Ik vind persoonlijk de top 2000 stukken beter dan de radio die ik de rest van het jaar te horen krijg. Ik zal het zelf alleen niet opzetten. Het is een behoorlijk sentimenteel gedoe en mensen vinden dat leuk, zo rond de kerst. Platen van vroeger horen en herinneringen ophalen. Mensen beleven daar plezier aan, ik zie niet zo goed wat er mis mee is.

Over de kwaliteit van de lijst, die van MuMe is beduidend stukken en stukken beter natuurlijk, als ze die zouden uitzenden zou het natuurlijk veel beter zijn, maar ik erger me niet aan de top 2000 van Radio 2 hoor. Heb ook voor de lol maar eens gestemd.

En het probleem wat mensen met Hotel California hebben begrijp ik ook niet zo heel goed. Best een leuk liedje, vind ik. Het zal wel zijn omdat ik jong ben en het niet doodgedraaid is voor mij.

Beduidend stukken beter? Natuurlijk? Spreek aub voor jezelf.

@orbit; Maar in diezelfde lijst staan ook de nummers die hoog staan in de top 2000, echter staan die wat lager. Wat dus ook aangeeft dat het nummers zijn die evengoed door "echte" muziekliefhebbers goed gevonden worden.

@Orbit: Ik moet zeggen dat ik ook wel jaren lang een vrij doorsnee muziek luisteraar ben geweest. Paar metal/hardrock bands was ik helemaal gek van altijd, maar vanaf mijn 35 ste ben ik veel meer bezig om meer bewust met muziek bezig te zijn. En om vooral mijn smaak een stuk te verbreden. Ik ben echt enorm blij dat ik ondertussen heel wat moois heb leren kennen de afgelopen 5 jaar. Mede door deze site heb ik hele leuke dingen gekocht en beluisterd en is absoluut een zeer waardevolle aanvulling aan mijn leven.

Deze top 2000 heb ik daarom niet echt iets aan. Ik snap zo'n jaarlijkse top 2000 dan ook niet echt wat daar de lol aan is. Steeds ieder jaar dezelfde nummers voorbij zien komen. Nee dan beluister ik liever de complete albums waar die nummers opstaan, want vaak staan daar nog betere nummers op dan die in de top 2000 staan. Of beter gezegd, de variatie is dan wat aangenamer dan steeds weer dat ouwe uitgekauwde spul weer te moeten aanhoren. Vaak skip ik de top 2000 nummers als ik de originele albums weer eens afspeel.

Ik spreek voor mezelf en ik vind de kwaliteit stukken beter, zonder aarzeling, vandaar de 'natuurlijk'. Uiteraard zijn er genoeg mensen die dit niet vinden.

Die top 2000 is een soort Memories van Anita Witzier .

Dat de MuMe ladder diverser en beter georganiseerd is, kan ik trouwens alleen maar toegeven. Desondanks werkt dat voor mij soms averechts. Er staat teveel troep in waar ik totaal niks mee heb. Aangezien de Top 2000 mij voor een groot deel wél kan bekoren, prefereer ik die dan ook.

Dit betekent overigens niet dat mijn smaak gelijkstaat aan wat er in de Top 2000 staat (iets wat sommigen er zo leuk van maken).

Dat ontken ik ook niet, maar door het hoge gehalte aan ouwe muziek in de radio2 toplijst wordt voorbij gegaan aan de belangrijke evoluties en monumentale platen die zijn uitgebracht na het stenen tijdperk van de oerrock. Gewoon jammer en daardoor een eenzijdige lijst. In de top2000 hier staan ze er ook wel in, maar dan tussen evenveel nummers uit de 80s-00s, dat vind ik dus stukken reëler. Come To Daddy zal overigens ook hier niet hoog scoren, don't worry.. het was ook maar een voorbeeld

Toch niet helemaal. Ter illustratie: ik keek net even op Last.fm en zag dat ik sinds 29 februari 2008 geen enkele track vaker dan 31 keer heb beluisterd, op een totaal van 23466 geregistreerde luisterbeurten. Ik heb sowieso veel te veel favoriete artiesten om één nummer 1 te kunnen aanwijzen. Hoe ik een lijstje of playlist samenstel, verschilt per dag. Ik heb ongeacht het format altijd tig vrijwel gelijkwaardige kandidaten om een keuze uit te maken.

Daarom vind ik het zo raar dat mensen genoegen nemen met een paar nummers die ze elke keer maar weer laten terugkomen.

Er zijn 2 mogelijkheden wat betreft die top 2000 .

1 je luistert ernaar .
2 je luistert er niet naar .

Applaus.

Gewoon niet luisteren als je de albums al in bezit hebt, muziek bied gewoon zoveel meer dan alleen maar de top 2000.

Al denk ik dat de basis van iedere muziek luisteraar/liefhebber juist wel begint met de top 2000.

Mijn nummer één heb ik inmiddels zo'n 6 à 700 keer beluisterd in de afgelopen 2/3 jaar. En het verveelt me nog steeds niet. Never change a winning team.

Was ook iets algemeens, niet persoonlijk gericht. Had ik iets duidelijker in moeten zijn.

Dankzij de bekendheid die de medewerking aan de Top 2000 hem heeft opgeleverd, kan Blokhuis (royaal) rondkomen als beroepspopkenner. Dit terwijl hij eigenlijk zijn achterwerk afveegt met diezelfde Top 2000. Hypocrisie in het kwadraat.

Iedereen die de moeite neemt zijn 10 of 15 nummers in te zenden voor de Top 2000 zal zichzelf als muziekliefhebber beschouwen. En dat daarmee elk jaar dezelfde nummers boven komen drijven? Tja, dat zal wel met iets als de grootste gemene deler te maken hebben. En met de leeftijd van de gemiddelde Top 2000-luisteraar.

Ik snap die (jaarlijks terugkerende) frustratie over de top 2000 nooit zo, Rudiger zegt het goed:
Je hebt twee mogelijkheden:
1 je luistert ernaar,
2 je luistert er niet naar
ik luister er wel naar.

Radio 2 zendt nu al voor de zoveelste keer de Top 2000 uit, en volgens mij is er met ieder jaar dat het uitgezonden is een stukje magie verdwenen. De lijst kan me steeds minder pakken en roept daarmee iets afstandelijks op. Voor mensen die net bezig zijn met het ontdekken van popmuziek is het een mooie binnenkomer voor wat er in het verleden is gemaakt, maar voor muziekliefhebbers die wat verder kijken dan de hits blijft het wat hangen in een bepaald stramien van muziek. Het Radio 2 publiek zeg maar. Hetgeen zonde is, want er is meer dan middel of the road muziek. Laten ze daarom denken aan een wat bredere opzet van de lijst. Laat Radio 2 daarom een samenwerking aangaan met Radio 3, Radio 4 en vul maar in om zo tot een meer overwogen lijst te komen die wat minder voorspelbaar is. Wat zeker ook meespeelt is de tijd dat de lijst wordt uitgezonden, zo tussen de kerstdagen en oud en nieuw. Een periode die toch met enige weemoed is omgeven en een gedachte gang van: weer een jaar naar de kl.te, oproept waarin nog niet alles is geklaard wat geklaard moest worden. Mede hierdoor is misschien de Top 2000 een medicijn om dit een plaats te geven. Toch denk ik dat de lijst zijn langste tijd heeft gehad en Radio 2 maar eens moet gaan denken om de lijst eens in de vijf jaar te gaan uitzenden aan het einde van een jaar. Binnen die tijd veranderd het nodige op muziek gebied waardoor er wat meer leven in de brouwerij komt. Daarnaast denk ik dat het Radio 2 format wat minder strak gehanteerd dient te worden wat de voorspelbaarheid van de lijst ten goede komt, maar dat schreef ik al eerder.

Wow... Daar was ik zelf nou nog nooit achter gekomen....

Ik kom tot een tiende daarvan ongeveer.

Hij is er toch gewoon eerlijk over? En hij had voor de top 2000 begon ook al wel zijn schaapjes op het droge hoor. Mensen die zich willen verdiepen in muziek zijn beter uit het op het internet. Als je het wel best vind en er niet teveel moeite in wilt stoppen is een lijst als de top 2000 voor veel mensen wel een uitkomst.

Dus omdat The Beatles 8 jaar eerder A day in the life hebben uitgebracht, is Bohemian rhapsody niet radicaal?
Ik neem aan dat je bedoelt te zeggen origineel, want wat radicale muziek is, is mij onbekend.
Ik zou ook niet weten waarom er moet worden vergeleken met A day in the life. Dan kun je alle muziek van na 1962 wel diskwalificeren omdat sinds die tijd elke band en artiest ongetwijfeld een keer zal hebben geluisterd naar The Beatles.

Bohemian rhapsody was in 1975 wel degelijk origineel en tot dat moment was een nummer als dit ook nog nooit eerder vertoond. In allerlei opzichten niet en zo werd het ook vanaf het begin ervaren. De reden ook waarom de plaat sinds 1975 gelijk hoog scoort in de officiële Top 100 Aller tijden lijsten die sinds die tijd zijn uitgebracht.

Binnenkort lekker luisteren naar de Serious Request.

Dat Bo Rhap in 1975 relevant was, daar kan ik inkomen. Maar in 2010?

Trouwens wel apart dat sommigen Paranoid Android naar voren schuiven als een nummer 1 in dit soort lijsten. Dat is eigenlijk gewoon Bo Rhap, maar dan twintig jaar later. Waarom blijft iedereen toch steeds dat zelfde trucje zo interessant vinden?

Een nummer als Alec Eiffel heeft meer inhoud dan Bo Rhap en Paranoid Android bij elkaar. En dat in onder de drie minuten

Gerards Dream slaat echt de spijker op z'n kop! Had het echt niet beter kunnen verwoorden!

Don Leo had nooit zoveel geld kunnen vragen voor zijn optredens waar dan ook en zijn boeken zouden nooit zo goed hebben verkocht, zonder zijn medewerking aan de volgens hem slechte Top 2000.

Laat hem dan Matthijs van Nieuwkerk op televisie onderbreken als hij oreert over 'de lijst der lijsten' en zeggen dat hij het slecht vindt. Maar nee, zijn gal spuwt hij liever in de VPRO gids en soortgelijke media om zo tegelijkertijd de 'alternatieve muziekliefhebber' te kunnen pleasen.

Een instituut waar je zoveel aan dankt publiekelijk afzeiken zoals Blokhuis doet noem ik niet hypocriet, maar hypocrisie in het kwadraat.

Maar een beetje begrijp ik Leo Blokhuis wel.

De Top 2000 is natuurlijk vooral een sentimentele lijst, met veel nummers die voor veel mensen in het verleden wat hebben betekend. Het systeem zoals dat toen bestond, het kopen van LP's en singles, het bestaan van de Top 40, Toppop op de televisie en de aandacht die er overal aan werd gegeven op de radio en bijvoorbeeld ook op de middelbare school: dat bestaat gewoon niet meer.

Voor veel mensen is de muziek uit die tijd daarom het beste dat ooit is verschenen. Ik doe zelf ook vaak aan die beeldvorming mee. In ieder geval geldt het toch voor veel mensen van mijn generatie. Getuige ook de meerderheid van nummers die in de Top 2000 staan.

Dat staat natuurlijk helemaal los van de ontwikkelingen die je daarna als individu hebt doorgemaakt en die doorgaans heeft geleid tot het aanschaffen van andere muziek dan die die in de top 2000 staat. Als ik in 2010 de nieuwe cd van Buddy Guy geweldig vind hoef ik echt niet te verwachten dat er in de toekomst een nummer van hem in de top 2000 komt te staan.

Daar kan ik mee leven, hoewel ik het op zich jammer vind, natuurlijk. Maar dat staat los van het feit dat ik zal erkennen dat de Top 2000 voor heel veel mensen de grootste gemeenschappelijke deler is en om die reden de Lijst der Lijsten. Ik kan mij dus voorstellen dat Leo Blokhuis thuis heel wat anders draait dan de Top 2000 en er in zijn werk toch ook enthousiast over kan zijn.

Ook in 2010 is Bo Rhap relevant. Als mijpaal in de popgeschiedenis, maar ook omdat veel mensen het (nog steeds) goed vinden en het (nog steeds) veel muzikanten inspireert.

Paranoid Android is inderdaad de 1997-versie van Bo Rhap en ook een knap en goed staaltje rockmuziek. Vandaar dat datzelfde trucje interessant gevonden blijft worden.

Het beste nummer eindelijk op 1. Hoefde ik niet eens mee te stemmen. Ik verdiep me er nooit zo heel veel in. Ik luister ook nauwelijks, omdat er nauwelijks leuke platen in staan. Van de 2000 vind ik er misschien 40 interessant. Beatles, Stones, Queen vallen bij mij direct al af. Niet slecht, zeker niet bijzonder. Om nou op die 40 nummers te gaan zitten wachten. De meeste nummers die ik leuk vind heb ik zelf al wel en de nummer 1 helemaal natuurlijk. Ik heb ook regelmatig zitten denken of dit nou een makkelijke of veilige keuze is, of dat het gewoon echt de beste is. Hebben de Eagles zelf wel betere songs gemaakt? Mijn conclusie is: nee. Hotel California is met afstand hun beste nummer (alleen The last resort kan op gepaste afstand meekomen). Tekstueel is het briljant, muzikaal (zowel qua techniek als qua melodie) kent het nummer geen gelijke en de hele sfeer die wordt gecreeerd, kan niet beter. Als het nummer dan ook nog binnen je genre valt, ja dan is dit de beste.

Als single zal de BoRap indertijd zonder meer revolutionair geweest zijn (al zal het verhaal over de platenbaas die zowat zijn huig inslikte toen hem een single van bijna zes minuten aangeboden werd ook wel aan enige romantisering onderhevig zijn), maar buiten het singleformat valt het toch nogal mee, zou ik zeggen.

Kan je de lijst al ergens bekijken? Kon het op de top 2000 website verder niet vinden.

Nee, je kan de lijst nog niet bekijken.

Ach ja, de top 2000, de top 50 is al jaren grofweg hetzelfde, af en toe een verrassing, zoals Boudewijn de Groot op nummer 1 (waar dat ineens vandaan kwam is me nog steeds een raadsel) en artiesten als Ramses Shaffey in de top 10, omdat ie net is overleden. Maar over het algemeen is de keuze vrij belegen en generiek. De keuzes zijn ook erg beperkt, van neil Young maar een handvol nummers, idem dito Dylan, the Beatles komen er dan wat minder bekaaid af, maar dat waren ook echte singles-beesten. En daar zit 'em nu juist het zwakste punt in de lijst, het zijn vooral singles die ertoe doen, terwijl een heel album maken dat de moeite waard is, een veel grotere prestatie is. Daarnaast worden er veel artiesten over het hoofd gezien, denk aan Zappa of Grateful Dead, maar ook modernere artiesten worden massaal genegeerd, denk aan Ryan Adams, Gillian Welch of Wilco, om maar wat artiesten van mijn persoonlijke voorkeur op te noemen. En van bands als Radiohead komt men ook niet vaak verder dan Creep. wat Neil Young betreft: Ohio staat er niet eens in. Een lijst compleet houden is natuurlijk altijd lastig, maar doen alsof Neil Young na Harvest niks meer heeft gemaakt (op Like a Hurricane en Rockin' in the Free World na) is op zijn hoogst opmerkelijk, evenals de aanwezigheid van de song This Old House van American Dream. Verder is de lijst natuurlijk ook erg kortzichtig, alsof er nooit goede hiphop is gemaakt, het geniet ook niet mijn voorkeur, maar ene Kanye West schijnt dit jaar een dijk van een album te hebben afgeleverd, die zeldzaam hoge recensies krijgt, maar denk maar niet dat dara ook maar iets van in de top 2000 staat volgend jaar.