Ik luisterde eerst altijd naar Top40 muziek enzo. Daarna begon ik dance wel leuk te vinden. Af en toe draaide ik wel eens wat van U2. Hierna kwam de Jazz en ging ik me in Jamie Cullum te interesseren. Ongeveer een jaar geleden kwam het nieuwe album van Coldplay uit: X&Y. De single Speed Of Sound heeft mij aangezet tot Coldplay en U2 luisteren. Nu luister ik nog steeds Coldplay en wordt mijn muzieksmaak steeds harder. Radiohead, Muse zijn daar voorbeelden van. Soms draai ik iets van Pink Floyd, al vind ik dat nooit zo goed ik probeer het toch te ontdekken allemaal. Sinds een weekje heb ik zelfs iets van Folk geprobeert: Seven Swans van Sufjan Stevens. Dat is dan toch niet helemaal mijn smaak.

ik heb nooit echt naar de hedendaagse muziek geluisterd, via bepaalde mensen leerde ik stilaan pink floyd en led zeppelin kennen, en werd mijn interesse gewekt. van daaruit ben ik overgeschakeld naar deep purple, dire straits, the verve,.. maar ook meer in de jazz en blues, met dan vooral norah jones, maar ook eric clapton en janis joplin... het enige wat ik echt niet kan horen is rap, dan zet ik de radio gewoon af!

toen ik tussen de 8 en 12 was luisterde ik veel naar house: Atmoz cd's en dergelijke. Ook Mix Mania (commerciele gedeelte van dance) en allerlei foute Radio Donna muziek.

Tussen 12 en 16 ongeveer luisterde ik niet erg veel muziek. Wel had ik een afkeer voor bepaalde genre's (r&b en rock enzo). Techno en trance vond ik meestal wel goed.

Vanaf 16 leerde ik de betere techno kennen, zo via de electro naar de rock gegaan en zo ben ik beland waar ik nu ben .

0-6 jaar: Herman van Veen en andere kinderliedjes
6-10 jaar: Niet echt een goede muzieksmaak, ik vond van alles wel goed.
10-14 jaar: Ik ging een beetje de dance richting uit, Tiesto, Faithless, Special D. Maar ook heel veel top40 muziek.
15+: Ik ontdek Coldplay, en daarmee de rockmuziek. Die ontdekking loopt nu over in Radiohead, Pink Floyd, Saybia, Jeff Buckley en er zullen nog velen volgen.

Mijn muzieksmaak is de afgelopen jaren heel erg veranderd, het heeft een hele omslag gemaakt. Maar ik denk wel dat ik nu mijn 'echte muzieksmaak' gevonden heb.

Coldplay rockmuziek

Mijn smaak is in de loop der tijd niet wezenlijk veranderd. Rockmuziek zal altijd mijn ding blijven. Maar ik stel me zeker open voor andere muziek. Wel zijn er cds die ik destijds helemaal top vond maar waarvan ik nu moet constateren dat deze de tand des tijds niet hebben doorstaan.

Je zou je toch eens moeten openstellen voor Racoon.
Je weet niet wat je mist!

Dan moet ik wel snel zijn! Na 17.00 ligt de complete band op de bodem van de Noordzee.

Vroegûh, luisterde ik vooral naar Eminem, Def rhymz en dergelijke. Daarna begon ik met het luisteren naar Limp Bizkit, The Offspring en consorten. Nu luister ik naar bands als Modest Mouse, al die britpop rotzooi, Tom Waits, Dj Shadow, dEUS etc. etc.

Het grappige is, dat ik veel mensen van mijn leeftijd, langzaam, de zelfde veranderingen zie doorgaan die ik zelf ook heb meegemaakt. Een rap-tijd, een rock-tijd (heb zelfs naar Slipknot geluisterd in een ver verleden). En ja, zoals iedereen dat heeft in het heden, ben ik compleet tevreden met mijn huidige, en tevens geweldige muziek smaak.

voordat ik twintig was? niks, behalve de grijsgedraaide casettes van mijn moeder vol met 70-ies hits, die ik nog behoorlijk goed vind (Rosegarden, Hey mr.clown, the Monkies etc.). Dan kwam het gezegende jaar 1993 en ging mijn muziekwereld open. De meeste platen uit mijn top10 komen uit dit jaar. Hierna waren er een 10-tal jaren van ontdekkingen op een redelijk laag pitje voortgestuwd door beperkt budget maar gelukkig gezegend door een rijke diskotheek in de lokale bibliotheek. En sinds een jaar of twee is het hek helemaal van de dam, dankzij iPod en internet. Nu kan ik de ratio aan goede muziek die ik ontdek niet meer bijhouden, vind ik muziekluisteren nog steeds geweldig en kan er nog steeds niks aan het jaar 1993 tippen.

Dat heb ik ook gehad ja. Ook van mij waarbij ik eerst Coldplay en daarna Radiohead bij heb geïntroduceerd. Die vind Radiohead nu helemaal geweldig, hij luistert niks anders meer. Dat laatste vind ik wel jammer, ik denk altijd dat er nog zat muziek te ontdekken valt.

Ik heb ongeveer een jaar hardrock geluisterd (linkin park, limp bizkit, system of a down etc)
toen vloog dat over naar Hip-Hop
nu luister ik bijna alleen nog maar naar Wu-Tang en begin ik me steeds meer te interesseren voor andere genre's zoals metal en soul

ik luister sinds mn 13e naar hiphop... (morgen is dat alweer 6 jaar geleden... time flies)
ik heb me nooit echt kunnen interesseren voor andere muziek...

Mijn muzieksmaak is pas heel laat op gang gelopen.
Als kind heeft muziek me nooit echt kunnen boeien, alhoewel ik toch wel een redelijk aantal goeie dingen heb leren kennen van mijn familie, zoals Mike Oldfield van mijn vader en heel wat house en techno van mijn broers.

Zelf luisterde ik zoals de meeste kinderen naar simpele kleuterdeuntjes en andere dingen.

Rond de leeftijd van 10 ongeveer was die fase gelukkig voor bij en begon ik afentoe te luisteren naar van die sentimentele kutliedjes van Bryan Adams en Eric Clapton.

Vele jaren gingen voorbij zonder echte interesse in muziek.
Tot op een dag als het elektro-genre al over zijn glorie heen is en ik de als puber mag uitgaan ik overdonderd wordt met de populaire elektro en techno, mijn interesse was ineens gewekt.
Na de platenkast van mijn broer helemaal bekeken te hebben en ook het hele genre elektro een beetje beu was besefte ik dat dit ook niet alles was, en ging op zoek naar meer.
Om de zoveel tijd ging ik naar de bibliotheek een cd halen tot ik op een dag thuis kwam met een cd van Royksopp, dit opende heel wat nieuwe wegen voor mij.
Gelukkig kwam er in die tijd Musicmeter en leerde ik veel meer kennen waaronder héél veel rock die in de tijden daarvoor altijd een beetje ondergesneeuwd was door elektronische muziek.

Tot m'n twaalfde luisterde ik eigenlijk niks. Thuis stond de radio nooit aan, slechts klassieke muziek (wat me nou niet bepaald kon bekoren).

Vanaf de middelbare school begon ik me er wat meer in te interesseren, maar het probleem was: waar vind je goede muziek?

M'n klasgenoten luisterden dance, hiphop, hardrock. Niks daarvan vond ik om te pruimen. Ook de top40 heeft nooit mijn interesse gehad, simpelweg omdat er (mijn inziens) weinig goeie muziek in te vinden was.
In die tijd luisterde ik dus ook vrij weinig, alleen een beetje Phil Collins en italiaans/spaans, zoals Eros Ramazzotti, Nek, Juanes.
Pas vorig jaar heb ik de alternatieve muziek een beetje ontdekt via internet, en sindsdien is mijn muzieksmaak zich pas gaan ontwikkelen.
In principe vind ik best veel mooi, maar het meest luister ik toch wat ingetogenere (is dat een woord?) muziek. Dat zijn vooral de kleinere bandjes, als Songs:Ohia, Okkervil River, Nick Drake, Josh Ritter, Josh Rouse, Nick Cave. Ook wel afgewisseld met wat minder rustige muziek als R.E.M.

Favoriet (hier ontdenkt op MM) is wel 'the Decemberists'. Ondertussen een vrij bekende band hier, met een redelijk gemiddelde. Wat opvalt is dat veel het aardige muziek vinden, maar dat weinigen het in hun top tien hebben, voor velen blijft het bij aardig, leuk.
Ik heb een bepaalde definitie van mooie muziek, en the Decemberists komen daar heel dicht in de buurt, met name de stem van Colin Meloy vind ik super.

Enige opvallende is, dat ik het niet zo goed met toplijsten kan vinden, ook niet hier de top250 (maar daar zal ik niet de enige in zijn). Coldplay, Jeff Buckley, Radiohead, Pink Floyd, Damien Rice, ik wordt er niet warm of koud van, ondanks dat ik het ook zeker niet slecht vind.
Pas op plaatsje 36 komt m'n eerste top10'er aan (R.E.M).

in de 80's begon ik met The Smiths en The Cure, eind jaren tachtig kwam Metallica, Anthrax en Megadeth. In de jaren negentig Life of Agony, Type o Negative en Paradise Lost. De laatste jaren Slipknot en Fear Factory....... Ik zet dit uiteraard wel heel erg beknopt neer, maar als ik in deze trant doorga, sta ik over tien jaar te headbangen bij electrisch en pneumatisch gereedschap. En toch vind ik al die muziek van vroeger nog steeds geweldig...........

Toen ik 11-12 jaar was luisterde ik vooral naar simpelweg gezegd boenk ( topradio) Ik kocht toen vooral singles van Da boy tommy en cd's als tophits.

Ik ben later eigelijk gewoon mee overgeschakeld naar rock met de rest. Niet dat ik daar ooit spijt van heb gehad want vandaag luister ik nog steeds het liefste rock en daar is ook nog newwave, metale, gothic, punk, hardcore/punk, old skool hiphip,... bij gekomen.

De laatste tijd ben ik vooral geintresseerd in groepen als
- Siouxie and the banshees
- A perfect circle
- The Smiths
- Sigur Ros
- Echo and The bunnymen
- ....

Mijn muzieksmaak is ook sterk geëvolueerd, maar daar heb ik nooit spijt van gehad.

Globaal heeft mijn muzieksmaak zich zo ontwikkeld:

Tot 1996: Van alles, was niet zo bewust met muziek bezig.

1996-2000: Gabber en tot in 1997 ook happy hardcore. Maar ook wel andere muziek...

Mei of juni 2000: Hou spreekbeurt op school over gabberhouse.

eind 2000: Ik werd into Queen, U2 en de top-100 allertijden (dus ook Stairway to heaven, Child in time, Bohemian rhapsody, One (vooral die van Metallica) enz.

Mei of juni 2001: Hou spreekbeurt op school over Queen.

eind 2002: Hoor tijdens uitzending Verukkelijke 715 voor het eerst sinds misschien 1997 weer Paranoid android, en ben onder de indruk.

Eind 2003: Ben voor eerste keer onder de indruk van Midnight rambler van de Stones (Top-2000)

Eerste kwartaal 2004: Ontdek www.muzieklijstjes.nl

Pinksteren 2004: Ben onder de indruk van Longplay 101 op Kink FM.

Late voorjaar/vroege zomer 2004: Besluit om in plaats van grote nummerlijst een albumlijst te maken.

Oktober 2004: Zwaar onder de indruk van OK computer.

Goede Vrijdag en 2e Pinksterdag 2005: Weer onder de indruk van uitzending albumlijst op Kink FM.

Later in 2005, nog voor zomervakantie: Maak voor school een werkstuk over OK computer.

Goede Vrijdag/Pinksteren 2006: Al weer onder de indruk van uitzending albumlijst Kink FM

Later 2006, voor zomervakantie: Hou spreekbeurt over Nirvana, vooral album Nevermind.

Nu: Mijn albumlijst gaat minstens 250 albums bevatten. Heb al 35 van die albums...

Ik denk dat de stelling absoluut waar is. Waar ik midden jarig '90 als "twintiger" enkel metal (oa. Machine Head, Slayer, Biohazard, Sepultura) luisterde, en ik nu naar mijn top 10 van 2006 (oa. The Veils, Damien Rice) kijk is er wel iets veranderd

Een klein detail: Moeten 222 albums zijn i.p.v. 250.

tja, mee eens. je ontwikkelt je, obviously, zo ook je muzieksmaak. mijn smaak is nu verfijnder dan toen ik pas met indie in aanraking kwam en ik luister en ervaar muziek zeker anders dan in voorgaande jaren.

vraag me af wat ik over 31 jaar leuk vind... elliott? the shins? pinnback (en WANNEER komen zij nou eens hierheen, by the way)??

well -- as long as we have music we have life.

1993: Ernie & Bert

1999: Aqua, Toy-Box

2001: Happy hardcore, Marco Borsato

2003: Linkin Park, Limp Bizkit, Eminem

2004: Radio2 top2000 muziek

begin 2005: AFI, Avenged Sevenfold

eind 2005: Morrissey, The Smiths, The Cure, Joy Division, Elliott Smith

2006: De bands die ik eind 2005 luisterde + Ernie & Bert + nog veel meer (allemaal dankzij MuMe)

Mijn muziekleven begon met het meeluisteren met mijn familie. Mijn pa luisterde vaak rock als the beatles, the eagles en dergelijke.
Toen ik een jaar of 8 was begon ik 'populaire' muziek te ontdekken. Ik luisterde vooral naar boybands.
De boybands verdwenen op een gegeven moment (gelukkig), maar de top 40 muziek bleef grotendeels (jammer genoeg).
Zo rond mijn 13e/14e begon ik rock te luisteren, vooral bandjes als Sum41. De top 40 muziek verdween.
Op mijn 15e ontdekte ik Radiohead en begon er al een verandering in mijn muzieksmaak te komen.
Op mijn 16e, ik denk ongeveer een half jaar geleden, had ik het gehad met bandjes a la Sum 41. Toen ben ik, hoewel ik al meer dan een jaar lid was van deze site, pas echt op zoek gegaan naar muziek.
Inmiddels heb ik een waslijst van bands liggen, waarvan ik denk dat ze het waard zijn beluisterd te worden. Ik sta nu meer open voor andere muziek en vooral ook alternatieve muziek, die je niet na 1 luisterbeurt meteen leuk vindt. Ook heb ik inmiddels al aardig wat bands ontdekt die echt blijvertjes zijn. Nu het stemmen nog..

je verzamelt in ieder geval zo door de loop der jaren een waslijst aan bands/acts met een grote diversiteit die ik (nog steeds) luister. Zomaar eens een greep:

Incubus, The Veils, Muse, Tool, Jeff Buckley, Channel Zero, Radiohead, Damien Rice, Live, Deus, Audioslave, Mobb Deep, Opgezwolle, Kruder & Dorfmeister, Yonderboi, Dream Theater, Saybia, Opeth, Iron Maiden, Rammstein, Alice in Chains, Mental Hippie Blood, Kyuss, Chemical Brothers, Kraak & Smaak, Soundgarden, A Perfect Circle, Foo Fighters, Faith No More, Led Zeppelin, Alter Bridge, Machine Head, The Afghan Wigs, Amorphis, Death, Nile, Savatage, Riverside, Queensryche, The Doors, Cradle of Filth, The Tea Party, Jacques Brel, Fu Manchu, Pearl Jam, Slayer, Moonspell, Meshuggah, Sepultura, Wolfmother, Underworld, Hooverphonic, Portishead, Ignite, Sick of it All, Madness, Pro-Pain, System of a Down, Paradise Lost, Pantera, The Gathering, Orphaned Land, Ayreon, Sentenced, James LaBrie, Spiritual Beggars, Carcass, Biohazard, Korn, Megadeth, HIM, Unearth, Soulfly, Fear Factory, Lacuna Coil, After Forever, Black Sabbath, Stereophonics, My Dying Bride, Anathema, Pain of Salvation, Emperor, Therion, Andre Hazes, Temple of the Dog, St. Germain, Stone Sour, Life of Agony, 16 Horsepower, Dissection, Wende, Macabre, Weezer, Shelter, Fish, Dredge, Living Colour, Joe Bonamassa, The Wounded

voor 2001; bassie en adriaan, jennifer lopez maar eigenlijk nog niet serieus met muziek bezig.

2001-2002: Gorillaz,Limp Bizkit,Linkin Park,System of a Down,Korn,Alien Ant Farm,Rammstein(+klein beetje Eminem)

2002-2003: aan het begin nog steeds een beetje hetzelfde als het jaar ervoor, daarna; 2Pac, verschillende Death Row artiesten,Christina Aguilera

2003-2004: niet veel muziek, soms een beetje 2Pac, Black Eyed Peas

2004-2005: hier luisterde ik weer veel meer muziek; G-Unit, 50 cent , The Game, D12, Jay-Z en aan het einde van dat schooljaar begon er wat structuur in te komen met Nas' Illmatic

2005-2006: aan het begin nog steeds dezelfde commerciele hiphop, daarna heb ik me veel meer verdiept in het genre; kocht zo'n beetje alle klassiekers van Wu-Tang Clan (Raekwon, Ghostface, GZA), Mobb Deep, A Tribe Called Quest, Redman, B.I.G.,Ill Bill, Immortal Technique, Apathy)(+veel verschillende r&b nummers)

2006-tot nu: alles van Wu-Tang Clan, + wat metalbands die ik ontdekt hebt; In Flames, Deicide, Lamb of God, Cannibal Corpse en wat soul/funk artiesten als Sly & the Family Stone,Joe Tex, The Emotions,Curtis Mayfield en Stevie Wonder

Rond een jaar of vijf (1995) tot mijn negende luisterde ik voornamelijk wat je op radio en tv hoorde en zag, vooral happy hardcore en eurodance. Ook dingen als Red Hot Chili Peppers, Bloodhound Gang en Eiffel 65.

Daarna raakte ik in de nu metal en pop punk door een stel vrienden van me. Dingen als Slipknot, Soulfly, Millencolin, etcetera. Dat heb ik tot een jaar of 12 geluisterd.

Daarna overgegaan op echte metal, punk, hardcore en emo. Bane, Behemoth, Taking Back Sunday, Brand New, etc. Langzaam maar zeker kwam daar ook indie bij als Minus the Bear, Clap Your Hands Say Yeah en Metric.

Had altijd een afkeer tegen hip hop, waar in de zomer van 2005 verandering kwam door een topic op PunkTorrents.com (ja, PunkTorrents). Ik begon dingen te downloaden als Sage Francis, Aesop Rock, MF Doom, Mos Def, Blackalicious en Kanye West. Daar ben ik in verdergegaan.

Ondertussen luisterde ik ook nog volop naar metal, hardcore en indie. Ik ontdekte labels als Anticon en NinjaTune, waardoor ik ook naar electronic als Odd Nosdam, Lali Puna en The Notwist begon te luisteren.

Ik begon ook de wat meer gangster shit te downloaden, en leuk te vinden, en begin/mid-vorig jaar was ik helemaal into the dirty south door T.I. - King. Daar ben ik inmiddels ook alweer uit.

Ik begon ook maar 's wat hardcore en techno als Hellfish, Peaky Pounder en Armageddon Project te downloaden, en vond dat ook erg leuk. Dat luister ik zo af en toe wel eens. Af en toe nog eens een metal-albumpje (Kylesa of Saviours), wat soul (Anthony Hamilton), klein beetje gitaarmuziek (John Frusciante, Seu Jorge), maar vooral hip hop.

Vroeger: Shania Twain,Kim-lian
Nu:Kelly Clarkson,Anouk,Christina Aguilera,Alicia Keys, Maria Mena,Beyoncé,Usher,James Morisson.

Goede stelling.
Ik kan nog niet echt zeggen of hij voor mij geldt of niet.

Ik denk wel dat muziek altijd verandere naarmate je ouder wordt, tuurlijk blijf je wel in een hokje hangen maar je blijft altijd nieuwe dingen ontdekken etc.

Ik ben nog maar (net:P) 18, dus heb nog een lange weg tegaan, maar in deze 18 jaartjes heb ik al wel enige veranderingen ontstaan.

Tot en met mijn 14e jaar heb ik me nooit in muziek geïnteresseerd. Het boeide me niet, het pakte me niet, het deed niks met me, die smurfenhouse en ToyBox gejengel.
Toen een vriendje van me een paar nummers van The Offsrping en Green Day liet horen, voelde ik een knop omgaan vanbinnen.
Ik begon nummers te downloaden, en vanaf dat moment stond de muziek altijd keihard aan bij me op kamer.

Op een geven moment begon ik bands als NOFX en Rancid te ontdekken, en zo ben ik steeds meer de minder commerciële punkkant opgegaan, en sinds nou laten we zeggen medio 2005 ook hardcore gaan luisteren.
Ik luist nu pop punk tot hardcore punk en van ska punk weer naar street punk.
Ik heb mijn klik gevonden en punk is werkelijk een belangrijk deel van mijn uiterlijk, gedrag en levensoveruiting geworden.
Godzijdank.

Met andere woorden: Toen top 40 nu top 40

Ook ik heb net zoals veel anderen van MuMe een Rap/hip-hoptijd gehad en ben toch overgegaan op pop/rock.

0-6: Kinderen voor Kinderen en overige kinderliedjes

7-12: Michael Jackson, Top 40 (beter bekend als voorgeschotelde hits), trance. Groepen als Aqua vond ik destijds al fout, maar niettemin werd ook hier vol belangstelling naar geluisterd.

12 - 15 Nog steeds veel top 40 muziek, verschillende soorten dance (trance, techno, gabber) en een eerste R&B plaatje (bv. R. Kelly), Apres-ski muziek wat ik nog steeds wel kan waarderen tijdens een avondje stappen.

16-18: Het tijdperk van Hiphop. Eminem, O.G.C, Tony Touch, Funkmaster Flex & Big Cap, Cypress Hill. Muziek waarvan ik nu nog amper begrijp dat ik het ooit leuk gevonden heb.

19- heden: In het begin veeel hardrock, maar langzaamaan komen er steeds meer rustige artiesten bij. Zo ben ik Radiohead, Jeff Buckley, Pink Floyd, etc. meer en meer gaan waarderen en zijn nu naast Muse mijn favoriete artiesten.

Sinds mijn komst op Musicmeter ben ik ook bands als Anathema, Oceansize en eigenlijk vele soorten Progressive rock gaan waarderen. Zo levert MuMe ook een grote invloed in mijn muziekontwikkeling.

Ik ben opgegroeid met soul, rock en roll en indonesische liedjes. Later ben ik een tijdje van R&B gaan houden. Had een album van Boyz II Men en luisterde ook veel naar rap. Toen kwam Prodigy met de clip Breathe. Ik zei dat ik nooit naar die muziek zou gaan luisteren.
Mijn eerstvolgende verjaardag vroeg ik The Fat Of The Land van Prodigy hahaha.
Daarna kreeg ik Offspring's Americana en daarna kwamen Korn, Slayer, Coal Chamber en Slipknot. Van daaruit ben ik de black metal/death metal/grindcore ingegaan. Cradle, Emperor, Cannibal Corpse, Morbid Angel, Machine Head, Circle Of Dead Children, Cryptopsy, Darkthrone, Burzum. Daarna kwam mijn goregrind-periode: Carcass, Autopsy, Cock And Ball Torture.

En nu ben ik in wat rustiger vaarwater beland. Ik luister nu veel naar Radiohead, Placebo, Nick Drake, Aphex Twin en veel pop/rockbandjes van vandaag de dag. Editors, Razorlight enzo.