menu

Muziek / Toplijsten en favorieten / De top 100 van... (jerome988)

zoeken in:
avatar van Dungeon
Te gek dat nummer van Queen.

avatar van The_CrY
Omdat ik weet dat cliffhangers vervelend zijn maar even zeggen dat de laatste vijf wss vrijdagavond allemaal erop worden gezet.

@vigil: bedankt voor de tip. Zoetermeer is niet naast de deur, maar ik zal zeker proberen ze te zien dit keer.

avatar van The_CrY
5. Iron Maiden – Como Estais Amigos
Album: Virtual XI (1998)
Genre: NWOBHM

“Como esta amigo
For the death of those we don't go
Shall we kneel and say a prayer?
They will never know we care”


Hulde aan Blaze Bayley! Hoe een stem je toch tot tranens toe kan bewegen. De rest van de band valt natuurlijk ook te prijzen, want het trieste tokkeltje in het begin en de dragende drums zijn ook ijzersterke onderdelen van deze monsterballad. Bayley zingt volgens mij niet overal precies on key, en juist dat heeft zijn charmes. Het is een verdrietig nummer en zo brengt hij het ook. Het geweldige tussenspel is dan ook vervuld van melodie en sfeer. Dit vind ik werkelijk het mooiste nummer ooit door Iron Maiden opgenomen.


4. Wintersun – Sadness and Hate
Album: Wintersun (2004)
Genre: Epische doch Depressieve Symfonische FolkMetal

“The snow is falling on the withering leaves, I am left in the cold
The shadows are crying in the moonlight
Is this night the last of my life?”


Een schreeuw uit het duister zo pijnlijk… Het grande epos van Wintersun over vergane liefde en het gestoei tussen de verschillende emoties die daarbij betrokken zijn. Het herleven van dat pijnlijke afscheid. Melodie na melodie die de duisternis van zijn denken op een nieuwe manier doet weergeven. De grunts/screams van Jari Mäenpää vind ik nog altijd tot de allerbeste behoren. Ze zitten vol met emotie en vol met depressiviteit. Het was tevens de eerste grunt/scream-stem die ik wist te waarderen. De grootsheid en epiek van dit nummer is ongeëvenaard.

avatar van jasper1991
Prachtig nummer van Maiden: dramatische en emotionele ballad. Zo mag ik ze graag.

avatar van The_CrY
Tijd is kort... dat wil zeggen dat ik de top 3 toch nog een dag moet uitstellen... als geen twee. Dit weekend hoe dan ook de ontknoping.

avatar van zaaf
ah nee! toch weer die klifhengert!

avatar van The_CrY
3. Supertramp - Even in the Quietest Moments
Album: Even in the Quietest Moments (1977)
Genre: Symfonische Rock (zoiets)



“Even in the quietest moments
I wish I knew what I had to do
And even though the sun is shining
Well, I feel the rain, here it comes again”


Helaas staat deze studio versie niet op YouTube, dus we moeten het maar met een mindere live versie doen. Voor de beter versie verwijs ik naar Spotify. Echter de verontrustende kalmte van dit nummer is de grote sterkte. Roger Hodgson is altijd mijn favoriet geweest van de twee zangers bij Supertramp, want hij legde er een bepaald soort fijn gevoel in dat mij altijd net wat meer raakte. Dit is simpelweg het fijnste nummer dat ik ooit van zijn hand gehoord heb.

avatar van The_CrY
2. Nightwish – Ghost Love Score
Album: Once (2004)
Genre: Symfonische/Progressieve Metal



“Relive the old sin of
Adam and Eve
Of you and me
Forgive the adoring beast”


Okee, misschien wordt de grootsheid en epiek van Wintersun toch wél geëvenaard. Immers ik vergat heel eventjes het grande epos van Nightwish. Hier nog met originele zangeres Tarja Turunen, toen ze net de bombast van orkesten gingen verkennen. Een prachtig, lang, melancholisch nummer met vele wendingen en hoogtepunten. Er valt weinig over te zeggen. Dit moet je ervaren.

avatar van The_CrY
1. Ayreon – The Amazing Flight
Album: Into the Electric Castle (1998)
Genre: Prog!!!



“Beautiful colours, the like of which you have never seen.”

Vóórdat ik die ‘1-per-album’-regel had opgelegd aan mezelf waren er twee nummers die om de nummer één positie streden. Toevallig waren die allebei afkomstig van hetzelfde album. Het was een lastige keuze, want allebei hadden ze er recht op, maar het is dus “The Amazing Flight” geworden. Besteed niet teveel aandacht aan het pratende mannetje op het begin, want tenzij je het concept kent klinkt die toch maar wat maf. Het begin is nog aarzelend en groovend (enigszins dan) met de bluesy stem van Jay van Feggelen en die van Arjen Lucassen zelf. Echter halverwege gaat het los! Het eerste deel eindigt met een wat bombastisch thema, om vervolgens naar een zweefstuk te gaan met chants van Sharon den Adel. Vanuit hier bouwt het echter op naar het meest geweldige instrumentale thema dat ik ooit heb mogen horen. Wat een feest. “Flying Colours” heet dit deel. Een passender naam had ik niet kunnen bedenken. Het begint met typische progritmes, maar op het moment dat de panfluit binnenstormt weet je al waar dit naartoe gaat leiden. De synthesizer neemt het over en ze gaan een duel aan, echter de begeleiding bouwt al verder op totdat het feest werkelijk begint. Eenmaal daar aangekomen zal je het nummer niet meer uit kunnen zetten. Het enige nadeel is dat het op den duur eindigt. Van mij had het nog wel tien minuten door kunnen gaan.

avatar van The_CrY
Was een leuke ervaring hoor, zo'n lijst maken. Bedankt ook voor alle reacties. Dit was natuurlijk toch wel heel anders dan alle vorige toplijsten, maar hopelijk heb ik toch iemand met een nieuwe ontdekking opgezadeld of anders gewoon een aantal fijne liedjes laten luisteren.

Op naar Arrie! Ben benieuwd waar hij mee op de proppen komt.

avatar van stoepkrijt
Ik heb helaas niet heel veel tijd gehad om nummers te beluisteren. helaas, want ik denk dat er een hoop mooie metal tussenzit. Ayreon is niet echt aan mij besteed (althans, dit nummer), maar Nightwish vind ik dan weer wel prachtig! Waanzinnig groots en bombastisch, met een monumentaal nummer tot gevolg. Ja, dit maakt indruk.

avatar van freitzen
Prima nummers weer! Sadness and Hate staat ook in mijn top 10. Die van Ayreon is het hoogtepunt van het album en Ghost Love Score is natuurlijk ook prachtig. Heb toch veel leuke dingen gezien en ontdekt in deze top 100 (en moet nog eea beluisteren), bedankt The_CrY

avatar van jasper1991
Was Evil Devolution het andere twijfelgeval? Dan zat ik er niet zover naast met mijn voorspelling een paar dagen geleden...

Een sterke nummer 1 en 2. Ik ben alleen niet zo kapot van die panfluit in Amazing Flight. Althans, in de mate waarin ze het nummer opeist. Verder een gaaf zanggedeelte met een mooi contrast tussen Van Feggelen en Lucassen, en uiteraard het vleugje humor. Supertramp deed me nou weer niet zo veel, maar ik ken wel beter van ze.

Uiteindelijk toch heel gave nummers in de lijst en hier een daar een leuke ontdekking. Leuk gepresenteerd ook. Op naar Arries 100!

avatar van Arrie
Als het goed is, begin ik morgenavond.

avatar van Casartelli
Casartelli (moderator)
Ook van mijn kant nog even een bedankje aan The_CrY voor een aantal fraaie nummers!

avatar van The_CrY
jasper1991 schreef:
Was Evil Devolution het andere twijfelgeval? Dan zat ik er niet zover naast met mijn voorspelling een paar dagen geleden...



Helaas, nee, dat was "Time Beyond Time"

avatar van nclo
Wat een schitterende stem heeft die nummer 1. Ik kan prima begrijpen dat deze kerel bovenaan jouw lijst staat.

avatar van jasper1991
The_CrY schreef:
(quote)


Helaas, nee, dat was "Time Beyond Time"
Zie je wel: Reekers!

avatar van Arrie
Mocht men al ongeduldig worden: ik ben ermee bezig!


avatar van Arrie
100. First Aid Kit - In the Morning

Muziek is vaak iets waarbij kinderen zich tegen hun ouders keren. Rock & roll, punk, allemaal rebellie van de jeugd tegen de oudere generatie. Tegenwoordig is het echter vaak zo dat kinderen de platenverzameling van hun ouders plunderen om daar oude klassiekers te ontdekken. Zelf heb ik allebei eigenlijk nooit gedaan. Ik ben altijd lekker m'n eigen gang gegaan wat betreft muziek, zonder me wat van m'n ouders aan te trekken, maar ook zonder enige rebellie. Op een gegeven moment ging ik concerten bezoeken, en al heel snel besloot ik m'n vader eens mee te vragen, ik weet niet eens meer precies waarom, maar het beviel goed. Mijn vader had nog nooit iets kleiner dan de HMH meegemaakt, en ondanks dat hij al die bandjes waar ik heen ging niet kende, vermaakte hij zich prima.

Eén van de concerten waar het het meeste raak was, was First Aid Kit in de Sugar Factory, een heel klein zaaltje tegenover de Melkweg. Twee Zweedse zusjes die folkliedjes zingen, met jeugdig enthousiasme, en bovendien bijzonder ontwapenend en sympathiek. Mijn vader heeft voor zover ik weet nooit echt naar dergelijke muziek geluisterd, maar deze twee meisjes raakten de juiste snaar, en hij is tot de dag van vandaag bijzonder enthousiast over First Aid Kit. Als ik anderen in mijn naaste omgeving enthousiast over een leuke artiest krijg, word ik zelf ook altijd enthousiaster, en daarom verdienen ze zeker een plaatsje in mijn lijst. Naast dat ik sowieso van folkmeisjes hou, en First Aid Kit dit met erg mooie samenzang, leuke teksten, en prachtige melodieën weet te brengen, is de muziek ook iets dat ik deel met mijn vader, wat het voor mij iets extra's geeft. Daarbij is hun debuutalbum zo'n album dat ik kan blijven draaien zonder dat het me verveelt, en dit liedje, In the Morning, is in de loop der jaren uitgegroeid tot mijn favoriet ervan.

99. Placebo - My Sweet Prince

Ik ben me pas vrij laat echt in muziek gaan verdiepen, op mijn zeventiende. Hier was ook een aanleiding voor, wat nog wel ter sprake komt, dus dat nu ter zijde. Er was echter ook daarvoor wel de nodige muziek in m'n leven natuurlijk, en één van m'n favoriete bands was toen Placebo. Ik heb Every You Every Me toen ook nog wel een tijdje mijn favoriete nummer aller tijden genoemd, sowieso hield ik toen erg van simpele, aanstekelijke rock (ook bijv. Franz Ferdinand, Editors). Placebo is ondertussen wel vergane glorie voor mij, wat ze tegenwoordig uitbrengen doet me niks meer, maar vooral hun tweede album blijf ik van begin tot eind prachtig vinden. En naast de betere rockers, zoals eerdergenoemde Every You Every Me, is Placebo vooral één van de schaarse rockbands die ook excelleert in ballads. Uiteindelijk zij vooral de rustige nummers op dat album voor mij hoogtepunten geworden, waaronder My Sweet Prince, waarop een zeer beklemmende sfeer wordt neergezet. Brian Molko's karakteristieke stemgeluid leent zich ook perfect voor dergelijke nummers. Het nummer blijft erg subtiel, maar er zit een hoop emotie en sfeer in, vooral dat drumdeuntje waar het mee begint is zeer effectief. Ik lees nu overigens dat het over heroïne gaat, ik dacht altijd dat het over een homoseksuele relatie ging, aangezien Brian Molko biseksueel is.

De beelden van dit door een fan gemaakte filmpje passen er trouwens ook wel erg mooi bij.

98. Suede - The Next Life

Gaan we van subtiel naar toch een stuk minder subtiel. Het ligt er allemaal behoorlijk dik bovenop in dit nummer, en dat hoor ik wel, maar het mooiste aan Suede is voor mij de prachtige stem van Brett Anderson. En dan wordt een pianoballad met een hoop pathos en misschien zelfs wel effectbejag toch ook wel erg mooi. Voor mij is dit zo'n nummer dat ze op m'n crematie zouden mogen draaien, al is dat dan wellicht weer iets té. En ligt het er ook weer heel erg bovenop. Nouja, soms werkt het gewoon en bij dit nummer werkt het voor mij, mede dankzij die fantastische stem.

97. Nancy Sinatra & Lee Hazlewood - Summer Wine

Summer Wine is zo'n lied dat me meteen greep toen ik het voor het eerst hoorde en me nooit meer heeft losgelaten. Die eerste keer was overigens niet het origineel maar de cover van Ville Valo, zanger van HiM, die toen elke ochtend op MTV langskwam. Nou heb ik niks met Ville Valo of HiM maar Summer Wine is zo'n lied dat in elke versie overeind blijft, het heeft gewoon iets, iets dat ik niet kan benoemen. En als het dan ook nog door Nancy wordt gezongen... Want ja, ik heb wel een zwak voor Nancy Sinatra. Gewoon een bijzonder mooi, sfeervol popliedje, en ik hou nou eenmaal van mooie popliedjes.

Ik kwam net overigens ook nog een cover van Lana del Rey tegen op YouTube, waarbij de clip eruitziet als zelfgemaakte amateurfilmpjes van haar vakantie met haar geliefde, en met Lana's stemgeluid vond ik het toch ook wel goed werken.
96. Townes Van Zandt - Our Mother the Mountain

Je zou denken dat ik dit onder andere zo hoog aansla vanwege de prachtige tekst, maar eerlijk is eerlijk, ik weet niet eens waar het over gaat. Ik geloof best dat hij een mooi verhaaltje zingt, maar ik heb er nooit op gelet. Ook hier is het weer een prachtig stemgeluid, het gaat er meer om hoe hij het verhaaltje zingt dan wat hij zingt. En bij Townes is het voor mij bijna altijd raak. En daarbij gaat jaren '60 folk er bij mij altijd wel in.

95. Kashmir - She's Made of Chalk

Hier wordt het persoonlijk. Sowieso is No Balance Palace, het album waar dit nummer afkomstig van is, een oude favoriet van me, erg veel gedraaid toen ik op vakantie was in de zomer van 2007, meen ik me te herinneren, samen met albums van Saybia, Radiohead en het debuut van Trentemøller. De band wist voor mij de juiste combinatie van fijne rock, goede liedjes en de nodige portie melancholiek bijeen te brengen. Maar dit nummer sprong er al voor me uit en werd (pas later) al helemaal bijzonder voor me toen ik naar de tekst ging luisteren. In 2008 kwam ik namelijk voor het eerst in m'n leven in een depressie terecht, door een hevig liefdesverdriet (ook het moment waarop ik me echt in de muziek ging storten), en leek dit nummer aan mij gericht, waarin de zanger tegen een depressieve vriend zingt, en hem zegt: 'hoe kan je nou aan zelfmoord denken? Aan het eind van dit diepe dal kom je weer in het zonlicht terug, je moet je niet zo aanstellen', en dan die laatste zin: 'it's all there and it's right outside, come on kick the door and face the light'. Overigens is dit allemaal mijn eigen interpretatie maar die laatste zin symboliseerde voor mij: trap die deur in en kom uit die depressie! Maar helaas werkt het allemaal niet zo simpel... Later komt dit persoonlijke thema nog wel terug.

94. Dizzee Rascal - I Luv U

Verder met totaal wat anders, rauwe hiphop, ontdekt door Onderhond. Natuurlijk is Dizzee Rascal nu een bekende rapper, met een aantal hits (vooral in Engeland), maar die hebben eigenlijk niks te maken met hoe hij zijn carrière begon. Een kale beat waar al een hoop agressiviteit uit spreekt, en een jonge rapper die echt wat kwijt wil. Wat een geldingsdrang spreekt hier uit, eigenlijk toch wel de laatste rapper waarvan je verwacht dat ie later poppy hitjes gaat maken, maar erg vind ik het niet, ook die kant van hem vind ik erg leuk. Maar de sfeer, de kracht, en alles wat dit nummer uitstraalt, heeft ie nooit meer geëvenaard,

93. Rein de Vries - Patsy

En weer totaal iets anders. Dit zal voor velen waarschijnlijk een rare keuze zijn, maar ik vind dit dus echt een prachtig liedje. De meerderheid zal het vast suf en oubollig vinden, of op z'n hoogst aandoenlijk, maar bij mij raakt dit liedje de juiste snaar, vergelijkbaar met bijv. Het Dorp van Wim Sonneveld, die hier, nu ik erover nadenk, ook best had kunnen staan. Prachtig gezongen, een heel mooi geschreven liedje, en muzikaal mag het dan niet veel om het lijf hebben, Rein raakt me eigenlijk al meteen als het begint met 'vlakbij de haven...'. Ik doe ook mee met de prehistorische ladder op MuMe waarin véél oudere dingen langskomen, dus het oubollige heb ik sowieso al geen last van, maar ik vind het gewoon een mooi liedje.

92. Smashing Pumpkins - Cherub Rock

Man, alleen dat intro al, dit nummer knalt er zo heerlijk in na een korte opbouw. En dan die heerlijke, een beetje dromerige vocalen van Billy Corgan. Ik vind bijna alles van de eerste twee Pumpkins-albums goed, maar dit is voor mij wel het ultieme Smashing Pumpkins-nummers, en zelfs één van de ultieme rockers om keihard door de speakers te laten komen. Het plaatje klopt hier gewoon helemaal, en zelfs de wat overbodige gitaarsolo stoort me niet (hij is dan ook zo kort).

91. Fennesz - A Year in a Minute

De laatste jaren raak ik steeds meer geïnteresseerd in elektronische muziek, vooral de rustige, sfeervolle varianten. Fennesz is daar een voorbeeld van. Geen makkelijke muziek, maar je kan er helemaal in verdrinken. Ik vind het dan ook moeilijk om er wat over te zeggen, ik denk dat velen er helemaal niks mee kunnen maar het voor sommigen prachtige, gelaagde, sfeervolle muziek is om in hele fijne melodieën te kunnen wegdromen. Het is ook niet iets wat meteen aanslaat, denk ik, zeker als je niet echt thuis in de elektronische muziek bent. Maar ik droom nog even verder.

avatar van deric raven
Cherub Rock vind ik de perfecte opener van Siamese Dreams.
Zet gelijk de sfeer van dat album neer.
Al blijf ik meer een zwak houden voor Disarm, Today en vooral Silverfuck.

avatar van zaaf
zo! lekkere spreiding Arrie! en op diverse punten ofwel herkenbaar ofwel nieuwsgierig makend.

goeie start van je top 100

ps ga je spotify er nog bij betrekken?

avatar van Rudi S
Arrie schreef:
Als het goed is, begin ik morgenavond.


Mooie start, maar een dag te vroeg die zag ik van verre aankomen

johannesA
Prachtige keuzes Arrie, Vooral Nancy Sinatra, Smashing Pumpkins en Rein De Vries

avatar van Mjuman
Gelukkig weer wat muzikale afwisseling - geen eenzijdige muzikale voeding voor omnimuzikaalvoor Arrie

avatar van Casartelli
Casartelli (moderator)
First Aid Kit... die cd heb ik mijn vader vorige maand ook nog cadeau gedaan.

Ook verder een mooie start inderdaad.

avatar van pjh1967
Mooi begin van Arrie's Top100. Stoer dat Rein de Vries er in staat. Als ik Patsy hoor komt Mieke - Mijn Beste Vriendin ook weer bovendrijven.


avatar van Fathead
Mooie start Arrie! Als je Suede op je uitvaart gaat draaien ben ik van de partij!

Hulde voor je plaatsing van Patsy ook al overtuig je me niet. Kashmir is een te gekke band die ik veel te slecht ken.

Gast
geplaatst: vandaag om 05:43 uur

geplaatst: vandaag om 05:43 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.