04. ECHO & THE BUNNYMEN - The Killing Moon



Ik spring even van de ene klassieker op de andere.
En ik maak me er gemakkelijk vanaf door mezelf te quoten


In de link krijg je dit keer de All Night Version om je tanden in te zetten.

De cover door Nouvelle Vague is ook wonderschoon

05. JOHAN VERMINNEN - De Hemel Vol Sterren



Het enige Nederlandstalige nummer dat in aanmerking kwam na screening.
De Hemel Vol Sterren van Johan Verminnen staat hoog op het verlanglijstje van zijn collega's.
Dat las ik in een biografie die in 1989 verscheen naar aanleiding van zijn 20jarige carrière.

We zijn nu 25 jaar later en Johans ster is weggedeemsterd.
Hoewel het betere Nederlandstalige lied de laatste tien jaar weer opgang maakte,
is er van gouwe ouwe Johan nog weinig sprake. Zijn nieuwe werk haalt de radio niet meer.

Een beetje pijnlijk, want zijn oeuvre staat als een huis.
Wie al zijn klassiekers in de kast wil, koopt best 60 (2010).

De Hemel Vol Sterren laat zich best draaien als laatste nummer van de avond.
Of het eerste van de ochtend. Want als de liefde gevonden wordt is die grens flinterdun.

Die andere gedoofde ster Thé Lau schreef wel 3 nummers in het Nederlands over de maan voor z'n bandje, volgens mij kan Volle Maan ook wel een plek je naast die van Johan krijgen.

PS is wel lekker fout dat nummer dat komt na De Hemel Vol Sterren

Ja, mooi. Ik kende hem onvoldoende, maar hij hoort er eigenlijk wel bij.
Als ik hem niet meer in mijn lijstje van 20 krijg, heb je hem toch maar mooi gedeeld.

Bedankt daarvoor.

De (invloed van) de maan, de sterren, de hemel: ze komen niet echt nadrukkelijk aan bod in dit liedje, "De hemel vol sterren" is meer een manier van het beschrijven hoe zot een avond voor het goede doel (Cambodja) kan eindigen: van een pamflet naar/in het bed. Zo kan het gaan met passie in de liefde of verliefdheid.

Typisch kenmerk van de 'alle 20 dazzler'-edities (voorheen: 'alle 40 beter') is toch ook een kleine reflectie op de betekenis en het momentum van onderhavige song in het leven van de opgroeiende dazzler. Mist hier toch een beetje.

Tot slot de hoes:
. Een gele trui hoort uitsluitend in de Ronde van Frankrijk gedragen te worden, liever niet door mannen in het dagelijks leven;
. Wellicht was Johan toch zijn tijd ver vooruit en zien we hier de eerste 'selfie'.

Ook niet als je je goed voelt?

En wat weet jij over mijn bedpamfletten om te oordelen
dat er weinig connectie is tussen de song en de topicauteur?



Het mag toch ook gewoon een mooi liedje over de maan zijn?

Woord van de dag: bedpamfletten

top-icauteur?

topi-cauteur??


aaah, topic-auteur

met zo'n streepje leest het gemakkelijker, voor mij, al mag het misschien niet de voorkeur hebben.

Het liedje gaat over die avond waarop iets voor het goede doel ('Cambodja') werd georganiseerd en daar komen pamfletten in voor en later een bed, aldus Johan. Juist bij dat element: van een pamflet naar/in een bed heb ik geen seconde gedacht aan een eventuele connectie met jou.
Doelde meer op wanneer hoorde je het liedje voor het eerst, etc.

Juist als je je goed voelt lijkt me een gele trui niet kunnen. Kan me er nog iets bij voorstellen om in verwarde toestand een gele trui aan te trekken, maar als je je goed voelt?

Johan heeft het over een optreden voor het goede doel
en beschrijft hoe hij daar een vrouw leert kennen.

Dat gaat natuurlijk niet over mij.
Maar wat zit ik hier eigenlijk te kletsen?
Ik was duidelijk genoeg in mijn eerste tekst.

De Hemel Vol Sterren laat zich best draaien als laatste nummer van de avond.
Of het eerste van de ochtend. Want als de liefde gevonden wordt is die grens flinterdun.

En bij dat gevoel kan ik me autobiografisch voldoende voorstellen.

I.d.d. Muziek!, dazzler.

06. MARC ALMOND - Madame de la Luna



In de vroege jaren 90 kocht ik tweewekelijks trouw OOR. Op basis van de recensies
schafte ik me iedere editie met mijn studentenbudget een goed klinkend album aan.

Marc Almond kende ik natuurlijk nog van Soft Cell en van een handvol solohits.
Enchanted kocht ik omdat deze CD van een oude held veelbelovende kritieken kreeg.
En ik heb het me tot op heden nog geen seconde beklaagd.

Van verguisde singles als The Desperate Hours en A Lover Spurned kreeg ik het warm,
maar ook passioneel vormgegeven albumtracks als Toreador in the Rain en Carnival of Life
blijven tot het beste werk behoren van deze ongekroonde Jacques Brel van de synthipop.

Albumopener Madame de la Luna zet meteen de toon.
Edelkitsch van het zuiverste water in een wervelwind van muzikale stijlen.
Almond is een torch-singer en bij wijze van knipoog horen we die bugel weer
die we nog kennen van die briljante Soft Cell hit Torch (een mooi geval van PPP).

Voor wie dacht dat al dansend de hemel bestormen onmogelijk was,
is er Madame de la Luna, een muzikale ladder vanuit dit tranendal tot bij de maan.

In een ideale wereld versmelten onze topics tot 1 ultieme poptopic voor de ware liefhebber

07. MECANO - Hijo de la Luna



Soms trommelt een liedje uit de radio zomaar op je luistervlies.
Het overkwam me met Hijo de la Luna dat vaak gedraaid werd op de radio.
In de hitparades kon ik het aanvankelijk niet terugvinden, hoewel het twee jaar later
uiteindelijk toch nog lukte voor deze Spaanse equivalent van Enya's Orinoco Flow.

Een single uit 1988 dus die pas in 1990 hitparadesucces boekte in de Belgische lijsten.
Dat zijn tussen haakjes al drie Luna's op zevens liedjes. De maan houdt van de Spaanse taal.

Dansen op de maan doe je dus in een walstempo. Waarvan akte.

voor Mecano met 'sun of the moon'.

Buizen weent niet bij het zien van Bambi of The Lion King.
Maar een zelfgeknutselde animatieclip op dit nummer..

Een prachtig liedje!

Is dit ook het werkelijke verhaal achter het lied?

Wist ik niet. Nu wel. Waarvoor dank.

Ik las ooit in de stripreeks Jugurtha de volgende beeldspraak.
Vania zegt tegen haar geliefde: Ik hou van jou. Het voelt alsof ik de maan het opgegeten.

Brengt mij spontaan weer bij de maan als vruchtbaarheidssymbool.
Symbool voor de schoot, de baarmoeder en in haar sikkel voor de wieg.

Of het het werkelijke verhaal is weet ik eerlijk gezegd ook niet, dazzler. Het liedje is behoorlijk vaak gecovered, ook bijv. door een Finse metalband (geen ruig nummer) en wel door veel meer artiesten.
Het bizarre animatieclipje over de sun of the moon vind ik in erg geval erg mooi.
Ik leerde Hijo De La Luna (ook in het Spaans schrijven we elk woord van de titel met een hoofdletter, in de muziekwereld dan) kennen van Circue Du Soleil destijds, heel erg mooi.
(Een nummer wat je wel eens drie maal achter elkaar draait, ter bekentenis).

Dat absoluut.

Wiki:
Het lied gaat over een zigeunervrouw die de Maan smeekt om een zigeunerman te kunnen trouwen. De Maan antwoordt dat zij de man zou krijgen als haar eerstgeboren zoon de Maan zou toebehoren. De vrouw krijgt een albinokind, en de zigeunerman wil niet geloven dat het zijn zoon kan zijn, want de huid is zo blank, zo anders dan dat van een zigeuner. Hij denkt dat de vrouw hem bedrogen heeft en doodt haar, en laat het kind achter op een plek in de wildernis. Vervolgens ontfermt de Maan zich over haar albinokind.

Mooie vergelijking, zelf was ik er niet opgenomen maar de vergelijking komt gelijk vertrouwd over.

Gevoelsmatig hoort deze plaat wel bij de jaren 80 maar juni 1990 was de maand dat het nummer een hit werd in Nederland. 'Geef me nog een pinda' zongen wij als onbezorgde jonge tieners.

08. MIKE OLDFIELD - Moonlight Shadow



Juli 1983 en ik vier mijn 14de verjaardag.
Met de gekregen centen zal ik mijn eerste plaat kopen.

Ik heb even gewikt en gewogen en verkies de fraaie hoes van OMDs Dazzle Ships
boven het wat bizarre kunstwerk op de omslag van Freeze Frame van The J. Geils Band.

Een kennis die deze historische aankoop zal bijwonen
zet ik aan tot het kopen van de single die op dat moment het meeste indruk op me maakt.

Moonlight Shadow van Mike Oldfield weet me namelijk onmiddellijk in het muzikale hart te treffen.
Hemelse vocalen en waanzinnig mooi gitaarwerk, vooral de klankkleur van Oldfields spel bekoort me.

Later zal blijken dat het album zelf met een kanjer van een volle maan uitpakt.
Met op de achterkant van de hoes een onsterfelijke zin uit de titeltrack.

The watcher and the tower
Waiting hour by hour

Het is dat wachten van de man op de voorgrond bij dat ene lichtje in de wolkenkrabber
dat mij intrigeert. Ik vind het een sterke metafoor voor de puber in mij die op de liefde wacht.

(wordt vervolgd)

De clip is ook zo ontzettend mooi.
Tjonge zeg, dit is een absolute evergreen en het nummer zit direct aanspreekbaar noot voor noot in m'n hoofd, ergens in een speciaal hoekje waar het sinds de eerste keer luisteren veilig opgeborgen is, alleen de clip had ik al heel lang niet meer gezien en eigenlijk vergeten.

De zangeres: een vrouw met een hoed ;
Die flying-V gitaar (!);
Die huiskamersetting, gezellig bij het flikkerende haardvuur (in videoclips ontstemmen instrumenten niet);
Die koets;
Dat kasteel.

En dan (citaat dazzler, helemaal mee eens): "Hemelse vocalen en waanzinnig mooi gitaarwerk.."

Mike Oldfield is een klasse apart.

09. OASIS - Champagne Supernova



A champagne supernova in the sky.

Ik vind dat als amateurastronoom een mooie metafoor.

Oasis had ons blij gemaakt met haar eerste singles en bijhorend album.
Britpop stond eindelijk weer stevig in de traditionele pop & rockschoenen.
In Madchester was men klaar met raven en housen.

Het nieuwe album werd aangekondigd door een goeie single (Some Might Say)
en een iets te voorspelbare opvolger (Roll with It verloor de race om de top van Blurs Country House).

Maar het album van Oasis was een klasse beter dan dat van hun rivalen.

En Champagne Supernova was het gepaste slotakkoord
dat alle twijfels omtrent de sterkte van Oasis classic album wegnam.

Een muzikaal orgasme dat uitmondde in een ejaculatie van een track.

Al blijf ik stiekem dat debuut (die eerste liefde dus) net iets zaliger vinden.

10. ORCHESTRAL MANOEUVRES IN THE DARK - The Romance of the Telescope




Juli 1983 (het vervolg).

Ik kocht dus mijn allereerste album met de opbrengst van mijn verjaardag.
OMD kende ik van het indrukwekkende Maid of Orleans (de videoclip trof me meteen),
Souvenir uit de platencollectie van een klasgenoot en Enola Gay en Electricity op een Virgin sampler.

Genetic Engineering stond op tape (van de dag dat hij binnenkwam in de hitparde)
en Telegraph stond twee maanden later in de BRT tipparade. Ik hoopte dat Dazzle Ships
songs zou bevatten in de stijl van Electricity en Enola Gay want dat vond ik de beste songs.

Dat zou heel anders uitdraaien: het bleek een behoorlijk experimentele plaat.
Maar precies omwille van de vele geluiden en bliepjes, kwamen melodische composities
als International, Silent Running en Of All The Things We've Made beter tot hun recht.

En The Romance of the Telescope natuurlijk.
Een pastoraal broertje van Maid of Orleans (let op de mellotron en drumroffels).
Het was de b-kant van Joan of Arc, maar werd voor dit album afgewerkt en opgepoetst.

Mijn fascinatie voor de sterrenhemel, maan en planeten gaf het nummer een streepje voor.
En in de tekst zitten een paar verzen die me tot op heden ook levensbeschouwelijk kentekenen.

We're just waiting looking skyward as the days come down
Someone promised there'd be answers if we stayed around

Herinner jullie het eerste deel van juli 1983: the watcher and the tower, waiting hour by hour.

Topics heb je in allerlei soorten, maten en verschijningsvormen. Een topic met een onderwerp waarover de topicstarter passioneel en bevlogen is herken je uit duizenden. En dan hoeft het nog niet eens je eigen voorkeurssmaak qua muziek te zijn. Dat zijn de beste topics.
Als adolescent lid zijn van een 'amateursterrenclub' en al helemaal hooked van muziek zijn en dan vele decennia later op een muziekforum een topic over maan en sterren lanceren.., tja dan weet je het wel: dat zit wel goed

Echo & The Bunnymen moet ik nog (steeds) luisteren. Ik weet wel wat voor soort muziek dat is, daar moet buizen echt even voor gaan zitten. Heb nare associaties bij die band. Maar wil het ook niet uit de weg gaan.

Als je van The Doors houdt, moet je je geen zorgen maken.
Maar... The Killing Moon zat eerder al in mijn new wave overzicht.
In het begin, toen je nog niet had fijn gestemd op dit topic, denk ik plots.

11. PAUL SIMON - Song about the Moon



Halfweg en tijd voor het nummer dat aan de basis ligt van dit topic.
Paul Simon vond het geen vanzelfsprekende klus, maar het hemellichaam smeekte ons erom.

Hearts & Bones is een flauw album als je de commentaren mag geloven.
Geloof er geen snars van. Op wat irritant geflirt met jaren 80 arrangementen na,
staan de songs van Simon als een huis. Van Allergies tot The Late Great Johnny Ace.

Song about the Moon schudt hij schijnbaar losjes uit de mouw.
Met die heerlijke jazzsaus die zijn sound in de jaren 70 zo aantrekkelijk maakte.
En met voldoende voeling met de rhythm and blues die hem tot in Afrika zou brengen.

So if you want to write a song about the heart
And its ever-longing for a counterpart
Write a song about the moon

Mijn muzikale broertje is een Paul Simon fan.
En Hearts & Bones ripte ik stiekem uit zijn collectie om zelf van te genieten.
Als hij niet thuis was en ik mijn synthipop en new wave platen een beetje beu was.

12. THE POLICE - Walking on the Moon



Gelukkig zijn er nog zekerheden in het leven.

Zo moet het dus voelen om op de maan te wandelen.
Het basloopje, de gewichtloze gitaar en de knetterende percussie.
Het triumviraat is in evenwicht op één van de allerbeste Police songs.

Sting zingt alsof hij aan de zuurstoffles hang en zo hoor het natuurlijk ook.
Wat maakte deze groep toch voortreffelijke singles. Hun albums duurden soms te lang.

Mijn eerste ontmoeting met The Police is in een televisieprogramma
dat telkens drie clips van één band toonde. Ik herinner me De Do Do Do De Da Da Da,
(skiënd in de sneeuw), deze Walking on the Moon en als ik me niet vergis Message in a Bottle.

Don't Stand So Close to Me hinkt toch een beetje achter deze drie in catchy-ness.

De sound van The Police was toch wel een mooie hoor. Veel bands zijn door hun geinspireerd. Rush bijvoorbeeld in he begin van de jaren '80 maar ook Queen luisterde naar The Police en zeker naar dit nummer. Een jaar later dan Walking on the Moon kwam het album The Game uit en daarop stond Queen - Don't Try Suicide (Official Lyric Video) - YouTube . Dat basloopje en slaggitaartje komt toch wel erg bekend voor.

bonustrack DAVID BOWIE - Let's Dance



Bowie is niet meer.
Welk nummer kan ik koppelen aan dit topic?

Space Oddity, Starman, Life on Mars...
Je kan een heel album samenstellen.

Ik koos voor de hit waarmee hij me als tiener te pakken had.
Let's Dance... stevige popsong met Nile Rodgers achter de hit knoppen.

En met het stukje tekst dat onmiddellijk door mijn hoofd schoot
toen de nieuwslezer zij dat het wellicht niet om een hoax ging.

Under the moonlight, the serious moonlight...