menu

De Site / Gebruikers / Essentiële Albums Voor je Eigen Muzikale Reis

zoeken in:
avatar van catchup
Mooi leesvoer AbleMable en hier en daar zeer herkenbaar: Dolly Parton, The Gun Club en Birthday Party in 1 post. Deze uitzending van Junkyard (bij Gotterdammerung, vpro op zondagavond) knalde erin en galmde na op het schoolplein. O al de balzalen van mijn jeugd, vriendschap sjacheren met moederkoren...

avatar van ArthurDZ
geplaatst:
Hoi iedereen!

Op dit moment loopt op Facebook een game waarbij je tien albums moet presenteren die belangrijk geweest zijn voor de evolutie van je muzieksmaak. Met andere woorden, het is gewoon zo identiek aan dit topic dat ik niels94 ervan verdenk de trend in gang te hebben gezet.

Anyway, ik ben er nu zelf mee bezig, en het leek me wel leuk om de stukjes ook hier te plaatsen. Ik heb het op fb zo beknopt mogelijk proberen houden, hier ga ik misschien het een en ander wat uitgebreider belichten. Morgen beginnen we eraan met, hoe kan het ook anders, deel 1!

avatar van ArthurDZ
geplaatst:
Deel 1: In het begin was er niets, en toen was er… een hond, met een hand in zijn…

https://media.s-bol.com/4pXA1WW8mrk/550x550.jpg

Samson & Gert was de eerste groep waar ik fan van werd. Nu ja, fan… Eigenlijk was ik gewoon obsessed: strips, poppenkastpoppen, dekbedovertrekken, brooddozen, al hun albums op cassette (die ik nog beluisterde op een Samson-cassetterecorder ook, als brave fans die ik was)… Ja ja, Gert Verhulst heeft een deel van zijn eerste villa sowieso afbetaald met sponsoring van mijn ouders. chevy93 en esteban, letten jullie op?

Get this: ik had zelfs een lege videocassette naast de tv liggen, waarop ik zoveel mogelijk Samson & Gert-videoclips verzamelde. Snoekduiken maken naar de recorder elke keer Ketnet een videoclip van dit duo uitzond dat ik nog niet had staan, dat waren grotendeels mijn jaren ‘90.

Liefde voor muziek begint altijd ergens, bij mij begon het hier!

avatar van Broem
geplaatst:
ArthurDZ schreef:
Deel 1: In het begin was er niets, en toen was er… een hond, met een hand in zijn…

(afbeelding)

Samson & Gert was de eerste groep waar ik fan van werd. Nu ja, fan… Eigenlijk was ik gewoon obsessed: strips, poppenkastpoppen, dekbedovertrekken, brooddozen, al hun albums op cassette (die ik nog beluisterde op een Samson-cassetterecorder ook, als brave fans die ik was)… Ja ja, Gert Verhulst heeft een deel van zijn eerste villa sowieso afbetaald met sponsoring van mijn ouders. chevy93 en esteban, letten jullie op?

Get this: ik had zelfs een lege videocassette naast de tv liggen, waarop ik zoveel mogelijk Samson & Gert-videoclips verzamelde. Snoekduiken maken naar de recorder elke keer Ketnet een videoclip van dit duo uitzond dat ik nog niet had staan, dat waren grotendeels mijn jaren ‘90.

Liefde voor muziek begint altijd ergens, bij mij begon het hier!


Godzijdank kunnen we aan je top 10 zien dat het toch nog goed gaat komen

avatar van esteban
geplaatst:
Ik zie het anders: Goed begonnen is half gewonnen.

avatar van jordidj1
jordidj1 (moderator)
geplaatst:
Samson & Gert zijn me wel baasjes hoor, beter kan deze reis niet beginnen

avatar van Wrathchild1
geplaatst:
Essentiële albums ....mja.

Ik denk als 1e ...Dikkertje Dap

avatar van Sandokan-veld
geplaatst:
Voor wie het nog niet wist: Arthur is zo Vlaams als streekbier en hobbels in de snelweg.

avatar van Rudi S
geplaatst:
Damn S&G was toch in die tijd de vette shit.

avatar van chevy93
geplaatst:
Wat ben ik blij dat Arthur er is met zijn trompet, dit is de mooiste dag van het jaar! Joebadoebadoe!


avatar van Koenr
geplaatst:
Ik ben meer van kamp Dikkertje Dap / Bert & Ernie.

geplaatst:
Ook dat haalt het niet bij:


Dit bericht bevat ingevoegde media van de volgende externe locatie:

https://www.youtube.com/watch?v=H_73iZt6MAA

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat MusicMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe MusicMeter met je privacy omgaat.


avatar van Koenr
geplaatst:
Mijn zusje was wel groot fan van Marsupilami, maar ik heb daar nooit enige muzikale associaties bij gehad. Gelukkig maar, zo te zien.

geplaatst:
Koenr schreef:
Mijn zusje was wel groot fan van Marsupilami, maar ik heb daar nooit enige muzikale associaties bij gehad. Gelukkig maar, zo te zien.


Zowel deze als Het Smurfenlied (van Vader A.) was prima om erop/eroverheen te rappen, met aangepaste tekst .

En naar Gert kan ik nooit kijken - zonder me af te vragen of ie na de oude K3 ook de nieuwe K3 helemaal heeft afgewerkt.

avatar van ArthurDZ
geplaatst:
Bedankt voor alle leuke reacties, mensen! Met deze volgende plaat zal ik alvast Broem erg blij maken vermoed ik. Sandokan-veld moet ik echter teleurstellen, want De Wilde Boerendochtere en ‘K Plante Ne Keer Patatten zullen we in deze countdown niet meer tegenkomen.

@Mjuman: dat nummer van Dennie Christian hadden we ook ergens op een cassette met kinderliedjes liggen, prachtig liedje inderdaad, mooie herinneringen aan ook.

Ok, nu tijd voor...

Deel 2: Freddie komt er zich mee bemoeien

Toen ik Samson wat begon te ontgroeien (te gek voor woorden, ik weet het) kwam daar niet meteen andere muziek voor in de plaats. Een paar jaar lang stond muziek zelfs op een laag pitje, en maakten in de plaats Pokémon, Yu-Gi-Oh en andere Japanse hair metal de dienst uit in mijn belevingswereld.

Tot dat ook weer voorbij ging en er eventjes helemaal niets was... En toen hoorde ik op een mooie dag I Want To Break Free op de autoradio en was ik #triggered op de best mogelijke manier. Queen werd de eerste ‘volwassen’ groep waar ik fan van werd, alles over wilde weten en alles van wilde luisteren. Met andere woorden, de toon was gezet. Hoe ver ik het tegenwoordig ook ga zoeken op muziekvlak, voor de liedjes van deze boys zal ik wel altijd een zwak blijven hebben.

Ik ben vrij zeker dat het Greatest Hits II was die ik als eerste van de bib leende (pre-streaming tijden, weet u wel), ik herinner me nog wel dat ik de cd beluisterde en bij elk nummer zoiets had van ‘wacht eens even, dit liedje is ook geweldig’.

(Het is ook de reden waarom ik, in tegenstelling tot veel Queen-fans die met de band zijn opgegroeid, absoluut geen moeite heb met de richting die de band vanaf de jaren ’80 is ingegaan. Ook in die periode maakten ze geweldige dingen en dat bewijst Greatest Hits II wel, mijn inziens).

https://www.musicmeter.nl/images/cover/1000/1819.jpg?cb=1506798092

avatar van aERodynamIC
geplaatst:
Heerlijk dat dit topic weer leeft. Dank Arthur. Ik ga het volgen!

avatar van Kronos
geplaatst:
Hoe oud was je, ArthurDZ, toen je fan van Queen werd? Van kinderliedjes ben ik nooit fan geweest. En van Queen ook niet echt. De enige lp die ik destijds had gekocht was Hot Space, hun minst gewaardeerde album op MusicMeter. Het was toen mijn grootste miskoop.

avatar van ArthurDZ
geplaatst:
Kronos schreef:
Hoe oud was je, ArthurDZ, toen je fan van Queen werd? Van kinderliedjes ben ik nooit fan geweest. En van Queen ook niet echt. De enige lp die ik destijds had gekocht was Hot Space, hun minst gewaardeerde album op MusicMeter. Het was toen mijn grootste miskoop.


Een jaar of 12-13 moet ik toen geweest zijn. Jammer van je miskoop, had je toen maar A Night At The Opera of de eerste Greatest Hits ofzo moeten kopen in de plaats, wie weet hoe het dan was uitgedraaid

avatar van Wrathchild1
geplaatst:
Opgegroeid met zGH1 ‘en II dus stapte door mijn leeftijd als snel mee op de Queen trein, meer bedoeld als volger/deels liefhebber dan fan.

Ik heb dan ook als singles liefhebber genoeg aan die 2 verzamelaars en heb alleen als een soort must have voor mijn collectie A Night at the Opera op een CD beurs gekocht voor mooi prijsje.

Ik ben zowel rock als pop liefhebber en kan
Me dan ook prima vermaken met de door Arthur aangehaalde GH II van Queen.

avatar van ArthurDZ
geplaatst:
Deel 3/10: En toen was het hek finaal van de dam

Een tijd lang luisterde ik enkel Queen + een select aantal liedjes van andere bands en artiesten, een fanatieke muziek-ontdekkingsreiziger was ik dus nog niet. Ik deed toen mijn meeste ontdekkingen via de betere 80s-zenders van België (Nostalgie en JoeFM), en via een TMF-programma genaamd ‘Essential 80s & 90s’, dat elke zondag twee uur lang oude videoclips uitzond (Queen zat er bijna elke keer wel tussen, hebben dan ook veel leuke clipjes gemaakt).

Het was via dit programma dat ik op den duur toch geprikkeld werd om buiten mijn Queen-bubbeltje te stappen. Het hardst werd ik getroffen door When Doves Cry van Prince, dat was echt het eerste nummer waarvan ik op mijn kop wilde gaan staan en met dingen wilde gooien omdat ik het zo onvatbaar geniaal vond. Ik stortte me ook op de muziek van David Bowie, The Police en (uiteraard) Bruce Springsteen. Eerlijk gezegd weet ik niet meer welke van deze artiesten precies ‘eerst’ was, maar omdat When Doves Cry het grootste effect had (en omdat het één van de eerste studioalbums werd waar ik veel naar luisterde), kies ik toch voor Purple Rain. Hoe dan ook, sinds ik deze knarren ontdekte, ben ik onverstoorbaar op zoek naar muziek die me hetzelfde prachtgevoel geeft als de eerste keer dat ik de duiven hoorde huilen.

https://www.musicmeter.nl/images/cover/0/54.jpg?cb=1544492995

avatar van Funky Bookie
geplaatst:
Leuk dat je dit topic nieuw leven hebt ingeblazen!

avatar van aerobag
Dit topic had ik nog niet eerder gezien, maar wat een interessant initiatief. Leuk dat je de tijd neemt om ons door je muzikale leven heen te leiden Arthur!

ArthurDZ schreef:

Ik ben vrij zeker dat het Greatest Hits II was die ik als eerste van de bib leende (pre-streaming tijden, weet u wel)


Dit is heel herkenbaar haha. Met mams naar de bieb en dan altijd meer interesse voor de CD's hebben dan het boekenwerk. Om een of de andere manier ging ik ook altijd voor de Greatest Hits. Wie had er toen tijd voor hele albums te beluisteren? Er moesten nog pokémon plaatjes geruild worden op het schoolplein. Heerlijk die uitgekauwde hitjes, uitgebracht door een label om wat extra knaken te verdienen.

avatar van ArthurDZ
Deel 4: ome Bob

https://www.musicmeter.nl/images/cover/0/767.jpg

Ik maakte een profiel aan op deze mooie website in december 2007. Bob Dylan ontdekte ik ergens in 2008, wanneer precies weet ik niet meer. Mijn eerste MuMeOntdekking dus, zou je denken, maar niks is minder waar: het heeft even geduurd voordat ik het potentieel van musicmeter als onschatbare ontdekkingsbron begon in te zien *schaamrood*

Deels omdat ik in het begin niet doorhad dat we hier ook een forum hebben, deels omdat ik nog een tijdje trouw bleef aan de ontdekkingsmethode die ik in die tijd hanteerde: op oldies radio of -tv pikte ik nummers op, daarna ging ik via Youtube en Wikipedia op zoek naar meer toffe liedjes van deze band/artiest, en/of muziek die erop leek of mee te maken had. Daarna ging ik net als aerobag naar de bibliotheek, en pas daarna werd er op musicmeter gestemd (hoewel, ik heb ook nog een tijdje blind gestemd op albums, om mijn naar mijn mening te lage stemmenaantal op te krikken *schaamrood*). De traditionele media vielen er in dit model dan wel hoe langer hoe meer van tussen, musicmeter nam voor mij geen andere rol aan, en bleef alleen om mijn stemmen bij te houden *nog meer schaamrood*. En aan internetblogs dacht ik al helemaal niet *zoveel schaamrood dat we onderhand beter over schaampaars kunnen spreken*

Ik vermoed dus dat ik de muziek van Bob niet op het spoor kwam via de top 250 of de ladder, maar omdat Bruce Springsteen hem vaak noemde als grote inspiratiebron.

Hoe dan ook, ik was meteen verkocht. Bob was de eerste artiest die me een bepaald genre induwde waar ik tot dan toe niet speciaal in geïnteresseerd was: die van de folk(rock). Via Tim Hardin en The Byrds belande ik vervolgens bij andere jaren ’60-muziek (The Beatles en The Stones zal ik al van bepaalde nummers gekend hebben, verder was alles waarschijnlijk vrij nieuw voor me, ik was tot dan toe dan ook een echte 70s & 80s boi) wat belangrijk was voor de volgende stap in mijn muzikale reis, zoals jullie binnenkort zullen zien.

En de ontdekking van zijne Bobheid was ook op een derde vlak een katalysator: ik ontdekte dat ik een zwak heb voor nummers met mooie, poëtische teksten. Ik ben sindsdien naar vele nieuwe artiesten en bands gaan luisteren omdat hun lyrics toch zo mooi zouden zijn. En met grote gevolgen: The Smiths, Leonard Cohen en Pulp staan ondertussen in mijn album top 10, Nick Drake (en Leonard en The Smiths) in mijn artiesten top 10, ook Neutral Milk Hotel en Belle & Sebastian zijn torenhoge favorieten van me, en dat een reputatie van goede teksten me nog steeds triggert, bewijzen de pas recent door mij ontdekte Mountain Goats wel.

Maar voor ik al die vage bands met 0% radio-airplay op het spoor kon komen, moest er eerst iets veranderen aan de manier waarop ik muziek ontdekte, natuurlijk. Dat verhaal vertel ik jullie volgende keer.

PS: ook van Bob ontdekte ik door Youtube zijn werk nogal door elkaar, er was geen specifiek album dat me over de streep trok. Ik kies gewoon voor Blonde On Blonde omdat het mijn favoriet is, en omdat het coronakapsel dat Bob hier heeft uitstekend bij de huidige tijdsgeest past.

avatar van Koenr
Ah, leuk. Voor mij was Iron & Wine in 2004 een vergelijkbare katalysator. Meteen verkocht, en een wereld van Folk en muziek met prachtige teksten ging ineens voor me open. Nick Drake, Joanna Newsom, Leonard Cohen en iets later ook The Mountain Goats en Bob Dylan. Maar dat is ook een verhaal voor een andere keer uiteraard.

avatar van ArthurDZ
Hmmm misschien moet ik ook maar eens aan de Iron & Wine binnenkort, ken ik ook nog niet zo goed.

Koen als jij na mij wil, doe gerust!

avatar van vigil
Mocht Koen (nog) niet willen dan zou ik graag gaan

avatar van Koenr
Ha, vigil klinkt zo enthousiast, hij mag eerst.

Maar ik wil ook wel een keer mijn reis hier neerpennen.

ArthurDZ schreef:
Hmmm misschien moet ik ook maar eens aan de Iron & Wine binnenkort, ken ik ook nog niet zo goed.

Ik ben na 2007 wel afgehaakt, maar zijn eerste 2 platen zijn me nu, 16 jaar later inmiddels, nog steeds heel dierbaar.

avatar van ArthurDZ
Deel 5: ‘vers’ fruit (maar nog geen rottende groenten)

https://www.musicmeter.nl/images/cover/0/793.jpg

Op dit moment in het verhaal zitten we in de laatste maanden van 2008. Nog altijd maar een kleine twee jaar nadat ik via Queen de weg naar de muziekliefhebberij terugvond, maar er was wel al het een en ander veranderd. Ik had een niche gevonden waar ik me thuis in voelde (oude pop, rock en folk) en die wel echt aanvoelde als ‘mijn domein’ (de meeste van mijn leeftijdsgenoten interesseerde het allemaal geen drol, en stiekem vond ik dat wel leuk) en zoals ik jullie gisteren al vertelde, had ik ook een systeem om nieuwe ontdekkingen op te doen: een draaimolen van hits -> meer hits -> albums, daarna afstappen en een nieuw wagentje uitkiezen voor een volgend rondje.

Queen, Prince, Bruce Springsteen, Simple Minds, David Bowie, Bryan Adams, Duran Duran, ABBA, Culture Club, Blondie, Madonna, Michael Jackson, George Michael, Simon & Garfunkel, Kim Wilde, The Beatles, The Rolling Stones, The Who, Boston… kilometers heb ik afgelegd in dat draaimolentje

Dat het geen waterdicht systeem was, had ik in het begin nog niet door. Er was immers zoveel om te ontdekken! Pas toen ik ook in het Lou Reed-karretje stapte, veranderde er iets. Met dank aan – voor het eerst, als ik me het allemaal goed herinner tenminste – musicmeter!

De eerste systeemfout waar ik tegenaan liep, was dat niet iedere artiest of band die de moeite waard is ook hits scoorde. Hoe heerlijk naïef: ik stond er oprecht niet bij stil dat je ook een fenomenaal talent kon zijn zonder dat de hitlijsten je automatisch omarmden. Ik geloofde nog in rechtvaardigheid, schattig hé?

Maar goed, ik ontdekte dus de hit Walk On The Wild Side van Lou, waarop ik ook naar Transformer ging luisteren, en er danig van onder de indruk raakte. Op de albumpagina alhier werd ik doorverwezen naar het debuut van Lou’s vorige band The Velvet Underground. Dit was de eerste ‘underground’-band waar ik verslingerd aan raakte, en de deur opende naar alternative/indie rock, toch het genre waar ik nog steeds het meeste naar luister (ik kijk naar jullie, The Smiths). Maar nog belangrijker: de plaat overtuigde me om verder te kijken dan de wereld van hits en top 2000-klassiekers.

avatar van Sandokan-veld
Tja, die zat er natuurlijk wel banaan te komen.

Gast
geplaatst: vandaag om 01:46 uur

geplaatst: vandaag om 01:46 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.