Bij mij ziet het er ongeveer zo uit:

Meesterwerken (5*): Green, Automatic For The People, Up
Ook geniaal (4.5*): Fables, Pageant, New Adventures
Sterke platen met meerdere topnummers (4*): Murmur, Reckoning, Document
Paar toppers en paar minder geslaagde nummers/beetje overschat (3.5*): de rest

Geen enkel album heeft minder dan 3.5 gekregen van me. Dat gebeurt niet vaak bij mij!

1. Automatic for the People 5*
2. Green 4,5*
3. Document
4. Murmur
5. Lifes Rich Pageant
6. Out of Time
7. Fables of the Reconstruction
8. Around the Sun
9. Reckoning 4*
10. Collapse into Now
11. New Adventures in Hi-fi
12. Reveal
13. Up 3,5*
14. Accelerate
15. Monster 3*

Automatic op 1 (5*) en Lifes Rich op 2 (4,5*) verder vrijwel alles op 3,5 en 4,0

Ik ken nog niet alle albums, maar voorlopig is Up mijn favoriet, op de voet gevolgd door AftP.

39. Low (Luigi 23, Johan 79)




I skipped the part about love, it seems so shallow and low

Your light white is bright
Light white, light

Te laag . Zelfs ik heb m nog net iets te laag staan, had wel een paar plekken hoger gemogen. Geweldig filmisch nummer, wat een donkere, tragische sfeer. Muzikaal rete-interessant om het zo maar even te noemen .
Heerlijk die "plucking" van de gitaar van Peter, Bill met zijn percussie op de conga, de orgel "soaring" erbovenuit, geeft een "holy" sfeertje, de bas van Peter Holsapple en dan Michael met typisch lage zang en prachtige lyrics. Elke keer weer als ik dit nummer hoor, komt het aan als een hamer, recht naar binnen. Het is een nummer dat ik niet per se bij het album vind passen, omdat de rest over het algemeen licht en vrolijk is, maar ik ben blij dat ie erop staat, het meest donkere nummer van Out Of Time . Naar het eind van het nummer zet zich er een prachtige versnelling in, en dan hebben we de viool, viola en cello al eerder gehoord, maar die gaan dan echt heerlijk los...kippenvel!!! Er zit ook nog een fantastisch kunstzinnig filmpje bij

Dusk is dawn is day
Where did it go?
I've been laughing
Fast and slow

Moving in a still frame
Howling at the moon
Morning found me laughing
Up and down, down

Low, low, low
Night suits me fine
And morning suits me fine
I've been so happy, happy
Way up high, high

In between
Down below
Low, low, low
Low, low, low

I skipped the part about love
It seems so silly and low
Low, low, low
Low, low, low

I said the morning
It isn't your time
Barefoot naked
I can see your lines

It doesn't bother me
If you are right
Your grass is grassy wet
Your light white is bright
Light white, light

I skipped the part about love
It seems so shallow and low
Low, low, low
Low, low, low

You and me
We know about time
We know how things go
They come and go
They live and grow
They pass and go
And glow and glow
Up and down
High and low
Low, low, low
Low, low, low

I skipped the part about love
It seems so silly and low
I skipped the part about love
It seems so shallow and low
Low, low, low
Low, low, low

I like your hands
All full of glory
All full of glory

Juist!
Ik ben het eens met bovenstaande! Echt prachtig. Top 20 materiaal voor mij

38. Endgame (Luigi 48, Johan 49)

Padadadadadadada da da da




Wederom een track van Out Of Time en wat voor één! Meteen ook de hoogste instrumental, alhoewel er wel gehumd en geneuriet wordt hier en daar .
Mooier dan deze worden ze toch niet, eeuwig wegdrijven op een zorgeloze wolk vol zomerlicht , in feite de essentie van het album samengevat in dit nummer. Je hoort ook zo' n beetje de instrumenten die verder op het album ook voorkomen, behalve die Nick Drake-achtige (dwars)fluit, daar hadden ze wel meer mee mogen doen . Het past ook perfect qua sfeer en toon tussen Near Wild Heaven en Shiny Happy People. Simpelweg genieten is het codewoord


Op het web:

“Ba da la da da da da da, hi hi hi. Ba da la da da da da da, hi hi.”

“Endgame” has no real lyrics, but it is anything but an instrumental. Michael Stipe’s gentle, mellow vocal refrain is the crux of the song, and it twists around Peter Buck’s winding acoustic guitar figure, dropping out only to be replaced by woodwind instruments that carry the same tune. It’s a quiet, minor piece, but its arrangement is one of the band’s most elegant and refined. Every moment of the composition is calculated to maximize its pensive beauty, from the swell of the strings to the gentle ahhhs of Mike Mills’ backing vocals. The song’s melodies and textures vividly convey a sense of comfortable melancholy with incredible grace, and in all likelihood, words would have only gotten in the way.

Verrassend dat Low lager staat dan Endgame, vind Low echt een stuk beter. Maar wel leuk dat een song als Endgame zo hoog kan eindigen.

Nog even mijn R.E.M.-albumfavorieten:

Beste: Fables, Lifes Rich Pageant
Daarna: Murmur, Green, Out of Time, Automatic, Monster, New Adventures, Up
Mindere albums: Reckoning, Document
Onvoldoende: Reveal

Met Reveal ben ik eigenlijk afgehaakt, de latere albums heb ik nooit beluisterd. Na Up had ik sowieso niet zoveel interesse meer in R.E.M., vanaf 2008 is de interesse langzaam weer opgelaaid.

Low staat inderdaad veel te laag... Met afstand het beste nummer op OoT en één van m'n grootste R.E.M.-favorieten. Lekker mysterieus sfeertje inderdaad.

Doe mij toch maar Country Feedback of Texarkana boven Low. Die eerste verwacht ik hier wel in de top 20.

37. The Great Beyond (Luigi 43, Johan 52)





I'm breaking through
I'm bending spoons
I'm keeping flowers in full bloom
I'm looking for answers from the great beyond


Fenomenaal nummer zoals alleen R.E.M. ze kan maken, niet op een studioalbum te vinden, het is speciaal geschreven voor de Soundtrack Man On The Moon, een film met Jim Carrey over het leven van de veel te vroeg overleden beroemde komiek Andy Kaufman, die trouwens ook voorkomt in dat andere gelijknamige nummer van R.E.M. van meesterwerk Automatic For The People . Dit nummer is verder ook te vinden op de In Time comp. en behaalde de 3e positie in de UK singleslijst! Het is geschreven in het jaar 1999, en dat is dus tussen Up en Reveal in, en dat is eigenlijk ook wel te horen. In het begin hoor je die typische klanken van Up, als het nummer vordert ga je een beetje denken dat dit een broertje of zusje is van Imitation Of Life bijvoorbeeld met invloeden van de lichtheid van Beachball.
Anyhow, ik vind dit een prachtig, episch nummer. Lieflijke muziek, cinematisch, een bevlogen Michael en een fantastisch upbeat refrein dat tegen het einde urenlang lijkt door te gaan, heerlijk . Ik heb er verder niet veel meer aan toe te voegen, behalve dat ik werd weggeblazen de eerste keer dat ik dit nummer hoorde, vooral bij dat minuten durende versnellende outro, met die strijkers, zo'n nummer is het


I've watched the stars fall silent from your eyes
All the sights that I have seen
I can't believe that I believed I wished
That you could see
There's a new planet in the solar system
There is nothing up my sleeve

I'm pushing an elephant up the stairs
I'm tossing up punch lines that were never there
Over my shoulder a piano falls
Crashing to the ground

In all this talk of time
Talk is fine
But I don't want to stay around
Why can't we pantomime, just close our eyes
And sleep sweet dreams
Me and you with wings on our feet

I'm pushing an elephant up the stairs
I'm tossing up punch lines that were never there
Over my shoulder a piano falls
Crashing to the ground

I'm breaking through
I'm bending spoons
I'm keeping flowers in full bloom
I'm looking for answers from the great beyond

I want the hummingbirds, the dancing bears
Sweetest dreams of you
I Look into the stars
I Look into the moon

I'm pushing an elephant up the stairs
I'm tossing up punch lines that were never there
Over my shoulder a piano falls
Crashing to the ground

I'm breaking through
I'm bending spoons
I'm keeping flowers in full bloom
I'm looking for answers from the great beyond

I'm breaking through
I'm bending spoons
I'm keeping flowers in full bloom
I'm looking for answers from the great
Answers from the great, answers

I'm breaking through
I'm bending spoons
I'm keeping flowers in full bloom
I'm looking for answers from the great beyond

I'm breaking through
I'm bending spoons
I'm keeping flowers in full bloom
I'm looking for answers from the great
Answers from the great, answers

I'm breaking through
I'm bending spoons
I'm keeping flowers in full bloom
I'm looking for answers from the great beyond

Wat een nummer inderdaad.

Fantastisch, wat een prachtig nummer. Voor mij hun beste nummer wat niet op een regulier album staat.

In elk geval hun beste nummer van deze eeuw, al werd het dus al in 1999 geschreven.

Bij single staat id 2000..bij release staat Nov 99 (soundtrack denk ik) ...dus het zou ook hun mooiste nummer van vorige eeuw kunnen zijn

Nee, want daar zijn er nog 36 van te gaan

Wat een prachtig topic blijft dit toch. Daarom zouden ArthurDZ en ik een soortgelijke lijst willen maken van de voor mij beste band ever: The Doors. Wat denken jullie?

Ik heb in de periode 2006-2008 heel veel Doors geluisterd, dus ik zou het zeker gaan volgen.

Ik zou het knap vinden als jullie ook tot 200 komen

Luv the Doors.

Light my fire zou ik zeggen

Ik heb in de periode 1991-1997 heel veel Doors geluisterd, dus ik zou het zeker gaan volgen.

Ik heb in de 2e helft van de jaren 90 aardig wat Doors geluisterd, daarna nog maar sporadisch, dus ik zou het zeker gaan volgen.

We gaan het op een top 50 houden

The Doors zal ik ook zeker volgen!

Great Beyond is zeker prachtig, op 1 of andere manier had ik 'm niet in de lijst verwacht (zeker niet zo hoog) dus ik ben zeer positief verrast

Volgens mij zo'n beetje de laatste cd-single die ik ooit gekocht heb. Nog steeds een fantastisch nummer uit een minstens zo geweldige film. Warme herinneringen aan dit nummer.

36. What's The Frequency, Kenneth? (Johan 42, Luigi 53)



Monster was de plaat waarbij ik R.E.M. als favoriete band kwijtraakte. Dat lag zeker niet aan de eerste single, die ik echt fantastisch vond en vind (evenals de tweede single en Let Me In overigens). Maar ik had inmiddels andere favorieten en wellicht was de imago-change me wat te veel. What's The Frequency, Kenneth? doet wel precies wat je als band moet doen na nummers als Nightswimming en Find the River. Jezelf opnieuw uitvinden en laten zien dat je nog altijd urgent bent. R.E.M. ging voor het eerst sinds de Green-tour weer op wereldtournee en dus wilden ze daar de perfecte plaat voor maken en dat is zeker gelukt met het rock-gerichte Monster. Kenneth is daar het perfecte vehikel voor. Ook probeerden ze aansluiting te vinden bij de grunge-generatie, en op een bepaalde manier gaat Kenneth daar ook over. Michael over dit nummer: 'I wrote that protagonist as a guy who's desperately trying to understand what motivates the younger generation, who has gone to great lengths to try and figure them out, and at the end of the song it's completely fucking bogus. He got nowhere.' Prachtige song, top-10 ook in de UK (waar ze vanaf dit moment groter waren dan in de US) met als hoogtepunt, naast de geweldige tekst, de gitaarsolo van Peter Buck, die overigens achterwaarts afgespeeld wordt. I never understood, don't fuck with me, uh-huh. Dit sneuvelde helaas in de radio-edit

"What's the frequency, Kenneth?" is your Benzedrine, uh-huh
I was brain-dead, locked out, numb, not up to speed
I thought I'd pegged you an idiot's dream

Tunnel vision from the outsider's screen
I never understood the frequency, uh-huh
You wore our expectations like an armored suit, uh-huh

I'd studied your cartoons, radio, music, TV, movies, magazines
Richard said, "Withdrawal in disgust is not the same as apathy"
A smile like the cartoon, tooth for a tooth

You said that irony was the shackles of youth
You wore a shirt of violent green, uh-huh
I never understood the frequency, uh-huh

"What's the frequency, Kenneth?" is your Benzedrine, uh-huh
Butterfly decal, rearview mirror, dogging the scene
You smile like the cartoon, tooth for a tooth
You said that irony was the shackles of youth

You wore a shirt of violent green, uh-huh
I never understood the frequency, uh-huh
You wore our expectations like an armored suit, uh-huh
I couldn't understand

You said that irony was the shackles of youth, uh-huh
I couldn't understand
You wore a shirt of violent green, uh-huh
I couldn't understand
I never understood, don't fuck with me, uh-huh