50. Why Can't I Be You? (Luigi 25, Johan 92)

Ok, en waarom staat deze kraker van een über-Cure song zo laag en niet minstens top 30 . Waarschijnlijk omdat het zo'n goede band is en er teveel verschillend moois is. Voor menig andere band zou dit zomaar tot hun 10 beste songs horen. Then again er is maar 1 Cure .
Dit was de eerste single van het eclectische Kiss Me Kiss Me Kiss Me album. Het behaalde de 21e plek in de UK singleslijst. Wat moet je nog zeggen over de song zelf, iedereen kent deze track wel. In ieder geval is het een stamper van een fuifnummer. Uptempo, uitgelaten, met hoofdrollen voor de drums, funky bas en gitaar en toetsen die als trompetten klinken en een uitzinnige Robert die zich uitleeft in dit hemels zonnige suikerspin-pyjamafeestje . Niet in de laatste plaats te zien in de ontzettend geinige en over de top videoclip compleet met aparte kostuums en rare dansjes, een beetje hun YMCA zeg maar, heerlijk . Dit was de video die regisseur Tim Pope altijd al had willen maken. De clip werd opgenomen in een studio die eigendom was van de onlangs overleden Mary Tyler Moore. Kortom, altijd een feestje deze track en tijdens het concert van 2008 het moment om van de tribune af te komen en met de hele zaal erin op te gaan en uitzinnig te dansen, waar we tot dat moment ademloos zaten te genieten van het concert. Hierna volgden nog een boel partysongs om op los te gaan tijdens de partysong-encore. Super!

You're so gorgeous I'll do anything
I'll kiss you from your feet
To where your head begins
You're so perfect you're so right as rain
You make me
Make me hungry again

Everything you do is irresistable
Everything you do is simply kissable
Why can't I be you?

I'll run around in circles
Til I run out of breath
I'll eat you all up
Or I'll just hug you to death
You're so wonderful
Too good to be true
You make me
Make me hungry for you

Everything you do is simply delicate
Everything you do is quite angelicate
Why can't I be you?

You turn my head when you turn around
You turn the whole world upside down
I'm smitten I'm bitten I'm hooked I'm cooked
I'm stuck like glue
You make me
Make me hungry for you

Everything you do is simply dreamy
Everything you do is quite delicious
Why can't I be you?
Why can't I be you?
Why can't I be you?

Top 20 gebaseerd op de nummers 51 tot 100.

01. Shake Dog Shake
02. The Lovecats
03. 10:15 Saturday Night
04. The Exploding Boy
05. Secrets

06. Other Voices
07. Let's Go to Bed
08. Six Different Ways
09. Birdmad Girl
10. Dressing Up

11. Killing an Arab
12. Drowning Man
13. Primary
14. Like Cockatoos
15. A Few Hours after This

16. The Hanging Garden
17. The Blood
18. Jumping Someone Else's Train
19. Hot! Hot! Hot!
20. Seventeen Seconds

Aha, waren jullie dat?
Voor mij was/is dat steeds het moment dat ik de zaal steeds wil uitlopen. Ik kan echt niks met de "vrolijke" kant van The Cure.
Blijft interessant dat we dus dezelfde groep goed vinden maar soms om heel uiteenlopende redenen.

Ik hou wel van de vrolijke poppy kant van The Cure, maar van Why Can't I Be You ben ik geen fan. Ik zou er de zaal niet voor uitlopen, maar het is een ideaal concert moment om even te rusten, drankje, ...

de Belgische groep Custom heeft er nog en mooie cover van gemaakt, alleen hebben ze het gewoon 'Harlequins' genoemd, en eigenlijk het basisritme een beetje gejat

Een beetje de Shiny Happy People of Stand van The Cure.
Het is voor mij ook wat te rechttoe-rechtaan-vrolijk om tot mijn faves te behoren, maar een leuke single is het wel.

Een klein recapje van de nummers 51-100

51. Why Can't I Be You? (Kiss Me Kiss Me Kiss Me)
52. The Lovecats (Japanese Whispers)
53. Birdmad Girl (The Top)
53a. Seventeen Seconds (Seventeen Seconds)
54. Breathe (Join the Dots)
55. Out of This World (Bloodflowers)
56. The Funeral Party (Faith)
57. Harold and Joe (Join the Dots)
58. 10:15 Saturday Night (Three Imaginary Boys)
59. Shake Dog Shake (The Top)
60. Like Cockatoos (Kiss Me Kiss Me Kiss Me)

61. End (Wish)
62. The Upstairs Room (Japanese Whispers)
63. A Letter to Elise (Wish)
64. The Blood (The Head on the Door)
65. Apart (Wish)
66. Other Voices (Faith)
67. One More Time (Kiss Me Kiss Me Kiss Me)
68. Trust (Wish)
69. Killing an Arab (Three Imaginary Boys)
70. All I Want (Kiss Me Kiss Me Kiss Me)

71. Bare (Wild Mood Swings)
72. The Exploding Boy (Join the Dots)
73. Let's Go to Bed (Japanese Whispers)
74. The Hanging Garden (Pornography)
75. A Foolish Arrangement (Join the Dots)
76. The Drowning Man (Faith)
77. Just One Kiss (Japanese Whispers)
78. Cold (Pornography)
79. Pornography (Pornography)
80. To the Sky (Join the Dots)

81. Secrets (Seventeen Seconds)
82. The Perfect Girl (Kiss Me Kiss Me Kiss Me)
83. Primary (Faith)
84. Jumping Someone Else's Train (Boys Don't Cry)
85. Six Different Ways (The Head on the Door)
86. The Big Hand (Join the Dots)
87. Treasure (Wild Mood Swings)
88. Doing the Unstuck (Wish)
89. Hot Hot Hot!!! (Kiss Me Kiss Me Kiss Me)
90. Dressing Up (The Top)

91. Fight (Kiss Me Kiss Me Kiss Me)
92. Icing Sugar (Kiss Me Kiss Me Kiss Me)
93. A Few Hours After This... (Join the Dots)
94. Babble (Join the Dots)
95. Halo (Join the Dots)
96. The Empty World (The Top)
97. Where the Birds Always Sing (Bloodflowers)
98. The Snakepit (Kiss Me Kiss Me Kiss Me)
99. A Short Term Effect (Pornography)
100. Tape (Intro) (Show)

...leert ons dat er een klein foutje in onze duolijst geslopen was. Het nummer Seventeen Seconds was namelijk ineens verdwenen uit onze lijst, maar op tijd werd dat nog rechtgezet. Waarschijnlijk omdat het nummer maar zo kort duurt . Hebben we dus wel een top 201 ipv een top 200. We gaan nu dus verder met de top 50 straks. We zien dat Disintegration nog steeds helemaal intact is. Het debuutalbum levert nog 1 song. Seventeen Seconds, Faith en Pornography leveren allen nog minimaal 3 songs. The Top levert nog 1 song. The Head on the Door is nog met minimaal de helft vertegenwoordigd. Van het Kiss Me album volgt nog iets minder dan de helft en van het Wish album ook nog ongeveer een kwartet songs. De albums daarna zijn helemaal klaar. En zouden er nu nog losse singles en b sides komen? We gaan het zien in dit theater. First up: Nummer 50 dus!

50. The Walk (Johan 35, Luigi 79)

We knallen de top 50 in met een classic, The Walk. Het beste van de synthpop-Cure. We hadden het al eerder over de New Order-invloed op The Cure. De synthlijn van The Walk is uiteraard direct te herleiden tot die van Blue Monday, die een paar maanden eerder verscheen. Toch is het een heel ander nummer. Robert geeft het een oosterse vibe mee, en de tekst, met zijn 'howling woman' en 'Japanese baby' heb ik ook altijd behoorlijk beeldend en mystiek tegelijk gevonden. 'In an instant I remembered everything...'.
Ook een groot succes deze single, de eerste top 20 hit van ze, het kwam tot nummer 12.
Het gaf The Cure het vertrouwen door te gaan op de poproute, en dat zou nog veel moois opleveren!

I called you after midnight
Then ran until my heart burst
I passed the howling woman
And stood outside your door

I kissed you in the water
And made your dry lips sing
I saw you look
Like a Japanese baby
In an instant I remembered everything

Take me for a walk
Take me for a walk
Let's go for a walk
Take me for a walk

49. High (Johan 54, Luigi 59)

De eerste single van Wish en een logische keus voor een eerste single. Het nummer klinkt een beetje als een blauwdruk van een Cure-liedje. Muzikaal en tekstueel niks nieuws onder de zon. Een veilige keus dus en het was een goede keus, want het werd een behoorlijke hit. Na The Lovecats en Lullaby zelfs hun grootste hit tot dan toe in de UK (het kwam tot nummer 8 ).
Ook in Nederland bereikte het de top 40 trouwens, de laatste Cure-single die daarin slaagde.
Een leuk, fijn, vrolijk nummer dus, met ook weer een wacky video.

And when I see you kitten as a cat
Yeah as smitten as that
I can't get that small
The way you fur
The how you purr
It makes me want to paw you all
And when I see you happy as a girl
That lives in a world of make believe
It makes me pull my hair all out
To think I could've let you leave

And when I see you
Take the same sweet steps
You used to take
I know I'll keep on holding you
My arms so tight
I'll never let you
Go

High

Funeral Party maar "slechts" 56ste en dan Why can't I be you? op 50/51 en dus hoger

Nou ja sommige Cure wegen zijn ondoorgrondelijk

Dat dus

48. Three Imaginary Boys (Johan 29, Luigi 82)

We hadden het bij Seventeen Seconds al over titelnummers als slotnummer op de eerste vijf Cure-albums, die tot de hoogtepunten van de albums behoorden. Hier is er weer zo eentje, hoewel hij nog gevolgd wordt door het geinige The Weedy Burton. Three Imaginary Boys is een heerlijk melancholiek nummer, wat mij betreft het beste nummer op het debuut.
Heerlijk die gitaarsound, het wijst - in tegenstelling tot de rest van het album - al duidelijk vooruit naar wat op Seventeen Seconds zou volgen, een volwassener en eigen geluid.
Mooi stukje teenage angst ook weer.

Close my eyes
And hold so tightly
Scared of what the morning brings
Waiting for tomorrow
Never comes
Deep inside
The empty feeling
All the night time leaves me
Three imaginary boys sing in my
Sleep sweet child
The moon will change your mind

See the cracked reflection
Standing still
Before the bedroom mirror
Over my shoulder
But no one's there
Whispers in the silence
Pressing close behind me
Pressing close behind
Can you help me?
Can you help me?
Can you help me?

Ik kocht het debuut bij het verschijnen (zwaar onder invloed van oor ,- wat toen nog een echte krant was-) en 1015 saturday night is altijd een grote favoriet van mij gebleven ( persoonlijke
Cure top 10).

Klopt, ook een groot favoriet van mij! Ik zie ook dat ik hem nog net wat hoger had dan 3IB (op 22), dus die laatste is wat mij betreft dan het op één na beste nummer op het debuut

Mooi om te horen dat Oor er in 1979 nog wel bovenop zat

Tja het debuut deed het dan weer niet best in de jaarlijstjes,de opvolger haalde daar de top 10 van de eindlijst.

47. To Wish Impossible Things (Luigi 36, Johan 71)

Hier is het voorlaatste nummer van het album Wish, misschien wel een beetje hun Nightswimming (ook een voorlaatste nummer trouwens ), maar dan mistroostiger. Toen ik het album net had (lang gelee), was dit typisch zo'n skipmoment om door te snellen naar de eindtrack. Maar als een mens ouder en wijzer wordt gaat ie juist vaker de obscuurdere, rustiger en bezinnender tracks waarderen. Zo is dat ook bij deze song gebeurd. Wat een mooie gevoelige song is dit. Het ontroert me elke keer weer. Uiteraard een Cure-waardige tekst over een "love gone lost", maar het mooiste is nog wel de muzikale omlijsting die erg fraai is. Verstild en kabbelend gitaarwerk als rimpels op het water, verfijnde percussie dit keer met conga's oa. Een mystieke sfeer die verder neergezet wordt en je bent helemaal om als de viola zijn intrede doet. Ademloos verlangende en lyrisch treurige klanken ontspringen daar. Echt wel een song ook voor volle maan en een stille eenzame nacht, net als bij Nightswimming dus ook het geval is. Van mij hadden ze wel een heel album akoestische/klassieke songs als deze mogen maken, prachtig!

Remember how it used to be
when the sun would fill up the sky
remember how we used to feel
those days would never end
those days would never end

remember how it used to be
when the stars would fill the sky
remember how we used to dream
those nights would never end
those nights would never end

it was the sweetness of your skin
it was the hope of all we might have been
that fills me with the hope to wish
impossible things

but now the sun shines cold
and all the sky is grey
the stars are dimmed by clouds and tears
and all i wish
is gone away
all i wish
is gone away

all i wish
is gone away

Dan volgt hierna het laagst genoteerde Disintegration nummer. U mag raden!

Homesick?

Dat denk ik ook, ik hoop het overigens niet.

To Wish is toch eigenlijk ook wel een erg mooi nummer.

Terecht in de top 50 dus?

The Cure is erg goed dus een zeer lastige taak voor mij om de beste platen te noemen.

Wat ik zie is dat muzieklui vaak de nieuwere nummers vooraan zetten, terwijl ik het liefst graag in het diepe verleden wroet. Ik ga niet gelijk naar Boys don't cry, maar begin ergens bij Faith.
All the cats are grey van Faith dus op 1.
M van 17 seconds op 2.
Piggy in the mirror van the Top op 3.
Birdmad girl van the Top op 4.
Compleet the Top.
Compleet the head in the door.
Compleet kiss me kiss me kiss me.

Zeer zeker!

Hopelijk niet Homesick als eerste. Hopelijk geen enkel nummer van Disintegration als eerste. Staat geen minder nummer op wat mij betreft.

46. Prayers For Rain (Luigi 22, Johan 84)

De eerste van Disintegration dus, where to start? Bazentrack sowieso! Het meest wanhopige en depressieve nummer van het album misschien wel. Ook het hart van het album, zo voelt het althans. Wat hiervoor gepasseerd is op het album is niet minder dan prachtig te noemen, een mix ook van doom en pop, maar vanaf Prayers for Rain tot de eindtrack is het een en al depressie en doom, een suite van 5 uitstekende lang durende tracks. Een album on its own lijkt het wel en een geheel ook voor mij. Vanaf Prayers for Rain is alles bleaker dan bleak. Het is ook mijn favoriete gedeelte van het album, ook al staan er hiervoor ook hemels mooie tracks op. Heerlijk om vooral dit gedeelte te beluisteren in de herfst als het regent. Languit op de bank met de oogjes dicht en de koptelefoon op. Vooral bij een track als deze is dat essentieel om de verschillende lagen goed te kunnen horen. En dan met name die heerlijke drone onderin de mix die de hele song duurt. Disintegration is sowieso het album dat Robert wilde maken voor zijn 30e (voor hem een schrikbeeld) en ook een reden voor een heftige depressie en drugsgebruik voor en ten tijde van de opnames. De opnames waar het tot een einde kwam voor Lol Tolhurst in de band, hij was niet meer te handhaven door zijn gedrag onder invloed van drank in ieder geval. Maar goed deze track dus. Er wordt gebruik gemaakt van achterstevoren afgedraaide tapes om een eerie sfeer neer te zetten. Heerlijk gitaarsamenspel van Robert en Porl met flanging gitaarwerk en veel delay. Een effectieve en voortkruipende basloop. En dan knallen de stop-start drums erin die we elders ook op het album horen, evenals die dronende doomsynths van Roger, toch ook wel een trademark van dit album, die ook nog overal heen uitwaaien. Daaromheen is er toch nog wat lichter keyboardwerk dat soms tevoorschijnkomt, klinkend als aankomende druppels regen. Enter Robert met lyrics die heel morose en hopeloos zijn en je het gevoel geven dat je keel afgeknepen wordt. Een super bandeffort wat mij betreft dat zorgt voor een mooi tegendraads gevoel qua muzikaliteit in de song. Laat de regen nu maar stromen

You shatter me your grip on me a hold on me
so dull it kills you stifle me infectious sense of
hopelessness and prayers for rain i suffocate i
breathe in dirt and nowhere shines but desolate
and drab the hours all spent on killing time
again all waiting for the rain

you fracture me your hands on me a touch so
plain so stale it kills you strangle me entangle
me in hopelessness and prayers for rain i
deteriorate i live in dirt and nowhere glows but
drearily and tired the hours all spent on killing
time again all waiting for the rain

Wish draait hier op volle toeren ivm een niet nader te noemen topic.
Pfff wat een indruk maakt dit album, tja gaat bij mij toch over dat luid en breed bejubbelde meesterwerk waar hier nog bijna alle nummers voorbij moeten komen.
Bij Apart lijkt het net (zeker met de koptelefoon) of RS het je allemaal persoonlijk vertelt.

Wish is id ook een killeralbum. Maar Disintegration vind ik overall beter

45. Lament (Johan 20, Luigi 86)

Mijn favoriete Cure b-side, en ook in onze gezamenlijke lijst een van de hoogst genoteerde b-sides (maar er staan er vier nog hoger). Het nummer staat ook op Japanese Whispers en het is ook mijn favoriet op dat album. Op Spotify en Deezer heet dit nummer tegenwoordig overigens La Ment, ik heb geen idee waarom. Misschien had het nummer oorspronkelijk zo moeten heten omdat het in de tekst voorkomt
Dit nummer werd evenals The Dream, The Upstairs Room en The Walk opgenomen met Japan's Tin Drum-producer Steve Nye achter de knoppen. Een sessie waar namens The Cure overigens alleen het duo Tolhurst/Smith aan deelnamen. Dit is wel het beste nummer wat deze sessie opleverde.
Een heerlijke melancholieke track - het had zo op Faith of zelfs Seventeen Seconds gepast - over een lijk stilletjes drijvend op de rivier. Een hidden gem uit de Cure-discografie!

Today there was a tragedy
Underneath the bridge
A man walked
Cold and blue
Into La Ment
The sky coloured perfect
As the man slipped away
Waving with a last vanilla smile...

Somewhere at a table
Two drowned fools
Smoking
Drinking water as they talked
Of how they loved our lady
And oh! the smell as candles die...

One more ice cream river body
Flowed underneath the bridge
Underneath the bridge

44. Play (Luigi 17, Johan 83)

Dan doen we meteen maar mijn favoriete Cure b side erachteraan . Dit is 1 van die 2 fabuleuze b kanten van single High, wat een klasse cd-single dan ook .

Robert over de track: I was losing some of the ambiguity in my lyrics, attempting to be more open. This song is meant as a dark counterpoint to the other two. With these Wish B-sides I was trying to be a bit more honest

Dit is zo'n typische Wish track die eigenlijk op het album had moeten staan. Alhoewel ik Disintegration misschien hoger aansla, de productie van Wish, vooral op songs als deze is toch wel mijn fave van de band! Heerlijk, weids en licht, spacious ook, veel ademruimte. De band op de toppen van hun kunnen lijkt me zo.
Er zit een heerlijke nazomerse achteloosheid in deze track, met die heerlijke synths die in en uit faden en wat mij betreft fantastisch (simpel klinkend) melancholisch bas en gelaagd gitaarwerk, als honing glijdt het je oren in . Mooie tekst ook over iemand die een ander bij voortduring teleurstelt en niet echt kan veranderen, classic Cure dus. Ik krijg nooit genoeg van deze song die ook te vinden is op Join the Dots. Ik kijk nu al uit naar Augustus want dan is het perfect wegdrijven op de wolken van deze klanken .

Day after day
I let you down
Promise you to change
Then change my mind
And every time I promise you
It will all be fine
It won't be like this next time

The days you wait
Turn into years
Always wait
Helpless tears
Hopeless nights
And all the fears
It will always be like this

You give me everything you have
Hoping it will someday be enough
To melt my heart
To make me fall in love

Day after day
I let you down
Promise you to change it all
Then change my mind
And every time I promise you
Soon be fine
It won't be like this next time

But tonight we play I think
The final act
I push too hard
And you crack
Walk away
Don't look back
This time you've really gone

You give me everything you have
Knowing it can never be enough
My heart's too old
Too hard
Too cold
For your love

Een wonderlijk nummer inderdaad. Het staat wat verloren op Japanese Whispers. Hoewel The Cure vooral geldt als album band vind ik het vooral de band die ontelbaar veel losse mooie nummers heeft gemaakt. Hun albums echter bevatten veelal een aantal mindere nummers, terwijl ze tal van fantastische b-kantjes hebben. Op zich vind ik dat jammer.

Geweldige top 10 heb je