38. THE TRIFFIDS - Save What You Can



Nog eentje voor de stiekeme volger die jeuk krijgt van kerstliedjes.

Well it doesn't look much like we'll see the new year
Cos all the bright young faces are here
And I can't see us rising to their occasion any more
No, not their Christmas cheer

Want elk nieuw jaar draagt toch weer een soort belofte in zich.

If you cannot run, then crawl
If you can leave, then leave it all
If you don't get caught. then steal it all
If you don't get caught. then steal it all
Steal it all

And between ourselves, and the end at hand,
Save what you can

Van het onvolprezen Calenture, mijn favoriete Triffids album.

39. LOUIS NEEFS - Susa-Nina



Op kerstnacht 1980 overleden Louis Neefs en zijn vrouw in een verkeersongeval.
Zijn later ook zingende zoon Gunther zou de crash zwaar gewond overleven.

Het nieuws was een behoorlijk klap voor muziek minnend Vlaanderen.
En vooral voor mijn graag zingende vader die ooit nog een jaartje bij Louis in de klas had gezeten.
Neefs was toen een bisser van een jaartje ouder die steevast met gitaar naar school kwam.

Ik herinner me een boekje met de teksten van Neefs' bekendste liedjes bij een weekblad.
En een paar weken later verscheen ook een verzamelelpee van de zanger in ons huis.
Ik was amper 11 en wist dat zijn liedjes me nooit meer zouden loslaten.

In 1981 verscheen Susa-Nina posthuum op single en bereikte nog even de nationale top 30.

In de zomer van 1984 overleed Ann Christy aan kanker en kwam het nooit meer goed.
Vader nam beide stemmen in 2001 mee in zijn graf. De muziek van Louis en Ann blijft ontroeren.

40. MIKE OLDFIELD - Hergest Ridge (part one)



Geen In Dulci Jubilo van het fijn besnaarde wonderkind.
In plaats daarvan deel 1 van Hergest Ridge als afsluiter van deze editie.

Deze verzamelaar Mike Oldfield's Wonderland (1981) bevat de finale
van Hergest Ridge en heb ik als jonge puber steeds met kerstmis geassocieerd.
Dat hoor je straks wel als je door blijft luisteren naar de laatste 8 minuten van het stuk.

Dan sneeuwt het tamboerijnen en zingt een mannenkoor ons de kerstnacht in.
De obligatoire Tubular Bells klinken voor één keer gepast als jubelende kerkklokken.

Maar er is ook de elektronische intro van Hergest Ridge.
Alsof een ster zich losmaakt van het firmament om ons te begeleiden op onze trip.
Die luistertrip voelt aan als een soundtrack bij de reis die de drie wijzen ondernamen.
Je hoort ze stapvoets dichter bij het mysterie komen. De opbouw is traag en pastoraal.

En pastoraal is ook een ander woord voor herderlijk.
Van heinde en verre sluipen aanbidders van het pasgeboren kind toe.
Hergest Ridge draagt als één van de weinige Oldfield albums trompetgeschal in zich.
Gepaster kan de schare engelen hun lof niet in muziek gieten.

Er gaat ook een zekere dreiging uit van het als een donderwolk aanzwellende thema.
Herodes is immers nooit veraf in het verhaal en zijn kindermoord wordt naar mijn belevenis
in al zijn gruwel blootgelegd in de bloed regenende gitaarstriemen van Hergest Ridge (part two).

Ik hoor een ingetogen melodie die Maria's zorg voor het kind illustreert.
Goud, wierook en mirre worden aangedragen en Herodes is even terug in een climax.

In de finale begeeft Hergest Ridge zich naar onze tijden
en krijgen we een sneeuwtafereel bij de kerststal om de hoek.
Met een vibrerende bas die het stenen uit de grond doet vriezen.

Het koor en de klokken nodigen ons uit om plaats te nemen in de middernachtmis.

Of hoe een stuk muziek in de verbeelding van een veertienjarige
het leven ging leiden van een onuitwisbare soundtrack bij kerstmis.

Ook die van Robert Long staat niet op Deezer, de rest wel. Nummer van Mike Oldfield is een aparte muzikale achtbaan (heb de 2010 mix beluisterd).

Het is een aardige lijst geworden maar niet alle nummers vind ik per se dat die de kerstsfeer pakken, eigenlijk moet zo'n nummer ook niet te lang duren: maximaal drieënhalf a vier minuten is ideaal. Nooit naar The Cure's Other Voices geluisterd en gedacht aan kerst, is wel van mijn favoriete Cure album, dus leuke verrassing.

Heb wel wat nummers aan mijn eigen kerst playlist toegevoegd, zoals The Old Lamp Fitter en Greg Lake's I Believe in Father Christmas, daar komen misschien nog wel een 3 of 4-tal bij, als ik ze wat vaker gehoord heb (Amy, Cale, Twins en Dead).

Ik voel me aangesproken

Inderdaad een superieur eindejaarsliedje, een van mijn favorieten ook van The Triffids.

Op opvolger The Black Swan staat ook nog het bijna even mooie New Year's Greetings, maar die bewaren we voor volgende week.

Alleen al de beschrijvingen van de liedjes door Dazzler zijn om te smullen, de kerstkalkoen kan terug de koeling in want dit smaakt pas echt naar meer en je raakt ook veel minder gauw verzadigd: integendeel er ontstaat honger naar meer.

Zonder schroom of schaamte en met diepe overtuiging boetseert Dazzler de duiding(en) van het lied indien nodig wat bij zodat deze goed aansluit op het klassieke Kerstverhaal.


Dit was echt een hele mooie Alle 40 Beter - editie. En, hoe 'toevallig' precies afgerond op de dag van Kerstavond. Wederom toont zich hier een kunstenaar.

Op prachtige wijze heeft deze editie het Kind veilig en goed verzorgd in de kribbe gebracht, en herleeft het geloof in een Nieuw Begin.
Wat wordt de volgende editie?

Time will tell.

Erg fijn om te lezen dat jullie deze editie wel konden smaken.

Ik denk dat de volgende editie over rockgitaren zal gaan.
De 80s synthpop expert laat in zijn bescheiden collectie stevige gitaarmuziek kijken.

Nog even geduld tot in het nieuwe jaar.

Het is wel mooi dat dazzler pas om en nabij Driekoningen met een new introduction komt. Volgend jaar dus pas.
Tot die tijd is er (hier) even een niemandsland. Voor iedereen.
Misschien is er ruimte om te reflecteren op kerst of een jaar wat weer voorbij is en het nieuw begin dat aanstaande is.

Graag grijp ik in elk geval de gelegenheid te baat om een nummer/single te plaatsen dat anders ik zou niet weten hoe ooit ergens eens aandacht krijgt:

"I'll be dead by Xmas now anyway
Tell me, will you remember me that day"



Mike Monroe speelt hier (stage)piano. Een van de vele aanstekelijke catchy nummers die ze toen componeerden en op vinyl kwamen.
Het tragische aan deze single is de achteraf voorspellende waarde. Eindelijk had Hanoi Rocks de perfecte band bij elkaar, beginjaren '80, met de komst van drummer Razzle.
Niet veel later zou Razzle bij een autoongeluk komen te overlijden, vlak voor Kerst, in december '84.

Overigens zag ik deze specifieke (blijkbaar zeer zeldzame en/of gewilde) single fysiek liggen in een platenzaak in Helsinki. Met een stalen gezicht vroeg men er € 100,- voor.

R.I.P. Razzle.

Of... The Damned - There Ain't No Sanity Clause in de tussentijd

Terugblikkend:
Een muzikaal fijn jaar: geweldige en bijzondere concertbelevenissen in binnen- en buitenland, veel gelezen en gehoord over nieuwe muziek op MuMe, een aantal deftige vinylschijven aan de toch al zo mooie collectie toegevoegd en vol plannen voor nieuwe concerten.

Het was ook een droevig jaar. Verschrikkelijk om te lezen over Rythm & Poetry die zo ontzettend jong kwam te overlijden, maar hartverwarmend de reacties over die jongen, van mensen die hem kenden.
Philty Animal Taylor, Lemmy, Armand en Zjef Vanuytsel: Iconen die ons ontvielen.
En dan de terreuraanslag tijdens een rockconcert in Parijs. The world has changed.

Vooruitkijkend:
Kom maar op met die rockgitareneditie, dazzler!

Warempel een persoonlijk jaaroverzicht in mijn topic.



Ik ga er binnenkort weer tegenaan.
Maar ik denk dat ik aan de formule ga schaven.

Ik heb namelijk een paar interessante edities op het oog.
Maar korter: 20 nummers.

En misschien moeten die rockgitaren nog even wachten.
Maar daar ben ik nog niet uit. Eerst het nieuwe jaar opstarten.

ALLE 20 DAZZLER
maan en sterren

Laat ik verder gaan met mijn eigen muzikale verhaal.
Niet meer in een rit van 40 stuks, maar een beknopter overzicht van 20 parels.

Op die manier kan er iets sneller van thema gewisseld worden.
En zo ontstaat er ook ruime voor de volgers om hun duit in het zakje te doen.

De maan en de sterren zijn een bijzondere inspiratiebron voor muzikant en luisteraar.
Ik vertrek bij de maan, maar ook andere nachtelijke hemelobjecten komen voorbij.

20 liedjes over de maan en de sterren uit mijn eigen collectie die me echt raken.
Voeg er gerust een paar uit je eigen muzikale keuken aan toe. Zo wordt het echt interessant.

Ik kijk er naar uit!

Ik verwacht The Waterboys en Police uiteraard.

Enkel specifiek over maan en sterren of ook over bv. het universum of melkweg? Dan komen er ineens een aantal OMD tracks in aanmerking (zeg gerust de eerste 3 liedjes van The Universal).

William Shatner misschien

In aanmerking komen er veel. Maar slechts 20 zijn er uitverkoren.

Zie de maan schijnt door de bomen
Makkers staakt uw wild geraas

Alle hens aan dek nu voor het werkelijke prachtige thema van deze enigszins vernieuwde editie van “alle 20 dazzler”!

En dan die expliciete uitnodiging aan de ‘volgers’ om gerust hun duit in het zakje te doen.. Wauw!
Verdorie, net bij een zo’n fijn thema/editie ‘slechts’ een 20-tal parels, maar in principe denk ik toch wel dat deze dazzler 2.0 een gouden greep is. Korter. Puntiger. Te overzien. Zie er echt naar uit
De maan, de sterren.. een onuitputtelijke inspiratie, boordevol magie.

Wanneer zou de inspiratie voor deze editie zijn gekomen, helemaal uit Belgie, vannacht misschien?
Toeval bestaat niet.

Enig gevoel voor timing kan de topicstarter niet worden ontzegd.
Vandaag exact 30 jaar na de sterfdag van de veel te vroeg overleden Philip Parris Lynott.
Hoe is het mogelijk dat iemand dat zo aan voelt. Dat kunnen alleen spirituele mensen, voor hen bestaat toeval amper tot niet.

When I passed you in the doorway
You took me with a glance
I should have took that last bus home
But I asked you for a dance

Now we go steady to the pictures
I always get chocolate stains on my pants
And my father he's going crazy
He says I'm living in a trance

But I'm dancing in the moonlight
It's caught me in its spotlight
It's alright,
Dancing In The Moonlight



R.I.P. Phil.
Brand nu een kaars voor je en zet een album op.

En weer die saxofoon he..

Ja, R.I.P. Phil inderdaad te vroeg gestorven

Grappig dat in de video hij typisch zijn ogen vaak dicht knijpt tijdens het zingen. Er zijn meer zangers die dat doen maar in dit geval vind ik dit typisch voor hem in mijn herinneringen.

Eindigt dit topic op blauwe maandag of is dat straks toeval? Dan ken ik nog wel een hitje

Maar voor er echt gedanst gaat worden in het maanlicht een mooie van het beste album van Los Lobos - Kiko (1992)

He always sleeps
Till the sun goes down
He never wakes
Till no one's around
He never stops
Can't catch his breath
It's always there
Scares him to death

Kiko and the lavender moon

Ah, Blue Moonday

Heel recent nog full moon, vannacht heel veel vallende sterren: er is van alles aan de hand en meer dan wij kunnen bevatten momenteel.
Het is wel een beetje raar dat dazzler zijn mooie editie aankondigt maar nog geen maan- of sterrenliedje heeft geplaatst.

In the meanwhile:



Een Unidentified Flying Object, een sprankelend Chrystal Light en een der beste rockbands ter wereld, wat wil je nog meer. Ga mee de Spacerock in:



1974.

01. AIR - Kelly Watch the Stars



Ik hou van Kelly. Net als ik houdt ze ervan om naar de sterren te kijken.
Althans dat denk ik toch. In mijn puberteit zat ik bij een amateursterrenclub.

Maar er is meer aan de hand natuurlijk.
Er is het album waarvan dit nummer afkomstig is.

Moon Safari is één van de weinige albums die me van bij het begin wist te grijpen.
Net zoals dat vroeger wel vaker gebeurde tijdens de pioniersjaren als muziekliefhebber.
Een plaat die me kon bekoren op een manier zoals mijn grote helden me konden bekoren.

Meer nog, ik hoorde er een soort mix van stijlen en invloeden in
die een soort gemene deler kan zijn van de muziek die ik echt goed vind.

Moon Safari blijft anno 2016 een heerlijke luistertrip.
Mike Oldfield, Kraftwerk, new wave en synthpop, het zit er allemaal in.
En ook een beetje jazz waar ik wel gevoelig voor ben, zonder het spul puur te drinken.

En luister tenslotte nog eens naar de tonen in de intro van Kelly Watch the Stars.
De perfecte soundtrack bij een maan die vanachter de wolken komt piepen.
Klaar om twintig liedjes lang ons lichtend pad en onze gids te zijn.

ping pong!

Kelly... Prachtig liedje, bij de tijds maar toch een vibe vanuit een ver (electronisch) verleden. In tegenstelling tot mijn grote Belgische soortgenoot viel bij mij het Air kwartje pas laat.

Kan er nog niet over uit hoe zo'n fijn thema deze editie heeft.
Kelly Watch The Stars was trouwens meteen al een aangename parel om te ontdekken.

Mike Oldfield en Mecano laat ik aan de topicstarter over, ze zullen ongetwijfeld (hoog) in de lijst voor gaan komen. Zal proberen de duit-in-het-zakje-bijdragen beperkt te houden, maar het is een te mooi thema om al te veel te laten liggen.

In (o.a.) Noord Scandinavië leven mensen 's winters onder een fantastisch fenomeen.
http://cdn.images.express.co.uk/img/dynamic/128/590x/Northern_Lights_aurora_borealis_UK_video-464687.jpg
Die mensen moeten ook haast wel een sterke binding met de natuur hebben.
Uit (heel) Scandinavië komt overigens ontzettend veel obscure metal maar sowieso ook ontzettend veel (steengoede) andere muziek. Een fascinerend stuk van Europa.

Maybe there's always been enough for me on this earth
Maybe I just didn't see it or believe what it's worth

Under the northern lights
Under the northern lights, yeah
Under the northern lights




(buizen was hier bij )

Kelly watch the stars is inderdaad een heerlijk nummer, alleen All I Need vind ik nog een stuk mooier. Eigenlijk het beste album van AIR.

02. ANGELO BRANDUARDI - La Luna



Er wordt wat afgeklapt in het clipje van Michael Monroe.
Maar het feit dat buizen erbij was, maakt het alleen maar mooier.

Ik kom schoorvoetend met een meer ingetogen stukje muziek.
Van de Italiaanse krullenbol die de poëtische woorden van zijn vrouw op muziek zette.

Hoewel ik de taal niet machtig ben, stel ik me bij het lied een blakende volle maan voor.
Het hemellichaam dat de vruchtbaarheid op aarde regelt door haar getijdenkracht.
Zou er überhaupt leven op deze planeet geweest zijn zonder deze satelliet?

Een volle maan die zich weerspiegelt in het wateroppervlak.
Het doet verliefde stelletjes dieper in elkaars ogen kijken.
En die ogen zingen dan lieve woorden in het Italiaans.

Mijn liefde voor Branduardi bezong ik ooit hier: Collezione (1986).

La Luna zou later terugkeren op Gulliver, La Luna E Altri Disegni (1980).
En ik zou er luid applaudisserend bij zijn als Angelo het live bracht medio jaren 90.

03. THE CHURCH - Under the Milky Way



Soms is een song zo volmaakt dat hij geen verdere commentaar duldt noch behoeft.
Met de nodige folktoets die ik ook hoor bij The Triffids of The Hothouse Flowers.

Diep inademen en genieten van al dat sterrenstof waarmee de nacht ons verstrooit.
Een blik in het verleden van licht dat jaren of eeuwen geleden vertrokken is aan gene zijde.

Een mooi nummer zeg, de zang is erg goed.

Was het maar weer zomer. Lekker 's avonds op de rug in het gras liggen, kauwend op een lange spriet en kijkend naar de sterrenhemel: een schoonheid die dichtbij is, als je het maar wilt zien, en tegelijk zo ver weg.

Ah, daar is de melkweg voor een breder inzicht/uitzicht. Prachtige nummer natuurlijk, klassieker durf ik zelfs te zeggen.

Verder wacht ik op: De Nederlandse Sterre Die Strale Overal!

Als ik de The Church - Under the Milky Way weer hoor kan ik zo weer de dansvloeren van de Mazzo en de Korsakoff voor de geest halen. Gevoelsmatig is het een mid 80s nummer maar toen het uit kwam bonkte House toch echt al op de deuren.

Klassieker inderdaad.

Nederlandstalig. Een goede insteek, maar ik vond (voorlopig) geen nummer dat erbij kon.

Sterren komen, sterren gaan... maar het moet meer zijn dan een quote.