Gezien alle discussie inmiddels, blijf ik er voorstander van om de top 2000 te splitsen in lijsten per decennium.

Het geldt trouwens ook voor onze eigen mume-lijsten.

Te allen tijde blijft er ongenoegen/wantrouwen bestaan. Aan de ene kant tussen de 'nieuwe' generatie en de 'oude' programmamakers. Aan de andere kant de liefhebbers van oudere muziek, die ongetwijfeld getalsmatig een keer het onderspit zullen moeten delven, tegen liefhebbers van uitsluitend nieuwer werk.

Terwijl er juist zo ontzettend veel fraais is gemaakt. Dat blijft alleen overeind als er decennia-lijsten worden gemaakt, anders verdwijnt het na verloop van tijd uit het zicht. De lijstenfanaten (waaronder ikzelf) bevinden zich in een waar Walhalla van genot. Muziekliefhebbers die maar een bepaalde periode interessant vinden kunnen zich daar op richten (specialiseren).

Dus een top 2000 voor de jaren '60,'70 maar ook voor de jaren '00 enz. We houden het daarmee lekker groot, overzichtelijk en bovenal behoudt alles zijn waardigheid, zonder te verzanden in de mogelijkheid als oud vuil te worden bestempeld.

Ik krijg van zowel Do als Joni hevige buikkrampen. Qua stem dan, want ik weet dat Joni Mitchell een aantal puike nummers geschreven heeft.

Inderdaad. Die filmpjes worden volgens mij het hele jaar door opgenomen. Terwijl men dan nog niet kan weten of het betreffende nummer al dan niet in de lijst staat. Toeval? Of is er hier meer aan de hand...

:cue Twilight Zone tune:

Volgens mij het sterkste argument voor de sjoemel-theorieën.

Voor het MuMe-gedeelte kan ik met je meedenken, maar om in het algemeen te gaan voor een opsplitsing...ik denk dat een erg klein percentage gaat meestemmen op muziek die de laatste 15 jaar gemaakt is. Niet dat het per sé slechte muziek is (in de jaren '70 is ook een hoop rommel geproduceerd en in de jaren '80 had je de Shorts!), maar het hele idee van 'hitlijsten' is per definitie achterhaald. De 'single' bestaat niet meer en zelfs het 'album' als fysiek product is bijna museummateriaal. Nieuwe artiesten genoeg, maar het is opvallend hoe conservatief de platenkopers en concertbezoekers zijn; Sting, Phil Collins, U2, Pink Floyd, Beatles, Michael Jackson, Elvis Presley; dat zijn de kurken waar de muziekindustrie op drijft....

Over de vermeende 'doorgestoken kaart' die de top 2000 zou zijn: veel hit- en albumlijsten zijn bij elkaar verzonnen. Zo worden 'oude' albums consequent geweerd, anders staan Pink Floyd, Beatles en Dire Straits constant in de lijsten en dat trekt geen jong publiek aan die dingen van Taylor 'Autotune' Swift wil kopen.

Op Radio Veronica is een 80's Top 880 en een 90's Top 590. Ze hadden ooit een 70's Top 770, maar die is door een tekort aan animo geschrapt.

... . Die haal ik altijd door elkaar...

Overigens zei ik het al dat The Rolling Stones het op individuele klasse wel winnen (hits vs. hits), maar over het algemeen hebben ze zoveel rommel geproduceerd, vooral met hun laatste albums, dat ik dan liever een album van De Dijk pak.

Ah, ik dacht al, waarom kom je opeens met Van Dik Hout aan.

Als je de goede Stones wil horen, dan moet je een album van rond 1970 proberen. Misschien dat je Let it Bleed of Sticky Fingers wel wat vindt.

Ik kwam dit tegen:

Een gruwel voor wie echt van muziek houdt - de Volkskrant - Opinie - opinie.volkskrant.nl

Helaas slaat de auteur een beetje door in zijn toon, hier had meer in gezeten.

Inderdaad. De essentie van zijn betoog onderschrijf ik, maar er hangt zo'n misselijke elitair luchtje om zijn stukje.

Mooi stukje inderdaad (heet orbit eigenlijk Bertil?), al was het leuk geweest als hij ook n.a.v. de recente ontwikkelingen genoemd had dat niet alleen platen uit de keuzelijst geweerd worden, maar ook keuzelijstplaten uit de lijst geweerd worden.

En hij heeft het ook nog over 'tien platen uit de keuzelijst', terwijl dit er sinds vorig jaar 15 zijn... maar goed, ik zat vanochtend wel met een brede grijns de krant te lezen

Ja, als je op die manier Queen en de Eagles basht, neemt driekwart van de lezers je al meer serieus...

Las 'm ook, ja. Nogal matig en slecht onderbouwd stuk wat mij betreft. Hij stelt aan het einde dat de Top 2000 ondoorzichtig is, maar zijn hele argumentatie blijft beperkt tot 'ik als muzieksnob vind dat de rest van Nederland geen smaak heeft'. Nogal een zwaktebod, zeker omdat de bewijzen voor die ondoorzichtigheid zich de laatste weken opstapelen en je dát ook op kan schrijven . Bovendien staan er diverse feitelijke onjuistheden in: je kon op 15 nummers stemmen uit de keuzelijst (dus niet 10) en Smells Like Teen Spirit stond gewoon in de keuzelijst...

Dan moet je luisteren naar Radio 5 Nostalgia, die splitst dat bewust voor hun doelgroep, nl. luisteraars boven de 50.
Zelf ben ik van de generatie die de muziek uit de jaren 60 en 70 weet te waarderen en ik zie dat veel van die muziek uit die jaren jammergenoeg heel langzaam aan het zakken/verdwijnen zijn.
Maar over het algemeen lijkt de lijst van 2010 veel op de lijst van vorig jaar.

Nog een opmerking over de samenstellers van de top 2000: door het enorme succes door de jaren heen, is de arrogantie evenredig toegenomen!

Top 2000 a Gogo vind ik een leuk programma en je irriteert je altijd wel ergens aan (Do).
Matthijs: een goede presentator, Leo: een grootheid in de muziekkennis.

Ik dacht al dat er Johan Derksen bij zou staan, ware het niet dat aan het einde de plank nog eens falikant mis geslagen wordt met de link naar 3FM. Dat maakt gelijk het hele betoog ongeloofwaardig.
Of zitten we echt allemaal te wachten op allemaal Van Velzens of John Mayers in de lijst?

Heeft een iemand trouwens nog de sneer richting de Top 2000-critici gemerkt aan het begin van het programma gisteren? ('Welk nummer moet er uit de lijst verdwijnen?')
Opvallend dat daar hier niets over genoemd wordt...

Ik het zeker geen Bertil (huhh.. wat een naam ). En ik vind het ook geen ijzersterk stuk.. maar ben het met de essentie wel eens. En zo elitair vind ik het niet, de lijst is toch een horreur voor de echte muziekliefhebber? Waarom vallen er anders zoveel mensen over.. dat is dus precies het punt van kritiek. Geen goede afspiegeling van de muziekontwikkeling en daarvoor in de plaats teveel bezadigde ellende, zoals die Caro ook weer inderdaad Niet helemaal toevallig regelmatige gast bij van Nieuwkerk en zijn vriendjes?

Ach, de lijst moet vooral niet serieus genomen worden.
Kan ook niet, want de media schotelt nu eenmaal frikadellen voor bij J. met Pet waar muziekliefhebbers de drie-gangen-menu's weten te halen. Bovenal worden die filmpjes door het jaar opgenomen en moeten er elk jaar weer nieuwe filmpjes komen. Het is dan ook overduidelijk een farce.

Maar zet je de radio af, dan zet je toch gewoon je favoriete muziek op?

Maar het programma is eind november al opgenomen Kaztor. Dus dat lijkt me geen verwijzing naar recente kritiek.

De lijst is in zijn eenzijdige oubolligheid een belediging voor de popmuziek en een gruwel voor iedereen die echt van muziek houdt.
Toen ben ik afgehaakt het bericht ook maar een beetje serieus te nemen.

Hoewel dat stukje van de keuzelijst natuurlijk steek houdt, maar daar hoef je echt geen genie voor te zijn.

Het stuk begint lekker scherp, maar de schrijver kan dat vervolgens niet volhouden. Hij noemt Blokhuis en Van Nieuwkerk "zoutzakken met een voorspelbare muzieksmaak", op zich niets mis mee en komt vervolgens aandragen met Otis Redding, James Brown, Motown etc.
Met andere woorden: precies de stokpaardjes waar die twee zoutzakken tot in den treure mee dwepen.

Ik stoorde me wat aan dit stukje:

Er zijn nu eenmaal heel veel mensen die van bagger houden.

Zoiets komt erg arrogant over.



Oh okee.
Dat komt dan wel erg dom over op zo'n manier.

Mooi commentaar daaronder:

Dit stuk doet me denken aan de discussie over literatuur/lectuur, wat gezien het beroep van de schrijver ook niet vreemd is. Ook daar wordt lectuur door de literatuur elite als weinig waardevol gezien en "is alleen entertainment". De Top2000 is, net als lectuur, entertainment en de schrijver neemt het elite literatuur standpunt in.

....

Ik vind het jaarlijkse terugkerende TOP 2000 a gogo op TV een leuke en informatieve programma. De anedotes en de oude clips zijn kostelijk. Mag er graag naar kijken.
Het mooie van NL is dat men 399 verschillende muzieklijsten heeft en dat iedereen daarin vrij is zijn voorkeur mag bepalen, er zijn landen waar dat minder goed geregeld is.
Ook heel erg mooi is van al die verschillende zenders dat men ze kan skippen. Wellicht een tip voor de schrijver. Kijk en luisteren is (nog) niet verplicht in NL. Ook dat is elders in de wereld wel eens wat anders!! Kortom typisch Hollands polder-geneuzel!

Tsja, het is wel waar natuurlijk..

Aan de ene kant ben ik het met het stuk eens dat de top 2000 een eenzijdig beeld laat zien van 60 jaar popmuziek, aan de andere kant vind ik wel dat meneer een nogal arrogant toontje hanteert die me niet zint. Ik heb niks tegen veel nummers in de top 2000, er staan zelfs veel popklassiekers in.

Ik heb het profiel van die Berti eens bekeken : verbaast me niks dat die alternatieveling zo gefrustreerd is en er stond n.b. ook ZZP'er achter (Ziekelijk Zeikerig Persoon). Ik kan me voorstellen dat zo'n iemand geen werknemers heeft....

Ik vind het maar een jankverhaal. Iemand die zijn eigen smaak als absoluut ijkpunt gebruik. En daar dan vervolgens een soort muziekcanon van wil maken.
Die keuzelijst is onhandig. Volstrekt mee eens. Maar van een radiozender die zich concentreert op hitsingles verwacht ik het eerlijk gezegd niet anders. In die zin stoort me dat ook niet. Ik ben al lang blij dat ik niet de hele dag naar Eminem of Beyoncé moet luisteren op kantoor.

Op zich herken me ik me daar nog wel een beetje in. Ik ben erg actief met muziek bezig en houd van veel verschillende genres, maar als ik zie wat er dan steeds boven komt drijven in zo'n toplijst...

Ik probeer me bij doodgedraaide nummers vaak voor te stellen wat de initiele aantrekkingskracht was. Hoe zo'n nummer in het begin moet hebben geklonken (zonder alle nieuwe connotaties), maar ook wat de maker voor ogen had en of hij zat te zweten op een tekst in een zolderkamertje, etc. Dan kom ik meestal tot de conclusie dat zo'n nummer wel wat heeft, maar dat er tegelijkertijd duizenden onbekende nummers waarvoor opgaat dat ze me veel en veel meer doen. Dan vind ik het wel treurig om steeds bij hetzelfde spul uit te komen in zo'n toplijst. Voor mij heeft het gros van de nummers eigenlijk niets meer met een liefde voor muziek te maken, maar meer met muzikale behang van een te-ver-doorgeformatteerde radio-omroep. In die zin vind ik de lijst ook wel een erg armoedige afspiegeling van 60 jaar popmuziek.

Wanneer ik mijn lijstje voor de top 2000 instuur ben ik best wel eens een half uurtje bezig met het doorwerken van de lijst met nominaties om er voor mij de krenten uit de pap (want die zitten er heus nog wel in) uit te halen, maar als ik dan merk dat dat ook vergeefse moeite is omdat de lijst niet eerlijk wordt samengesteld dan hoeft het voor mij niet meer zo.

Voor mij zijn dit soort lijsten een stuk interessanter:
Pitchfork: Staff Lists: The 200 Greatest Songs of the 1960s

(toevallig gisteren ontdekt via Spotify)

Ben het helemaal met je eens herman. Al die felle reacties op iedereen die kritiek heeft op de lijst zie ik ook een beetje in de trant van "shoot the messenger"... Echt elke impuls waardoor die lijst een beetje levendig of opgevrolijkt zou worden lijkt vakkundig te zijn weggesneden. Coldplay als het summum van de laatste 30 jaar rock zegt wel genoeg. In dat licht bekijk ik ook die bejaardenrock die er omheen staat, dat is van hetzelfde niveau ongeveer. Er is geen enkele lijst waar ik het 100% mee eens ben uiteraard (behalve die van mezelf), ook die op pitchfork niet, maar daar staan in elk geval wel verrassende keuzes en platen tussen die heel erg invloedrijk zijn geweest.

Ik denk dat een hoop mensen denken dat 'die lijst toch nooit veranderd' en ze dus maar stemmen op de hoogste platen om in ieder geval daar wat invloed op te hebben. Ongetwijfeld staat Queen volgend jaar weer op nummer 1, zoals dat ook het geval was toen Avond ineens op nummer 1 stond.

Ook ik erger me aan het selectieve beleid van de top 2000. Je zou op zijn minst verwachten dat, gezien het succes van Mumford & Sons, op zijn minst alle 4 singles in de top 2000 staan, en dan niet eens via de keuzelijst. Verder valt me het ontbreken van een paar artiesten van mijn persoonlijke smaak op: Ryan Adams, Fleet Foxes, Gillian Welch, Alison Krauss (zelfs niet met Robert Plant) en geen enkele song van Grateful Dead (zelfs geen Truckin of Uncle John's band). Jeff Buckley ook alleen maar met Hallelujah, terwijl Cohen er met zijn eigen versie niet eens instaat, John Cale evenmin (Lisa Lois dan weer wel). Verder alleen the Weight van the Band, ondanks het succes en de bekendheid van the Last Waltz en natuurlijk VEEL te weinig Neil Young. Waar zijn Southern Man, Ohio, Cinnamon Girl, Cowgirl in the Sand, Down by the River, Hey Hey, My My, Powderfinger, The Loner en After the Gold Rush? Of a Man Needs a Maid en Cortez the Killer en Harvest Moon? Ook opmerkelijk: Rockin' in the Free World staat op 491 in 2007, ineens op 1789 in 2008, dan weer op 367 en inmiddels op 286. Zeer opmerkelijk die lage klassering in 2008. Kan alleen maar extern bepaald zijn. Wat helemaal raar is, is dat ze Southern Man wel noemen als een van de klassiekers die hij schreef in de beschrijving, maar je daar niet op kan stemmen!

Overigens maak ik mezelf ook schuldig aan 'omhoogstemmen'. Zoals Herman al zei is het voor de liefhebber een welhaast onmogelijk opgave om 10 nummers te kiezen uit die keuzelijst. Dus zet ik Like a Hurricane en Heart of Gold maar op 1 en 2, om ze maar een boost te geven in de lijst. Ik vind 10 albums kiezen al een opgave, pas bij 10 favoriete artiesten begint het wat makkelijker te worden.

Het zou me ook niet verbazen als ze Hotel California eigenhandig op 1 hebben gezet, om de kritiek van 'elk jaar hetzelfde lijstje' te snoeren en het heeft ook wel wat publiciteit opgeleverd.

Welke muzikale ontwikkelingen heb ik de afgelopen 10 jaar gemist dan ?

Auto-tune ? Overdosis boze rap-negers ? ''Zingende'' (lees: hijgend en kreunend, veelal met autotune, wat de vraag opwerpt of ze autotune ook tijdens de seks gebruiken...) tieners met suggestieve teksten die toch volhouden puur en maagdelijk te zijn ? Tsunami aan muzikale inteelt uit Volendam en woonwagenkampen ?

Ja, dat is het wel zo'n beetje...