geen twijfels, over wie het meest geschikt is voor die job. Net als Lamar is Monáe een boegbeeld, een heldin. Alle mensen die niet in één hokje zijn te plaatsen, kunnen hun ei kwijt bij de queen.
Q.U.E.E.N. kan zomaar de soundtrack zijn voor een LBGT-campagne, met Monáe zelf als leider natuurlijk. Al dansend roept ze haar publiek om uit de maat dansen, gek te doen en fabuleus te gedragen. Niemand hoeft zich anders op te stellen dan hij of zij is, ook al maakt dat anderen oncomfortabel. De ik-cultuur moet regeren, mensen moet potverdorie van zichzelf gaan houden.
Met wat hulp van Erykah Badu brengt ze hier niet alleen een sterke boodschap, maar ook een erg verslavend festival anthem. Bravo.
0
geplaatst: 14 augustus 2019, 22:47 uur
De koning en koningin achter elkaar, wat een mooie opeenvolging!
9
geplaatst: 14 augustus 2019, 23:03 uur
29. Neil Young & Crazy Horse - Cowgirl in the Sand
https://www.musicmeter.nl/images/cover/0/822.300.jpg
Na vier songs uit het huidige decennium, nemen we plots een flinke sprong terug. We terug naar 1969: het jaar van de eerste man op de maan, Woodstock en koemeisjes in het zand.
Eén van de mooiste, stoffige liefdesliedjes die ik ken. Bezongen wordt een schijnbaar prachtig meisje op het strand in Spanje, een locatie waar Young op het moment van schrijven nooit geweest was. Een subtiel doch mooi riedeltje trekt je aandacht, vanaf daar glijd je het nummer in en is er geen ontkomen meer aan. Prachtig gitaargeweld, heerlijke riffs, maar vooral die solo op het eind is om te huilen zo mooi. Young vertaalt de liefde naar zijn gitaar, hij speelt geen noot teveel en zingt elke regel gemeend.
Ondanks de chaotische, bombastische sound vliegt de song voorbij. Down by the River wordt vaker als favoriet gekozen, maar ik kies veel liever deze, vanwege mijn liefde voor liefdesliedjes.
https://www.musicmeter.nl/images/cover/0/822.300.jpg
Na vier songs uit het huidige decennium, nemen we plots een flinke sprong terug. We terug naar 1969: het jaar van de eerste man op de maan, Woodstock en koemeisjes in het zand.
Eén van de mooiste, stoffige liefdesliedjes die ik ken. Bezongen wordt een schijnbaar prachtig meisje op het strand in Spanje, een locatie waar Young op het moment van schrijven nooit geweest was. Een subtiel doch mooi riedeltje trekt je aandacht, vanaf daar glijd je het nummer in en is er geen ontkomen meer aan. Prachtig gitaargeweld, heerlijke riffs, maar vooral die solo op het eind is om te huilen zo mooi. Young vertaalt de liefde naar zijn gitaar, hij speelt geen noot teveel en zingt elke regel gemeend.
Ondanks de chaotische, bombastische sound vliegt de song voorbij. Down by the River wordt vaker als favoriet gekozen, maar ik kies veel liever deze, vanwege mijn liefde voor liefdesliedjes.
0
geplaatst: 14 augustus 2019, 23:09 uur
Bonk schreef:
Dus laat ik dan maar zeggen dat ik naast een aantal fijne ontdekkingen ook wel eens een nummer wat minder mooi vind. Om hem scherp te houden.
Het een paar minuten later geplaatste Oostende is daar een voorbeeld van. Gelukkig wordt het goed gemaakt met Kenny & Janelle.Dus laat ik dan maar zeggen dat ik naast een aantal fijne ontdekkingen ook wel eens een nummer wat minder mooi vind. Om hem scherp te houden.
3
geplaatst: 14 augustus 2019, 23:11 uur
Leuk topic! Ik heb net pagina 281 van het topic nageluisterd en er zitten schitterende nummers bij. Een paar gedachten:
- 34: Lullaby van The Cure kende ik al, maar heb nu pas voor het eerst op de tekst gelet: creepy/bizar/poetisch.
- 33: Kanye: eens dat CyHi de show steelt. RZA, normaliter een van mijn favoriete artiesten, heeft daarentegen een nietszeggende bijdrage. Al met al beetje wisselvallig nummer (voor mijn smaak dan).
- 31: Geweldig nummer van Kendrick. Moet dit album eens goed gaan luisteren.
- 30: Ik had nog nooit iets van Janelle Monae gehoord, maar ik vind dit echt fantastisch.
Bedankt, Jordi!
- 34: Lullaby van The Cure kende ik al, maar heb nu pas voor het eerst op de tekst gelet: creepy/bizar/poetisch.
- 33: Kanye: eens dat CyHi de show steelt. RZA, normaliter een van mijn favoriete artiesten, heeft daarentegen een nietszeggende bijdrage. Al met al beetje wisselvallig nummer (voor mijn smaak dan).
- 31: Geweldig nummer van Kendrick. Moet dit album eens goed gaan luisteren.
- 30: Ik had nog nooit iets van Janelle Monae gehoord, maar ik vind dit echt fantastisch.
Bedankt, Jordi!
19
geplaatst: 14 augustus 2019, 23:29 uur
28. Queens Of The Stone Age - No One Knows
https://www.musicmeter.nl/images/cover/0/293.300.jpg
heaven smiles above me
Genoeg geluld over chicks, we heten niet allemaal Geert, tijd om in de auto te stappen en vol gas te gaan. Rumours wordt volgens een Brits onderzoek beschouwd als het beste album om in de wagen te draaien, pffff, die mensen hebben waarschijnlijk nooit naar Songs for the Deaf geluisterd.
Een teamgenoot van mijn dartteam is een enorm Slayer-fan, dus op een vrije dag stapten we in zijn kar en zijn we wezen toeren. Ik had ook CD meegenomen, waarvan ik dacht dat hij het wel zou waarderen. SFTD heeft weinig tijd nodig om indruk te maken, dus vanaf de openingstrack was hij direct verkocht.
Hoogtepunt bleef toch wel No One Knows, verbazingwekkend hoe goed dat nummer in elkaar steekt. Vaak heb ik periodes dat ik idolaat van andere SFTD-tracks, maar hoe dan ook, ik kom toch altijd terug bij hun giga-klassieker. Vooral Dave Grohl knalt er een goed potje op los, leuk hoe de kerel zingt bij Foo Fighters, maar achter de drumstel is hij toch op zijn best.
https://www.musicmeter.nl/images/cover/0/293.300.jpg
heaven smiles above me
Genoeg geluld over chicks, we heten niet allemaal Geert, tijd om in de auto te stappen en vol gas te gaan. Rumours wordt volgens een Brits onderzoek beschouwd als het beste album om in de wagen te draaien, pffff, die mensen hebben waarschijnlijk nooit naar Songs for the Deaf geluisterd.
Een teamgenoot van mijn dartteam is een enorm Slayer-fan, dus op een vrije dag stapten we in zijn kar en zijn we wezen toeren. Ik had ook CD meegenomen, waarvan ik dacht dat hij het wel zou waarderen. SFTD heeft weinig tijd nodig om indruk te maken, dus vanaf de openingstrack was hij direct verkocht.
Hoogtepunt bleef toch wel No One Knows, verbazingwekkend hoe goed dat nummer in elkaar steekt. Vaak heb ik periodes dat ik idolaat van andere SFTD-tracks, maar hoe dan ook, ik kom toch altijd terug bij hun giga-klassieker. Vooral Dave Grohl knalt er een goed potje op los, leuk hoe de kerel zingt bij Foo Fighters, maar achter de drumstel is hij toch op zijn best.
15
geplaatst: 14 augustus 2019, 23:56 uur
27. Gorillaz - Clint Eastwood
https://t2.genius.com/unsafe/220x220/https%3A%2F%2Fimages.genius.com%2F4fd4c8782380520486d2b4e91230628c.1000x1000x1.jpg
Finally, someone let me out of my cage
Ergens daar vanuit het Wilde Westen komt langzaam Clint Eastwood aanlopen, een persona die sowieso het predikaat "larger-than-life" verdiend, een man waar je echt NIET wil mee fucken. Durf dan daar maar je debuutsingle naar hem te vernoemen. Als je geen gevaar wil vrezen als groep zijnde, zorg dan dat je de Gustavo Fring van de hip-hopscène aan je zijde hebt. De man kan in een zee van kogels stappen, zonder ook maar een luttele schaafwond op te lopen.
Oké, hier liet ik mijn fantasie misschien een beetje de vrije loop gaan, maar het zegt denk ik wel veel over het nummer. De song voelt als een meedogenloze confrontatie in de woestijn, waar Dan the Automator en Del The Funky Homosapien worden opgetrommeld. Men weet vanaf dan dat het menens is, want de productie door Dan is confronterend en de raps van Del menen actie.
https://t2.genius.com/unsafe/220x220/https%3A%2F%2Fimages.genius.com%2F4fd4c8782380520486d2b4e91230628c.1000x1000x1.jpg
Finally, someone let me out of my cage
Ergens daar vanuit het Wilde Westen komt langzaam Clint Eastwood aanlopen, een persona die sowieso het predikaat "larger-than-life" verdiend, een man waar je echt NIET wil mee fucken. Durf dan daar maar je debuutsingle naar hem te vernoemen. Als je geen gevaar wil vrezen als groep zijnde, zorg dan dat je de Gustavo Fring van de hip-hopscène aan je zijde hebt. De man kan in een zee van kogels stappen, zonder ook maar een luttele schaafwond op te lopen.
Oké, hier liet ik mijn fantasie misschien een beetje de vrije loop gaan, maar het zegt denk ik wel veel over het nummer. De song voelt als een meedogenloze confrontatie in de woestijn, waar Dan the Automator en Del The Funky Homosapien worden opgetrommeld. Men weet vanaf dan dat het menens is, want de productie door Dan is confronterend en de raps van Del menen actie.
11
geplaatst: 15 augustus 2019, 12:05 uur
26. Midlake - Roscoe
https://www.musicmeter.nl/images/cover/48000/48146.300.jpg
Whenever I was a child I wondered what if my name had changed
into something more productive like Roscoe
Been born in 1891
Waiting with my Aunt Rosaline
The Trials of Van Occupanther was een album wat al vrij gauw mijn aandacht trok door de bijzondere hoes, maar de eerste luisterbeurt totaal langs me heen ging. Zelfs Roscoe bleef niet hangen. Na ongeveer een halfjaar probeerde ik het weer en toen was het direct raak.
Roscoe heeft de gave om vijf minuten voorbij te laten vliegen alsof het niets is, het nummer heeft zo'n lekker ongeforceerd tempo. Daarbij bevat het ook nog een schitterende melodie, prachtige meerstemmige zang en dit allemaal wordt uitstekend harmonisch uitgevoerd. Oh, had ik al gezegd dat het een zeer verslavende song is? Mijn record is dertig plays in vijftien dagen, volgens mij.
De zomer lijkt zo goed als voorbij, dus perfect om dit plaatje weer op te zetten.
https://www.musicmeter.nl/images/cover/48000/48146.300.jpg
Whenever I was a child I wondered what if my name had changed
into something more productive like Roscoe
Been born in 1891
Waiting with my Aunt Rosaline
The Trials of Van Occupanther was een album wat al vrij gauw mijn aandacht trok door de bijzondere hoes, maar de eerste luisterbeurt totaal langs me heen ging. Zelfs Roscoe bleef niet hangen. Na ongeveer een halfjaar probeerde ik het weer en toen was het direct raak.
Roscoe heeft de gave om vijf minuten voorbij te laten vliegen alsof het niets is, het nummer heeft zo'n lekker ongeforceerd tempo. Daarbij bevat het ook nog een schitterende melodie, prachtige meerstemmige zang en dit allemaal wordt uitstekend harmonisch uitgevoerd. Oh, had ik al gezegd dat het een zeer verslavende song is? Mijn record is dertig plays in vijftien dagen, volgens mij.
De zomer lijkt zo goed als voorbij, dus perfect om dit plaatje weer op te zetten.
0
geplaatst: 15 augustus 2019, 12:30 uur
jordidj1 schreef:
Down by the River wordt vaker als favoriet gekozen, maar ik kies veel liever deze, vanwege mijn liefde voor liefdesliedjes.
Down by the River wordt vaker als favoriet gekozen, maar ik kies veel liever deze, vanwege mijn liefde voor liefdesliedjes.
Op zich wel logisch dan ja, dat je niet voor het nummer gaat met "Down by the river / I shot my lady".
0
geplaatst: 15 augustus 2019, 12:41 uur
GrafGantz schreef:
Op zich wel logasich dan ja, dat je niet voor het nummer gaat met "Down by the river / I shot my lady".
(quote)
Op zich wel logasich dan ja, dat je niet voor het nummer gaat met "Down by the river / I shot my lady".
Logasich toch? Het is ook allemaal geen hogere wiskunde.
1
geplaatst: 15 augustus 2019, 13:11 uur
Goeie actie Jordi om nav van dat geschiet recent in de USA Down bij the river te vervangen door Cowgirl in the sand.
16
geplaatst: 15 augustus 2019, 18:28 uur
25. The Velvet Underground - Venus In Furs
https://www.musicmeter.nl/images/cover/0/793.300.jpg
Shiny, shiny, shiny boots of leather
Op de middelbare school mocht ik voor mijn E&M-profiel een vrij keuzevak kiezen, hipster die ik toen al was koos natuurlijk kunst. Al mijn vrienden kozen zowat wat anders, maar ik wilde per se kunst. Museumbezoekjes vind ik best wel interessant destijds, dus ik daarom dacht ik dat het vak mij ook wel ging liggen. Dat de meid, op wie ik destijds een oogje had, ook dit vak koos was geen hoofdreden natuurlijk.
Gotiek, massacultuur, expressionisme, heel leuk allemaal, mijn interesse werd pas echt gewekt door ene Andy Warhol. Geen idee waarom, maar zijn complete stijl fascineerde mij gewoon. Dat mensen door hem soepblikken en colaflessen als kunst gingen zijn, vond ik vrij bizar. Echter leerde het mij, dat kunst een bijzonder ding is en iedereen wel een bepaalde mening heeft van iets. De één vindt bijvoorbeeld Karel Appel fantastisch, een ander heeft er afkeer voor.
Dat ik er veel later achter kwam dat hij ook de man was die The Velvet Underground op poten zette, deed mijn wenkbrauwen fronsen. Natuurlijk vond ik de banaan in het begin ook maar kitsch, pas veel later liet de elpee zijn ware schoonheid zien.
The Velvet Underground & Nico is een bizarre plaat. Het begint allemaal vrij lief met Sunday Morning, maar vanaf daar is het ook over met de pret. Nog nooit een album gehoord waar het contrast tussen het openingsnummer en sluitingstrack zó groot was. Hoogtepunt blijft toch wel Venus in Furs, knotsgekke instrumentatie en dito tekst.
https://www.musicmeter.nl/images/cover/0/793.300.jpg
Shiny, shiny, shiny boots of leather
Op de middelbare school mocht ik voor mijn E&M-profiel een vrij keuzevak kiezen, hipster die ik toen al was koos natuurlijk kunst. Al mijn vrienden kozen zowat wat anders, maar ik wilde per se kunst. Museumbezoekjes vind ik best wel interessant destijds, dus ik daarom dacht ik dat het vak mij ook wel ging liggen. Dat de meid, op wie ik destijds een oogje had, ook dit vak koos was geen hoofdreden natuurlijk.
Gotiek, massacultuur, expressionisme, heel leuk allemaal, mijn interesse werd pas echt gewekt door ene Andy Warhol. Geen idee waarom, maar zijn complete stijl fascineerde mij gewoon. Dat mensen door hem soepblikken en colaflessen als kunst gingen zijn, vond ik vrij bizar. Echter leerde het mij, dat kunst een bijzonder ding is en iedereen wel een bepaalde mening heeft van iets. De één vindt bijvoorbeeld Karel Appel fantastisch, een ander heeft er afkeer voor.
Dat ik er veel later achter kwam dat hij ook de man was die The Velvet Underground op poten zette, deed mijn wenkbrauwen fronsen. Natuurlijk vond ik de banaan in het begin ook maar kitsch, pas veel later liet de elpee zijn ware schoonheid zien.
The Velvet Underground & Nico is een bizarre plaat. Het begint allemaal vrij lief met Sunday Morning, maar vanaf daar is het ook over met de pret. Nog nooit een album gehoord waar het contrast tussen het openingsnummer en sluitingstrack zó groot was. Hoogtepunt blijft toch wel Venus in Furs, knotsgekke instrumentatie en dito tekst.
2
zaaf
geplaatst: 15 augustus 2019, 18:30 uur
Jammer dat je geen superlikes kan geven
Even aan Johnny Marr vragen hoe hij dat oplost. Johnny Marr hoe los jij dat op?
Even aan Johnny Marr vragen hoe hij dat oplost. Johnny Marr hoe los jij dat op?
16
geplaatst: 15 augustus 2019, 18:51 uur
24. Radiohead - Let Down
https://www.musicmeter.nl/images/cover/0/4.300.jpg?cb=1545696847
En de prijs voor de allerallerallermooiste melodie in deze lijst gaat naarrrrrrr...... LET DOWN! Waarom dit nog steeds niet als beste Radiohead-nummer wordt beschouwd, snap ik nog steeds niet. Dan geef ik zelf maar het goede voorbeeld.
De song is één grote, emotionele wall-of-sound. Het begint heel rustig, maar plots komt de vaart erin en belandt het in een schwung. Er gebeurt van alles, maar is toch een harmonieus geheel. Dit alles bouwt zeer mooi op naar het hoogtepunt: de tweede versnelling. Kippenvel.
De track werkt heel goed als een uitlaatklap, wanneer 'ie opstaat kan ik vijf minuten lang voor me uit staren en al mijn gedachten de vrije loop laten.
https://www.musicmeter.nl/images/cover/0/4.300.jpg?cb=1545696847
Andy Warhol once said that he could enjoy his own boredom. ‘Let Down’ is about that. It’s the transit-zone feeling. You’re in a space, you are collecting all these impressions, but it all seems so vacant. You don’t have control over the earth anymore. You feel very distant from all these thousands of people that are also walking there.
- Johnny GreenwoodEn de prijs voor de allerallerallermooiste melodie in deze lijst gaat naarrrrrrr...... LET DOWN! Waarom dit nog steeds niet als beste Radiohead-nummer wordt beschouwd, snap ik nog steeds niet. Dan geef ik zelf maar het goede voorbeeld.
De song is één grote, emotionele wall-of-sound. Het begint heel rustig, maar plots komt de vaart erin en belandt het in een schwung. Er gebeurt van alles, maar is toch een harmonieus geheel. Dit alles bouwt zeer mooi op naar het hoogtepunt: de tweede versnelling. Kippenvel.
De track werkt heel goed als een uitlaatklap, wanneer 'ie opstaat kan ik vijf minuten lang voor me uit staren en al mijn gedachten de vrije loop laten.
13
geplaatst: 15 augustus 2019, 19:32 uur
23. Joy Division - New Dawn Fades
https://www.musicmeter.nl/images/cover/0/310.300.jpg
A change of speed, a change of style
Nu we emotioneel uitgeblust zijn met Radiohead, kan het hele proces weer opnieuw beginnen. Gitzwarter dan dit gaat het waarschijnlijk niet meer worden in deze lijst.
Als ik Joy Division draai, dan meestal hun klassieke albums achter elkaar en dan als toegift Love Will Tear Us Apart en/of Atmosphere ofzo. Ze hebben een sound dat heel ziel verrijkend en verslavend klinkt. Verre van leuke muziek, maar ik ben dan ook wel een masochist. Ik start meestal met UP, gevolgd door Closer, waarvan ik de laatste nipt hun beste album vind.
New Dawn Fades blijft echter wel een van mijn favoriete songs van de groep. NDF is het kloppend hart van een loodzware plaat, waar alle onheil samenkomt. De song is als een soort draaikolk, waarin Curtis met al zijn mentale problemen bijna in verdrinkt. Een ongehoorde kreet voor hulp...
https://www.musicmeter.nl/images/cover/0/310.300.jpg
A change of speed, a change of style
Nu we emotioneel uitgeblust zijn met Radiohead, kan het hele proces weer opnieuw beginnen. Gitzwarter dan dit gaat het waarschijnlijk niet meer worden in deze lijst.
Als ik Joy Division draai, dan meestal hun klassieke albums achter elkaar en dan als toegift Love Will Tear Us Apart en/of Atmosphere ofzo. Ze hebben een sound dat heel ziel verrijkend en verslavend klinkt. Verre van leuke muziek, maar ik ben dan ook wel een masochist. Ik start meestal met UP, gevolgd door Closer, waarvan ik de laatste nipt hun beste album vind.
New Dawn Fades blijft echter wel een van mijn favoriete songs van de groep. NDF is het kloppend hart van een loodzware plaat, waar alle onheil samenkomt. De song is als een soort draaikolk, waarin Curtis met al zijn mentale problemen bijna in verdrinkt. Een ongehoorde kreet voor hulp...
0
geplaatst: 15 augustus 2019, 19:49 uur
jordidj1 schreef:
En de prijs voor de allerallerallermooiste melodie in deze lijst gaat naarrrrrrr...... LET DOWN! Waarom dit nog steeds niet als beste Radiohead-nummer wordt beschouwd, snap ik nog steeds niet. Dan geef ik zelf maar het goede voorbeeld.
En de prijs voor de allerallerallermooiste melodie in deze lijst gaat naarrrrrrr...... LET DOWN! Waarom dit nog steeds niet als beste Radiohead-nummer wordt beschouwd, snap ik nog steeds niet. Dan geef ik zelf maar het goede voorbeeld.
+++++++++
Oproep aan alle deelnemers aan de MuMeLadder om Let Down dit jaar de ladderfinale te stemmen. Mag ook in plaats van een andere Radiohoofd, zolang ie t maar gewoon redt.
0
geplaatst: 15 augustus 2019, 20:00 uur
Zeker mijn favoriet van Joy Division en een van mijn favoriete nummers ooit.
0
geplaatst: 15 augustus 2019, 20:09 uur
jordidj1 schreef:
Ja haalloooo, het is geen Tinder hier.
Ja haalloooo, het is geen Tinder hier.
Ik zou jou wel naar rechts swipen hoor x
0
geplaatst: 15 augustus 2019, 20:15 uur
Ik zie iets te veel muziekjes voorbij komen die ook in mijn top 100 staan, hmmzzz. Beetje een Let Down.
0
geplaatst: 15 augustus 2019, 20:17 uur
aERodynamIC schreef:
Ik zie iets te veel muziekjes voorbij komen die ook in mijn top 100 staan, hmmzzz. Beetje een Let Down.
Ik zie iets te veel muziekjes voorbij komen die ook in mijn top 100 staan, hmmzzz. Beetje een Let Down.
Gelukkig kan ik het allemaal weer verpesten bij de volgende update
10
geplaatst: 15 augustus 2019, 20:21 uur
22. Foo Fighters - Everlong
https://t2.genius.com/unsafe/220x220/https%3A%2F%2Fimages.genius.com%2F9be7363e316bf99906ba5da0fe35b98f.1000x1000x1.jpg
Tijd voor weer een echt liefdesliedje, nu van een band die erg in smaak valt bij de elite van de site (kuch, kuch, kuch). Mijn gedachten over deze song zijn echter al een keer uitgepend hier, de beste man Grafmat kan het nummer het best beschrijven:
Ja, lieve kijkbuiskinderen, ik zou prima op dit nummer kunnen trouwen. Maar dat geldt ook voor de volgende track
https://t2.genius.com/unsafe/220x220/https%3A%2F%2Fimages.genius.com%2F9be7363e316bf99906ba5da0fe35b98f.1000x1000x1.jpg
Tijd voor weer een echt liefdesliedje, nu van een band die erg in smaak valt bij de elite van de site (kuch, kuch, kuch). Mijn gedachten over deze song zijn echter al een keer uitgepend hier, de beste man Grafmat kan het nummer het best beschrijven:
Grafmat schreef:
Sound en drive. Twee toverwoorden bij een rockplaat als deze. De gitaarriff is simpel, maar door de stapelingen ervan (waarbij 3 gitaren elk een eigen partijtje in hetzelfde ritme spelen) krijg je een geweldige wall-of-sound waarin je nauwelijks meer hoort wie nou wat doet, maar waarbij er 1 geweldige layer van geluid ontstaat. De hihat in 16-en gespeeld zorgt voor de drive en dan gewoon gáán! Grohl's lage gedubbelde stem in de coupletten heeft een chorus die het iets extra... mystieks (bij gebrek aan een beter woord) geeft. En zoals bij meer platen al geconstateerd: ik houd enorm van de ingehouden spanning van een couplet om vervolgens te ontladen in een open refrein. Everlong heeft dat natuurlijk op een geweldige manier.
Sound en drive. Twee toverwoorden bij een rockplaat als deze. De gitaarriff is simpel, maar door de stapelingen ervan (waarbij 3 gitaren elk een eigen partijtje in hetzelfde ritme spelen) krijg je een geweldige wall-of-sound waarin je nauwelijks meer hoort wie nou wat doet, maar waarbij er 1 geweldige layer van geluid ontstaat. De hihat in 16-en gespeeld zorgt voor de drive en dan gewoon gáán! Grohl's lage gedubbelde stem in de coupletten heeft een chorus die het iets extra... mystieks (bij gebrek aan een beter woord) geeft. En zoals bij meer platen al geconstateerd: ik houd enorm van de ingehouden spanning van een couplet om vervolgens te ontladen in een open refrein. Everlong heeft dat natuurlijk op een geweldige manier.
Ja, lieve kijkbuiskinderen, ik zou prima op dit nummer kunnen trouwen. Maar dat geldt ook voor de volgende track
11
geplaatst: 15 augustus 2019, 21:00 uur
21. Nick Cave & The Bad Seeds - The Ship Song
https://t2.genius.com/unsafe/221x221/https%3A%2F%2Fimages.genius.com%2Ffd6d2f775ecb58ad2b8cb655036f14cb.800x800x1.jpg
Waar de voorgaande song uitblinkt in zijn simpelheid, doet Nick Cave hier een niet onverdienstelijke poging om op een zo moeilijk mogelijke manier zijn verliefdheid uit te drukken.
De stem van Cave is hartverwarmend, gemeend: dat hij destijds erg verliefd was is goed te horen. Daarnaast wordt het muzikaal nog erg mooi omlijst, met een subtiele orgel en prachtige melodie. Samen klinkt het net alsof je constant om Nick Cave heen aan het draaien bent. Wat ik al zei, een zeer mooie ode aan de liefde, maar Cave verwoordt het wel tien keer mooier dan Dave Grohl.
https://t2.genius.com/unsafe/221x221/https%3A%2F%2Fimages.genius.com%2Ffd6d2f775ecb58ad2b8cb655036f14cb.800x800x1.jpg
Waar de voorgaande song uitblinkt in zijn simpelheid, doet Nick Cave hier een niet onverdienstelijke poging om op een zo moeilijk mogelijke manier zijn verliefdheid uit te drukken.
De stem van Cave is hartverwarmend, gemeend: dat hij destijds erg verliefd was is goed te horen. Daarnaast wordt het muzikaal nog erg mooi omlijst, met een subtiele orgel en prachtige melodie. Samen klinkt het net alsof je constant om Nick Cave heen aan het draaien bent. Wat ik al zei, een zeer mooie ode aan de liefde, maar Cave verwoordt het wel tien keer mooier dan Dave Grohl.
Dit topic is gesloten. Alleen moderators kunnen nog berichten plaatsen.
* denotes required fields.